1Α.Α.Δ. 29Νοεμβρίου1991 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΔΛπής] ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΣΤΑΥΡΑΚΗ ΛΤΔ, Ενάγοντες, ν. ΖΙΜISRAELNAVIGATIONAND OTHERS, Εναγομένων. (ΑγωγήΝαυτοδικείου Αρ. 214/87). Μεταφορά εμπορευμάτων διά Θαλάσσης — Απαίτηση για απώλεια εμπορευμάτων — Ανταπαίτηση για ναύλο. 5 10 .c Φορτωτική — Όρος που περιορίζει την ευ&ύνη του μεταφορέα — Κατά πόσο είναι αντίθετος με το άρθρο 28 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149 — Κανόνες της Χάγης — Κατά πόσο εφαρμόζο νται στην παρούσα περίπτωση — άρθρο 2 του περί Μεταφοράς Εμπορευμάτων διά Θαλάσσης Νόμου, Κεφ 263 — Κατά πόσο εν σωματώθηκαν στην φορτωτική με αναφορά (incorporated by reference)— Κατά πόσο υπερισχύουν τουπεριοριστικού όρου. Σύμβαση — Ερμηνεία — Ύπαρξη αλληλοσυγκρουόμενων όρων — Πρέπει να εφαρμοσθεί ο όρος που αντικατοπτρίζει την πραγματι κή πρόθεση τωνμερών. Ναύλος — Πότεθεωρείται ότι κερδίθηκε — Όρος φορτωτικής — Με την φόρτωση των εμπορευμάτων, ανεξάρτητα από το αν αυτά πα ραδοθούν ή όχι. Μαρτυρία — Αλλοδαπό δίκαιο — Αν δεν υπάρχει μαρτυρία yta το τι προβλέπει, θεωρείταιότι είναι το ίδιο μετοΚυπριακό δίκαιο. 20 25 3Q Η ενάγουσα αξίωσε από τους εναγόμενους αποζημιώσεις ΛΚ2.071.43, ποσό που πλήρωσε για το άνοιγμαπιστωτικήςεπιστολής (letter of credit)γιαεμπορεύματα πουθατηςαπεστέλλοντο από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα εμπορεύματαφορτώθηκανστο πλοίο εναγόμενο2, συσκευασμένασε ένακιβώτιο, αλλά ουδέποτε παραδόθηκανστηνενάγουσα.Οόρος24 τηςφορτωτικής περιόριζε την ευθύνη του μεταφορέα σε ΗΠΑΔολ 500 ανά κιβώτιο. Μετον όρο 4(ii) ενσωματώνονταν με αναφορά (incorporatedby reference) οι Κανόνες της Χάγης σαν μέρος των όρων της φορτωτικής. Με τον όρο 19 ο ναύλος εθεωρείτο ότι είχε κερδιθεί (was earned) με την παραλαβήτων εμπορευμάτων απότον μεταφορέα,ανεξάρτητα από την ενδεχόμενη απώλεια του πλοίου ή τωνεμπορευμάτων. Ήταν παραδεκτό ότι ο ναύλος,ανερχόμενοςσε ΗΠΑ Δολ 215.75, 1087 Σταυράκηv.Zim Israel
(1991)δεν είχε πληρωθεί απότην ενάγουσα.Οιεναγόμενοι ήγειραν ανταπαίτησηγι αυτό. Αποφασίσθηκε ότι (α)Οόρος24τηςφορτωτικήςπεριόριζετην ευθύνητωνεναγο μένων σε ΗΠΑ Δολ500ανάκιβώτιο εμπορευμάτων. Οόρος δεν ερχόταν σε σύγκρουση με το άρθρο 28
(1)του περί Συμβάσεων Νόμου,Κεφ.149. (β)Αν και οι Κανόνες της Χάγης δενμπορούσαν να εφαρμο σθούν δυνάμει του άρθρου2του περί Μεταφοράς Εμπορευμάτων δια θαλάσσης Νόμου Κεφ. 263,εντούτοις είχαν ενσωματωθεί με αναφορά (incorporated by reference) στη φορτωτική μετονόρο4 (ϋ)αυτής. 