clr/1990/1990_3_995.pdf

(1982)3C.L.R. 774, Apostolou andOthers v.Republic

(1984)3(A) C.L.R. 509. 15 Προσφυγή. 20 Προσφυγήεναντίον της απόφασης των καθ' ωνηαίτησηανα­ φορικά μετηνυποχρέωσητωναιτητώνγιακαταβολήεισφορών ως αυτοτελώς εργαζόμενοι χωρίς νατους παρέχεταιτοδικαίωμα κα­ θορισμού του εισοδήματος τους, όπως αυτόκαθορίζεταιστο Νό­ μο και στους Κανονισμούς. Ε.Βραχίμη, για τους Αιτητές. 995 Βραχίμηκ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1990)Α. Βασιλειάδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τουςκαθ' ων ηαίτηση. Cur. adv. vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Με την προσφυγή τους οι αιτητές ζητούν δήλωση του Δικαστηρίου: 5 "Α. Καθ' ην αι διοικητικαί πράξεις και/ήαποφάσειςτωνκαθ' ων ηαίτησις διάτωνοποίων εκοινοποιήθη εις ένα έκαστον τωναιτητώνηυποχρέωσιςκαταβολήςεισφορών ωςαυτοτε- 10 λώς εργαζόμενοι διάτην περίοδον από5.10.82 - 5.1.83 και 5.1.83 -5.4.83χωρίς να τους δίδεται το δικαίωμακαθορι­ σμού του εισοδήματος τους,συμφώνως του Νόμουκαιτων Κανονισμών, είναιάκυροιαντισυνταγματικοίκαι/ήεστερημέναι οιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος. 15 Β. Καθ' ην να κηρύσσεται άκυροςκαι/ήεστερημένηοιουδή­ ποτε αποτελέσματος και/ή αντισυνταγματική η επιβολή πρόσθετου τέλους εις εν έκαστον των αιτητών. 20 Γ. Καθ' ην να κηρύσσεται άκυρος και/ήεστερημένηοιουδή­ ποτε αποτελέσματος και/ή αντισυνταγματικήκαι/ή παρά­ νομος η μη αποδοχήτων εισφορών αι οποίαι εστάλησαν ταχυδρομικώς την31.3.84." 25 Οι αιτητές είναι αυτοτελώς εργαζόμενοι καιυποχρεούνται βά­ σειτουΠερίΚοινωνικών ΑσφαλίσεωνΝόμου(Νόμος41/80)όπως έχει μεταγενέστερα τροποποιηθεί από τους Νόμους 48/82 και 11/83,να καταβάλλουν εισφορές στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφα­ λίσεων.Βάσειτουάρθρου73τουΝόμουέγινανΚανονισμοί. (Βλέ- 30 πε:ΟιΠερί Κοινωνικών Ασφαλίσεων(Εισφοραί)Κανονισμοί του 1980, Κ.Δ.Π.240/80, ημ.29.8.80).Μεβάσητον Κανονισμό 18των Κανονισμών αυτών,οιαυτοτελώς εργαζόμενοι κατατάσσοντανσε κατηγορίες ανάλογαμε το επάγγελματους. Ο Κανονισμός αυτός καθόριζεεπίσηςγιακάθεκατηγορίακατώτατοκαιανώτατο εβδο- 35 μαδιαίο ποσό πάνωστο οποίουπολογιζότανηεισφορά που υποχρεούντο ναπληρώσουν OL αυτοτελώς εργαζόμενοι. Μερικοί απότουςαιτητέςστηνπαρούσαπροσφυγήκαταχώρη­ σαν προσφυγές προσβάλλοντας τους Κανονισμούς 9 και 18 ως 40 παράλογους και αντισυνταγματικούς. Μετην απόφασητου στην υπόθεση Angelides and Others v.Republic

(1982)3 C.L.R. 774, που εκδόθηκε απότην Ολομέλεια, το Ανώτατο Δικαστήριο απο­ φάνθηκεότι ο συνδυασμός τωνδύοάρθρωνοδηγούσε σεπαράλο996 \ ' 3ΑΛΛ. Βραχίμη χ.ά.ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. γα αποτελέσματα και σε ανισότητα ενάντια σας διατάξεις του Αρθρου 28 του Συντάγματος.Αλλες παρόμοιες αποφάσειςεκδό­ θηκανστις Προσφυγές20/81,88/81,461/

