clr/1990/1990_3_497.pdf

(1)(η) των περί Φορολογίας του Ει­ σοδήματος Νόμων του 1961 έως 1986— Ερμηνεία — Η έκπτωση δεν παραχωρείται κατά πρόσωπο αλλά κατά κατοικία. Οι αιτητέςσύζυγοι, προσέφυγανκατάτου περιορισμού τουποοού τόκων ιδιοκατοίκησης που εδικαιούντο στις £1.200,- παρόλο που οι καταβληθέντες απόαυτούςτόκοι ήταν περισσότεροι. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, απο­ φάσισε ότι: 15 20 1. Σκοπόςτηςερμηνείας τουνόμου είναι ηανεύρεση της πρόθεσης του νομοθέτη. Όπου τολεκτικό είναι σαφές,το Δικαστήριο ερ­ μηνεύει το νόμο με βάση τη φυσική και συνήθη έννοια των λέξων. Όπου υπάρχει ασάφεια, ολόκληρο το σχετικό μέρος του νόμου ήολόκληρος ονόμος εξετάζονται. Λαμβάνονται υπόψη ηκατάστασητης νομοθεσίας το χρόνο θέσπισης του νόμου και ηανάγκηήτο κακόπουσκόπευε να ικανοποιήσει ήθεραπεύσει. Ηχρήση λεξικών δεν είναι επιτρεπτή στις περιπτώσεις που το 497 Καρκώτης κ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1990)Δικαστήριο ερμηνεύει νομοθετική διάταξημε αναφοράστοκα­ κό ή την ανάγκηπου ο νομοθέτης επιδίωξε να ικανοποιήσει ή θεραπεύσει. Οι φορολογικοί νόμοιπρέπει να ερμηνεύονται αυστηράκαι δεν επιβάλλεταιστονπολίτηφορολογία,εκτόςεάντολεκτικότουνό­ μουκαθαράεπιβάλλει φορολογική υποχρέωση. Οκανόναςερμηνείαςότιοι φορολογικοί νόμοιερμηνεύονται αυ­ στηρά προς όφελος του φορολογουμένου δεν εφαρμόζεται σε πρόνοιες που,σεορισμένεςπεριπτώσεις,παρέχουνστο φορολο­ γούμενο ανακούφιση ήέκπτωση. Εάν υπάρχει ασάφεια το Δικαστήριο προτιμά την ερμηνεία η οποία δενοδηγεί σε παράλογασυμπεράσματα. 5 10 15

1. Πριν τη θέσπιση του Νόμου24/81 καμιά έκπτωση για τόκο δεν ήταν επιτρεπτήαπότο Νόμογιαοικοδόμηση κατοικίαςγιαιδιο­ κατοίκηση. ΣκοπόςτουΝομοθέτηήταν,όπωςφαίνεταικαιαπότο κείμενοτουΝόμου,ηικανοποίησητηςανάγκηςαυτής. Η ανοικοδομούμενηκατοικίαπρέπειναχρησιμοποιείται συνήθωςαπόκά : ποιο πρόσωπο. Ηπαρούσαπερίπτωσηδεναναφέρεται σεκατοι­ κία για ιδιοκατοίκηση παιδιών. Ηκατοικίαπρέπει να είναι ήη κύρια,ήη μόνηκατοικίαπροσώπου. Οι λέξεις στο κείμενοπου ελέγχουνείναιη "κατοικία"καιη "ιδιοκατοίκηση". Η παραχώρη­ σηαπότονομοθέτηδενείναικατάπρόσωπο,αλλάκατάκατοικία, έστωκαιαντοΑρθρο 11αναφέρεταιστονυπολογισμό τουφορο­ λογητέουεισοδήματος "παντόςπροσώπου". Τοανώτατοόριοέκ­ πτωσης είναι £1,200.-γιακάθεκατοικίαπουχρησιμοποιείται για ιδιοκατοίκηση. Ηαντίθετηερμηνεία οδηγείσε ατοπία. Η ορθή ερμηνεία του εδαφίου τούτου είναι ότι επιτρέπεται έκ­ πτωση £1,200.-απότο φορολογητέο εισόδημα, για τόκους που πληρώνονταιγιαδάνειοήδάνειαανέγερσης κάθεκατοικίαςπου χρησιμοποιείται γιαιδιοκατοίκησηπροσώπουήπροσώπωνπου την ανεγείρουν. 20 25 30 35 Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 40 Αναφερόμενες υποθέσεις: SussexPeerage[1844] 11CI. &Fin. 85,8 E.R.1034, Salomonv.Salomon & Co. [1897}A.C. 22, 498 3 ΑΛΛ. Καρκώτηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας Littman v.Barron [1951]2AW E.R. 393, Joynson'sWill Trusts [1954]2AllE.R.
