3 ΑΛΛ. 29 Δεκεμβρίου, 1990 [Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ,Πρόεδρος] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΖΑΧΑΡΟΥΔΙΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΤΕΛΩΝΕΙΩΝ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υποθέσεις Αρ. 564/89, 858/89). 5 10 ΤελωνειακοίΔασμοί και Φόροι καταναλώσεως — Αδασμολόγητα οχή ματα — Αποφάσεις τουΔιευθυντήτου ΤμήματοςΤελωνείων με τις οποίεςαπορρίφθηκεαίτημα για δημιουργία αποθήκης αποταμιεύσε ωςαδασμολόγητωναυτοκινήτωνστηΛεμεσό λόγω τηςμηπλήρωσης τωνκριτηρίωνπου τίθενταιαπό το Άρθρο 71του Περί Τελωνείων καιΦόρωνΚαταναλώσεωςΝόμουτου 1967(Ν. 82/67)— Ισχυρισμοί για υπέρβασηεξουσίας, παράλειψηδιεξαγωγής δέουσαςέρευναςκαι δυσμενούς μεταχείρισης— Δεν τεκμηριώθηκαν. Διοικητική πράξη — Εκτελεστή— Βεβαιωτικήπράξη — Απάντηση δι οικητικού οργάνου σεαίτηση με τηνοποία υποβλήθηκαννέα στοι χεία συνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη. Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα — Άρθρο 28— Αρχή της ισότητας. 15 Αναθεωρητική Δικαιοδοσία — Δικαστικός έλεγχος — Επέμβαση Δι καστηρίου — Διακριτική εξουσία τηςΔιοίκησης. 20 Ο λόγος απόρριψηςτων δύο αιτημάτωντου αιτητήγιαδημιουργίααποθήκης αποταμίευσης στηΛεμεσό, ήταν ο μεγάλος αριθ μός αποθηκώναποταμίευσης πουυπερέβαιναν κατά πολύτις ανά γκεςτωνεμπορευομένων,μεαποτέλεσμανακαθίσταται εξ αντικει μένου δύσκολη η άσκηση αποτελεσματικού ελέγχου στον τρόπο διεξαγωγής της εργασίαςτους.Αυτό είχε σαν αποτέλεσμανα πα4693 Ζαχαρουδιον ν. Δημοκρατίας
(1990)ρατηρούνται σωρεία παραβάσεων της τελωνειακής νομοθεσίας με δυσμενείς επιπτώσεις στο εμπόριο. Ο αιτητής πρόβαλε τους ακόλουθους λόγους ακυρώσεως: 5
- Εσφαλμένη άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Διευθυντή δυνάμει του Αρθρου 71 του Νόμου.
- Ανιση μεταχείριση, λόγω παραχώρησης αδειών σε άλλους αιτητές. 10
- Παράλειψηδιεξαγωγής δέουσας έρευνας. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε τις προσφυγές και αποφάν θηκεότι: 15
- Ηπαραχώρησηάδειαςσε τρεις άλλους αιτητές σε μεταγενέστε ρο χρόνο δεν αποτελεί άνιση μεταχείριση γιατί ίσχυε τότε νέα κατάσταση πραγμάτων και ησύγκριση για σκοπούς ίσης μετα χείρισης γίνεται μόνο μεταξύ ίσων. 20
