clr/1990/1990_3_4640.pdf

(1990)27 Δεκεμβρίου, 1990 [ΣΑΒΒΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

1. ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΒΡΑΧΙΜΗ,
2. ΣΚΟΡΔΗ ΚΑΙ ΒΡΑΧΙΜΗ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αιτητές, ν. ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, ΤΜΗΜΑ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΑΣ, ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, ΤΜΗΜΑ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 972/88). ΓενικέςΑρχές Διοικητικού Δίκαιον — Αρχή τηςχρηστής διοίκησης — Άρνηση τον Διευθυντή του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας να προχωρήσειστην εγγραφή κτήματος, πον είχε διαχωρισθεί σύμφω­ να με το ισχύον κατά την υποβολή της αίτησηςδιαχωρισμούνομι­ κό καθεστώς επ' ονόματι τωναιτητών, κατόπιν επεμβάσεως τουΔιενθνντή τον Τμήματος Πολεοδομίαςκαι Οικήσεως — Εξυπηρέτη­ σηαλλότριων σκοπών—Παραβίαση τον Νόμου και τωναρχώντης χρηστής διοίκησης. 5 Η έγκριση για το διαχωρισμό του κτήματος των αιτητών δόθηκε στις 3.7.
3. Προτούόμως προχωρήσει ηεγγραφήτουδιαχωρι­ σμού ο Διευθυντής του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως εξέ­ φρασε την άποψη με σημείωμα του ημερομηνίας 19.11.88,ότι δεν ενδείκνυτοη προώθησητουδιαχωρισμούγιατίείχε υπ'όψιν τουνα προβεί σεαπαλλοτρίωσητουκτήματος. ΚατόπιντούτουοΔιευθυντής του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας πληροφόρησε τουςαιτητές ότι ο διαχωρισμός τουκτήματος τους δεν ήτανεφικτός ενό­ ψει των προνοιών του Αρθρου 27 του Κεφ.
4. 10 Οιαιτητέςκαταχώρησαντηνπαρούσαπροσφυγήκαιισχυρίστηκαν 20 4640 15 3ΑΛΛ. Βραχίμη κ.ά. ν.ΓραφείουΓεν. Εισαγγελέακ.ά. ότι ηάρνησητων καθ' ων ηαίτησηπαραβιάζει το Αρθρο23 του Συ­ ντάγματοςκαιταΑρθρα27και34τουΚεφ.
5. Επίσηςότιη επίδικη απόφασηείναιπροϊόνπλάνηςπερίτοΝόμοκαιταγεγονότα,αποτελεί υπέρβαση εξουσίαςκαιστερείται δέουσαςέρευναςκαιαιτιολογίας. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο επέτρεψετηνπροσφυγήκαιαποφάνθη­ κε ότι: 10 15
6. ΗεπέμβασητουΔιευθυντή τουΤμήματος Πολεοδομίας καιΟική­ σεως για εξυπηρέτηση μελλοντικών προτεινόμενων σκοπών του, εξυπηρετούσε καθαρά αλλότριους σκοπούς και δεν μπορούσε να ματαιώσειαπόφασηπουείχεήδηληφθείαπότοΔιευθυντήτουΚτη­ ματολογίου.
7. Η άρνηση του Διευθυντή του Κτηματολογίου να προχωρήσει στην εγγραφήμεβάσητηνήδη εγκριθείσα απόαυτόνάδειαόπως καιηάρνησητηςάδειαςδιαχωρισμού,δεν είναι μόνο αντίθετες με το Νόμο, αλλά παραβιάζουν καιτις αρχές της χρηστής διοί­ κησης. Ηπροσφυγήεπιτυγχάνειμεέξοδα. Αναφερόμενη Υπόθεση: 25 Theophilou v. ImprovementBoardof Yermasoyia

(1985)3(C) C.L.R.

