clr/1990/1990_3_689.pdf

(1990)μάλλον απομεμακρυσμένη και δεν έχει οποιαδήποτε σημαντική βαρύτηταήμόνο ασήμαντοβάρος.

1. Σχετικά με to θέματων συστάσεων τουοικείου Τμηματάρχη, και αυτόισχύει καιγιατιςδύουποθέσεις,αυτέςαποτελούσανέναουσιώδες και ανεξάρτητο στοιχείο προσδιορισμού της αξίας των υποψηφίωνκαιδεν μπορεί νααγνοηθούναπότην Επιτροπή Δη­ μόσιας Υπηρεσίας χωρίς ναδοθεί ειδικήαιτιολογία. Οπροϊστά­ μενος ενός τμήματος είναι σε θέση να εκτιμήσει τις απαιτήσεις της θέσεως που πρόκειται να πληρωθεί και τις ικανότητες του υποψηφίουπουπρόκειται ναεκτελείτακαθήκοντατης θέσεως. 5 10
2. Το ακυρωτικό Δικαστήριο δεν επεμβαίνει ανηαπόφασητουδι­ οικητικού οργάνου ήταν λογικά εφικτή και δεν αντικαθιστά τη δική του διακριτική ευχέρεια με εκείνη του αρμοδίου διοικητι15 κού οργάνου και λαμβάνοντας υπόψη όλα τα σχετικά στοιχεία του φακέλου. Η προσβαλλόμενη απόφαση ήταν λογικά εφικτή και το Δικαστήριο δεν μπορεί να επέμβει στην κρίση της Επι­ τροπής μιακαι στο σύνολο των στοιχείων που είχε ενώπιον της ηΕπιτροπή,ηκρίση τηςήτανλογικά εφικτήκαιορθάάσκησε τη 20 διακριτικήτης ευχέρεια. Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. 25 Αναφερόμενες υποθέσεις: Georghiou andOthers v.Republic

(1988)3(A) C.L.R. 678, Ιωαννίδηςκαι Αλλος v.Δημοκρατίας

(1989)3(E) Α.Α.Δ. 3235, 30 Βασιλείου ν.Δημοκρατίας

(1989)3(B)Α.Α.Δ. 1005, Nissiotisv.Republic

(1977)3 C.L.R. 388, 35 Spanosv.Republic

(1985)3(C)C.L.R. 1826, Theodossiou v.Republic2 R.S.C.C. 4, Psaras v.PublicServiceCommission

(1985)3(A) C.L.R. 229, Republic v. Harris

(1985)3(A) C.L.R. 106, Georghiou v.Republic

(1976)3C.L.R. 74, 690 40 3 ΑΛΛ. Φικάρδοιικ.ά.ν.Δημοκρατίας Hadjisavva v. Republic

(1982)3C.L.R.

1. Προσφυγές. 5 Προσφυγές εναντίον τηςαπόφασηςτης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας ναπροάξει το ενδιαφερόμενο μέρος στην μόνιμη θέ­ σηΛειτουργού επί των Εισπράξεων Φόρων ΙηςΤάξεως,Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων αντί των αιτητων. 10 Γ. Τριανταφυλλίδης, γιατον Αιτητήστην ΥπόθεσηΑρ.772/
2. Ε.Ευσταθίου, γιατον Αιτητήστην Υπόθεση Αρ.856/
3. 15 Λ. Κονρσουμπά, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β', για τους Καθ'ων η αίτηση. Λ. Σ.Αγγελίδης,γιατο Ενδιαφερόμενομέρος. Cur. adv. vult. 20 25 30 35 40 Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ,Π.: Μετις προσφυγές αυτέςπου συνεκδικάστηκαν γιατί και OLδύο αιτητές ζητούν την ακύρωση της ίδιας απόφασης της ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας, που θα αναφέ­ ρεται στη συνέχεια ως η Επιτροπή,με την οποία προήγαγε στη μόνιμη θέση Λειτουργού επί των Εισπράξεων Φόρων, 1ηςΤά­ ξης, Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, από 15 Ιουνίου, 1988, τον Ηρακλή Θρασυβούλου (το ενδιαφερόμενο μέρος), κατά προτί­ μησηκαιαντί των αιτητών. Η θέση αυτήείναι θέσηπροαγωγήςκαι σύμφωνα με τις Κανο­ νιστικές Διατάξειςείχεσυσταθεί ΤμηματικήΕπιτροπή,ηοποίαμε επιστολή του Προέδρου της ημερομηνίας 14 Απριλίου 1988, δια­ βίβασετηνέκθεση της μετηνοποίασυστήνονταν κατ' αλφαβητική σειράτέσσερις υποψήφιοιανάμεσαστους οποίουςπεριλαμβάνετο τόσοοαιτητήςστην προσφυγήΑρ. 772/88, Δημοσθένης Φικάρδου, όσοκαιτοενδιαφερόμενο μέρος,αλλάδενπεριλαμβάνετοοαιτητήςστην προσφυγήΑρ. 856/88, ΔημητράκηςΔημητριάδης. Τα σχετικά πρακτικάτης συνεδρίασης της Επιτροπής της 7 Ιουνίου 1988, κατά την οποία λήφθηκε ηεπίδικηαπόφασηείναι ταπωκάτω: "Στη συνεδρίαση ήταν παρών και ο Διευθυντής τουΤμή­ ματος Εσωτερικών Προσόδων κ. Ανδρέας Γρηγορίου. 691 Λοΐξου, Π. Φικάρδου κ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1990)Αυτός ανάφερεταεξής: Ο Ηρακλής Θρασυβούλου υπερτερεί σε αξία έναντι των τριών άλλων υποψηφίων που συστήθηκαν απότην Τμηματική Επιτροπή,τόσο για τατρία τελευταία χρόνια όσο και για την περίοδο 1981-