- Ηαπόφασητου Διευθυντή βρίσκεται εντός των ορίων της δια κριτικής του εξουσίας ώστε ναμπορεί τοΔικαστήριο να επέμβει. 25 Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον των αποφάσεων του Διευθυντή του Τμήματος Τελωνείων μ£τις οποίες απορρίφθηκε αίτημα του αι30 τητή για δημιουργία αποθήκης αποταμιεύσεως αδασμολόγητων αυτοκινήτων στη Λεμεσό. Μ. Χατζηπιέρας, για τον Αιτητή. 35 Π. Κληρίδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ, Π.: Με τις δύο αυτές προσφυγές που συνεκδικάστηκαν γιατί έχουν πολλά κοινά νομικά καιπραγματικάση μεία, ο αιτητής προσβάλλει τις αποφάσεις του Διευθυντή του Τμήματος Τελωνείων, (πουστη συνέχεια θααναφέρεταιως ο Δι ευθυντής), οι οποίες κοινοποιήθηκαν σ' αυτόν με τις επιστολές 4694 40 3 ΑΛΛ. Ζαχαρουδισύ ν. Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. ημερομηνίας 12 Μαΐου 1989, και 8 Σεπτεμβρίου 1989, με τις οποίες ο Διευθυντής απέρριψε το αίτημα του για δημιουργία αποθήκηςαποταμιεύσεωςαδασμολόγητων αυτοκινήτωνστη Λε μεσό. 5 10 15 20 Ο αιτητής, που είναι εκτελωνιστής, με επιστολή του ημερο μηνίας 17Απριλίου 1989,ζήτησε απότοΔιευθυντή νατουδοθεί άδεια για δημιουργία αποθήκης αποταμίευσης στην αποθήκη γνωστή σαν "Τρακασόλ" που βρίσκεται μέσα στο λιμάνι Λεμεσού,γιααποθήκευσηαδασμολόγητων αυτοκινήτων. Υποδείκνυε δε σε επισυνημμένο τοπογραφικό χάρτη το αναφερόμενο υπο στατικό.ΟΔιευθυντής κατά την εξέταση της αίτησης αυτής του αιτητή είχε ενώπιον του και τα στοιχεία που συγκέντρωσε ο ΑνώτεροςΤελώνηςΛεμεσού πουπεριείχε μεταξύάλλων και εισήγησηγια έγκρισητης αίτησης. Ο Διευθυντής απέρριψε το αί τημα του και κοινοποίησε την απόφαση του με επιστολή του ημερομηνίας 12 Μαΐου
- Στην επιστολή αυτήγίνεται ανα φοράστο άρθρο71 του ΠερίΤελωνείων καιΦόρων Καταναλώ σεως Νόμουτου 1967 (Νόμος Αρ. 82 του 1967) σύμφωνα με το οποίοοΔιευθυντής τουΤμήματοςΤελωνείων,δύναταιναεγκρί νειγιαχρονικάδιαστήματααποθήκεςαποταμίευσης "υπόόρους καθοριζόμενους κατάτοδοκούν". Και συνεχίζει:- 25 "Μέσασταπλαίσιατηςεξουσιοδότησης αυτής,έχωθέσειορι σμένα κριτήρια και προϋποθέσεις, ηύπαρξητων οποίωνκατέστειconditiosinequa nonγιατηνέγκρισητέτοιωναποθηκών. 30 Μεταξύ των κριτηρίων αυτών περιλαμβάνονται,ηδιαπί στωση ότι υπάρχει πραγματική ανάγκη στο συγκεκριμένο κλάδο του επαγγέλματος που ενδιαφέρεστε, καθώς επίσης και την πιθανότητα εξυπηρέτησης σας από τις γενικές απο θήκες αποταμίευσης πουήδη λειτουργούν. 35 Από προσεκτική μελέτητων στοιχείων πουέχω στηδιάθε σημουδενέχω ικανοποιηθείότι πληρούνται ταπιοπάνω βα σικά κριτήριακαικατά συνέπεια λυπούμαι νασαςπληροφο ρήσω ότι το αίτημασαςδεν μπορεί ναγίνειαποδεκτό. 40 Επιπρόσθεταμεταπιοπάνω,θαήθελανατονίσωότιηαπό φαση μου για απόρριψητης αίτησης σας βρίσκεται μέσα στα πλαίσιατηςδιαμορφωθείσαςπολιτικής τουτμήματοςγιαριζι κή αναθεώρηση της θέσης του έναντι του θεσμού των αποθη4695 Λοΐζου, Π. Ζαχαρουδιονν.Δημοκρατίας