1. Προσφυγή. 30 Προσφυγή εναντίον της άρνησης και/ήπαράλειψης του Διευ­ θυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας να προ­ βεί στο διαχωρισμό του κτήματος των αιτητών. Μ. Πελίδης, για τους Αιτητές. 35 Γλ. Χατζψιέτρον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α ' , για τους Καθ' ων ηαίτηση. Cur.adv. vult. 40 ΣΑΒΒΙΔΗΣ, Δ.: Η παρούσα προσφυγή στρέφεται εναντίον της άρνησης και/ή παράλειψης του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας να προβεί στο διαχωρισμό του κτήματος των αιτητών σύμφωνα με την αίτηση τους ημερο­ μηνίας 12/6/
2. 4641 Σαββίδης, Δ. Βραχίμηκ.ά.ν. Γραφείον Γεν. Εισαγγελέαχ.ά.

(1990)Τα αδιαμφισβήτηταγεγονότα της υπόθεσης, όπωςαναφέρο­ νται τόσο στην αίτησητωναιτητών όσο καιστηγραπτή ένσταση των καθ'ων ηαίτηση,είναι ταακόλουθα:OL αιτητές στην παρούσαυπόθεση, Μαριάννα Βραχίμη,από τηΛευκωσία, και εταιρεία ΣΚΟΡΔΗ & ΒΡΑΧΙΜΗ ΕΠΕΝΔΥ­ ΣΕΙΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, είναι εγγεγραμμένοι συνιδιοκτήτες ανά 10/71 μερίδια οκαθέναςτου ακινήτουμεαριθ.Τεμαχίου 915 τουΤμή­ ματος F, Φύλλο/Σχέδιο XXI/61W1 στο Στρόβολο, δυνάμει εγ­ γραφής 1162, ημερομηνίας 2/4/

1. 5 10 Οι πιο πάνω αιτητές, μαζί με την τρίτη εγγεγραμμένη OUVLOIOκτήτριαΣτέλλα Γ.Κυπριανού, απότοΣτρόβολο,πουέχειτα 51/71 μερίδια,στις 4/5/1987 αποτάθηκανστο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο και ζήτησαν να διαχωρίσουν το ακίνητο τους σε δύονέα 15 τμήματασύμφωνα μετιςπρόνοιες τουΆρθρου34του Κεφ.
2. Μετά από επιτόπιαέρευνα που έκαμε το Τμήμα Κτηματολο­ γίου και Χωρομετρίας διαπιστώθηκε ότι ο διαχωρισμός ήταν σύμφωνος μετιςπρόνοιεςτουΑρθρου27

(1)(β)τουΚεφ.224 και 20 ο φάκελος στάληκε στο Διευθυντή για έγκριση σύμφωνα με τις πρόνοιες του Αρθρου27

(1)(δ)του Κεφ.224 και τις σχετικές ενδοτμηματικές οδηγίες. Κατόπιν σχετικής μελέτης του φακέλου από το Διευθυντή, στις 3/7/1987 δόθηκεηέγκρισηγιατοδιαχωρισμό τουκτήματος και ο φάκελοςστάληκε στο ΕπαρχιακόΚτηματολογικό Γραφείο για περαιτέρω προώθηση. Ακολούθησε η σχετική χωρομετρική εργασία και ετοιμάστηκε το σχέδιο. 25 30 Τοκτήμαδιαχωρίστηκε σε δύοτμήματα,ήτοι τεμάχιο 915 Α, έκτασης 6,958τ.μ., και τεμάχιο 915 Β, έκτασης 2,973τ.μ.. Τοτε­ μάχιο 915 Α θαγραφόταν εξ ολοκλήρου επ' ονόματι της Στέλ­ λας Γ. Κυπριανούκαιτοτεμάχιο 915 Βθαγραφόταν ανά 1/2 με­ ρίδιο επ' ονόματι της Μαριάννας Βραχίμη και ΣΚΟΡΔΗ & 35 ΒΡΑΧΙΜΗ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, δηλαδή επ' ονόματι των αιτητών στην παρούσααίτηση. Προτούόμως προχωρήσει η εγγραφήτουδιαχωρισμού,οΔιευ­ θυντήςτουΤμήματοςΠολεοδομίαςκαιΟικήσεως,μεεπιστολήτου ημερομηνίας 4/3/1988,πληροφόρησε τοΔιευθυντή ότι οι συνιδιο­ κτήτες του υπό διαχωρισμό ακινήτου υπόβαλαν προς το Δήμο Στροβόλου αίτηση για ανέγερση οικοδομής και, με την επιστολή τουάμεσαυπόβαλε ένστασηκατάτουδιαχωρισμού. Κατόπιντης 4642 40 3Α.ΑΛ. Βραχίμηκ.ά.ν.ΓραφείουΓεν. Εισαγγελέακ.ά. Σαββίδης,Δ. παρέμβασηςαυτήςτουΔιευθυντήτουΤμήματοςΠολεοδομίαςκαι Οικήσεως, ο φάκελοςαποστάληκεγιααπόψειςπροςτο πιοπάνω Τμήμαστις 10/9/1988 κατόπινοδηγιών τουΔιευθυντή. 5 10 Μεσημείωμα του,ημερομηνίας 19/11/1988, οΔιευθυντής του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως εξέφρασε την άποψη ότι δεν ενδείκνυτο ηπροώθηση του διαχωρισμού γιατί είχε υπόψη τουναπροβεί σε απαλλοτρίωση τμήματοςτουκτήματοςτωναι­ τητών. Κατόπιν τούτου, ο Διευθυντής πληροφόρησε τους αιτητές ότι οδιαχωρισμός τουκτήματοςτους δεν μπορούσε ναγίνει ενόψει των προνοιών του Αρθρου 27 του Κεφ.

