clr/1990/1990_3_4647.pdf

(1990)Σύμφωνα μετην Κ.Δ.Π.60/89, τατεμάχιατουαιτητήστοχωριό Ακρούντα παρέμεινανστην ίδιαΠολεοδομικήΖώνη "Ζ1" μεεκείνη της προηγούμενης Κ.Δ.Π.45/87 με την οποίαο συντελεστής δόμη­ σης μειώθηκε από0.10:1 σε0.01:

1. 5 Ο αιτητήςστην προσφυγή του κατά της Κ.Δ.Π. 60/89,ισχυρίζε­ ται ότι: Η επιβολή ανώτατουσυντελεστή δόμησης στο ποσοστό 0.01:1 συνιστά συνταγματικά ανεπίτρεπτο περιορισμό της ιδιοκτησίας και οδηγεί στην ουσιαστική εκμηδένιση του δικαιώματος ιδιοκτη­ σίας. Επίσηςότι η επίδικηαπόφασηείναιπροϊόνυπέρβασηςεξου­ σίας, λήφθηκε χωρίς τηδέουσα έρευνακαι δεν δόθηκεστοναιτητή το δικαίωμαναακουσθεί. 10 15 Ο καθ' ου ηαίτηση ισχυρίζεται ότι ο αιτητής στερείται αμέσου προσωπικούκαιενεστώτος εννόμουσυμφέροντος ναπροσβάλειτην Κ.Δ.Π. 60/89 και ότι η προβαλλόμενη Γνωστοποίηση δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξημέσα στην έννοια του Αρθρου 146 του Συντάγματοςγιατί ουσιαστικάμετην Κ.Δ.Π.60/89, δεντροποποιείται ηζώνη"Ζ"όπουβρίσκονταιτακτήματα τουαιτητή,ηοποία και παραμένει όπως είχε προηγουμένως με τους ίδιους όρους πουεπεβλήθηκανμετην Κ.Δ.Π. 45/
2. 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγήαφούαποδέκτηκε τους ισχυρισμούς τουκαθ' ου ηαίτησηκαι αποφάνθηκεπε­ ραιτέρω ότι: 25
3. Ο αιτητής έπρεπε να είχε προσβάλει την προηγούμενη Κ.Δ.Π. 45/87 με την οποία είχε επηρεαστεί η περιουσία του εναντίον όμως τηςοποίαςοποιαδήποτεπροσφυγήθαήταν εκπρόθεσμη.
4. Το δικαίωμα του ακούεσθαι πριν από την έκδοση διοικητικής πράξης υπάρχει στις περιπτώσεις που επιβάλλεται απότοΝό­ μο ή ότανη επίδικηδιοικητικήπράξηαποτελεί στην ουσίατης επιβολή ποινήςήείναιτιμωρητικής φύσεως. 30 35
5. Η ρύθμισηπουέγινε μετηνπροσβαλλόμενηγνωστοποίηση ήταν απόλυτα απαραίτητηγιατηδημόσιαωφέλειακαιως εκτούτου βρίσκεταιεντός τωνπλαισίωντουΑρθρου23τουΣυντάγματος. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 4648 40 3 ΑΛΛ. Ψάλιουν.Επαρχου Λεμεσού Αναφερόμενες υποθέσεις: krodiaconosv.Republic, 3R.S.C.C. 55, 5 Miliotis v.Republic

