(1991)13Δεκεμβρίου, 1991 [ΠΙΚΗΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Λ/σχές] ΤΑΣΟΥΛΛΑ Κ. ΕΓΓΛΕΖΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΗ, Αιτήτριες, ν. ΤΑΜΕΙΟΥ ΓΙΑ ΠΛΕΟΝΑΖΟΝΠΡΟΣΩΠΙΚΟ, Καθ'ου ηαίτηση. (Εφεσηδι'υπομνήματος Αρ. 278). Σύμβαση εργασίας — Εργαζόμενες σαν καμαριέρες σε οργανωμένα διαμερίσματα — Διακοπή της εργασίας των περί το τέλος Οκτω βρίου, και επανέναρξη της περί τις αρχές Απριλίου, τον κάθε έτους, από το 1985—Μετά τηνδιακοπή ενεγράφοντο σαν άνεργες και εισέπρατταν πλήρες επίδομα ανεργίας — Κατά πόσο υπήρχε πλήρης διακοπή ήαπλή αναστολή,της εργοδότησήςτους. 5 Οι εφεσείουσες εργάζονταν σαν καμαριέρες σε οργανωμένα διαμερίσματα στον Πρωτάρα, Αμμοχώστου. Προσλήφθηκαν για πρώτηφορά το
- Κάθε έτος ηεργασίατους διακοπτότανπερί το τέλος Οκτωβρίου και ξανάρχιζε περί τις αρχές Απριλίου του 10 επόμενου έτους. Κάθε φορά οι εφεσείουσες εγγράφονταν σαν άνεργες και εισέπρατταν πλήρες επίδομα ανεργίας. Η συλλογική σύμβαση μεταξύ του ΠαγκυπρίουΣυνδέσμου Ξενοδόχων (ΠΑΣΥΞΕ) και συνδικαλιστικών οργανώσεων προνοούσε ότι σεπερίπτω ση προσωρινής διακοπήςτης εργοδότησης ο μέν εργοδότης όφειλε 15 να κατακρατήσει το 25%των μισθών τους για να τους το καταβάλει κατά την επιστροφή τους στην εργασία οι δε εργοδοτοΰμενοι όφειλαν να δηλώσουν το γεγονός αυτό στο Γραφείο Εργασίαςγια να εισπράττουν μειωμένο επίδομα.Στις 3.11.89τερματίστηκε οριστικά η εργοδοτησή τους. Το εφεσίβλητο Ταμείο αρνήθηκε να κα- 20 ταβάλει στις εφεσείουσες οποιοδήποτε ποσό αποζημίωσης, διότι θεώρησε ότι κάθε φοράπου σταματούσαν να εργάζονται επήρχετο πλήρης διακοπήτης εργοδότησής τους καιεπαναπροσλαμβάνοντο το ερχόμενο έτος, με αποτέλεσμα να μην έχουν ποτέ συμπληρώσει την ελάχιστη περίοδοσυνεχούς εργοδότησης γιαναδικαιούνταισε 25 πληρωμή λόγω πλεονασμού. Το Δικαστήριο ΕργατικώνΔιαφορών αποφάσισευπέρτου εφεσίβλητου Ταμείου. Αποφασίσθηκε ότι Από τα γεγονότα της υπόθεσης, και ιδίως από το ότι οι εφε σείουσες κάθε φορά εγγράφονταν σαν άνεργες και εισέπρατταν πλήρες επίδομαανεργίαςκαιαπό τοότι καιοι δύοπλευρές δεντη- 1118 30 1Α.Α.Δ. 5 Εγγλέζου ν.ΤαμείουΠλέον. Προσωπικού ροΰσαντις πρόνοιεςτηςσυλλογικής σύμβασηςγιαπροσωρινή δια κοπήεργοδότησης, ήτανφανερόότικαιοιδύοπλευρές θεωρούσαν τις σχέσεις τους, σαν εργοδοτών και εργοδοτουμένων αντιστοί χως, ότι διακόπτοντανπλήρως απότον Νοέμβριο του κάθε έτους μέχρι τον Απρίλιοτου επόμενου έτους. Η έφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Thompson v. Bristol Channel Ship Repairersand EngineersLtd. [1970]Uoyd's Rep.105- 1 0 Hunterv. Smith'sDockCo. Ltd.[1968]2AUE.R. 81Fitzerald v.HallRussel & Co. [1969]3All E.R.
