(1991)11Ιανουαρίου 1991 [ΣΑΒΒΙΔΗΣ, ΚΟΥΡΡΗΣ, ΠΟΠΑΤΖΗΣ.Δ/στές] GIP CONSTRUCriONS LTD., Εφεσείονζες, ν. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ, Εφεσίβλητων. (Πολιτική Έφεση Αρ. 8011). Δίκαιο εταιρειών — Αίτηση διάλυσης εταιρείας λόγω αδυναμίας πλη ρωμής χρεών — Κατά πόσο μπορεί να γίνει αποδεκτή μαρτυρία περίπτωσης μη πληρωμής που αναφέρεται σε μια από τις παρα γράφους τον άρθρου 212 του Κεφ. 113, αλλά που δεν είχε εγερθεί στην αίτηση, μέσα στα πλαίσια του γενικού ισχυρισμού περί αδυ ναμίας πληρωμής χρεών που αναφέρεται στο άρθρο 211 του Κεφ. 113 — Ερμηνεία των άρθρων 211 και 212 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113. Ο εφεσίβλητος υπέβαλε αίτηοη για διάλυση της εφεσείουσας, προβάλλοντας τον γενικό ισχυρισμό ότι αυτή αδυνατούσε να πλη ρώσει τα χρέη της (άρθρο 211(
- e)του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113), και αναφέροντας ότι η εφεσείουσα του χρωστούσε ποσό £45.976,44 εισφορές κοινωνικών ασφαλίσεων κλπ., που παρέλειψε να πληρώσει εμπρόθεσμα παρά την αποστολή διπλοσυστημένων επιστολών. Η αναφορά(ίυτή αποσκοπούσε στο να φέρει την υπό θεση μέσα στις πρόνοιες του άρθρου 212 (α)του Νόμου. Κατάτην ακρόαση ο εφεσίβλητος παρουσίασε μαρτυρία ότι 19 εντάλματα για κατάσχεση κινητής περιουσίας της εφεσείουσας είχαν επιστρα φεί ανεκτέλεστα. Η εφεοείουσα υπέβαλε ένσταση ότι η μαρτυρία , δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτή, ούτε να ληφθεί υπόψη,διότι ανα φερόταν στην περίπτωση του άρθρου 2ΐ2(β) του Νόμου, που δεν είχε εγερθεί στην αίτηση. Ι Ιεραιτέρω υπέβαλε ότι ούτε η περίπτωση του άρθρου 212(
- a)είχε αποδειχθεί, διότι η <ιπαίτηοηγια πληρωμή δεν είχε επιδοθεί με τον τρόπο που απαιτείτο άρθρο 212(a), αλλά είχε απλώς σταλεί με οιπλοσυστημένο ταχυδρομείο. Το πρωτόδικο Δικαστήριο δέχθηκε ότι ο εφεσίβλητος δεν μπο ρούσε να στηριχθεί ούτε στο άρθρο 212(a). διότι δεν είχε γίνει η απαιτούμενη επίδοση, ούτε στο άρθρο 2]2(β), διότι αυτό δεν ανα φερόταν στην αίτηση, και, κατά συνέπεια, δεν είχε αποδειχθεί οποιαδήποτε από τις εξειδικευμένες περιπτώσεις του άρθρου 212 του Νόμου. Το Δικαστήριο όμως έκρινε ότι η προσαχϋείοα μαρτυ ρία μπορούσε να γίνει αποδεκτή μέσα στα γενικότερα πλαίσια της 14 10 15 20 25 30 1Α.Α.Δ. 5 GIPConstructionsv.Κοιν. Ασφαλίσεων εξέτασης τουκατάπόαοη εφεοείουσα αδυνατούσεναπληρώσει τα χρέητηςκαι,αφού βρήκεότι ημαρτυρίαγι'αυτόήτανσυντριπτική, εξέδωσε το αιτούμενο διάταγμα διάλυσης. Ηεφεοείουσα ισχυρί σθηκε ότι μόνο μαρτυρία πουαφορούσε περιπτώσεις άλλεςαπό εκείνες του άρθρου 212 μπορούσε να γίνει αποδεκτή μέσαστα πλαίσια του άρθρου 211,και επίσης ότιλανθασμένα τοπρωτόδι κο Δικαστήριο έκρινε ότι ήτανορθόκαιδίκαιονα διαλυθεί η εφε οείουσα. Αποφασίσθηκε 10 15 20 *•*> (°·)ύιοθετόντας τηνπρωτόδικηαπόφαση,ότιημαρτυρίαμπο ρούσε ναγίνει αποδεκτήμέσαστα πλαίσιατης γενικότερης εξέτα σηςτου κατάπόσο η εφεοείουσα αδυνατούσεναπληρώσει ταχρέη τηςδυνάμει τουάρθρου211του Κεφ. 113,έστω καιΐιν