3ΑΑΛ. 13 Μαρτίου, 1990 [Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ,Πρόεδρος] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΚΡΗΣ ΛΤΔ. Αιτητές, ν. 1.ΑΡΧΗΣ ΛΙΜΕΝΩΝ ΚΥΠΡΟΥ,
- ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ α)ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΩΝ β)ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 479/86). Αίτηση Ακυρώσεως— Προθεσμία — Αυτεπάγγελτη εξέταση τηςτήρη σης της από το Δικαστήριο — Περιστάσεις παράβασης της στην κριθείσα περίπτωση. 5 10 Διοικητική πράξη — Πράξη εντός τουπεδίον τον δημόσιονδικαίου — Πράξη ιδιωτικού δικαίου υπό κρίση στα πλαίσια ακυρωτικής δι καιοδοσίας στην κριθείσα περίπτωση — Περιστάσεις. Ηαιτήτριαεταιρείαπροσέφυγεκατάτηςμεταβολήςτουκαθεστώτοςτουκαταστήματοςαδασμολόγητωνειδώνπουη ίδιαδιατηρούσε. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας ως απαράδεκτητην προσφυγή,αποφάσισε ότι: 15 20 1• Απ' ό,τι φαίνεταιαπόταγεγονότα ηαπόφασηγια τη μη ανανέ ωση της άδειας που είχαν οι αιτητές ή για τη διαφοροποίηση των όρων αυτής λήφθηκε απότους αιτητές ήκοινοποιήθηκε σ' αυτούς με την επιστολή της Αρχής, ημερομηνίας 10 Ιουνίου
- Εν πάσηόμως περιπτώσει έστω και αν ηεπιστολή αυτή ήθελε εκληφθεί μόνο ως απόφασηγια μηανανέωσητης άδειας, η Αρχή με επιστολή της 6 Σεπτεμβρίου 1985, έκαμε προς τους αιτητές πρόταση να τους παραχωρήσει νέα άδειαγια τηδημι871 Σταύρος Μακρής Λτδ ν. Αρχής Λιμένων Κύπρουκ.ά.
(1990)ουργία καταστήματοςαδασμολόγητων ειδών στο Λιμάνι Λεμε σού μετηνοποίαηπρόθεσητης Αρχής ναδιαφοροποιήσειτους όρους είναι καθαρή. Συνεπώς, η παρούσα προσφυγή με την οποίαπροσβάλλεταιηαπόφασητηςΑρχής νααλλοιώσει "τηνο μική σχέσητωναιτητών ωςπρος τηχρήση χώρου στοΛιμάνι 5 Λεμεσού"είναιχωρίςαμφιβολίαεκπρόθεσμηγιατίθαέπρεπενα είχε προσβληθεί ηεπιστολή της Αρχής ημερομηνίας 10Ιουνίου 1985 ήτοαργότερο ηπιο πάνωπρότασητηςΑρχής, ημερομη νίας6Σεπτεμβρίου
- Συνεπώςηπροσφυγήπρέπεινααπορ ριφθείγιατολόγο αυτό.Τοθέματουεκπρόθεσμου τηςπροσφυ- 10 γής μπορείνα εξεταστεί απότοΔικαστήριο,εάνδεν εγερθεί από τους διαδίκους,καιμεδικήτουπρωτοβουλία(expropriomotu).