(1990)κών, ηοποία στοχεύει στη βαθμιαίαμείωσητους στην έκταση που θα εξυπηρετούν πραγματικά το εμπόριο, πολιτική την οποία επέβαλε ηκτηθείσα μέχρι στιγμής πείρακαι ταπροβλή ματα που αντιμετώπισε το Τμήμα απότο δυσανάλογοαριθμό εγκεκριμμένων αποθηκώνσεσχέσημετιςπραγματικέςανάγκες τουεμπορίου." 5 Στη συνέχεια ο αιτητής με νέα επιστολή του ημερομηνίας 16 Μαΐου 1989 (Παράρτημα2 στην προσφυγή αρ. 858/89), ζήτησε επανεξέτασητου αιτήματοςτου. Στηνεπιστολή τουαυτήεξέθεσε 10 τους λόγους για τους οποίους ζητούσε την άδειακαι πουουσια στικάπεριστρέφοντο γύρωαπό μιαπροσπάθειανααποδείξει ότι ησυνεργασία του μεήδηυφιστάμενες αποθήκεςήτανεπιζήμιαγια το επάγγελμα του. Οι ισχυρισμοί αυτοίδε φαίνεταινα κρίθηκαν ως αρκετοί για αλλαγή της αρχικής απόφασης,και οΔιευθυντής 15 με επιστολή του ημερομηνίας 8 Σεπτεμβρίου 1989, τονπληροφό ρησεότι ηαίτησητουεξετάστηκε κάτωαπότοφωςτωνεπιχειρη μάτων πουπαρέθεσε στην επιστολή τουαυτήκαιότι δεν κατέστη δυνατήη αναθεώρησητηςαπόφασηςτουπουκοινοποιήθηκε στον αιτητή μετην επιστολή ημερομηνίας 12 Μαΐου
- 20 Κατά της απόφασηςαυτήςτουΔιευθυντή,οαιτητήςκαταχώ ρησε στις 3 Νοεμβρίου 1989 τη δεύτερη προσφυγή με αριθμό 858/
- 25 Είναι φανερό μεβάσητακριτήριαπουκαθορίστηκανσανθέ μαπολιτικής για την άσκησητης ευρείας διακριτικής ευχέρειας του Διευθυντή πουτου δίδεταιαπότοάρθρο71 του Νόμου, αυ τός,εξετάζονταςτηναίτηση,διαπίστωσε,όπως αναφέρεταιστην ένσταση ότι στηΛεμεσόλειτουργούσαν τριανταοχτώεγκεκριμέ- 30 νες γενικές αποθήκες αποταμιεύσεως εκτός από τις ιδιωτικές αποθήκες, με τεράστιους αποθηκευτικούς χώρους που όχι μόνο ήσαν αρκετοί για να ικανοποιήσουν τις ανάγκεςτων εμπορευο μένων, αλλά θαμπορούσε ναλεχθείότι υπερβαίνουνκατά πολύ τις ανάγκες αυτές. Επίσης ότι λόγω της λειτουργίας υπεραρίθ- 35 μων αποθηκών αποταμίευσης καθίστατο εξ αντικειμένου δύ σκοληηάσκηση αποτελεσματικού ελέγχουστον τρόποδιεξαγω γήςτης εργασίας τους μεαποτέλεσμα ναπαρατηρούνταισωρεία παραβάσεων της τελωνειακής νομοθεσίας, γεγονός το οποίο οδήγησε στη ριζική αναθεώρηση της πολιτικής του Τμήματος 40 έναντι του θεσμού αυτού, με στόχο τη σταδιακή τους μείωση στην έκταση που θαεξυπηρετούσαν πραγματικάτο εμπόριο. Είναι ο ισχυρισμός του αιτητήότι ο Διευθυντής λανθασμένα 4696 3Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ζαχαρουδιού ν.Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. άσκησετηδιακριτικήτουευχέρειαπουπαρέχεισ'αυτόντοΑρθρο 71 του Νόμου.