(1968)3C.L.R. 578, Amanda Marga Ltd v.Republic

(1985)3(D) C.L.R. 2583, 10 Kritiotisv.Municipality ofPaphos andAnother

(1986)3(A)C.L.R. 322, Ζαμπυρίνη και Άλλοι v. Δημοκρατίας και Άλλου

(1989)3(Δ) ΑΛΛ. 2749, 15 Hadjipetris v.Republic

(1968)3C.L.R. 702, Christodoulou v. Republic

(1984)3(B)C.L.R. 865, Προσφυγή. 20 25 Προσφυγή εναντίον της Γνωστοποίησης με Αρ. 60,που δη­ μοσιεύτηκε στοΤρίτο Παράρτημα, Μέρος Ι,τηςΕπίσημης Εφη­ μερίδας της Δημοκρατίας, ημερ. 10Μαρτίου, 1989, με τηνοποία περιορίσθηκε τοποσοστό κάλυψης καιο συντελεστής δομήσεως καιγενικά τέθηκαν περιορισμοί στην εκμετάλλευση τηςακίνη­ της ιδιοκτησίας του αιτητή. Κ. Μελάς, για τον Αιτητή. 30 Μ. Φλωρέντζος, Ανώτερος Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, για τον Καθ'ουη αίτηση. Cur.adv. vult. 35 40 Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ, Π.: Μετην προσφυγή του αυτή ο αιτητής προσβάλλει τη Γνωστοποίηση μεΑρ.60,πουδημοσιεύτηκε στο Τρίτο Παράρτημα, Μέρος Ι,της Επίσημης Εφημερίδας της Δη­ μοκρατίας, ημερομηνίας 10 Μαρτίου 1989,μετηνοποία περιο­ ρίζεται το ποσοστό κάλυψης καιο συντελεστής δομήσεως και γενικά θέτει περιορισμούς στην εκμετάλλευση της ακίνητηςιδιο­ κτησίας του. Ο αιτητήςείναι ιδιοκτήτηςτων τεμαχίων μεαριθμόεγγραφής 6335 και 7279, Τεμάχιο 169, 169/1 και 327/2/1, 327/1/1, Φ/Σχ. 4649 Λοΐζου, Π. Ψάλιουν. ΕπαρχουΛεμεσού

(1990)LIV/12, του χωριού Ακρούντα. Στατεμάχιααυτά επιτρεπόταν, πριν από τις 27 Φεβρουαρίου 1987, ανώτατοςσυντελεστής δό­ μησης0:10:1καιανώτατοςεπιτρεπόμενος αριθμόςορόφωνδύο. Οι περιορισμοί αυτοί καθορίστηκαν με βάση την Κ.Δ.Π. 1/74 πουδημοσιεύτηκε στην ΕπίσημηΕφημερίδατηςΔημοκρατίαςμε αριθμό 1064 και ημερομηνία 8 Ιανουαρίου

