(1990)24 Φεβρουαρίου, 1990 [ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΩΣΤΑΣΑ.ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Αιτητης, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 55/88). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Εμπιστευτικές εκθέσεις — Σύνταξη — Η Εγκύκλιος^491/79 — Ερμηνεία τωνπρονοιών της από τη νομολο γία — Εφαρμογή τωνπορισμάτων στηνκριθείσαπερίπτωση —Πε ριστάσεις εγκυρότητας τωνκριθέντωνεκθέσεων. 5 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Συστάσεις Προϊσταμένου — Απαίτηση πρακτικού και αιτιολόγηση — Διαφοροποίηση της εξε· τασθείσας υπόθεσηςαπό εκείνεςόπου οι συστάσεις ακυρώθηκαν— Περιστάσεις. 10 Αίτηση Ακυρώσεως — Αόγοι ακυρώσεως — Έκδηλη υπεροχή — Έννοια και εφαρμογήτης, Ο αιτητής αμφισβήτησετηνπροαγωγήτουενδιαφερόμενουμέ ρους σε Κτηματολογικό Λειτουργό, 1ηςΤάξης. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, απο φάσισεότι: 1. Ηεγκύκλιος491/89καιοι πρόνοιεςτης,υπήρξαν κατ' επανά- 20 λήψηαντικείμενοδικαστικήςεξέτασης.ΣτηναπόφασηRepublic v.Argyrides
(1987)3 C.L.R. 1092, είχε γίνει δεκτόότι η εγκύ κλιος περιέχεικανονιστικές διατάξεις πουητήρηση τους,επι βάλλεται από τηναρχήτηςνομιμότητας.Αργότεραστηνυπόθε- 616 15 $ΑΛΛ. 5 Κωνσταντινίδηςν. Δημοκρατίας ση Sekkides v.Republic
(1988)3(C)C.L.R.2136,αποφασίστη κε απότην Ολομέλεια ότι ημησυμμόρφωση προς τις πρόνοιες του Κανονισμού 9,δε συνεπάγεταικατ' ανάγκητηνακυρότητα τηςεμπιστευτικής έκθεσης ή τηςαπόφασηςπουστηρίχτηκε στην ' έκθεση. Η ακυρότητα επέρχεται μόνο όταν η παρατυπίαείναι ουσιώδης (Βλ. επίσης Ανδρέας Στυλιανού κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1989)3(Δ) Α.Α.Δ. 2802. Στην υπόθεση Papatryfonos ν. > Republic
(1987)3 C.L.R. 1882 είχε αποφασιστεί ότι η παρατυ πία είναι ουσιώδης ότανεπηρεάζειτην ουσία τηςπράξεως. 10 15 20 25 30 35 40 Στηνπροκειμένηπερίπτωση,ηεπέμβασητουπροσυπογράφοντος λειτουργού δεν μετέβαλε μεκανένατρόποτην εικόναυπηρεσίας τουυπαλλήλου. Τόσον πρινόσοκαιμετάτηντροποποίηση,ηγε νική κατάταξη του ενδιαφερομένου μέρους ήταν "εξαίρετος". Όπωςπροκύπτειαπό τηνομολογία στην εκτίμησητηςαξίαςτων υποψηφίωνμεβάσητιςεμπιστευτικές εκθέσεις,σημασίαέχειηγε νικήβαθμολογίακαιόχι ηεπί μέρους. (The Republic of Cyprus and Another v. GeorghiosKastellanos
(1988)3(C)C.L.R. 2249 και Georgios Haris v. The Republic