- Υπόμνημα. Υπόμνημα από το Δικαστή του Δικαστηρίου Εργατι κών Διαφορών σχετικά με την απόφαση του ημερ. 28 15 Μαΐου, 1991 στην αίτηση τηςΤασούλας Κ. Εγγλέζου και Μαργαρίτας Κ. Κίτσιου εναντίον τουΤαμείου γιαΠλεο νάζον Προσωπικό με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση τους γιακαταβολή πληρωμής απότοΤαμείο συμφωνά με το άρθρο 16
(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως 20 Νόμου,24/67 έως 1990. Λ. Γεωργιάδον(χα),γιατιςαιτήτριες-εφεσείουσες. Γ.Πακαϊωάννον, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, γιατον καθ'ουη αίτηση. Cur. adv. vult. 25 ΠΙΚΗΣ Δ.: Τηνπρώτηαπόφασηθαδώσει ο δικαστής Αρτεμίδης και τη δεύτερη εγώ. Οδικαστής Κωνσταντινίδηςσυμφωνεί καιμετιςδυο αποφάσεις. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ Δ: Μετο υπό εξέτασηυπόμνημαοι εφε σείουσες επιδιώκουν την αναθεώρηση της απόφασηςτου 30 Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών σύμφωνα με την οποία απορρίφθηκετο αίτημα τους να διαταχθεί τοΤα μείο Πλεονάζοντος Προσωπικού νατους καταβαλει πλη1119 Αρτεμίδης,Δ. Εγγλέζουν.ΤαμείουΠλέον. Προσωπικού
(1991)ρωμή,σύμφωνα με τοάρθρο 16
(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου, 24/67 έως 90, γιατί διακόπηκε η εργοδότησή τουςλόγωπλεονασμού. Τα πραγματικάγεγονότα της υπόθεσης είναι τα εξής. Οι εφεσείουσεςεργαζόντουσαν απότις3.6.1985, ως καμα- 5 ριέρες στην εταιρεία PILAVAK1S BROS. (HOTELIERS) LTD, η οποία διαχειριζόταν οργανωμένα διαμερίσματα στον Πρωτάρα.Το τέλος Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου η απασχόληση τουςδιακόπηκε και ενεγράφησανωςάνεργες στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων ^ και είσπρατταν ολόκληρο το ανεργιακό επίδομα. Στις 7.4.86επανήρχισε η απασχόλησητους μετην ίδια εταιρεία μέχρι τουτέλους Οκτωβρίουτου ίδιουχρόνου.Στοχρονι κό διάστημα από 1987 μέχρι 3.11.89,επανέρχοντανστην εργασία τους πάντοτε την 1η Απριλίου μέχρι τέλους 15 Οκτωβρίου.Στις3.11.89 τερματίστηκε οριστικάηαπασχό λησητους. Όταν διακόπτετοηεργασία τους,καιγιαόλα τα χρονικά διαστήματα της διακοπής, ενεγράφονταν ως άνεργες και έπαιρνανολόκληρο το επίδομα, όπως έχουμε ήδη αναφέρει. 20 Το εκδίκασαν Δικαστήριο αναφέρθηκε στο σχετικό άρθροτουΝόμου,16
(1), πουέχειωςεξής: "Οταν κατάή μετά την έναρξιν της ισχύος του πα ρόντος εδαφίου,η απασχόλησις εργοδοτουμένουαπασχοληθέντος συνεχώς επί εκατόν τεσσάρας τουλάχι- 25 στον εβδομάδαςυπότουαυτούεργοδότουτερματίζηται λόγω πλεονασμού, ο εργοδοτούμενος δικαιούται εις π^ληρωμήν λόγω πλεονασμού,εκτουΤαμείου,υπολογιζομένηνσυμφώνωςπροςτονΤέταρτονΠίνακα" Αφού αξιολόγησε τα πραγματικάγεγονότα, κατέληξε 30 στο συμπέρασμα πως κάθε φοράπου ηαπασχόλησητων εφεσειουσών τερματιζόταναπότο Νοέμβριο μέχρι τέλους Μαρτίου επερχόταν πλήρης διακοπή της εργοδότησης τους.