η μαρτυρία κάλυπτε καιμιααπό τις εξειδικευμένες περιπτώσεις τουάρθρου 212του Νόμου πουδενείχε εγερθεί στην αίτηση διάλυσης. Ηδια φορά μεταξύτωνδύοπρονοιών συνίσταται στο ότιαπόδειξημιας των εξειδικευμένων περιπτώσεων του άρθρου212δημιουργεί τεκ μήριο αδυναμίαςπληρωμής χρεών, ενώστην εξέταση με βάση τον γενικό ισχυρισμό τουάρθρου211τοθέμακρίνεται ανάλογαμε το πώς θααξιολογηθούν ταενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, περι λαμβανομένωνκαιεκείνων πουτυχόν θαπροβάλειη εταιρεία. (β) ημαρτυρία ενώπιον τουΔικαστηρίου ήταν τέτοια ώστετο πρωτόδικο Δικαστήριο δεν μπορούσε νακαταλήξει σετίποτε άλλο παρά ότιήταν ορθό καιδίκαιο ναδιατάξει τηνδιάλυση της εφεσείουσας. Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Re GlobeNew PatentIron andSteelCoLtd. [1875]L.R.20Eq. 337· Re FlagstaffSilverMining Co.ofUtah [1875J L.R.Eq. 268- 30 ReBradford Tramways Co.[1876]4 Ch.D. 18Re CapitalAnnuitiesLtd[1978]3AUE.R. 704. Έφεση. Έφεση απότηνκαθ'ηςη αίτηση κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Γ.Νικολάου, 35 Π.Ε.Δ.και Ε.Παπαδοπούλλου (κα),Ε.Δ.) πουδόθηκε στις 30Νοεμβρίου, 1989(Αρ. Αίτησης 322/88)με τηνοποία εκ δόθηκε διάταγμα για τη διάλυση της εταιρείας G.I.P. Constructions Ltd. 15 GIP Constructions v. Κοιν.Ασφαλίσεων
(1991)Ε.Μαρκίδον (κα),γιατους εφεσείοντες. Στ. Ιωαννίδου (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α, για τον εφεσίβλητο. Δ. Χρνσομηλάς, γιατα ενδιαφερόμενα μέρη 1 -
- Α. Πασχαλίδης,γιαταενδιαφερόμενα μέρη 10 -
- Α. Πασχαλίδης για Α. Γεωργίου, για το ενδιαφερόμενο μέρος
- Cur.adv. vult. ΣΑΒΒΙΔΗΣ, Δ.: Στις27/12/90ανακοινώσαμετοαποτέ λεσμα της έφεσης και επιφυλάξαμετους λόγους για αργό- 10 τερα. Σήμερατους λόγους αυτούςθαδώσει εκ μέρους του Δικαστηρίου ο Δικαστής κ. Κοΰρρης. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Η έφεση προσβάλλει την έκδοση δια τάγματος του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Αευκωσίας, με το οποίοδιατάχθηκε ηδιάλυσητηςεφεσείουσας Εταιρείας. 15 Η εφεοείουσα Εταιρεία, G.I.P. Constructions Ltd., ασχολείται με εργολαβίες οικοδομικών και τεχνικών έργων. Σε διάφορες ημερομηνίες εκδόθηκαν διατάγματα εναντίον της, από το Επαρχιακό Δικαστήριο Αευκωσίας σε αριθμό ποινικών υποθέσεων για την πληρωμή του συ- 20 νολικού ποσού των £45.970,44,για παράλειψηπληρωμών σε εισφορές κοινωνικών ασφαλίσεων, ετήσιων αδειών, πλεονάζοντος προσωπικού,τέλος Βιομηχανικής Καταρτί σεως, έκτακτηεισφορά στο Ταμείο Αμυντικής Θωράκισης, χρηματικές ποινές καιπρόσθετο τέλος. 25 Ο Διευθυντής του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσε ων, κάλεσε την εφεοείουσα Εταιρεία να καταβάλει το οφειλόμενο οτο Τμήμα του ποσό, αλλά η τελευταία δεν συμμορφώθηκε και επειδή οτεριίτο κινητής περιουσίας και πρακτικάκατέστη αδύνατη ηείσπραξη του οφειλόμε- 30 νου ποσού,ο εφεσίβλητος καταχώρησεαίτησηγια διάλυση 10 1 A.A.A. GIPConstructions v. Κοιν.Ασφαλίσεων Κούρρης,Δ. της Εταιρείας. 