(1991)22 Μαρτίου,1991 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ/στές] ΑΝΔΡΕΑΣ ΦΕΤΤΑΣ, Εφεσείων, ν. ΕΛΙΖΑΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΕΝΕΛΑΟΥ & ΑΛΛΗΣ, Εφεσίβλητων. (Πολιτική ΈφεσηΑρ.7537). Δικόγραφα — Αποδοχή μαρτυρίας από το Δικαστήριο έξω από τα επίδικα θέματα. Εφεσείων — Καθ' ον η Αίτηση η εναντίον τον οποίου Αίτηση για έξωση απορρίφθηκε λόγω ελλείψεως δικαιοδοσίας τον Δικαστη ρίου εφ' όσο κρίθηκε ότι δεν ήταν Θέσμιος ενοικιαστής — Κατά 5 πόσο νομιμοποιείται να υποβάλει έφεση. Οι Εφεσίβλητες καταχώρησαναίτησηεξώσεως εναντίοντουΝίκανδρου Νικολαιδη και του Εφεσείοντα ισχυριζόμενες ότι ο Νικανδρος Νικολαΐδης,χωρίς δικαίωμα,είχε υπενοικιάσει το κατά στημα τους στον Εφεσείοντα, ότι πραγματοποιούσε από την 10 υπενοικίαση κέρδος δυσανάλογο με το ενοίκιο που πλήρωνε, και ότι προέβη σε καταστρεπτικές πράξεις που επιδείνωσαν τηνκατά σταση του ακινήτου.Στηναπάντησητουο ΝίκανδροςΝικολαΐδης και ο Εφεσείων ισχυρίσθηκαν ότι ηυπενοικίαση ήταν νόμιμη και αρνήθηκαντους υπόλοιπους ισχυρισμούς των Εφεσίβλητων. Κατά 15 την ακρόαση το πρωτόδικο Δικαστήριο επέτρεψε σωρεία μαρτυ ρίας αντίθετης προς τα δικόγραφακαι, αφούβρήκε ότι ο Νίκαν δρος Νικολαΐδης δεν είχε προβεί σε υπενοικίαση αλλά είχε πωλή σει την επιχείρηση του στον Εφεσείοντα και είχε παύσει να είναι ενοικιαστής τουκαταστήματος,έκρινε ότι ο Εφεσείων δενήτανθέ- 2 0 σμιος ενοικιαστής καιαπέρριψετην αίτησηλόγω ελλείψεως δικαι οδοσίας. Αποφασίσθηκε ότι (α) Παρά το γεγονός ότι η αίτηση εναντίον του είχε απορρι φθεί, ο Εφεσείων ενομιμοποιείτο να καταχωρήσει έφεση,διότι με 25 την απόφαση του πρωτόδικουΔικαστηρίου καθοριζότανμετρόπο σαφήκαι δεσμευτικό ηπροσωπικήτου ιδιότητααναφορικά μετον περί Ενοικιοστασίου Νόμο. (β)Το βασικό στοιχείο πουδιέλαθε της προσοχής τουπρωτόδι- 288 1Α.Α.Δ. Φέτταςν. Μενελάου& άλλης κου Δικαστηρίου ήταν ότι όφειλε να περιορίσει τα επίδικα ενώ πιοντου ζητήματαόπως είχαν εκτεθεί σταδικόγραφα. Διατάχθηκε επανεκδίκαση. Έξοδα έφεσης υπέρ τον Εφεσείοντα. Έξοδα πρωτόδικου Δικαστηρίου εν τηαιτία στηνεπανεκδίκαση. 5 Έφεση. Έφεσηαπότους καθ' ου η.αίτησηΑρ.2 κατά της από φασης του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσε ωνΠάφουπουδόθηκεστις 16Σεπτεμβρίου,1987 (Αρ. Αί10 τησης 48/86) με την οποία η αξίωση των αιτητριων για έξωση τωνκαθ'ωνη αίτησηαπορρίφθηκεαλλάτο πρωτό δικο Δικαστήριο έκρινε ότι ο καθ'ου ηαίτηση Αρ. 2 δεν είναιθέσμιος ενοικιαστής. Ε. Κωμοδρόμος,γιατον εφεσείοντα. 15 Β. Χαράκηςμε Χρ. Σνμεωνιδον, (Δνις)και Ε.Βασι λείου(κα),γιατις εφεσίβλητες. Cur. adv. wit. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ.Δ.: Την απόφασηθα εκδώσει ο δικα στήςΧρ. Αρτεμίδης. 