clr/1990/1990_3_4723.pdf

(1990)Οι αιτητές καταχώρησαν τις παρούσες προσφυγές κατά των προαγωγών καιπρόβαλαντους ακολούθους λόγους ακυρώσεως: Προσφυγήαρ.112/89 5

1. Αλλοίωση και/ήδιαφοροποίηση της σύνθεσης της Ε.Δ.Υ.κατά τηδιαδικασίαπλήρωσης της θέσης.
2. Σύνταξη των εμπιστευτικών εκθέσεων κατάπαράβασητηςεγκυ­ κλίου
3. 10
4. Λήψητης προσβαλλόμενης απόφασηςκατά παράβασητουσχετι­ κού Σχεδίου Υπηρεσίας και κατόπιν πλάνης ουσιωδών γεγονό­ των. 15
5. Έλλειψη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας στη λήψητης επίδι­ κης απόφασης. Προσφυγή αρ.114/89 20 Λήψητηςεπίδικηςαπόφασηςχωρίς τηδιεξαγωγήδέουσαςέρευ­ νας και χωρίς αιτιολογία, παράλειψη σύγκρισης των υποψηφίων μεταξύ τους χωρίς ειδικήαναφορά στα προσόντα,την αρχαιότητα και τις εμπιστευτικές τους εκθέσεις, και απόδοση υπέρμετρηςβα­ ρύτητας στις συστάσεις της Τμηματικής Επιτροπής και του Διευθυντή. Επίσης ότι ο τρόπος που ενήργησε ηΤμηματική Επιτροπή και ο Διευθυντής συνιστούσε δυσμενή διάκρισηκαι άνιση μεταχεί­ ρισητωναιτητώνκατάπαράβασητουΑρθρου28τουΣυντάγματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε τις προσφυγές και αποφάνθηκε ότι:
6. Ταπαρόνταμέλη της Ε.Δ.Υ.κατάτησυνεδρία λήψης τηςεπίδι­ κης απόφασης, ενημερώθηκαν πλήρως ως προ το ότι έλαβεχώ­ ρακατάτηνπροηγούμενησυνεδρίακαιυιοθέτησαν τηναπόφασήτης.
7. ΗΕ.Δ.Υ,μπορεί να αγνοήσει το μέρος των εκθέσεων που είναι παράτυπο και να λάβει υπ' όψιν τις εκθέσεις πουσυντάχθηκαν σύμφωνα με την εγκύκλιο
9. Οι εξετάσεις Λογιστικών Οδηγιών των σχεδίων υπηρεσίας, πε­ ριλαμβάνει και τις εξετάσεις στις οποίες έχουν περάσει τα εν­ διαφερόμενα μέρη. 4724 25 30 35 40 3 Α.Α.Δ. Σιμιλλίόης κ.ά.ν. Δημοκρατίας
10. ΗΕ.Δ.Υ. όπωςφαίνεταιαπόταπρακτικάτης,έλαβε την επίδικη απόφαση μετά από ενδελεχή έρευνα καιεξέταση όλων των ου­ σιωδών καισχετικών στοιχείων πουαφορούσαν την πλήρωση της θέσης. 5
11. Ηαιτιολογία τηςαπόφασηςπεριέχεται τόσο στοπεριεχόμενοτης όσοκαιστουςσχετικούς φακέλουςτηςδιοίκησηςκαιείναιεπαρκής. Οιπροσφυγές απορρίπτομαι χωρίζέξοδα. 10 Αναφερόμενες νποθέσεις: Savva andAnother v.PublicService Commission (I98S)3(A)C.L.R. 102, 15 Vivardi v. VineProducts Council

(1969)3C.L.R. 486, Panayiotou andOthers v.Republic

(1972)3C.L.R. 331, 20 Louca v.Savva andOthers

(1989)3(A) C.L.R. 672, Δημοκρατία v.Βασιλείου

(1990)3Α.Α.Δ.

