3 ΑΛΛ. 14 Φεβρουαρίου, 1990 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ.
- ΜΑΡΙΑ ΣΙΜΙΛΛΗ,
- ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΙΜΙΛΛΗΣ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
- ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ,
- ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 813/88). Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο — Ομοδικία Αιτητών — Προϋποθέ σεις — Αδυναμία πλήρωσης των προϋποθέσεων στην κριθείσα πε ρίπτωση — Περιστάσεις. 5 Οι αιτητές, σύζυγοι, οι οποίοι είναι και οι δύο εκπαιδευτικοί, επέλεξαν να προσβάλουν με την κριθείσα αίτηση ο καθένας τη με τάθεση του και στη συνέχεια η αιτήτρια,πρώτη αναφερόμενη στον τίτλο, απέσυρε την προσφυγή της. 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, απο φάσισε ότι: 15 20 Στην Georghiou v. Republic ο Δικαστής κ. Σαββίδης διαπι στώνει ότι το δικονομικό πλαίσιο της ομοδικίας σε προσφυγές βάσει του Αρθρου 146 είναι το ίδιο με το αντίστοιχο πλαίσιο που διέ πει την ομοδικία ενώπιον διοικητικών δικαστηρίων στην Ελλάδα. Δεν χωρεί προσφυγή,όπως υποδείχθηκε με το ίδιο δικόγραφο ενα ντίον περισσοτέρων της μίας αυτοτελών διοικητικών πράξεων. Οι δικονομικές αρχές της ομοδικίας συνάδουν με τον όρο για εξειδίκευση της πράξης που προσβάλλεται, που επιβάλλεται από την πρώτη παράγραφο του Αρθρου 146, και το στοιχείο του ατομι κού επηρεασμού που απαιτείται από τη δεύτερη παράγραφο του 463 Σιμιλλη κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)ίδιουάρθρου γιατηννομιμοποίηση τουπροσφεύγοντος. Ηελληνικήνομολογία δέχεται ως παραδεκτή κοινή προσφυγή δύο ή περισσότερων αιτητών μόνο όταν στρέφεται εναντίον της ίδιαςδιοικητικήςπράξηςκαισεόσηέκτασηοιλόγοιακύρωσηςεί5 ναι ταυτόσημοι. Ότανη προσφυγήπαρεκκλίνει απότις δικονομι κέςαρχέςπουεπιτρέπουντηνομοδικία,ηπροσφυγήείναιπαραδε κτήμόνοωςπρος τονπρώτοαιτητή. Αναφορικά μετουςυπόλοι πουςαιτητέςηπροσφυγήείναιαπαράδεκτη. Τομόνοτοοποίοπε ρισώζεται απότηναπαράδεκτη συνένωση,στηνπερίπτωσηυποβο- 10 λής σε μεταγενέστεροστάδιονέαςπροσφυγής, είναιη παράκαμψη τηςχρονικής προθεσμίαςδεδομένου ότι η πρώτηπροσφυγή ασκή θηκεμέσασταπροβλεπόμεναχρονικάόρια. Στην προκειμένη περίπτωση με την προσφυγήπροσβάλλονται δύο ανεξάρτητες και αυτοτελείς διοικητικές πράξεις. Οδιαχωρι σμός τηςδικογραφίαςμπορεί ναεπιτραπείκαιηαπαράδεκτη συ νένωσηνα συγχωρηθεί μόνο υπέρ τουπρώτου αιτητή.Το αίτημα τουδεύτερουαιτητήδεν μπορεί νααποτελέσειαντικείμενο αναθε ώρησης. Η προσφυγήπαραμένειμετέωρηάνευαντικειμένου. 15 20 Συνεπώςκαιανεξάρτητααπότοαίτηματηςπρώτης αιτήτριας να αποσύρει την προσφυγήτης,που εγκρίνεται, ηπροσφυγήτου δεύτερουαιτητήείναικαταδικασμένη σεαποτυχία. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 25 Αναφερόμενη υπόθεση: Georghiou v. Republic
(1987)3(A)C.L.R. 400. 30 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον των αποφάσεων της Επιτροπής Εκπαι δευτικής Υπηρεσίας μετις οποίες μετατέθηκαν,ηαιτήτριααρ. 1 35 από τη Λευκωσία στη Λάρνακα και ο αιτητής αρ. 2 από την Αγλαντζιά στην Κοκκινοτριμιθιά. Α. Σ. Αγγελίδης, για τους Αιτητές. Ρ.Πετρίδον, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,για τους Καθ' ων ηαίτηση. Cur. adv.vult. 464 40 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Σιμιλλή κ.ά.ν.Δημοκρατίας ΠΙΚΗΣ,Δ.: ΗΜαρίαΣιμιλλήκαι οσύζυγος τηςΠαναγιώτης Σιμιλλής είναιεκπαιδευτικοί,ηπρώτηκαθηγήτριατηςΜέσηςΕκ παίδευσης και ο δεύτερος Διευθυντής Στοιχειώδους Εκπαίδευ σης. Μετην κοινήπροσφυγήτους προσβάλλουν δύο ξεχωριστές πράξειςτης αρμόδιαςεκπαιδευτικήςαρχής(Ε.