clr/1990/1990_3_93.pdf

(3)του Νόμου — Υπό τιςπε­ ριστάσεις εύλογη ηαπόφαση για απόρριψη του αιτήματος χορήγη­ σης τέτοιας άδειας. Μετηνπαρούσαπροσφυγή»προσβλήθηκε ηαπόφασητηςΑναθεωρητικήςΑρχής Αδειών νααπορρίψειιεραρχική προσφυγήτων αιτητώνκατάτηςαπόφασηςτηςΑρχήςΑδειών,μετηνοποία απορ­ ρίφθηκεαίτηματουςγιαχορήγησηάδειαςοδικής χρήσης ιδιωτικού λεωφορείου. Οικαθ' ωνηαίτησηπρόβαλαν προδικαστικήένστασηότιηπρο­ σφυγήήταν εκπρόθεσμη. ΤοΑνώτατοΔικαστήριο απορρίπτονταςτηνπροσφυγή,αποφά­ σισεότι: 25 1. Ηπροθεσμίατων 75 ημερώναρχίζειαπότηδημοσίευσηή κοι- 93 Rainbow Ltd v. Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών κ.ά.

(1990)νοποίηση τηςπροσβαλλόμενης απόφασης. Ηκοινοποίησηπρέ­ πει να είναι τέτοιαώστεοπολίτης ναλαμβάνειγνώσητηςπρά­ ξης ή απόφασης. Ηγνώσηπρέπει να είναι πλήρης και ναπρο­ κύπτει απόταστοιχεία τουφακέλου. 5 Η πρόνοια της προθεσμίας των 75 ημερών που ορίζεται είναι επιτακτική. Η προθεσμία είναι ανατρεπτική, είναι σύντομηκαι γενικά ανελαστική χάριν του δημοσίου συμφέροντος. Δε συμ­ φέρει, ούτε στη Διοίκηση, ούτε στους διοικούμενους, να επικρέμμεται σαν Δαμόκλεια σπάθηηδυνατότηταακύρωσης έκτελεστών διοικητικών πράξεωνγιααπεριόριστο ήγια μακρόχρο­ νικό διάστημα. Η αβεβαιότηταστη σφαίρατου διοικητικούδι­ καίου πρέπει να τερματίζεται στο συντομότερο δυνατό χρόνο. Ηπροθεσμία των 75 ημερών είναι θέμαδημόσιας τάξης. ΤοΔι­ καστήριο εξετάζει αυτεπάγγελτα το ζήτημα αυτό,έστω και αν μέρος στην προσφυγή που το ήγειρε το εγκατέλειψε. Ο δικηγόρος των αιτητών,με επιστολή του στην Αρχή,παρατή­ ρησεότι τοαυτοκίνητοNR373 δενείχεκαμιάσχέσημετηναπό­ φασητηςΑρχήςΑδειών,ηοποίαπροσβλήθηκε μετην ιεραρχική προσφυγή,καιότι ηαίτησητους αφορούσε καινούργιοαυτοκί­ νητο και ζήτησε την απόφασητης Αρχής στην ιεραρχική προ­ σφυγή ημερομηνίας 14 Ιουλίου, 1985, αναφορικάμε άδειαοδι­ κής χρήσης γιακαινούργιο όχημαέντεκα θέσεων. 10 15 20 25 Στις 8 Μαρτίου, 1988, ηΑρχήμε απαντητικήεπιστολή διευκρίνησε ότι η απόφασηπου κοινοποιήθηκε με επιστολή ημερομη­ νίας 5 Μαρτίου, 1987, αναφερόταν στην ιεραρχική προσφυγή της εταιρείαςRainbow Bleachingand DyeingCo. Ltd.,για άδεια ιδιωτικού λεωφορείου για ένακαινούργιοόχημα καιόχι γιατο όχημα με αριθμό εγγραφήςNR373. Σεπερίπτωση αμφιβολίας, τοΔικαστήριο κλίνει υπέρτουπολί­ τη. Από ταπιοπάνω,είναιπρόδηλοότι ηκοινοποίηση της5ης Μαρτίου, 1987. επέφερε σύγχυση χωρίς να γνωστοποιήσει την προσβαλλόμενη απόφαση. Η προσβαλλόμενη απόφασηκοινοποιήθηκε στους αιτητές για όλους τους σκοπούς του Συντάγματοςκαι τηςνομολογίας στις 8 Μαρτίου, 1988. Ηπροσφυγήδεν είναι εκπρόθεσμη. 2. Ηχορήγηση άδειαςμεταφοράς επιβατών με ιδιωτικά λεωφορεία 94 30 35 40 3 ΑΛΛ. Rainbow Ltd v. Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών κ.ά. ρυθμίζεται μετο Αρθρο 11 του Νόμου,το εδάφιο

