clr/1991/1991_1_275.pdf

(4)βτου περί Δικαστηρίων Νόμου, I960(Ν 14/60). 15 20 25 30 Ο εφεσείων είχε πωλήσει ένακτήμα στους Αγίους Ομολογητές στη Λευκωσία στην εφεσίβλητη 5 για £28.000, η οποία ανήγειρε σ'αυτό ημιτελή πολυκατοικία.Επειδήδεν του πληρώθηκετοτίμη­ μα πωλήσεως κίνησε αγωγή και πήρε απόφασηγια το πιο πάνω ποσό, που ενέγραψε σαν εμπράγματο βάρος στο κτήμα το 1973 και το ανανέωνε έκτοτε. Η εφεσίβλητη 3 πήρε απόφασηενάντιο ττ 1ζ εφεσίβλητης 5 για ποσό £41.547, ως επίσης και διάταγμα εκ­ ποίησης της υποθήκηςΥ966/71 πάνω στο κτήμα για το ίδιο ποσό. Ο εφεσίβλητος 6 πήρε απόφαση εναντίον της εφεσίβλητης 5 για ποσό £28.000, που ενέγραψε σαν εμπράγματο βάρος στο κτήμα και ανανέωνε έκτοτε. Στις 27.2.74 εκδόθηκε διάταγμα εκποίησης x0Tjκτήματοςκαιτο 1977 ο εφεσίβλητος4καθόρισεσαν επιφυλασ­ σόμενη τιμή για την αναγκαστικήπώληση του κτήματος το ποσό των £162.000. Οεφεσείων με αγωγή,ζήτησεδιακήρυξητουΔικα­ στηρίουότι ηενλόγω επιφυλαχθείσατιμήήτανυπέρμετραχαμηλή και ότι έπρεπενααναθεωρηθεί,καιδιακήρυξηότι ηδιαδικασίαεκποίησης με δημόσιο πληστηριασμό του κτήματος έπασχεκαιήταν, κατάσυνέπεια, ακυρωτέα. 275 Παύλον ν.Γενικού Εισαγγελέα

(1991)Το πρωτόδικο Δικαστήριο βρήκε ότι δεν υπήρχε δυνατότητα προσβολής επιφυλαχθείσας τιμής σε διαδικασίαδυνάμει του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Περιορισμός Πωλήσεων) Νόμου,Κεφ.223, και απέρριψε την αγωγή.Σε ενδιάμεση απόφασηστην ίδια αγωγή άλλος Δικαστής του Επαρχιακού Δικαστηρίου είχεκρίνει ότι,ανε5 ξάρτητα απότις πρόνοιες του Κεφ.223,το Δικαστήριο είχε δικαι­ οδοσία να εξετάσει την υπόθεση και να δώσει, αν έκρινε πρέπον, θεραπεία. Ο εφεσείων ισχυρίσθηκε ότι ηενδιάμεση αυτή απόφαση (που είχε ανατραπεί από το Εφετείο για άλλο λόγο) δέσμευε το πρωτόδικο Δικαστήριο. Κατάτην ακρόασητης έφεσης υποδείχθη- 10 κε ότι η εκποίηση είχε διαταχθεί όχι μονό δυνάμει του Κεφ. 223 αλλά και δυνάμει του περί Μεταβιβάσεωςκαι Υποθηκεΰσεως Ακι­ νήτων Νόμου, 1965 (Ν 9/65). Αποφασίσθηκε ότι (α) Σύμφωνα με το άρθρο22

