3AA.A. 5 Μαρτίου, 1990 [Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ, Πρόεδρος] ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΑΜΥΝΗΣ ΚΑΙ/ Ή ΜΕΣΩ, ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣΦΡΟΥΡΑΣ ΚΑΙ/ Ή ΜΕΣΩ, ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 634/88). Γενικές Αρχές Διοικητικού Δικαίου — Αρχή της Φυσικής Δικαιοσύνης — Δικαίωμα προηγούμενης ακρόασης τον διοικούμενου — Χαρα κτηριστικά — Περιστάσεις προσβολής του στην κριθείσα περίπτωση. 5 10 Στρατός της Δημοκρατίας — Πειθαρχικό δίκαιο — Αξιωματικοί — Ποι νές — Πειθαρχικοί Κανονισμοί της Εθνικής Φρουράς 1978-1979 — Καν. 11 και Δεύτερος Πίνακας — Περιστάσεις ορθής εφαρμογής τονς. Ο αιτητής προσέβαλε την επιβολή και επικύρωση πειθαρχικής ποινής σε βάρος του. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, απο φάσισε ότι: 15 20 1. Σύμφωνα με τηνομολογία ηΔιοίκηση έχει την υποχρέωση νακα λέσει σε ακρόαση άτομο που διώκεται πειθαρχικά,απαλλάσεται όμως ηδιοίκηση της υποχρέωσης αυτής εάν ο ενδιαφερόμενος εί χε ήδητην ευκαιρία να ακουστεί ενώπιον άλλης δημοσίας*αρχής, αλλά μόνο όταν η προηγηθείσα ακρόαση είναι τέτοιας (ρύσεως; ώστε να μπορεί να αναπληρώσει ουσιαστικά την ακρόαση που\\ παραλείφθηκε. Προϋπόθεση γι' αυτό είναι κατά την ακρόαση που έγινε ο ενδιαφερόμενος να ήταν ενήμερος της κατηγορίας εναντίον του και της σοβαρότητας των απειλουμένων κυρώσεων. Προηγηθείσα όμως εξέταση αυτού απλώς ως μάρτυρα δεν αρκεί. 751 Παπαχαραλάμπουςν.Δημοκρατίας
(1990)Στηνπροκειμένηπερίπτωσηαναμφίβολαηεξέτασητουαιτητήως μάρτυρα στην ανάκρισηκαιτηνκλοπήτων.τυφεκίων δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι απάλλαξε τους καθ'ων ηαίτηση από την υπο χρέωσηνατουδώσουν την ευκαιρίαναακουστεί. Αλλάούτεκαι μπορεί ναθεωρηθεί ότι παραιτήθηκετου δικαιώματοςτης άκροάσεως με τηδιαδοχικήυποβολή παραπόνουπου άσκησε ο αιτητής,γιατίτοδικαίωμαακροάσεωςδενείναιπαραιτητό. Ούτεκαι ηπαράλειψητης ακροάσεως θεραπεύεται εκτων υστέρων. Στην προκειμένη περίπτωση, είναι φανερό ότι, από το λεκτικό των σχετικών κανονισμών καιειδικότερα των Κανονισμών 6,7, 8,και 12ότι ηδιαδικασίαεπιβολής πειθαρχικήςποινήςδεναπο τελεί σύνθετηδιοικητική ενέργεια επιβολής πειθαρχικής ποινής όπουη καταδίκηήηεπιβληθείσα ποινήαναθεωρείταιαπότο ιε ραρχικό ανώτερο όργανο, οπόταν και ηεπιβληθείσα ποινή δεν είναι εκτελεστή πριν την αναθεώρηση και επικύρωση από το ανώτερο όργανο, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση πει θαρχικής δίωξης μελώντης Αστυνομικής Δυνάμεως. Στην προκειμένη περίπτωση εφόσον πρόκειται περί μησύνθετης διοικητικής ενέργειας, το