1. Από απόψεως προσό­ ντωνυπερτερεί επίσης μαζίμετονυποψήφιοΧαράλαμπο Μιχαηλίδηαπότουςάλλους δύουποψήφωυς,δηλαδήτο ΓεωργιάδηκαιτοΦικάρδο,δεδομένου ότι τόσο οΘρασυ­ βούλου όσο και ο Μιχαηλίδης έχουν επιτύχει στην εξέταση της Ανώτερες Λογιστικής του Εμπορικού Επιμελητη­ ρίουτου Λονδίνου. Όσοναφοράτηναρχαιότητα,οΘρασυβούλου καιδύο άλλοι απότους υποψήφιους πουσυστήθηκαν, οι Μιχαηλίδης και Φικάρδος,έχουν προαχθεί στη θέσηπουκατέ­ χουν τώρα από την LOLO ημερομηνία 15.3.82.Οι τρεις αυ­ τοίδιορίστηκαν καιστηνπροηγούμενηθέσητουςαπότην ίδιαημερομηνία,δηλαδή1.
2. 74,καιέτσιη κατάταξητους από πλευράς αρχαιότητας γίνεται με βάση την ηλικία τους. Ομόνος πουυπερτερεί σεαρχαιότηταστησημερινή θέσηαπότους τέσσερις υποψήφιους που συστήθηκαν εί­ ναι ο Κυριάκος Γεωργιάδης,αλλά αυτόςυστερεί σεαξία καιπροσόντα. 5 10 15 20 25 Ο Θρασυβούλου συγκρίνεται από πλευράς προσό­ ντων με το Μιχαηλίδη,αλλά υπερτερεί σε αξία. Επίσης υπερτερεί έναντι του Φικάρδου τόσο από πλευράς αξίας όσο και απόπλευράς προσόντων. 30 Επιπρόσθεταμεταπιοπάνω,κρίνεταιωςπολύεργα­ τικός, ευσυνείδητος, δραστήριος με ευρεία γνώση των διαδικασιώνκαιτης Νομοθεσίας ΕίσπραξηςΦόρων. Λαμβανομένων υπόψηόλων τωνπιοπάνωστοιχείων στο σύνολο τους, υπερτερεί ο Θρασυβούλου έναντι των άλλων υποψηφίων πουσυστήθηκαν OJIO τηνΤμηματική Επιτροπή. Οι τέσσερις υποψήφιοι υπηρετούν ως εξής: OL Γεωργιάδης, Φικάρδοςκαι Μιχαηλίδης στη Λεμεσό και οΘρασυβούλου στηΛευκωσία. Στο σημείοαυτόο Διευθυντής του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων αποχώρησε απότη συνεδρίαση. 692 35 40 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 Φικάρδου κ.ά.ν. Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. Στη συνέχεια, η Επιτροπήασχολήθηκε με την αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων. ΗΕπιτροπήεξέτασε ταουσιώ­ δη στοιχεία από το ΦάκελοΠλήρωσης της θέσης, καθώςκαι από τους Προσωπικούς Φακέλουςκαι τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις τωνυποψηφίων,καιέλαβεεπίσηςυπόψητα πορίσματα τηςΤμηματικής Επιτροπήςκαιτησύσταση τουΔιευθυντή. Η Επιτροπήαπόδωσετηδέουσα σημασία στο σύνολο των Εμπιστευτικών Εκθέσεων. Στις περιπτώσεις που υπήρξαν αναιτιολόγητες τροποποιήσεις στις Εμπιστευτικές Εκθέσεις από τους ΠροσυπογράφοντεςΛειτουργούς, η Επιτροπή έλα­ βε υπόψη μόνο τις αξιολογήσεις των Αξιολογούντων Λει­ τουργών.