1 ΑΛΛ. 4 Φεβρουαρίου,1991 [Α.ΛΟΙΖΟΥ, Π., ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στές] ΦΟΙΒΟΣΛΟΙΖΟΥ &ΑΛΛΟΙ, Εφεσείοντες, ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ! ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΟΡΦΟΥ. Εφεσίβλητων. (Πολιτική ΈφςσηΑρ. 7518). Οι περί Ανακονφίσεως Οφειλετών Νόμοι — Εκτοπισθείς οφειλέτης — Πληγείς οφειλέτης—Κατά πόσολαμβάνεται υπόψη ηκατάστα σητης συζύγου τον οφειλέτη. 5 JQ 15 Ο Εφεσείων 1 εφεσίβαλε απόφασητου πρωτόδικουΔικαστηρίου με την οποία βρέθηκε ότι δεν ήταν εκτοπισθείς οφειλέτης, διότι κατά τον αμέσως μετά την Τουρκική εισβολή χρόνο είχε τη συνήθητου διαμονήστη Λευκωσία, καιότι δεν ήτανπληγείςοφει λέτης, διότι δεν ικανοποίησε το Δικαστήριο ότι είχε απωλέσει οποιοδήποτε συγκεκριμένο εισόδημα σαναποτέλεσμα τηςΤουρκικής εισβολής. Επιπλέον, το πρωτόδικο Δικαστήριο αρνήθηκενα δεχθείσανμαρτυρία ισχυριζόμενηαπώλειαεισοδημάτωντηςσυζύ γου του Εφεσείοντα 1 από δικό της περβόλι στη Μόρφου,βάσει τηςοποίαςησύζυγος είχεκηρυχθεί πληγείσαοφειλέτιδα απόάλλο Δικαστήριο. Αποφασίσθηκε ότι (α) Ο Αιτητής σε υπόθεση δυνάμει των περί Ανακουφίσεως Οφειλετών Νόμωνκρίνεται μεβάση ταδικάτουπεριουσιακάστοι χεία. Η κατάστασητηςσυζύγουτουήτανάσχετημετουπό εξέταση θέμα. 20 (β) Δ ε ν συνέτρεχε λόγος για επέμβαση στα ευρήματακαι την απόφασητουπρωτόδικουΔικαστηρίου. Ηέφεσηαπορρίφθηκε μεέξοδα. Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν: Hadjimarkou v.Hardjiotis
(1983)1C.L.R. 222- 25 Evangelou andAnother v. AmbizasandAnother
(1982)1C.L.R. 41. 101 Λοΐζου ν.Πιστωτικής Ετ. Μόρφου
(1991)Έφεση. Έφεσηαπότους αιτητές κατά της απόφασης του Επαρ χιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Χατζηκωνσταντίνου, Α.Ε.Δ.) που δόθηκε στις 18 Δεκεμβρίου, 1987 (Αρ. Αίτη σης 31/84) με την οποία η αίτηση του Αιτητή Αρ. 1όπως 5 κηρυχθεί σαν εκτοπισθείς ήπληγείς οφειλέτης απορρίφθη κε. Π.Αγγελίδης, γιατους εφεσείοντες. Α. Παντελίδης,γιατους εφεσίβλητους. Cur.adv.vult. 10 Α. ΛΟΙΖΟΥ, Π.: Η απόφαση του Δικαστηρίου θα δοθεί απότον Δικαστήκ. Χρ. Χατζητσαγγάρη. ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ. Με την έφεση τους αυτή οι εφεσείοντες εφεσιβάλλουν την απόφασητου Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 18.12.1987, με την 15 οποία το Δικαστήριο απόρριψε αίτηση των εφεσειόντων για κήρυξη του εφεσείοντα αρ. 1 ΦοίβουΛοΐζου σανεκτο πισθένταήπληγέντα οφειλέτη. Η αίτηση αφορούσε οφειλή του Φοίβου Λοΐζου προς την εφεσίβλητη ΣυνεργατικήΠιστωτική Εταιρεία Μόρφου 20 που ανερχόταντις 14.8.1974σε £2.300,65σεντ. Την οφειλή αυτήεγγυήθηκανοι εφεσείοντες αρ.2και