(4)β τουπερί Δικαστηρίων Νόμου, 15 1960 (Ν 14/60),Δικαστής του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου, που επι­ λαμβάνεται ενδιαμέσου αιτήσεως σε αγωγή για έκδοσηοποιουδή­ ποτεδιατάγματοςδεν δικαιούταιναδιαγνώσει τηνουσίατηςαγω­ γής, και, κατά συνέπεια, η ενδιάμεση απόφαση δεν δέσμευε το πρωτόδικοΔικαστήριο στην έκδοση τηςαπόφασηςτου. 20 (β) Αν και είναι γεγονός ότι στον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Περιορισμός Πωλήσεων) Νόμο, Κεφ. 223, δεν υπάρχει πρόνοια που να παρέχει θεραπείασε οποιοδήποτε πρόσωπο πουθεωρεί ότι θίγονται τα συμφέροντα του από τις διαδικασίες που προβλέπο­ νται σ'αυτό,περιλαμβανομένου καιτουκαθορισμού της επιφυλασ- 25 σόμενης τιμής, στην παρούσα υπόθεση η εκποίηση δεν είχε γίνει μόνο βάσει των προνοιών του Κεφ.223,αλλάκαιβάσει αυτώντου περί Μεταβιβάσεως και ΥποΟηκεύαεως Ακινήτων Νόμου, 1965 (Ν 9/65),το άρθρο 51 του οποίου προβλέπει για τέτοια θεραπεία,που μπορεί να επιδιωχθεί με έφεση στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο. Επει- 30 δή, όμως, ο εφεσείων δεν είχε ασκήσει τέτοια έφεση,αλλά είχε κα­ ταχωρήσει αγωγή,ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο την είχε απορ­ ρίψει. Η έφεσηαπορρίφθηκε μεέξοδα. 35 Υποθέσεις παν αναφέρθηκαν: Kalispcras v.Ministerof Interior

(1982)3 C.L.R. 509Republic v.M.D.M. l-stutc

(1982)3 C.L.R. 642' N.F.I.milis Lid v.Hitvlnu

(1987)1C.L.R.

1. Έφεση. Έφεση α π ό τον ενάγοντα χαχά της απόφασης τον 276 40 1 ΑΛΛ, 5 Παύλουν.Γενικού Εισαγγελέα Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Παπαδόπουλος, Π.Ε.Δ. και Ηλιάδης, Ε.Δ.) που δόθηκε στις 30 Ιουλίου, 1988 (Αρ. Αγωγών 9750/85 και 7465/85) με την οποία απορρίφθηκε ηαγωγήτου ενατίον των εναγομένων επειδή έκρινε πως δεν είχε κατά νόμο δικαιοδοσία να παράσχει οποιαδήποτεθεραπεία. JV.Μαρκίδον (κα),γιατον εφεσείοντα. Ρ. Πετρίδον (κα),Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α, για τους εφεσίβλητους 1,2 και
2. 10 Α. Π.Αναστασιάδης, γιατην εφεσίβλητη
3. Καμιά εμφάνισηγιατην εφεσίβλητη
4. Α. Παναγιώτον, γιατον εφεσίβλητο
5. Cur.adv.vult. 15 Α. ΛΟΙΖΟΥ, Πρ.:Την απόφασηθαεκδώσει ο δικαστής Χρ.Αρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΙΔ11Σ, Δ.: Η υπό συζήτηση έφεση ασκήθηκε εναντίον της απόφασηςπου εξέδωσε το ΠλήρεςΕπαρχια­ κό Δικαστήριο Λευκ<οσίας στις 30.7.88, με την οποία απορρίφθηκε η αγ<ηγή του εφεσείοντος-ενάγοντος ενα2ο ντιον των ίφεσιβλήτων - εναγομένων, επειδή έκρινε πως δινι ίχί κατά νυμο δικαιοδοσίαναπαράσχει οποιαδήποτε Οίραπιία. Ο tφισιίων μι την αγα>γή του ζητούσε απόφαση που στοχιυί στο ίδιο αποτέλεσμα, αλλά με βάσητοπραγματι25 κύυλικό μπορεί ναδιατυπιυΟείσε δύοσκέλη: 30 (α) Διακήρυξη του Δικαστηρίου ότι ηκαθορισθείσα απο τον 4ον εφεσίβλητο. Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λευκωσίας, τιμή των £162.000 ως ηεπιφυ­ λασσόμενη, για την πώληση του κτήματος, υπ' αριθμό εγγραφής Α371 τεμάχιο 335 Φ/Σχ.ΧΧΙ/54.Ι.ΙΥΧ Αγιοι 277 Αρτεμίδης, Δ. Παύλουν. Γενικού Εισαγγελέα

(1991)Ομολογητές, Λευκωσία, είναι υπέρμετρα χαμηλή και γι'αυτό το Δικαστήριο θα πρέπει να την αναθεωρήσει, καθορίζοντας τηνορθήκαιδίκαιη. (β) Διακήρυξη ότι η διαδικασία που θα οδηγούσε στην πώληση με δημόσιο πλειστηριασμό του πιο πάνω χτήματος πάσχεικαικατά συνέπεια είναιακυρωτέα. 5 ΓΕΓΟΝΟΤΑ: Ο εφεσείων ήταν ιδιοκτήτης του πιο πάνω κτήματος, στο οποίο έχει ανεγερθεί πριν αρκετά χρόνια ημιτελής πολυκατοικία. Ο εφεσείων πώλησε στην εφεσίβλητη 5 το χτήμααυτόέναντι £28.