γεγονός ότι δόθηκε,στον αιτητή,ηευ καιρία να ακουστεί με τις επανυποβολές παραπόνων,αυτό δεν μπορεί ναθεωρηθεί ότι επανορθώνει τηνπαράληψητων καθ' ων ηαίτηση νατον καλέσουν ναακουστεί πριν του επιβληθεί ηποι νήκατάτηνπρώτηφορά,συνεπώςη απόφασητουΔιοικητή,ημερομηνίας 3Δεκεμβρίου, 1987 πάσχειγιατίλήφθηκεαντίθεταπρος τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης. Αλλά εφόσον αυτήθα έπρεπε να είχε προσβληθεί με προσφυγή ως πράξη αυτοτελής, εντός της καθορισμένης απότο Αρθρο 146 του Συντάγματοςπερίοδον των εβδομήντα πέντε ημερών ηπαρούσαπροσφυγή είναι εκπρόθεσμη καιγι' αυτότολόγοπρέπει V απορριφτεί. 2. ΤόσονοΚανονισμός 11 όσοκαιοΔεύτεροςΠίνακαςπρονοούνπε ρίτηςμεγαλύτερης ποινήςπουδύναταιναεπιβληθεί σεκάθεπερί πτωσηαπότον διοικούντα Αξιωματικό - δεναπαγορεύειόμως σε αιττόν να επιβάλει ποινή μικρότερη της ποινής που καθορίζεται στηδικαιοδοσίατου,βάσειτου Δεύτερου Πίνακα ούτεκαιπεριο ρίζεται στο ναεπιβάλλει τέτοιαποινήσε μέλοςτηςΔυνάμεως που είναι μόνοκατάέναβαθμόκατώτεροςτου.Συνεπώςθεωρείται ότι ο Αρχηγόςτης Εθνικής Φρουράςενήργησεεις ό,τι αφοράτο λόγο αυτό,ορθάκαινόμιμακαιμέσασταπλαίσιατηςδικαιοδοσίαςτου. Η προσφνγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 752 5 10 15 20 25 30 35 40 3ΑΛΛ. Παπαχαραλάμπουςν. Δημοκρατίας Αναφερόμενη νπόθεση: Όξννοςν. Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ.
- 5 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτωνκαθ'ωνηαίτησημε την οποία κοινοποιήθηκε στον αιτητήαπόφασηγιαεπιβολήεις αυτόν πειθαρχικήςποινής φυλάκισης για περίοδο τριάνταημε10 ρών. Ε. Ευσταθίου,για τον Αιτητή. Π.Κληρίδης, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ' ων η αίτηση. 15 Cur.adv.vult. Α.Ν.ΛΟΪΖΟΥ,Π.: Μετηνπροσφυγήτουαυτήοαιτητής ζη20 25 30 35 40 τά: "Δήλωσιν και/ήδιαταγήτουΣεβαστού Δικαστηρίου ότι η απόφασιςτωνκαθ' ωνη αίτησιςημερ.3.12.1987μετηνοποί ανκοινοποιήθηκε εις τοναιτητήνη απόφασιςγιαεπιβολήεις αυτόν πειθαρχικής ποινής τριακονταημέρου φυλακίσεως και/ή η απόφασις των καθ' ων η αίτησις ημερομηνίας 20.5.1988μετηνοποίανοι καθ' ωνηΑίτησιςεπικύρωσαντην αναφερόμενηνποινήνκαι/ήμετην οποίαναπέρριψαναίτηση τουαιτητούόπως ακυρωθεί ηεπιβληθείσα ειςαυτόν πειθαρχΐκή ποινήημερομηνίας 3.12.1987είναι άκυρη και/ήπαράνο μη και/ή εστερημένη εννόμου αποτελέσματος xaL/ήη παρά λειψηθαέπρεπε να μην ελάμβανεχώραν." Ο αιτητής είναι μόνιμος Αξιωματικός τουΣτρατούτης Δημοκρατίαςκαι υπηρετεί με απόσπασηστην Εθνική Φρουρά. Φέ ρει δετονβαθμότουΛοχαγού από 1 Σεπτεμβρίου