ΣτηνπερίπτωσητουΔημοσθένη Φικάρδουοιαλλα­ γές στην Εμπιστευτική Έκθεση για το 1981 έγιναν από τον ίδιο τον Αξιολογούντα Λειτουργό και επομένως λαμβάνο­ νταιυπόψη. Ενδεικτικά, αναφέρονται πιο κάτω οι βαθμολογίες των υποψηφίων στα τελευταία πέντεχρόνια: 20 1.Γεωργιάδης Κυριάκος Γ.: 1983 "Λ.Κ" (0-12-0) 1984 "Λ.Κ" (3-8-0) 1985 "Λ.Κ" (3-9-0) (8-4-0) 1986 "Ε" 1987 Έ " (8-4-0)
3. Φικάρδος Δημοσθένης Χρ.: 1983 "Λ.Κ.''(3-9-0) 1984 "Λ.Κ.''(3-9-0) 1985 "Λ.Κ:'(5-7-0) (8-4-0) 1986 "Ε" 1987 Έ " (10-2-0) 25 30 35
4. Μιχαηλίδης Χαράλαμπος Στ.:1983 "Λ.Κ." (2-10-0) 1984 "Λ.Κ." (3-9-0) 1985 "Λ.Κ." (5-7-0) 1986 "Ε" (8-4-0) 1987 "Ε" (10-2-0)
5. Θρασυβούλου Ηρακλής: · 40 693 1983 "Λ.Κ." (2-10-0) 1984 "Λ.Κ." (4-8-0) 1985 "Λ.Κ." (5-7-0) 1986 "Ε" (9- 3-0) 1987 "Ε" (10-2-0) Λοΐζου, Π. Φικάρδου κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1990)Η Επιτροπή έλαβε επίσης υπόψη τα προσόντα των υπο­ ψηφίων. Από πλευράς αρχαιότητας,ηΕπιτροπήσημείωσεότιπροη­ γείται ο Γεωργιάδης και ακολουθούν οι Φικάρδος,ΜιχαηλίδηςκαιΘρασυβούλου,οιοποίοι,όπωςανάφερεο Διευθυντής, κατατάσσονται μεβάσητην ημερομηνία γέννησης τους. 5 Η Επιτροπή, λαμβάνονταςυπόψηόλα τα ενώπιον τηςου­ σιώδη στοιχεία, έκρινεμεβάσητακαθιερωμένακριτήρια στο 10 σύνολο τους (αξία, προσόντα, αρχαιότητα) ότι ο Ηρακλής ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΥ υπερέχει των άλλων υποψηφίων, υιοθε­ τώντας τη σύσταση του Διευθυντή, και αποφάσισε να τον προαγάγει σαν τον πιο κατάλληλο, στη μόνιμη (Τακτ.Προϋπ.) θέσηΛειτουργού Είσπραξης Φόρων, 1ης Τάξης,Τμήμα 15 Εσωτερικών Προσόδων,από 15.6.88." Είναι η θέση του αιτητή στην προσφυγή Αρ. 772/86, Φικάρ­ δου, ότι αυτός ήταν καταφανώςανώτερος του ενδιαφερόμενου μέρους σε ότι αφοράτις εμπιστευτικές εκθέσεις και ισοδύναμος 20 ως προς τα προσόντα. Αναφορικά με το θέμα τηςαρχαιότητας ο αιτητής αυτός υπερτερεί του ενδιαφερόμενου μέρους και το μόνο σημείο στο οποίο φαινόταννα υπερτερεί το ενδιαφερόμε­ νο μέρος ήταν οι συστάσεις του Διευθυντή του Τμήματος Εσω­ τερικών Προσόδων, οι οποίες κατά την εισήγησητου ευπαιδεΰ- 25 του συνηγόρου του αιτητή ήταν