- Όπωςορθάυποβλήθηκε απότην Αρχή, στους αιτητές είχε παρα χωρηθείβάσειτηςσυμφωνίαςτης 12Ιουνίου 1984 άδειαπροσωρι- 15 νήζΧρήσηςσυγκεκριμένου χώρουστολιμάνιΛεμεσούγιατηδημι ουργία καταστήματος αδασμολόγητων ειδών, οπόταν θεωρείται ότι δεν πρόκειται περί συμβάσεως ενοικιάσεως, ενόψει ιδίως του γεγονότος ότιδεν είχε παραχωρηθείστους αιτητές αποκλειστική κατοχήτουχώρου,αλλάηχρήσητουαπόαυτούς,πουούτωςήάλ- 20 λως ήτανκαθορισμένη,υπόκειτοκάτωαπότον έλεγχο της Αρχής. Από τους όρους τηςσχετικής συμφωνίας δενσυνάγεται το συ μπέρασμα ότιεπρόκειτο περί συμβάσεως ενοικιάσεως αλλάεί ναι φανερόότιοι αιτητές δενείχαν αποκλειστική κατοχήτου 25 χώρου πουτουςπαραχωρήθηκεαλλάαντίθεταηκατοχήτουχώ ρουαυτούυπόκειτο συνεχώς κάτωαπότο συνεχή καιδραστικό έλεγχο της Αρχής. Ωςπροςτοαντοθέμα εμπίπτει στησφαίρα του Δημοσίου Δικαίου,αναφοράμπορεί να γίνει στην υπόθεση Poyiadjis v.TheRepublic
(1975)3C.L.R. 378. 30 Ανεξάρτητα όμως προς ταπιο πάνωμετην προύπόθεσηότι το επίδικοθέματηςπαρούσαςπροσφυγήςεμπίπτει στησφαίρατου δημοσίου δικαίου,γιανα έχει το Ανώτατο Δικαστήριο τη δικαι οδοσία νατο επιληφθεί κάτωαπότο Αρθρο 146 του Σύνταγμα- 35 τος,τογεγονός ανοιαιτητέςήτανθέσμιοι ενοικιαστέςήόχι δεν είναι σχετικό γιατί είναι ενπάσηπεριπτώσει θέμαιδιωτικούδι καίου που εμπίπτει στηδικαιοδοσίαάλλου δικαστηρίου. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Stavros MakrisLtd v.CyprusPortsAuthority
(1985)1 C.L.R. 731, 872 40 3 ΑΛΛ. Σταύρος ΜακρήςΛτ6 ν. ΑρχήςΛιμένων Κύπρου κ.ό. Poyadjis v. Republic
(1975)3C.L.R.
- Προσφυγή. 5 10 Προσφυγήεναντίον της πράξηςή απόφασης των καθ' ων η αί τησηνααλλοιώσουν τηνομικήσχέσητωναιχητώνωςπροςτηχρή σηχώρου στο λιμάνι Λεμεσούγια κατάστημααδασμολόγητων ει δών. Λ. Παπαφιλίππον, για τους Αιτητές. Τ. Παπαδόπουλος, γιατους Καθ'ων ηαίτησηΑρ.
- 15 Μ. Τσιάππα,Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ'ων ηαίτηση Αρ.
- Cur. adv. vult. Α. Ν. ΛΟΪΖΟΥ,Π.: Μετηνπροσφυγήαυτήοι αιτητέςζητούν από το Δικαστήριο τα πιοκάτω: 20 25 30 35 40 "Α.ΔήλωσητουΔικαστηρίου ότι η πράξηή απόφασητων καθ' ων ηαίτησηνααλλοιώσουν τηνομικήσχέσητων αιτητών ως προς την χρήση χώρου στο Λιμάνι Λεμεσούγια κατά στημα αδασμολόγητων ειδών ως ηεπιστολή της καθ'ηςη αίτηση αρ. 1 ημερομηνίας 27 Ιουνίου, 1986 και το τέλεξ της που λήφθηκε στις 17.7.1986είναι άκυρηκαιχωρίςκα μιά νομική ισχύ." Οι καθ'ων ηαίτηση αρ. 1,πουθααναφέρεταιπιο κάτωσαν η Αρχή, είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου που καθι δρύθηκε με το Νόμο Περί Οργανισμού Λιμένων Κύπρου 1973 (ΝόμοςΑρ. 38 του 1973), πουθααναφέρεταιπιοκάτωως ο Νό μος,είναι ιδιοκτήτες,κατέχουνκαιδιαχειρίζονται τουςλιμένες, περιλαμβανομένου του λιμανιού Λεμεσού,και ασκούν εξουσία και αρμοδιότητα με βάσητον πιο πάνω Νόμο (όπως τροποποι ήθηκε)καιτους βάσει τούτου εκδοθέντες Κανονισμούς. Οι αιτητές με αίτηση τους ημερομηνίας 28 Νοεμβρίου 1983 (Τεκμήριο "Α"), προς την Αρχή, ζήτησανόπως τους παραχωρηθεί κατάλληλος χώρος μέσα στη λιμενική περιοχή Λεμεσούγια τηχρήση του ως κατάστημααδασμολόγητων ειδών. ΗΑρχήμε βάσητην έγγραφησυμφωνία ημερομηνίας 12 Ιου νίου 1984 (Τεκμήριο "Β"), παραχώρησεστους αιτητές προσωρι873 7 Λοΐζου, Π. Σταύρος ΜάκρηςΛτδ ν.Αρχής Λιμένων Κύπρουκ.ά.