5 ™ (γ) "Οπουυπάρχουναλληλοσυγκρουόμενοι όροι σεμίασύμβα ση θα πρέπει να εφαρμόζεται ο όρος πουαντικατοπτρίζειτην πραγματική πρόθεση των μερών, διαβάζονταςκαι ερμηνεύοντας ^5 όλο τοσυμβόλαιο. Στην παρούσαυπόθεση,υπερίσχυσε οόρος24, που περιόριζε την ευθύνητουμεταφορέα. (δ) Σύμφωνα μετον όρο 19της φορτωτικήςοναύλος είχεκα ταστεί πληρωτέος στοακέραιο μετηνπαραλαβήτωνεμπόρευμα- ^Π των απότους εναγόμενους, και, κατά συνέπεια η ανταπαίτηση έπρεπενα επιτύχει. (ε) Αν και ηφορτωτική προνοούσε ότιτο εφαρμοστέο δίκαιο του συμβολαίου ήταντο Ισραηλινό ήαυτό τωνΗΠΑ, εφόσονδεν είχεπροσαχθεί μαρτυρίαγιατοτιπροέβλεπαν,εθεωρείτο ότι ήσαν τα ίδιαμε το Κυπριακόδίκαιο. 25 Εκδόθηκεαπόφαση υπέρ της ενάγουσας για ΗΠΑ Αολ284.25με ε%οδα.Δενεκδόθη κε διαταγή γιαταέξοδα της ανταπαίτησης. Υποθέσεις πουαναφέρθηκαν. Philips v.Philips[1878]4Q.B.D. 127- 30 Tzortzis v. MonankLineΑ/Β [1968] 1 W.L.R. 406· Ascherberg v.Casa Musicale Sonzango[1971] 1 W.L.R. 173·' Vlachos v.DorotheaShipping
(1980)1C.L.R. 113Lloydv. Guibert [1865]L.R. 1Q.B. 115Gosse MillardLtd. v. CanadianGovernment MerchantMarine [1929]A.C. 223Electromatic Constructions Co. Ltd.v.Azov
(1988)1C.L.R. 768- 1088 35 1 Α.Α.Λ. Σταυράχηv.Zim Israel Domestica Ltd. v.Adriatica SocietaperAzioni diNavigazione, A.L. Mantovani&SonsLtd.
(1981)1C.L.R. 85W.R.Varnish& Co. v."Kheti"[1949]Lloyd's525- 5 Studebaker Distnbutors v. Charlton Steam Shipping Ltd. [1938] 1 K.B.459S.N.Co.v.ThomsonAikman[1920]S.C. (H.L.) 159OrientalSteamship Co. Ltd. v.TyIor[1893j2 Q.B.D.518· •TheDominique"[1989]Part5,Vol 1,431 Lloyd'sL.R.Ex p. Nyholmv.Child[1873]43 LJ. M.K. 21• 10 Du Fourcet v.Bishop[1886] 18Q.B.D.
- ΑγωγήΝαυτοδικείου. Αγωγήγια αποζημιώσεις γιατις ζημιές που υπέστησαν οι ενάγοντες λόγωτης μηπαράδοσης εμπορευμάτων που οι εναγόμενοι είχανκαθήκονσαν μεταφορείς ναπαραδώ15 σουν. Μ.Σάββα (κα)γιαΓ. Μιτσίδη, γιατους ενάγοντες. Ε.Κονρρη (κα)για Μ. Μοντάνιο, γιατους εναγόμε νους. Cur.adv.vuU. 20 ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Δ. ανάγνωσε τηνακόλουθη από φαση. Οιενάγοντες μετηναγωγή αυτή αξιοΰν εναντίον των εναγομένων αποζημιώσεις για τις ζημιές πουυπέστη σανλόγωτης μηπαράδοσηςεμπορευμάτων,πουοι τελευ ταίοι, σύμφωνα μετον ισχυρισμό τωνεναγόντων, είχαν -
- καθήκονσανμεταφορείς ναπαραδώσουν. Η βάση τηςαγωγής είναι παράβασησυμφωνίας μετα φοράς, οι όροι της οποίας αναφέρονται στη φορτωτική υπ' αρ. SAV/LIM 1000καιη οποία έχει κατατεθείσαν μέροςτουτεκμηρίου
- 1089 Παπαδόπουλος,Δ. Σταυράκη v. Zim Israel
(1991)Η προφορική μαρτυρία ηοποία έχει προσκομισθεί στο Δικαστήριο ήτανπεριορισμένη. Εκ μέρους των εναγόντων έχει καταθέσει μόνο ένας μάρτυρας, ο κ. Γεώργιος Παύλου, ενώ οι εναγόμενοι δεν έχουν προσκομίσει καμιά μαρτυρία,αλλά περιορίσθηκαν να αμφισβητήσουν τη μαρτυρία του μάρτυρα των εναγό ντων στην αντεξέταση. 5 Ο μάρτυραςΠαύλου, μεταξύάλλων, ανάφερεότι εργά ζεται στην ενάγουσα εταιρεία και ότι τα επίδικαεμπορεύ ματα ουδέποτε παρεδόθησαν στην εταιρεία τους. Προχώ ρησε δε στην αντεξέταση και παρεδέχθη πως δεν πληρώθηκε οναύλος των $215.75.