(1990)13Μαρτίου, 1990 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 248/89). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Εμπιστευτικές Εκθέσεις — Ουσιώδεις και επουσιώδεις παρατυπίες κατά τη σύνταξη τους — Εγκύκλιος 491/79— Οι νομολογιακές αρχέςκαι εφαρμογή τους στηνκριθείσα περίπτωση. 5 Αίτηση Ακυρώσεως — Λόγοι ακυρώσεως— Προκατάληψη— Βάρος και τρόπος απόδειξης— Λεναποδείχθηκεστηνκριθείσαπερίπτωση. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Συστάσεις Προϊσταμένου — Φύσηxat βαρύτητα. 10 Αίτηση Ακυρώσεως — Λόγοι ακυρώσεως— Έκδηλη Υπεροχή —Προ σφυγή κατά διορισμού ήπροαγωγής — Πότεεπεμβαίνει το Δικα στήριο — Έννοια και λειτουργία τηςέκδηλης υπεροχής. 15 Ο αιτητής προσέβαλε την προαγωγήτου ενδιαφερομένουμέ ρους σε Ανώτερο Φοροθέτη Α'. Το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτοντας την προσφυγή, απο φάσισεότι: 1. Ηεγκύκλιος491/79καιοιπρόνοιεςτηςυπήρξαν κατ' επανάλη ψηαντικείμενοδικαστικήςεξέτασης. Στηναπόφαση Republic v.Argyrides
(1987)3 C.L.R. 1092, έγινε δεκτόότι ηεγκύκλιος 886 20 3 5 10 15 20 25 30 ΑΛΛ. Νεοκλέους ν.Δημοκρατίας περιέχει κανονιστικές διατάξειςπουητήρησητους επιβάλλεται από τηναρχήτηςνομιμότητας. Στηναπόφασητης Ολομέλειας στην υπόθεση Sekkides v. Republic
(1988)3(C) C.L.R. 2136, αποφασίστηκεπωςεάνη παρατυπία στησύνταξητων εμπιστευτικών εκθέσεων δεν είναι ουσιώδης, τότε είναι εφικτό για το διορίζονόργανοναπαραβλέψειτομέρος εκείνο πουπάσχεικαι να βασίσει την εκτίμηση του για τους υποψηφίους στο νόμιμο μέρος τους. Στηνπροκειμένη περίπτωση,οι παρατηρήσειςτου Διευθυντή του τμήματος και προσυπογράφοντος λειτουργού στο Μέρος V της Έκθεσηςτουαιτητήγιατοέτος 1988δενμετέβαλανμεκανένατρό ποτηνεικόναυπηρεσίαςτου. Τόσοπριν,όσοκαιμετάτιςπαρα τηρήσειςαυτές,ηγενικήκατάταξητουαιτητήήταν"Εξαίρετος"και ηνομολογία στο σημείο αυτόυπαγορεύει πως στην εκτίμηση της αξίαςτωνυποψηφίωνμεβάσητιςεμπιστευτικές εκθέσεις,σημασία έχειηγενικήτουςβαθμολογία. Επομένως,δενυπήρξεπαρατυπία ηοποίαθαοδηγούσε,σύμφωναμετηνομολογία,σεακυρότητατης έκθεσης. Εν πάσηπεριπτώσει, είναι δεδομένο ότι και αυτήη παρατυπίαθεραπεύτηκεαπότηνίδιατηνΕ.Δ.Υ. πουαγνόησε,όπως φαίνεταικαισταπρακτικά,τιςπαρατηρήσεις αυτές.