(1989)3(A) C.L.R. 147). Επομένως, δεν υπήρξε παρατυπία κατάτην έννοια που οδηγεί, σύμφωνα με τηνομολογία, σε ακυρότητατης έκθεσης. Ενπάση περιπτώσει,έχουμε ωςδεδομένοότικαιηπαρατυπίααυτή,θερα πεύτηκεαπότηνίδιατηνΕ.Δ.Υ. πουαγνόησετιςαλλαγέςπουεί χεεπιφέρειοπροσυπογραφώνλειτουργός. Ηέκθεσηγιατο 1986, έγινεδεκτή στο σύνολο της. Και πάλι ορθά.Ηπλήρωση τουκε νούμετηνεπιστολήτηςΕ.Δ.Υ.στονπροσυπογράφονταλειτουρ γόκαιτημεταγενέστερη συνεννόησημεταξύτωνδύο λειτουργών, διασώζει τοκύροςτης έκθεσης. 2. Ηαναφοράγια τις συστάσεις του διευθυντή του τμήματος στα πρακτικά της Επιτροπής,έχειως εξής: "Γιατηθέσηστον Κλά δο Χαρτογραφίας-Φωτολιθογραφίας, συστήνεται με βάση το σύνολο των καθιερωμένων κριτηρίων, ο Επίκτητος Παπακωνσταντίνου". Το Ανώτατο Δικαστήριο, σε σειρά αποφάσεωντου,έχειτονίσει ότιηαπουσίαοποιουδήποτεπρακτικούήσημείωσης ωςπροςτο περιεχόμενο των απόψεων ήσυστάσεων των διευθυντών, απο στερεί από το δικαστήριο, τη δυνατότηταάσκησης δικαστικού ελέγχουκαιδιαπίστωσης τουπραγματικούκαθεστώτος και της σημασίας των γεγονότων, αναφορικά με την καταλληλότητα των υποψηφίωνκαιαποτελεί λόγον ακυρώσεως. Σημειώνεται όμως,ότι στις αποφάσειςαυτές,δεν υπήρχετίπο617 Κωνσταντινίδης ν.Δημοκρατίας
(1990)τεγια το περιεχόμενο τηςαξιολόγησης τωνυπηρεσιακών παρα γόντων. Αντίθετα, στησυγκεκριμένη υπόθεση,αναγράφεταιστα πρακτικά, ότι οι κρίσεις και οι συστάσεις, έγιναν με "βάση το σύνολο τωνκαθιερωμένων κριτηρίων". Είναιφανερόότιη φρά ση αναφέρεται στα κριτήρια που καθορίζει ο νόμος και αυτό αποτελεί επαρκή προσδιορισμό των κριτηρίων που λήφθηκαν υπόψη. 3. Η έννοια της "έκδηλης υπεροχής" που απαιτείταινα συντρέχει για να θεωρηθεί ο αιτητής ως πλέον κατάλληλος υποψήφιος, έχει καθοριστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Hadjioannou v. The Republic
(1983)3 C.L.R. 1041. Από τα στοιχεία των υποψηφίων δεν προκύπτει ότι η κρίση της Επι τροπής και η αξιολόγηση των υποψηφίων ήταν επισφαλής. Το Ενδιαφερόμενο μέρος, υπερέχει του αιτητή και ορθά επελέγη από τηνΕπιτροπή. 5 10 15 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 20 Αναφερόμενες υποθέσεις: Republic v.Argyrides
(1987)3(B) C.L.R. 1092, Sekkides v.Republic
(1988)3(C) C.LR. 2136, 25 Στυλιανού και Αλλος ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Δ)Α.Α.Δ.2802, Papatryfonos v.Republic
(1987)3(C) C.L.R. 1882, RepublicandAnother v.Kasteilanos
(1988)3(C) C.LR. 2249, 30 Haris v.Republic
(1989)3(A) C.L.R. 147, Βασιλείου και Άλλος ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Δ)ΑΛΛ. 2503, 35 Κωνσταντινίδηςν.Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 455, Κυπριανίόης ν.Α.Η.Κ.
(1989)3(Γ)ΑΛΛ. 1526, Γαβριηλίδης ν.Α.Η.Κ.
(1989)3(B)ΑΛΛ. 585, Παπαλουχά και Άλλοι ν. Επιτροπής Σιτηρών Κύπρου
(1989)3(Δ) ΑΛΛ. 2425, 618 40 3ΑΛΛ. Κωνσταντινίδηςν.Δημοκρατίας Hadjioannou v. Republic
(1983)3(B) C.L.R.
