← Κύπρος

clr/1990/1990_3_4700.pdf

(1990)31 Δεκεμβρίου,1990 [ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣΝΕΟΚΛΕΟΥΣ, (Αιτητής στην ΥπόθεσηΑρ. 405/88) ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ, (Αίτητής στην ΥπόθεσηΑρ. 436/88) ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ 1. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, 2.ΑΡΧΗΓΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Καθ' ων ηαίτηση. (Συνεκδικαζόμενες ΥποθέσειςΑρ. 405/88, 436/88). Αίτηση ακυρώσεως— Αόγοι ακυρίόσεως — Πλάνη περί το Νόμο — Αστυνομική Δύναμη— Προαγωγές— Παρέκκλισηαπό τη νομοθετη­ μένη διαδικασία και υιοθέτηση τηςπλησιέστερηςδυνατήςδιαδικα­ σίαςλόγω εσφαλμένηςεντύπωσης για ύπαρξηαντικειμενικήςαδυνα­ μίας συμμόρφωσηςπρος τοισχύον νομικόκαθεστώςπου ήτανοι Πε5 ρί Αστυνομικής Δύναμης Κανονισμοί του 1987 — Ανάληψη όλων τωναρμοδιοτήτων όλων τωνοργάνωναξιολόγησηςαπό τονΑρχηγό τηςΑστυνομίας χωρίς εξέταση καιαποκλεισμό άλλωνλύσεων—Η ύπαρξηήόχι αντικειμενικήςαδυναμίαςείναιθέμαπραγματικόκαιτα γεγονότααπό ταοποία συνάγεταιπρέπει να φαίνονται στο διοικητι10 κό φάκελογια νακαθίσταταιεφικτόςοδικαστικός έλεγχος. Ακυρωτική απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου —Ενέργεια και συνέ­ πειες — Προαγωγές — Θέση Ανώτερου Υπαστυνόμου — Οι περί Αστυνομικής Δύναμης Κανονισμοί του \958και του 1987— Ποία η ακολουθητέα διαδικασία. 15 Ακυρωτική απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου — Επανεξέταση — Βά­ ση επανεξέτασης — Νομικό και πραγματικό καθεστώςπου ίσχυε κατά τονχρόνο που λήφθηκεηακυρωθείσααπόφαση— Ηνέααπό- 20 φάση έχει αναδρομική ισχύ που ανατρέχει στο χρόνο έκδοσης της 4700 3 Α.Α.Δ. Νεοκλέους κ.ά. ν.Δημοκρατίας ακυρωθείσας απόφασης — Εκδίδεται όμως στο παρόν και ως εκ τούτον δεσμευτικό είναι το ισχύον κατά τον χρόνο έκδοσης δίκαιο — Αυτό υπαγορεύει ηαρχή τηςνομιμότητος. 5 Ακυρωτική απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου — Ενέργεια και συνέ­ πειες — Επανεξέταση — Διαδικασία,που εκτων πραγμάτων άνευ πταίσματος της ηΔιοίκησηείναιαδύνατο να εφαρμόσει — ΗΔιοί­ κηση μπορεί να εφαρμόσει άλλη διαδικασία, που να παρέχει τα εχέγγυα ως και ή προβλεπόμενη. 10 15 20 25 30 Συνταγματικό Δίκαιο — Αναδρομικότητα νόμου — Επιτρέπεται, εκτός ανπροσκρούεισεσυγκεκριμένη συνταγματική πρόνοια — Το ίδιο ισχύει και για δευτερογενή νομοθεσία που έχει αναδρομική ισχύ κατ' εξουσιοδότηση Νόμου, Οι περί Αστυνομίας (Προαγωγές) Κανονισμοί, 1987—Ο ΠερίΑστυνομίας (Τροποποιητικός)Νόμος, 1987, με τον οποίοπροστέθηκε το Αρθρο 13
(5). Οιπροσφυγές στρέφονταιεναντίοντηςαπόφασηςημερ. 26.2.88, για προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους Μαρκουλλή στη θέση Ανώτερου Υπαστυνόμου μεαναδρομικήισχύαπό29.9.
  1. Η ενλό­ γω προαγωγή ακυρώθηκε με την προσφυγή υπ' αρ. 273/
  2. Στην προσφυγή273/85,ακυρώθηκεηπροαγωγή του ενδιαφερόμενου μέ­ ρους από Λοχία σε Υπαστυνόμο μεαποτέλεσμα νασυμπαρασυρθεί σε ακύρωση και η προαγωγή του σε Ανώτερο Υπαστυνόμο. Ο κ. Μαρκουλήςστις26.2.88πήρεδύοπροαγωγές. Η πρώτηαπόΛοχία σε Υπαστυνόμο αναδρομικά από 1.3.80και η δεύτερη από Υπα­ στυνόμο σεΑνώτερο Υπαστυνόμο μεαναδρομικήισχύαπό29.9.
  3. Η διαδικασία που ακολουθήθηκε ήταν η πλησιέστερη προς τους Κανονισμούς του 1958 οι οποίοι, κατά τη Δημοκρατία, δεν μπορούσαν εκτωνπραγμάτωνναεφαρμοστούν. Οι αιτητέςπροβάλλουντουςπιοκάτωλόγους ακυρώσεωςκατά της προαγωγήςτου ενδιαφερόμενου μέρους: 35 (α)Οι περί Αστυνομίας (Προαγωγοί) Κανονισμοί του 1958 αποτε­ λούσαν μέρος του ισχύοντοςδικαίου. (β) Δεν υπήρχεαδυναμία συμμόρφωσης τους. 40 (γ) Η υιοθέτηση τηςπλησιέστερης προςτους Κανονισμούς δυνατής διαδικασίαςήτανανεπίτρεπτη. ΤοΑνώτατο Δικαστήριοαποδέκτηκετηνπροσφυγήγιατουςπιο κάτω λόγους: 4701 Νεοκλέους κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1990)!. Τοαρμόδιοόργανοκατάτηνεπανεξέτασητηςπλήρωσης τηςκενωθείσας επίδικης θέσης όφειλε να εφαρμόσει τους Κανονι­ σμούς του 1987 (Κ.Δ.Π. 100/87) ένεκα της αναδρομικής τους ισχύος. ΣύμφωναμετοΑρθρο 13
(2)τουΝόμου,τοαρμόδιο όρ­ γανο στην παρούσα περίπτωση είναι ο Αρχηγός της Αστυνομίας,οοποίοςόμως ενεργείμετηνέγκριση του Υπουργού Εσω­ τερικών.
  1. Η επανεξέταση προηγούμενης απόφασηςπου ακυρώθηκε με δι­ καστικήαπόφαση,γίνεται μεβάση τονομικό καιπραγματικόκαθεστώς πουίσχυεκατάτηνέκδοσητης.Σεπεριπτώσεις πλήρωσης υπαλληλικών θέσεων ηνέα απόφασηέχει κατά κανόνα αναδρο­ μική ισχύ και αρχίζει από το χρόνο έκδοσης της ακυρωθείσας απόφασης. 5 10 15 Ηπιο πάνωαρχήυπόκειταισε δύο εξαιρέσεις: (α)Όταν είναι εκ των πραγμάτωναδύνατηη συμμόρφωση του αρμοδίου οργάνου με την διαδικασία που προβλέπει ο ισχύον Νόμος ή Κανονισμός, το όργανο μπορεί να ακολουθήσεί την πλησιέστερη δυνατή διαδικασία. 20 (β)Όταν το νομοθέτημα που ίσχυε κατά το χρόνο έκδοσης της ακυρωθείσας απόφασηςέχει μεταγενέστερα καταργηθείκαι αντικατασταθεί μενέο,μεαναδρομικήισχύπουνακαλύπτει 25 τοχρόνο εκείνο,τοαρμόδιοόργανοοφείλει ναεφαρμόσειτο νέο νομοθέτημα καιόχι εκείνο που καταργήθηκε.
  2. Τόσο στην περίπτωση των Κανονισμών του 1958, όσο και σ' εκείνητων Κανονισμών του 1987, ονομοθέτης έκρινε σκόπιμο, για ευνόητους λόγους, να μην εμπιστευθεί την όλη αξιολόγηση των υποψηφίων για σκοπούς προαγωγής και την τελικήεπιλο­ γή σε ένα μόνο όργανο της Αστυνομικής Δύναμης,δηλαδήτον Αρχηγότης Αστυνομίας. 30 35
  3. Όπως φαίνεται από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης δεν υπήρχε οποιαδήποτε εξ αντικειμένου αδυναμίακατά το χρόνο έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασηςγια σύγκλησηοποιου­ δήποτε από τα αρμόδια σώματα τα οποία εγκαθιδρύθηκαν με τους Κανόνες4, 6και 7των Κανονισμών του 1987 πουαποτε40 λούν το ισχύον δίκαιο στην παρούσα περίπτωση και άσκησης της αρμοδιότηταςτους. Η αδυναμία πουπροβλήθηκε εκ μέρους των καθ' ων ηαίτησηείναι προϊόνπλάνης,η δεδιαδικασίαπου ακολουθήθηκε κατά παράβαση των πιο πάνω Κανόνων του 4702 3Α.ΑΛ. Νεοκλέουςκ.ά.ν. Δημοκρατίας 1987,ήτανωςεκτούτου ανεπίτρεπτη. Ηανάληψηόλωντωναρ­ μοδιοτήτων όλων των οργάνων αξιολόγησης απότον Αρχηγό της Αστυνομίας αντιβαίνει προς την όλη φιλοσοφία και το πνευμάτων Κανονισμώντου
  4. 5 Οι προσφυγές επιτυγχάνουν χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 10 Mytides v. Republic
(1988)3(B) C.L.R. 737, ΒανέζηςκαιΆλλοιν. Δημοκρατίας
(1989)3(Δ)Α.Α.Δ. 2522, 15 ΑύωναςκαιΑλλοιν. Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. .2038, ΤζαβέλλακαιΆλλοιν. Δημοκρατίας
(1989)3(Δ)ΑΛΛ. 2405, ΚοντογιάννηκαιΆλλοιν.Ρ.Ι.Κ.