(1990)νή άδειαγια ένα χρόνο για τηχρήση χώρου έκτασης 33 τ.μ. μέ σα στην αίθουσα επιβατών του λιμανωύ Λεμεσούγια τηδημι ουργία καταστήματοςαδασμολόγητων ειδών. ΗΑρχήπριν τη λήξητης αρχικήςπεριόδου του ενός έτους της 5 ισχύος της πιυ πάνω άδειας που παραχωρήθηκεστο αιτητές και σύμφωναμετονόρο 1.2τηςσυμφωνίαςαυτής,μεεπιστολήτηςπρος τους αιτητές ημερομηνίας 10 Ιουνίου 1985, (Τεκμήριο "Γ"), τους πληροφόρησε ότιηάδειαπουτουςπαραχωρήθηκετερματίζεταιαλ λά ότι αυτοί μπορούσαν να συνεχίσουν τη χρήση του χώρου που 10 τουςπαραχωρήθηκεμέχριτην31 Οκτωβρίου, 1985,κάτωαπότους όρους καιτοπεριεχόμενο τηςπιοπάνωεπιστολής της. Οιαιτητές απάντησαν στην επιστολή αυτήμετην επιστολή τους ημερομηνίας 12Ιουνίου 1985 (Τεκμήριο"Δ")ότιπαρέπεμψαντηνυπόθεσηστους νομικούς τους συμβούλους, κατέβαλανόμως το ποσό των £1.945, 15 πουτουςζητήθηκεαπότηνΑρχή σανδικαίωμαγιατηνάδεια. Η Αρχή με επιστολή της ημερομηνίας 20 Ιουνίου 1985 (Τεκ μήριο "Ε"), πληροφόρησε τους αιτητές ότι εμμένειστο περιεχό μενο της επιστολής της μεημερομηνία 10 Ιουνίου 1985 για τον 20 τερματισμό της άδειαςπουέχει παραχωρηθείσ' αυτούς. Στις 14 Αυγούστου 1985,οι αιτητές καταχώρησανστο Επαρ χιακό Δικαστήριο Λευκωσίας την αγωγή με Αρ. 7493/85 ενα ντίον της Αρχής και με την οποία ζητούσαν μεταξύ άλλων δή- 25 λωσητου Δικαστηρίου ότι είναι συμβατικοί ή/καιθέσμιοι ενοι κιαστές καιότι οτερματισμός τηςπιοπάνωαναφερομένηςσυμ φωνίας από μέρους της Αρχής είναι παράνομος και αποτελεί παράβασητων όρων αυτής. (Τεκμήριο"Ζ"). 30 Οι αιτητές καταχώρησανεπίσης αίτησηστην πιο πάνωαγωγή με την οποία ζητούσαν προσα>ρινο απαγορευτικόδιάταγμαενα ντίοντηςΑρχήςπουνααπαγορεύεισ' αυτήντηναλλοίωσητηςκα τάστασης του χώρου που παραχωρήθηκε στους αιτητές με βάση τηνπιοπάνωαναφερόμενησυμφωνία,ηοποίαόμωςαίτησηαπορρίφθηκε μεαπόφασητουδικαστηρίουημερομηνίας 22 Οκτωβρίου 1985. Εναντίον της πιο πάνωαπόφασηςτουΔικαστηρίου οιαιτητές καταχώρησαντην υπ' Αρ. 7048Έφεση ηοποίαόμως απο σύρθηκε. Πρόσθετα οι αιτητές ζήτησαν με Ex-parte αίτηση τους στην πιο πάνωΈφεση παρόμοιοαπαγορευτικόδιάταγμααπότο Ανώτατο Δικαστήριο,τηνοποίαόμως τοΔικαστήριο απέρριψε. Η σχετική απόφασητουΑνωτάτου Δικαστηρίου είναι δημοσι ευμένησαν Stavros Makris Ltd. v.The CyprusPorts Authority 874 35 40 3AAA. ΣταύροςΜακρήςΛτδ ν.ΑρχήςΛιμένωνΚύπρονκ,ά. Αοΐζον, Π.