Παρόλοπου οι ίδιοι ζή τησαν ναπληρώσουν εντούτοις δεν έγιναν δεχτάαπότους εναγόμενους. Η κατάληξη της μαρτυρίας του στο σημείο αυτό ήταν πως δεν πλήρωσαν τα ναύλα, όπως είναι η 1 5 ανταπαίτηση των εναγομένων. Προς υποστήριξη και συμπλήρωση της προφορικής του μαρτυρίας κατέθεσε στο Δικαστήριο σαν τεκμήρια τη φορτωτική SAV/LIM 1000, την αίτηση που έκαμε η ενά γουσα εταιρεία στην Τράπεζα Barclays για το άνοιγμα 20 τραπεζικής πίστωσης προς όφελος της Εταιρείας Indeco Enterprises Inc., Αμερικής, καθώς και το τιμολόγιο της Εταιρείας Indeco Enterprises Inc., για τα εμπορεύματα που, όπως ανέφερε στο Δικαστήριο, ποτέ δεν της παραδό- 25 θηκαν. (Ολα ταέγγραφακατατέθηκαν σαντεκμήριο 1) Ο Μ.Ε.1 Γεώργιος Παύλου, περαιτέρω ανάφερε ότι η ενάγουσα εταιρεία χρεώθηκε με το ποσό των £2.071,43, ποσό το οποίο η Τράπεζα Barclays πλήρωσε γιαλογαρια σμό των εναγόντων σύμφωνα με την τραπεζική πίστωση που άνοιξε, μετά από αίτηση των εναγόντων. Προς υπο- 30 στήριξη αυτού του ισχυρισμού κατάθεσε σχετικό έγγραφο της ΤράπεζαςBarclaysστο οποίο αναφέρεταιηχρέωση ως μέρος του τεκμηρίου 1. Οι εναγόμενοι έχουν αμφισβητήσει τόσο στην αντεξέ ταση, όσο και στην αγόρευση της ευπαιδεύτου δικηγόρου 35 1090 1Α.Α.Δ. Σταυράχη v. Zim Israel Παπαδόπουλος,Δ. τους,τησχετικότητα των κατατεθέντων εγγράφων μεταξύ τους,προβάλλοντας τις διαφορέςπουείχανκαιτιςελλεί ψεις σεσχέση μετη φορτωτική. 5 Στην αγόρευση της ηευπαίδευτος συνήγορος τωνεναγομένων, εισηγήθηκε όπωςαυτάταέγγραφαδενθαπρέπει να ληφθούν υπόψηαπότο Δικαστήριο, καθότιήταναντι φατικάπρος τηφορτωτικήκαιδιότι δεν αναφέροντο στη δικογραφία. Σεαυτότο στάδιοθαήθελανακαταστήσωσαφέςότιη 10 ΘΧή ε ^ ν α ι °τι τ α δικόγραφα θαπρέπει ναπεριέχουν μόνο τα περιληπτικά γεγονότα πάνωστα οποία ηκάθεπλευρά βασίζεται, καιόχι τημαρτυρίαμετηνοποίαθαπροσπαθή σει κάποιοςνατααποδείξει.(ΒλέπεΘεσμοίΠολιτικής Δι κονομίας,Δ.19, θ.4,ΘεσμοίΝαυτοδικείου 1893, Δ87, Δ88, Philips v. Philips [1878] 4 QBD, 127, Bullen & Leake 15 Precedents of Pleadings 12th Ed., p.37.) Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν τίθεται καν θέμα κατάπόσο οι ενάγοντες θαέπρεπενααναφέρουντοτιμολόγιο στην ΈκθεσηΑπαί τησης τους,καθότιτούτοαπό μόνο τουδεμπορεί νααπο2ο τελέσειβάσηαγωγής,αλλά μαρτυρίαμετηνοποία σκοπείται η απόδειξη γεγονότων πάνω στα οποία βασίζεται η αγωγή,δηλαδήτηςαγοράςεμπορευμάτωνκ.τ.λ.. α Πράγματι μεταξύ των κατατεθέντων εγγράφων υπάρ χουν μερικές μικρές επουσιώδεις διαφορές, οι οποίες 25 όμως δε μειώνουν καθόλου την αποδεικτικήτους αξίαμε οποιοδήποτε τρόπο.Τογεγονός ότι στο τιμολόγιο καθώς και στο Packing Slip, τα εμπορεύματα χαρακτηρίζονται "Furnishings Fabrics", ενώ στη φορτωτική "Furnishing Fabrics", το θεωρώ εντελώς επουσιώδες λαμβάνοντας 30 υπόψη μάλιστα ότι καμιά μαρτυρία δεν έχει προσαχθεί από πλευράς εναγομένων, με την οποία να"αμφισβητείται η εγκυρότητατωνεγγράφωνήναγίνεται εισήγησηότισχε τίζονται μεάλλη φόρτωση καιάλλα εμπορεύματα.Το ίδιο πιστεύω και για τη διαφορά στην ημερομηνία φόρτωσης 35 που αναφέρεται στο Packing Slip και στη φορτωτική» δη λαδή 9/12/86 και 21/12/86,αντίστοιχα. Όσον αφορά την αίτηση για άνοιγμα πίστωσης (Documentary Credit 1091 Παπαδόπουλος,Δ. Σταυράκη v. Zim Israel