Η προσέγγιση τουΔιευθυντή,ότι υπήρχε δυσανά λογος αριθμός εγκεκριμένων αποθηκώνσε σχέσημε τιςπραγμα τικέςανάγκεςτουεμπορίου,ήτοκατάτοναιτητήαβάσιμηκαιδεν ανταποκρίνετο στην πραγματικότητα,γιατί μετά την απόρριψη της πρώτης του αίτησης εγκρίθηκαν για τη Λεμεσό τουλάχιστο τρεις αποθήκες γενικής αποταμιεύσεως στους Χ"Ιωάννου και Παπαδόπουλομεαριθμό5.141 ειςΟυΚΑίΙΑ μεαριθμό5.142 και στον Μαρίνο Ανθοΰση με αριθμό5.143,πράγμαπουδείχνει ότι υπήρχανσοβαρές ανάγκεςγιαδημιουργίατέτοιων αποθηκών μια και οι υφιστάμενες ήσανκατάτον ουσιώδηχρόνο υπερπλήρεις. ΌπωςαναφέρεταιστηνεπιστολήτουΔιευθυντήτης 12ηςΜαΐου 1989,ηαπόφασητουγιααπόρριψητηςαίτησηςτουαιτητήβρισκόταν"μέσα σταπλαίσιατηςδιαμορφώσεως πολιτικής τουτμήματος για ριζικήαναθεώρησητης θέσης του έναντι τουθεσμού των απο θηκών,ηοποίαστοχεύειστηβαθμιαίαμείωσητουςστηνέκτασηπου θαεξυπηρετούνπραγματικάτοεμπόριο,πολιτικήτηνοποίαεπέβα λεηκτηθείσα μέχρι στιγμής πείρακαιταπροβλήματαπουαντιμετώπισε το τμήμααπότο δυσανάλογο αριθμό εγκεκριμμένων απο θηκώνσεσχέση μετιςπραγματικέςανάγκεςεμπορίου." Στηνπροσπάθειαεκείνηφαίνεταιότιαπερρίφθησανπολλέςνέ εςαιτήσεις,ανάμεσαδεσ' αυτέςκαιαιτήσεις των Χ'Ίωάννουκαι Παπαδόπουλου,ΑνθούσηκαιOURALIA,οι οποίοι όμωςαργότε ραυπέβαλαννέαστοιχεία καιπερίτοτέλοςτου 1989 τουςδόθηκε άδειαγιατί στο μεταξύ ηπολιτική τουΤμήματος και τακριτήρια άλλαξαν. Είναισαναποτέλεσματηςαλλαγής αυτήςτηςπολιτικής του Τμήματος που ο αιτητής πληροφορήθηκε τον Απρίλιο του 1990,ότιοΔιευθυντής ήτοδιατεθημένοςναεξετάσειαίτησητουαν υποδείκνυεάλλοαποθηκευτικόχώρο έξωαπότολιμάνι τηςΛεμε σούστηνοποίαυπόδειξηοαιτητήςαπάντησεμέσωτουδικηγόρου του,αρνητικάμε επιστολή ημερομηνίας 19Απριλίου
- Οαιτητήςπαραπονείται,αβάσιμαόμως,ότι οΔιευθυντής δεν έκαμετηδέουσα έρευνακαιότι αγνόησε την επιστολή τηνοποία απέστειλε σ' αυτόν,ημερομηνίας 16 Μαΐου 1989 με την οποία ζητούσε επανεξέταση της απόφασης. Όπως φάνηκε όμως από τηνέκθεσητων γεγονότων ηαίτησηαυτήεξετάστηκε μεβάση τα νέα στοιχεία που έδωσε ο αιτητής σε αυτή και πληροφορήθηκε για την απόφασηπου λήφθηκε με την επιστολή του Διευθυντή, ημερομηνίας 8 Σεπτεμβρίου 1989, και που επρόσβαλλε με την προσφυγή αρ.858/
- 4697 Λοΐζον, Π. Ζαχαρουδιούν.Δημοκρατίας
(1990)Είναι φανερό λοιπόν ότι ο Διευθυντής προέβηκε στη δέουσα έρευνα, και στην πρώτη περίπτωση όπως και στη δεύτερη και άσκησε τηδιακριτική του εξουσία ορθάκαι με βάσητακαθορι σμένα κριτήρια. 5 Ο δεύτεροςλόγοςτονοποίοεπικαλείταιοαιτητήςείναιγιαάνι ση μεταχείριση καιδυσμενή διάκρισηκατάπαράβασητουΆρθρου 28