(3)τουοποίου έχει:- 10 "

(3)Ηαρχήαδειών χορηγεί την δυνάμει του παρόντος άρθρουάδειαν οδικήςχρήσεως ιδιωτικούλεωφορείου εφ'όσον πεισθή ότι τα υφιστάμενα αδειούχα λεωφορεία δημοσίας χρήσεως δεν δύναται να εξυπηρετήσουν τας σκοπούμενος δια της αιτουμένης αδείας μεταφορικός ανάγκας και υπό τοιούτους όρους και περιορισμούς οίους ήθελε κρίνει πρέποννα επιβάληυπότας περιστάσεις." 15 ΗΑρχή είναιανώτεροδιοικητικόόργανο.Ασκείδιοικητική λει­ τουργία και όχι δικαστική. Οι αποφάσεις της υπόκεινται στο δικαστικό έλεγχο, όπως όλες οι άλλες εκτελεστές διοικητικές πράξειςή αποφάσεις. 5 Οι αρχές,μεβάση τις οποίες επεμβαίνειτοΔιοικητικό Δικαστή­ ριο στις αποφάσειςτων διοικητικών οργάνων,είναι καλάκα­ θορισμένες απότηνομολογία. 20 25 Η Αρχή αποφάσισε την επικύρωση της απόφασης της Αρχής Αδειών. Το μέρος του σκεπτικού της απόφασηςπουαναφέρε­ ται στο λεωφορείο MF 110 ή σε λεωφορείο οκτώ θέσεων είναι μέροςτηςαιτιολογίας. Ηαιτιολογίααυτήείναισύμφωνημετα πραγματικά γεγονότα και μετο σκοπό τουνόμου. Η ουσιαστική εκτίμηση πραγματικούζητήματος,το οποίο δεν αποδεικνύεταιαντικειμενικάαναληθέςκαιανακριβές,είναι έξω από ταόριατουδικαστικού ελέγχου. 30 ΤοΔικαστήριοδενεπεμβαίνειανηπροσβαλλόμενη απόφασηεί­ ναι εύλογα επιτρεπτήστο όργανοήαρχήπουτηνεξέδωσεμεβά­ σηταορθάγεγονότακαιτηνορθήεφαρμογήτης σχετικής νομο­ θεσίαςκαιτωναρχώντουΔιοικητικούΔικαίου. 35 Το ερώτημα είναι: Με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης, μπο­ ρούσεένα λογικό πρόσωπο,το οποίο γνώριζε το Νόμο, να κα­ ταλήξει στην προσβαλλόμενη απόφαση; 40 ΗΑρχήστην άσκηση της διακριτικήςτης ευχέρειας έλαβευπό­ ψη τα κριτήρια που έθεσε ο νομοθέτης, τα πραγματικάγεγονό­ τα, όπως φαίνονται απότα στοιχεία του φακέλου όπως ηίδια τα εκτίμησε. 95 Rainbow Ltdv. Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών κ.ά.