1. 5 Στις 21 Οκτωβρίου 1983, ηπιο πάνω Κ.Δ.Π.τροποποιήθηκε μετην Κ.Δ.Π.262/83, πουδημοσιεύτηκε στην ΕπίσημηΕφημερί­ δα τηςΔημοκρατίαςμεαριθμό 1897, καιηοποίααφορούσεεπέ- 10 κταση της Οικιστικής Ζώνης Ακρούντας και δημιουργία της Ζώνης Τ " . ΣτηΖώνη"Γ" ενθαρρύνεταιη ανέγερσητουριστικών παραθε­ ριστικών κατοικιών. Τατεμάχια του αιτητή δεν επηρεάστηκαν από την τροποποίησηαυτή. 15 Η Κ.Δ.Π. 1/74 τροποποιήθηκεκαι πάλιν στις 27 Φεβρουαρί­ ου 1987 με την Κ.Δ.Π. 45/87, που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίαςμε αριθμό
2. Μετηντροποποί- 20 ηση αυτήεπεκτάθηκεη Οικιστική Ζώνη Ακρούντας και ηΟικι­ στική Ζώνητουχωριού Φοινικάρια καιδημιουργήθηκενέαΖώ­ νη "ΖΓ για την προστασία του φράγματος Γερμασόγειας. Στη ζώνη "Ζ1",στην οποίαεντάχθηκανκαιτατεμάχιατου αιτητή,ο συντελεστής δόμησης μειώθηκεαπό0.10:1σε0.01:1.Μετάτη δη- 25 μοσίευση της Κ.Δ.Π.45/87,υπήρξανέντονες αντιδράσεις σχετι­ κά μετιςπιοπάνωΠολεοδομικές Ζώνεςκαιιδιαίτεραμετη Ζώ­ νη "Ζ1". Συνεπείααυτών,η αρμόδιαΑρχή,σεσυνεργασία με τα Τμήματα Πολεοδομίας καιΟικήσεως, Αναπτύξεως Υδάτων και Γεωλογικής Επισκοπήσεως,καθώςεπίσης και με τις Χωριτικές 30 Αρχές Ακρούντας και Φοινικαριών, ετοίμασε νέο σχέδιο το οποίο υποβλήθηκε για έγκριση. Με το σχέδιο αυτό,και συγκε­ κριμέναόσον αφοράτηδημιουργίατης Ζώνης "Ζ1",διαφώνησε μόνο ηΧωριτική ΑρχήΑκρούντας. 35 Το Υπουργικό Συμβούλιο, με την απόφαση του με αριθμό 31.318 και ημερομηνία 23 Φεβρουαρίου 1989, ενέκρινε το πω πάνω σχέδιο, το οποία στη συνέχεια δημοσιεύτηκε στην Επίση­ μη Εφημερίδατης Δημοκρατίαςμε αριθμό2390καιημερομηνία 10 Μαρτίου 1989, ως η Κ.Δ.Π. 60/
3. Με αυτήακυρώθηκανσε 40 κάποιαόμως έκταση,όπωςθααναφερθώπιοκάτω,οιπροηγού­ μενες Κανονιστικές Διοικητικές Πράξεις Κ.Δ.Π. 1/74, Κ.Δ.Π. 262/83και Κ.Δ.Π.45/
4. 4650 3 ΑΛΛ. 5 Ψάλιου ν. ΕπαρχουΛεμεσού Λοΐζου, Π. Ηεισαγωγήτων νέων πολεοδομικών περιορισμών όπωςανα­ φέρεται και στην πρώτη παράγραφο της Κ.Δ.Π. 60/89,έγινε με βάση τα χαρακτηριστικά που διαθέτει η περιοχή και με σκοπό την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, τη διατήρηση και προστασία τηςδημόσιας υγείας. Σύμφωνα μετην Κ.Δ.Π. 60/89,τατεμάχιαγης πουκατέχει ο αιτητής, παρέμειναν στην Πολεοδομική Ζώνη "ΖΓ, όπως αυτό συνέβηκε και μετην εφαρμογήτης προηγούμενης Κ.Δ.Π.45/
5. 10 Μετην παράγραφο 7της Κ.Δ.Π. 60/89,ηπιο πάνω Γνωστο­ ποίηση με αριθμό 1/74, όπως αναφέρεται, ακυρώθηκε 15 "στην έκτασηπου επηρεάζεταιαπότην παρούσα Γνωστοποίηση,χωρίςνα επηρεάζεταιοτιδήποτεέγινεήδεν έγινεμεβά­ ση αυτή. 20 Ακυρώνονται επίσης οι Γνωστοποιήσεις με αρ. 262/83 και 45/87 που δημοσιεύτηκαν στο Τρίτο Παράρτηματης επίσημης εφημερίδας της Δημοκρατίας της 21ης Οκτωβρίου, 1983 και27ηςΦεβρουαρίου, 1987, αντίστοιχα,χωρίς ναεπηρεάζε­ ται οτιδήποτε έγινε ήδεν έγινε με βάσηαυτές." 25 30 35 40 Είναι ηεισήγησητου αιτητή ότι η επιβολή ανώτατου συντελεστή δόμησης στο ποσοστό 0:01:1 για οποιαδήποτε οικοδομή εντός της ζώνης "ΖΓ πάνωσε οποιοδήποτε τεμάχιο, ανεξάρτη­ τα απότην έκταση του,συνιστά συνταγματικά ανεπίτρεπτοπε­ ριορισμό τηςιδιοκτησίας,υπερβαίνει "τοπροσήκον" μέτροήλο­ γικάόριακαιοδηγεί στην ουσιαστική εκμηδένιση του δικαιώματος ιδιοκτησίας". Η λήψη της επίδικης απόφασης αποτελεί υπέρβαση των ορίων τηςδιακριτικήςεξουσίας τωνκαθ' ωνηαίτησηκαιμεαυ­ τήεπιβλήθησαν όροι καιπεριορισμοί αυθαίρετα,χωρίς τηδέουσα έρευνα και χωρίς να δοθεί καν η ευκαιρία στον αιτητή να ακουστείκαθηνστιγμήαυτοίήσανιδιαίτεραεπαχθείςγιααυτόν και την ακίνητη ιδιοκτησία του. Επιπλέον ο αιτητής ισχυρίζεται ότι οι δεσμεύσεις και οι περιορισμοι πάνωσε όλα τα τεμάχια της Ζώνης "Ζ1"δενδικαιο­ λογούνται σύμφωνα με τις πρόνοιες της παραγράφου 3 του Αρθρου 23 του Συντάγματος, όχι μόνο διότι δεν είναι μόνο "απολύτως απαραίτητοι αλλάκαιδιότι δεν εξυπηρετούν οποιο­ δήποτε συμφέρον της δημόσιας ασφάλειας ήτης δημόσιας υγεί4651 Λοΐζου, Π. Ψάλιουν. Επαρχου Λεμεσού