(1990)3ΑΛΛ.
  1. 20 Προσφυγές. 25 Προσφυγές εναντίον της απόφασηςτωνκαθ' ωνηαίτησημε την οποίατοενδιαφερόμενο μέρος προήχθηκε στηθέση Ανώτερου Υπαστυνόμου αντίτων αιτητών. XQ. Κληρίδης γιαΡ. Μιχαηλίδη,γιατονΑιτητή στην Υπόθε­ σηΑρ. 405/
  2. 30 XQ.Κληρίδης, γιατονΑιτητή στην Υπόθεση Αρ. 436/
  3. 35 Γ. Για)ργαλ)>ής, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για Μ. Φλωρέντζο,Ανώτερο Δικηγόρο τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ' ωνη αίτηση. Cur.adv.vult. 40 ΠΟΠΑΤΖΗΣ, Δ.: Μετις αντίστοιχες προσφυγές τους οι δύο Αιτητές προσβάλλουν τηνπροαγωγήτουΕνδιαφερόμενου Μέρους ΜαρκουλλήστηθέσηΑνώτερου Υπαστυνόμου μεαναδρομικήισχύ από29 Σεπτεμβρίου 1986.Ηεπίδικηπροαγωγήέγινε στις 26 Φε­ βρουαρίου 1988 καιδημοσιεύτηκε στις ΕβδομαδιαίεςΔιαταγέςτης 29ης Φεβρουαρίου
  4. Οι δύο προσφυγές συνεκδικάστηκαν γιατί βασίζονται στα 4703 Πογιατζής,Α. Νεοκλέους κ.ά.ν. Δημοκρατίας
(1990)ίδια γεγονότα και εγείρουν νομικά επίδικα θέματα πουείναι στην πλειοψηφία τουςταυτόσημα. Οι εκάστοτε προαγωγές του κ. Μαρκουλλή υπήρξαν αντικεί­ μενο προσφυγών στο παρελθόν. Εναντίον τηςπροαγωγής του απόΛοχία σε Υπαστυνόμο πουδημοσιεύτηκε στις24 Δεκεμβρίου 1984 μεισχύ από 1/3/1980, καταχωρήθηκεη προσφυγή αρ. 273/85 από τοΛοχία Μ. Χρύσανθου. Αντικείμενο της προσφυγής εκεί­ νης ήταν καιηταυτόχρονη προαγωγή εννέα άλλων Λοχίωνοε Υπαστυνόμους. 5 10 Μετην απόφασητουστην προσφυγή αρ.273/85, που εκδόθη­ κε στις 22 Δεκεμβρίου 1987το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την προσβληθείσα προαγωγή τωνπιοπάνω δέκα Λοχίων. Στο μεταξύ όμως ο κ. Μαρκουλλής είχε προαχθεί στο βαθμό του 15 Ανώτερου Υπαστυνόμου στις 29 Σεπτεμβρίου 1986. Παράτογε­ γονός ότι η μετέπειτα αυτή προαγωγή δεν ήταν επίδικη στην προσφυγή αρ.273/85,ηαπόφασητουΔικαστηρίου μετηνοποία ακυρώθηκε ηπροαγωγήτου απόΛοχία σεΥπαστυνόμο συμπα­ ρέσυρε σε ακύρωσηκαιτηνπροαγωγήτου σε Ανώτερο Υπαστυ- 20 νόμο. Δημιουργήθηκε τότε ηανάγκη πλήρωσης των 10θέσεων Υπαστυνόμων και μιας θέσης Ανώτερου Υπαστυνόμου πουκε­ νώθηκαν σαν αποτέλεσμα της πω πάνωακυρωτικής απόφασης. Οι ενέργειες τουΑρχηγού τηςΑστυνομίας γιατηνπλήρωσητων πιο πάνω θέσεων αντικατοπτρίζονται στοακόλουθο απόσπα- 25 σμα απότιςΕβδομαδιαίεςΔιαταγές της Αστυνομικής Δύναμης, ημερομηνίας 29Φεβρουαρίου 1988, το οποίο παραθέτω: ΠΡΟΑΓΩΓΕΣ 30 "Ο Αρχηγός Αστυνομίας αφούμελέτησετην απόφασητου Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 22.12.87, στην προσφυγή 273/85, μετην οποία ακυρώθηκανοι προαγωγές 10Λοχίων στο βαθμότου Υπαστυνόμου πουδημοσιεύτηκαν στις Εβδο­ μαδιαίες Διαταγές ημερ.24.12.84,μεισχύ από 1.3.80,επανε- 35 ξέτασε το θέμαυπότο φως της ακυρωτικήςΔικαστικής από­ φασης καιμε βάση τηνπραγματικήκαινομική κατάσταση που ίσχυε κατά τοχρόνο της διενέργειας των ακυρωθεισών προαγωγών (1.3.80),ασκώνταςτιςεξουσίες πουτουπαρέχει το άρθρο 13
(2)τουπερί Αστυνομίας Νόμου Κεφ. 285 και 40 αφού έλαβε την προβλεπόμενη απότο Νόμο έγκριση του Υπουργού Εσωτερικών, μεπράξητου ημερ. 23.2.88,προήξε τους πιο κάτω στο βαθμό του Υπαστυνόμου με αναδρομική ισχύ από 1.3.
  1. 4704 3Α.Α.Δ. Νεοκλέουςκ.ά. ν.Δημοκρατίας Πογιατξής, Δ.
  2. Λοχ. : 601 Μ. Χρύσανθου
  3. 1467 Κ. Μιλλερ
  4. 153 Κ.Μιχαηλίδης
  5. 256 Κ. Μαρκουλλής
  6. 467 Σ.Παφίτης
  7. 634 Κ. Λοϊζίδης
  8. 1721 Γ. Γεωργιάδης
  9. 1962 Α. Χ"Σοφοκλέους
  10. 2247 Α. Ιερόθεος 10.Γ/ 266 Α. Νεοφύτου
  11. 56 Γ. Σαπαρίλλας 15 20
  12. Προκειμένου ναπληρωθεί ηθέση του Ανώτερου Υπαστυ­ νόμου πουδημιουργήθηκε από29.9.86,σαν αποτέλεσμα της συνακύρωσης μετηναπόφασητουΑνωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 22.12.87,επανεξέτασε την ακυρωθείσα πράξημε βάση την πραγματικήκαι νομική κατάσταση που ίσχυε κατάτην 29.9.86, ασκώντας τις εξουσίες που τουπαρέχει τοάρθρο 13
(2), του περί Αστυνομίας ΝόμουΚεφ.285 καιαφούέλαβε την προς τούτο έγκριση του Υπουργού Εσωτερικών με πρά­ ξητου ημερ.26.2.88 προήξε τον Κ.Μαρκουλλή σε Ανώτερο Υπαστυνόμο αναδρομικά από29.9.86." Προκύπτειαπότοπιοπάνωαπόσπασμαότι στις29Φεβρουαρίου 1988δημοσιεύτηκανδύοδιαδοχικέςπροαγωγέςτουκ.Μαρ­ κουλλή. Ηπρώτη από Λοχία σε Υπαστυνόμο αναδρομικά από 1/3/1980που ήταν η ημερομηνία διενέργειας τηςακυρωθείσας προαγωγήςτου. Η προαγωγή αυτήέγινε μεβάσητηνπραγματική καινομικήκατάστασηπουίσχυε κατάτηνημερομηνίαεκείνη, δεν 30 αποτελεί δεαντικείμενο των παρόντων προσφυγών. Ηδεύτερη από Υπαστυνόμο σεΑνώτερο Υπαστυνόμο με αναδρομικήισχύ από29/9/1986, διενεργήθηκε με βάσητην πραγματικήκαι νομική κατάστασηπου ίσχυε στις 29/9/
  1. Γιατηδεύτερηαυτή προα­ γωγή πουαποτελεί το αντικείμενο των παρούσωνπροσφυγών, ο 35 Αρχηγός Αστυνομίας ζήτησεμεεπιστολήτουημερομηνίας24 Φε­ βρουαρίου 1988 την έγκριση του Υπουργού Εσωτερικών οοποί­ ος έδωσε τηνέγκριση του μεεπιστολή του ημερομηνίας 26 Φε' βρουαρίου
  2. Παραθέτωπιο κάτω αυτούσιο το περιεχόμενο τηςπιοπάνωεπιστολής τουΑρχηγού της Αστυνομίας. 40 "Έντιμο Υπουργό Εσωτερικών, 25 Σαν αποτέλεσμα της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου 4705 Πογιατζής, Δ. Νεοκλέονςκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1990)ημερομηνίας 22.12.87στην προσφυγή με αριθμό273/85 με την οποίαακυρώθηκανοιπροαγωγές 10Λοχίωνσε Υπαστυνόμους, συνακυρώθηκε αυτόματακαι η προαγωγή του Κ. Μαρκουλλή στοβαθμότουΑνώτερου Υπαστυνόμου πουέγινεστις29.9.