πλασματικές και δεν ανταπο­ κρινόταν στην αλήθειακαιστην πραγματικήεικόνα τωνυποψη­ φίων, αφαιρουμένων δε των συστάσεων του Διευθυντή ο αιτητής, έπρεπε να επιλέγετο για προαγωγή γιατί σε ότι αφοράτην αξία και τα προσόντα παρουσιάζοντο περίπου ίσοι και ηανω- 30 τερότητα του αιτητή στην αρχαιότητα τον κατατάσσει ως τον πιο κατάλληλο υποψήφιο γιαπροαγωγή. Σε ό,τι αφοράτον αιτητή στην προσφυγή Αρ. 856/88,Δημη­ τριάδη, έχει προβληθεί το επιχείρημα ότι ηΕπιτροπήπαραγνώρισε ή/και δεν έλαβε υπόψη την αρχαιότητα του που υπερτερεί του ενδιαφερόμενου μέρους τόσο από την ημερομηνία της τε­ λευταίας προαγωγής, όσο και από την ημερομηνία διορισμού τους. Επιπλέον ότι η Επιτροπήδεν έκαμε τηδέουσα έρευνα και ότι η Επιτροπή θεώρησε ως πλεονέκτημα το L.C.C. Accounting Higher, το οποίο δεν αναφέρεται ως πλεονέκτημα στο Σχέδιο Υπηρεσίας και απέδωσε σε αυτό υπέρμετρη βαρύτητα, γενικά ότι είναι πεπλανημένηηκρίση και/ήλανθασμένη ηεκτίμησηκαι σύγκρισητου αιτητή με το ενδιαφερόμενο μέρος γιατί οαιτητής 694 35 40 3 ΑΛΛ. Φικάρδου κ.ά.ν. Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. κατ' αντικειμενική κρίση είναιανώτερος σε αρχαιότητακαιπεί­ ρα. Είναι επίσης "κατά τομάλλον ήήττον ίσοι μετοενδιαφερό­ μενο μέρος σε αξίακαιπροσόντακαιότι ηΕπιτροπήπαρέλειψε να επιλέξει τον καλύτερο των υποψηφίων". 5 10 15 20 25 30 35 40 Ο αιτητής στην προσφυγή Αρ. 772/88, Φικάρδου, είναι αρ­ χαιότερος,όπως παρατήρησεκαι η ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρε­ σίας από το ενδιαφερόμενο μέρος Θρασυβούλου. Ηαρχαιότης του Φικάρδουπροέρχεται από την ημερομηνία γεννήσεως του διότι ο αιτητής και το ενδιαφερόμενο μέρος προήχθηκαν στην αμέσως προηγούμενη θέση στις 15 Μαρτίου, 1982, και στην προηγούμενη θέση πρώτου διορισμού την 1Φεβρουαρίου 1974, επομένως σύμφωνα με το άρθρο 46 του περί Δημόσιας Υπηρε­ σίας Νόμου του 1967 όπως τροποποιήθηκε απότο άρθρο5 του ΝόμουΑρ. 10του 1983 που ίσχυε κατά το χρόνο πουλήφθηκεη επίδικηαπόφαση ηαρχαιότηςκρίνεται με βάσητην ημερομηνία γεννήσεως τους. Πρέπει να λεχθεί όμως ότι μια τέτοιααρχαιό­ τητα είναι μάλλον απομεμακρυσμένη και δεν έχειοποιαδήποτε σημαντική βαρύτητα ή μόνο ασήμαντο βάρος, όπως λέχθηκε στην υπόθεση Γεωργίου ν. ΤηςΔημοκρατίας