(1990)ΤοΔικαστήριο, μεβάσηταενώπιον τουστοιχεία, κατάληξεστο συμπέρασμα ότιοι λόγοι πουπροβάλλονται γιατηνακύρωση των προσβαλλόμενων αποφάσεων δεν ευσταθούν. Οι αποφά­ σεις λήφθηκανσΰμφοννα μετοΝόμοκαιτις αρχέςτου Διοικητι­ κούΔικαίου,ύστερααπόδέουσα έρευνα.Δενυπάρχειπλάνηπερί ταπράγματα καιηΑρχή άσκησετηδιακριτικήτης ευχέρεια με εύλογο τρόπο. Ο ισχυρισμός για υπέρβαση καικατάχρηση εξουσίας παράμεινε αθεμελίωτος καιαστήρικτος. 5 10 Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχ(ορίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Tsiaouas Treasurer of the Committee of the Irrigation Division 15 "Katzilos"of Peristerona v.Republic

(1983)3(B) C.L.R. 1068, Μιλτιάδονς και Αλλοι v.Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)AAA. 1318, Moran v.Republic I R.S.C.C. 10. 20 Marcoullides v.Greek CommunalChamber4R.S.C.C. 7, Aristidou v.Republic

(1984)3(A)C.L.R. 503, Kritiotis v. Municipality of Paphos andOthers

(1986)3(A) C.L.R. 322, 25 EfstathiosKyriacou & Sons Ltd.andOthers v. Republic

(1970)3 C.L.R. 106, 30 IacovidesL&G EnterprisesLtdv.Republic

(1986)3(C)C.L.R. 2101, Satvhanv.Republic2R.S.C.C. 133, Pierides v.Republic

(1969)3C.L.R. 274, 35 Nicosia Techalemit Co. andAnother v. Municipality ofNicosia

(1971)3C.L.R. 357, Avgousti v.Permits Authority

(1972)3C.L.R. 356, Merckv.Republic andAnother

(1972)3C.L.R. 548, Kyriacou andAnother v.Public Service Commission

(1974)3 C.L.R. 96 40 3ΑΛΛ. Rainbow Ltd v. ΑναθεωρητικήςΑρχής Αδειώνκ.ά. 358, Marangou v. Republica.o.

(1989)3(A) C.L.R. 21, 5 Αποφάσεις Συμβουλίου Επικρατείας, 993/55

(1955)Β '(Ολομέλει­ ας)424, Pantzaris v. Republic

(1989)3(A) C.L.R. 861, 10 ΕταιρείαΑεωφορείωνΔευτεράς-Ανάγυιας"Χρυσοσπηλιώτισσα"Ατδ. ν.Δημοκρατίας

(1989)3(Δ)Α.ΑΛ.