- Οαιτητής,οοποίοςφέρεικαιτοβάροςτηςαπόδειξης,δεν απέδει ξε τον ισχυρισμό περί έχθρας. Πρώτον,γιατί ο Διευθυντής του Τμήματοςενεργώντας ωςπροσυπογραφώνλειτουργός δεντροπο ποίησετηβαθμολογία"Εξαίρετος"τουαξιολόγούντος λειτουργού στην εμπιστευτική έκθεσητου 1988 ενώ είχε την ευχέρεια να το πράξει. Έτσιηαξίατουαιτητήδενμειώθηκε,ούτεστηνεπίμέρους βαθμολογία, ούτε στη γενική αξιολόγηση του έτους που είναι "Εξαίρετη". Εξάλλου,έχεικαθιερωθείνομολογιακά,πωςη ύπαρ ξηπροκατάληψηςκαιέχθραςεναντίονκάποιουυπαλλήλου,πρέπει νααποδεικνύεται,μεεπαρκή βεβαιότητα,απόγεγονότα που προ κύπτουν απότους επίσημους φακέλους,ήαπόασφαλή συμπερά σματαπουναεξάγονταιαπότέτοιαγεγονότα. 35 40 Ακόμα δεν μπορείστην παρούσαυπόθεσηναυποστηριχθεί πως ησύσταση του Προϊσταμένου υπέρτου ενδιαφερόμενου μέρους έρχεται οε αντίθεση με την εικόνα που παρουσιάζουν οι εμπι στευτικές εκθέσεις ώστεναπαραγνωριστεί απότην Ε.Δ.Υ.ή να δοθεί σ' αυτήνπεριορισμένηβαρύτητα.
- Η σύσταση του Προϊσταμένου είναι βασικό ανεξάρτητο στοι χείο κρίσης και ηΕ.Δ.Υ.έχει υποχρέωση να την ακολουθήσει ή να δώσει ειδικήαιτιολογίαγιατημηυιοθέτηση της. 887 Νεοκλέουςν. Δημοκρατίας
(1990)4. Σύμφωνα μεταστοιχείαπουβρίσκονται ενώπιον τουΔικαστη ρίου, ο αιτητής ο οποίος έχει το βάρος αποδείξεως, δεν έχει αποδείξει ότι ήταν έκδηλακαταλληλότερος απότο ενδιαφερό μενο μέρος,με το νόημαπουέχει αποδοθεί στην έκφραση στην υπόθεση Hadjioannou v.R. ΤοΔικαστήριο επεμβαίνει στο έργοτουδιοικητικούοργάνουγιατηνεπιλογήτουκαλύτερουτων υποψηφίων μόνοόταν αυτόυπερβείτα ακραίαόριατηςδιακρι τικήςτουεξουσίας,πράγμα που συμβαίνειόταν οαιτητής απο δείξει ότι υπερέχεικατάδηλα τουπροσώπουπουέχειδιοριστεί ήπροαχθεί. 5 10 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 15 lownides andOthersv.Republic
(1989)3(A) C.L.R. 278, Βασιλείου v. Δημοκρατίας
(1989)3(B)Α.Α.Δ.1005, Republic v.Argyrides
(1987)3(B)C.L.R.1092, 20 Sekkidesv.Republic
(1988)3(C)C.L.R. 2136, Loucav.SavvaandOthers
(1989)3(A) C.L.R. 672, 25 Αάρκος και Άλλος v.Δημοκρατίας
(1989)3(B)Α.Α.Δ. 804, Στυλιανού ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Γ) Α.Α.Δ.2025, Καμμίτσης κ.ά.ν.Ο.Γ.Α.