- Το πρωτόδικο δικαστήριο απόρριψε σε πρώτο στάδιο τον ισχυρισμό του εφεσείοντα 1 ότι ήταν εκτοπισθείς οφειλέτης. Σύμφωναμετο άρθρο2 τουΝόμου24/79όπως 25 τροποποιήθηκε απότον νόμο 114/85 "εκτοπισθείς οφειλέ της" σημαίνει: '"εκτοπισθείς οφειλέτης' σημαίνει πάντα οφειλέτην ο οποίος, κατά τον αμέσως προ της Τουρκικής εισβολής χρόνον, είχε την συνήθη αυτού διαμονήν ή έδραν ή το 30 κέντρον των εργασκύν αυτού εις περιοχήν ήτις ως εκ 102 1 Α.ΑΛ. Λοΐζου ν.ΠιστωτικήςΕτ. Μόρφου Χ'Τσαγγάρης,Δ. της εισβολής κατέστηαπροσπέλαστοςήπληγείσα...." 5 Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε το Δικαστήριο αφού βρήκε ότι ο εφεσείων 1 είχε τη συνήθη του διαμονή στη Λευκωσία όπουκατοικούσε σε ιδιόκτητηκατοικίατηςσυζύγουτου απότο
- Εξάλλου το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο εφεσείων 1είχε επίσης την έδρα ή το κέντρο εργασιών του στην Λευκωσία όπουεργαζότανστην ΑρχήΤηλεπικοι νωνιών Κύπρου Α.ΤΗ.Κ. 10 Αναφορικά με το περιβόλι το οποίο είχε στη Μόρφου ο εφεσείων 1, έκτασης περίπου 5 σκαλών, το Δικαστήριο βρήκε ότι αυτό δεν καθιστούσε την Μόρφου σαν τηνέδρα ή το κέντρο εργασιών του εφεσείοντα 1και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η κύρια απασχόληση του ήταν ηεργασία 15 τουστην Α.ΤΗ.Κ. Συμφωνούμε με την κατάληξη του πρωτόδικου δικα στηρίου ότι ο εφεσείων 1δεν ήταν εκτοπισθείς οφειλέτης σύμφωνα με το νόμο. Hadjimarkou v. Hardjiotis
(1983)1 C.L.R.α 222. 20 ο κύριος λόγος έφεσης αφοράτον ισχυρισμό του εφε σείοντα 1ότι είναιπληγείς οφειλέτης. Τα ευρήματα του πρωτόδικου δικαστηρίου στο θέμα αυτό είναι ότι ο εφεσείων 1δεν ικανοποίησε τοδικαστή ριο ότι είχε απωλέσει οποιοδήποτε συγκεκριμένο εισόδη25 μασαν αποτέλεσμα της τουρκικής εισβολής. Ειδικάτο δι καστήριο υιοθέτησε τα ακόλουθα: (α) Αναφορικά με ισχυρισμό του εφεσείοντα 1 ότι απώλεσε εισόδημα £1.200.- ετησίως από το περιβόλι του στη Μόρφου το πρωτόδικο δικαστήριο δεν ικανοποιήθηκε απότη σχετική 30 μαρτυρία του εφεσείοντα 1και απόρριψε τον ισχυρισμό του. (β)Το πρωτόδικοδικαστήριοαρνήθηκενα δεχτεί σαν μαρτυρία ισχυριζόμενη απώλεια εισοδημάτων της συζύ γουτου εφεσείοντα 1απόδικό τηςπεριβόλι στηΜόρφου. (γ) Αναφορικά με ισχυριζόμενη απώλεια εισοδήματος του 103 Χ'Τσαγγάρης,Δ. Λοΐζου ν.Πιστωτικής Ετ. Μόρφου
