3A.AA. 5 Μαρτίου, 1990 [Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ, Πρόεδρος] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Αιτητής, ν. ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ' ου η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1026/85). Αίτηση Ακυρώσεως— Έννομο συμφέρον — Απώλεια — Αποδοχή — Αποστερεί τοέννομοσυμφέρον προσβολής τηςδιοικητικήςπράξης — Νομολογία και θεωρία — Περιστάσεις της ύπαρξης αποδοχής στην κριθείσα περίπτωση. 5 Ο αιτητής προσέβαλε τον καθορισμό και την μη αναθεώρηση του καθορισμού της κλίμακας της θέσης του. 10 15 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή,αποφάσισε ότι· Ο αιτητήςδιορίστηκε στηθέση Διευθυντή Προγραμμάτων βάσει συγκεκριμένης προκήρυξης κενής θέσης με καθορισμένα Σχέδια Υπηρεσίας καικαθορισμένο μισθό. Υπέβαλε αίτησηγι' αυτήν,ελευθέρα βουλήσει και αποδέχτηκε την προσφορά διορισμού με τους όρους τηςπροκήρυξης μεέντυπο ημερομηνίας 24 Ιουλίου, 1982 χω ρίς οποιαδήποτεεπιφύλαξητωνδικαιωμάτωντου.Δε συνάγεται το συμπέρασμα απόταστοιχεία που τέθηκανενώπιον του Δικαστηρί ου, ότι δόθηκε ποτέ στον αιτητή οποιαδήποτε διαβεβαίωση ότι η κλίμακα του θαήταν προσωρινή. Όπως έχει νομολογηθεί απότο Δικαστήριο ηαποδοχήαπότον αιτητή μίας διοικητικής πράξης,του αποστερεί το απαραίτητοέν νομο συμφέρον γιανα προσβάλει τηνπράξη. 25 Στην προκειμένη περίπτωση ο αιτητής αποδέκτηκε το διορι789
(1990)Παπαδόπουλοςv.Ρ.Ι.Κ. σμό/προαγωγή του στηθέση,οικειοθελώς καιχωρίς καμιάεπιφύλα ξη. Όσον αφοράτο περιεχόμενο της επιστολής του ημερομηνίας 24 Ιουλίου 1982, με την οποία αποδέχτηκε το διορισμό του, αυτό δεν μπορεί να ερμηνευτεί ως επιφύλαξητωνδικαιωμάτωντουαλλά πα ρά μόνο ως έκφρασης της"απογοήτευσης" του για την κλίμακα της θέσης την οποίαθεωρούσε ότι θαέπρεπε ναήτανψηλότερη. Όμως, ηθέση όπως δημοσιεύτηκε καιγιατηνοποίαοαιτητήςέκαμεαίτηση είχε την ίδιαμισθοδοτική κλίμακαόπωςαυτήπουτουδόθηκεμετην προσφοράτης θέσης. 5 10 Ο αιτητής δεν είχε τότε κεκτημένα δικαιώματα (vested rights), για ψηλότερη μισθοδοτική κλίμακα απόαυτήνπου είχε ηθέση. Το γεγονός ότι ηδιαφορά μισθού της προηγούμενης του θέσης σε σύ γκριση με τη θέση του Διευθυντή Προγραμμάτωνείναι "£49 μόνο", όπως αναφέρει στην πιο πάνω επιστολή του,δεν προσδίδει σ* αυ- 15 τόν το απαραίτητοέννομο συμφέρον, και εν πάση περιπτώσει δεν προσβάλλει δυσμενώς οποιοδήποτε έννομο συμφέρον πουμπορού σε να είχε. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 20 Αναφερόμενες υποθέσεις: PapadopouIIou and Another v. Cyprus Broadcasting Corporation
(1987)3(C) C.L.R. 1685, 25 Theodossiadou v. Cyprus Broadcasting Corporation
(1989)3(A) C.L.R.