(1990)ας ή των δημοσίων ηθών ήτης πολεοδομίας ήτης αναπτύξεως και της χρησιμοποιήσεως οποιασδήποτε ιδιοκτησίας προςπρο­ αγωγήτης δημόσιας ωφελείας ήτης δημόσιας υγείας ήτωνδη­ μοσίων ηθώνή τηςπολεοδομίας ή τηςαναπτύξεωςκαι χρησιμο­ ποιήσεως οποιασδήποτε ιδιοκτησίας προς προσαγωγήν της δημόσιας ωφελείας ήπρος προστασίαν των δικαιωμάτων τρίτων, ούτε και εξυπηρετούν οποιοδήποτε των επιπρόσθετων σκοπών που αναφέρονταιστην ενλόγω γνωστοποίηση". 5 Ο καθ' ουηαίτηση ισχυρίζεται ότι οαιτητήςστερείται αμέσου 10 προσωπικού και ενεστώτος εννόμου συμφέροντος να προσβάλει την Κ.Δ.Π.60/89ηοποίαδεναναφέρεταιστηνακίνητηιδιοκτησία του,δεν την επηρεάζει καιδεν τροποποιεί τοκαθεστώςτης. Προς υποστήριξη της θέσεως αυτής αναφέρθηκεστις υποθέ- 15 σεις Efthymios lerodiaconos v. The Republic, 3 R.S.C.C. 55 στη σελ. 57, Miliotis v. The Republic

(1968)3 C.L.R. 578 και AmandaMarga Ltd. v. The Republic

(1985)3(D) C.L.R.

1. Επιπρόσθετα με την πιο πάνω προδικαστική ένσταση είναι ο ισχυρισμός τουκαθ'ου ηαίτηση ότι εν πάσηπεριπτώσει ηπρο- 20 σβαλλόμενη Γνωστοποίηση δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη μέσα στην έννοια του Αρθρου 146.1 του Συντάγματος, γιατί ουσιαστικά με την προσβαλλόμενη Κ.Δ.Π. 60/89,δεν τρο­ ποποιείται καθόλου η Ζώνη "Ζ", όπου βρίσκονται τακτήματα του αιτητή,ηοποία και παραμένει όπως είχε προηγουμένως με 25 τους ίδιους όρους,περιορισμούς κ.λπ.,όπως είχαν επιβληθεί με την Κ.Δ.Π.,45/
2. Οντως στην υπόθεση αυτή δεν μπορεί να λεχθεί ότι με την τροποποίηση άλλων πολεοδομικών ζωνών με την Κ.Δ.Π. 60/89 επηρεάζεται με οποιοδήποτετρόποηακίνητηπεριουσία τουαι­ τητή. Σχετική είναι ηυπόθεσηKritiotis v.Municipality ofPaphos and Another