(1989)3(Δ)Α.Α.Δ. 2811, 30 Χριστοφή ν. Δημοκρατίας
(1989)3(Δ)ΑΛΛ. 2245, Petsasv.Republic
(1962)3R.S.C.C. 60, 35 Christou v.Republic
(1980)3C.LR. 437, Soteriadou andOthersv.Republic
(1983)3(B)C.LR.921, Othonos andAnother v.Republic
(1989)3(A)C.L.R. 475, Republic v.Koufettas
(1985)3(C)C.L.R.1950, Republic v.Hans
(1985)3 C.L.R. 106, 888 40 3 ΑΛΛ Νεοκλέους ν.Δημοκρατίας Hadjiioannou v. Republic
(1983)3(B) C.L.R. 1041, Hadjisavva v. Republic
(1982)3C.LR. 76, 5 Georghiou v. Republic
(1976)3C.LR. 74, Republicv. Zachariades
(1986)3(A) C.L.R. 852. Προσφυγή. 10 Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασηςτης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας μετηνοποίαπροήγαγε τοενδιαφερόμενο μέρος στη θέση Ανώτερου Φοροθέτου Α' (Φόρος Εισοδήματος), Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, αντί τον αιτητή. 15 Α. Σ.Αγγελίδης, για τονΑιτητή. 20 25 Π. Χατζηδημητρίον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ωνηαίτηση. Cur.adv.vult. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.:'Οαιτητής μετηνπαρούσα προσφυγή ζητά τηνακύρωση τηςαπόφασηςτηςκαθ' ηςηαίτηση Επιτρο πής,η οποία δημοσιεύτηκε στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίαςμεημερ. 17.3.89και μετηνοποίατοενδιαφερόμενομέ ρος Ανδρέας Κυριακίδηςπροάχθηκεαπότις 15.2.89στη μόνιμη θέση Ανώτερου Φοροθέτη Α' (Φόρος Εισοδήματος) (Τακτικός Προϋπολογισμός), Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, αντί και/ή στη θέση τουαιτητή. 30 35 Βάσει τωνΣχεδίων Υπηρεσίας, ηπιοπάνω θέσηείναι θέση προαγωγής καιαφού ακολουθήθηκε ηνενομισμένη διαδικασία για την πλήρωση της(Παραρτήματα 1,2και 3στην ένσταση)το ζήτημα επιλήφθηκε ηαρμόδιαΤμηματική Επιτροπήτηςοποίας ο Πρόεδρος και Διευθυντής του Τμήματος, με επιστολές του ημερ. 1.12.88 και25.1.89διαβίβασεπρος τηνΕ.Δ.Υ. Έκθεση της Τμηματικής Επιτροπής,η οποίασύστησε τέσσεριςυποψηφίους, ανάμεσα στους οποίους περιλαμβανόταν το ενδιαφερόμενο μέ ρος,όχιόμως οαιτητής(Παράρτημα4). 40 ΗΕΛ.Υ.'στησυνεδρίασητηςημερ. 6.2.89 (Παράρτημα5),αφού έλαβευπόψηταπορίσματατηςΤμηματικής Επιτροπήςκαιόλατα ενώπιον τηςστοιχεία, αποφάσισεναεξετάσει τοθέμα πλήρωσης τηςθέσης σεμεταγενέστερη ημερομηνία καιόπως κατάτηντελική 889 Χρυσοστομής,Δ. Νεοκλέους ν.Δημοκρατίας
(1990)εξέταση του θέματος, επιπρόσθετα με τους υποψηφίους που συ στήθηκαν απότηνΤμηματική Επιτροπή,να ληφθούν επίσηςυπό ψηκαιτέσσεριςάλλοι,ανάμεσαστουςοποίουςκαιοαιτητής. Επί σηςαποφάσισεστησυνεδρίαση νακληθεί ναπαραστείκαιοΔιευ θυντήςτουΤμήματος Εσωτερικών Προσόδων (Παράρτημα5). 5 ΣτηΣυνεδρίασητηςστις9.2.89 (Παράρτημα6)ηΕ.Δ.Υ. επιλή φθηκετουθέματοςτηςπλήρωσης τηςθέσης. Στηναρχήασχολήθη κε μετις ετήσιεςεμπιστευτικές εκθέσειςτων υποψηφίωνκαιαπο φάσισεναμηλάβει υπόψητις παρατηρήσειςτουΠροσυπογραφο- 10 νταΛειτουργούστο ΜέροςVτων Εκθέσεων τουαιτητήκαιάλλων δυουποψηφίωνγιατο έτος 1988,αφού μάλιστααυτόςδενπροέβη σεοποιαδήποτετροποποίηση στηβαθμολογίατου Αξιολογούντα Λειτουργούστο Μέρος IIτωνΕκθέσεων. Στησυνέχεια άκουσετις απόψειςκαιτησύσταση τουΔιευθυντή τουΤμήματοςκ. Γρηγορί- 15 ου,ο οποίος με βάσητακαθιερωμένα κριτήρια στο σύνολοτους, σύστησεγια προαγωγήστηθέση το ενδιαφερόμενο μέρος Ανδρέα Κυριακίδη. Ακολούθως, και αφού ο Διευθυντής αποχώρησε, η Επιτροπή προέβη σε αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων. Εξέτασε ταουσιώδη στοιχεία απότοφάκελοπλήρωσης τηςθέσης, 20 τους προσωπικούς φακέλους και τις εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίωνκαιέλαβευπόψηταπορίσματατηςΤμηματικήςκαιτις κρίσεις και τησύσταση του Διευθυντή. Στησύγκριση κατάγραψε στα πρακτικά της τη βαθμολογία με βάσητις εμπιστευτικές εκθέ σεις εννιά υποψηφίων για τα πέντε τελευταία χρόνια και αφού 25 έλαβε επίσης υπόψηταπροσόντακαιτηναρχαιότητατωνυποψη φίων,έκρινεότι το ενδιαφερόμενο μέρος Ανδρέας Κυριακίδης,ο οποίος είχεσυστηθεί απότοΔιευθυντή,υπερείχε των άλλωνυπο ψηφίωνκαιαποφάσισενατονπροάξεισαντονπιοκατάλληλο στη μόνιμηθέσηΑνώτερουΦοροθέτηΑ' (ΦόρουΕισοδήματος),Τμήμα 30 Εσωτερικών Προσόδων,από15.2.