(1991)Application), στο οποίο αναφέρεται σαν τελευταία μέρα φόρτωσης η 30/10/86,ενώ η φόρτωση έγινε στις 21/12/86, φαίνεται καθαρά απότο τεκμήριο 1,που είναι ηαπόδειξη χρέωσης της ενάγουσας εταιρείας για το ποσό της τραπε ζικής πίστωσης ημερομηνίας 19/1/87,ότι οι όροι της αίτη- 5 σηςγια άνοιγματραπεζικήςπίστωσης τροποποιήθηκαν. Με βάση την πιο πάνω μαρτυρία η οποία έχει τεθεί ενώπιον μου και αξιολογώντας το μόνο μάρτυρα στην υπόθεση, κ. Παύλου,τον οποίο κρίνω αξιόπιστο και ειλι κρινή, αποδέχομαι πλήρως τη μαρτυρία του ως προς τα 10 γεγονότα της υπόθεσης τα οποία ανέφερε. Θα κατέληγα στο συμπέρασμα αυτόκαι εάνακόμηαγνοούσα τα κατατε θέντα τεκμήρια (πλην της φορτωτικής), λαμβανομένου υπόψη ότι καμιά μαρτυρία με αντίθετες θέσεις δεν έχει προσαχθεί απόπλευράς εναγομένων, ως επίσης καιτο χα- 15 μηλό επίπεδο απόδειξης που απαιτείταισε πολιτικές υπο θέσεις όπωςαυτήν. Η βάση της αγωγής αυτής είναι παράβασησυμφωνίας μεταφοράς. Ηφορτωτική (Bill of Lading), ηοποία έχει κα τατεθεί σαν τεκμήριο, από νομικής πλευράς έχει τρεις 2 0 πτυχές. (Βλέπε Schmitthoffs "Export Trade", 8th Ed., p. 482). Είναι α)απόδειξηαπότον πλοιοκτήτη ότι παρέλαβε τα εμπορεύματα στην κατάσταση και στην ποσότητα στην οποία αναγράφεται, β)καταμαρτυρείτους όρους της συμ φωνίας μεταφοράς,αλλά όχι πάντοτε εξαντλητικά (βλέπε Carver "Carriage of Goods by Sea", Vol. 1, 12th Ed., p. 4853), και γ) είναι τίτλος κυριότητας των εμπορευμάτων (document of title), δίνοντας τη δυνατότητα στο φορτωτή (consignee) να μεταβιβάζει την κυριότητα τους με την οπισθογράφηση και παράδοση της φορτωτικής σε τρίτους. 30 (Αυτό επιτυγχάνεται με την εφαρμογή του Bills of Lading Act 1855, άρθρο 1, το οποίο εγκαθιδρύει τη συμβατική σύνδεση μεταξύ του μεταφορέα και των μελλοντικών οπισθογραφέων της φορτωτικής.) Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι όροι της συμφωνίας 35 μεταφοράς περιέχονται στη φορτωτική,τεκμήριο 1,εξαντ λητικά και καμιά μαρτυρία δεν έχει δοθεί από πλευράς 1092 1 ΑΛΛ. Σταυράκη v. Zim Israel Παπαδόπουλος, Δ. εναγόντων γιατην ύπαρξη οποιωνδήποτεάλλων όρων,ως - επίσης καμιάμαρτυρίαδεν έχει δοθεί κατά πόσο οιενάγο ντες διαμαρτυρήθηκανως προς τους όρους που περιέχοντο στη φορτωτική.(ΒλέπεCarver (ανωτέρω),σελ. 50, παc ράγραφος60καισελ. 52,παράγραφος 63.) Ο όρος 27 της φορτωτικής αναφέρεται στο εφαρμο στέο Δίκαιοτου Συμβολαίου("proper law of the contract") να είναι1ο Νόμοςτου Ισραήλήτων Ηνωμένων Πολιτειών. Βέβαια ηύπαρξηρητού όρου που να επιλέγει το σύστημα ^ τουΝόμου(choice of law clause)πουθαεφαρμοστεί σε ένα συμβόλαιο, δε δεσμεύει πάντοτε ένα Δικαστήριο (ίδε The Fehmam