- Προσφυγή. 30 Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Ραδιοφωνικού Ιδρύμα τος Κύπρου με την οποία προσδιόρισε την κλίμακα Α15 ως μι σθολογική κλίμακα, για τη θέση του Διευθυντή Προγραμμάτων, που κατέχει ο αιτητής. 35 Α. Χαβιαράς για Λ. Παπαφιλίππον, για τον Αιτητή. Π. Πολυβίου, για τον Καθ' ου η αίτηση. 40 Cur. adv. vult. Α. Ν. ΛΟΪΖΟΥ, Π.: Με την προσφυγή αυτή ο αιτητής ζητά από το Δικαστήριο δήλωση ότι η πράξη ή απόφασητου καθ' ου 790 3ΑΛΛ Παπαδόπουλος ν. Ρ.Ι.Κ. Λοΐζου,Π. η αίτηση Ιδρύματος να προσδιορίσει ως μισθολογική κλίμακα για τηθέση Διευθυντή Προγραμμάτων που είναι διορισμένος ο αιτητής,η κλίμακαΑ15, είναι άκυρηκαιχωρίς νομικό αποτέλε σμα. 5 Ο αιτητήςπροσλήφθηκε στην υπηρεσία του προκατόχου του καθ' ου ηαίτηση Ιδρύματοςκατά το 1953 και απότότε συνεχί ζει να ευρίσκεται στην υπηρεσία του Ιδρύματος. 10 15 20 25 30 35 40 Στις 19 Ιουλίου 1982, διορίστηκε στη θέση Διευθυντή Προ γραμμάτων με μισθό £4202Χ224-£6218Χ230-£7138με ισχύ από 1 Ιουνίου
- Κατάταέτη 1980-1982τοκαθ'ουηαίτησηΊδρυμαπροέβηκε σε αναδιοργάνωση των υπηρεσιών του και της δομής τουπρο σωπικού που τις επανδρώνει και σε μισθολογική αξιολόγηση του προσωπικού με βάσητανέαδεδομένα. Όπως είναι ο ισχυρισμός τουαιτητήη αναδιοργάνωση/αξιολόγηση έγινε ύστερα από μελέτηκαι βασίστηκε πάνωσε έκθεση Αγγλου εμπειρογνώμονα, οοποίος είχε συμπληρώσει παρόμοια εργασίαγιατηΔημόσια Υπηρεσία καιτους πλείστους ημικρατικούς οργανισμούς. Σαναποτέλεσμα της αναδιοργάνωσης σταανώταταστρώμα τατης ιεραρχίαςτουκαθ' ουηαίτηση Ιδρύματοςκαταργήθηκεη θέση του Βοηθού Γενικού Διευθυντή πουυπήρχε προηγουμένως και δημιουργήθηκαν τρεις θέσεις Διευθυντών κάτω από τους οποίους υπήχθησανΤμήματακαιΤμηματάρχεςπου παλαιότερα υπάγονταναπ' ευθείας στο Γενικό Διευθυντή. Ισχυρίζεται ο αιτητής ότι όταν πληροφορήθηκε την κλίμακα της νέαςτουθέσης αποδέκτηκετονδιορισμό του υπόδιαμαρτυ ρία,υποδεικνύοντας το ασυμβίβαστο της κλίμακας αυτής με τις αυξημένες ευθύνες της νέας θέσης του και τη νέα κατάσταση πραγμάτων που δημιουργήθηκε στο Ίδρυμα με τηναναδιοργά νωση/αξιολόγηση (Τεκμήριο 7). Οαιτητήςσυνέχιζε γιαπάνωαπότρίαχρόνιαναπιέζειτοκαθ' ουηαίτησηΊδρυμα με επιστολές για ικανοποίησητουαιτήματος τουκαιόπως είναι ο ισχυρισμός του έλαβεδύο επιστολές απότο καθ' ουηαίτησηΊδρυμα,ημερομηνίας 18Ιανουαρίου1983και22 Ιουλίου 1983 (Τεκμήρια 16και 17),οι οποίες αποτελούσαν κατά τον ισχυρισμό τουπαραδοχήότι "τοθέμαείχεαφεθήνα ρυθμιστή 791 Λοΐζον, Π. Παπαδόπουλοςν. Ρ.Ι.Κ.
(1990)προσωρινά και ότι η οριστική ρύθμιση είχε αναβληθήσε μεταγε νέστερο στάδιο και ένδειξη της κωλυσιεργείας του Διοικητικού Συμβουλίου καιτης Διεύθυνσης τουΙδρύματος". Στις 23 Σεπτεμβρίου 1985, σε συνάντηση του αιτητή με τον Γενικό Διευθυντή του Ιδρύματος, ο αιτητής πληροφορήθηκε προφορικά ότι σε πρόσφατησυνεδρία, ημερομηνίας 13Σεπτεμ βρίου 1985, το Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος καθώρισε ως κλίμακα της θέσης του την Κυβερνητική κλίμακα Α.15, και κορυφήτον ετήσιο μισθό £7,
- Στις24Σεπτεμβρίου 1985,οαιτητήςμεεπιστολήτουπροςτοΔι οικητικόΣυμβούλιοζήτησεαπόαυτότουςλόγους γιατηναπόφαση τουνακαθωρίσει την πιοπάνωκλίμακακαιόπωςμελετήσειεκνέ ουτοθέμακαινααναθεωρήσειτηναπόφαση του.(Τεκμήριο 15). 5 10 15 Ο αιτητής όπως ισχυρίζεται αφούπληροφορήθηκε προφορι κά από τον Γενικό Διευθυντή του Ιδρύματος ότι το Διοικητικό Συμβούλιο απέρριψε το αίτημα του, καταχώρησε την παρούσα προσφυγήστις 6 Δεκεμβρίου