  1. 5
  2. Με νέα Διοικητική πράξηκαι με την έγκριση σας πλη­ ρώθηκαν 11θέσεις στο βαθμότου Υπαστυνόμου με ισχύαπό 1.3.80, μεταξύτων οποίωνπροήχθηκανκαιοι Μ. Χρύσανθου και Κ. Μαρκουλλής. 10
  3. Προκειμένου να πληρωθεί η θέση του Ανώτερου Υπα­ στυνόμου που δημιουργήθηκε από 29.9.86 σαν αποτέλεσμα της συνακύρωσης μετηναπόφασητουΑνωτάτου Δικαστηρί­ ου ημερομηνίας 22.12.87,επαναξέτασατην ακυρωθείσαπρά­ ξη με βάσητην πραγματική καινομική κατάστασηπου ίσχυε 15 κατάτην29.9.
  4. Καιτούτογιατί σύμφωνα με γνωμοδότηση του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ημερομη­ νίας 19.12.84για να ακολουθήσουμε τηδιαδικασίαπουπρο­ βλέπουν οι τότε ισχύοντες Κανονισμοί 3 και 4 είναι εκ των πραγμάτων εντελώς αδύνατο,η μόνη δε υπαλλακτική πλη- 20 σιέστερηδιαδικασίαπου πληροί τις προϋποθέσεις για αξιο­ λόγησητων υποψηφίωνμε βάσητατότεδεδομέναείναι ο Αρ­ χηγός Αστυνομίας. Παρόμοια διαδικασία έγινε αποδεκτή στις αποφάσειςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου στις προσφυγές με αριθμό 189/85και993/
  5. 25
  6. Έχονταςυπόψη τις πιο πάνωνομικές αρχέςπροέβηκα στην αξιολόγηση όλων των τότε υποψηφίων περιλαμβανομέ­ νουκαιτου Μιχαήλ Χρύσανθου μεβάσητην πραγματικήκαι νομική κατάσταση που υπήρχαν κατά το χρόνο που αρχικά 30 έγινεησυνακυρωθείσα προαγωγή(29.9.86).
  7. Έλαβαυπόψη μουτις γενικές αρχές πουπροβλέπονται στον Κανονισμό 2
(2)των Περί Αστυνομίας ισχυόντων τότε Κανονισμών (Προαγωγαί)καιγενικά την αξία,ταπροσόντα 35 και την αρχαιότητα κάθε υποψηφίου, όπως εξάγονται από τον Προσωπικό Φάκελο και καρτέλα του καθενός και την προσωπική γνώση που τυγχάνει να έχω, εξ ίσου για κάθε υποψήφιον. Με βάση την αξιολόγηση αυτήετοίμασα το συ­ νημμένο συγκριτικό πίνακααπότον οποίο έχω επιλέξει και 40 προτίθεμαινα προάξωστο βαθμότου Ανώτερου Υπαστυνό­ μου τον Κ. Μαρκουλλή μεαναδρομικήισχύ από29.9.86κρί­ νοντας τον ως τον καταλληλότερο μεταξύ όλων των τότε υποψηφίων σύμφωνα μετις εξουσίες που μουπαρέχει τοάρ4706 3 ΑΛΛ. Νεοκλέους κ.ά. ν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. θρο 13
(2)του Περί Αστυνομίας Νόμου, Κεφ.285, αφού έχω την έγκριση σας σύμφωνα με τοπω πάνω άρθρο. 5 10
  1. Συναποστέλλονται όλα τα συναφήγια κάθε υποψήφιο . στοιχεία." Παραθέτω επίσης αυτούσιο το κείμενο της επιστολής του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα στον Αρχηγό της Αστυνομίας με ημερομηνία 19 Δεκεμβρίου 1984, στο οποίο γίνεται αναφορά στην πιο πάνω επιστολή του Αρχηγού της Αστυνομίας στον Υπουργό Εσωτερικών. "Αρχηγό Αστυνομίας, 15 20 25 30 35 40 Με ρωτήσατε πρόσφατα προφορικά στο Γραφείο μου ποιαδιαδικασία μπορεί ναακολουθηθείγιααξιολόγησηυπο­ ψηφίων για προαγωγή μετά από ακύρωση προηγούμενης προαγωγήςτους απότο Ανώτατο Δικαστήριο σε περίπτωση που στο μεταξύ οι αξιολογούντες Αστυνομικοί Διευθυντές έπαυσαν να υπηρετούν στη Δύναμη και αρκετοί από τους υποψήφιους μετατέθηκαν εκτός της επαρχίαςτους. 2.Τοπρόβλημααυτόεγείρεται λόγω τηςυποχρεώσεως της διοικήσεως να επανεξετάσει το θέμα των προαγωγών μεβάσηταδεδομέναπουυπήρχανκατάτοχρόνο της ακυρωθείσης από το δικαστήριο αρχικήςπροαγωγής.
  2. Η απάντηση στο ερώτημα σας δίδεται από τη σχετική νομολογία του διοικητικού δικαίου ειδικώτερα εκείνη που αναφέρεται στο σύγγραμμα Odent Contentieux Administratif σελ. 1497-
  3. Σύμφωνα με τη νομολογία αυτή η διοίκηση δεν είναι υποχρεωμένη να ακολουθήσει τη διαδικασία που στο μεταξύκατέστη εκτων πραγμάτωναδύνατη(καιπουδεν .οφείλεται σ' αυτή). Οφείλει σετέτοιαπερίπτωση ναακολουθήσει μιαδιαδικασία ανάλογηκαιπου προσφέρει παρόμοιες εγγυήσεις. Για παράδειγμα εάν οι απόψεις ή η γνώμη ενός οργάνου είναι αναγκαίαπροϋπόθεσηγιατηνέκδοση μιαςδι­ οικητικής πράξεωςκαιτο όργανοαυτόέχειστο μεταξύ παύ­ σει ναυπάρχει,η διοικητικήπράξημπορεί νόμιμαναεκδοθεί αφούληφθεί ηγνωμάτευση υπαρχόντωνοργάνων που έχουν ανάλογηαρμοδιότητακαι προσφέρουν τις ίδιες εγγυήσεις με το προϋπάρχον. Τούτο ιδιαίτερα έτυχε εφαρμογής σε περί­ πτωση αποκαταστάσεως της σταδιοδρομίας δημοσίων λει­ τουργών, τους οποίους η σταδιοδρομία επηρεάσθηκε από 4707 Πογιατξής, Δ. Νεοκλέουςκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)ακυρωτικές αποφάσειςτουδικαστηρίου. Επανερχόμενηηδι­ οίκηση στο θέμα τους για την αποκατάστασητους σε περι­ πτώσεις πουήταναδύνατηηλήψη τηςαπαιτούμενηςγνωμα­ τεύσεως απότααρμόδιαόργαναπουστο μεταξύέπαυσαννα λειτουργούν ηδιοίκηση σύμφωνα με τηνομολογία όφειλε να συμβουλευθεί τα υπάρχοντα, διάδοχα ή παρόμοια όργανα που προσφέρουν τις ίδιες εγγυήσεις. 5
  1. Στηνπερίπτωσηπουμουαναφέρετεπιστεύωότι ηαξιο­ λόγησηαπότους Αστυνομικούς Διευθυντές με βάσηταδεδο- 10 μένατης εποχής πουέλαβε χώραηακυρωθείσαπροαγωγήεί­ ναι πράγματιαδύνατηδεδομένου ότι οι τότε αρμόδιοιΑστυ­ νομικοί Διευθυντές έπαυσαν να υπηρετούν στη Δύναμη (αφυπηρέτησαν) και αρκετοί από τους υποψηφίους μετατέ­ θηκανεκτός της τότεεπαρχίαςτους. Οι τότεΔιευθυντές που 15 έπαυσανναυπηρετούνδεν μπορούνναλειτουργήσουν πλέον σαν αρμόδιαόργαναδιότι έχουν απωλέσει την ιδιότητατους σαν μέλη της Αστυνομικής Δύναμης η δε αξιολόγηση από τους νυν Διευθυντές είναι πάλιν αδύνατη διότι αυτοί δεν έχουν τα δεδομένα της εποχής εκείνης. 20
  2. Υπό τις περιστάσεις πιστεύω ότι ημόνηδιαδικασίαπου μπορεί ναγίνει είναιη αξιολόγηση απότηνπροϊσταμένηαρχή η οποία είναι σε θέση να γνωρίζει την απόδοσηκαι την αξία των υποψηφίων κατά το χρόνο της ακυρωθείσης προαγωγής 25 και προσφέρει έτσι και τα ανάλογα εχέγγυα της σωστής αξιο­ λογήσεως. Αντιλαμβάνομαι δε ότι η μόνη προϊσταμένη αρχή που πληροί τις προϋποθέσεις αυτές είναι ο Αρχηγός Αστυνο­ μίας. ΣυνεπώςοΑρχηγός Αστυνομίας μπορεί ναπροβεί στην αξιολόγηση των τότε υποψηφίωνγιαπροαγωγήμεβάσηταδε- 30 δομένα της εποχής εκείνης παραγνωρίζοντας τη διαδικασία αξιολογήσεως απότουςΑστυνομικούς Διευθυντές (καιφυσικά από τηντότε αξιολόγηση των Διευθυντών αυτώνη οποίαείναι νομικά ελαττωματική δεδομένου ότι επηρεάσθηκε από συστά­ σεις της Επιτροπής αξιολογήσεως που κρίθηκε από το Δικά- 35 στήριο αναρμόδια). 6.Θαπρέπει επίσηςναπροσθέσω ότικαιηδιαδικασίακα­ τατάξεωςτων υποψηφίων απότο Συμβούλιο Επιλογήςκατέ­ στη πάλιν εκ των πραγμάτων αδύνατηδεδομένου ότι προϋπόθεσηλειτουργίας τηςείναι οι συστάσεις των Αστυνομικών Διευθυντών πουόπως ανάφεραπροηγουμένως δενείναιπλέ­ ον εφικτές. Συνεπώςκαιηδιαδικασίααυτήμπορεί ναπαρα­ γνωρισθεί με βάσητην πιοπάνω νομολογία." 4708 40 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 Νεοκλέους κ.ά.ν. Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. Στο στάδιοαυτόθαπρέπει ναπαρατηρήσωότι η διαδικασία που ο Αρχηγός της Αστυνομίας ακολούθησε στην αξιολόγηση των υποψηφίων Υπαστυνόμων, περιλαμβανομένων των Αιτητών, για προαγωγή στην επίδικη κενωθείσα θέση Ανώτερου Υπαστυνόμου, καθορίστηκε με βάση τη νομική συμβουλή που περιέχεται στην πιο πάνω επιστολή του κ. Λουκαΐδη, η οποία δόθηκεσχετικά μεπλήρωση άλλων θέσεων στην Αστυνομική Δύ­ ναμηπουείχανκενωθεί κατόπινακυρωτικήςαπόφασηςπουεκ­ δόθηκεπριντις 19Δεκεμβρίου 1984 καιηοποίαασφαλώςδεδόθηκεούτε μπορούσε ναείχεδοθεί αναφορικά μετη μεταγενέστε­ ρηεπίδικηπροαγωγή. Ούτε είναι δυνατόναλεχθείότι στηγνω­ μάτευσηαυτήγίνεται οποιαδήποτεδιαπίστωσηότι κατάτονου­ σιώδη χρόνο της επίδικης προαγωγής,δηλαδή στις 29 Σεπτεμ­ βρίου 1986, υπήρχε αντικειμενική αδυναμίασυμμόρφωσης του Αρχηγού της Αστυνομίας με τηδιαδικασίαπου προνοούσαν οι Κανονισμοί που ήταντότε σε ισχύ, ώστε να επιτρέπεται ηυιο­ θέτηση της πλησιέστερης δυνατής υπαλλακτικής διαδικασίας σύμφωνα με τις γενικές αρχές, νομολογιακές και άλλες, που αναφέρονται στη γνωμάτευση, με τις οποίες συμφωνώ κατ'αρχή,όμως θαπρέπει ναπροσθέσω ότι υπάρχουνεπί του προκει­ μένου εξαιρέσεις στις οποίες θααναφερθώ αργότερα. Η διαδικασία που ακολούθησε ο Αρχηγός της Αστυνομίας στη λήψητης επίδικης απόφασης,αποτελεί μέρος του νομικού καθεστώτος που θεωρήθηκε ότι ίσχυε κατάτον ουσιώδη χρόνο, δηλαδή στις 29 Σεπτεμβρίου 1986, το οποίο ο Αρχηγός της Αστυνομίας είχευποχρέωση ναεφαρμόσει κατάτηνεπανεξέτα­ σητης πλήρωσης της επίδικης θέσης. Ο βασικός λόγος που επικαλούνται οι Αιτητές στις παρούσες συνεκδικαζόμενες προσφυγές γιαναεπιτύχουντηνακύρωσητης επίδικηςπροαγωγήςέχειταακόλουθατρία σκέλη: (a)OLπερί Αστυνομίας (Προαγωγοί)Κανονισμοί του 1958αποτελούσαν μέρους του ισχύοντος δικαίου. (β)Δεν υπήρχε οποιαδήποτε εκ των πραγμάτων αδυναμία για συμμόρφωση με τις πρόνοιες τους, ιδιαίτερα με τη σύσταση τουπροβλεπόμενου Συμβουλίου Επιλογής,και 40 (γ)Ηυιοθέτηση της οποιασδήποτε διαδικασίας που θεωρήθηκε ως η πλησιέστερη δυνατήπρος την προβλεπόμενη από τους Κανονισμούς αυτούς,ήτανανεπίτρεπτη. 4709 Πογιατζής,Δ. Νεοκλέους κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1990)Θα προχωρήσω στο παρόν στάδιο στην εξέταση του πιο πά­ νω λόγου ακύρωσης της επίδικης προαγωγής, ανεξάρτητααπό τους υπόλοιπους προβαλλόμενους λόγους, γιατί τυχόνεπιτυχία των Αιτητών αναφορικάμε το λόγο αυτό οδηγείαναπόφευκτα στην ακύρωση της προαγωγής του Ενδιαφερόμενου Μέρους. 5 Από τηνεπιστολή τουΑρχηγού τηςΑστυνομίας στον Υπουρ­ γό Εξωτερικών με ημερομηνία 24/2/1988,τοκείμενο τηςοποίας έχω ήδηπαραθέσει,προκύπτει ότι οΑρχηγός της Αστυνομίας10 (α)Γνώριζε ότι κατά την επανεξέταση της πλήρωσης της επίδι­ κηςθέσης πουκενώθηκε μετην ακυρωτικήδικαστικήαπόφα­ ση στην προσφυγή 273/85, είχε υποχρέωση να λάβει υπόψη του και να εφαρμόσει το νομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε κατά το χρόνο πουλήφθηκε ηακυρωθείσα απόφαση,δηλαδήκατά την29η Σεπτεμβρίου
  1. (β)Επειδή θεώρησε ότι μέρος του ισχύοντος τότε δικαίουήταν οι Κανονισμοί του 1958, το μοναδικό πρόβλημα που τον απασχόλησε ήτανκατάπόσο ήτανεκτων πραγμάτωνδυνατή η συμμόρφωση προς τις πρόνοιες εκείνες. Δεν ασχολήθηκε καθόλου με τις πρόνοιες των περί Αστυνομίας (Προαγωγαί) Κανονισμών του 1987 (Κ.Δ.Π, 100/87)και το εφικτό ήανέ­ φικτο της εφαρμογής τους πάνω στο πραγματικό καθεστώς που ίσχυε στις 29 Σεπτεμβρίου
  2. 15 20 25 Θα πρέπει εδώ να αναφέρω ότι μετά τη συμπλήρωση της ακροαματικήςδιαδικασίας καιπριν εκδώσω τηνεπιφυλαχθείσα απόφαση μου, έδωσα οδηγίες να επανανοίξει ηυπόθεση γιανα ακούσω τις απόψεις των ευπαιδεύτων δικηγόρων όλων των 30 πλευρών αναφορικά με το δίκαιο που ο Αρχηγός Αστυνομίας όφειλε ναεφαρμόσει εν όψει της νομολογίας καιτου γεγονότος ότι καμιάπλευρά δεν είχε μέχρι τότε ισχυριστεί ότι OLΚανονι­ σμοί του 1987 (Κ.Δ.Π. 100/87) και όχι εκείνοι του 1958 είχαν εφαρμογή. Μέχρι τότε ηδιαφοράτων διαδίκωνπάνωστο νομι- 35 κό αυτόθέμα στρεφόταν γύρω απότους Κανονισμούς του 1958 OLοποίοι, κατά μεν τους Αιτητές, μπορούσαν και έπρεπε να εί­ χαν εφαρμοσθεί, κατάδετη Δημοκρατία,δεν μπορούσαν εκτων πραγμάτων να εφαρμοστούν και ορθά ακολουθήθηκε η πλησιέ­ στερη προς αυτούς εφικτή διαδικασία.Δόθηκε έτσι η ευκαιρία 40 στους διαδίκουςναυποβάλουνγραπτώςτις δικές τουςαπόψεις αναφορικά με τους Κανονισμούς του
  3. Οι Κανονισμοί του 1987 δημοσιεύθηκαν στην ΕπίσημηΕφη4710 3Α.ΑΛ. 5 Νεοκλέους κ.ά.ν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. μερίδα τηςΔημοκρατίας στις 20 Μαρτίου 1987 δυνάμει του άρ­ θρου 13
(4)τουπερί Αστυνομίας Νόμου,Κεφ.285, όπωςτροπο­ ποιήθηκεαπότο Νόμοαρ.29του
  1. Τέθηκανέτσισε ισχύτην πιο πάνωημερομηνία.Όμως,σύμφωνα με τον Κανονισμό 22,η ισχύς τους θεωρείται ότι άρχισε αναδρομικάαπό 10Νοεμβρίου
  2. Ηδυνατότητααναδρομικής ισχύος των Κανονισμών, δό­ θηκε με τον περί της Αστυνομίας (Τροποποιητικό) Νόμο του 1987 (Νόμος 18/87)με τον οποίο προστέθηκε το εδάφιο
(5)στο άρθρου 13του βασικούΝόμου. 10 15 20 25 30 35 40 Προηγούμενοι Κανονισμοί που είχαν ψηφιστεί και ακολού­ θως κρίθηκαν άκυροι με δικαστικές αποφάσεις,δεν επηρέασαν τηνισχύτων Κανονισμών του 1958 οι οποίοι εξακολούθησαννα ισχύουν μέχρι 30 Σεπτεμβρίου 1986 δυνάμει του περί Αστυνομίας (Τροποποιητικού) Νόμουτου 1986 (Νόμος78/86). Προκύπτει απόταπιο πάνωότι, ένεκα της αναδρομικήςτους ισχύος,οι Κανονισμοί του 1987 (Κ.Δ.Π.100/87)καιόχιοποιοιδήποτε άλλοι αποτελούσαν μέρος του ισχύοντος δικαίου κατά την 29ηΣεπτεμβρίου 1986 καιαυτούςόφειλενα είχεεφαρμόσει κατά τηνεπανεξέτασητηςπλήρωσης τηςκενωθείσας επίδικηςθέσης το αρμόδιο όργανο. Σύμφωνα με το άρθρο 13
(2)του περί Αστυνο­ μίας Νόμου,Κεφ.285, όπως τροποποιήθηκε απότο Νόμοαρ. 29 του 1966, το αρμόδιο όργανο στην παρούσα περίπτωση είναι ο Αρχηγόςτης Αστυνομίας ο οποίος,όμως, ενεργεί με την έγκριση τουΥπουργού Εσωτερικών. Οι αρχές που καθορίζουνποιο είναι το δίκαιοπου τοαρμό­ διο όργανο οφείλει να εφαρμόσει κατά την επανεξέταση προηγούμενης απόφασηςτουπουακυρώθηκε μεδικαστικήαπόφαση, και ιδιαίτερακατά την πλήρωση θέσεων που κενώθηκαν με την ακύρωση της προηγούμενης πλήρωσης τους, μπορούν να συνο­ ψισθούν ως εξής: 1. Το αρμόδιο όργανο οφείλει να προχωρήσει στην επανεξέτα­ σητου θέματος μεβάσητο νομικό και πραγματικόκαθεστώς που ίσχυεότανεξέδωσετηναπόφασηπουακυρώθηκε. Σεπε­ ριπτώσεις πλήρωσης υπαλληλικών θέσεων η νέα απόφαση έχεικατάκανόνααναδρομικήισχύκαιαρχίζει απότο χρόνο που εκδόθηκε ηακυρωθείσα απόφαση. Σχετική επί τουπρο­ κειμένου είναι ηαπόφασητης Ολομέλειας τουΑνωτάτου Δι­ καστηρίου στην υπόθεση Mytides v. Republic
(1988)3(B) C.L.R.737, στην οποίαγίνεται αναφορά σε προηγούμενη νο­ μολογία. 4711 Πογιατζής, Δ. Νεοκλέους κ.ά.ν. Δημοκρατίας
(1990)2. Η εφαρμογήτηςπιοπάνωαρχήςαναφορικά μετονομικόκα­ θεστώς υπόκειταιστις ακόλουθες δύο εξαιρέσεις: (α)Σε περιπτώσεις κατά τις οποίες, ένεκα αλλαγών που μεσο­ λάβησανμεταξύτουχρόνουπουεκδόθηκεη ακυρωθείσα OL5 οικητική πράξη (που είναι ο κρίσιμος χρόνος σύμφωνα με την αρχή αρ.