1. Προσφυγές. 25 Προσφυγές εναντίον τηςαπόφασηςτηςΕπιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας με την οποία τα ενδιαφερόμενα μέρη προήχθηκαν στη μόνιμη θέση Διοικητικού Λειτουργού Α ' , Γενικό Διοικητικό Προσωπικό αντί τωναιτητών. 30 Α. Ευτυχίου, γιατονΑιτητή στην Υπόθεση Αρ. 112/
2. Α. Θεοφίλου, γιατονΑιτητή στην Υπόθεση Αρ. 114/
3. 35 Λ. Κονρσονμπά, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ' ωνηαίτηση. Ε.Οδυσσέως, γιαταΕνδιαφερόμενα μέρη Ν.Καμιναρίδη και Κ.Πατσιά. 40 Α. Σ. Αγγελίδης, γιατο Ενδιαφερόμενο μέρος Χ. Παυλίδη. Cur.adv.vult. 4725 Σιμιλλίόης κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1990)Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ,Π.: Μετις πιο πάνω προσφυγές που συνεκδικάστηκανγιατίπαρουσιάζουνκοινάνομικάσημεία,OLαιτητές ζητούν την πιο κάτω θεραπεία: "(Α)ΔήλωσητουΣεβ.Δικαστηρίουότιη απόφασητηςκαθ'ηςαίτηση που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα στις 2/12/88μετην οποίαπροάγονταιστη μόνιμη θέσηΔιοικητι­ κού Λειτουργού Α' Γενικό Διοικητικό Προσωπικό,απότις 15/11/88οι 1.Νίκος Καμιναρίδης