Ε.Υ.)μετις οποί ες ηκα.Σιμιλλή (καθηγήτριαγαλλικών) μετατέθηκε απότηΛευ κωσία στη Λάρνακα και ο κ. Σιμιλλής από την Αγλαντζιά στην Κοκκινοτριμιθιά. Ηοικογενειακή κατοικία του ζεύγους βρίσκε ταιστο Στρόβολο.Η μετάθεσηκαιτωνδυοαπότηΛευκωσίαπροκάλεσεδυσεπίλυτα προβλήματαστη λειτουργία της οικογένειας. OL επιπτώσεις αυτές αποτελούν τον παρονομαστή που ένωσε τουςδυοδιάδικουςναπροσφύγουν απόκοινού. Το ενοποιητικό αυτό στοιχείο δεν μεταβάλλει την δικαϊκήυπόσταση τωνπράξε ωνπουπροσβάλλονται. Δεν αλλοιώνει τον αυτοτελήτουςχαρακτήρα ούτε προσθέτει οποιοδήποτε συνδετικό κρίκο που να τις ενώνει. Στο στάδιο της τελικής αγόρευσης ο κ. Αγγελίδης υπέβαλε εκ μέρους της κας Μαρίας Σιμιλλή αίτηση να αποσύρει την προσφυγή της.Το αίτηματης ισοδυναμεί με παραίτησηαπότις επι διωκόμενες θεραπείες. Η δικηγόροςτηςΔημοκρατίας εισηγήθηκε ότι ηεγκατάλειψη της προσφυγής της πρώτης αιτήτριαςσυμπα ρασύρει σε απόρριψηκαιτην προσφυγήτουσυζύγουτης,πουεί ναι άλλωστεκαι ηαναπόφευκτητύχητης αίτησης τουενόψειτης έλλειψηςερείσματος για ομοδικία. Ηαπάντησητουκ.Αγγελίδη είναιότιοι προσφυγέςτωνδύοαιτητώνμπορεί ναδιαχωρισθοΰν καιηπροσφυγήτουδεύτερου μπορεί ναπροχωρήσειανεξάρτητα από την έκβασητης προσφυγής τηςπρώτηςαιτήτριας. Στην Georghiou v.Republic
(1987)3C.L.R.400 ο Δικαστής, κ. Σαββίδηςδιαπιστώνει ότι το δικονομικό πλαίσιο της ομοδι κίας σε προσφυγές βάσει του άρθρου 146 είναι το ίδιο με το αντίστοιχο πλαίσιο που διέπει την ομοδικία ενώπιον διοικητι κώνδικαστηρίων στην Ελλάδα. Δεν χωρεί προσφυγήόπωςυπέδείξε μετο ίδιο δικόγραφοεναντίον περισσοτέρων της μιας αυ τοτελών διοικητικών πράξεων. OLδικονομικές αρχέςτηςομοδικίας συνάδουν μετον όρογια εξειδίκευσητηςπράξηςπουπροσβάλλεται,πουεπιβάλλεταιαπό τηνπρώτηπαράγραφοτουάρθρου 146,καιτοστοιχείο τουατο μικού επηρεασμού που απαιτείται από τη δεύτερηπαράγραφο του ίδιουάρθρουγιατηννομιμοποίηση του προσφεύγοντος. Ηελληνική νομολογία δέχεται ως παραδεκτήκοινήπροσφυγή 465 Πικής, Δ. Σιμιλλήκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)δύο ή περισσότερων αιτητών μόνο όταν στρέφεται εναντίον της ίδιαςδιοικητικήςπράξηςκαισεόσηέκτασηοι λόγοιακύρωσηςεί ναι, ταυτόσημοι. (Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου Επι κρατείας 1929-1959σελίδες273-274,Τσάτσος ΑίτησηΑκυρώσεως σελίδα 357 καιεπ.). Ότανηπροσφυγήπαρεκκλίνει απότις δικό5 νομικές αρχέςπουεπιτρέπουντηνομοδικία,ηπροσφυγήείναιπα ραδεκτήμόνοωςπροςτονπρώτοαιτητή.Αναφορικάμετουςυπό λοιπους αιτητέςηπροσφυγήείναι απαράδεκτη.Τομόνο τοοποίο περισώζεται απότηναπαράδεκτησυνένωση,στηνπερίπτωσηυπο βολήςσεμεταγενέστερο στάδιονέαςπροσφυγής,είναιηπαράκαμ- 10 ψη της χρονικής προθεσμίας δεδομένου ότι η πρώτη προσφυγή ασκήθηκε μίσα σταπροβλεπόμενα χρονικάόρια. (ΒλέπεΑποφά σειςΣυμβουλίουτης Επικρατείας63/34, 1963/55,586/56.) Στην προκειμένη περίπτωση με την προσφυγή προσβάλλονται δύο ανεξάρτητες και αυτοτελείς διοικητικές πράξεις. Ο διαχωρισμός της δικογραφίας μπορεί να επιτραπεί και η απα ράδεκτησυνένωσηνα συγχωρηθεί μόνο υπέρτου πρώτου αιτη τή. Το αίτημα του δεύτερου αιτητή δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο αναθεώρησης. Η προσφυγή παραμένει μετέωρη άνευ αντικειμένου. Συνεπώς και ανεξάρτητα από το αίτημα της πρώτης αιτήτριας να αποσύρει την προσφυγή της, που εγκρίνεται, ηπρο σφυγή του δεύτερου αιτητήείναι καταδικασμένησε αποτυχία. 15 20 25 Ηπροσφυγήαπορρίπτεται.Δεν εκδίδεταιδιαταγήγιαταέξο δα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα, 466 30