2. 5 Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον των αποφάσεωντου Εφόρου ΦόρουΕι­ σοδήματος αναφορικά με την έκπτωση τόκου για δάνεια για ανοικοδόμηση κατοικίαςγια ιδιοκατοίκηση. 10 Τ.Παπαδόπουλος, γιατους Αιτητές. Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ' ων ηαίτηση. 15 Cur. adv.vult. 20 ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ,Δ.: Οι αιτητές μετηνπαρούσαπροσφυγή ζη­ τούν την ακύρωση των αποφάσεων του Εφόρου Φόρου Εισοδήματος,αναφορικάμε την έκπτωση τόκου για δάνειαγια ανοικο­ δόμησηκατοικίαςγια ιδιοκατοίκηση,πουκοινοποιήθηκαν σ'αυ­ τούςμεεπιστολέςημερομηνίας 18 Μαΐου,
3. 25 Οι αιτητές είναι σύζυγοι. Ο αιτητής Αρ. 1είναι μέλος της Αστυνομικής Δύναμης Κύπρου και ηΑιτήτρια Αρ. 2 μέλος της Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας. 30 35 40 Οιαιτητέςανήγειρανκατοικίατηνοποίαχρησιμοποιούνγιακοι­ νήιδιοκατοίκηση-οικογενειακήοικία.Καιοιδύοσυνήψανξεχωριστάδάνειαγιατηνανέγερσητης.Γιατοφορολογικόέτος 1986οιαιτητές πλήρωσαν για ταδάνειααυτά τόκους πάνωαπό£1,200.-.Ο Έφορος στη Βεβαίωσητου φόρουεπέτρεψεποσό £1,200.-τόκους, τοοποίοκατανεμήθηκεανάλογαμετοεισόδηματους. Στις6Μαΐου, 1988,οιαιτητέςμεταυτόσημεςενστάσειςζήτησαν έκπτωσηολόκληρουτουποσούτωντόκωνπουπλήρωσαν. ΟΈφο­ ρος απόρριψετηναίτησητουςκαιστις 18Μαΐου, 1988, μεξεχωρι­ στέςεπιστολές,τουςπληροφόρησε ότι: "τοετήσιοποσότόκωνπου παραχωρείταιγιαοικιστικούς σκοπούς,είναι£
4. Τοποσόαυτό κατανέμεταιμεταξύτωνσυζύγωνκατ' αναλογίανεισοδήματος". Οι αιτητές ζητούν την ακύρωση των προσβαλλόμενων πρά­ ξεων,γιατί είναι αντίθετες μετο νόμοκαι/ή λήφθηκανμε πλάνη περί το νόμο. 499 Στνλιανίδης, Δ. Καρκώτηςκ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1990)Η νομοθετική διάταξηπου διέπει το ζήτημα είναι το Αρθρο 11

(1)(η) των περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμων του 1961 έως του 1986 (Αρ. 58/61, 4/63, 21/66, 60/69, 47/73, 37/75, 12/76, 15/77, 8/79,40/79,24/81,41/83, 33/84,76/84, 14/85,73/85, 180/86),(ο "Νόμος"). 5 Η πρόνοια αυτή εισάχθηκε με το Αρθρο 6 του περί Φορολο­ γίας του Εισοδήματος (Τροποποιητικός) Νόμου του 1981 (Αρ. 24/81)και έχεί:10 "11. -(Ι) Προςεξεύρεσιν του φορολογητέου εισοδήματος παντός προσώπου θα εκπίπτωνται άπασαι αι δαπάναι αςτο τοιούτο πρόσωπον υπέστη εξ ολοκλήρου και αποκλειστικώς προς κτήσιν του εισοδήματος. Εν αυταίςπεριλαμβάνονται(η) τόκος μέχριποσούχιλίων διακοσίωνλιρών πληρωθείςαναφορικώςπροςδάνειονδημιουργηθέν διάτηνανοικοδόμησα κατοικίας χρησιμοποιούμενης συνήθως υπό προσώπου τι­ νός ήτωντέκνων αυτούδιάσκοπούς ιδιοκατοικήσεως·" 20 Οι δικηγόροι των μερών υπόβαλαν διαμετρικά αντίθετες ει­ σηγήσεις. Ο δικηγόρος των αιτητών υπόβαλε ότι το ποσό των £1,200.- αναφέρεται για κάθεφορολογούμενο, ενώ ο δικηγόρος του Εφόρου εισηγήθηκε ότι ησωστή ερμηνεία του Νόμου είναι 25 έκπτωση τόκου για κάθεκατοικία. Το θέμα που εγείρεται κρίνεται από τη σωστή ερμηνεία της νομοθετικής διάταξης. 