1. Ηεφεσίβλητη ίο 5 δεν πλήρωσε το τίμημα καιο εφεσείων καταχώρησεενα­ ντίον της την αγωγή 3880/
2. Η υπέρ του όμως απόφαση δεν έχει ικανοποιηθεί. Το 1973 ο εφεσείων ενέγραψε την απόφαση ως εμπράγματοβάρος πάνωστο επίδικοκτήμα, το οποίο και ανανεωνότανσυνεχώς. Ηεφεσίβλητη 5,όταν 15 είχε εγγραφεί το κτήμαστο όνομα της,άρχισε την ανέγερ­ σηπολυκατοικίας.Στις23.10.72 ηεφεσίβλητη 3πήρε από­ φαση εναντίον της εφεσίβλητης 5 στην αγωγή 1823/72για ποσό £41.547, με τόκο 9%. Εκδόθηκε επίσης διάταγματου Δικαστηρίου για την πώληση του ακινήτου δυνάμει της 20 υποθήκης υπ' αριθμό Υ966/
3. Για την εκτέλεση της από­ φασης αυτής η εφεσίβλητη 3 προχώρησε με αίτησητηςγια πώληση του ακινήτου.Ο εφεσίβλητος 6 είναι εξαποφάσε­ ως δανειστής της εφεσίβλητης 5 από το 1972 μεαπόφαση στην αγωγή6072/72γιαποσό£28.000,τηνοποίαενέγραψε 25 ως εμπράγματο βάρος πάνω στο επίδικο κτήμα και στις 27.2.74, μετά από αίτηση του στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας, εκδόθηκε ένταλμα εκποίησης της. Το 1977 ο εφεσίβλητος 4 καθόρισε ως επιφυλασσόμενη τιμή για την αναγκαστική εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου το ποσό 30 των£162.
4. ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ: Όπως έχουμε ήδηπει, το Πλήρες Επαρχιακό Δικαστή­ ριο Λευκωσίας απέρριψετην αγωγήτου εφεσείοντος αφού έκρινε ότι ο Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Περιορισμός 35 Πωλήσεων) Νόμος, Κεφ.223, όπως έχει τροποποιηθείαπό 278 1Α.Α.Λ. Παύλου ν. Γενικού Εισαγγελέα Αρτεμίδης,Δ. το Νόμο 60/66, δεν παρέχει στο δικαστήριο οποιαδήποτε δικαιοδοσία επέμβασηςτου στηδιαδικασίακαι αποφάσεις του ΕπαρχιακούΚτηματολογικού Λειτουργού πουλαμβά­ νονται μέσα στο πλαίσιο του Νόμου, Κεφ.
5. Το Δικα5 στήριο επεσήμανε σχετικά ότι πουθενάστο Νόμοαυτόδεν υπάρχει ανάλογηπρόνοιαμετοάρθρο80τουΠερί Ακινή­ του ΙδιοκτησίαςΝόμου,Κεφ.224, οι διατάξειςτου οποίου δίδουν στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο δικαιοδοσία να εξετά­ ζεικατ' έφεση οποιαδήποτεδιαταγή,ειδοποίηση,ήαπόφα10 σητου ΕπαρχιακούΚτηματολογικού Λειτουργού. ΟΝική­ τας Πρ.Ε.Δ., όπως ήταν τότε, στην ενδιάμεση απόφαση του στην ίδια αγωγή,που εξέδωσε στις 15.1.86,συμφώνη­ σε μεν ότι δεν υπάρχει πρόνοια στο Νόμο, Κεφ.223, για έφεση στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο,αλλά κατέληξε στο συ15 μπέρασμαπωςτοΔικαστήριο αυτόείχε κατά νόμο δικαιο­ δοσία να εξετάσει την αγωγή και να δώσει, αν κατά την ακρόαση της ουσίας έτσι έκρινε, τις θεραπείες που αξιώ­ νονταν. Στην εμπεριστατωμένη απόφασητου, όπου συζη­ τείται σε έκτασητο νομικό ζήτημα,κάμνει αναφοράκαισε 20 ένα απόσπασμααπότην απόφαση του δικαστή Πική στην υπόθεση Καλησπέρας ν. Υπουργού Εσωτερικών