(1)του Συντάγματος, επιχείρημαπουστηρίζεται στογεγονός ότι μετάτην απόρριψητης αίτησης του αιτητήδόθηκεάδειαγιαδημι ουργίααποθηκώναποταμιεύσεωςσεάλλουςαιτητές. Έχωήδη ανα- 10 φερεί σταγεγονότα πουσχετίζονται μετηνέκδοση άδειαςτουςαιτητές και στους άλλους τρεις αιτητέςπουαναφέρθηκανπιοπάνω. Είναιφανερόότι δενυπήρξεθέμαδυσμενούς διάκρισηςγιατίκατά τοχρόνο λήψεωςτηςπρώτηςεπίδικηςαπόφασηςοΔιευθυντής δεν έκαμε οποιαδήποτε διαφοροποίηση μεταξύ του αιτητή και των 15 τριώνάλλωναιτητώντωνοποίων,απέρριψεεπίσηςτιςαιτήσειςγια τους ίδιους λόγους πουαπέρριψετην αίτησητου αιτητή,χρησιμο ποίησεδεενιαίομέτροκρίσης μεβάσητηνπολιτικήκαιτακριτήρια που ίσχυαν κατά το χρόνο εκείνο της λήψης της προσβαλλόμενης απόφασης. Τογεγονόςδεότιστουςτρειςάλλουςαιτητέςδόθηκεπε- 20 ρίτοτέλοςτου 1989 άδειαδεναλλοιώνει τηνκατάστασηγιατίίσχυε τότε νέα κατάστασηπραγμάτωνκαι ησύγκρισηγια σκοπούς ίσης μεταχείρισης γίνεται μόνομεταξύ ίσων. Ως προς την επίδικη απόφασηπου προσβάλλει ο αιτητής με 25 την προσφυγή του αρ. 858/89,έχει εγερθεί προδικαστική ένστα σηότι ηπροσβαλλόμενη απόφασηστερείται εκτελεστότητας για τί είναι βεβαιωτική της πράξης της 12ης Μαΐου 1989, με την οποία δεν εγκρίθηκε η αίτηση του αιτητή.Δε συμφωνώ με την άποψηαυτήγιατί φαίνεταιότι οαιτητήςστηνέατουαίτησητης 30 16ης Μαΐου 1989 περιέλαβε νέαστοιχεία ταοποία,όπως οίδιος ο Διευθυντής χαρακτηριστικά αναφέρει στην απαντητική του επιστολή, εξέτασεκάτωαπότο φωςτων επιχειρημάτων πουπα ρατίθενται στην επιστολή του εκείνη. 35 Όσοναφορά όμως τομέρος τηςεπιστολής αυτήςμετοοποίοο αιτητήςζητούσε ανείναιδυνατόνατουέλεγαν κατάπόσο θαεξα κολουθούσαν ναυπάρχουνπροβλήματαγιατηνέκδοση τηςσχετι κήςάδειαςσεπερίπτωσηπουηαίτησητουγιατην "Τρακασόλ"θα ήτοαρνητικήκαιότι επροτιθετο ναενοικιάσει άλλο χώρο γιατον 40 ίδιοσκοπό,δεν μπορούσε κατάτην κρίση μουναυπάρχειεκτελε στή απόφαση γιατί δεν υπήρχε συγκεκριμένο αντικείμενο, υπο στατικόδηλαδή,πουθαχρησιμοποιώτανγιατονσκοπόαυτό,και σίγουρα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μια απλή διερεύνηση 4698 3 ΑΛΛ. Ζαχαρουδιού ν.Δημοκρατίας Αοΐζου, Π. και όχι πρόσκληση γιαλήψη συγκεκριμένης εκτελεστής αποφάσε ως απόμέρους του αρμοδίουδιοικητικού οργάνου. 5 Είναι φανερό με ταπιο πάνωότι οΔιευθυντής άσκησε ορθά τηδιακριτική του εξουσία και στις δύο περιπτώσεις, δεν υπήρ ξε θέμαδυσμενούς διακρίσεως, και ότι εν πάσηπεριπτώσει δεν υπερέβη τα ακραίαόρια της διακριτικής του εξουσίας ώστε να μπορεί το Δικαστήριο αυτό, στην άσκηση της αναθεωρητικής τουδικαιοδοσίας,να επέμβει. 10 Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι προσφυγές απορρίπτο νται και οι επίδικες αποφάσεις επικυρώνονται. Κάτω από τις περιστάσεις όμως δεν γίνεται οποιαδήποτεδιαταγήγια έξοδα. 15 Οι προσφυγές απορρίπτονται χω ρίς έξοδα. 4699