(1)ανωτέρω)και του χρόνου που εκδόθηκεη ακυρωτική δικαστική απόφαση, είναι εκ των πραγμάτων αδύνατηησυμμόρφωση τουαρμόδιουοργάνουμετη διαδι­ κασίαπουπροβλέπει ο ισχύον ΝόμοςήΚανονισμός,τοόρ- 10 γανο μπορεί ναακολουθήσει τηνπλησιέστερη δυνατή διαδι­ κασίαπουναπαρέχειταίδιαεχέγγυα μετηνπροβλεπόμενη διαδικασία. Σχετικό επί του προκειμένου είναι το απόσπα­ σμα στις σελίδες 1497-1499 από το Σύγγραμμα Odent Contentieux Administratif στο οποίο αναφέρεται και ο κ. 15 Λουκαΐδης στηνπροαναφερθείσαγνωμάτευσητουστονΑρ­ χηγό Αστυνομίας. Η θέσηότι ηδιοίκηση απαλλάσσεταιτης τήρησης τύπουπουείναι αδύνατηόχι απόδικότηςλάθοςή υπαιτιότητα,υιοθετήθηκεκαιαπότηδικήμαςνομολογίακαι αναφέρωενδεικτικάτηναπόφασητηςΟλομέλειαςτουΑνω- 20 τάτουΔικαστηρίου στην υπόθεση ΒανέζηςκαιΑλλοιν. Δη­ μοκρατίας
(1989)3(Δ)Α.Α.Δ.
  1. (β)Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες νομοθέτημα που ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο της έκδοσης της ακυρωθείσας 25 πράξης έχει μεταγενέστερα καταργηθείκαι αντικαταστα­ θεί με νέο με αναδρομικήισχύ πουνακαλύπτει το χρόνο εκείνο, το αρμόδιο όργανο οφείλει να εφαρμόσει το νέο νομοθέτημακαιόχι εκείνο πουκαταργήθηκε.Τοσύγγραμ­ μα Δαγτόγλου Γενικό Διοικητικό Δίκαιο, Έκδοση 1982, 30 ασχολείται με την εξαίρεση αυτήτου γενικού κανόνα και στη σελ. 151 παραθέτει το πιο κάτωαπόσπασμααπότην απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας στην υπόθεση 3805/75: 35 "Κατ' εξαίρεσιν όμως από της ως άνω αρχής, είναι εφαρμοστέον το κατάτον χρόνον εκδόσεως τηςνέαςπρά­ ξεως ισχύον νομικόν καθεστώς, οσάκις το νεώτερον νο­ μοθέτημα είναιαναδρομικής ισχύος ήπροκύπτειεξαυτού ότι ο νομοθέτης δεν ανέχεται εφεξής την εφαρμογήν των παλαιών διατάξεων,ως τούτολ.χ. συμβαίνει οσάκιςη νέα ρύθμισης υπηγορεύθηεκ λόγων δημοσίου συμφέροντος." Τοπιο πάνωαπόσπασμαυιοθετήθηκεστηνυπόθεση Βανέζης 4712 40 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Νεοκλέους χ.ά.ν. Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. (ανωτέρω),στηνοποίααποφασίστηκεότικατάτηνεπανεξέταση της ακυρωθείσας απόφασης η Διοίκησις όφειλε να εφαρμόσει τους περί Αστυνομίας (Προαγωγοί)Κανονισμούς του 1987και όχι εκείνους του
  2. KaLτούτογιατίοι Κανονισμοί του 1987 έχουναναδρομικήισχύπουκάλυπτετηνκρίσιμηημερομηνίαέκ­ δοσης της αρχικής διοικητικής απόφασης. Στη σελ. 2534 της απόφασης εκείνης αναφέρονται ταεξής: "Η νέα πράξη,έστω και αν της δοθεί αναδρομική ισχύς, εκδίδεται βεβαίως,κατά λογική ανάγκη, στο παρόν και όχι στο παρελθόν. Στοπαρόν,όμωςδεσμευτικό είναιτο ισχύον δίκαιο. Τογεγονός ότι το δίκαιοαυτόείναι άλλο και εκείνο που ίσχυε κατάτο χρόνο της έκδοσης της πράξης που ακυ­ ρώθηκε,δεν του αφαιρείτη δεσμευτικότητά του, ούτε αίρει την αρχήτης νομιμότητας της διοίκησης, που σημαίνει κατ' ανάγκηδέσμευση τηςδιοίκησης απότο ισχύονδίκαιο. OLΚανονισμοί πουίσχυανστις23 Μαρτίου, 1987,ήτανοι περίΑστυνομίας (Προαγωγαί) Κανονισμοί του
  3. ΟιΚανονισμοί του 1958 δεν ήταν ισχύον δίκαιο. Κάθεδιοικητική ενέργεια πρέπει να είναι σύμφωνη με το δίκαιο του χρόνου πουλαμβάνειχώραν.Θαήτανανεπίτρεπτηηεφαρμογή Κα­ νονισμών που έχουν ακυρωθεί και η παράλειψηεφαρμογής Κανονισμών που ισχύουν στο χρόνο της έκδοσης μιας πράξης. Ηαρχήτηςνομιμότητας της διοίκησης σημαίνει και τη δέσμευση της διοίκησης από το ισχύον δίκαιο -(Βλ. Δαγτόγλου -"Γενικό Διοικητικό Δίκαιο", γ/Π, 1982, σελ. 148-151)." Χρήσιμηαναφορά πάνωστην υπό εξέταση εξαίρεση απότο γενικό κανόνα αρ. 1 (ανωτέρω), μπορεί επίσης να γίνει στην απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση ΓεώργιοςΛνωνα και Άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ.2038,καιστις αποφάσεις μονομελούς Δικαστηρίου στις υποθέσεις Δημήτριος Τζαβέλλα και Αλλοι ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Δ) Α.Α.Δ. 2405 και Μαίρη Κοντογιάννηκαι Άλλοι ν. ΡΙΚ
(1990)3Α.Α.Δ.2827. Οι θέσεις των δύοπλευρών μετά που ηυπόθεση επανάνοιξε αναφορικά μετηνεφαρμογήή όχι των Κανονισμών του 1987 εί­ ναι οι εξής: Οι Αιτητές υιοθέτησαντηνάποψη-(α)ότι οιΚανονισμοί του 1987 καιόχι του 1958 έχουν εφαρμογή-(β)ότι ο Αρ­ χηγός της Αστυνομίας έσφαλε ότανανέλαβε μόνος του το έργο τηςαξιολόγησηςτωνυποψηφίωνχωρίςτηναξιολόγησηκαιβαθ­ μολογία τους τουλάχιστον απότην ΕπιτροπήΕπιλογής γιατην εγκαθίδρυσηκαιτο έργοτηςοποίαςγίνεταιπρόνοιαστουςΚα4713 Πογιατζης,Δ. Νεοκλέους κ.ό.ν.Δημοκρατίας
(1990)νονισμούς τόσο του 1958 όσο και του 1987- και (γ)ότι ο Αρχη­ γός της Αστυνομίας δεν έδωσε οποιαδήποτεδικαιολογία για το σφετερισμό αυτώντων εξουσιών των οργάνωντης Αστυνομικής Δύναμης που εγκαθίδρυσαν OL Κανονισμοί για την αξιολόγηση των υποψηφίων για προαγωγή. Ηθέση της Δημοκρατίας,σύμφωνα με τη συμπληρωματική γραπτή αγόρευση του κ. Φλωρέντζου,απόσπασματης οποίαςπαραθέτω πιο κάτω,ήτανότι"....υπόταγεγονότα καιπεριστατικάστην παρούσαυπόθεση δεν μπορούσαν να εφαρμοστούν οι Κανονισμοί του 1987, στο θέμα της επιλογής του καλύτερου υποψηφίου,όπως δεν μπορούσανναεφαρμοστούνκαιοι Κανονισμοί του