1. 5 10 15 20 25 30 35 40 Σαναποτέλεσμα της απόφασης της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου το άρθρο 73 του Νόμου τροποποιήθηκε με το Νόμο 48/82 γιαναδώσει τηδυνατότητα,μενέους Κανονισμούς,καθορι­ σμού τουπραγματικούεισοδήματος των ασφαλιζομένων και πλη­ ρωμής εισφορών βάσει του πραγματικού εισοδήματος τους. Στη συνέχεια οιπαλιοί Κανονισμοί 18-20διαγράφηκανκαιαντικατα­ στάθηκανμετηνΚ.Δ.Π.259/82,ημ.15.10.
2. Μετονέο Κανονισμό 18

(5)δίνεταιαυτότοδικαίωμαστους ασφαλιζόμενους,αφού ικα­ νοποιήσουν το Διευθυντή,κατόπινυποβολής αιτήσεως.Σύμφωνα με τον Κανονισμό 19,ηαπόφαση του Διευθυντή για πληρωμή εισφορών με βάση το πραγματικόεισόδημα αιτητή,ισχύει απότην αρχήτουτριμήνουμέσαστοοποίουποβλήθηκεηαίτηση. Με το άρθρο 3

(4)του Νόμου 48/82, δόθηκε στους ασφαλι­ σμένους προθεσμία μέχρι τις 31.12.82 να υποβάλουν αιτήσεις για καθορισμό του πραγματικού τους εισοδήματος αναφορικά με περιόδους πριν την έναρξη του Νόμου 48/82. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 24 η καθυστέρηση εξόφλησης'ει­ σφορώνμετάτηλήξητηςπροθεσμίαςπουορίζεταιαπότουςΚανονισμούς συνεπάγεται τηνκαταβολήπρόσθετου τέλους, τουοποίου τοποσοστό κυμαίνεταιανάλογαμετοχρόνο καθυστερήσεως. Εναντίον της επιβολής εισφορών βάσει του τροποποιητικού Νόμου 48/82 καταχωρήθηκαντο 1983 νέες προσφυγές με τους ισχυρισμούς ότι ηεπιβολή εισφορών παραβίαζε τα άρθρα9, 24 και 25 του Συντάγματος, ότι ο Νόμος και οι Κανονισμοί παρα­ βίαζαν το άρθρο 28 του Συντάγματος,ότι ο Νόμος 48/82ήταν αντισυνταγματικός και ότι OLΚανονισμοί έγιναν καθ' υπέρβα­ σητης εξουσιοδοτήσεως του Νόμου.Οι προσφυγές αυτέςακούστηκαν από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου και οι ισχυρισμοί των αιτητών απορρίφθηκαν(βλέπε Apostolou and Others v.Republic

(1984)3(A) C.L.R.509). Μετά την απόρριψη των προσφυγών τους οι αιτητές αυτοί απέστειλαν στις 31.3.1984 ταχυδρομικώς, όπως ισχυρίζονται, τα ποσά που όφειλαν ως εισφορές αλλά αυτάκρατήθηκαναπό τους καθ' ων η αίτηση έναντι των οφειλών τους και τους επι­ βλήθηκε πρόσθετοτέλοςτοοποίο οι αιτητέςθεωρούνπαράνομο καιαντισυνταγματικό. 997 Δημητριάδης, Δ. Βραχίμη κ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1990)Οι καθ' ων ηαίτηση με την ένσταση πουκαταχώρησανυπέ­ βαλαν ότι (Α) Όσον αφορά τουςαιτητές 9, 10, 12, 14, 17, 18, 19και21,η προσφυγή τους είναι εκπρόθεσμη γιατί για την περίοδο από 4.10.82 μέχρι 2.1.83 εκδόθηκε απόφασηαπότη διοίκηση στις εν­ στάσεις όπως φαίνεται στο ΠαράρτημαIIIτης ένστασης μεταξύ της 29.1.83 και 8.2.83,ενώ η προσφυγή τους καταχωρήθηκε στις 16.6.84, δηλαδήμετάτηπερίοδο των 75 ημερών όπωςπρονοεί το άρθρο 146.3 του Συντάγματος,και καμιάαπόφασηδεν πάρθηκε απότουςκαθ'ωνηαίτησηγιατηνπερίοδο3.1.83μέχρι 31.12.