- Προσφυγή. 5 Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας μετηνοποίαπροήχθηκετο ενδιαφερόμενο πρόσωπο στηθέση Κτηματολογικού Λειτουργού, 1ηςΤάξεως (Χαρτογρα φία και Φωτολιθογραφία)Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας,αντί τουαιτητή. 10 Λ. Πουιαφιλίππον, γιατον Αιτητή. Π. Χατζηδημητρίον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. 15 Α. Παντελίδης, γιατο Ενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv. vult. 20 25 ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Οαιτητήςκαιτο ενδιαφερόμενο μέροςήταν μεταξύτων υποψηφίωνγιατηνπλήρωση μιαςκενής μόνιμηςθέ σεως Κτηματολογικού Λειτουργού 1ης Τάξεως (Χαρτογραφίας και Φωτολιθογραφίας), Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. ΕπρόκειτογιαθέσηπροαγωγήςκαιηΤμηματικήΕπιτροπή που συστάθηκε δυνάμει των προνοιών του άρθρου 36 των Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμων 1967-1986,σύστησε στο πό ρισμα της ως καταλληλότερους γιατην πιο πάνωθέσητέσσερις υποψηφίους ανάμεσαστους οποίους τον αιτητήκαιτοενδιαφε ρόμενο μέρος (Βλ. Παράρτημα4 στην ένσταση). 30 35 40 Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, συνήλθε αρχικά στις 8.10.87και στη συνέχεια στις 12.10.87, παρόντοςκαιτουΔιευθυ ντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και αφού εξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία και άκουσε τις απόψεις και συστάσεις του Διευθυντή, επέλεξεως καταλληλότερο για προαγωγήτο ενδιαφερόμενο μέρος, Επίκτητο Παπακωνσταντίνου. Ηαπόφα ση αυτή, δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρα τίαςστις20.11.
- Ηπροσφυγή στρέφεται εναντίον αυτήςτης απόφασηςκαιζη τεί την ακύρωση της για λόγους που αφορούν τόσο τη διαδικα σίαπουακολουθήθηκε όσοκαιτηνάσκησητης διακριτικήςευχέ ρειαςτης Επιτροπής, στην ουσιαστική εκτίμηση τωνυποψηφίων. Ειδικότερα,οαιτητής ισχυρίζεται: 619 Κοΰρρης,Δ. Κωνσταντινίδης ν.Δημοκρατίας
(1990)1) Παραγνώρισητης υπεροχής του σε προσόντα, αρχαιότη τα,αξίακαι πείρα. 2) Συμπερίληψη στην κρίση της Επιτροπής εμπιστευτικών εκθέσεων πουήσανπλημμελείς και/ήπουείχανετοιμαστεί κατά παράβασητων προνοιώντης εγκυκλίου491/
- 5 3) Παράλειψη αναφοράςκαι καταγραφήςτων κρίσεων και συστάσεων του Διευθυντή στις οποίες στηρίχτηκε ηαπόφαση της Επιτροπής. 10 4) Μηδέουσα έρευνα των προσόντων του αιτητή. Ο λόγος που αφοράτην ουσία της υπόθεσης,την αξία δηλα δήκαι καταλληλότητα των υποψηφίων,θα εξεταστεί ως τελευταίο θέμα στην απόφαση αυτή. 15 Οι εμπιστευτικές εκθέσεις Είναι ισχυρισμός του αιτητή,ότι η επίδικη απόφαση, είναι πλημμελής επειδήστηρίχτηκε σε εμπιστευτικές εκθέσειςπουπά σχουν ήπουπαραβιάζουντις διατάξειςτηςεγκυκλίου491/