1. Προσφυγή. 15 Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών μετην οποίαεπικυρώθηκεηαπόφασητης Αρχής Αδειών να μη χορηγήσει στους αιτητές άδεια οδικής χρήσης ιδιωτικού λεωφορείου. 20 Δ. Παπαχρυσοστόμον,για τον Αιτητή. Μ. Τσιάππα,Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ'ων η αίτηση. Cur. adv. vult. 25 30 35 40 ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Οι αιτητές με την παρούσαπροσφυγή ζητούν την ακύρωσητης απόφασηςτης Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών, (η "Αρχή"), με την οποία επικύρωσε την απόφαση της Αρχής Αδειών ναμηχορηγήσει στους αιτητέςάδεια οδικήςχρήσης ιδιωτικού λεωφορείου. Οι αιτητές είναι εγγεγραμμένη εταιρείαπεριορισμένης ευθύ­ νης. Έχει μεγάλο εργοστάσιο βαφής υφασμάτωνστην κοινότη­ τα Ακακίου, το οποίο λειτουργεί με τρεις βάρδιες το εικοσιτετράωρο. Απασχολεί περίπουπενήνταυπαλλήλους, μερικοίαπό τουςοποίουςπροέρχονταιαπότοχωριόΚυπερούντα. Στις2 Απριλίου, 1985,οι αιτητέςυπέβαλαναίτησηστην Αρ­ χή Αδειών για τη χορήγηση άδειας οδικής χρήσης για ένακαινούριο λεωφορείο έντεκαθέσεωνγιατηδιαδρομήΚυπερούντας -Ακακίου,για τη μεταφοράεργατών στο εργοστάσιο τους όλες τις ώρες τουεικοσιτετραώρου. Οι αιτητέςείναικάτοχοιάδειας οδικήςχρήσης άλλου ιδιωτι97 Στυλιανίδης, Α. Rainbow Ltd ν. Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών κ.ά. {1990} κού λεωφορείου με αριθμό εγγραφής MF 110 για μεταφοράερ­ γατών απότηΛευκωσία στο εργοστάσιο. ΗΑρχήΑδειών, αφούέλαβε υπόψητην εισήγηση τουΤμήμα­ τος Χερσαίων Μεταφορών,τηνέκθεσητου Ελεγκτή Μεταφορών "Α", τις απόψεις τοιν ενισταμένων λεωφορειούχων Κυπερού­ ντας,της Οργάνωσης των Αυτοκινητιστών Σ.Ε.Α.Κ.καιτωναι­ τητών,απόρριψε τηναίτηση. Η Αρχή Αδειών υιοθέτησε την εισήγηση του Τμήματος Χερσαίων Μεταφορών,ηοποία έχει;"ΤοΤμήμαεισηγείται απόρριψητηςπιοπάνωαίτησηςγιατί οι επιβάτες της πρώτης βάρδιαςτης αιτήτριας εταιρείαςμπο­ ρούν να εξυπηρετηθούν απότααδειούχααγροτικάλεωφορεία της Κυπεροΰντας. Όσον αφορά τους επιβάτες της δεύτερης βάρδιας, αυτοί μπορούν να εξυπηρετηθούν είτε με το λεωφο­ ρείο MF 110πουδιαθέτειηεταιρείακαιείναιαδειούχοστηδια­ δρομήΛευκακπα-Ακάκι, είτεμε όχημακάτωτων 8 θέσεων." 5 10 15 20 Η απορριπτικήαυτήαπόφασηκοινοποιήθηκε στους αιτητές στις 26 Ιουνίου,
2. Στις 11 Ιουλίου, 1985, οι αιτητές άσκησαν ιεραρχική προ­ σφυγή ενώπιον της Αρχής. Η Αρχή στις 18 Φεβρουαρίου, 1987, εξέτασε την προσφυγή και έχοντας υπόψη την ισχύουσα νομοθεσία, όλα ταπραγματι­ κά περιστατικά της υπόθεσης που είχαν τεθεί ενώπιον της,τα στοιχεία των φακέλων και όσα είχαν λεχθεί για τους προσφεύγοντες και ταενδιαφερόμενα μέρη,απέρριψε την προσφυγήκαι επικύρωσε την απόφαση της Αρχής Αδειών. Η δικηγόρος των καθ' ων ηαίτηση, με προδικαστική ένστα­ ση,ισχυρίστηκε ότι ηπαρούσαπροσφυγήείναι εκπρόθεσμη,γιατί καταχωρίστηκε μετά την εκπνοή της επιτακτικήςανασταλτι­ κήςπροθεσμίας των 75ημερών πουπρονοείται στο Αρθρο 146.3 τουΣυντάγματος. 25 30 35 Η προθεσμία των 75 ημερών αρχίζει από τη δημοσίευση ή 40 κοινοποίηση της προσβαλλόμενης απόφασης. Η κοινοποίηση πρέπει να είναι τέτοια ώστε ο πολίτης να λαμβάνει γνώση της πράξης ή απόφασης. Η γνώση πρέπει να είναι πλήρης και να προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου. (Βλ. Irrigation 98 3 ΑΛΛ. Rainbow Ltd v. Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών κ.ά. Στυλιανί&ης, Δ. Division "Katzilos" v. Republic

(1983)3 C.L.R. 1068.) 5 Στην υπόθεση Κλέαρχος Μιλτιάδονς και Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας

(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 1318 ειπώθηκε στις σελ. 1325-1326:"Η παράγραφος 3του Αρθρου 146 του Συντάγματος έχει:- 10 15 '3. Ηπροσφυγήασκείται εντός εβδομήκοντα πέντε ημερών από της ημέρας της δημοσιεύσεως της αποφάσεως ή της πράξεως ή,εν περιπτώσει μη δημοσιεύσεως ή εν περι­ πτώσει παραλείψεως, από της ημέρας καθ' ην η πράξις ή παράλειψις περιήλθεν εις γνώσιν του προσφεύγοντος.' 30 Ηπρόνοια της προθεσμίας των 75 ημερών που ορίζεται είναι επιτακτική. Ηπροθεσμία είναι ανατρεπτική,είναι σύντομη καιγε­ νικά ανελαστική για το δημόσιο συμφέρο. Δε συμφέρει, ούτε στη Διοίκηση, ούτε στους διοικούμενους, να επικρέμμεται σαν Δαμόκλεια σπάθη η δυνατότητα ακύρωσης εκτελεστών διοικητικών πράξεων για απεριόριστο ήγια μακρό χρονικό διάστημα. Η αβε­ βαιότητα στη σφαίρατου διοικητικού δικαίου πρέπει να τερματί­ ζεται στο συντομότερο δυνατό χρόνο. Η προθεσμία των 75 ημε­ ρών είναι θέμαδημόσιας τάξης. ΤοΔικαστήριο εξετάζειαυτεπάγ­ γελτα το ζήτημα αυτό, έστω και αν μέρος στην προσφυγή που το ήγειρε το εγκατέλειψε. (Βλ., μεταξύ άλλων,John Moran and The Republic (Attorney-General and Minister of Interior) 1 R.S.C.C. 10 στη σελ. 13- Joyce Marcoullides and The Greek Communal Chamber (Director of Greek Education),4 R.S.C.C. 7,στις σελ. 8 και 9' Aristidou v. Republic

(1984)3 C.L.R. 503- Kritiotis v. Municipality of Paphos and Others

(1986)3 C.L.R. 322.)" 35 Ο δικηγόρος των αιτητών εισηγήθηκε ότι ο χρόνος αρχίζει να μετρά από τις 8 Μαρτίου, 1988, ημερομηνία κοινοποίησης που ικανοποιούσε τη νομολογημένη προϋπόθεση της πλήρους γνώσης των αιτητών. 20 25 Η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε στις 18 Φεβρουαρίου, 1987. Στις 5 Μαρτίου, 1987, η Αρχή έστειλε στους αιτητές την απόφαση με την ακόλουθη συνοδευτική επιστολή:40 "Έχω οδηγίες να αναφερθώστην ιεραρχικήπροσφυγή σας με ημερομ. 14/7/1985,εναντίον αρνητικής απόφασης της Αρ­ χής Αδειών να χορηγήσει άδεια οδικής χρήσης ιδιωτικού λε­ ωφορείου για το ιδιωτικό λεωφορείο με αρ. εγγραφής NR 373 99 Στυλιανίδης, Δ. Rainbow Ltd ν. Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών κ.ά.