  1. Για το λόγο ακριβώς αυτό, ο Αρχηγός Αστυνομίας εφάρμοσε την πλησιέστερη δυνατήδιαδικασία επιλογής τουκαλύτερουαπό τους υποψηφίους που παρείχε τα μεγαλύτερα δυνατά εχέγγυα, σύμφωνα με καλά θεμελιωμένη νομική αρχή στηΝομο­ λογία του Διοικητικού Δικαίου την οποία έχω εκθέσει στην κύρια Αγόρευση μου.Στηνπαρούσαυπόθεσηδεν τίθεταιθέ­ μα αναδρομικής εφαρμογής του νομικού καθεστώτος του 1987, αφούστην πραγματικότηταδεν υπήρχανγεγονότα πάνω στα οποία θα μπορούσε να εφαρμοστεί. Ούτε ήτανδυνα­ τόνασυγκληθούν το 1978 καιναλειτουργήσουν, ηΕπιτροπή Αξιολόγησης καιτο Συμβούλιο Επιλογής των Κανονισμών 3 και 7 της Κ.Δ.Π. 100/87με το πραγματικόκαθεστώς τηςαρ­ χικής διοικητικής πράξης." 5 10 15 20 25 Σε μεταγενέστερο στάδιο της συμπληρωματικής τουγραπτής αγόρευσης ο κ. Φλωρέντζος λέγειτα εξής: " Έτσι, στην περίπτωση αυτή, αν είναι αδύνατοκατά την 30 επανεξέταση να συσταθούν και λειτουργήσουν η Επιτροπή Αξιολόγησης και το Συμβούλιο Επιλογής που προβλέπονται από τους Κανονισμούς του 1987, ο Αρχηγός Αστυνομίας μπορεί,κατάτηνομολογιακή αρχήτης πλησιέστερης δυνατής διαδικασίας να προβεί στην επιλογή των καταλληλότερων 35 υποψηφίων. Τούτο ακριβώς έπραξε ο Αρχηγός Αστυνομίας στην παρούσαυπόθεση,όπως φαίνεταικαθαρά απότην επι­ στολή του προς τον Υπουργό Εσωτερικών με ημερομηνία 24.2.1988." 40 Εκλαμβάνω τα πιο πάνω αποσπάσματα που περιέχουν τις θέσεις της Δημοκρατίας νασημαίνουν ότι ακόμακαι στην περί­ πτωση πουτο Δικαστήριο καταλήξει στο συμπέρασμα ότιεφαρ­ μογή έχουν οι Κανονισμοί του 1987 καιόχι του 1958, δενύπήρ4714 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 Νεοκλέουςκ.ά, ν. Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. χεδυνατότητασυμμόρφωσης μετηδιαδικασίαπουπροβλέπεται στους Κανονισμούς 3και 7 όπως δεν υπήρχε δυνατότητασυμ­ μόρφωσης με τη διαδικασίαπου προβλεπόταν στους Κανονι­ σμούς 3και4-των Κανονισμών του 1958, όπως φαίνεται καθαράαπότην επιστολή του Αρχηγού στον Υπουργό Εσωτερικών μεημερομηνία24/2/
  2. Θαπρέπειενπρώτοιςνα αναφέρωότι προϋπόθεσηγιανόμιμη παρέκκλιση απότη νομοθετημένη διαδικασίακαι υιοθέτηση της πλησιέστερης δυνατήςδιαδικασίαςαποτελείηεκτωνπραγμάτων αδυναμίατηςδιοίκησης νασυμμορφωθεί με αυτή.Τέτοιααδυνα­ μία υπάρχει,όπως αναφέρεικαι ο ευπαίδευτος Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας στηνπροαναφερθείσαγνωμάτευσητου,ότανγιαπα­ ράδειγμαοιαπόψειςήηγνώμηενόςοργάνουείναιαναγκαίαπρουπόθεσηγια την έκδοση μιαςδιοικητικήςπράξηςκαιτο όργανο αυτόέχειστομεταξύπαύσειναυπάρχει. Ηδιοικητικήπράξη μπο­ ρεί τότε νόμιμα να εκδοθεί αν ληφθεί ηγνωμάτευση άλλων υφι­ στάμενων οργάνωνπουέχουν ανάλογη αρμοδιότητα και προσφέ­ ρουν τις ίδιες εγγυήσεις με το όργανο που έπαυσε να υπάρχει. Έπεταιότι ηύπαρξηήόχι τέτοιαςεκτωνπραγμάτων αδυναμίας είναι θέμα πραγματικό και ταγεγονότα απότα οποίασυνάγεται πρέπειναφαίνονται στοδιοικητικόφάκελογιατίτότε μόνο καθί­ σταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος ο οποίος επεκτείνεται και στην ύπαρξη ήόχι της αδυναμίαςπουηδιοίκηση επικαλείταιγια ναδικαιολογήσει τηνπαράλειψητης ναακολουθήσει τηνομοθε­ τημένηδιαδικασία. Ας δούμετώραποιες είναι οι πρόνοιες των Κανονισμών του 1958 και του 1987 αναφορικά με την αξιολόγηση των υποψηφίωνΥπαστυνόμων γιαπροαγωγήστηθέσηΑνώτερου Υπαστυ­ νόμου. Σεδεύτερο στάδιοθαεξετάσω ανηεπιστολή του Αρχη­ γούημερομηνίας24/2/1988 πουεπικαλείταιοκ.Φλωρέντζοςπε­ ριέχει οποιαδήποτεδιαπίστωσητου,αιτιολογημένη ήόχι, σχετι­ κάμετηνύπαρξηαδυναμίας συμμόρφωσης μεοποιαδήποτεαπό τις κανονιστικές αυτέςδιατάξεις. Οι Κανονισμοί αρ. 3 και 4 των Κανονισμών του 1958 προ­ νοούν ταεξής: 40 "
  3. Divisional and Unit Commanders shall, when called upon,submit to theChief Constable alist of names of qualified members of the Force recommended for promotion, together with a report on each man's characteristics and capabilitieson the appropriate form. The 'general observations' on thesame 4715 Πογιατζής,Δ. Νεοκλέους κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1990)form shall deal with such matters as health, energy, domestic state, conduct,knowledgeof Police duties, personal reputation, senseof discipline andabilitytoget thebestout of themenand produce results; and whether recommended for accelerated promotion. 5 4.-(l)Selection for promotion upto anincluding the rank of Assistant Superintendent shall be made by a Selection Board (hereinafter referred to as 'the Board') appointed by the Chief Constable from time to time, consisting of the Deputy Chief 10 Constable or the Assistant Chief Constable (A) as Chairman, Chief Superintendent (A) andtwo GazettedOfficers of Turkish and Greek Cypriot Extraction respectively, as members. Divisional and Unit Commanders may sit with the Board as advisers. 15
(2)The Board shallmeet atleastonceeachyeartointerview and report upon those recommended for promotion." Οι αντίστοιχες πρόνοιες των Κανονισμών του 1987 βρίσκονται στους Κανόνεςαρ.4,5,6 και7οι οποίοιπρονοούνταεξής: 20 "
  1. Επιτροπή Αξιολογήσεως Η ΕπιτροπήΑξιολογήσεως συντίθεται ως ακολούθως: ΕξενόςΑνωτέρου Αξιωματικού ωςΠροέδρουκαιδύοΑνω­ τέρων Αξιωματικών ως μελών οριζομένων υπότου Υπουργού τη εισηγήσει του Αρχηγού. Ο Αστυνομικός Διευθυντής/Διοικητής Μονάδος και Προϊστάμενος του Σταθμού/Κλάδου του αξιολογουμένου παρακάθηνταιως σύμβουλοι. 25 30
  2. Αρμοδιότης Επιτροπής Αξιολογήσεως
(1)ΗΕπιτροπήΑξιολογήσεως έχει ταςκάτωθιαρμοδιότητας: 35 Διεξέρχεται και μελετά τους προσωπικούς φακέλους των υποψηφίωνδιάπροαγωγήνεις τον βαθμόντουΛοχίου μέχρι Ανώτερου Υπαστυνόμου συμπεριλαμβανομένου, βαθμολογεί τα υπό του Κανονισμού 2
(2)προβλεπόμενα 40 προσόντα εκάστου,περιλαμβανομένων καιθεμάτωνυγεί­ ας, ενεργητικότητος, οικογενειακής καταστάσεως,διαγω­ γής,γνώσεως αστυνομικών καθηκόντων,προσωπικόνκύ­ ρος,αίσθημα πειθαρχίας,ικανότητοςναεξασφαλίζηπαρά 4716 3 Λ.ΑΛ. 5 10 15 Νεοκλέονς κ.ά.ν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. των ανδρώντοβέλτιστον καινααποφέρηαποτέλεσμακαι αξιόλογη τούτους επί ειδικού εντύπου,καλουμένου έκθε­ σης αξιολογήσεως, το οποίον και υποβάλλει εις τους OLκείους Αστυνομικούς Διευθυντάς ήΔιοικητάς Μονάδων, αναλόγωςτηςπεριπτώσεως. Η Επιτροπήδύναταικαθ'οι­ ονδήποτε χρόνον, εάνκρίνη τούτο αναγκαίον, να καλέση τον αξιολογούμενον εις προσωπικήν συνέντευξιν.