- 20 Ειδικότερηαναφοράγίνεται στις εμπιστευτικές εκθέσεις,για τα έτη 1984, 1985 και 1986 και το επιχείρημα τεκμηριώνεται 25 στους κανονισμούς 9 και 7(ε)της εγκυκλίου491/79, που προνο ούν για τα καθήκοντακαι υποχρεώσεις του αξιολογούντος και προσυπογράφοντος λειτουργού. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τουαιτητήστην εμπιστευτική 30 έκθεσητου 1984, το ενδιαφερόμενο μέρος,ενώείχε αξιολογηθεί από τον αξιολογούντα λειτουργό με δέκα "εξαίρετος" και δύο "λίαν καλός",ο προσυπογραφώνλειτουργός, μετέβαλε τηνβαθ μολογία σεδώδεκα"εξαίρετος",χωρίςνααιτιολογήσει τηναξιο λόγηση του,όπως απαιτούνοι πρόνοιες του κανονισμού 9 της 35 εγκυκλίου 491/
- Ο ίδιος ο ισχυρισμός προβάλλεται και ανα φορικά με την εμπιστευτική έκθεσηγια το 1986, όπουοπροσυ πογραφών λειτουργός είχε μεταβάλει τηβαθμολογία τουενδια φερόμενου μέρους απόέντεκα "εξαίρετος"καιένα "λίανκαλός" σε δώδεκα "εξαίρετος". 40 Σημειώνεταιωστόσο, ότι καιστις δύοπεριπτώσεις,ηΕ.Δ.Υ., επεσήμανε την παρατυπία και με επιστολή της ημερομηνίας 6.7.87,ζήτησε ναυπάρξεισυμμόρφωση μετις πρόνοιες τηςεγκυ620 3 ΑΛΛ. 5 Κωνσταντινίδης ν.Δημοκρατίας Κούρρης, Δ. κλίου καιναδηλωθεί κατά πόσο ο προσυπογραφώνλειτουργός, πριν προχωρήσει στις τροποποιήσειςτου,είχεσυζητήσει τοθέμα με τον αξιολογούντα λειτουργό. Ύστερα απότις εξηγήσεις που δόθηκαν από τον προσυπογράφονταλειτουργό, στην επιστολή του με ημερομηνία 7.8.87,η Ε.Δ.Υ.,αγνόησε τις τροποποιήσεις γιατηνέκθεσητου 1984 καιστηρίχτηκε μόνοστηβαθμολογίατου αξιολογούντος λειτουργού. Σεό,τι αφοράτηνέκθεσητου 1986,η Ε.Δ.Υ,έκρινε ότι είχευπάρξεισυμμόρφωση προςτησχετική κα νονιστικήδιάταξηκαιτην έλαβευπόψηστο σύνολο της. 10 15 20 Η εγκύκλιος 491/79και οι πρόνοιες της,υπήρξανκατ'επα νάληψη αντικείμενο δικαστικής εξέτασης. Στην απόφαση Republic v.Argyrides
(1987)3C.L.R. 1092, είχεγίνει δεκτόότι ηεγκύκλιος περιέχεικανονιστικές διατάξειςπουητήρησητους, επιβάλλεταιαπότηναρχήτηςνομιμότητας.Αργότερα στηνυπό θεση Sekkides v. Republic
(1988)3(C) C.L.R. 2136, αποφασί στηκε από την Ολομέλεια ότι η μη συμμόρφωση προς τιςπρό νοιες του Κανονισμού9,δεσυνεπάγεταικατ'ανάγκητην ακυρό τητατηςεμπιστευτικής έκθεσηςήτηςαπόφασηςπουστηρίχτηκε στην έκθεση. Η ακυρότηταεπέρχεταιμόνοότανηπαρατυπίαεί ναι ουσιώδης (Βλ. επίσης Ανδρέας Στυλιανού κ.ά. ν.Δημοκρα τίας (\9%9) 3(Δ) Α.Α.Δ. 2802). Στην υπόθεση Papatryfonos ν. Republic
(1987)3 C.L.R. 1882 είχε αποφασιστεί ότι η παρατυ πία είναι ουσιώδης ότανεπηρεάζειτην ουσίατηςπράξεως. 25 30 35 Στηνπροκείμενηπερίπτωση,ηεπέμβασητουπροσυπογράφοντος λειτουργού δεν μετέβαλε μεκανένατρόποτην εικόναυπη ρεσίας τουυπαλλήλου.Τόσο πρινόσο και μετάτην τροποποίη ση,ηγενικήκατάταξητουενδιαφερόμενουμέρουςήταν"εξαιρετος". Όπως προκύπτει από τη νομολογία στην εκτίμηση της αξίας των υποψηφίωνμεβάσητις εμπιστευτικές εκθέσεις,σημα σίαέχειηγενικήβαθμολογίακαιόχιηεπί μέρους.(The Republic of Cyprus and Another v. Georghios Kastellanos
(1988)3(C) C.L.R. 2249 και Georghios Haris v. The Republic