(1990)θέσεων 11πάνωστη διαδρομήΚυπερούντα-Ακάκι και τανάπαλι για μεταφοράτων εργατών της στο εργοστάσιο της στο Ακάκι και να σας στείλω την απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών γιατην προσφυγή αυτή." 5 ΑΠΟΦΑΣΗ: "Αο. Ιεοαοχικήζ Προσφυγής871/85 από τους κ.κ. RAINBOW BLEACHING & DYEING CO. LTD., εναντίον αρνητικής απόφασης της Αρχής Αδειών να χορηγήσει άδεια οδικής χρήσεως ιδιωτικού λεωφορείου για το ιδιωτικό λεωφορείο με αρ. εγγραφής NR 373 θέσεων 11 πάνωστηδιαδρομήΚυπερούντα-Ακάκι καιτανάπαλιγιαμε­ ταφορά των εργατών της στο εργοστάσιο της στο Ακάκι. : 10 ΗΑναθεωρητική Αρχή Αδειών, έχονταςυπόψητην ισχύου­ σανομοθεσία καιόλατα πραγματικά περιστατικά τηςυποθέ­ σεως που έχουν τεθεί ενώπιον της και αφού μελέτησε όλα τα στοιχεία των σχετικών φακέλων και όλα όσα έχουν λεχθεί εκ 20 μέρους τωνπροσφευγόντων καιτων ενδιαφερομένων,αποφα­ σίζει ναεπικυρώσει την απόφασητης Αρχής Αδειών." Ο δικηγόρος των αιτητών,μεεπιστολή τουστην Αρχή,παρα­ τήρησε ότι το αυτοκίνητο NR 373 δεν είχε καμιάσχέση με την 25 απόφαση της Αρχής Αδειών, η οποία προσβλήθηκε με την ιε­ ραρχικήπροσφυγή,και ότι ηαίτηση τους αφορούσε καινούργιο αυτοκίνητο και ζήτησε την απόφασητης Αρχής στην ιεραρχική προσφυγή ημερομηνίας 14 Ιουλίου, 1985, αναφορικά με άδεια οδικής χρήσης γιακαινούριο όχημαέντεκα θέσεων. 30 Στις 8 Μαρτίου, 1988, ηΑρχή με απαντητικήεπιστολή διευ­ κρίνισε ou η απόφασηπου κοινοποιήθηκε με επιστολή ημερο­ μηνίας5 Μαρτίου, 1987, αναφερότανστην ιεραρχική προσφυγή της εταιρείας Rainbow Bleaching and Dyeing Co. Ltd. για άδεια 35 ιδιωτικού λεωφορείου για ένα καινούργιο όχημακαι όχι για το όχημα με αριθμό εγγραφής NR 373. Σε περίπτωση αμφιβολίας, το Δικαστήριο κλίνει υπέρ του πολίτη. Από τα πιο πάνωείναι πρόδηλο ότι ηκοινοποίηση της 40 5ης Μαρτίου, 1987, επέφερε σύγχυση χωρίς να γνωστοποιήσει την προσβαλλόμενη απόφαση. Ηπροσβαλλόμενη απόφασηκοινοποιήθηκε στους αιτητέςγια 100 15 3 Α.ΑΛ. Rainbow Ltd v. Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών κ.ά. Στυλιανίδης, Δ. όλους τουςσκοπούς του Συντάγματοςκαι της νομολογίας στις 8 Μαρτίου, 1988. Ηπροσφυγήδεν είναι εκπρόθεσμη. 5 10 Οι λόγοι που προβάλλονται για ακύρωση της επίδικης από­ φασης είναι:

(1)πλάνηπερί τα πράγματα,

(2)πλάνηπερί το νόμο και

(3)εσφαλμένη άσκηση της διακριτικής εξουσίας της Αρχής καθ' υπέρβασηκαι κατάχρηση εξουσίας. Το ωράριο της πρώτης βάρδιαςείναι 7.30 π.μ. μέχρι 4.30 μ.μ. καιτοωράριοτηςδεύτερηςβάρδιαςείναι4.00 μ.μ. μέχρι 12.00 μ.μ. 15 - Σύμφωνα με έγγραφο, ημερομηνίας 30 Απριλίου, 1985, το οποίο κατατέθηκε από τους αιτητές, οι εργάτες της δεύτερης βάρδιας απότην Κυπερουντα είναιεπτά. 20 25 30 35 40 Οδικηγόροςτωναιτητώνεπιχειρηματολόγησε ότι οι υπάλληλοι τηςπρώτηςβάρδιαςδενμπορούνναεξυπηρετηθούναπότααγροτι­ κάαδειούχαλεωφορεία Κυπερούντας. Οι υπάλληλοι τηςδεύτερης καιτρίτης βάρδιαςδεν μπορούν ναεξυπηρετηθούν με όχημα κάτω τωνοκτώθέσεων,γιατίείναιπερισσότεροι,τοδεόχημαMF 110έχει άδειαοδικήςχρήσης μόνογιατηδιαδρομήΛευκωσία-Ακάκικαιόχι Κυπερούντα-Ακάκι. Ως εκτούτου,οι ανάγκεςτων αιτητώναπαι­ τούν τη χορήγηση άδειας για λεωφορείο αποκλειστικά για τους υπαλλήλους πουπροέρχονταιαπότηνΚυπερουντα. ΕνώπιοντηςΑρχήςυπήρχεαναντίλεκτημαρτυρίαότιη Κυπε­ ρουντα έχει αδειούχααγροτικάλεωφορεία ταοποία υποαπασχο­ λούνται. Τρίαπενηνταθέσεα λεωφορεία αναχωρούναπότηνΚυ­ περουντα στις 5.00 π.μ.,5.10 π.μ,και 6.15 π.μ. για τηΛευκωσία. ΤοαπόγευμααναχωρούναπόΛευκωσίαγια Κυπερουνταστις 4.00 μ.μ., 4.15 μ.μ. και4.30 μ.μ. Μπορούν,ως εκτούτου,ναεξυπηρε­ τήσουν τη μεταφορά των εργατών της πρώτης βάρδιας7.30 π.μ. μέχρι 4.30 μ.μ. Είναι γνωστό ότι το Ακάκι βρίσκεται περίπου 18 χιλιόμετρα απότηΛευκωσίαστηδιαδρομήπρος Κυπερουντα. ΗΑρχήΑδειών καιηΑρχήιδρύθηκαν μετους περί Ρυθμίσε­ ως της Τροχαίας ΜεταφοράςΝόμους του 1982 και 1984. Σκο­ πός του Νόμουείναιη ρύθμιση της τροχαίαςμεταφοράςτηςΔη­ μοκρατίας. ηεξυπηρέτηση του κοινού, η ρύθμιση και ο έλεγχος της κυκλοφορίας των οχημάτων για την εύρυθμη τροχαίαμετα101 Στυλιανίδης, Α. Rainbow Ltd ν. Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών κ.ά.