20 ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Ηκρινόμενη έφεση, που στρέφεται εναντίον απόφασης του Δικαστηρίου Ενοικιάσεων που συνεδρίασε στην Πάφο,παρουσιάζειτηνεξήςιδιαιτερότη τα. Ασκήθηκε απότον ένααπότους δυοκαθ' ων η αίτηση ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, Ανδρέα Φέττα, 25 στον οποίο θα αναφερόμαστε παρακάτω ως ο εφεσείων, μολονότι το ένδικο διάβημα των αιτητριων για έξωση τους απότο επίδικο υποστατικόαπορρίφθηκεαπότοδί κασαν Δικαστήριο. Αναφορά στα γεγονότα θαξεκαθαρί σει τοζήτημαενώθακαταδείξειταυτόχρονατηνεσφαλμέ30 ν ι Ί αντιμετώπιση της υπόθεσης από το πρωτόδικο Δικαστήριο. Οιαιτήτριες-εφεσίβλητες είναι ιδιοκτήτριες ενόςκατα289 Αρτεμίδης, Δ. Φέτταςν. Μενελάου &άλλης
(1991)στήματος στη λεωφόρο Αρχιεπισκόπου ΜακαρίουΓστην Πάφο,πουενοικίασαν το 1973 στον ΝίκανδροΝικολαϊδη, που ήταν ο καθ' ου ηαίτηση 1 ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Δεν υπήρχε γραπτήσύμβαση και το μηνιαίο ενοίκιο είναι £
- Τον Σεπτέμβριο 1985 ο ενοικιαστής 5 αυτός συνήψε συμφωνία με τον εφεσείοντα, σύμφωνα με τηνοποίαοτελευταίος ανέλαβετην επιχείρηση του εστια τορίου πουδιεξαγόταν στο κατάστημα. Οι εφεσίβλητες με την αίτηση τους αξίωναν ανάκτησηκατοχής του μισθίου, προφανώς βάσει του άρθρου 11 (γ) (δ) και (ε) του περί *0 Ενοικιοστασίου Νόμου
- Αέγουμε "προφανώς" γιατί οι σχετικές διατάξειςτουΝόμουδεναναφέρονταιστηναί τηση,στην οποία όμως προβάλλονταν ισχυρισμοί γεγονό των που εμπίπτουν σε αυτές τις πρόνοιες. Συγκεκριμένα αναφέρεταιότι οενοικιαστής καθ'ουη αίτηση,υπενοικία- 15 σε στον εφεσείοντα τοκατάστημαπαράτην ύπαρξηρητής συμφωνίας που απαγόρευετην υπενοικίαση.Πρόσθετα οι εφεσίβλητες ισχυρίζονταν πως ο ενοικιαστής πραγματο ποίησε απότην υπενοικίαση τέτοιο κέρδος που ήταν πα ράλογα δυσανάλογο σεσχέση με το ενοίκιο που πλήρωνε 20 ο ίδιος. Στην αίτηση παρατίθεται ακόμα ένας λόγος για τον οποίο απαιτείτοανάκτησηελεύθερης κατοχής,ότιδη λαδήη κατάστασητουακινήτου επιδεινώθηκε λόγωκατα στρεπτικών πράξεων σ'αυτότου ενοικιαστή,καθ'ουη αί τηση 1, Νικολαϊδη. 25 Στην απάντηση του ο εφεσείων δεν ήταν σαφής ως προς τα γεγονότα που τον καθιστούσαν νόμιμα κάτοχο του καταστήματος. Όμως, τόσο στην απάντηση τουκαθ' ουη αίτηση 1 Νικολαϊδη, όσο στου ίδιου,καιπαρότιείναι συνταγμένες μεασάφειακαιαοριστία,διαφαίνεταιοισχύ- 30 ρισμός πως η υπενοικίαση ήταν νόμιμη ενώ ταυτόχρονα αντικρούονταν και οι υπόλοιποι ισχυρισμοί των αιτη τριων πουαφορούσανσταγεγονότα τηςαιτήσεως. Στη διάρκεια της ακρόασης οι διάδικοι όχι μόνο δεν περιορίστηκαν στην απόδειξητων ισχυρισμών τους,όπως 35 προβάλλονταν στα δικόγραφα,αλλά και ημαρτυρίατους επετράπηαπότο δικαστήριο ναείναι αντίθετηπροςαυτά. Τούτο οδήγησε το δικαστήριο πάνω σε εσφαλμένη διαδι290 1 Α.Α.