1. Οινομικοί λόγοι στους οποίους στηρίζεται ηπροσφυγήαυτή όπωςαναφέρονταιστην αίτηση είναι οι ακόλουθοι:- 15 20 25 Η άρνηση των καθ' ων ηαίτηση είναι παράνομηκαι παρα­ βιάζει τις πρόνοιες του Αρθρου 23 του Συντάγματος και τα Αρθρα 27 και 34 του Κεφ.224· ότι οι καθ'ων ηαίτησηενήργη­ σαν κατάτρόπο παράνομοκαι καθ' υπέρβασητων διοικητικών εξουσιών τους-η απόφασηλήφθηκεκάτωαπόπλάνηπερίτοΝό­ μοκαιταγεγονότα-ότι η επιστολήτωνκαθ' ωνη αίτηση,μεημε­ ρομηνία 3/12/1988,δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη και ότι η απόφασηλήφθηκεχωρίς τηδέουσα έρευνα. Στη γραπτήτου αγόρευση ο ευπαίδευτος δικηγόρος των αι­ τητών ισχυρίστηκε πως η επίδικη απόφασηστερείται αιτιολο­ γίας γιατί δεν αναφέρει ότι ηπροτιθέμενη απαλλοτρίωση εμπο­ δίζειτοΔιευθυντή απότουναδιαχωρίσει τοκτήματωναιτητών σύμφωνα με το Αρθρο
2. 30 Αναφορικά με την παραβίασητου Αρθρου 23.2 τουΣυντάγ­ ματος ισχυρίστηκε ότι δεν είναι επιτρεπτήοποιαδήποτε στέρηση ή περιορισμός του εν λόγω δικαιώματος εκτός σε περιπτώσεις που προβλέπονται απότο εν λόγω Αρθρο. 35 40 Στην προκειμένη περίπτωση ο ισχυρισμός για προτεινόμενο δρόμο ήπροτεινόμενη απαλλοτρίωση, η οποία ουσιαστικά και νομικά δεν υφίστατο κατά το χρόνο της υποβολής της αίτησης, δεν αποτελούν λόγους που εμπίπτουν στις πρόνοιες του Αρθρου 23 τουΣυντάγματος. Αναφορικά μετις πρόνοιες τουΑρθρου 27του Κεφ. 224, οευ­ παίδευτοςδικηγόρος ισχυρίστηκε πως κατά το χρόνο τηςυποβο­ λήςτηςαίτησηςκαιμετονομικόκαθεστώςπουεπικρατούσεκατά 4643 Σαββίδης,Δ. Βραχίμηκ.ά.ν.ΓραφείουΓεν.Εισαγγελέα κ.ά.