- Νομικοί Ισχυρισμοί Τοκύριοζήτηματοοποίοεγέρθηκε απότοδικηγόροτουαιτητή 35 στην προσφυγήαυτήείναι ότιηκαθ'ηςηαίτησηΕπιτροπήστηρί χτηκε στη λήψητης απόφασης της στη σύσταση υπέρτουενδιαφε ρόμενου μέρους απότοΔιευθυντή,ηοποίαπάσχειδεδομένουότιο Διευθυντής προαπέκλεισε τοναιτητή απότηνΤμηματική Επιτροπή και δεντον σύστησεενώπιοντης ΕΛ.Υ ενώθαέπρεπενατο πρά- 40 ξει. Επίσηςοδικηγόροςτουαιτητήισχυρίζεται πωςησύστασητου Διευθυντή ήταν παράνομη, γιατί αυτός είχε διενεργήσει μια, έξω απόταόριατουνόμου,προσωπικήεξέτασητουαιτητήστηΛάρνα κα, ηοποία είχε σαν επακόλουθο τα παράνομακαι εχθρικά προς 890 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Νεοκλέους ν.Δημοκρατίας Χρυσσστομής,Δ. τον αιτητή σχόλια του Διευθυντή και προσυπογράφοντα λειτουρ γού στην εμπιστευτική έκθεσητου αιτητήγιατοέτος
- Η σύ στασητουΔιευθυντή,συνεχίζει οδικηγόροςτουαιτητή,πάσχειγια τίστηρίχθηκε σεδιαμόρφωσηγνώμης μεβάση μιαεξέτασηπουέγινεέξω απότιςπρόνοιες του νόμου και κατά ουσιώδηπαραβίαση της εγκυκλίου 491/79καιηπαρανομίααυτήστην εμπιστευτική έκ θεση του 1988,είχεεισχωρήσεισ' όλητηνοοτροπίααντιμετώπισης τουαιτητήαπότοΔιευθυντή,σετέτοιο βαθμόπουτον καθιστούσε ακατάλληλοκαιμηαντικειμενικό γιανασυστήσει. Επίσης,είναιο ισχυρισμός τουδικηγόρουτουαιτητήπωςOLπαράνομεςπαρατηρή σειςπουκατέγραψεοΔιευθυντής ενεργώνταςσανπροσυπογραφών λειτουργός στην.εμπιστευτική έκθεσητου αιτητήγιατο 1988, απο τέλεσαν καιτολόγογιαV αποκλειστεί οαιτητήςαπότηνΤμηματι κή,παρόλοπουυπερτερούσε σεαρχαιότηταόλων τωνυποψηφίων καιείχεψηλές εμπιστευτικές εκθέσειςσ' όλη τησταδιοδρομίατου. Επομένως,κατάληξεπωςηΕ.Δ.Υ.,λαμβάνονταςυπόψητηςτηνπα ράνομη σύσταση τουΔιευθυντή, ηοποία είναι ενδιάμεση πράξη, οδήγησεσεακυρότητατηντελική πράξηεπιλογής.Ακολούθως ανά φερεπωςηΕ.Δ.Υ.μετησειράτηςέπρεπε,όπωςορθάδιέγραψετις παράνομεςπαρατηρήσειςτου Διευθυντή απότην εμπιστευτικήέκ θεσητου 1988 γιατοναιτητή,ναδώσει μικρήσημασίαστη σύσταση τουκατάτηλήψητηςεπίδικηςαπόφασηςκαιναερευνήσειαπόμό νητηςταπροσόντα, αξίακαι ουσιαστική αρχαιότητατουαιτητή. Αντίθετα ηΕ.