(1958)1W.L.R. 159, 162 per Lord Denning,θέση όμως που διαφοροποιήθηκε μερικώς από τον ίδιο στην Tzortzis v. Monark Line Α/Β [1968] 1 W.L.R. 406, σελ. 15 411). 20 25 Στησυγκεκριμένη περίπτωση όμως, καινοουμένου ότι ο αλλοδαπός νόμος δεν έχει αναφερθεί στα Δικόγραφα, κάτι που θα έπρεπε να είχε γίνει, (ίδε σχετικά Ascherberg v. Casa Musicaie Sonzagno [1971] 1 W.L.R. 173 και Vlachos v. Dorothea Shipping
(1980)1 C.L.R. 113), και ούτε έχει αποδειχθεί ενώπιον μου, θεωρώ ότι αυτός είναι ο ίδιος με τον κυπριακό και γι' αυτό εφαρμόζω το Κυ πριακό Δίκαιο στην υπόθεση αυτή. (Ίδε σχετικά Lloyd ν. Guibert [1865]L.R. 1Q.B. 115, 129) Πριν προχωρήσω στην εξέταση των όρων της συμφω νίας και ειδικότερα του όρου 24 της φορτωτικής,πουπε ριορίζει την ευθύνητου μεταφορέα,θαπρέπει να εξετάσω κατά πόσο εφαρμόζονταιοι Κανόνες της Χάγης οι οποίοι αναφέρονται στο Κεφ.263. 30" --Ή εξέταση αυτοιττου ενδεχόμενου ~στο στάδιο-αυτόείναιαπαραίτητη,-καθότι οι Κανόνες αυτοίέχουνυιοθετη θεί για ναπροστατεύσουν το φορτωτήαπόκατάχρησητης μεγάλης διαπραγματευτικής δύναμης του μεταφορέα, ο οποίος συνήθως δεν διαπραγματεύεται τους όρους. Όπως 35 είπε ο Λόρδος Sumner στην υπόθεση Gosse Millard Ltd. v. Canadian Government MerchantMarine [1929] A.C. 223, :· ''" 1093 Παπαδόπουλος,Δ. Σταυράκηv.ZimIsrael
(1991)σελ. 236, ο σκοπόςτουΝόμου ο οποίος περιείχετουςΚα νόνεςτηςΧάγης ήταν, "to replace a conventional contract, in which it was constantly attempted,often with muchsuccess to relieve the carrier from every kind of liability, by a legislative 5 bargain under which his position was to be one of restrictedexemption." Toάρθρο2 του. Κεφ.263 αναφέρει: "Subject to theprovisions of this Law,therules setout in the Schedule hereto (in this Law referred to as "the 10 rules") shall have effect in relation to and inconnection with the carriage of goods by sea in ships carrying goods from any port in Cyprus to any other port in or outside Cyprus." (ηυπογράμμισηείναιδική μου) 15 Κατά συνέπεια, εφόσον η όλη μαρτυρία καταδεικνύει ότι η φόρτωση έγινε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπουκαι •εκδόθηκεηφορτωτικήκαιαπό όπουθα γινότανημεταφο ρά, οι Κανονισμοίδεν εφαρμόζονται στην υπόθεσηαυτή. (Βλέπε EiectromaticConstructions Co. Ltd v.Azov
(1988)20 1 C.L.R., 768.) Ο όρος24 τηςφορτωτικήςαναφέρει: "(α) The Carrier shall in no event be or become liable for any loss or damage to the goods or in connection therewith in an amount exceeding the per package ^5 limitation containedin any legislation making the Hague Rules compulsorily applicable to this Bill of Lading or, where no such legislation is applicable,in an amountnot exceeding $500.- lawful money of the United States per package or unit. In the event of bulk cargo each ton of 30 1,000 kilos shall, as arule, be deemed to be the ordinary weight unit,and the Carrier's liability for this weight shall not exceed the said per package limitation. If according 1094 \ 1Α.