1. Χαράλαμπος Κ. Παυ­ λίδης
2. Κυριάκος Λ. Πατσιάς
3. Κυπριανός Ματθαίου
4. Μιχαήλ Λ. Παπαρίδης και
5. Ελπινίκη Π. Κουτουρούση αντί και κατάπροτίμηση του Αιτητήείναι άκυρη καιχωρίς οποιοδήποτε αποτέλεσμα. 5 10 (Β) Δήλωση του Σεβ.Δικαστηρίου ότιη παράλειψητηςκαθ'ηςη 15 αίτησηναπροάγειτονΑιτητήστη μόνιμηθέσητου Διοικητι­ κούΛειτουργού Α', ΓενικόΔιοικητικό Προσωπικόείναιάκυ­ ρηκαιότι οτιδήποτεπαραλήφθηκεναγίνει να εκτελεστεί." Η Θέση Διοικητικού Λειτουργού Α' είναι Θέση προαγωγής, και έτσι συστήθηκε Τμηματική Επιτροπήσύμφωνα με τις Κανο­ νιστικές Διατάξεις που διέπουν τη σύσταση, τις αρμοδιότητες και τη μέθοδο ενέργειας των Τμηματικών Επιτροπών. 20 Ο Πρόεδρος της Τμηματικής αυτής Επιτροπής, διαβίβασε στις 31 Αυγούστου 1988, στο γραφείο της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας της Επιτροπής,την έκθεση της με την οποία συστή­ θηκαν κατ' αλφαβητικήσειρά είκοσι τέσσερις υποψήφιοι, ανά­ μεσα στους οποίους περιλαμβάνονταν τόσο ο αιτητής όσο και τα ενδιαφερόμενα μέρη. (Παράρτημα 4). 25 30 Στησυνεδρίαση της στις 3Οκτωβρίου 1988, η Επιτροπήεξέ­ τασε την έκθεση της Τμηματικής Επιτροπής και, αφού έλαβε υπόψη όλα τα ενώπιον της στοιχεία και με βάσηταπορίσματα τηςΤμηματικής Επιτροπής, αποφάσισεναεξετάσει τοθέμαπλή- 35 ρωσης των πιο πάνω κενών θέσεων σε συνεδρίαση που θα ορι­ στεί αργότερα,στην οποίανα κληθεί να παραστείκαιοΔιευθυ­ ντής της Υπηρεσίας Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού. Η Επιτροπή αποφάσισε επίσης να προστεθούν στον τελικό κατά­ λογο των υποψηφίωνκαιοι Ευθύμιος Σιμιλλίδης, (αιτητήςστην 40 προσφυγή αρ. 114/89), Αντώνιος Χριστοδούλου, Ανδρέας Στυλιανίδης και Κωνσταντίνος Γεωργίου (Παράρτημα5). Στησυνεδρίαση της Επιτροπήςμε ημερομηνία 27 Οκτωβρίου 4726 3 Α.Α.Δ. 5 10 Σιμιλλίδης κ.ά.ν. Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. 1988, ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Δημόσιας Διοίκησης xaL Προσωπικούυπέβαλετις συστάσεις τουκαιστη συνέχεια η Επι­ τροπή, αφού εξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία από τους προσωπι­ κούς φακέλους και τις εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίων και έλαβε επίσης υπόψηταπορίσματα της Τμηματικής Επιτρο­ πήςκαιτις συστάσεις τουΔιευθυντή,κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη, Χαράλαμπος Παυλίδης, Κυριάκος Πατσιάς, Νίκος Καμιναρίδης, Μιχαήλ Παππαρίδης, Κυριάκος Ματθαίου και Ελπινίκη Κουτουρούσιη, υπερείχαν των άλλων υποψηφίων με βάση το σύνολο των καθιερωμένων κριτηρίων (αξία,προσόντα,αρχαιότητα) καιτους επέλεξε ως τους πιοκα­ τάλληλους για προαγωγήστη θέση Διοικητικού Λειτουργού Α', από 15Νοεμβρίου 1988, (Παράρτημα 6). 15 'Εναντίον των'πιο• πάνω προαγωγών που δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίας με'ημερομηνία 2 Δε­ κεμβρίου 1988, (αρ. Γνωστοποίησης 3354), καταχωρήθηκαν OL παρούσεςπροσφυγές. 20 Είναιηθέσητουαιτητήστην προσφυγήαρ. 112/89, ότι η σύν­ θεση της Επιτροπής είχε αλλοιωθεί και/ήδιαφοροποιηθεί κατά τη διαδικασία πλήρωσης της θέσης, ότι δηλαδή στις διάφορες συνεδρίες της Επιτροπήςδεν ήσανπάντα παρόνταταίδιαμέλη. Στησυνεδρία της 3ης Ιουνίου 1988, απουσίαζε οκ. Χριστοδουλίδης (Παράρτημα2). Στη συνεδρία της 3ης Οκτωβρίου 1988; απουσίαζε ο κ. Χατζηπροδρόμου (Παράρτημα 5). Στησυνεδρία της 27ηςΟκτωβρίου 1988, ήσαν όλοιπαρόντες. 25 30 35 40 Όπως ορθάυποβλήθηκε εκ μέρους τηςκαθ' ηςηαίτησηΕπιτροπής ο ισχυρισμός αυτός δεν ευσταθεί γιατί οι συνεδρίες αυ­ τές κατά τις οποίες απουσίαζαντα πιο πάνω μέληαφορούσαν προκαταρκτικά θέματα της διαδικασίας,τα οποία δεν επηρέα­ ζαν καθόλου την τελική έκβασητης απόφασηςτηςΕπιτροπής. Στησυνεδρία της27ηςΟκτωβρίου 1988, όπουλήφθηκεη επί­ δικηαπόφαση,ταπρακτικά όλων των προηγούμενων συνεδριών ήτανενώπιον τωνπαρόντωνμελών καιλήφθηκανυπόψη.Ταπα­ ρόντα μέλη ενημερώθηκανπλήρως τιέλαβεχώρακατάτηνπροη­ γούμενη συνεδρία και υιοθέτησαν την απόφασητης. Πατούτοη όληδιαδικασία μπορεί ναθεωρηθεί ότι έγινεεξ υπαρχής. (Βλέπε Savvaand Another v.PublicService Commission