5 Η αίτηση ακούστηκε στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευ κωσίας, το οποίο διέταξε την έκδοση διατάγματοςδιάλυ σης της Εταιρείας και η παρούσα έφεση στρέφεται εναντίον του διατάγματος αυτού. Οι λόγοι της έφεσης είναι έξι, αλλά ουσιαστικά είναι δύο. Ο πρώτος, είναι η εσφαλμένη ερμηνεία των άρθρων 211 και 212 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 και ο δεύτερος είναι ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο αποδέχτηκε 10 μαρτυρία για γεγονότα για τα οποία δεν υπήρχε ισχυρι σμός στην αίτηση διάλυσης της Εταιρείας. Αναλυτικότε ρα,ο ισχυρισμός είναι ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο: "(Ο Εσφαλμένως αποδέχθη την προσαγωγήν μαρτυ ρίας επί γεγονότων και Νόμου που ηαίτηση διάλυσης της 15 Εταιρείας δεν ανέφερε, και
(2)Εσφαλμένως ερμήνευσε τα άρθρα 211 και 212 του περί Εταιρειών Νόμου 113 και/ή εσφαλμένως ερμήνευσε και/ή έκρινε τον μεταξύ των συ σχετισμό." Παραθέτουμε το επίμαχο απόσπασμα της απόφασης 20 του πρωτόδικου Δικαστηρίου: "Η συνήγορος της εταιρείας έχει εισηγηθεί πως ο αιτητής απέτυχε να αποδείξει αυτή του τη θέση- επεσήμανε πως ο αιτητής δεν μπορεί να επιτύχει δυνάμει τουάρθρου 212(
- a)επειδή η απαίτηση δεν επιδόθηκε στην εταιρεία 25 σύμφωνα με τον τρόπο που εκεί ορίζεται· και εισηγήθηκε ότι ούτε στο άρθρο 212(β) μπορεί να γίνει επίκληση εφό σον δεν τίθεται αυτό ως βάση για την αίτηση. Η απόδειξη αδυναμίας της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της θαπρέ πει εδώ, σύμφωνα με την εισήγηση της συνηγόρου της 3ο εταιρείας, να επεκτείνεται σε μαρτυρία πέρα απότους το μείς που καλύπτονται από τις διατάξεις στο άρθρο212(
- a)και 212(β). Η συνήγορος έχει υποβάλει πως εδώ ελλείπει μαρτυρία για απόδειξη αδυναμίας με βάση το γενικό κρι τήριο. Υπέβαλε συγκεκριμένα, πως ελλείπει μαρτυρία ότι 35 δεν υπάρχει περιουσία, όπως ακίνητη, που θα μπορούσε 17 Κούρρης,Δ. GIP Constructions ν.Κοιν.Ασφαλίσεων
(1991)ενδεχομένως να χρησιμοποιηθεί για εκπλήρωση των υπο χρεώσεων της εταιρείας,παρότιόπως ησυνήγοροςδέχθη κε,δεν έχεικινητήν περιουσίαη εταιρεία. Τα άρθρα211 και212 του δικού μαςΝόμουείναιαντι γραφή του αντίστοιχου αγγλικού. Στην Αγγλία η έννοια 5 των διατάξεων αυτών έχει φωτισθεί απόνομολογία. Σύμ φωνα με την αγγλικήπροσέγγιση, ηεξειδίκευση των περι στάσεων στο άρθρο212 δεν περιορίζει την γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών της από μια εταιρεία. Δηλαδή, οι εξειδικευμένοι ίο λόγοι συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νο μοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας που θα μπορούσε νακα τατείνει στο ίδιο αποτέλεσμα. Στην αγγλική νομολογία 15 βρίσκει κανείς και τα εξής παραδείγματα. Απόδειξη από τον πιστωτή ότι το χρέος που του οφείλεται δεν έχειπλη ρωθεί απότην εταιρείαεντός ευλόγου χρονικούδιαστήμα τος αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία ότι η εταιρεία είναι αφερέγγυος: Re Globe New PatentIronandSteel Co. 20 [1875] L.R. 20 Eq.