Α.Δ. 5 10 15 2Q Σταυράκηv. Zim Israel Παπαδόπουλος, Δ. to the custom of the trade or according to special agreement the freight charged for any bulk cargo should be based upon a higher weight-unit, the limitation of liability to $500.- shall apply to the weight-unit in question. Furthermore, Carrier's liability if he is responsible at all, shall not exceed the market value of the goods at the time and place of shipment. Should, however, theinvoice value of thegoods belower thanthe market value at the time and place of shipment, the Carrierwill only pay theinvoice value.Thelimitationof liability mentioned above shall notapply intheeventthat the nature of the goods and valuation higher than the applicable limitation,shall have been declared in writing by the Merchant upon delivery to the Carrier and inserted in this Bill of Lading and extra freight paid if required, andin such case if theactualvalue of thegoods per package or per customary freight unit shall exceed such declared value, the value shall nevertheless be deemed to be the declared value and the Carrier's liability, if any, shall not exceed the declared value and any partial loss or damage shall be adjusted pro rata on thebasisof suchdeclaredvalue." Ο συνήγοροςτωνεναγόντων μεταξύάλλων εισηγήθηκε ότι ο όροςαυτός είναιάκυρος ή/καιδεντυγχάνει εφαρμο25 *?ής, διότι είναι εχθρικός (repugnant) με τους Νόμους της Δημοκρατίας και ειδικότερατων Κανονισμώντης Χάγης που περιέχονται στο Κεφ.263 καιαναφέρθηκε στο άρθρο 28τουΚεφ. 149,τοοποίολέει: 30 "28.
(1)Every agreement by which any party thereto is restricted absolutely from enforcing his rights underor in respect of any contract, by theusual legal proceedings in the Courts, or'which limits the time within which he may thusenforce hisrights,is void tothatextent." Δεσυμφωνώ μετηνπιοπάνω εισήγησηγιατίαπόαπλή 35 ανάγνωση τουπιοπάνω άρθρου φαίνεται καθαρά ότιδεν εφαρμόζεται στην περίπτωση αυτή.Το άρθρο απλώςακυ ρώνει συμφωνίες οι οποίες εμποδίζουν την έναρξηδικα1095 Παπαδόπουλος,Δ. Σταυράκηv. Zim Israel
(1991)στικών διαδικασιών.Παρόμοιαεισήγηση έγινε στηνυπό θεσηEiectromatic Constructions Co. Ltd.v.Azov
(1988)1 C.L.R., σελ. 768, σελ. 772, όπουνομολογήθηκε ότι τοπιο πάνω άρθροδεν έχειεφαρμογή.(Βλέπε επίσης,Pollock & Mulla,"IndianContract&SpecificReliefArts" 9thEd.,σελ. 5 295 και Domestica Ltd., v.Adriatica Societa per Azioni di Navigazione, A.L.Mantovani&SonsLtd.,