(1988)3(A) C.L.R. 678. Βλέπε επίσης Ιωαννίδης ν. Της Δημοκρατίας

(1989)3(E) Α.Α.Δ. 3235 και Βασιλείου ν. Της Δημοκρατίας

(1989)3(B) Α.Α.Δ. 1005. Επιπλέον οι εμπιστευτικές εκθέσεις τουαιτητήαυ­ τούκαιτου ενδιαφερόμενου μέρους είναι σχεδόν οι ίδιες,εις δε τα προσόντα φαίνεται να υπερτερεί το ενδιαφερόμενο μέρος. Ασχετα όμως προςταπιοπάνωτο ενδιαφερόμενο μέρος έχειτη σύσταση του οικείου Τμηματάρχηπου συνάδει με την όλη εικό­ να που παρουσιάζεται μέσα από τα στοιχεία του φακέλου και την οποία ηΕπιτροπήφαίνεταινα έχει υιοθετήσει. Δεν είναι δε σωστό να λεχθεί ότι η σύσταση του οικείου Διευθυντή είναι ασυμβίβαστη μετο περιεχόμενο τουφακέλου. Ως προς τον αιτητή Δημητριάδη στην προσφυγή Αρ. 856/88, αυτός έχει βαθμολογία "λίαν καλός" για τα χρόνια 1984-1987 και "καλός" ταπροηγούμενα χρόνια, ενώ το ενδιαφερόμενο μέ­ ρος έχει βαθμολογία "εξαίρετη" για το χρόνο 1986-1987, και "λίαν καλός" όλα τα προηγούμενα χρόνια. Είναι φανερό ότι ο αιτητής αυτός υστερούσε σε αξία, όπως φαίνεται απότις εμπι­ στευτικές εκθέσεις, τουενδιαφερόμενου μέρους.Όσοναφοράτα προσόντα ο αιτητής δεν υπερτερούσε του ενδιαφερόμενου μέ­ ρους. Ως προς την αρχαιότηταο αιτητής προήχθηκε στην αμέ­ σως προηγούμενη θέση στις 15 Μαρτίου, 1982 και στην προη­ γούμενη θέσηπρώτουδιορισμού την 1 Φεβρουαρίου,1970, εξ ου και ηαρχαιότητατου έναντι του ενδιαφερομένου μέρους. 695 Λοΐζου, Π. Φικάρδου κ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1990)Σχετικά με το θέματων συστάσεων τουοικείουΤμηματάρχη, και αυτό ισχύει και για τις δύο υποθέσεις, αυτές αποτελούσαν έναουσιώδες καιανεξάρτητοστοιχείο προσδιορισμού τηςαξίας των υποψηφίων και δεν μπορεί να αγνοηθούν απότην Επιτρο­ πή Δημόσιας Υπηρεσίας χωρίς να δοθεί ειδική αιτιολογία 5 l>fissiotis v. The Republic

(1977)3C.L.R. 388, 397, Hadjisavva v. The Republic

(1983)3 C.L.R. 136, 142, Spanos v. The Republic

(1985)3 C.L.R. 1826, 1833, Theodossiou v. The Republic,2 R.S.C.C. 44, Psaras v.PublicServiceCommission

(1985)3C.L.R. 229, 241. Αναφορά μπορεί ναγίνει επίσης στην 10 υπόθεση R. v. Harris

(1985)3 C.L.R. 106, 111,της Ολομέλειας, όπουχαρακτηριστικάαναφέρθηκεότι οπροϊστάμενος ενός τμή- . ματος είναι σε θέση να εκτιμήσει τις απαιτήσεις της θέσεως που πρόκειται να πληρωθεί και τις ικανότητες του υποψήφιου που πρόκειται να εκτελεί τακαθήκοντατης θέσεως. Δε φαίνεταιδε 15 να εδόθηυπέρμετρη βαρύτηταστο L.C.C. Higher Certificate του ενδιαφερόμενου μέρους. Θα πρέπει δε να λεχθεί ότι οι αιτητές απέτυχαν να αποδεί­ ξουν καταφανή υπεροχή έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους όπως έχεικαθιερωθεί σεσειρά υποθέσεων. (Μεταξύάλλων βλέ­ πε Georghiou v. The Republic

(1976)3 C.L.R. 74 (Ολομέλεια), HadjiSavva v. The Republic

(1982)3C.L.R. 76 στη σελ. 78). 20 Έχοντας όλα ταπιο πάνωκατά νουόπως επίσης καιτην αρ- 25 χή ότι το ακυρωτικό Δικαστήριο δεν επεμβαίνει αν ηαπόφαση του διοικητικού οργάνου ήτανλογικά εφικτή και δεναντικαθι­ στά τηδική του διακριτική ευχέρεια με εκείνη του αρμοδίουδι­ οικητικού οργάνου και λαμβάνοντας υπόψη όλα τα σχετικά στοιχεία του φακέλου, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η 30 προσβαλλόμενη απόφασηήταν λογικά εφικτή και δεναισθάνο­ μαιότι μπορώναεπέμβω στην κρίση τηςΕπιτροπήςμιακαι στο σύνολο των στοιχείων που είχε ενώπιον της η Επιτροπήήταν λογικά εφικτή και ορθά άσκησε τηδιακριτικήτης ευχέρεια. 35 Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι προσφυγές απορρίπτο­ νται χωρίς οποιαδήποτεδιαταγήγια έξοδα. Οιπροσφυγές απορρίπτονται χω­ ρίς έξοδα. 696 40