- To ίδιο είναι το αποτέλεσμα και όταν υπάρχει παραδοχή από την εταιρεία ότι δεν έχει πε ριουσία επί της οποίαςθαμπορούσε ναγίνει εκτέλεση: Re FlagstaffSilver Mining Co. of Utah [1875] LR. 20 Eq.
- Σεαυτέςτις περιπτώσεις όμως, ηεταιρεία μπορεί νααπο- 25 κρούσει την εκ πρώτης όψεως μαρτυρία με απόδειξη ότι δύναται στην πραγματικότητα να πληρώσει τα χρέη της: Re Bradford Tramways Co. [1876]4 Ch.D. 18,
- Στην υπόθεση Re CapitalAnnuities Ltd. [1978] 3 All E.R. 704, στην σελ. 718, την εκφρασθείσα από το Δικαστήριο 30 άποψη, ότι μαρτυρίαπου δείχνει ότι μια εταιρεία δεν έχει για την ώρα αρκετή ρευστότητα να πληρώσει όλα ταπα ρόντα χρέη της είτε έχουν είτε δεν έχουν ζητηθεί δεν ση μαίνει από μόνη της και αδυναμίατης εταιρείας ναπλη ρώσει τα χρέη της,πρέπει νατην δει κανείς σε συνάρτηση 35 με τα ιδιαίτερα γεγονότα εκείνης της υπόθεσης καιαφού περιπλέον επισημανθεί πως εν πάση περιπτώσει εκείνο που ο Δικαστής είχε υπόψη του ήταν πως εκεί επρόκειτο για εντελώς προσωρινή δυσκολία που θα μπορούσε να 18 1 Α.Α.Δ. GIPConstructions v. Κοιν.Ασφαλίσεων Κοΰρρης, Δ. αρθεί μέσα σε λίγες ημέρες. Θεωρούμε πωςκαιστα δικά μας άρθρα211 και212 πρέπει ναδοθεί η ιδία ερμηνεία Το ότι στο περιθώριο του άρθρου 212 του δικού μας νόμου υπάρχει σημείωση που εμφανίζει το περιεχόμενο 5 του ως ορισμό της έννοιας της "αδυναμίας πληρωμής χρεών" τηςαναφερομένηςστοάρθρο211, δενείναι λόγος για διάφορηερμηνεία. Η έννοια τωνάρθρων 211και212 είναι σαφής. Καιεπομένως ησημείωσηστο περιθώριο στο άρθρο 212 δεν αποτελεί παρά μιαατυχή περιγραφή που 10 δεν έχεισημασία. Αναφορικά μετο άρθρο212(a), είναι ηάποψημαςπως στην προκειμένη περίπτωση ηαποστολή διπλοσυστημένης επιστολής δεν συνιστά συμμόρφωση μετη ρητή πρόνοια τουγια επίδοση. Καταλήγουμε σεαυτήτηνάποψηέχοντας !5 κατά νουν καιτοάρθρο372του ιδίουΝόμουπου προβλέ πει γιαεπίδοση και μεεπιστολή. Θεωρούμε πως η εξειδί κευση στοάρθρο 212(a) τουτρόπου επίδοσης αποσκοπεί στο νααποκλείσει σαν πρόσθετο τρόπο τηνταχυδρόμηση που προσφέρεται δυνάμει τουάρθρου
- Όσον αφοράτοάρθρο 212(β), έχουμε ήδη αποφανθεί στην ενδιάμεση απόφασημαςπωςη παράλειψητου αιτητή να αναφέρει αυτήτη διάταξηωςβάση,δεντου παρέχειτη δυνατότητα ναστηριχθεί επ'αυτής σανεξειδικευμένη έν δειξη αδυναμίας πληρωμής χρεών από την εταιρεία.Για 25 πληρότητα αςσημειωθεί ότιτο212(γ)δενμαςαφοράστην παρούσα περίπτωση όπου εξετάζουμε μόνο τις υπάρχου σες υποχρεώσεις της εταιρείας, όχι και τις ενδεχόμενες μελλοντικές. 9Π Όλη όμως ημαρτυρίαπου προσήχθη,έστω και ανδεν 30 προσφέρεται γιαεμπέδωση τωνπεριπτώσεων που εξειδι κεύονται στα άρθρα212(a)και2ΐ2(β), εντούτοις αποτελεί καλή μαρτυρία μέσα στο γενικότερο πλαίσιο τηςεξέτασης του κατά πόσον η εταιρεία αδυνατείνα πληρώσει ταχρέη της. Ηδιάφορα μεταξύ τηςγενικότερης εξέτασης του θέ35 ματος και των εξειδικευμένων περιπτώσεων του 212(a) και 212(β) είναι ηεξής. Στις εξειδικευμένες περιπτώσεις,η εκπλήρωση τωνπροϋποθέσεων πουτίθενται οδηγούν από 19 Κούρρης, Δ. GIPConstructions ν.Κοιν.Ασφαλίσεων