(1986)3(A) C.L.R. 322, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελ. 344: 30 35 "Ownership of neighbouring immovable per se does not create a legitimate interest. The owner simply by his such ownership has no legitimate interest to attack a permit for 40 erection of a building contrary to the existing statutory provisions where his ownership is not injured. He is only entitled to attack by recourse such permit if hisrightsin respect of the neighbouring immovable are adversely and directly 4652 3 ΑΛΛ. 5 10 Ψάλιου ν. ΕπαρχουΛεμεσού Λοΐζου, Π. affected. Inviewof theaboveandhavingregardtothegrounds of law onwhich the recourse for the annulment of thebuilding permit is based,the applicant has no legitimate interest to attack the validity of the sub judice building permit on the ground of the alleged violation of Regulation 5 of the Streets & Buildings Regulations or that it is contrary to and in excess of the purposes set out in the order of requisition and the provisions of the Constitution and the Requisition of Ownership Law, 1962 (Law No.21 of 1962) relating to requisitions." 20 Συνεπώςεφόσον μετηνπροσβαλλόμενη Κ.Δ.Π. ουδεμίατρο­ ποποίηση επέρχεται στην ζώνη "Ζ",όπουβρίσκεται ηπεριουσία του αιτητή,ο αιτητής στερείται του απαραίτητουεννόμου συμφέροντος να προσβάλη την Κ.Δ.Π. αυτή με την παρούσαπρο­ σφυγή. Ουσιαστικά ο αιτητής θα έπρεπε να είχε προσβάλει με προσφυγήτηνπροηγούμενη Κ.Δ.Π.45/87μετηνοποίαείχε επη­ ρεαστεί ηπεριουσία του εναντίον όμως της οποίας οποιαδήπο­ τεπροσφυγήθαήταντώραεκπρόθεσμη. Γι' αυτότολόγο η προσφυγήπρέπει νααπορριφθεί. 25 Όσοναφοράτοθέματηςεκτελεστότητας της προσβαλλόμενης Κ.Δ Π.,θεωρώ το γεγονός ότι με την παρούσα Κ.Δ.Π., ουδόλως επηρεάζεταιτο συμφέρον τουαιτητήδεναλλοιώνει ήέχειοποιαδήποτεσχέσημετοχαρακτήρα τηςπροσβαλλόμενης πράξης. 15 30 35 40 Ανεξάρτητα μεταπιο πάνωείναι ηθέση τωνκαθ' ων ηαίτη­ ση, ότι με τις νέες πρόνοιες των Πολεοδομικών Ζωνών ουσια­ στικά ο αιτητής όπως ήδηαναφέρτηκεπιο πάνω,δεν επηρεάζεται καθόλου,οπόταν δεν τίθεται θέμανα εξετάσω το ενδεχόμε­ νοτουνααποτελεί αποστέρησητουδικαιώματοςτουήαπλό πε­ ριορισμό σύμφωνα με το Αρθρο 23.3 τουΣυντάγματος. Όσοναφοράτον ισχυρισμό ότι δεντουδόθηκεηευκαιρίανα ακουστεί,ουδεμίατέτοιαυποχρέωσηυπήρχεεκμέρους των καθ' ων ηαίτηση πριν απότην έκδοση τηε προσβαλλόμενης Γνωστο­ ποίησης Πολεοδομικών Ζωνών, γιατίπρόκειται γιαθέμακανο­ νιστικής διοικητικής πράξηςη οποίαδεν στηρίζεται σε υποκει­ μενική συμπεριφοράτουενδιαφερομένου αλλάσε αντικειμενικά δεδομένα και συγκεκριμένα στη θέση του ακίνητου και σταχα­ ρακτηριστικά του, καθώς και τα χαρακτηριστικά της όλης πεΟΛοχής. Τοδικαίωματουδιοικούμενου ναακουστεί πριν απότην έκ4653 Λοΐζου, Π. Ψάλιουν. ΕπαρχουΛεμεσού

(1990)δοση μιας διοικητικής πράξης πουτον αφορά, υπάρχει στις πε­ ριπτώσεις που επιβάλλει ο Νόμος ή όταν η επίδικη διοικητική πράξη αποτελεί στην ουσία της επιβολή ποινής ήείναι τιμωρητι,κής φύσεως. (Βλέπε σχετικά Ζαμπνρίνη ν. Δημοκρατίας