Έτσι,όταναυτήτερματίστηκε τελικάστις3.11.1981, δεν είχε συμπληρωθεί συνεχής απασχόληση τους για 104 35 τουλάχιστον εβδομάδες,όπωςπροβλέπεται στο πιοπάνω 1120 1 Α.Α.Δ. Εγγλέζου ν.ΤαμείουΠλέον.Προσωπικού Αρτεμίδης, Δ. άρθροτου Νόμου. Η συνήγορος των εφεσειουσών εισηγήθηκε πως η εφαρμογήτων επιδίκων διατάξεωντου Νόμου από το δί κασαν Δικαστήριο είναι εσφαλμένη γιατί η διακοπή της 5 εργασίαςτων εφεσειουσών κάθεχρόνο ήταναπλή αναστο λή της εργοδότησης τους που δεν ισοδυναμούσε με πλήρη διακοπή. Τα εργασιακά θέσμια, που αφορούν στην Ξενοδοχιακή Βιομηχανία, συνέχισε η συνήγορος, ενισχύουν την άποψη της, εφόσο είναι γνωστό πως τα ξενοδοχεία 10 στον τόπο μαςαναστέλλουν τηλειτουργία τους κατά τους χειμερινούς μήνες και η εργοδότηση των υπαλλήλων τους κατά συνέπεια αναστέλλεται κατά τον ίδιο τρόπο και χρόνο. Έχουμετην άποψηπως ηαπόφασητου πρωτόδικου Δι15 καστηρίου είναι ορθή. Από τα παραδεκτά γεγονότα καθί σταται φανερό πως τόσο οι εργοδότες όσο και οι εφε σείουσες θεωρούσαν τις σχέσεις τους, ως εργοδοτών και εργοδοτουμένων αντιστοίχως, πως διακόπτονταν κάθε χρόνο από τον Νοέμβριο μέχρι Μαρτίου. Γι* αυτό, όπως 20 πολύ ορθά επισημαίνει το πρωτόδικο Δικαστήριο για να αιτιολογήσει το εύρημα του,τόσο οι εργοδότες όσο και οι εφεσείουσες δεν έκαμναναυτόπουπροβλέπει ησυλλογική σύμβαση μεταξύ του Παγκυπρίου Συνδέσμου Ξενοδόχων αφενός και των συνδικαλιστικών οργανώσεων αφετέρου. 25 Δηλαδή οι μεν εργοδότες δεν δήλωναν στο Γραφείο Εργα σίας πως κατακρατούσαν το 25% του μισθού των εφε σειουσών, για να τους καταβληθεί όταν θα επέστρεφαν στην εργασία τους την επόμενη περίοδο, ούτε και οι ίδιες ανέφεραν κάτι τέτοιο στο Γραφείο Εργασίας, από το 30 οποίο εισέπρατταν ολόκληρο το ανεργιακό επίδομα. Οι εφεσείουσες επομένως δεν μπορούσαν να τύχουν των ευ εργετικών διατάξεωντου άρθρου 16
(1)τουΝόμου. ΠΙΚΗΣ Δ.: Συμφωνώ ότι η έφεση πρέπει να απορρι φθεί για τους λόγους που εκτίθενται στην απόφαση του 35 Δικαστή Αρτεμίδη. Τα αδιαμφισβήτηταγεγονότα τηςυπό θεσης προδικάζουν το αποτέλεσμα και διακρίνουν αυτή την υπόθεση απόσειρά αγγλικών αποφάσεωνστις οποίες 1121 Αρτεμίήης,Δ. Εγγλέζου ν.Ταμείου Πλέον.Προσωπικού
(1991)ανεφέρθηη δικηγόροςτων εφεσειόντων. Όπως ηκυπριακήνομοθεσία (Δεύτερος Πίνακαςτου Περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου 1967, Ν. 24/67) έτσι και η αντίστοιχη αγγλική (Contracts of Employment Act 1963,para.5