(1981)1 C.L.R., σελ. 85.) Όσον αφοράτην εισήγηση ότι αντιτίθεται στις ρητές πρόνοιες των Κανόνωντης Χάγης,ηαπάντησηείναιότι, ™ εφόσον έχω ήδη αποφανθεί ότι οι Κανόνες με βάση το άρθρο2τουΚεφ.263,δενέχουνεφαρμογήστηνπροκειμέ νηπερίπτωσησαν νομοθεσία, δεν τίθεται θέμααντίθεσης μενομοθετικήδιάταξη. Εντούτοις, λόγω του άρθρου 4(ii) της φορτωτικής,οι ^ Κανόνες της Χάγης ενσωματώνονται στη σύμβασημετα φοράς (incorporation by reference) σαν όρος τηςσυμφω νίας. (Carver "Incorporation of Rulesby contract",σελ. 235 και W.R. Varnish &Co. v."Kheti"[1949]Lloyd's525.) Αυτοί OLόροι και ειδικότερα τοάρθροIV, καν.5, έρ- 20 χονταισεαντίθεσημετονπεριοριστικό όρο24της φορτω τικής και είναι πλέον θέμα ερμηνείας του συμβολαίου ποιος από τους δύο υπερισχύει. Σε τέτοιες περιπτώσεις όπου υπάρχουνδύο αντικρουόμενοι όροι σε κάποια συμ φωνία, το Δικαστήριο θαπρέπει ναεφαρμόσει τον όρο ο 25 οποίος αντικατοπτρίζει την πραγματική πρόθεση των μερών, διαβάζοντας καιερμηνεύοντας όλο τοσυμβόλαιο. (Chitty on Contracts, 23rd ed., Vol.1, p. 294, para. 627 "Inconsistent or repugnant clauses". Επίσης, Carver, σελ. ~ n 439.) Συμφωνώμετηνεισήγηση τηςδικηγόρουτωνεναγομέ νων ότι ο όρος24 θαπρέπειναυπερισχύσει τωνενσωμα τωμένων όρων των Κανόνων της Χάγης. Αυτό τοσυμπέ ρασμα υποστηρίζεται απότηθέση στην οποίαευρίσκεται ο όρος 24 στη φορτωτική,ηαναφορά τουόρουαυτού και 35 στις δύο σελίδες με μεγάλα και ευδιάκριταγράμματα,σε 1096 1 Α.Α.Δ. Σταυράκη v. Zim Israel Παπαδόπουλος, Δ. αντίθεση με τους ενσωματωμένους όρους,για τηνανεύρε ση των οποίων κάποιοςθαπρέπει να προστρέξει σε άλλο κείμενο απόαυτότηςφορτωτικής. Ημαρτυρίαη οποίαέχει προσαχθεί ενώπιον μουκαταδεικνύει ότι η φορτωτική έχει συνταχθεί από τους ενάγο ντες και αποτελεί τους συνήθεις όρους με τους οποίους εμπορεύονται (standard contracts). 5 Παρόλοπουδεν έχει εγερθεί μετις αγορεύσεις,έχω με λετήσει το ενδεχόμενο στην εξέταση του περιοριστικού 10 όρου να εφαρμόζεται η ερμηνευτική αρχή -του Contra Preferentum, μιά και ο συντάξας τη συμφωνία βασίζεται πάνω στον περιοριστικό όρο. Ηαρχήαυτήόμως εφαρμό ζεται μόνο όταν υπάρχει ασάφεια (ambiguity) στον όρο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δε βρίσκω ότι ο όρος αυτός jr εισάγει οποιαδήποτεασάφεια,όσον αυστηράκαι εάνπρο σπαθήσωνατον ερμηνεύσω. 0 25 Για τους πιο πάνωλόγους καταλήγωστο συμπέρασμα ότι η απαίτηση των εναγόντων θα πρέπει να περιοριστεί ανάλογα, δηλαδή στα $500 Αμερικής για κάθε "Package" (κιβώτιο), που στη συγκεκριμένη περίπτωση θεωρείται σαν ένα,όπως αναφέρειη ίδιαηφορτωτική (.. 1carton..). (Ίδε σχετικά Studebaker Distributors v. CharltonSteam Shipping Ltd[1938] 1K.B. 459,467.) . Ηδικηγόρος των εναγομένων εισηγήθηκε ότι οι εναγόμενοι, έστω και εάν έχουν παραβείτην πιο πάνωσυμφω νία καιδεν παρέδωσαντελικά ταεμπορεύματα, εντούτοις, λόγω του όρου 19 της φορτωτικής, δικαιούνται στην αξίωσητουςγια ναύλα. Ο όρος 19αναφέρει: 30 "* "FREIGHT AND CHARGES:, The Merchant is obliged to pay freight. Freight to be paid in cash without discount and whether prepayable or payable at destination to be considered as earned and due on receipt of the goods by the Carrier and non-returnable in any 1097 Παπαδόπουλος, Α. Σταυράκη v. Zim Israel