(1982)3 Α.Α.Δ. 509 τοοποίοέχει ως εξής, (σελ.512): 25 30 35 "No need arises to carry out an inquiry ranging beyond therealm of the determination of therights of the parties to the disputes who, with appropriate vigilance, may have recourse to a civil law court for their elucidation. I need not debate in these proceedings what form such action may take. If there is no statutory machinery conferring arighttorecourse to acivil court and I am not ready at this stage to give a conclusive answer on the subject - but assuming there is no such machinery, I would have thought it is always possible to move a civil court for a declaration of the rights of the parties." Στησυνέχεια αναφέρεταικαισε παρατήρησηπουέκαμε ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου,όπως ήταν τότε, Μ. Τριανταφυλλίδης στην υπόθεση Δημοκρατία ν. M.D.M.Estate

(1982)3 Α.Α.Δ. 642, στην οποία κρίθηκε 279 Αρτεμίδης, Δ. Παύλουν. Γενικού Εισαγγελέα

(1991)ότι η απόφαση του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λει­ τουργού να καθορίζει την επιφυλασσόμενη τιμή για την εκποίηση ακίνητης ιδιοκτησίας, δεν εμπίπτει στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου αλλά του ιδιωτικού. Το σχετικό ση­ μείο στην απόφαση(σελ.657)έχει ως ακολούθως: 5 "I respectufully observe that,unless Iam mistaken, the judgment of Hadjianastassiou J., which is going to be the majority judgment in this case, will result in judgment debtors, who object to areserve price, having no remedy before any court, because there is no such remedy 10 provided in Cap.223 as amended by Law 60/66." Υποβλήθηκε από τη δικηγόρο του εφεσείοντος ότι η απόφαση του δικαστή Νικήταπάνωστο ζήτημα τηςδικαι­ οδοσίας ήταν δεσμευτική για το Πλήρες ΕπαρχιακόΔικα­ στήριο, που εδικασε την ουσία της υπόθεσης και ως εκ 15 τούτου δεν είχε εξουσία να καταλήξει σε διαφορετικό αποτέλεσμα, εφόσο μόνο το Ανώτατο Δικαστήριο, στη δι­ καιοδοσία του ως Εφετείο, θα μπορούσε να αναθεωρήσει την πρωτόδικη ενδιάμεση απόφαση. Ηαπόφασηαυτή,του δικαστήΝικήτα,ανετράπηκατ' έφεση απότο Ανώτατο Δι- 20 καστήριο, το οποίο όμως δεν επελήφθη του νομικούζητή­ ματος της δικαιοδοσίας του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου να επιληφθεί της αγωγής, αλλά ακύρωσε το ενδιάμεσο διά­ ταγμα πάνω στα γεγονότα της υπόθεσης. (ΔεςΝ.Π.ΑανίτηςΛτδ ν. Μιχαήλ Παύλον(\98Ί) 1 Α.Α.Δ.554). 25 Διαφωνούμε με την πιο πάνω εισήγηση. Δικαστής του Επαρχιακού Δικαστηρίου, ο οποίος επιλαμβάνεται ενδια­ μέσου αιτήσεως σε αγωγή για την έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος, δεν δικαιούται να διαγνώσει την ουσία της αγωγής, όπως ρητά προβλέπεται στο άρθρο 22