(1991)εφεσείοντα 1 από δύο εταιρείες στις οποίες είχε το 51% των μετοχών το πρωτόδικοδικαστήριοκαιπάλισυμπέρα νε ότι από την ενώπιον του μαρτυρία δεν αποδείχθηκε οποιαδήποτε συγκεκριμένη απώλειαεισοδήματος ή οφελημάτων ούτε οποιαδήποτεαπώλειααξίαςτων μετοχών του 5 εφεσείοντα 1στις εταιρείεςαυτές. Ως εκ τούτου και λαμβανομένου υπόψητου γεγονότος ότι ο εφεσείων 1διετήρησε το εισόδημα του απότηνεργα σία του στην Α.ΤΗ.Κ. το δικαστήριο κατέληξε στο συμπέ ρασμα ότι στο σύνολο δεν αποδείχθηκετέτοια απώλειαει- 10 σοδημάτων που να δικαιολογεί εύρημα ότι ο εφεσείων 1 ήταν πληγείς οφειλέτης σύμφωνα με το νόμο. Το άρθρο2 του νόμου 24/79 όπως τροποποιήθηκε με το νόμο 114/85 προβλέπει: '"πληγείς οφειλέτης' σημαίνει πάντα οφειλέτην του 15 οποίου ηεργασία ήεπιχείρησις, λόγω της έκρυθμου κα ταστάσεως,επηρεάσθηεις τοιούτον βαθμόνούτως ώστε να μηηδύνατοούτος κατά τον χρόνον αμέσως μετάτην 14ην Αυγούστου 1974 να ανταποκριθεί προς τας συμ βατικός αυτού υποχρεώσεις εξ ων προέκυψε η οφειλή 20 Στην υπόθεση Evangelou andAnother v. Ambizas and Another
(1982)1C.L.R. 41,οΔικαστής κ.Πικής ανάφερε: "The law postulates as a first prerequisite for relief, adverse financial repercussions emanating from the 25 Turkish invasion. Therefore, the Court must, to start with, weigh the magnitude of theloss sustained as a result of the Turkish invasion. Then, it must evaluate the financial position of the debtor, as shaped by the events of 1974, in juxtaposition to the debt, and decide whether 30 he is in aposition torespond to his obligations " The debtors' financial position must be examined from a broad perspective, the test being whether he is reasonably in a position to meet his obligations. The burden is on the debtor to satisfy the Court that he is 35 entitled torelief." 104 1 Α.Α.Δ. 5 Λοΐζου ν.ΠιστωτικήςΕτ. Μόρφου Λ Χ'Τσαγγάρης, · Η βασική εισήγηση του δικηγόρου των εφεσειόντων ήτανότι οπρωτόδικοςδικαστήςλανθασμένααρνήθηκε να δεχτεί σαν μαρτυρίααπόφασηάλλου δικαστηρίου με την οποία ησύζυγος του εφεσείοντα 1 κηρύχθηκεσανπληγείσαοφειλέτιδα μεβάσηαπώλεια εισοδημάτων καιπεριου σίαςτηςστη Μόρφου. Είμαστε της γνώμης ότι ορθάοπρωτόδικος δικαστής δενδέχτηκε τημαρτυρίααυτήαφούοαιτητήςκρίνεταιμε βάση ταδικάτουπεριουσιακάστοιχεία καιη υπόθεσητης 10 συζύγου ήταν RES INTER ALIUS ACTA δηλαδή άσχετη προςτουπόεξέταση θέμα. Εξάλλου έχουμε καταλήξει ότι τοπρωτόδικο δικαστή ριο σωστά αποφάσισε αναφορικάκαι με τις υπόλοιπες ισχυριζόμενες απώλειεςεισοδήματοςτουεφεσείοντα 1. !5 Καταλήγουμε στο τελικό συμπέρασμα ότι δεν συντρέ χει λόγοςγιαεπέμβασημαςσταευρήματα καιτηναπόφα σητουπρωτόδικου δικαστηρίου. Ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδαειςβάροςτωνεφεσειό ντων. Ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 105