Λ. Φέττας ν. Μενελάου & άλλης Αρτεμίόης, Δ. καστικά πορεία και αναπόφευκτασε σύγχυση των επίδι κωνζητημάτων. Δενπροτιθέμεθα ναπαραθέσουμεσεέκτασητη μαρτυ ρία, γιατί το συνακόλουθο αποτέλεσμα της έφεσης είναι 5 ναδιαταχθείηεπανεκδίκασητης υπόθεσης. Περιοριζόμα στε μόνο νααναφερθούμεστοβασικόστοιχείο πουδιέλα θετηςπροσοχήςτουπρωτόδικουδικαστηρίου,πουόφειλε να περιορίσει τα επίδικα ενώπιον του ζητήματα όπως αυτά είχαν εκτεθεί στα δικόγραφα. Οι εφεσίβλητες10 αιτήτριες ισχυρίζονταν στην αίτηση τους πως έγινε υπε νοικίαση απότον ενοικιαστή Νικολαϊδηστον-εφεσείοντα και σαν αποτέλεσμα αυτής επωφελήθηκε κέρδοςδυσανά λογοτου ενοικίου που πληρώνει και,διαζευκτικά,πωςη υπενοικίαση απαγορευόταναπότη συμφωνία τωνδιαδί15 χων. Το δικαστήριο όμως επέτρεψε σωρεία μαρτυρίας, βάσει και της οποίαςκατέληξε στο συμπέρασμαπωςδεν υπήρξε υπενοικίαση αλλά ο ενοικιαστής Νικολαΐδηςπώ λησετην επιχείρηση του εστιατορίου στον εφεσείοντακαι εγκατέλειψε ο ίδιος το κατάστημα χωρίς να θεωρεί τον 20 εαυτό του πλέον ενοικιαστή. Αυτό βέβαια είναι αντίθετο μετηθέση πουπρόβαλεο ίδιοςοενοικιαστήςΝικολαϊδης στην απάντησητου,πωςείχεδηλαδή δικαίωμα ναυπενοι κιάσει το κατάστημακαι ζητούσε συνεπώς και την απόρ ριψη της αιτήσεως για έξωσητου απόαυτό.Αφού δε το 25 πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε πως ο Νικολαΐδης έπαυσε να είναι ενοικιαστής του καταστήματος,καιούτε τουπε νοικίασε στον εφεσείοντα,βρήκεότι οτελευταίοςδεν μπο ρούσε να ήταν θέσμιος ενοικιαστής, προχώρησε μάλιστα νακάμεικαισχόλιοότι μπορεί ναήτανκαιπαράνομα κά30 τοχοςτου. Μεβάση τοεύρημααυτότοδικαστήριοσυμπέ ρανεπως εστερείτο δικαιοδοσίας στην ενώπιον του υπό θεση, εφόσο δεν υπήρχε θέσμια ενοικίαση, και απέρριψε την αίτηση. Και η αίτηση ενώπιον του πρωτόδικου δικαστηρίου 35 απερρίφθημεν,αλλά μεσαφήκαιδεσμευτικήγιατονεφε σείοντα δηλωτική απόφασηπως δεν είναι θέσμιος ενοι κιαστής. Το εύρημα ασφαλώς αυτόεπηρεάζει τα δικαιώ ματα του εφεσείοντα, γιατί διακηρύσσει την προσωπική 291 Αρτεμίδης, Δ. Φέτταςν. Μενελάου &άλλης
(1991)του ιδιότητα σε αναφορά με τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, έστω και αν η αίτηση εναντίον τουαπορρίφθηκε. Επομένως νομιμοποιείται στην καταχώρησητης κρινόμε νηςέφεσης. Ενόψει τωνόσων έχουμε αναφέρειπιοπάνω,η απόφα- 5 σητουδικαστηρίουακυρώνεται.Η υπόθεσηθα επανεκδικαστεί ενώπιον άλλης σύνθεσης του δικαστηρίου. Ελπί ζουμε ότι οι διάδικοι θα προβούν στις αναγκαίες τροποποιήσεις των δικογράφων τους, ώστε να καθορίζο νται σ' αυτάμε σαφήνεια τα επίδικαπρος συζήτηση ενώ- 10 πιοντουΔικαστηρίουθέματα. Τα έξοδα στην παρούσα έφεση θα είναι υπέρ του εφεσείοντος, ενώ αυτά στο πρωτόδικο δικαστήριο θα είναι έξοδαεντηαιτία στηνεπανεκδίκαση. Ηέφεσηεπιτρέπεται. Δια ταγήγια επανεκδίκαση. 292