- Μεδια ταγή του Υπουργού Αμυνας τοποθετήθηκε για υπηρεσία στο Τάγμα Βαρέων Όπλων (ΤΒΟ) της Εθνικής Φρουράς πουεδρεύ ει στοχωριό Λυθροδόντα στις 3Μαΐου 1983, απόόπουστις 20 Αυγούστου 1988μετατέθηκε στο 281 ΤΠ,όπουκαιυπηρετεί τώ ρα.Οαιτητής απότην26Νοεμβρίου 1984,μέχρι την20 Αυγού στου 1988, που μετατέθηκε απότοΤΒΟ, εκτελούσε τα καθήκο ντα τουΔιοικητή του 3ου Λόχουτου ΤΒΟ. 753 Λοΐζου, Π. Παπαχαραλάμπουςν.Δημοκρατίας
(1990)Στις 23 Δεκεμβρίου 1986 και γύρω στις 03.30το πρωΐ έγινε στο οίκηματου Σωματείου "Ολυμπιακός" στηΛευκωσία ένοπλη ληστεία και ως συμμέτοχος σ' αυτήσυνελήφθηκε απότηνΑστυ νομία και ο Στρατιώτης του 3ου Λόχου του ΤΒΟ Ανδρέας Πάμπουκας. Από τις Αστυνομικές ανακρίσειςδιαπιστώθηκεότιτα 5 δύο όπλα που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη ληστεία ήταν Στρα τιωτικάαυτόματα τυφέκιαχρεωμένα στο ΤΒΟ. Διατάχθηκετό τε από τις Στρατιωτικές Αρχές ανάκριση για διαπίστωση των συνθηκών κάτωαπότις οποίες κλάπησαν ταδύο αυτά αυτόμα τα τυφέκιααπότο Στρατόπεδοτου ΤΒΟ καικαταλογισμό διοι- 10 κητικών ευθυνών. Από την ανάκρισηπροέκυψε ότι τα αυτόμα τα τυφέκια τα έκλεψεαπότο Στρατόπεδοτου ΤΒΟ οΣτρατιώ της του 3ου Λόχου της Μονάδας αυτής Ανδρέας Πάμπουκας, και ότι γιατις συνθήκες τηςκλοπής του ενός απ'αυτάέφερεδι οικητική ευθύνη,μεταξύάλλων, καιοΔιοικητής τουΛόχουτου, 15 δηλαδήο αιτητής. Συγκεκριμένα, επιρρίφθηκε ευθύνη στον αι τητήγιααμέλεια ήκαιπλημμελή εκτέλεσητων καθηκόντωντου, που συνίστατο στο ότι αμελούσε ήδενασκούσε αποτελεσματικό έλεγχο στην τήρηση των μέτρων ασφαλείας του Λόχου του, με αποτέλεσμα το όπλο του ΣτρατιώτηΑνδρέα Πάμπουκα τουΛό- 20 χου του να είναι για ενάμιση σχεδόν μήνα κρυμμένο κάτωαπό το κρεβάτι συναδέλφου του στο θάλαμοτους,αντί αυτόναβρί σκεται στον οπλοβαστό, όπως προβλέπουν οι ισχύουσες διατα γές, κι αυτόνα μηγίνει απόκανένααντιληπτό. 25 Ηανάκρισηυποβλήθηκε ιεραρχικάστον Αρχηγό της Εθνικής Φρουράς, σύμφωνα με το άρθρο 124 του Στρατιωτικού Ποινι κού Κώδικα και Δικονομίας 1964-1985,ο οποίος καιαφούεπέ βαλε πειθαρχικές ποινές στους Στρατιωτικούς εναντίον των οποίων προέκυπταν ευθύνες για διάπραξηπειθαρχικών πάραπτωμάτων, την έθεσε στο Αρχείο. Μεταξύ των Στρατιωτικών στους οποίους επιβλήθηκανπειθαρχικέςποινές ήτανκαιοαιτητής. Ηπειθαρχικήποινή πουεπιβλήκε στον αιτητήαπότον Αρ χηγότης Εθνικής Φρουράςκοινοποιήθηκε σ' αυτόνκαιστησχε τικήδιαταγήκοινοποίησης τηςημερομηνίας 3Δεκεμβρίου 1987, υπήρχε ηαιτιολογία της ποινής και του διαπραχθέντος απ' αυ τόν πειθαρχικούπαραπτώματος. Οαιτητήςμε χ α τ Ί Ί ν κοινοποίηση σ' αυτόντηςπειθαρχικήςποι νήςπουτουεπιβλήθηκε,υπέβαλε ιεραρχικάαναφοράπαραπόνου σύμφωνα με τις πρόνοιες των Πειθαρχικών Κανονισμών της Εθνικής Φρουράς 1978-1979καιζητούσε ακύρωσητηςποινής. Η αναφορά του εξετάστηκε απότο Διοικητή της ΕθνικήςΦρουράς που του είχε επιβάλει την ποινή,το παράπονο του όμως κρίθηκε 754 30 35 40 3ΑΛΛ. 5 10 15 Παπαχαραλάμπους ν.Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. αβάσιμο. Με νέα αναφοράτου ζήτησε την προώθηση του στον Υπουργό Αμυνας, ο οποίος μελέτησε την περίπτωση του, όμως έκρινεκι αυτόςτοπαράπονοτουαβάσιμοκαιτην ποινήπουτου επιβλήθηκε ως καλώς επιβληθείσα και πληροφόρησε τον αιτητή σχετικά με επιστολή τουημερομηνίας 21 Απριλίου
- Είναι η θέση του αιτητή ότι ουδέποτε του αναφέρθηκε ότι ήταν ύποπτοςδιάπραξης πειθαρχικούπαραπτώματος ήότι διέ πραξε πειθαρχικό παράπτωμα, ουδέποτε του κοινοποιήθηκε οποιαδήποτεκατηγορίαώστεναέχει την ευκαιρίανα ετοιμάσει τηνυπεράσπισητουαλλά ότι γιαπρώτηφοράείχεεπαφήμετην εναντίον του υπόθεση όταν του κοινοποιήθηκε η πειθαρχική ποινή της τριανταήμερης φυλάκισης που του επιβλήθηκε, οπό ταν και δεν του δόθηκε η ευκαιρία να υπερασπιστεί, αντίθετα προς τις γενικές αρχές τουΔιοικητικού Δικαίου καιτουςκανό νες της φυσικής δικαιοσύνης. Είναιοισχυρισμός τουαιτητήότιηεπίδικηαπόφασηείναιαναι τιολόγητη καιδενσυμπληρώνεται απόταστοιχεία τουφακέλου. 20 25 30 35 40 Επίσης όπως ισχυρίζεται οαιτητήςηαπόφασηλήφθηκεκαθ' υπέρβαση εξουσίας διότι την πειθαρχικήποινή την επέβαλε όχι ο διοικώνΑξιωματικός αλλάαντ'αυτούοΑρχηγόςτης Εθνικής Φρουράς. Περαιτέρω,παρέλειψαν οι καθ'ων ηαίτηση ναακολουθήσουν κατά την επιβολή της πειθαρχικής ποινής την προ βλεπόμενη διαδικασίακαι τέλος ηαπόφασητους λήφθηκε κατά παράβασητων σχετικών Κανονισμών EivaL ηθέσητων καθ' ων ηαίτηση ότι κατά πρώτον η προσφυγή είναι εκπρόθεσμη γιατί ηυποβολή παραπόνωνσύμφωνα με τον Κανονισμό 12 των Πειθαρχικών Κανονισμών της Εθνι κής Φρουράς, 1978-1979,που υπέβαλε ο αιτητής δεν αποτελεί μέρος σύνθετης διοικητικής ενέργειας επιβολής πειθαρχικής ποινής οπότανθαέπρεπεναείχεπροσβληθεί μεπροσφυγήηαρχικήαπόφασητου Διοικητή ημερομηνίας 3Δεκεμβρίου 1987, με την οποία κρίθηκε ένοχος του πειθαρχικού παραπτώματος και του είχε επιβληθεί ηπειθαρχικήποινή. Αλλά, ανεξάρτητα με τα πιο πάνω είναι ο ισχυρισμός των καθ' ων η αίτηση ότι δόθηκε στον αιτητή πλήρης ευκαιρία να ακουστεί και να προβάλει τους ισχυρισμούς του για το σχετικό πειθαρχικό παράπτωμαμε τις αναφορές παραπόνων που υπέ βαλε σύμφωνα με τους Πειθαρχικούς Κανονισμούς της Εθνικής Φρουράς 1978-
- 755 Λοΐζου, Π. Παπαχαραλάμπουςν. Δημοκρατίας