(2)ΗΕπιτροπήθασυνέρχεται τακτικώς άπαξ του έτους κατάτους μήνας Μάρτιον ήΑπρίλιον, εκτάκτως δε ως ήθελεν αποφασίσει και ορίσει ο Υπουργός τη εισηγήσει του Αρχηγού. 6. Οι Αστυνομικοί Διευθυνταί ή οι Διοικηταί Μονάδων, αφού διεξέλθουν τας συμφώνως προς τον Κανονισμόν 5 υποβαλλομένας εκθέσεις αξιολογήσεως εκάστου τωνυποψη­ φίωνδιάπροαγωγήν,ομούμετάτωνπροσωπικώναυτώνφα­ κέλων, κατατάσσουν τούτους επί ειδικού εντύπου,κατά σει­ ράν προτεραιότητος, εις κατηγορίαςως ακολούθως: 20 (α)Σθεναρώς συνιστώμενος (β) Συνιστώμενος (γ)Μη συνιστώμενος 25 και υποβάλλουν τούτο, μετά των προσωπικών συστάσεων των, εις τον Αρχηγόν, οοποίος ακολούθως υποβάλλει τούτο εις το διά του Κανονισμού 7 καθιδρυόμενον Συμβούλιον Επιλογής. 30 7.Συμβούλιον Επιλογής 35 40
(1)ΚαθιδρύεταιΣυμβούλιον Επιλογήςαποτελούμενον εκτου Υπαρχηγού της Δυνάμεως ή ενός των Βοηθών Αρχηγών ως Προέδρου και τριών Ανωτέρων Αξιωματικών, ως μελών, εξαιρουμένων μελών της Επιτροπής Αξιολογήσεως, απάντων διοριζομένων υπό του Υπουργού τη εισηγήσει του Αρχηγού, το οποίον θαπροβαίνηεις περαιτέρωάξιολόγησιν των προσοντούχων υποψηφίων διά προαγωγήν μελών της Δυνάμεως μέχρι του βαθμού του Ανωτέρου Υπαστυνόμου, συμπεριλαμβανομένου.
(2)Εις τας συνεδρίας του Συμβουλίου Επιλογής δύνανται, εάντο Συμβούλιον ούτωαποφασίση,ναπαρακάθηνται οι οικείοι Αστυνομικοί Διευθυνταί και οι οικείοι Διοικηταί 4717 Πογιατζής,Δ. Νεοκλέουςκ.ά.ν. Δημοκρατίας
(1990)Μονάδων ως σύμβουλοι.
(3)Το Συμβούλων, κατάτην κρίσιν του, καλεί τους προσο­ ντούχους υποψηφίους, διά προαγωγήν εις προσωπικήν συνέντευξιν καιαφού μελετήσητους προσωπικούς αυτών φακέλους, τας αναφοράς,τα έντυπα αξιολογήσεων και συστάσεων άτινα υποβάλλονται δυνάμει των Κανονι­ σμών 5 και 6, άπαντα τα συναφήστοιχεία καθώςκαιτην εκ της συνεντεύξεως σχηματισθείσαν αντίληψιν, δι έκαστον των υποψηφίων,αξιολογεί και βαθμολογεί έκαστον επί ειδικού εντύπουκαισυντάσσει πίνακαςεις ους κατα­ τάσσονται οι υποψήφιοικατά προτεραιότηταειςκατηγο­ ρίας ως ακολούθως: 5 10 (α)Σθεναρώςσυνιστώμενος (β) Συνιστώμενος (γ) Μη συνιστώμενος. 15
(4)Το Συμβούλιον υποβάλλει ακολούθως τα έντυπα ταύτα και τους πίνακας εις τον Αρχηγόν, ο οποίος, αφού συμ- 20 βουλευθή ταύτακαθώςκαι άπαντα τααφορώνταειςέκα­ στον υποψήφιονστοιχεία,ενεργεί συμφώνως του άρθρου 13
(2)τουπερί Αστυνομίας Νόμου, Κεφ.285.
(5)Το Συμβούλων συνέρχεται εις τακτικήν συνεδρίαν άπαξ του έτους κατάτους μήνας Απρίλων ή Μάιονκαιεκτά­ κτως ως ήθελεν αποφασίσεικαιορίσει ο Υπουργός τηει­ σηγήσει του Αρχηγού." 25 Από το περιεχόμενο των Κανόνων αρ.3 και 4 των Κανόνι- 30 σμών του 1958, σε σύγκριση με εκείνο των Κανόνων 4,5,6 και 7 των Κανονισμών του 1987, προκύπτει ότι και στις δύο περι­ πτώσεις υπάρχει Συμβούλιο Επιλογής,ότι Επιτροπή Αξιολογή­ σεως προνοείται μόνο στους Κανονισμούς του 1987 και ότι υπάρχει μενπρόνοιακαιστις δύοπεριπτώσεις γιατο σώματων 35 Αστυνομικών Διευθυντών και των Διοικητών Μονάδων αλλά εις μεν τηνπερίπτωσητουΚανόνα6των Κανονισμώντου 1978 συμμετέχουν είτεοι Αστυνομικοί Διευθυντές είτεΔιοικητέςΜο­ νάδων με καθορισμένη αρμοδιότητα,εις δε την περίπτωση του Κανόνα 3των Κανονισμών του 1958 συμμετέχουν καιοι Αστυ- 40 νομικοί Διευθυντές καιOLΔιοικητές Μονάδωνκαιενεργούν μό­ νο ότανκληθούνσεσυγκεκριμένηπερίπτωση.Υπάρχουν επομέ­ νως,ουσιαστικέςδιαφορέςμεταξύτων Κανονισμώντου 1958 σε σύγκριση με εκείνους του 1987, που καθιστούν δυνατή τη σύ4718 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Νεοκλεους κ.ά. ν. Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. γκληση και λειτουργία των οργάνων ήτων σωμάτων που εγκα­ θιδρύθηκαν μετους Κανονισμούς του 1987 ενώ ησύγκληση και λειτουργία των σωμάτων που εγκαθιδρύθηκαν με τους Κανονι­ σμούς του 1958 μπορεί κατάτον ίδιοχρόνο ναείναι εξανακειμένου αδύνατη. Θαπρέπει επίσης να σημειωθεί ότι ταγεγονότα που μεσολαβούν καικαθιστούν αδύνατητησύγκλιση οποιουδή­ ποτε σώματος, είτε αυτό εγκαθιδρύεται απότους Κανονισμούς του 1958, είτε απότους Κανονισμούς του 1987, ποικίλουν από περίπτωση σε περίπτωση καιότι μπορεί ναυφίστανταικατά το Α χρονικό σημείο αλλά να μην υφίστανται κατά το Β χρονικό σημείο. Θαπρέπει επίσης να σημειωθεί ότι και στην περίπτωση των Κανονισμών του 1958 και σε εκείνη των Κανονισμών του 1987 ονομοθέτης έκρινε σκόπιμο,γιαευνόητους λόγους, ναμην εμπιστευθεί την όλη αξιολόγηση των υποψηφίων για σκοπούς προαγωγής σε ένα μόνο όργανο της Αστυνομικής Δύναμης και μάλιστα εκείνο που θα κάμει την τελική επιλογή και που στην παρούσα περίπτωση είναι και μονομελές, δηλαδή τον Αρχηγό της Αστυνομίας. Μιατελευταία παρατήρηση καισυνάμαδιαπίστωση πουεπι­ θυμώ να κάμω,ηοποία στην παρούσαυπόθεση είναι ουσιαστι­ κή,είναι ότι απότη μελέτητων διοικητικών φακέλων πουέκα­ μα δε βρήκα να αναφέρονται οποιαδήποτε γεγονότα, όπως π.χ. απουσία μέλους ή μελών των σωμάτων στα οποία οι Κανονισμοί τόσο του 1958 όσο και του 1987 αναθέτουν αρμοδιότητα στον τομέα της αξιολόγησης των υποψηφίων,τα οποία να οδη­ γούν στο εύλογο συμπέρασμα ότι κατάήπερί το χρόνο έκδοσης της προσβαλλόμενης πράξηςυπήρχε οποιαδήποτε εξ αντικειμέ­ νου αδυναμία σύγκλησης οποιουδήποτε από ταπροαναφερθέντασώματακαιάσκησης της αρμοδιότηταςτους. Υπάρχει μόνο η επιστολή του Αρχηγού της Αστυνομίας προς τον Υπουργό Εσωτερικών την οποία επικαλείται καιο κ. Φλωρέντζος.Τι λέ­ γει όμως η επιστολή αυτή;Σχετικήείναι ητρίτηπαράγραφοςτης στην οποία λέγει ότι επανεξέτασε ο ίδιος την πλήρωση της κενωθείσας επίδικης θέσης γιατί σύμφωνα μετηγνωμοδότηση του κ. Λουκαΐδη με ημερομηνία 19/12/1984, η συμμόρφωση με τη διαδικασία που καθορίζεται στους Κανόνες 3 και 4 (ασφαλώς εννοεί τους Κανονισμούς του 1958) είναι εκ των πραγμάτων εντελώς αδύνατη. Δεν κάμνει ο ίδιος ο Αρχηγός οποιαδήποτε διαπίστωση γιαύπαρξηοποιασδήποτε αδυναμίαςούτε και ανα­ φέρεται σταγεγονότα απόταοποίαπροέρχεται ηαδυναμία αυ­ τή. Κάμνει όμως τέτοιαδιαπίστωση οκ.