(1985)1C.L.R.
- 5 10 15 20 25 30 35 40 Στο μεταξύ,ηΑρχήμε νέα επιστολή της στο αιτητές μεημερο μηνία6 Σεπτεμβρίου 1985 (Τεκμήριο "Στ"),πληροφόρησε τουςαιτητές ότι αποφάσισενατους παραχωρήσεινέα άδειαγιατηδημι ουργία καταστήματος αδασμολόγητων ειδών στο λιμάνι Λεμεσού για την περίοδο από 1.11.1985μέχρι 31.10.1986,με δικαίωμα πα ραχώρησης της άδειαςγιατην πιοπάνωπερίοδο£15,000.-.OLαιτητές μεεπιστολή τους ημερομηνίας 13Σεπτεμβρίου 1985 (Τεκμήριο"Η"),απέρριψανουσιαστικάτηνπιοπάνωπρότασητηςΑρχής, ηοποίαμετιςεπιστολές τηςημερομηνίας26Σεπτεμβρίου 1985και 22Οκτωβρίου 1985 (Τεκμήρια"Θ"και"Ι.Α.",παρέτεινεμεταξύάλ λωνπροθεσμίαγιααπάντηση απόμέρουςτωναιτητών. Οιαιτητές μεεπιστολή τουςημερομηνίας6Δεκεμβρίου 1985,(Τεκμήριο"IB"), κατέβαλανστην Αρχή τοποσό τουδικαιώματοςγιατην άδεια για τηνπερίοδοαπό 1 Νοεμβρίου 1985 μέχρι 31Δεκεμβρίου
- Μετάτηλήξητης συμφωνίας αυτήςκαι της άδειαςπουπαρα χωρήθηκε στους αιτητές, αυτοί παρέμειναν στα υποστατικά της Αρχήςχρησιμοποιώντας ή/καικατέχοντας αυτά. Μεταξύτωναι τητώνκαιτηςΑρχήςδιεξήχθηκαντότεδιαπραγματεύσειςμέχρικαι του Ιουνίου 1986, κατά τις οποίες συζητείτο το ενδεχόμενο σύνα ψηςνέας συμφωνίας χωρίς όμως νακαταλήξουν σεοποιαδήποτε συμφωνία. Σταπλαίσιατωνδιαπραγματεύσεωναυτώνκαιειδικότεραστις21Μαρτίου 1986, (Τεκμήριο"ΙΓ"),μεεπιστολήτηςστους αιτητέςηΑρχήυπέβαλενέαπρότασηγιαανανέωσητηςάδειαςσύμ φωνα με τους όρους και το περιεχόμενο προσχεδίου συμφωνίας, όπωςεπισυνάπτεταιστην πιοπάνωεπιστολή τηςΑρχής. Επίσης στις 27 Ιουνίου 1986, υποβλήθηκε στους αιτητέςαπό μέρους της Αρχής στα πλαίσια των πιο πάνω διαπραγματεύσε ων νέα πρόταση με τους όρους κάτωαπότους οποίους ηΑρχή θα ήταν διατεθειμένη να προβεί στην παραχώρησηνέαςάδειας στους αιτητές για τη λειτουργία καταστήματος αδασμολόγητων ειδών στο λιμάνι Λεμεσού (Τεκμήριο "ΙΔ") ζητώντας μέχρι της 15 Ιουλίου 1986 ναυπογραφείησυμφωνία καινακαταβληθείτο ποσό των £11,250,-για το σχετικό δικαίωματης άδειαςγια την περίοδο 1 Ιανουαρίου 1986 μέχρι 30Σεπτεμβρίου