1. (Β) Όσον αφοράτον αιτητή Αρ. 29, διοικητική πράξηεκδό­ θηκε για τις περιόδους 4.7.83 μέχρι 3.12.83, που δεν καλύπτο­ νται απότο αιτητικό της προσφυγής του,και 5 10 15 (Γ)για τους υπόλοιπους 22 αιτητέςδεν εκδόθηκεκαμιάαπό­ φασηγιατί αυτοί δεν υπέβαλαν καμιά ένταση, σύμφωνα με τις πρόνοιες της παραγράφου5του Κ.18 της Κ.Δ.Π.259/
2. 20 Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω προδικαστικές ενστάσεις που υπέβαλαν OLκαθ' ων η αίτηση,θεωρώ ότι πρέπει να επιληφθώ αυτώνπροτούπροχωρήσω,ανχρειαστεί, ναεξετάσω νανομικά σημεία που εγείρουν οι αιτητές στην προσφυγήτους. 25 Είναιοισχυρισμός τωνκαθ'ωνηαίτησηότιόσοναφοράτους22 τελευταίουςαιτητές,υποβλήθηκεμενμιαεπιστολήαπότονούτωλε­ γόμενο Αρχηγότου ΚόμματοςτηςΔικαιοσύνης,ημερ.30.3.84, που είναιτεκμήριο 1 στηνπροσφυγή,αλλάαυτήδενμπορείναθεωρηθεί αίτηση γιατί δεν τηρήθηκαν οι πρόνοιες του Κ.18και εκλήφθηκε απλώςαπότους καθ' ωνηαίτησησαναποστολήχρημάτων. Οικαθ' ων ηαίτησηκάλεσανως μάρτυρατονκ.Γ.Αντωνιάδη, Βοηθό Πρώτο Ασφαλιστικό Λειτουργό της Υπηρεσίας Κοινωνι­ κών Ασφαλίσεων.Ομάρτυραςαυτόςκατάθεσεγιατοανκαιπότε 35 λήφθηκεαπόφασητουΔιευθυντή σχετικά μετονκαθένααπότους αιτητέςκαιποιαπερίοδοαφορούσε.Κατάθεσεεπίσηςότιυπάρχει σχετικό έντυπο αίτησης για ενστάσεις που προβλέπεται απότην Κ.Δ.Π. 73/83και η οποία δε χρησιμοποιήθηκε απότους αιτητές παράμόνο αποστάληκε επιστολή τουΑρχηγούτου Κόμματοςτης 40 Δικαιοσύνης ημερ. 30.3.84,την οποία ο μάρτυραςκατάθεσε,και ότι αυτήθεωρήθηκε ως μια απλήαποστολή χρημάτων.Ομάρτυ­ ρας αυτόςαντεξετάστηκε απότηδικηγόροτωναιτητών. 998 30 3ΑΛΛ. 5 10 15 Βραχίμη κ,ά. ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. Όπως φαίνεται από τη μαρτυρία του μάρτυρα Αντωνιάδη, όπωςκαιαπότοφάκελοτηςδιοίκησης,οιαιτητές9, 10,12, 14, 17, 18, 19 και 21 υπέβαλαν ένσταση και απόφασηπάρθηκεαπότους καθ'ωνη αίτηση,αναφορικάμετηνπρώτηπερίοδοπουαναφέρεται στο αιτητικό (4.10.82 - 5.1.83) σε διάφορες ημερομηνίες μεταξύ 29.1.83και 8.2.83,και,επομένως, ηπροσφυγή τους,που καταχω­ ρήθηκεστις 16.6.84είναιεκπρόθεσμη.Αναφορικάμετηδεύτερηπε­ ρίοδο που αναφέρεται στο αιτητικό, δεν πάρθηκε ακόμακαμιά απόφασησχετικά μετους αιτητέςαυτούς.Όσοναφοράτοναιτητή Αρ. 29,δεν υπάρχεικαμιά απόφασηγιατην περίοδοπουαφορά η προσφυγή.Γιατουςυπόλοιπουςαιτητές,είναιφανερότόσοαπότα στοιχεία που έχω ενώπιον μου όσο και από τη μαρτυρία του κ. Αντωνιάδη,ότι αυτοίδενυπέβαλαν,σύμφωναμετιςπρόνοιεςτης σχετικής Κανονιστικής Διοικητικής Πράξης,ένσταση παρά μόνο εκμέρους τουςστάληκε μιαεπιστολήαπόπρόσωποάσχετο μεαυ­ τούς, στην οποία επισυνάφθηκε επιταγή που κάλυπτε τις συνει­ σφορές τουςκαιτηνοποίαοι καθ' ων ηαίτησηορθάδεθεώρησαν ως συμμόρφωση προς τις πρόνοιες του Κ.18 και γι'αυτότην εξέλαβανσανμιααπλήεπιστολή αποστολήςχρημάτων. 20 Για τους λόγους αυτούς, η προσφυγή των αιτητών απορρί­ πτεται αλλά,υπότις περιστάσεις, δεθεωρώ ότι πρέπει νακάμω καμιά διαταγήγια έξοδα εναντίον τους. 25 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 999