(1990)φορά και για το δημόσιο συμφέρον. Το Αρθρο 5

(6)(ε) προβλέπει ότι η μεταφοράεπιβατών με ιδιωτι­ κό λεωφορείο αποτελεί οδικήχρήσηγιατηνοποίαείναιαναγκαία η εξασφάλιση άδειας μεβάσητις νομοθετικές διατάξεις. Ηχορήγηση άδειας μεταφοράς επιβατών με ιδιωτικά λεωφορεία ρυθμίζεται με το Αρθρο 11 του Νόμου, το εδάφιο

(3)του οποίου, έχει:"

(3)Ηαρχήαδειών χορηγεί την δυνάμει του παρόντοςάρ­ θρου άδειαν οδικής χρήσεως ιδιωτικού λεωφορείου εφ' όσον πεισθή ότι τα υφιστάμενα αδειούχα λεωφορεία δημοσίας χρήσεως δεν δύνανται να εξυπηρετήσουν τας σκοπουμένας διά της αιτουμένης αδείαςμεταφορικόςανάγκας καιυπό τοι­ ούτους όρους και περιορισμούς οίους ήθελε κρίνει πρέπον να επιβάλη υπό τας περιστάσεις." Ο δικηγόρος των αιτητών υπέβαλε ότι και αν ακόμηοι εργά­ τες της πρώτης βάρδιας εξυπηρετούνται από τα αγροτικά λεω­ φορεία Κυπερούντας,οι εργάτες της δεύτερης βάρδιαςδεν μπο­ ρούν να εξυπηρετηθούν και ως εκ τούτου η Αρχή δεν εδικαιούτο να αναφερθεί στο όχημα MF 110, το οποίο έχει άδεια για τη διαδρομή Λευκωσία -Ακάκι ή σε όχημα οκταθέσεο. Η Αρχή είναι ανώτερο διοικητικό όργανο. Ασκεί διοικητική λειτουργία και όχι δικαστική. Οι αποφάσειςτης υπόκεινται στο δικαστικό έλεγχο, όπως όλες οι άλλες εκτελεστές διοικητικές πράξεις ή αποφάσεις. (Βλ. Efstathios Kyriacou & Sons Ltd. and Others v. Republic (Minister of Communications and Works)

(1970)3 C.L.R. 106* facovides Enterprises v. The Republic

(1986)3 C.L.R. 2101.) 5 10 15 20 25 30 OL αρχές, με βάση τις οποίες επεμβαίνει το Διοικητικό Δικα­ στήριο στις αποφάσεις των διοικητικών οργάνων, είναι καλάκα­ θορισμένες από τη νομολογία - (βλ., μεταξύ άλλων, Salih Shukri Saruhan and The Republic (Public Service Commission) 2 35 R.S.C.C. 133, 136- Nicos Pierides v. Republic (Public Service Commission)