(1990)Σύμφωνα μετηνομολογία ηΔιοίκησηέχειτηνυποχρέωσηνα καλέσεισεακρόασηάτομοπουδιώκεταιπειθαρχικά,απαλλάσεται όμως της υποχρέωσης αυτής εάν ο ενδιαφερόμενος είχεήδη την ευκαιρίανα ακουστεί ενώπιον άλλης δημοσίας αρχής,αλλά μόνο όταν η προηγηθείσα ακρόαση είναι τέτοιας φύσεως, ώστε 5 να μπορεί να αναπαληρώσει ουσιαστικά την ακρόαση πουπα ραλείφθηκε. Προϋπόθεσηγι,' αυτόείναι κατά την ακρόασηπου έγινε ο ενδιαφερόμενος να ήταν ενήμερος της κατηγορίας ενα ντίον του και της σοβαρότητας των απειλουμένων κυρώσεων. Προηγηθείσα όμως εξέταση αυτούαπλώςως μάρτυραδεναρκεί. 10 ' Βλέπε Στασινόπουλος Το Δικαίωμα της Υπερασπίσεως^Ένώπιον των Διοικητικών Αρχών
(1974)σελ. 125 και231-233. Στηνπροκειμένη περίπτωση αναμφίβολαηεξέταση του αιτη τήως μάρτυραστην ανάκρισηκαι την κλοπή των τυφεκίων δεν 15 μπορεί ναθεωρηθεί ότι απάλλαξετουςκαθ' ωνηαίτησηαπότην υποχρέωση να του δώσουν την ευκαιρίαναακουστεί. Αλλάού τεκαιμπορεί ναθεωρηθεί ότι παραιτήθηκετουδικαιώματοςτης ακροάσεως με τη διαδοχικήυποβολή παραπόνουπου άσκησε ο αιτητής, γιατί το δικαίωμα ακροάσεως δεν είναι παραιτητό. 20 (Βλέπε Στασινόπουλο (πιο πάνω) σελ. 240.) Ούτε και ηπαρά λειψη της ακροάσεως θεραπεύεται εκ των υστέρων εκτός όπως σχετικά αναφέρεταιστο Στασινόπουλο(πιοπάνω),στησελ. 242: "....Τοιαύτη 'καλυψις* εκτων υστέρων τηςγενομένης πάραλείψεωςτουτύπουτηςακροάσεωςδενείναιδυνατή. Είναιόμως " δυνατήηέκδοσις νέαςδιοικητικήςπράξεως,ισχυούσης exnunc, στηριζομένης εις την όψιμον ακρόασιν και εξαφανιζούσης την προηγηθείσαν ήεπιβεβαιούσης, πάντοτεex nunc,το περιεχόμενον τηςπροηγηθείσης,ουδέποτεόμωςανατρεχούσης." Στην προκειμένη περίπτωση είναι φανερό ότι, ακό.το λεκτι κό των σχετικών κανονισμών και ειδικότερα των Κανονισμών 6, 7,8,και 12ότι ηδιαδικασίαεπιβολής πειθαρχικήςποινής δεν αποτελεί σύνθετη διοικητική ενέργεια επιβολής πειθαρχικής ποινής όπου η καταδίκη ή η επιβληθείσα ποινή αναθεωρείται από το ιεραρχικό ανώτερο όργανο, οπόταν και η επιβληθείσα ποινή δεν είναι εκτελεστήπριν την αναθεώρησηκαι επικύρωση από το ανώτερο όργανο,όπως για παράδειγμαστην περίπτωση πειθαρχικής δίωξης μελών της Αστυνομικής Δυνάμεως βάσει των περί Αστυνομίας (Πειθαρχικών) Κανονισμών 1958-1977, στην οποία περίπτωση η ποινή αναστέλλεται μέχρις ότου ανα θεωρηθείη υπόθεση.(Βλέπεπερί Αστυνομίας (Πειθαρχικοί) Κα νονισμοί 1958-1977.) 756 25 30 35 40 3 ΑΛΛ 5 10 15 20 Παπαχαραλάμπους ν.Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. Στην προκειμένη περίπτωση έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι εφόσον πρόκειταιπερί μησύνθετης διοικητικής ενέργειας,το γεγονός ότι του δόθηκε,όπως αναφέρθηκεπιο πάνω, η ευκαιρία ναακουστεί μετιςεπανυποβολέςπαραπόνων,αυτόδενμπορείνα θεωρηθείότιεπανορθώνειτηνπαράληψητωνκαθ'ωνηαίτησηνα τον καλέσουν να ακουστεί