(1)(b)of Sch. 1)προβλέπει ότι δεδιακό- 5 πτεται η απασχόληση εργοδοτουμένου για τους σκοπούς του προσδιορισμού των δικαιωμάτωντου για αποζημίω ση λόγω πλεονασμού όταν η εργασία του διακόπτεται λόγωπροσωρινής διακοπήςτουκύκλου εργασιών τουερ γοδότη. Ο παραλληλισμός των δύονομοθεσιών καθιστά σχετι κήτην ερμηνεία που δόθηκεσε αντίστοιχες αγγλικές δια τάξεις και την νομολογία των αγγλικών δικαστηρίων, πηγήκαθοδήγησης για το πλαίσιο εφαρμογής του νόμου. Οι αρχές που προκύπτουν από τις αγγλικές αποφάσεις 15 που επικαλέστηκε η κα. Γεωργιάδου είναι συνοπτικά οι εξής: (α) Ο χαρακτήραςτου τερματισμού της απασχόλησης εξαρτάταιαπότις προθέσεις των συμβαλλομένων, του ερ γοδότηκαιτου εργοδοτουμένου, (β)Στηναπουσίαευθείας μαρτυρίαςωςπροςτις προ θέσειςτων μερών κατάτηδιακοπή εργασίας,οπροσδιορι σμός των προθέσεων τους συναρτάταιμε το σύνολοτων γεγονότων πουπεριβάλλουντηνεργοδότηση, (γ)Στασχετικά γεγονότα,εκείναπουπεριβάλλουν την ^5 εργοδότηση, περιλαμβάνονται και γεγονότα μετά τη δια κοπή της απασχόλησης, ιδιαίτεραη επαναπασχόλησηκαι η επαναληπτικότητα της. Στην Thompson v.Bristol Channel Ship Repairers and Engineers Ltd, [1970]Lloyd'sRep., 105,κρίθηκε ότι ηδια- 30 κοπή της εργασίας του εργοδοτουμένου για 10βδομάδες και προσωρινή απασχόλησητουσεάλληεργασίαστοδιά στημαπουμεσολάβησεδεν επέφερε διακοπήστησχέση ερ γοδότη και εργοδοτουμένου για τους σκοπούς καθορι1122 10 1 Α.Α.Λ. Εγγλέζου ν.ΤαμείουΠλέον.Προσωπικού Αρτεμίδης, Δ. σμού του επιδόματος πλεονασμού. Το αγγλιχό εφετείο επεσήμανε ότι ηεργοδότηση στο μεσοδιάστημα σκοπούσε αποκλειστικά στην γεφύρωση του χάσματος στις απολα βές του εργοδοτουμένου κατά το διάστηματηςπροσωρι5 νής διακοπήςτηςβασικήςτου εργασίας.Ανάλογη υπήρξε η προσέγγιση του δικαστηρίου στην Hunter v. Smith's Dock Co.Ltd[\96S] 2All E.R.,81.Toδικαστήριουπέδειξε ότι είναι πάντα χρήσιμο ηεργοδότηση και οτερματισμός της νακρίνεται εκτων υστέρων,προσέγγιση που παρέχει 10 τις ασφαλέστερες δυνατέςενδείξεις γιατις προθέσειςτων συμβαλλομένων κατά το χρόνο της διακοπήςαπό καιρού εις καιρό της εργοδότησης. (Fitzgerald v. Hall Russell & Co.[1969]3 All E.R.,1140). Στην προκείμενηυπόθεση, όπως συνάγεται απότα γε15 γονότα που εκτίθενται στο Υπόμνημα, οι συμβαλλόμενοι κατέστησαν γνωστήτηνπρόθεσητουςγια μόνιμη διακοπή τηςσχέσηςεργοδότηκαιεργοδοτουμένου μετην (α)απουσίατηςκαθιερωμένηςπρακτικήςγιακαταβο λήτου25% τουμισθούτουεργοδοτουμένουκατάτην επα20 νεργοδότησητου,και (β)τηδιεκδίκησηεκ μέρους του εργοδοτουμένου ολό κληρουτουποσούτουανεργιακούεπιδόματοςαντίτων 3/ "4, όπως συμβαίνει όταν σκοπείται η επανενεργοποίηση τηςσχέσηςεργοδότηκαι εργοδοτουμένου. 25 Ενόψει των δεδηλωμένων προθέσεων των μερών για τον μόνιμοτερματισμό τηςεργοδότησης,κανένα εξωγενές γεγονός δεν μπορούσε να μεταβάλει το χαρακτήρατου τερματισμούστιςσχέσειςεργοδότηκαιεργοδοτουμένου. Ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 1123