(1991)μόνες τους καιστην κατάληξη.Εγείρεται δηλαδή τονομο θετικότεκμήριοπερίαδυναμίαςπληρωμήςχρεών.Αντίθε τα, στην περίπτωση τηςγενικότερης εξέτασης του θέμα τος,τοθέμακρίνεταιανάλογαμετοπωςθααξιολογηθούν ταστοιχεία πουέχουν τεθεί ενώπιοντουΔικαστηρίου πε- 5 ριλαμβανομένων και εκείνων στην άλλη πλευρά τηςπλά στιγγαςπουθαήθελεπροβάλειη εταιρεία. Στην παρούσα υπόθεση,ημαρτυρίαησχετική με την εξέταση του κατάπόσο ηεταιρείααδυνατείνα πληρώσει τα χρέητης,ωςθέμαστηγενική του άποψη,είναι συντρι- 10 πτικήκαι εμπεδώνει αναντείλεκτατο ότιηεταιρείααδυ νατεί ναπληρώσει ταχρέη της. Ηένορκος δήλωση που καταχωρήθηκε εκ μέρους της εταιρείας επιβεβαιώνει κι' αυτή το ίδιογεγονός." Η ευπαίδευτη δικηγόρος της εφεσείουσας Εταιρείας, 15 αναφορικά μετονλόγο 2 τηςέφεσης, εισηγήθηκε ότι το άρθρο 211(e) τουπερί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, δεν αποτελεί ξεχωριστό λόγοδιάλυσης Εταιρείας, επιπρόσθε τα των λόγων που αναφέρονται στο άρθρο 212 του Νόμου, αλλά αντίθετα το άρθρο 212 επεξηγεί το άρθρο 20 211(e). Ηδικηγόρος, υποστήριξε ότι το άρθρο 211του Νόμου,έχει ένα γενικό λόγοαναφορικά μετοότι η Εται ρεία δύναται να διαλυθεί όταν το Δικαστήριο το κρίνει τούτοορθόκαιδίκαιοκαιότιτοάρθρο211(e)επεξηγεί το άρθρο212 καιόχι μόνοείναιεπεξηγηματικό,αλλάκαιπε- 25 ριοριστικό. Ηδικηγόρος της εφεσείουσας Εταιρείας, υπέβαλε.ότι τοάρθρο211,είναιηγενικήρύθμισηκαιότιο αιτητής οφείλει να παραθέσει σε ποιάν απότις συγκε κριμένες περιστάσεις αδυναμίαςτηςΕταιρείας να καταβάλειταχρέητης,στηρίζεται. ' 30 Ηευπαίδευτηδικηγόρος του εφεσίβλητου, αντέκρουσε την επιχειρηματολογίατηςδικηγόρουτηςεφεσείουσαςκαι υποστήριξε ότιοιεξειδικευμένες περιπτώσεις που αναφέ ρονται στοάρθρο212, είναι εκείνες στις οποίεςδημιουρ γείται νομοθετικό τεκμήριο,όμως δεν μπορεί νααποκλει- 35 στεί οποιαδήποτε άλλη περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο δύναταινα καταλήξει στο εύρημαότιη εται20 Γ 1 ΑΛΛ. GIP Constructions ν.Κοιν.Ασφαλίσεων Κοΰρρης, Δ. ρεία αδυνατείνα εξοφλήσει τις υποχρεώσεις της μετά την προσαγωγή μαρτυρίας η οποία σαφώς να καταδεικνύει στο Δικαστήριο αυτή καθεαυτή την αδυναμία, η οποία όμως δεν θα είναι αδυναμίαπου εμπίπτει σε μια από τις 5 τρεις περιπτώσεις τις εξειδικευμένες. Υποστήριξε την επι χειρηματολογία της στο Σύγγραμμα Halsbury's Laws of England 10η Έκδοση, Τόμος 7, σελίδα 593, Palmer's