(1989)3(Δ) Α.Α.Δ.2749,Hadjipetris v. The Republic

(1968)3 5 C.L.R. 702 στη σελ. 706 και Georghios Christodoulou v. The Republic

(1984)3(B) C.L.R. 865 στη σελ. 869, Σπηλιωτόπουλος, Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου, Δεύτερη (Έκδοση, 1982), σελ. 155-156,όπως επίσης και τον Στασινόπουλο,Το Δικαίωμα της Υπερασπίσεως ενώπιον των Διοικητικών Αρχών, (Έκδοση 10 1974) σελ. 121-122, και στις Αποφάσεις του Συμβουλίου Επι­ κρατείας 3483/77, 1058-60/77 και 1081/79.Συνεπώς ο λόγοςαυ­ τόςαποτυγχάνει. Τέλος, είναι ηθέση τουκαθ'ου ηαίτησηότι μετην προσβαλ- 15 λόμενηΓνωστοποίηση, επιδιώκεται"ηπροστασίατουφυσικούπε­ ριβάλλοντος, ηδιατήρηση του χαρακτήρατου τοπίου,η ρύθμιση της μελλοντικής ανάπτυξηςκαι η προστασία της δημόσιας υγεί­ ας". Ηρύθμιση επομένως ήταναπόλυτααπαραίτητηγιατη δημό­ σια ωφέλεια και ως τέτοια μέσα στα πλαίσια του Αρθρου 23 του 20 Συντάγματος. Ο όρος "δημόσια ωφέλεια" δεν σημαίνει κατ' ανάγκη και "αναπόφευκτη ανάγκη". (Βλέπε Κυριακόπουλος Ελληνικό Συ­ νταγματικόΔίκαιο (Δ Έκδοση)σελ. 400-401: 25 "3. Της ιδιοκτησίας αυτού ουδείς στερείται ειμή υπό όρους, τους οποίους αυτότο άρθρο 17καθορίζει του ημετέ­ ρου συντάγματος μη επιτρέποντος να ορισθή δια νόμου άλ­ λως. Οιόροι ούτοι είναι οι εξής: 30 (α)Δημόσια ωφέλεια. Προτης εν έτει 1911 αναθεωρήσεως του Συντάγματοςτο σχετικόν άρθρον αυτού έλεγε 'δημοσία ανάγκη'. Ητροποποίησις εις 'δημοσίαν ωφέλειαν', ήτις διετηρήθη και εις τα επόμενα συντάγματα, οφείλεται εις την προσπάθειαν όπως αρθήπάσα αμφισβήτησις περί της εννοί­ ας της 'ανάγκης'ότι δηλαδήο όρος δεν κυριολεκτείται εν τη εννοία του απολύτως αναγκαίου,αλλά περιλαμβάνει καιτην ωφέλειαν. Εν τούτοις εκρίθη άμα, ότι υπ' αμφοτέρων των όρων εκφράζεταιηαυτήέννοια. Πράγματιδεο όρος 'δημόσια ανάγκη'δεν σημαίνει, ότιανα­ πόφευκτος 'ανάγκη'επιβάλλει εις το Κράτοςναπροβήεις 'ανα4654 35 40 3 ΑΛΛ. 5 10 15 Ψάλιου ν. ΕπαρχουΛεμεσού Λοΐζου, Π. γκαστικήναπαλλοτρίωσιν' τηςιδιοκτησίαςπροσώπουτινός αλλ' έχει έννοιαν ευρυτέραν, μηδιαφέρουσαντης έννοιας της'δημό­ σιας ωφελείας'. Εκάτερος των όρων τούτων δηλοί, ότι υπέρτατον δημόσιον συμφέρον επιβάλλει την αναγκαστικήν απαλλοτρίωσιν. Αναγκαστική απαλλοτρίωσις διαδημοσίαν 'ανάγκην' ή 'ωφέλειαν' σημαίνει, ότι απαλλοτριούται πράγματιαναγκαίον, ουχί απολύτως αλλά σχετικώς, προς πρόσφορον εξυπηρέτησιν σκοπούτινός,αποτελούντος 'δημοσίαν ωφέλειαν'. Αύτηδέονν' αποτελήτονσκοπόντουέργου,αλλ' η ανάγκη τουαπαλλοτριωμένου πράγματοςσυνιστά την αιτίαν, ήτις δικαιολογεί την τοιαύτηναπαλλοτρίωσιν.Αλλαιςλέξεσιν,η μενανάγκηαναφέρεται εις το μέσον,ηδε ωφέλεια εις τον σκοπόν, εις ον αποβλέπει το απαλλοτριούν Κράτος." Για όλους τους πιο πάνωλόγους η προσφυγή απορρίπτεται, υπότις περιστάσεις όμως δενγίνεται καμιάδιαταγήως προςτα έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 4655