(1990)τον ουσιώδη χρόνο, κανένα νομικό κώλυμα δεν υπήρχε στην έκ­ δοση άδειαςδιαχωρισμού σύμφωνα μετις πρόνοιες του Αρθρου 27

(1)(β) και, ο διαχωρισμός αυτόςήτανδυνατόςκαι εφικτόςσύμ­ φωνα με ταστοιχεία πουπαρατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και πουπεριέχονται στο σχετικό φάκελοτηςδιοίκησης. Το γεγονός ότι υπήρξε πλήρης συμμόρφωση με τις πρόνοιες του Αρθρου 27 είναι παραδεκτόαπότους καθ'ων ηαίτησηκαι κανένα νομικό κώλυμα δεν υπήρχεγια την έκδοση της σχετικής άδειαςδιαχωρισμού. Το ισχυριζόμενο νομικό κώλυμα δημιουργήθηδύοχρόνια αργότερακαι ύστεραπουτο Κτηματολόγιο εί­ χε εγκρίνει το διαχωρισμό του επίδικου κτήματος και την εγ­ γραφήτου σύμφωνα με τηναίτησητωναιτητών. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος των καθ' ων ηαίτηση ισχυρίστηκε πως η απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας λήφθηκε σύμφωνα με τις πρόνοιες του Αρθρου 27

(1)του Κεφ.224 όπως τροποποιήθηκεαπότο Αρθρο 12τουΝόμου 16/80. 5 10 15 20 Προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι το εν λόγωΑρθροεφαρμόζεται μόνοσεπεριπτώσεις αιτήσεωνγιαδιαίρεσηγηςπουδενείναικα­ τάλληληγιαοικοπεδοποίηση· και εφόσον τοτεμάχιοήτανκατάλ­ ληλογιαοικοπεδικήαξιοποίησηηαίτησητωναιτητώνθαέπρεπε ν' απορριφθεί από το Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και, οι αιτητές θα έπρεπε ναπαραπεμφθούν στην αρμόδιαΑρχήδυνάμει του Περί Οδών και ΟικοδομώνΝό­ μου,Κεφ.96,γιατην εξασφάλιση άδειαςυποδιαίρεσης. Ισχυρίστηκε ακόμα πως η ενέργεια του Διευθυντή του ΤμήματοςΚτηματολογίουκαιΧωρομετρίας δενήτανπαράνομη,ότι η αιτιολογία που αναφέρεται στην επιστολή των καθ' ων ηαί­ τηση,με ημερομηνία 3/12/1988, είναι καθαρήκαιπλήρηςκαι ότι δεν υπήρξε καμιάπλάνη ούτε σε σχέση με το Νόμο ούτε σε σχέ­ ση με ταπραγματικά γεγονότα. 25 30 Μεβάσητα παραδεκτά γεγονότα είναι φανερόπως η αίτηση των αιτητών είχε κριθεί από το Διευθυντή του Τμήματος Κτη­ ματολογίου και Χωρομετρίας στις 3/7/1987όταν και δόθηκε η έγκρισηγια το διαχωρισμό του κτήματος και ο φάκελος στάλη- 40 κε στο ΕπαρχιακόΚτηματολογικό Γραφείογια περαιτέρωπρο­ ώθηση. Μεβάσητην έγκρισηαυτήακολούθησε ησχετική χωρομετρική εργασία και ετοιμάστηκε το σχέδιο και τοκτήμα διαχω­ ρίστηκε σε δύο τμήματα,σε τεμάχιο 915 Α, έκτασης 6,958 τ.μ., 4644 35 3 Α.ΑΛ. Βραχίμη κ.ά. ν. Γραφείου Γεν. Εισαγγελέα κ.ά. Σαββίδης, Δ. καιτεμάχιο 915 Β,έκτασης2,973τ.μ.,καιτοτι απόμεινεήτανη εγγραφή των εγκριθέντων και διαχωρισθέντων τεμαχίων στο όνομα των αιτητών. (Σχετικές είναι οι παράγραφοι 4 και 5 της έκθεσης των γεγονότων στην Ένστασητων καθ' ων η αίτηση). 5 10 15 20 25 30 35 Είναι παραδεκτό επίσης, σύμφωνα με την παράγραφο3 της έκθεσης των γεγονότων στην Ένστασητων καθ' ωνηαίτησηότι ο διαχωρισμός ήταν σύμφωνος με τις πρόνοιες του Αρθρου 27

