(1991)25Νοεμβρίου, 1991 [ΠΙΚΗΣ.ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στές] ΜΌΔΕΣΤΟς ΠΙΤςΙΛΛΟς, Εφεσείων- Ενάγων, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ, Εφεσίβλητης (Πολιτική ΈφεσηΑρ.7700). Δικαιοδοσία — Αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο εναντίον της Κυ πριακής Δημοκρατίας για αποζημιώσεις λόγω ισχυριζόμενης άρ νησηςτον Εφόρου Εκλογής να δώσειστον εφεσείοντα έντυπο υπο βολής υποψηφιότητας στις προεδρικές εκλογές — Δικαιοδοσία είχε το Εκλογοδικείο και όχι το Επαρχιακό Δικαστήριο. * Ο εφεσείων καταχώρησε αγωγή εναντίον της εφεσίβλητης αξιώνοντας αποζημιώσεις για ηθικήκαι κοινωνική προσβολή που υπέστη,ως επίσης και ΛΚ 14.000ειδικές αποζημιώσεις, πουκατέ βαλε, όπως ισχυρίσθηκε για την προεκλογική του εκστρατεία. Η αγωγή του βασίσθηκε, ουσιαστικά, στον ισχυρισμό του ότι, όταν 10 προσήλθε στο γραφείο του Εφόρου Εκλογής για να υποβάλει υπο ψηφιότητα για τις προεδρικές εκλογές του 1978, ως επίσης και γι'αυτές του 1983, ο έφορος εκλογής δεν τον εφοδίασε με το σχετι κό έντυπο. Το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι το θέμα ενέπιπτε στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Εκλογοδικείου και απέρριψε 15 τηναγωγήλόγω έλλειψηςδικαιοδοσίας. Αποφασίσθηκε ότι Εφόσο ηαιτία της αγωγής ήτανη ισχυριζόμενη άρνηση τοαρ μόδιου λειτουργού να εφοδιάσει τον εφεσείοντα με το σχετικό έ ^ π ο υποβολής υποψηφιότητας, πράξη που, αν αποδεικνύετο αληθινή θα αποτελούσε παράβαση του περί Εκλογής (Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας)Νόμου, 1959 (Ν37/59), αρμό διο Δικαστήριο να επιληφθεί του θέματος ήταν το Εκλογοδικείο καιόχι το Επαρχιακό Δικαστήριο. Η έφεσηαπορρίφθηκε με έξοδα. 'Εφεση. Έφεση από τον ενάγοντα κατά της απόφασης του 1042 20 25 1Α.Α.Δ. Πίτσιλλοςν. Δημοκρατίας ν 5 ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας κατάτης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Παπαδόπου λος, Π.Ε.Δ. και Ηλιάδης, Ε.Δ.) που δόθηκε στις 30 Ιου λίου, 1988 (Αρ.Αγωγής 9870/85) μετηνοποία απορρίφθηκε η αγωγή του για γενικές αποζημιώσεις για την ηθική και κοινωνική προσβολή που υπέστη και ειδικές αποζη μιώσεις ύψους £14.000.- ποσόπουκατέβαλεόπως ισχυρί ζεταιγιατηνπροεκλογικήτουεκστρατεία. Οεφεσείωνπαρουσιάσθηαυτοπροσώπως. 10 Μ. Φλωρέντζος, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρα τίας, γιατηνεφεσίβλητη. Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ, Δ.: Την απόφασητου Δικαστηρίου θαδώσει οδικαστής Αρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Ο εφεσείων Μόδεστος Πίτσιλλος θέλει να είναι πάνταυποψήφιος για τις βουλευτικές και προεδρικές εκλογές. Εμφανίζει τον εαυτό του φλογερό υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δεινό υπερασπιστή τους στα Δικαστήρια, ενώπιον των οποίων ευρίσκεται μόνιμα,δίδονταςστους νόμους, καιιδιαίτερα στο Σύνταγμα,μιαλαϊκότροπηκαισυνθηματολογικήδική τουερμηνεία. Πιστόςστοβίοκαιπολιτείατουεπεδίωξεναυποβάλει υποψηφιότητα για τις προεδρικές εκλογές του 1978 και 25 1983. Στις 17.1.78 πήγεστογραφείοτου ΕφόρουΕκλογής στο Υπουργείο Εσωτερικών καιζήτησετοσχετικό έντυπο υποβολής υποψηφιότητας. Ο αρμόδιος όμως λειτουργός δεντον εφοδίασε μεαυτό.Έτσι,οεφεσείων δενήταν υπο ψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 1978. Μολονότι δεν 30 φαίνεταικαθαράαπότηνέκθεσηαπαιτήσεως,που συνέτα ξε ο ίδιος, κατάπόσο επαναλήφθηκε το ίδιο και για τις προεδρικές εκλογές του 1983,φαίνεταιπωςαυτό υπονοεί ται. Στις 14.2.86ο εφεσείων καταχώρησεαγωγήστο Επαρ" 1043 Αρτεμίδης, Α. Πίτσιλλοςν.Δημοκρατίας
(1991)χιακόΔικαστήριο Λευκωσίας στην οποία αξιώνει γενικές αποζημιώσεις για την ηθικήκαι κοινωνική προσβολή που υπέστη και ειδικές αποζημιώσεις ύψους £14.000, ποσό που κατέβαλε όπως ισχυρίζεται για την προεκλογική του εκστρατεία. Ο δικηγόρος της Δημοκρατίας ήγειρε ενώπιον του πρωτόδικου Πλήρους Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκω σίας, ζήτημα αναρμοδιότητας να επιληφθεί της αγωγής γιατί, σύμφωνα με το άρθρο 145 του Συντάγματος το Ανώτατο ΣυνταγματικόΔικαστήριο, σήμερα Ανώτατο Δι- ίο καστήριο, κέκτηται αποκλειστικής δικαιοδοσίας να απο φασίζει οριστικώς καιαμετακλήτωςπάνωσεοποιαδήποτε εκλογική ένσταση πουασκείται σύμφωνα μετον εκλογικό νόμο κατάτης εκλογής του Προέδρουτης Δημοκρατίαςή Βουλευτών της Βουλήςτων Αντιπροσώπων. Τοπρωτόδι- 15 κο Δικαστήριο, πολύ ορθά κατάτη γνώμη μας,απεδέχθη την έκδηλα νομικά ορθή άποψητου δικηγόρου της Δημο κρατίαςκαιαπέρριψετηναγωγήτου εφεσείοντος. Ο εφεσείων καταχώρησε την υπό συζήτηση έφεσηενα ντίον της πιο πάνωαπόφασης. Εισηγήθηκε πως ηάποψη 20 του πρωτόδικου Δικαστηρίου είναι εσφαλμένη γιατί το αγώγιμοτουδικαίωμααπορρέει απότιςδιατάξειςτου άρ θρου 172 του Συντάγματος,πουκαθιστούν την Δημοκρα τία υπεύθυνηγια κάθεζημιογόνο άδικη πράξηή παράλει ψη των υπαλλήλων τηςκατά τηνάσκησητωνκαθηκόντων 25 τουςή κατ'επίκληση τηςασκήσεως τωνκαθηκόντωντους. Συμφωνούμε απόλυτα με την κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Ηαιτία αγωγής του εφεσείοντος, όπωςδια τυπώνεται στην παράγραφο8 της εκθέσεως απαιτήσεως, πουενπάσηπεριπτώσει δενμπορούσε ναήτανάλλη,είναι 30 πως οαρμόδιοςλειτουργός αρνήθηκενατον εφοδιάσει με έντυπογιαυποβολήυποψηφιότητας.Η ισχυριζόμενη αυτή πράξη του λειτουργού θα παραβίαζε τον περί Εκλογής (Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος τηςΔημοκρατίας)Νόμοτου 1959 (37/59)και επομένως αρμόδιο Δικαστήριο να επιλη- 35 φθείαυτούτουπαραπόνουθαήταντο Εκλογοδικείο. Η έφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα ειςβάρος τονεφεσείοντος. 1044 5