- Οι αιτητές με επιστολή τους ημερομηνίας 23 Ιουλίου 1986 (Τεκμήριο "ΙΕ"), δεν αποδέκτηκαν την πιο πάνω πρόταση, εναντίον της οποίας καταχώρησαν στις 30 Ιουλίου 1986 την παρούσαπρο σφυγή.Τελικά στις 14Αυγούστου 1986, (Τεκμήριο "Ιθ"),ηΑρχή ματαίωσε την προσφορά της και ζήτησε την εκκένωσητουυπο στατικού και εγκατάλειψη του λιμενικού χώρου. 875 Λοΐζου, Π. Σταύρος Μακρής Ατδ ν.ΑρχήςΛιμένων Κύπρου κ.ά.
(1990)Η Αρχή ήγειρε σχετική αγωγή εναντίον των αιτητών στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λεμεσούγιατησυνέχισητηςπαράνομης παραμονής των αιτητών στο λιμενικό χώρο. Από μέρους της Αρχής υποβλήθηκε ότι OL αιτητές δεν προσβάλλουν οποιαδήποτεεκτελεστήδιοικητικήπράξημετηνπαρού σαπροσφυγήγιατί πρόκειταιαπλάγια πρότασηπουυποβλήθηκε για την παραχώρησηάδειαςκαιπουαπορρίφθηκεαπότους άψη τες. EivaLηεισήγηση τηςΑρχήςότι ημόνηπράξηπου μπορούσε ναπροσβληθεί ήτανη απόφασητης,ημερομηνίας 10Ιουλίου 1985 να μηνανανεωθείησύμβαση,πουόμως δενπροσβλήθηκε. 5 10 Απ' ότι φαίνεταιαπόταπιο πάνωγεγονότα ηαπόφασηγια τη μηανανέωσητηςάδειαςπουείχανοιαιτητέςήγιατηδιαφοροποί ησητων όρων αυτήςλήφθηκεαπότουςαιτητέςή κοινοποιήθηκε σ' 15 αυτούς με την επιστολή της Αρχής, ημερομηνίας 10 Ιουνίου
- Ενπάσηόμωςπεριπτώσει έστωκαιανηεπιστολήαυτήήθελεεκλη φθείμόνοωςαπόφασηγιαμηανανέωσητηςάδειας,ηΑρχή μεεπι στολήτης6Σεπτεμβρίου 1985,έκαμεπροςτουςαιτητέςπρότασηνα τουςπαραχωρήσεινέαάδειαγιατηδημιουργίακαταστήματοςαδα- 20 σμολογήτων ειδώνστοΛιμάνι Λεμεσούμετηνοποίαηπρόθεσητης Αρχής να διαφοροποιήσει τους όρους είναι καθαρή. Συνεπώς,η παρούσα προσφυγή με την οποία προσβάλλεται η απόφαση της Αρχήςνααλλοιώσει "τηνομικήσχέσητωναιτητώνωςπροςτηχρή σηχώρουστοΛιμάνι Λεμεσού"είναιχωρίςαμφιβολίαεκπρόθεσμη 25 γιατίθαέπρεπεναείχεπροσβληθεί η επιστολή τηςΑρχήςημερομη νίας 10Ιουνίου 1985 ήτοαργότεροηπιοπάνωπρότασητηςΑρχής, ημερομηνίας 6Σεπτεμβρίου