(1988)3(A) C.L.R. 102. Επίσης Vivardi v. Vine Products Council

(1969)3 C.L.R. 486, στις σελ. 490^91 και Panayiotou and Others v. Republic

(1972)3C.L.R. 337 στις σελ. 339-340.) 4727 Λοϊζου,Π. Σιμιλλίδηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1990)Ο δεύτερος ισχυρισμός στηνπροσφυγήαυτή είναιότι ηαπό­ φαση της Επιτροπής,λήφθηκε μεβάση εμπιστευτικές εκθέσεις που συντάχθηκαν κατά παράβασητηςεγκυκλίου 491, οι εμπι­ στευτικές εκθέσεις τουαιτητή καιτωνενδιαφερομένων μερών υπήρξαν προϊόν παρανόμωναλλοιώσεων διορθώσεων καιτροποποιήσεων απότους αξιολογούντες λειτουργούς, ως αποτέλε­ σμα των οποίων δεν καταγράφηκε σωστά ηεκτιμηθείσακαταλ­ ληλότηταγιαπροαγωγήστηνπροσβαλλόμενηθέση. Τα πρακτικάτηςσχετικής συνεδρίας της Επιτροπής ήμερομηνίας27Οκτωβρίου 1988, αναφέρουνσχετικά: 5 10 "Η Επιτροπή ασχολήθηκε μετις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψήφιωνκαιπαρατήρησεότιστις Εκθέσεις του Φιλίπ­ που γιατο 1981, του Κυριάκου Φραγκοπουλουγιατο 1986 15 και τουΕυθυμίου Σιμιλλίδη γιατο 1980έγιναντροποποιή­ σεις απότους ΠροσυπογράφοντεςΛειτουργούς, χωρίς να τη­ ρηθούν OL πρόνοιες τηςπαραγράφου9τωνσχετικών Κανονι­ στικώνΔιατάξεων.Γι'αυτό,αποφάσισενααγνοηθούνοιτρο­ ποποιήσειςαυτέςκαιναληφθούνυπόψηοιαξιολογήσεις των 20 Αξιολογούντων Λειτουργών μόνο." (Παράρτημα6.) Όπως έχειαποφασιστείαπότηνΟλομέλεια τουΔικαστηρίου στην υπόθεση YiannouiiaLoucaand Others v. The Republic