(4)(β) του 30 περί Δικαστηρίων Νόμου 14/

1. Δικαιοδοσία εκδίκασης της ουσίας της αγωγής είχε το Πλήρες Επαρχιακό Δικα­ στήριο. Είναι γεγονός ότι στο νόμο περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Περιορισμός Πωλήσεων), Κεφ.223, δεν περιλαμβάνεται 35 οποιαδήποτε πρόνοια που να παρέχει θεραπείασε ένα εν280 1Α.Α.Δ. Παύλουν.ΓενικούΕισαγγελέα Αρτεμίδης,Δ. διαφερόμενο πρόσωποπουθεωρεί ότι θίγονται τασυμφέ­ ροντατουαπότις διαδικασίεςπουπροβλέπονται σε αυτό, περιλαμβανομένης καιτηςεξουσίας του Επαρχιακού Κτη­ ματολογικού Λειτουργού να ορίζει επιφυλασσόμενη τιμή 5 γιαυπόεκποίηση ακίνητηιδιοκτησία.Αυτόόμως πουδιέ­ λαθε της προσοχής του εκδικάσαντος Πλήρους Επαρχια­ κού Δικαστηρίου, και των διαδίκων μέχρι της συζήτησης της παρούσαςέφεσης, οπότανκαιτο υπέδειξε οκ.Παναγιώτου,δικηγόροςτου εφεσίβλητου 5,είναι ότι ηδιαδικα10 σία εκποίησης τηςεπίδικηςακίνητης ιδιοκτησίας δενέγινε βάσει των προνοιών του Κεφ.223 μόνο, αλλά και αυτών του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 1965 (9/65) καικατόπινδιαταγήςτου Δικαστηρίου στην αγωγή 1823/82υπέρτης εφεσίβλητης
2. Ηαίτησηγια 15 την εκποίηση του ακινήτου έγινε από τον ενυπόθηκοδα­ νειστή-εφεσίβλητη 3- στην εγεγραμμένη υποθήκη 966/
3. Αυτά κατέθεσε κατάτηδιάρκειατηςδίκηςο 1οςμάρτυρας τουεφεσείοντος, ΣάββαςΠολυνίκης,κτηματολογικόςγρα­ φέας 1ης τάξης, ο οποίος μάλιστα αναφέρθηκε και στις 20 νομοθετικές διατάξεις που προνοούν τη διαδικασία που ακολουθήθηκε, δηλαδή τα άρθρα 37-44 του Νόμου 9/65, και τα άρθρα5 και 6 του Κεφ.223, όπως τροποποιήθηκε μετονόμο 60/66,καιτουςκανονισμούς πωλήσεως. Το άρθρο51 τουΝόμου9/65 παρέχει δικαιοδοσία στο 25 Επαρχιακό Δικαστήριο ναεξετάζει κατ'έφεση οποιαδήπο­ τε διαταγή, γνωστοποίηση ή απόφαση του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργούπουπαίρνεισύμφωνα μετις πρόνοιες τουνόμουαυτού.Τοάρθροέχειωςακολούθως: 30 35 "51.

(1)Πανπρόσωπον ούτινος τα νόμιμα συμφέροντα παραβλάπτονταιεξ οιασδήποτε διαταγής,γνωστο­ ποιήσεως ή αποφάσεως του Διευθυντού δυνάμει του παρόντοςΝόμου,δύναταιεντός τριάκονταημερώναπό τηςκοινοποιήσεως εις αυτόντων άνωναυποβάληέφεσιν τω ΕπαρχιακώΔικαστηρίω επί τούτω αιδιατάξεις των άρθρων 80 και 81 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου και των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Κανονισμών θα τυγχάνωσι, τηρουμένων των αναλογιών εφαρμογής επί της τοιαύτης εφέσεως 281 Αρτεμίδης,Δ. Παύλου ν. ΓενικούΕισαγγελέα

(1991)ως και επί εφέσεως ασκηθείσης δυνάμει των διατάξεων του ειρημένου Νόμου: Νοείται ότι το Ανώτατον Δικαστήριον δύναται να εκδώση Κανονισμούς δι' οιονδήποτε ζήτημα ή διαδικασίαν αγομένην ενώπιον οιουδήποτε δικαστηρίου δυνάμει των διατάξεωντου παρόντοςΝόμου. 5

(2)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44, ουδέν δικαστήριον επιλαμβάνεται αγωγών ή διαδικα­ σιών εφ' οιουδήποτε ζητήματος αναφορικώς προς ό ο Διευθυντής κέκτηται εξουσίαν δυνάμει των διατάξεων 10 του παρόντος Νόμου, πλην της περιπτώσεως καθ' ην ασκείται έφεσις ωςπρονοείται εν εδαφίω

(1)". Μεταγενέστερη του Νόμου 9/65, είναι η τροποποίηση του άρθρου 3 του βασικού νόμου Κεφ.223 με το άρθρο 4 του Νόμου60/66,το οποίοτώραπροβλέπει ταεξής: ^ "4.