Δ.Υ.,δεν διενέργησετηδέουσα έρευνα, ακολούθησε και υιοθέτησε σύσταση ηοποία πάσχει και κατέληξε στην,επίδικη απόφασητηςυπόκαθεστώς πλάνηςπερί ταπράγματα.Όσοναφο-. ράτηναρχαιότητα,οδικηγόροςτουαιτητή παραδέχεταιπωςαυτός έχει μόνο τεσσεράμισυ μήνες υπεροχήπλην όμως εφτάχρόνια με γαλύτερηυπηρεσίααπότο ενδιαφερόμενο μέρος πουδενθα 'πρεπενααγνοηθεί. Ο δικηγόρος της καθ' ης ηαίτηση Επιτροπής αντικρούοντας τους ισχυρισμούς τουδικηγόρου τουαιτητή,εισηγήθηκε πωςη σύ στασητουπροϊστάμενου ενός τμήματοςαποτελεί ένασοβαρότατο στοιχείο κρίσεως πουδεν μπορεί ναπαραγνωριστεί απότο διορίζονόργανοχωρίς ναδίδονταιεπαρκείςλόγοικιαυτόγιατίοΔιευ θυντής ενός τμήματος βρίσκεται σε μοναδικήθέσηναεκτιμάτην αξίατωνυπαλλήλων τουσεσχέση μετιςανάγκεςτηςυπό πλήρωση θέσης.Μόνοότανοισυστάσεις τουΠροϊσταμένουέρχονταισ'αντίθέσημετην εικόνα τωνυποψηφίωνόπωςπροκύπτειαπότις εμπι στευτικές τους εκθέσειςθαπρέπεινα.παραγνωρίζονται ήναέχουν περιορισμένη βαρύτητα,κάτιτέτοιοδε,δεν συμβαίνει στην παρού σαπερίπτωση. Αντίθετα ησύσταση όπωςφαίνεταιαπότοΠαράρ τημα6 στις σελ. 14-17,είναι εμπεριστατωμένη, αιτιολογημένη και 891 Χρυσοστομής,Δ. Νεοκλέουςν.Δημοκρατίας
(1990)συνάδει πλήρως μετοπεριεχόμενο τωνφακέλων.Όσοναφοράτον ισχυρισμό περίεχθρικήςστάσηςτουΔιευθυντήαπέναντιστοναιτη τή,υποβάλλει πως αυτός είναι εντελώςαστήριχτος. Αυτό προκύ πτειαπότην ίδιατηνεμπιστευτική έκθεσηγιατο 1988 όπου, παρό λοπουοΔιευθυντής παρατήρησεότιβρίσκει τηβαθμολογίατηςπαραγραφου8γενναιόδωρη,εντούτοις δεν τροποποίησε σανπροσυ πογραφώνλειτουργός τηναξιολόγηση τουαιτητήαπότοναξιολογούνταλειτουργόκαιοαιτητήςχαρακτηρίζεταισανΕξαίρετοςστην παράγραφο8τουΜέρους IIτηςΈκθεσης. Επιπρόσθεταμ'αυτό, η ίδιαηΕ.Δ.Υ.όπωςαναφέρθηκεκαιπιοπάνω,αποφάσισεναμηλάβεικαιδενέλαβευπόψητιςπαρατηρήσειςτου ΜέρουςVτηςΈκθε σηςτουαιτητήκαιτονσυμπεριέλαβεστηντελικήκρίσητωνυποψη φίων,πράγμαπουενισχύειτοαβάσιμοτου ισχυρισμού περίεπηρε ασμούτης Επιτροπήςαπότιςτροποποιήσειςαυτές. 