(1989)3(A) C.L.R. 672,ηΕπιτροπήμπορεί νααγνοήσει τομέρος 25 των εμπιστευτικών εκθέσεων πουείναιπαράτυποήαντικανονι­ κόκαιναλάβειυπόψητηςτις εκθέσεις καθόσηέκτασηέχουνσυ­ νταχθεί σύμφωνα με την εγκύκλιο αρ.491. Ανεξάρτητα όμως μετοπιο πάνωείναι τοπαράπονο τουαι- 30 τητήότιηεμπιστευτική του έκθεση για το 1980 είχε μιαεπί μέ­ ρους βελτίωση από τοναξιολογούντα λειτουργό από "Καλός" σε "Λίαν Καλός",ηοποίαδελήφθηκε υπόψη. Όμως ο ισχυρι­ σμός αυτόςδεν ευσταθεί γιατίκαιανελαμβάνετουπόψη,πάλι η γενική βαθμολογίατου αιτητήδεν θαάλλαζε -δηλαδήθαπαρέ- 35 μένε "Λίαν Καλός". Αραηέκθεση του αιτητήδεναλλοιώνεται ουσιαστικά είτε ληφθεί υπόψηηαξιολόγηση τουπροσυπογράφοντος λειτουργού είτε όχι. Συνεπώς ολόγος αυτόςπρέπειν' απορριφθεί. Ο επόμενος λόγος είναι on ηπροσβαλλόμενη απόφαση λή­ φθηκεκατά παράβασητουσχετικού ΣχεδίουΥπηρεσίας και κα­ τόπιν πλάνης ουσιωδών γεγονότων. Συγκεκριμένα ότι, ενώ το 4728 40 3ΑΑΛ. 5 Σιμιλλίδης κ.ά. ν.Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. Σχέδιο Υπηρεσίας προβλέπει μεταξύ άλλων επιτυχία στις εξε­ τάσεις των Γενικών Διατάξεων των Δημοσιονομικών καιΛογι­ στικών Οδηγιών και Κανονισμών Αποθηκών, (General Orders, Financial andAccounting Instructions andStores Regulations),τα ενδιαφερόμενα μέρη δεν έχουν περάσει τις εξετάσεις τωνΛογι­ στικών Οδηγιών (Accounting Instructions). Όπως είναι ηθέση των καθ' ων η αίτηση η σχετική εξέταση περιλαμβάνει δύοθέματα - 10 (α) Δημοσιονομικές και Λογιστικές Οδηγίες (Financial and Accounting Instructions)και (β)Κανονισμοί Αποθηκών (Store Regulations). 15 20 Τομέροςπουπεριέχει θέματα αναφορικά με Δημοσιονομικές και Λογιστικές Οδηγίες αρχικάαναφέρετοως Δημοσιονομικές Οδηγίες (Financial Instructions) αλλά περιείχε θέματαπου αφο­ ρούσαν δημοσιονομικά και λογιστικά. Σε κάποιο στάδιο περιλήφθηκε στον τίτλο των εξετάσεων και η λέξη Λογιστικές (Accounting), ίσως γιαπιστότερη απόδοση του περιεχομένου. Για το λόγο τούτο ηαναφορά στα πρακτικά(όπως στοΠα­ ράρτημα5),γίνεται κάποτεμε τημιαήτην άλληονομασία. 25 35 Ο επόμενος ισχυρισμός του αιτητήείναι ότι η Επιτροπήδεν προέβηκεστηδέουσαέρευνα,όμωςαπ' ό,τι φαίνεταιαπότα ενώ­ πιον μου γεγονότα, ενώπιον της Επιτροπής κατά τη λήψη της επίδικηςαπόφασηςήσανοιπροσωπικοίκαιεμπιστευτικοίφάκελοι όλων των υποψηφίων, απόδετασχετικά πρακτικά τηςΕπι­ τροπήςφαίνεταιχωρίςαμφιβολίαότιη Επιτροπήέλαβετηναπό­ φαση της μετά από ενδελεχή έρευνα και εξέταση όλων των ου­ σιωδώνκαισχετικών στοιχείων πουαφορούσαντηπλήρωσητης θέσης όπως και τους υποψήφιους. (Δημοκρατίαν. Βασιλείου

(1990)3Α.Α.Δ.226.) 40 Τέλος πρέπεινααπορριφθείεπίσης καιο ισχυρισμός τουαι­ τητή αυτού ότι η επίδικη απόφαση, είναι αναιτιολόγητη.Τόσο στο περιεχόμενο της απόφασηςτης ίδιας όσο και στους σχετικούς φακέλλους της διοίκησης περιέχεται επαρκής αιτιολογίας. 30 Είναι ηθέση του αιτητήστην προσφυγή 114/89ότι ηεπίδικη απόφασηλήφθηκεχωρίς τηδέουσαέρευνα,είναιαναιτιολόγητη, ηΕπιτροπήπαρέλειψεναδιεξάγεισύγκριση τωνυποψηφίωνμε4729 Λοΐζου, Π. Σιμιλλίδης κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1990)ταξύ τους,χωρίς ειδικήαναφορά σταπροσόντα τους στουςπα­ νεπιστημιακούς τους τίτλους, στην αρχαιότητα τους και στις εμπιστευτικές τους εκθέσεις, έδωσε υπέρμετρη βαρύτητα στις συστάσεις της Τμηματικής Επιτροπήςκαι του Τμηματάρχηκαι γενικά ενήργησεκατάτρόπο πουαποτελούσε δυσμενή διάκριση και άνιση μεταχείριση των αιτητών μεταξύ τους αντίθεταπρος το Αρθρο28 τουΣυντάγματος. Όσον αφορά το θέματηςδέουσας έρευναςκαιαιτιολογίας οι ισχυρισμοί απορρίπτονται για τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω σχετικά με την προσφυγή Αρ. 112/