- Μεταγενέστερα το καθ' ουηαίτησηΊδρυμα με επιστολές του ημερομηνίας 23 Δεκεμβρίου 1985 και 31 Ιανουαρίου 1986, πλη ροφόρησε τον αιτητήότι το Διοικητικό Συμβούλιο "μελέτησε εκ νέου τοθέματης μισθοδοσίας των Διευθυντών σε συνάρτηση με την επιστολή σαςημερομηνίας 24 Σεπτεμβρίου 1985 καιαποφά σισεότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος γιααναθεώρησητης απόφασης που πήρε στις 13Σεπτεμβρίου 1985 ...." 20 25 Έγινε αναφοράαπό τον αιτητήστην Έκθεση Εκτιμητών Ερ- 30 γασίας του 1970, δύο Βρεττανών εμπειρογνωμόνων, ηοποίαθε ωρήθηκε από το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών ως δεσμευτι κήγια το Ίδρυμακαιηεφαρμογήτης υποχρεωτική. Ισχυρίστηκε περαιτέρωότι όσον αφοράτην έκθεση τουειδικούAllinghamπου έγινε το 1982, στην προκειμένη περίπτωση,παρόλο που είχε μεν 35 συμβουλευτικό χαρακτήραη απόρριψητης θαπρέπεινααιτιολο γείται,πράγμαπουδεν έγινεαπότο καθ' ου ηαίτησηΊδρυμα. Είναι επίσης ο ισχυρισμός ότι έγινε δυσμενής διάκριση εις βάρος του αιτητή,σε σύγκριση με την έκταση αξιολόγησης που είχαν οι άλλες θέσεις στο Ίδρυμα κατά παράβασητης αρχήςτης ισότητας και της χρηστής διοίκησης και ότι το Ίδρυμα παρέλει ψεναδιεξάγει τηδέουσαέρευνακαινααξιολογήσει τηθέσητου αιτητή, τις υπηρεσίες, ευθύνες και καθήκοντα του μέσα στα 792 40 3 ΑΛΛ. Παπαδόπουλοςν. Ρ.Ι.Κ. Λοΐζου, Π. πλαίσιατηςαναδιοργάνωσης,ενεργώντας έτοι κάτωαπόπλάνη περί ταπράγματα,ή/και αυθαίρετα.,. 5 10 15 20 25 30 35 40 Τοκαθ'ουηαίτησηΊδρυμαυπέβαλεπροδικαστικήένσταση ότι οαιτητήςστερείται εννόμου συμφέροντος στηνπαρούσαπροσφυ γή γιατί υπάρχει σαφής αποδοχή εκ μέρους του της προσφοράς του Ιδρύματοςγιατηθέση καιτωνόρων τηςπροσφοράς αυτής. Από ταενώπιον μουγεγονότα,φαίνεταιότιοαιτητήςδιορίστηκε στη.θέσηΔιευθυντή Προγραμμάτων βάσει συγκεκριμένης προ κήρυξης κενής θέσης μεκαθορισμένα ΣχέδιαΥπηρεσίας καικαθο ρισμένο μισθό. Υπέβαλε αίτηση YL'αυτή ελευθέρα βουλήσει και αποδέχτηκετηνπροσφοράδιορισμού μετους όρους τηςπροκήρυ ξης με έντυπο ημερομηνίας 24 Ιουλίου 1982 (Τεκμήριο 20), χωρίς οπουδήποτεεπιφύλαξητων δικαιωμάτωντου. Επιπλέον, μεεπι στολή τουημερομηνίας 24 Ιουλίου 1982 ευχαριστεί το Ίδρυμαγια τονδιορισμό τουστηθέση τηνοποίαναποδέχεται,καιαναφέρει: * "Αναφερόμενος στον διορισμό που μου προσφέρετε στη θέση Διευθυντού Προγραμμάτων επιθυμώ νασας ευχαριστή σω για την εμπιστοσύνη με την οποία με περιβάλλετε τοπο. θετώντας με σε μια τόσο καίριας σημασίας θέσηκαι να.σας πληροφορήσω πως την αποδέχομαι " Σεσχέσημετοθέματηςκλίμακαςτηςθέσης αναφέρειτα ακό λουθα: , j "Ταυτόχρονα δεν μπορώ παρά να εκφράσω τηναπογοή τευσημουγιατηνκλίμακαστην οποίατοποθετούμαι πουδεν ανταποκρίνεταιστις ευθύνες της νέας μουθέσεως. Δεν είμαι βέβαιος αν σας είναι γνωστό πως ο ετήσιος μισθός μου στη νέα μου θέση είναι αυξημένος έναντι του παλαιότερου μι σθού μου κατά £49 μόνο. ... Ημόνη ερμηνεία που μπορώνα δώσω είναι ότι πρόκειται για προσωρινή διευθέτηση μέχρις ότου οριστικοποιηθούν οι νέες κλίμακες με βάση την Ανα διοργάνωση-Αξιολόγηση." Από τα στοιχεία ενώπιον μου δεν συνάγεται το συμπέρασμα, ότι δόθηκε ποτέ στον αιτητή οποιαδήποτε διαβεβαίωση ότι η κλίμακα του θα ήταν προσωρινή, που να τον,οδηγεί να δώσει την πιοπάνωερμηνεία. Όπωςέχεινομολογηθεί απότοΔικαστήριο η αποδοχή απότον αιτητήμιαςδιοικητικήςπράξης,τουαποστερείτοαπαραίτητοέν793 Λοΐζου, Π. Παπαδόπουλος ν. Ρ.Ι.Κ.