5 10 15 Όσον αφοράτονισχυρισμό για υπεροχή του αιτητή στα τρία καθιερωμένα κριτήρια,αξία,προσόντα καιαρχαιότηταστο σύνο λο τους,οδικηγόρος της καθ' ηςηαίτησηυποστηρίζει πωςαυτός δεν έχει ούτε απλή υπεροχή έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους. Τουναντίον υποστηρίζει πωςτο ενδιαφερόμενο μέρος υπερέχει καταφανώς σε αξίααπότοναιτητήπουέτυχεβαθμολογίας "Λίαν Καλώς" σεπέντεχρόνια ενώτοενδιαφερόμενο μέρος μόνοσεδυο χρόνια, είναι κάτοχος πτυχίου τηςΑνωτάτης Σχολής Οικονομι κώνκαι Εμπορικών Επιστημών Αθηνών και ηκατά4 1/2 χρόνια αρχαιότητα του αιτητήστην προ-προηγούμενηθέσητου Assistant Assessor είναι πολύ ασήμαντη καιαπομακρυσμένη σύμφωναμε τις αποφάσειςIoannidesand Others v.R,
(1989)3(A) C.L.R. 278 καιστη Vasiliou v.R.
(1989)3(B)Α.Α.Δ. 1005. 20 25 Εμπιστευτικές Εκθέσεις 30 Ηεγκύκλιος 491/79καιοιπρόνοιες τηςυπήρξανκατ'επανάλη ψη αντικείμενο δικαστικής εξέτασης. Στην απόφασηRepublicν. Argyrides
(1987)3C.L.R. 1092, έγινεδεκτόότι ηεγκύκλιος περιέ χεικανονιστικέςδιατάξειςπουητήρησητουςεπιβάλλεταιαπότην 35 αρχήτηςνομιμότητας.ΣτηναπόφασητηςΟλομέλειαςστηνυπόθε σηΣεκκίδηςν.Δημοκρατίας,
(1988)3(C)C.L.R.2136,αποφασίστη κεπωςεάνη παρατυπίαστησύνταξητωνεμπιστευτικών εκθέσεων δεν είναι ουσιώδης, τότε είναι εφικτό για τοδιορίζον όργανο να παραβλέψειτομέροςεκείνο πουπάσχεικαιναβασίσει τηνεκτίμη- 40 σητουγιατους υποψηφίουςστο νόμιμο μέρος τους. Η αρχή αυτή επαναλήφθηκεσεσωρείααποφάσεων,πουδενδημοσιεύτηκανακό μα στους επίσημους τόμους τωναποφάσεων, βλέπε:Γιαννούλα Λονχά και ΜιχαλάκηςΣάββα ν.Δημοκρατίας,
(1989)3(A) C.L.R. 892 3ΑΛΛ 5 10 15 Νεοχλέονς ν.Δημοκρατίας Χονσοστομής, Δ. 672, ΞένηςΑάρκοςκ.ά. v.ΕΑ.Υ.
(1989)3(B) Α.Α.Δ.804, Ανδρέας Στυλιανού ν.ΕΛ.Υ,
(1989)3(Γ) Α.ΑΛ. 2025,Χαράλαμπος Βασι λείουν.ΕΛ.Υ.
(1989)3(B)Α.Α.Δ. 1005, ΚώσταςΚαμμίτσηςκ.ά. ν. Ο.ΓΛ.
(1989)3(Δ)Α.ΑΛ. 2811, Λρ. Χρυσόστομος Χριστοφή ν. ΕΛ.Υ.