1. Πρέπει επίσης να απορριφθεί και ο λόγος περί δυσμενούς διάκρισης γιατί η προαγωγή ενός υποψηφίου αντί άλλου δεν αποτελεί δυσμενή διάκρισηεναντίον του μηπροαχθέντος,ούτε ισοδυναμεί μεάνι­ ση μεταχείριση μεταξύ τους. 5 10 15 Εξετάζοντας τώρα το θέμα της σύγκρισης των υποψηφίων από τους φακέλους οι οποίοι κατάτο σχετικό χρόνο ήσαν ενώ­ πιον της Επιτροπής,και όλα τα άλλα γεγονότα που είναι ενώ­ πιον μου,βρίσκω ότι απόπλευράς αξίαςτα ενδιαφερόμενα μέ- 20 ρη υπερτερούν του αιτητή αυτού,έχοντας αξιολογηθεί για όλα ταχρόνια ως εξαίρετοι καιέχουν καιτησύσταση τουΔιευθυντή. Ο αιτητής δεν έχει τέτοια σύσταση. Από πλευράς προσόντων, όλοι πληρούν τα σχέδια υπηρε- 25 σίας. Ως προς δετην αρχαιότητατο ενδιαφερόμενο μέρος Παυ­ λίδης, έχει άμεση αρχαιότηταδύο χρόνια καιτέσσερις μήνες,το ενδιαφερόμενο μέρος Πατσιάςέχει άμεση αρχαιότητατρεις μή­ νες,το ενδιαφερόμενο μέρος Καμιναρίδηςέχειπροηγούμενηαρ­ χαιότητα δεκατρίαχρόνια. Ταδε ενδιαφερόμενα μέρηΚουτού- 30 ρούσιη, Παπαρίδης και Ματθαίου,υστερούν σε προηγούμενη αρχαιότητα δεκαέξι μήνες. Νοουμένου όμως ότι όλα τα ενδια­ φερόμενα πρόσωπαυπερέχουν σεαξία,καιλαμβάνονταςυπόψη ότι ο αιτητής απέτυχε να αποδείξει καταφανήυπεροχή έναντι των ενδιαφερομένων μερών,ηεπιλογή τουςήτανλογικά εφικτή. 35 Στο στάδιο των διευκρινίσεων αναφέρθηκε απότη δικηγόρο της Επιτροπής ότι σαν αποτέλεσμα μιας απόφασης σεαναθεω­ ρητική έφεσητα ενδιαφερόμενα μέρη Κυπριανός Ματθαίου και Ελπινίκη Κουτουρουσιη, "αποκατεστάθησαν μεταγενέστερα στην ίδιαθέσηαπό 15Δεκεμβρίου 1987", καισαν επακόλουθο ο διορισμός τους με την επίδικη απόφαση είχε ακυρωθεί. Τούτο φαίνεται από τη Γνωστοποίηση με αριθμό 2467 της Επίσημης ΕφημερίδαςτηςΔημοκρατίας,ημερομηνίας 22 Δεκεμβρίου
2. 4730 40 3\ΛΛ. 5 10 Σιμιλλίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας Δοΐζου,Π. Μια και η προσέγγιση μου καταλήγει στο συμπέρασμα της απόρριψηςτωνπροσφυγώνκαιεπιπλέοντοόλο θέμαδενέχεισυ­ ζητηθεί και ούτε βρίσκονται ενώπιον μου όλα ταγεγονότα, έχω αποφασίσειναμην επιληφθώτουθέματοςαυτούτοοποίο εξετάζεται σε σχέση με αναθεωρητική έφεση από την Ολομέλεια, της οποία προεδρεύω,γιαναμηνπροκαταλάβωτην απόφασητης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι προσφυγές αποτυγχά­ νουν και απορρίπτονταικαι οι επίδικες αποφάσειςεπικυρώνονται.Δε γίνεται όμως οποιαδήποτεδιαταγήγιαέξοδα. Οιπροσφυγές απορρίπτονται χω­ ρίς έξοδα. 4731