(1)(β)του Κεφ. 224 και, επομένως οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί του αντιθέτου στη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου των καθ' ων ηαίτηση δεν μπορεί ναγίνειαποδεκτός. Από ταγεγονότα, όπως αναφέρονταιστην ένσταση τωνκαθ' ων η αίτηση, ηεγγραφήτου διαχωρισμού θαπροχωρούσε κανονικάκαιγιατο λόγο αυτόοι αιτητές υπόβαλαναίτηση,στιςαρ­ χές του 1988, προςτο Δήμο Στροβόλου γιαανέγερση οικοδομής πάνωστα τεμάχια,όπως είχαν διαχωριστεί ύστερα απόέγκριση του Κτηματολογίου. ΟΔιευθυντής τουΤμήματοςΠολεοδομίας καιΟικήσεως, που όπως φαίνεται, ενδιαφερόταν για την προώθηση σχεδίου για απαλλοτρίωση τμήματος τουκτήματος των αιτητών,με επιστο­ λή του ημερομηνίας 4/3/1988, αποτάθηκε στο Διευθυντή του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και υπόβαλε ένσταση για το διαχωρισμό του επίδικου κτήματος οοποίος, όπως έχωαναφέ­ ρει,είχεήδηπραγματοποιηθείκαιτο μόνο πουπαρέμενε ήτανη εγγραφή των τεμαχίων, όπως είχαν διαχωριστεί και εγκριθεί από το ΓενικόΔιευθυντή. Κάτωαπόταπεριστατικά της υπόθεσης βρίσκω πως ηενέρ­ γειατουΔιευθυντή του Κτηματολογίου ναμηνπροχωρήσει στην εγγραφήτωνκτημάτων,οδιαχωρισμός των οποίων όπωςβρήκε ο ίδιος ήταν σύμφωνος με το Νόμο και αφού όλα τα αναγκαία διαβήματασχετικά μετο διαχωρισμό καιτηναπαραίτητηχωρομετρική εργασία είχαν συμπληρωθεί απότο Τμήμα Κτηματολο­ γίου και Χωρομετρίας, ήταναυθαίρετηκαι έγινεκατά παράβα­ ση των σχετικών προνοιών του Νόμου με τις οποίες η αίτηση τωναιτητώνβρισκόταν σεπλήρησυμμόρφωση, σύμφωνα μετην παραδοχήτων καθ' ων ηαίτηση. 40 Η επέμβαση του Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως για εξυπηρέτηση μελλοντικών προτεινόμενων σκο­ πών του εξυπηρετούσε καθαρά αλλότριους σκοπούς και δεν μπορούσε να ματαιώσει απόφαση που είχε ήδη ληφθεί από το 4645 \ \ \ Σαββίδης,Δ. Βραχίμηκ.ά.ν.Γραφείου Γεν. Εισαγγελέα κ.ά.

(1990)Διευθυντή του Κτηματολογίου. Μεβάσητην απόφαση αυτήεί­ χεπροχωρήσει οδιαχωρισμός τωνκτημάτωνσύμφωναμετονο­ μικό καθεστώς που ίσχυε κατάτο χρόνο τηςυποβολής της αίτη­ σης και της έγκρισης του διαχωρισμού, μέχρι την επέμβαση του Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως, δύο χρόνιααργότερα. 5 Η άρνηση του Διευθυντή του Κτηματολογίου και Χωρομε­ τρίας ναπροχωρήσει στην εγγραφή μεβάσητην ήδη εγκριθείσα απ' αυτόνάδειαόπως καιηάρνηση της άδειαςδιαχωρισμού ει- 10 ναι όχι μόνο αντίθετες με το Νόμο αλλά παραβιάζουνκαι τις αρχέςτηςχρηστής διοίκησης. Χρήσιμηαναφορά μπορεί ναγίνει στο πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Theophilou ν. impr. Board of Yermasoyia

(1985)3(C) C.L.R. 2016, στην οποία είπαταακόλουθα στη σελίδα 2038:15 "Accordingly the refusal of the respondent to grant a certificate of approval on the ground that part of the property had been compulsorily acquired is not a valid reason and is unwarranted by law and the applicant is entitled to a declaration accordingly." Γιατους πιοπάνωλόγους ηπροσφυγήεπιτυγχάνει καιη επί­ δικη απόφασητων καθ' ων ηαίτηση ακυρώνεται με έξοδαπρος όφελος του αιτητή. Η προσφυγή επιτυγχάνει μεέξοδα. 4646 20 25