πριν του επιβληθεί ηποινή κατάτην πρώτη φορά,συνεπώς η απόφασητου Διοικητή, ημερομηνίας 3 Δεκεμβρίου 1987 πάσχειγιατί λήφθηκεαντίθεταπροςτουςκανό νεςτηςφυσικήςδικαιοσύνης. Αλλάεφόσοναυτή θαέπρεπεναείχεπροσβληθεί μεπροσφυγήωςπράξηαυτοτελής,εντός τηςκαθο ρισμένης απότοΑρθρο 146τουΣυντάγματοςπερίοδοντωνεβδομηνατα-πέντεημερών η παρούσαπροσφυγήείναι εκπρόθεσμηκαι γι' αυτότολόγοπρέπειν' απορριφτεί. Στηνπερίπτωση όμως πουθαήθελεθεωρηθεί ότι η απάντηση τουΥπουργού ημερομηνίας20 Μαΐου 1988 αποτελεί μέρος σύν θετης διοικητικής ενέργειας, όπως αναφέρτηκεπιο πάνω με τις επανυποβολέςπαραπόνων τουδόθηκεήδηδύοφορέςη ευκαιρία να ακουστεί και να εκφράσει τις απόψεις του,συνεπώς ο ισχυρισμός του είναι ανυπόστατος. Αναφορικά μετουςυπόλοιπους ισχυρισμούς τουαιτητήσύμ φωνα μετον Κανονισμό 11 των Κανονισμών: 25 30 35 40 "Δικαίωμα επιβολής ποινών έχουσιν ο Υπουργός, πάντες οι διοικούντες αξιωματικοί προςπανμέλοςκατώτερονκατά βαθμόν αυτών υπό τους περιορισμούς και εν ω μέτρωκαθο ρίζεται εν τω Δευτέρω Πίνακι των παρόντων Κανονισμών, ως και OLφρούραρχοι και οι στρατοπεδάρχαι δια τους υπό των αρμοδίων οργάνων και εντός της περιοχής των κατα λαμβανόμενους απειθαρχούνταςστρατιωτικούς: Νοείται ότι δια τους φρουράρχους και τους στρατοπεδάρχας ηδικαιοδοσία επιβολής ποινών, ως αύτη διαγράφεταιεις ημέραςεν τωΔευτέρω Πίνακιτων παρόντων Κανονι σμών, θαείναι εκείνητ\τις αντιστοιχεί εις την θέσιν των,εφ' όσον είναι διοικούντες αξιωματικοί άλλως αναλόγως του βαθμούτον οποίον φέρουν ως ακολούθως: " ΤόσονοΚανονισμός 11όσοκαιοΔεύτερος Πίνακαςπρονοούν περίτηςμεγαλύτερης ποινήςπουδύναταιναεπιβληθεί σεκάθεπε ρίπτωση απότον διοικούντα Αξιωματικό -δεν απαγορεύει όμως σε αυτόνα επιβάλει ποινή μικρότερη τηςποινήςπου καθορίζεται στη δικαιοδοσίατου βάσει του Δεύτερου Πίνακαούτε καιπεριο757 Λοΐζου, Π. Παπαχαραλάμπους ν.Δημοκρατίας
(1990)ρίζεταιστοναεπιβάλλει τέτοιαποινήσεμέλοςτηςΔυνάμεωςπου είναι μόνο κατάένα βαθμόκατώτερο του. Συνεπώς θεωρώ ότι ο Αρχηγός τηςΕθνικήςΦρουράςενήργησε ειςότιαφοράτολόγοαυ τό ορθάκαινόμιμακαιμέσασταπλαίσιατηςδικαιοδοσίαςτου. 5 Τέλος θεωρώ ότι η επίδικη απόφασηείναι απόλυτααιτιολο γημένη. Αξίζει να γίνει αναφοράεδώ και στην απόφασημου Ευστά θιος Όξννος ν. Της Δημοκρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ. 740, στην οποία γίνεται η ίδια προσέγγιση στο θέμα της παράβασηςτων κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης. Για όλους τους πιο πάνωλόγους η προσφυγήαπορρίπτεται αλλά κάτω από τις περιστάσεις δε δίδεται καμιά διαταγή ως προς ταέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. ,758 10 15