(1991)event, ship and/orgoodslostornotlost." Πράγματι η μόνη ερμηνεία η οποία μπορεί να δοθεί στον πιο πάνω όρο, είναι αυτή που εισηγείται η συνήγο ρος των εναγομένων. Ειδικότερα σε αναφοράστη φράση "goods lost or not lost",δηλαδήθεωρείται ότι το δικαίωμα 5 για ναύλα κερδίζεται (it is earned) με τη φόρτωση. Αυτή η φράσηηοποίαείναι συχνή σε φορτωτικές,έχει στο παρελ θόν ερμηνευθεί με τον ίδιο τρόπο. (Βλέπε Απόφαση της Βουλής των Λόρδων στην PacificS.N. Co. v. Thomson Aikman [1920] S.C. (H.L.) 159 και Oriental SteamshipCo. 1 0 Ltd. v. Tylor [1893]2 Q.B.D. 518, Carver (Τόμος Π), παρ. 1163 και 1147.) Επίσης για το prepaid freight γίνεται εξαντλητική μνεία στην πρόσφατη απόφαση της Βουλής των Λόρδων στην "The Dominique"[1989] Part 5, Vol. 1, σελ. 431, Lloyd's LR. 15 Βέβαια σε αυτή την αρχή της προπληρωμής των ναύ λων (advance freight στη νομική γλώσσα), υπάρχουν εξαι ρέσεις: (Βλέπε σχετικά Schmitthoff σελ. 473-474) α) Όταν το πλοίο ποτέ δε ξεκίνησε να κερδίζει το ναύλο (never began to earn freight), όπως είναι παραδείγ- ^0 ματος χάριν όταν δεν ξεκίνησε καν το ταξίδι. {Ex p Nyholm v. Child[1873] 43 L.J. Β.Κ. 21,24). β) Εάντα εμπορεύματαχάθηκανπριν το προπληρωτέο ναύλο κατέστη πληρωτέο (δηλαδή στην περίπτωση αυτή πριν καν φορτωθούν). The Lorna I
(1983)I Lloyd's Rep. *5 373 και γ) Εάντα εμπορεύματαχάθηκανλόγω κάποιουσυμβά ντος που δεν είναι από τους αναμενόμενους κινδύνους (an expected peril). Du Fourcet v.Bishop[1886] 18 Q.B.D., 373. Οι πιο πάνω όμως εξαιρέσεις δεν εφαρμόζονται στη συγκεκριμένη περίπτωση,καθότι δεν υπάρχει οποιαδήπο τε μαρτυρίαπουναυποστηρίζει τέτοια εισήγηση. 1098 30 1Α.Α.Δ. Στανράκηv.Zim Israel Παπαδόπουλος, Δ. Τοθέμαόμως είναι ποιαείναι η μαρτυρίαπουυποστη ρίζει την ανταπαίτηση των εναγομένων. Οι εναγόμενοι δεν έχουν προσκομίσει κανένα μάρτυραώστε ναυποστη ρίξουν την ανταπαίτησητους, ειδικότερα εφόσον οιενά5 γοντες αρνούνται,στην παράγραφο4τηςαπάντησηςτους στην ανταπαίτηση,αυτήτην απαίτηση. Όμως ο μάρτυρας των εναγόντων υπ'αριθ. 1,στην αντεξέτασηπαραδέχθηκε ότι δενπλήρωσαν ταναύλαπουήταν$215,75, όπως εξάλ λου αναφέρονται και στη φορτωτική. Πιστεύω ότιτούτο, 10 και σεσυνδυασμό μετογεγονός ότιεκδόθηκε φορτωτική που αποτελεί εκπρώτης όψεως μαρτυρίαότι ταεμπορεύ ματα πράγματι φορτώθηκαν,είναι αρκετό για.νααποδεί ξει την ανταπαίτησητων εναγόντων και κατάσυνέπειαη ανταπαίτησηεπιτυγχάνει. 15 Υπό τοφωςτωνανωτέρωκαταλήγωως εξής: α) Εκδίδωαπόφαση γιαποσό284,25Δολαρίων Αμερι κήςή το ισόποσο σε Κυπριακές Λίρεςκατάτην ημέρατης πληρωμής, εναντίον των εναγομένων καιυπέρτωνεναγό ντων. 20 β) Οι εναγόμενοι ναπληρώσουν ταδικαστικά έξοδα της αγωγής. Τα έξοδα αυτά να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή. γ)Δεν εκδίδωκαμιάδιαταγήγιαταέξοδατηςανταπαίτησης,καθότιδενπροκλήθηκανουσιαστικά τέτοιαέξοδα. Απόφασηγια 284,25ΔολλάριαΑμερι κής. Διαταγή για έξοδα ωςανωτέρω. 1099