30 Σκοπός της ερμηνείας του νόμου είναι η ανεύρεση τηςπρό­ θεσης του νομοθέτη. Στην υπόθεση Sussex Peerage[1844] 11 CI.& Fin.85,8 E.R. 1034, οTindal, C.J., εκδίδονταςτην Απόφαση τωνΔικαστών της Βουλής των Λόρδων, είπε στησελ. 144:- 35 "My Lords, the only rule for the construction of Acts of Parliament is, that they should be construed according to the intent of the Parliament which passedthe Act. If the words of 40 the statute are in themselves preciseand unambiguous, then no more can be necessary than to expound those words in their natural and ordinary sense. The wordsthemselves alone do, in such case, best declare the intention of thelawgiver. But if any 500 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Καρκώτηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Στνλιανίδης,Δ. doubt arisesfrom theterms employed by theLegislature, ithas alwaysbeen held asafe mean of collecting the intention,to call in aid the ground andcause of making the statute, and tohave recourse tothepreamble, which,according to Chief Justic Dyer (Stowel v.LordZouch, Plowden, 369),is -'a key to open the minds of the makers of the Act, and the mischiefs which they intended to redress.'" Στην υπόθεση Salomonv. Salomon& Co. [1897]A.C. 22, ο Lord Watson στησελ. 38είπε:'"Intention of the Legislature' is a common but very slippery phrase, which, popularly understood, may signify anything from intention embodied in positive enactment to speculative opinion as to what theLegislatureprobably wouldhavemeant, although there has been an omission to enact it. In a Court of Law or Equity, what theLegislatureintended tobe doneornot tobe done can only be legitimately ascertained from that which it has chosen toenact,either inexpress wordsor by reasonable and necessary implication." Όπουτολεκτικό Είναι σαφές,τοΔικαστήριο ερμηνεύει τονό­ μομεβάσητηφυσικήκαισυνήθηέννοιατωνλέξεων. Όπουυπάρ­ χει ασάφεια,ολόκληρο τοσχετικό μέρος τουνόμουή ολόκληρος ο νόμος εξετάζονται. Λαμβάνονται υπόψη ηκατάστασητης νο­ μοθεσίας το χρόνο θέσπισης του νόμου και ηανάγκηήτοκακό πουσκόπευεναικανοποιήσειήθεραπεύσει.Η χρήσηλεξικών δεν είναι επιτρεπτή σας περιπτώσεις που το Δικαστήριο ερμηνεύει νομοθετικήδιάταξημεαναφοράστοκακόήτηνανάγκη πουονομοθέτης επιδίωξε να ικανοποιήσει ή θεραπεύσει. Παρόλο ότι οι λέξεις σε ένανομοθέτημαγενικά ερμηνεύονται με τησυνήθηση­ μασία τους,πρέπει ναλαμβάνονταιυπόψητο αντικείμενο καιο σκοπός του νόμου,οπότε καιοι λέξεις ερμηνεύονται με βάση τα συμφραζόμενα, παρά με την αυστηρή ετυμολογική ή συνήθησημασιάτους. (Βλ. Halsbury's Laws of England, 4η Έκδοση,Τόμος 44,παράγραφοι863-873.) Οι φορολογικοί νόμοι πρέπει να ερμηνεύονται αυστηράκαι δεν επιβάλλεται στον πολίτη φορολογία, εκτός εάν το λεκτικό του νόμου καθαρά επιβάλλει φορολογικήυποχρέωση. Οκανόνας ερμηνείαςότιοιφορολογικοί νόμοι ερμηνεύονται αυστηράπροςόφελος τουφορολογουμένου δεν εφαρμόζεταισε πρόνοιες που,σε ορισμένες περιπτώσεις, παρέχουν στο φορο501 Στιιλιανίδης, Δ. Καρκώτης κ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1990)λογούμενο ανακούφισηή έκπτωση. Στην υπόθεση Littman v. Barron [1951]2 All E.R. 393,στη σελ. 398 ο Cohen,L.J.,είπε:5 "... the principle that in case of ambiguity a taxing statute should be construed infavour of ataxpayer does notapply toa provision giving a taxpayer relief in certain cases from a section clearly imposing liability." 