Company Law, 23η Έκδοση, Τόμος 1,σελίδα 1114, L.G.B. Gower "Modern Company Law", σελίδα 721, Buckley 10 Company Law, 14ηΈκδοση,Τόμος 1, σελίδα 534. Ειδικότερα στο Σύγγραμματου Gower (ανωτέρω), στη σελίδα 721,αναφέρονται ταεξής: 15 20 "The Act facilitates proof of the company's inability to pay its debts by providing that it shall be deemed unable to do so if it defaults in complying within 3weeks with a written demand for payment served by a creditor to whom more than £200 is due or if unsatisfied execution has been levied. The court may, however, accept other evidence, but will not allow the petition to proceed if the debt is seriously disputed. A contingent or prospective creditor may petition." Έχουμε εξετάσει με πολλή προσοχή την επιχειρηματο λογία ',αιτων δύο πλευρών. Παρόλο που ηεπιχειρηματο λογία της δικηγόρου της εφεσείουσας είναι πολύ ελκυστι25 κή, δεν μας έπεισε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο έσφαλε. Δεν χρειάζεταιναπούμε πολλά επί του προκειμένου. Υιο θετούμε την απόφαση του Δικαστηρίου η οποία είναι εμπεριστατωμένη και γραμμένη με σαφήνεια. Ορθά απο φάσισε το επίδικο σημείο, το οποίο και υποστηρίζεται όχι 30 μόνο από τις αυθεντίες που παραθέτει το πρωτόδικο Δι καστήριο, αλλά και απότις αυθεντίες που παράθεσε ενώ πιον μαςη δικηγόρος του εφεσίβλητου. Ο πρώτος λόγος έφεσης, είναι η εσφαλμένη αποδοχή από μέρους του πρωτόδικου Δικαστηρίου, προσαγωγής 35 μαρτυρίαςγια γεγονότα για τα οποίαδεν υπήρχε οποιοσ δήποτε ισχυρισμός περί της υπάρξεως τους, στην αίτηση 21 Κούρρης, Δ. GIPConstructions ν. Κοιν. Ασφαλίσεων
(1991)του εφεσίβλητου την οποία καταχώρησαν για διάλυση της Εταιρείας. Κατά τη διάρκεια της δίκης ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, ο εφεσίβλητος κάλεσε ως μάρτυρατοναρμό διο υπάλληλο του ποινικού τμήματος του ΕπαρχιακούΔι- 5 καστηρίου Λευκωσίας, οοποίος παρουσίασε ως τεκμήρια, 19 εντάλματα για κατάσχεση κινητής περιουσίας που επι στράφηκαν ανεκτέλεστα με την ένδειξη ότι η Εταιρείαστε ρείται κινητής περιουσίας. Ηδικηγόρος της εφεσείουσας, υπέβαλε ένσταση για την προσαγωγή αυτής της μαρτυρίας ίο που στηρίχθηκε στο λόγο ότι στην αίτηση δεν γίνεται ανα φορά στο άρθρο212 (β)του Κεφ. 113και τούτο όχι σε ένα πλαίσιο κενού, αλλά τουναντίον εκείόπου υπάρχει εξειδί κευση στην αίτηση με την επίκληση στο άρθρο212(a) του Νόμου.