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 7, εις πάσαν πώλησιν ακινήτου ιδιοκτησίας ο Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός δύναταινα διάταξηόπως η πώλησις αύτη υπόκειται εις επκρυλασσομένην τιμήν ορισθησομένην υπ' αυτού εάν, λαμβάνων υπ' όψιν 20 αυτού απάσας τας περιστάσεις της υποθέσεως, κρίνη τούτο δίκαιον καιεύλογον" Ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμος 1965 τιτλοφορείται: "Νόμος τροποποιών και ενοποιών τους νόμους τους αφορώντας εις την μεταβίβασιν και υποθή- 25 κευσιν ακινήτου και την πώλησιν ενυπόθηκων ακινήτων." Το δε άρθρο 44

(1)τουΝόμου,έχειως εξής: "44.-0)Ουδέν των εν τω παρόντιΝόμω διαλαμβανο­ μένων επενεργεί ώστε ν' αποκλείση οιονδήποτε ενυπόθηκον δανειστήν από του να επιδίωξη δια πολιτικής 30 αγωγής την πώλησιν του ενυπόθηκου ακινήτου προς εξόφλησίν του δια της υποθήκης εξασφαλιζομένου ποσού τοιαύτη δε αγωγήδύναταινα εγερθή οποτεδήπο­ τε, πρό ήκατόπιναιτήσεως προς τον Διευθυντήν δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους: 282 Παύλου ν. Γενικού Εισαγγελέα 1 ΑΛΛ. 5 Αρτεμιόης, Α. Νοείται ότι οσάκις το Δικαστήριο θεωρεί ότι η τοιαύτη διαδικασία,αντί της υπό του παρόντος Μέρους προνοουμένης, δεν ήτο λογικώς αναγκαία δια την επίτευξιν του δι' αυτής επιδιωκομένου σκοπού, το Δικαστήριον δύναταινα διάταξηόπως άπαντα τα έξοδα της αγωγής, περιλαμβανομένων και των εξόδων του εναγομένου, πληρωθώσιν υπό του ενάγοντος." Είναι έκδηλο από τα πιο πάνω ότι το άρθρο 51 του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, 10 1965, παρέχει δικαιοδοσία στο Επαρχιακό Δικαστήριο να αναθεωρεί κατ' έφεση επίδικα ζητήματα τα οποία προσ­ διορίζονται σε αυτό. Δεν θεωρούμε σκόπιμο να αποφασί­ σουμε στην παρούσα υπόθεση, γιατί το θέμα δεν αποτέλε­ σε αντικείμενο συζήτησης πάνω σ' αυτή τη βάση, κατά 15 πόσο ο Νόμος Κεφ.223 εφαρμόζεται μόνο στην εκποίηση ακίνητης ιδιοκτησίας μετά από αίτηση εξ αποφάσεως δα­ νειστή, που δεν είναι όμως ενυπόθηκος, ενώ ο Νόμος 9/65 εφαρμόζεται στην εκποίηση ενυπόθηκης ακίνητης ιδιοκτη­ σίας, ήαν οι πρόνοιες των δύο νόμων έχουν συνδυασμένη 20 εφαρμογή,ανάλογαβέβαιαμετην περίπτωση. Αναφορικά τώρα με την κρινόμενη έφεση, ηδιαδικα­ σία που άρχισε στο Επαρχιακό Δικαστήριο δεν ήταν ασφαλώς έφεση, που καταχωρήθηκε βάσει των προνοιών του άρθρου 51 του Νόμου 9/65, και επομένως η απόφαση 25 του Δικαστηρίου νααπορρίψει την αγωγήήτανορθή. Παρατηρούμε τέλος πως η διαδικασία εκποίησης του ακινήτου καθυστέρησε αδικαιολόγητα. Το θέμα θεωρέίται λήξαν. II αρμόδια αρχή πρέπει να προχωρήσει αιιέσως στην αποπεράτοχτητης όλης διαδικασίας με την διά δημοW οίου πλειστηριασμού εκποίηση της ενυπόθηκης ακίνητης ιδιοκτησίας. II έφεση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του εφεσείοντος. Η έφεσηαπορρίπτεται με έξοδα. 283