Λουκαΐδης στηγνωμά­ τευση του; Νομίζωόχι. Οκ. Λουκαΐδης δίδει μόνο νομική συμ­ βουλή.Δεν αναλύει ούτε ερμηνεύει γεγονότα ούτε καικάμνειευ4719 Πογιατζής, Δ. Νεοκλέονςκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1990)ρήματα πάνω σε γεγονότα. Τουναντίον, τονίζει απότην αρχή ότι ηλύσηπου προτείνει ισχύει "σε περίπτωσηπου στο μεταξύ οι αξιολογούντες Αστυνομικοί Διευθυντές έπαυσαν να υπηρε­ τούν στη Δύναμη και αρκετοί από τους υποψηφίουςμετατέθη­ καν εκτός της επαρχίαςτους".Δεγνωρίζουμε σεποιουςυπόψη5 φίους,για ποιαπροαγωγήκαισεποιουςΑστυνομικούς Διευθυ­ ντές αναφέρεται η γνωμάτευση. Σίγουρα δεν αναφέρεται στην περίοδο μεταξύ29/9/1986και26/2/1988πουο Αρχηγός διενήρ­ γησε την επίδικηπροαγωγή, για τον απλούστατολόγο ότι η πε­ ρίοδος αυτή είναι πολύ μεταγενέστερη της 19ης Δεκεμβρίου 10 1984 πουοκ.Λουκαΐδης συνέταξε τηγνωμάτευση τουστον Αρ­ χηγό Αστυνομίας. Είναι,επομένως, φανερόότι ο Αρχηγός της Αστυνομίας παρεξήγησετοπεριεχόμενο τηςγνωμάτευσηςτουκ. Λουκαΐδη και βασίστηκε ο ίδιος πάνωστη διαπίστωση που δή­ θεν έκαμε ο ευπαίδευτος Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας στις 15 19/12/1984 περί ύπαρξης αντικειμενικής αδυναμίας σύγκλησης και λειτουργίας των οργάνων αξιολόγησης που είχαν εγκαθι­ δρυθείαπότους Κανόνεςαρ.3 και4των Κανονισμώντου 1958, κατά τηνκρίσιμη ημερομηνία της29ης Σεπτεμβρίου 1986. 20 Και ανακόμαμπορούσανασυμφωνήσω μετηνάποψητουκ. Φλωρέντζουότι απότηνπροαναφερθείσαεπιστολήτου Αρχηγού της Αστυνομίας προςτον Υπουργό φαίνεταιότι υπάρχειεκτων πραγμάτωναδυναμία συμμόρφωσης προςτηδιαδικασίαπουκα­ θορίζεται μετουςΚανόνεςαρ.3και4των Κανονισμώντου 1958, 25 αυτό δε σημαίνει ότι απαραιτήτως υπάρχει και αντικειμενική αδυναμία σύγκλησης καιλειτουργίας καιτων τριών οργάνωνμε αρμοδιότητα αξιολόγησης ταοποίαεγκαθιδρύθηκαν μετουςΚα­ νόνες 4, 6 και 7 των Κανονισμών του 1987 που αποτελούν το ισχύον δίκαιοστην παρούσα περίπτωση,εφόσον ούτεταόργανα 30 ούτε ησύνθεση τους είναιταίδιαστις δύοπεριπτώσεις, δηλαδή, στους Κανονισμούς του 1958 καιεκείνους του 1987. Επειδή 35
(1)Η ύπαρξη αντικειμενικής αδυναμίας συμμόρφωσης με τη διαδικασίαπουπρονοείταιστους Κανόνες4,6 και7τωνΚα­ νονισμών του 1987, αποτελεί προϋπόθεσηγιατηνόμιμη πα­ ρέκκλιση απόαυτήεκ μέρους τηςδιοίκησης καιτηςυιοθέτη­ σης τηςπλησιέστερης δυνατήςδιαδικασίας,
(2)στην παρούσα περίπτωση δε φαίνεται να υπήρξε κατά τον ουσιώδη χρόνο οποιαδήποτε αδυναμία σύγκλησης και λει­ τουργίας των οργάνωναξιολόγησης πουπρονοούνοι Κανό4720 40 3Α.ΑΛ. Νεοκλέους κ.ά.ν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. νες 4,6και 7των Κανονισμών του 1987, ηδεαδυναμίαπου προβλήθηκε ήταναποτέλεσμα πλάνης, και 5 10 15 20 25 30 35 40
(3)ηδιαδικασίαπου ακολουθήθηκε κατάπαράβασητων πιοπάνω Κανόνων του 1987, ήταν,ωςεκτούτου, ανεπίτρεπτη, το αρμόδιοόργανοστηνπαρούσαπερίπτωσηενήργησεκάτωαπό πλάνηαναφορικά μετο ισχύον δίκαιοκαιηεπίδικη απόφαση τουπάσχειωςεκτουλόγουαυτούκαιθαπρέπειναακυρωθεί. Στην υπόθεση Ανδρέας Γερασίμουν.Δημοκρατίας
(1978)3 Α.Α.Δ.267, τονίστηκε ότιηεπίλυση θέματος μεβάσηόχι την ορθή διάταξη τουΝόμου οδηγεί σε ακύρωση. Στην υπόθεση ΑλέξανδροςΑλεξάνδρουν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ.2858, η επίδικη απόφασηακυρώθηκε γιατί ακολουθήθηκεδιαδικα­ σία πουδεν στηρίχτηκε στην ισχύουσα νομοθεσία. Σχετικήείναι επίσης ηυπόθεση Βανέζης ν.Δημοκρατίας(ανωτέρω). Τελειώνοντας θα ήθελα να πω ότι στις περιπτώσεις που πράγματι υπάρχειαντικειμενική αδυναμία στησύγκλησησυγκε­ κριμένου οργάνου αξιολόγησης που προνοείται στους Κανονισμούς του 1987 επιτρέπεται μεν ηυιοθέτηση τηςπλησιέστερη δυνατής διαδικασίας, αλλά ποιαθαπρέπει να είναι αυτήηδια­ δικασία εξαρτάταιαπότηφύσηκαι έκτασητηςαδυναμίας όπως και τηφύσηκαι σύσταση του οργάνουπουαδυνατείνα συγκλη­ θείστηνκάθεπερίπτωση. Απουσία π.χ.ενός ήπερισσότερων μελώντου αξιολογούντος οργάνου θεραπεύεται μετην αντικατά­ στασητου μεάλλο μέλος τηςΔύναμης που να κατέχει τοίδιοή παραπλήσιο βαθμό μετο μέλος που απουσιάζει. Ανάληψη των αρμοδιοτήτων των ανεξαρτήτων οργάνων αξιολόγησης των υποψηφίων απότοόργανο,καιδημονομελές,πουθακάμει την τελική επιλογή τουυποψηφίου που θαπροαχθεί, είναι επιτρε­ πτή μόνο στις περιπτώσεις πουείναι αδύνατη όχι μόνο η σύ­ γκληση όλων τωνπροβλεπόμενων οργάνων αξιολόγησης αλλά και ηαντικατάστασητωνοργάνων αυτών μεάλλα με διαφορε­ τικήσύνθεση,τηνπλησιέστερηδυνατήπροςεκείνητωνοργάνων όπως προνοείται στους Κανονισμούς. Ηανάληψη όλων των αρμοδιοτήτωνόλων των οργάνωναξιολόγησης απότονΑρχηγό της Αστυνομίας χωρίς εξέταση και αποκλεισμό άλλων λύσεων, και μεαιτιολογικό ότι κρίθηκενόμιμη απότοΔικαστήριο σεάλ­ λη περίπτωση, είναι κατάτηγνώμη μου διακινδυνευμένη, επειδήφαίνεταινααντιβαίνει προς την όλη φιλοσοφία και πνεύμα των Κανονισμών του 1987 οι οποίοι με επιμέλειαν απέφυγαν για ευνόητους λόγους να αναθέσουν τοτεράστιον αυτό έργοσε ένα μόνο πρόσωπο. Δενπρέπει, βέβαια,ναεκληφθεί ότι με τις σκέψεις μουαυτές αποφασίζωοτιδήποτε σχετικά μετημορφή 4721 Πογιατζής,Δ. Νεοκλέουςκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1990)της υπαλλακτικής διαδικασίας πουακολουθήθηκε στην παρού­ σα περίπτωση επειδή θεωρήθηκε ως ηπλησιέστερηδυνατήυπό τας περιστάσεις. Τοθέμααυτόδεσυζητήθηκε καιδεν το αποφα­ σίζω.Το αναφέρωγιαπροβληματισμό στο μέλλον. 5 Δεν κρίνω σκόπιμο υπόταςπεριστάσεις ναπροχωρήσω στην εξέταση των υπόλοιπων λόγων ακύρωσης τηςεπίδικης προαγω­ γήςπου επικαλούνταιοι Αιτητές. Οι συνεκδικαζόμενες προσφυγές επιτυγχάνουν και η προσβαλλόμενη προαγωγή του Ενδιαφερόμενου Μέρους ακυρώνε­ ται. Δεν εκδίδωοποιαδήποτεδιαταγή αναφορικάμεταέξοδα. Οι προσφνγές επιτυγχάνουν χω­ ρίς έξοδα. 4722 10 15

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.