- Συνεπώςηπροσφυγήπρέπεινα απορριφθεί για το λόγο αυτό.Το θέματου εκπρόθεσμου τηςπρο σφυγήςμπορείναεξεταστεί απότοΔικαστήριο,εάνδενεγερθείαπό 30 τουςδιαδίκους,και μεδικήτουπρωτοβουλία (ex proprio motu). Ανεξάρτητα όμως μετοπιοπάνωαποτέλεσμαηπροσφυγήπρέ πεινααπορριφθείκαιεπίτηςουσίαςγιατουςλόγους που αναφέ ρονται πιο κάτω. Είναι ο ισχυρισμός των αιτητώνότι ήτανθέσμιοι ενοικιαστές κατάτον αμέσως προς της δημοσιεύσεως της Κ.Δ.Π. 2/86 χρόνο, βάσει της οποίας με διάταγμα του Υπουργικού Συμβουλίου εξαι ρέθηκαν των προνοιών των περί Ενοικιοστασίου Νόμων του 1975 έως 1980 οι περιοχές των Αερολιμένων Λάρνακας και Πά φου και των Λιμένων Λεμεσού (Παλαιού και νέου), Λάρνακας, Πάφουκαι Βασιλικού. 876 35 40 3ΑΛΛ, 5 10 15 20 25 30 35 40 ΣταύροςΜακρής Ατό ν.ΑρχήςΛιμένωνΚύπρουκ.ά. Λοΐζον, Π. , Όπωςορθάυποβλήθηκε απότην Αρχή, στους αιτητές είχε πα ραχωρηθεί βάσει της συμφωνίας της 12 Ιουνίου 1984 άδεια προ σωρινής χρήσηςσυγκεκριμένου χώρουστο λιμάνι Λεμεσούγιατη δημιουργία καταστήματοςαδασμολόγητων ειδών, οπότανθεωρώ ότι δεν πρόκειταιπερί συμβάσεως ενοικιάσεως, ενόψει ιδίως του γεγονότος ότι δεν είχε παραχωρηθείστους αιτητές αποκλειστική κατοχήτουχώρου,αλλάηχρήσητουαπόαυτούς,πουούτωςήάλ λως ήτανκαθορισμένη,υπόκειτοκάτωαπότον έλεγχοτηςΑρχής. Από τους όρους τηςσχετικής συμφωνίας δεν συνάγεταιτοσυ μπέρασμαότι επρόκειτο περί συμβάσεως ενοικιάσεως αλλά είναι φανερό ότι οι αιτητές δεν είχαν αποκλειστική κατοχήτου χώρου που τους παραχωρήθηκεαλλά αντίθεταηκατοχήτου χώρουαυ τού υπόκειτο συνεχώς κάτω απότο συνεχήκαι δραστικό έλεγχο της Αρχής. Ως προς το αντο θέμα εμπίπτει στη σφαίρατουΔη μοσίουΔικαίου, αναφοράμπορείναγίνειστηνυπόθεσηPoyiadjis v. TheRepublic
(1975)3C.L.R.