10 Στην υπόθεση Re Joynson's Will Trusts [1954] 2 All E.R. 294,στησελ. 298ειπώθηκε:"However, the fact that the sub-section causes hardship to innocent beneficiaries by conferring rights, monstrous or otherwise, on the Inland Revenue is not a relevant consideration. Ihave toconsiderwhat istheeffect of the words to be found inthe Act." Εάνυπάρχει ασάφεια τοΔικαστήριοπροτιμά τηνερμηνείαη οποία δενοδηγεί σε παράλογα συμπεράσματα. 15 20 Ένας άλλος κανόνας ερμηνείαςείναι:"Enacting words though unqualified and plain in theirmeaning when standing alone, are nevertheless of such a characterand produce inevitably such consequences thatthelegislature must have intendedto putsomelimit ontheiroperation. When once this conclusion is reached,thequestion arises: what limit?" 25 30 (Βλ. Halsbury's Laws of England,4η Έκδοση, Τόμος 44, πα­ ράγραφος 874.) Μεβάσητις πιο πάνω αρχές το Δικαστήριο προχωρεί στην ερμηνεία τηςσυγκεκριμένηςπαραγράφου. ΠριντηθέσπισητουΝόμου24/81καμιάέκπτωσηγιατόκοδεν ήταν επιτρεπτή απότο Νόμογιαοικοδόμησηκατοικίας γιαιδιο­ κατοίκηση. ΣκοπόςτουΝομοθέτηήταν,όπωςφαίνεταικαιαπότο κείμενοτουΝόμου,ηικανοποίησητηςανάγκηςαυτής. Η ανοικο- 40 δομούμενηκατοικία πρέπειναχρησιμοποιείται συνήθωςαπόκά­ ποιο πρόσωπο. Ηπαρούσα περίπτωσηδεν αναφέρεται σε κατοι­ κίαγιαιδιοκατοίκησηπαιδιών. Ηκατοικίαπρέπειναείναιήηκύ­ ρια,ήη μόνηκατοικίαπροσώπου. Οιλέξεις στοκείμενοπουελέγ502 35 3 Α.ΑΛ. 5 10 15 20 Καρκώτηςκ.ά.ν. Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. χουν είναι η "κατοικία" και η "ιδιοκατοίκηση". Ηπαραχώρηση από το νομοθέτη δεν είναι κατάπρόσωπο, αλλά κατά κατοικία, έστωκαιαντοΑρθρο 11αναφέρεταιστον υπολογισμό τουφορο­ λογητέου εισοδήματος "παντόςπροσώπου". Τοανώτατοόριοέκπτώσης είναι £1,200.- γιακάθεκατοικίαπουχρησιμοποιείται για ιδιοκατοίκηση. Η αντίθετηερμηνείαοδηγεί σεατοπία. Η ορθή ερμηνεία του εδαφίου τούτου είναι on επιτρέπεται έκπτωση£1,200.- απότοφορολογητέο εισόδημα,γιατόκους που πληρώνονταιγιαδάνειοήδάνειαανέγερσης κάθεκατοικίαςπου χρησιμοποιείται για ιδιοκατοίκησηπροσώπουήπροσώπων που την ανεγείρουν. Ο Έφοροςορθά εφάρμοσε το Νόμο στη λήψητων προσβαλλόμενων αποφάσεων. Θαήθελαναπαρατηρήσωότι,λαμβανομένων υπόψητωνεξε­ λισσόμενωνκοινωνικοοικονομικών συνθηκών στηχώρα μας,εί­ ναιαναγκαίαηαναπροσαρμογήτηςνομοθεσίαςγιανακαλύπτει την ιδιοκατοίκηση κάθε φορολογούμενου και την ανέγερση κα­ τοικίαςγια ιδιοκατοίκησητέκνου ήτέκνων. Ηπροσφυγήαποτυγχάνεικαι απορρίπτεται. 25 Καμιάδιαταγήγια έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 503