(1989)3(Δ)Α.Α.Δ. 2245. Στην προκειμένη περίπτωση, οι παρατηρήσεις του Διευθυντή τουτμήματοςκαιπροσυπογράφοντοςλειτουργού στο ΜέροςVτης Έκθεσηςτουαιτητήγιατο έτος 1988 δενμετέβαλανμεκανένατρόποτηνεικόναυπηρεσίαςτου. Τόσοπρινόσο καιμετάτιςπαρατη ρήσεις αυτές,η γενικήκατάταξη τουαιτητήήταν"Εξαίρετος" καιη νομολογία στο σημείο αυτό υπαγορεύει πωςστην εκτίμηση της αξίαςτωνυποψηφίων μεβάσητις εμπιστευτικές εκθέσειςσημασία έχειη γενική τους βαθμολογία. Επομένως, δενυπήρξεπαρατυπία ηοποίαθαοδηγούσε,σύμφωνα μετηνομολογία, σεακυρότητατης έκθεσης. Εν πάσηπεριπτώσει, είναι δεδομένο ότικαι αυτήη πα ρατυπία θεραπεύτηκε απότην ίδιατην Ε.Δ.Υ.πουαγνόησε, όπως φαίνεταικαισταπρακτικά, τις παρατηρήσειςαυτές. 20 Συστάσεις Προϊσταμένου 25 Είναι οισχυρισμός τουαιτητήπωςοΠροϊστάμενος τουτμή ματος ενήργησε "εχθρικά" απέναντι του,πράγματοοποίο απο δεικνύεται από ταδυσμενή σχόλια του στην εμπιστευτική έκθεση του αιτητή γιατοέτος 1988και απότογεγονός πως δεντον σύστησε ενώπιον της Τμηματικής ούτε ενώπιον της Ε.Δ.Υ., πα ραγνωρίζοντας την αξία,ταπροσόντα και τησημαντική αρχαι ότητα του έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους. 30 35 40 Είναι η άποψημουπωςοαιτητής,οοποίος φέρει καιτοβάρος της απόδειξης,δεν απέδειξε τονισχυρισμό αυτό.Πρώτον, γιατίο Διευθυντής του Τμήματος ενεργώντας ως προσυπογραφών λει τουργός δεν τροποποίησε τηβαθμολογία "Εξαίρετος" του αξιολογούντος λειτουργού στηνεμπιστευτική έκθεσητου 1988 ενώείχετην ευχέρεια νατο πράξει. Έτσι ηαξίατου αιτητήδεν μειώθηκε, ούτε στην επί μέρους βαθμολογία ούτε στηγενική αξιολόγηση του έτους που είναι Εξαίρετη. Εξάλλου, έχεικαθιερωθεί νομολογιακά, πωςη ύπαρξηπροκατάληψης και έχθρας εναντίον κάποιου υπαλλήλου, πρέπεινααποδεικνύεται,μεεπαρκή βεβαιότητα, απόγεγονόταπου προκύπτουν απότους επίσημους φακέλους,ήαπόασφαλήσυμπε ράσματαπουναεξάγονταιαπότέτοιαγεγονότα.(Βλέπε, μεταξύάλ λων, Πέτσας ν.Δημοκρατίας
(1962)3 Α.Α.Σ.Δ.60,Χρίστουν. Δη μοκρατίας
(1980)3Α.Α.Δ.437στη σελ.449και Σωτηριάδου και Άλλοιν. Δημοκρατίας
(1983)3 Α.ΑΛ. 921. Επίσης βλέπε Γιαννού893 Χρυσοστομής,Δ. Νεοκλέουςν.Δημοκρατίας
(1990)λα Λούκα και Μιχαλάκης Σάββαν.Δημοκρατίας
(1989)3(A)C.L.R 672, Κωνσταντίνος Ιωαννίδης και Άλλοι ν. Δημοκρατίας
(1989)3(A)C.L.R.278, Όθωνοςν.Δημοκρατίας
(1989)3(A)C.L.R.475,Ξέ νηςΑάρκονκαι Άλλος ν.ΕΑ,Υ.