- Ανεξάρτητα όμωςπροςταπιοπάνωμετηνπροϋπόθεσηότιτο επίδικο θέματης παρούσαςπροσφυγής εμπίπτει στη σφαίρατου δημοσίου δικαίου,γιαναέχειτο Ανώτατο Δικαστήριο τη δικαιο δοσίανατο επιληφθεί κάτωαπότοΆρθρο 146του Συντάγματος, τογεγονός ανοι αιτητέςήτανθέσμιοι ενοικιαστές ήόχι δεν είναι σχετικό γιατί είναι εν πάση περιπτώσει θέμα ιδιωτικού δικαίου πουεμπίπτει στηδικαιοδοσίαάλλουδικαστηρίου. Είναιεπίσης ο ισχυρισμός των αιτητώνότι ηπιοπάνωΚ.Δ.Π. 2/86 πουδημοσιεύτηκε στο ΠαράρτημαΤρίτο της ΕπίσημηςΕφη μερίδας της Δημοκρατίας,ημερομηνίας 10 Ιανουαρίου 1986, Αρ. 2103, εκδόθηκε απότο Υπουργικό Συμβούλιο χωρίς την ύπαρξη νόμου γιατί οι σχετικοί Νόμοι είχαν καταργηθεί με το άρθρο 35 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου 1983 (Αρ. 23 του 1983) που δη μοσιεύτηκε στις 22 Απριλίου
- Θεωρώ,όπωςείναικαθαρόαπόταπιοπάνωγεγονόταότιεφό σον η λήξη ή/και ο τερματισμός της συμφωνίας της 12 Ιουνίου 1984, έγινεπριναπότηνέκδοσητηςΚ.Δ.Π.2/86 στις 13Δεκεμβρί ου 1985,ηπροσβαλλόμενη "πράξηή/καιαπόφαση"των καθ' ωνη αίτησηδενστηρίζεται ή/καιδενστηρίζεται αποκλειστικάκαιμόνο στην Κ.Δ.Π.2/
- Κατάσυνέπεια οι πιοπάνωισχυρισμοί τωναι τητώνδενευσταθούν. Είναι επίσης ο ισχυρισμός των αιτητών ότι η Αρχήενήργησε κατά παράβασητου Αρθρου 25 του Συντάγματοςεις το ότι τους 877 Λοιζον, Π. Σταύρος Μακρής Λτδ ν.ΑρχήςΛιμένων Κύπρουκ.ά.
(1990)εμποδίζει από του να διεξάγουν το επάγγελμα τους, δηλαδήτην επιχείριση εμπορίαςαδασμολόγητων ειδών. Επίσης μετοναεπι βάλει στους αιτητές προθεσμία εντός της οποίας να πρέπει να υπογραφεί ηνέα συμφωνία με καινούργιους όρους,ότι ενήργησε αντίθεταπροςτο Αρθρο
- ΌσοναφοράτοΑρθρο 28 είναιη ει5 σήγηση τωναιτητώνότιηΚ.Δ.Π.2/86 αποτελείπαραβίασητηςαρ χής της ισότητας στο ότι για καταστήματα εκτός του λιμανιού εφαρμόζεταιοπερίΕνοικιοστασίου Νόμος,ενώγιατοκατάστημα πουείναι μέσα στο λιμάνι δενεφαρμόζεταιονόμοςαυτός. 10 Οι ισχυρισμοί αυτοίδενευσταθούνγιατίδενυπάρχειοποιαδή ποτεπαράβασητωνάρθρωναυτώντουΣυντάγματος. Η πρόταση τηζΑρχής περί πληρωμής αυξημένων δικαιωμάτωνδεν αποτελεί εμπόδιο σε αυτούς απότονα διεξάγουν το επάγγελμα τους σύμ φωνα με το Αρθρο 25 του Συντάγματος,ούτε και η επιβολή της 15 προαναφερθείσης προθεσμίας αποτελεί περιορισμό ή δέσμευση του δικαιώματοςτους του συμβάλλεσθαι ελευθέρως σύμφωνα με τοΑρθρο
- Επίσηςουδεμίαπαραβίασητηςαρχήςτηςισότηταςείχεαποδει- 20 χθείγιατίενπρώτοιςόλαταεντός τωνλιμένων καταστήματαυπό κεινται στους ίδιους όρους,όσον αφοράδετυχόν άλλακαταστή ματα εκτός τους λιμανιού δενυπάρχειηαπαραίτητη ισότης μετα ξύ των δύο περιπτώσεων. Στηνπροκειμένη περίπτωση είχε ζητη θείκαιαπό αυτάνακαταβάλλουντα ίδιαδικαιώματαπουζητήθη- 25 κανκαιαπότουςαιτητές,οπότανκαιαυτόςολόγοςαπορρίπτεται. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η προσφυγήαπορρίπτεται χωρίς όμως οποιαδήποτεδιαταγήως προςταέξοδα. 30 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 878