Το Δικαστήριο, αποφάσισε πως ημηαναφοράστο 15 άρθρο2ΐ2(β) στην αίτηση,δεν παρείχεκάτωαπόαυτές τις περιστάσεις τη δυνατότητα στον αιτητή να στηριχθεί σε αυτή τη συγκεκριμένη πρόνοια για να καταδείξει ότι η Εταιρεία αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Το πρωτόδι κοΔικαστήριο, όμως, έκρινε πως ήταν επιτρεπτήηπροσα- 20 γωγή αυτήςτης μαρτυρίας σε σχέσημε το γενικότερο θέμα της προβαλλόμενης αδυναμίαςτης Εταιρείαςνα πληρώσει τα χρέη της, όπως γενικά διατυπώνεται στο άρθρο 211, τουΝόμου. Η θέση της δικηγόρου της εφεσείουσας, είναι ότι αυτή 25 η μαρτυρία δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτή από το πρω τόδικο Δικαστήριο σε σχέση με το γενικότερο θέμα της προβαλλόμενης αδυναμίας της Εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της όπως γενικά διατυπώνεται στο άρθρο 211 του „ Π Νόμου. Η δικηγόρος του εφεσίβλητου, υποστήριξε ενώπιον μας, ότι ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο αποδέχτηκε τη μαρτυρία σε σχέση με τοάρθρο211 του Νόμου. Όπως έχουμε αναφέρει πιο πάνω, το πρωτόδικο Δικα στήριο εμπεριστατωμένα και με σαφήνεια δίνει τους λό- 35 γους που αποδέχτηκε τη μαρτυρία και υιοθετούμε την 22 Μ 1 Λ.Α.Λ. 5 GIPConstructions v. Κοιν.Ασφαλίσεων Κούρρης,A. απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου καικαταλήγουμε στο συμπέρασμαότιορθάτοπρωτόδικοΔικαστήριο απο φάσισε ναδεχτεί τημαρτυρίασεσχέσημετο γενικότερο θέμα της προβαλλόμενης αδυναμίας της Εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της όπως γενικά διατυπώνεται στο άρθρο211, του Νόμου. Η επιχειρηματολογία τηςευπαίδευτης δικηγόρουτης εφεσείουσας γιατους λόγους (γ)και (δ)της έφεσης, είναι ότι καιαν ακόμα το πρωτόδικο Δικαστήριο δέχτηκε τη 10 μαρτυρία,βάσειτηςπροσαχθείσαςμαρτυρίας δεν αποδει κνυόταν ότι ήτανορθόκαιδίκαιοναδιαλυθεί η Εταιρεία, καθότι η εφεοείουσα είχε έλλειψη ρευστότητας καιόχι αδυναμία ναπληρώσει ταχρέη της καιηέλλειψηρευστό τητας δεν αποτελεί αδυναμίατης εφεσείουσας να καταβά15 λειτοοφειλόμενο ποσό. Έχουμεεξετάσει τον ισχυρισμό τουδικηγόρουτηςεφε σείουσας και είμαστε της γνώμης ότιαυτόςο ισχυρισμός δεν ευσταθεί.Το πρωτόδικοΔικαστήριο, μεβάσητη μαρ τυρία που είχε ενώπιον του,δενμπορούσε να καταλήξει 20 σετίποτεάλλοπαρά ότι ήτανορθόκαιδίκαιονα διατάξει τη διάλυση της Εταιρείας. Όλα ταεντάλματα γιακατά σχεσηκινητής περιουσίας της εφεσείουσας επιστράφηκαν ανεκτέλεστα επειδήη εφεοείουσα στερείτο κινητήςπεριου σίαςκαιπρακτικά κατέστηαδύνατηηείσπραξητουοφει25 λόμενου ποσού. Επιπλέον, ο Διευθυντής τουΤμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεωνκάλεσετηνεφεοείουσα να καταβάλει τοοφειλόμενο ποσό,αλλά ητελευταία δεν συμμορ φώθηκε. Προφανώς γιατί είχε αδυναμίαναπληρώσει το οφειλόμενο ποσό. Για τους πιο πάνωλόγους, ηεφεσείου30 ο*ααπέτυχε ναμαςπείσει ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο έσφαλε στην απόφαση τουκαι κατά συνέπεια, η έφεση απορρίπτεται μεέξοδαεις βάροςτης εφεσείουσας. Ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 23