(1989)3(A) C.L.R. 147). Επομένως,δεν υπήρξε παρατυπία κατά την έννοια που οδηγεί, σύμφωνα με τη νομολογία, σε ακυρότητατης έκθε σης. Ενπάσηπεριπτώσει,έχουμε ως δεδομένοότι καιηπαρατυ πία αυτή,θεραπεύτηκεαπότην ίδιατην Ε.Δ.Υ.πουαγνόησε τις αλλαγές πουείχεεπιφέρει ο προσυπογραφώνλειτουργός. 40 Η διαδικασίαπου ακολουθήθηκε στο σημείο αυτό -η παρα γνώριση δηλαδή της αξιολόγησης του προσυπογράφοντος λει τουργού-δενπροσβάλλεταιαπότοναιτητή. Εντούτοις,θαήθε λα να παραπέμψωκαι στην απόφασητου Δικαστηρίου αυτού, 621 Κούρρης,Δ. Κωνσταντινίδηςν.Δημοκρατίας
(1990)στην υπόθεση ΧαράλαμποςΒασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1989)3(Δ) Α.Α.Δ.2503, όπου έγινεδεκτήηευχέρεια της Επιτροπήςνα περιορίζει την κρίση της στις απόψεις του αξιολογούντος λει τουργού,σε περιπτώσεις επουσιώδους παρατυπίας,που δεν συ νεπάγεταιεπιπτώσεις στηγενικότερη έκβασητηςδιαδικασίας. 5 Μεβάσητις αρχέςπουαναλύθηκανπιο πάνω,καταλήγωότι η Ε.Δ.Υ. χρησιμοποίησε ορθά την εμπιστευτική έκθεση για το 1984 καιδεν υπάρχει λόγος ήπεριθώριογιαπαρέμβασητου Δι καστηρίου. 10 Ηέκθεσηγιατο 1986,έγινεδεκτήστοσύνολο της. Καιπάλιορ θάκατάτηγνώμη μου. Ηπλήρωσητουκενού μετηνεπιστολή της Ε.Δ.Υ.στον προσυπογράφοντα λειτουργό και τη μεταγενέστερη συνεννόηση μεταξύ των δύο λειτουργών, διασώζει το κύρος της 15 έκθεσης (Ιωάννης Ν. Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ.455). Γιατην έκθεση του 1985, παρά τους ισχυρισμούς τουαιτητή, δεν υπάρχειοτιδήποτε πουναυποδηλεί οποιαδήποτε παρέμβα ση του προσυπογράφοντος λειτουργού ή παρέκκλιση από τους κανονισμούς. Κατά συνέπεια, ο λόγος που αφοράτην εγκυρό τητα των εμπιστευτικών εκθέσεων, δεν μπορεί να ευσταθήσει και απορρίπτεταιως αβάσιμος. 20 25 Οι συστάσεις του Διευθυντή Ο λόγος αυτός γιατην ακύρωσητηςπράξεως στηρίζεται στην λακωνικήαναφοράσταπρακτικάτης Επιτροπήςτων συστάσεων που υπέβαλε ο διευθυντής τουΤμήματος στη συνεδρία της Επι τροπής στις 12.10.87. Συμπληρωματικά,προβάλλεται ο ισχυρι σμός ότι οι συστάσεις είναι πλημμελείς επειδή στηρίκτηκαν στις "παράνομες" εμπιστευτικές εκθέσεις τουενδιαφερόμενου μέρους, για τα έτη 1985-86και εν πάσηπεριπτώσει, είναι αντίθετες προς τα πραγματικά γεγονότα. Το θέμα των εμπιστευτικών εκθέσεων του ενδιαφερόμενου μέ ρους,έχειήδη εξεταστεί καιεπομένως τοσημείο πουεγείρει οαπη νής,ωςπροέκτασητουπρώτουλόγου ακυρώσεως, απορρίπτεται. Η αναφορά για τις συστάσεις του διευθυντή του τμήματος στα πρακτικά της Επιτροπής, έχει ως εξής: "Για τη θέση στον Κλάδο Χαρτογραφίας-Φωτολιθογραφίας, συστήνεται με βάση το σύνολο των καθιερωμένων κριτηρίων, ο Επίκτητος Παπα622 30 35 3ΑΛΛ, Κωνσταντινίδηςν.Δημοκρατίας Κονρρης,Δ. κωνσταντίνου". 5 10 15 20 25 30 35 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο, σε σειρά αποφάσεωντου,έχειτονί σει ότι η απουσία οποιουδήποτε πρακτικού ή σημείωσης ως προς το περιεχόμενο των απόψεων ή συστάσεων των διευθυ ντών, αποστερεί απότο δικαστήριο,τηδυνατότηταάσκησης δι καστικού ελέγχου και διαπίστωσης του πραγματικούκαθεστώ τος καιτης σημασίας των γεγονότων, αναφορικάμε τηνκαταλ ληλότητα των υποψηφίων και αποτελεί λόγον ακυρώσεως (Λνδρέας Κνπριάνίδης ν. Α.Η.Κ.
(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 1526 και Γα βριηλίδης v.Α.Η.Κ.