(1989)3(B)ΑΛΛ. 804.) 5 Ακόμα δεν μπορεί στην παρούσα υπόθεση να υποστηριχθεί πως ησύσταση του Προϊσταμένου υπέρτου ενδιαφερόμενουμέ ρους έρχεται σε αντίθεση με την εικόνα που παρουσιάζουν οι εμπιστευτικές εκθέσεις ώστε ναπαραγνωριστείαπότην ΕΛ.Υ. ή να δοθεί σ' αυτήν περιορισμένη βαρύτητα.(Βλ. Δημοκρατία ν. 10 Κουφέττας (\985) 3Α.ΑΛ. 1950). Αναμφίβολα οι συστάσεις του Διευθυντή του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων δεναφίσταντο των εμπιστευτικών εκθέσεων του ενδιαφερόμενουμέρους. Η σύστασητουΠροϊσταμένουείναιβασικόανεξάρτητοστοιχείο κρίσης και η ΕΛ.Υ. έχει υποχρέωση νατην ακολουθήσει ή να δώσει ειδική αιτιολογίαγια τη μηυιοθέτηση της. (Βλ. Δημο κρατία ν.Χαρής(\9$5) 3 ΑΛΛ. 106). 15 Επίσης το ενδιαφερόμενο μέρος δεν υστερεί σε προσόντα,εί- 20 ναι κάτοχος ΠανεπιστημιακούΔιπλώματος της Ανωτάτης Σχο λήςΟικονομικώνκαιΕμπορικώνΕπιστημώνκαιηκατά4 1/2μή νες αρχαιότητα του αιτητήείναι πολύ ασήμαντη καιδεν θαμπο ρούσε ν' αποτελέσει επαρκήλόγο γιαακύρωσητηςπροαγωγής. 25 Έκδηληυπεοοχή Ηέννοια τηςέκδηληςυπεροχήςέχει απασχολήσει την Ολομέ λεια τουΑνωτάτου ΔικαστηρίουστηνυπόθεσηHadjiioannou ν. Republic
(1983)3C.L.R. 1041,στη σελ. 1046, ηοποίαυιοθέτησε 30 τον ορισμό που δόθηκε στην υπόθεση Hadjisawa v. Republic
(1982)3 C.L.R. 76 στη σελ. 78: "As the expression "striking superiority" suggests, a party's superiority, to validate an allegation of this kind, must be self- 35 evident and apparent from aperusal of thefilesof the candidates. Superiority must be of such anatureas toemerge on any viewof thecombinedeffect ofthemerits,qualifications andseniority ofthe parties competing for promotion;inotherwords,itmustemerge as anunquestionable fact; so telling, astostrikeoneatfirst sight." 40 Είμαι της γνώμης πως σύμφωνα με τα στοιχεία που βρίσκο νται ενώπιον τουΔικαστηρίου,ο αιτητήςοοποίος έχει τοβάρος αποδείξεως, δεν έχει αποδείξει ότι ήτανέκδηλακαταλληλότερος 894 3ΑΛΛ Νεοκλέους ν.Δημοκρατίας Χρυσοστομής, Δ. απότοενδιαφερόμενο μέρος,μετονόημαπουέχειαποδοθείστην έκφρασηστην υπόθεση Hadjioannou v.Repulbic(ανωτέρω). 5 10 15 Με βάσηταπιο πάνω, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η προσβαλλόμενη απόφασηλήφθηκε κατόπιν διεξαγωγής της δέ ουσας έρευνας,μέσασταπλαίσιαάσκησηςτηςδιακριτικήςευχέ ρειαςτουδιοικητικού οργάνουκαι ήτανεύλογα επιτρεπτή. Το Δικαστήριο επεμβαίνει στο έργο του διοικητικού οργάνου για την επιλογή του καλύτερου των υποψηφίων μόνο όταναυτό υπερβείταακραίαόριατηςδιακριτικήςτουεξουσίας,πράγμαπου συμβαίνει όταν ο αιτητης αποδείξει ότι υπερέχει κατάδηλα του προσώπουπουέχειδιοριστεί ή προαχθεί.(OdysseasGeorghiou v. P.S.C.
(1976)3 C.L.R. 74, 82, Republic v. Zachariades
(1986)3 C.L.R. 852, 855.) Ως εκ τούτου κανένας νόμιμος λόγος δεν συντρέχει που να δικαιολογεί την επέμβαση τουΔικαστηρίου στην παρούσα υπό θεσηκαι έτσιηεπίδικηαπόφασηεπικυρώνεται. 20 Δεν επιδικάζονταιέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 895 ί