(1990)νομο συμφέρον για να προσβάλει την πράξη. (Βλέπε Papadopoullou and Another v. The Cyprus Broadcasting Corporation
(1987)3C.L.R. 1685, στις σελ. 1690-1691 όπωςκαι τις αποφάσειςτουΔικαστηρίου πουαναφέρονταισ' αυτήν.Βλέ πε επίσης Τσάτσος Αίτησης Ακυρώσεως (3ηΈκδοση)σελ. 4043.) 5 Στην προκειμένη περίπτωση οαιτητής αποδέκτηκετοδιορι σμό/προαγωγή τουστηθέση, οικιοθελώς καιχωρίς καμιά επι φύλαξη. Οσον αφορά το περιεχόμενο της επιστολής τουημερο μηνίας 24 Ιουλίου 1982,μετην οποία αποδέχτηκε τοδιορισμό 10 του, αυτόδενμπορεί ναερμηνευτεί ωςεπιφύλαξητων δικαιω μάτων τουαλλά παρά μόνο ως έκφρασης της "απογοήτευσης" του γιατην κλίμακατης θέσης τηνοποίαθεωρούσε ότι θαέπρε πε να ήταν ψηλότερη. Όμως,ηθέση όπως δημοσιεύτηκε καιγια την οποίαοαιτητήςέκαμεαίτησηείχε την ίδιαμισθοδοτική κλί- 15 μακα όπως αυτήπου του δόθηκε μετην προσφορά της θέσης. Στοσημείο αυτόπρέπεινατονιστεί ότι οαιτητήςδεν είχε τότε κεκτημένα δικαιώματα(vestedrights),για ψηλότερη μισθοδοτική κλίμακααπόαυτήνπουείχε ηθέση. Τογεγονός ότιη διαφορά μι- 20 σθού τηςπροηγούμενης τουθέσης σε σύγκριση μετηθέσητουΔι ευθυντή Προγραμμάτων είναι "£49μόνο", όπως αναφέρει στην πιο πάνωεπιστολή του,δενπροσδίδεισ'αυτόντοαπαραίτητοέν νομο συμφέρον, και εν πάσηπεριπτώσει δεν προσβάλλει δυσμε νώς οποιοδήποτε έννομο συμφέρον που μπορούσε να είχε. (Βλέ- 25 πε Theodossiadou v. The Cyprus BroadcastingCorporation
(1989)3(A) CL.R.916.) Γιατον ίδιοπιοπάνωλόγο θεωρώότι οαιτητήςστερείται εν νόμου συμφέροντος ναπροσβάλει τηνάρνηση ήαπόφασητου 30 καθ' ουηαίτηση Ιδρύματοςνα αναθεωρήσει την απόφαση του ημερομηνίας 13Σεπτεμβρίου 1985, με την οποία καθορίστηκεη κλίμακα της θέσης του ως ηΑ15 (6002Χ243-7217)+10%. Επίσης θεωρώ ότιουδεμίαδυσμενής διάκριση έγινε ειςβάρος του αιτητή σε σύγκριση με άλλες θέσεις στο Ίδρυμα γιατίδεν υπάρχειηαπαραίτηση ισότης μεταξύτωνδιαφόρωνθέσεων όπως σχετικά αναφέρτηκεστην υπόθεση Theodossiadou(πιο πάνω): 35 "Finally I would like to say that no discrimination was 40 established as between the applicant and any other officer inasmuch as equality of treatment is as between equalsand there does not seem toexistthenecessaryequality between the post of the applicant and that of other officers complained of. 794 3ΑΛΛ. Παπαδόπουλοςν.Ρ.Ι.Κ. Λοΐζου, Π. The different upgrading, if any, does not constitute in the circumstances discrimination." 5 Για όλους τους πιο πάνω λόγους ηπροσφυγή αποτυγχάνει καιαπορρίπτεται,υπότιςπεριστάσειςόμωςδενδίδεται οποια δήποτεδιαταγήωςπροςτα έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 795