(1989)3(B)Α.Α.Δ.585). Σημειώνεται όμως,ότι στις αποφάσειςαυτές,δενυπήρχε τί ποτε γιατο περιεχόμενο της αξιολόγησης των υπηρεσιακών παραγόντων. Αντίθετα, στη συγκεκριμένη υπόθεση,αναγράφεται στα πρακτικά, ότι οι κρίσεις και οι συστάσεις, έγιναν με "βάση το σύνολο των καθιερωμένων κριτηρίων". Είναι φανερό ότι η φράσηαναφέρεταιστακριτήρια που καθορίζει ο νόμος καικα τάτηγνώμημου,αποτελεί επαρκήπροσδιορισμό τωνκριτηρίων πουλήφθηκανυπόψη. Επομένως,δεδιαπιστώνεταιτοκενόπου είχεοδηγήσει σεακύρωσητωναποφάσεωνπουαναφέρονταιπιο πάνω (Βλ. επίσης, Λουκάς Παπαλουχά κ.ά. ν. Επιτροπής Σιτηρών
(1989)3(Δ)Α.Α.Δ. 2425). Δεν μπορώεξάλλου ναδεχτώτους ισχυρισμούς ότι οι συστά σειςτουπροϊσταμένου δεν αποδίδουντην πραγματική κατάστα ση για τους υποψηφίους, όπως προκύπτει από τους φακέλους. Συγκριτική μελέτητων υπηρεσιακών τους στοιχείων και εκθέσε ων, καταδεικνύει ότι το ενδιαφερόμενο μέρος, είχε καλύτερες εμπιστευτικές εκθέσεις (το 1979 είχεκριθεί ως "εξαίρετος" και ο αιτητής "λίανκαλός"),προηγείται σε αρχαιότητακατάέναχρόνο καιτέσσερις μήνεςκαι είναι κάτοχοςπανεπιστημιακούτίτλου. Επομένως, δεν υπάρχει τίποτε που να καθιστά τη σύσταση του Διευθυντή τουΤμήματος αβάσιμηήαντίθετη προς ταδεδο μένα των υπηρεσιακών φακέλων. Ηυπεοοχήτουαιτητή 40 Ηέννοιατης "έκδηληςυπεροχής"πουαπαιτείταινα συντρέχει για ναθεωρηθεί οαιτητήςως πλέον κατάλληλος υποψήφιος, έχει καθοριστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Hadjiioannouv. TheRepublic
(1983)3C.L.R. 1041.Από στοιχεία τωνυποψηφίων,όπωςκαιενωρίτεραέχειαναφερθείστηναπόφα623 Κοΰρρης, Δ. Κωνσταντινίδης ν.Δημοκρατίας
(1990)ση αυτή,δεν προκύπτει ότι η κρίση της Επιτροπήςκαιηαξιολό γησητων υποψηφίωνήτανεπισφαλής. ΤοΕνδιαφερόμενο μέρος, υπερέχει τουαιτητήκαιορθάεπελέγη απότην Επιτροπή. Στοσημείοαυτό,πρέπειναπροστεθεί ότιδενκρίνεταιορθόςο ισχυρισμός τουαιτητήότι ηΕ.Δ.Υ. παρέλειψε ναλάβειυπόψητα διπλώματατουαιτητήπουδυνάμειτουσχεδίου υπηρεσίαςαποτε λούσαν πλεονέκτημα, ήνα προβεί στη δέουσα έρευνα αναφορικά με αυτά. Ο αιτητής, είναι κάτοχος του Diploma of Advanced VocationalTrainingasCartographer, πουόπωςφαίνεταιστονπροσωπικό του φάκελο (ερυθρό 37), ήταν διάρκειας 11 μηνών. Δεν αποτελεί Πανεπιστημιακόδίπλωμαήτίτλο ήισότιμο προσόνκα τά την έννοια της παραγράφου 3 των απαιτουμένων προσόντων στο σχέδιουπηρεσίας. 5 10 15 Η Επιτροπή είχε ενώπιον της τη δήλωση του Διευθυντή του Τμήματος, ότι "κανένας από τους υποψηφίους δεν διαθέτει το πλεονέκτημα", καθώς και ταστοιχεία των υποψηφίων.Από τα πρακτικά εξάλλου - Παράρτημα6 σελίδα 10 -προκύπτει ότι η Επιτροπή είχε εξετάσει τα προσόντα των υποψηφίων και κατά πόσον διέθεταν το απαιτούμενοαπότασχέδια υπηρεσίας πλεο νέκτημα, μεβάσητα"ενώπιον της στοιχεία". Καταλήγω ότι ο αιτητής απέτυχε να αποδείξει οποιοδήποτε λόγο για επέμβαση του Δικαστηρίου και ακύρωση της επίδικης απόφασης. 20 25 Η προσφυγή αποτυγχάνεικαι απορρίπτεται.Δεν επιδικάζο νται έξοδα. 30 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 624