(1969)3C.L.R.274,282-283*Nicosia Techalemit Co. and Another v. Municipality of Nicosia and/or The Municipal Commission of Nicosia

(1971)3 C.L.R. 357, 368-369· Georghios Avgousti v. The Permits Authority

(1972)3 C.L.R. 356, 363' E. 40 Merck v. Republic and Another

(1972)3 C.L.R. 548, 564* Antonios Kyriacou and Another v. Public Service Commission

(1974)3 C.L.R.358, 364-365-Efpraxia Marangou v. The Republic of Cyprus and Another

(1989)3(A) C.L.R. 21). 102 3 ΑΛΛ. Rainbow Ltdv. Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών κ.ά. Στυλιανίδης,Δ. 5 10 15 ΗΑρχήαποφάσισε την επικύρωση της απόφασηςτης Αρχής Αδειών. Το μέρος τουσκεπτικού τηςαπόφασηςπουαναφέρεται στο λεωφορείο MF 110ή σε λεωφορείο οκτώθέσεων είναι μέρος της αιτιολογίας. Ηαιτιολογία αυτήείναι σύμφωνη μετα πραγματικάγεγονότα και μετο σκοπό του νόμου. Η ουσιαστική εκτίμηση πραγματικού ζητήματος, το οποίο δεν αποδεικνύεται αντικειμενικά αναληθές και ανακριβές,είναι έξω από τα όρια του δικαστικού ελέγχου -(βλ., μεταξύ άλλων, Απόφαση 993/1955 (Ολ.) από Αποφάσεις Συμβουλίου Επικρα­ τείας,

(1955)Β', σελ. 424). Το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει εάνηπροσβαλλόμενη απόφαση είναι εύλογα επιτρεπτήστο όργανοή αρχήπουτηνεξέδωσεμε βάσηταορθάγεγονότα καιτηνορθήεφαρμογήτηςσχετικής νομοθε­ σίας καιτων αρχών του Διοικητικού Δικαίου - (βλ.Pambis Pantzaris ν.The Republicof Cyprus

(1989)3(A) C.L.R. 86l· ΕταιρείαΛεωφορείων Αεντεράς-Ανάγνιας "Χρνσοσπηλιώτισσα'Άτδ., ν. ΔημοκρατίαςτηςΚύπρου

(1989)3(Δ) Α.Α.Δ. 2320). 20 Το ερώτημα είναι: Μεβάσηταγεγονότα της υπόθεσης, μπο­ ρούσε ένα λογικό πρόσωπο,τοοποίο γνώριζε τοΝόμο,νακα­ ταλήξει στην προσβαλλόμενη απόφαση; 25 ΗΑρχήστην άσκησητηςδιακριτικήςτηςευχέρειας έλαβευπό­ ψητακριτήριαπου έθεσεονομοθέτης, ταπραγματικάγεγονότα, όπωςφαίνονταιαπόταστοιχεία του φακέλουκαισταοποίασύ­ ντομηαναφοράέγινεπω πάνω,όπωςηίδιατα εκτίμησε. 30 ΤοΔικαστήριο, μεβάση ταενώπιον τουστοιχεία, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οιλόγοι πουπροβάλλονται γιατηνακύρω­ ση τωνπροσβαλλόμενων αποφάσεων δενευσταθούν. OL απο­ φάσεις λήφθηκαν σύμφωνα με το Νόμο και τιςαρχές του Διοι­ κητικούΔικαίου,ύστερα απόδέουσα έρευνα. Δεν υπάρχειπλάνηπερί ταπράγματα και ηΑρχήάσκησε τηδιακριτικήτης ευχέ­ ρεια με εύλογο τρόπο.Οισχυρισμός γιαυπέρβασηκαικατάχρη­ ση εξουσίας παράμεινε αθεμελίωτος καιαστήρικτος. Οιπρο­ σβαλλόμενες αποφάσειςήτανεύλογα επιτρεπτές στην Αρχή. 35 40 Η προσφυγήαπορρίπτεται. Καμιά διαταγήγιαέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 103