clr/1991/1991_1_41.pdf

(3)(τώρα αναριθμημένο σε άρθρο 8) τον περί Πολιτικής Δικονο­ μίας Νόμον,Κεφ.6— Αλλως δεν είναι έγκυρο. Το Σ.Β. Αγίας Νάπας κίνησε αγωγή εναντίον του εφεσείοντα και πήρε προσωρινό διάταγμα, μετο οποίο,μεταξύάλλων, απα­ γορευόταν στον εφεσείοντα,τους υπαλλήλουςτουκλπ να πλανοδιοπωλούν παράνομα μέσαστηνπεριοχή τουΣυμβουλίουΒελτιώ­ σεως μεοποιοδήποτεόχημα, χωρίςτηνάδειατηςαρμόδιας αρχής. Συμφωνά με τον καν. 155

(1)των περί Χωρίων (Διοίκησις και Βελτίωσις) Κανονισμών Αγίας Νάπας, 1975-1987,απαγορευόταν η πλανοδιοπώληση οιωνδήποτε αγαθών μέσα στην περιοχή του Συμβουλίουχωρίςτηνάδειατηςαρμόδιας αρχής.Ο καν.221 προ­ έβλεπε ότι παράβασητου πιο πάνω Κανονισμού ήταν ποινικό αδίκημα. Οαιτητήςζήτησεάδειαγια νακαταχωρήσειαίτησηγιαέκδοση όιατάγμαΐυς certiorari για ακύρωσητου πιο πάνωπροσωρινού διατάγματος στην ολότητατου.ΟπρωτόδικοςΔικαστήςχορήγησε 41 Ανθίμου

(1991)άδεια γιαάλλο μέρος τουπροσωρινού διατάγματος,αλλάαρνήθη­ κεάδεια γιατο πιο πάνωμέρος του προσωρινού διατάγματος,για το οποίο ο αιτητής ισχυριζόταν ότι βασιζόταν σε έκδηλη πλάνη νόμου, διότι ο πιο πάνωΚανονισμός δημιουργούσε μόνο ποινικό αδίκημακαι όχι αστικόαγώγιμο δικαίωμα. 5 Αποφασίσθηκε ότι (α) Για να χορηγηθεί άδειακαταχώρησης αίτησης για έκδοση προνομιακού διατάγματος πρέπει ο αιτητής να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή συζητήσιμο θέμα και,όπου προβλέπεταιάλλο ένδικο μέσοκαι ειδικάδιαδικα- 10 σία έφεσης,ότι υπάρχουνεξαιρετικές περιστάσεις. (β)Σχετικάμε το πρώτοκριτήριο,παράβασηνομοθετικής διά­ ταξης όπου προβλέπεται ποινήδεν απέκλειε την δημιουργίααγώ­ γιμου αστικού δικαιώματος, ζήτημα που για να αποφασισθεί χρειαζόταν εξέταση σε έκταση πραγματικά και νομικά. Κατάσυνέπεια δεν υπήρχε έκδηληπλάνηνόμου,ώστεναδημιουργείται εκ πρώτης όψεως υπόθεση. (γ)Αλλάκαι ανμπορούσε ναθεωρηθεί ότι υπήρχε συζητήσιμο θέμα, ο εφεσείων δεν είχε πείσει το Δικαστήριο ότι υπήρχαν τέτοιες εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν παρέκκλιση από την αρχή ότι δεν δίδεται άδεια όταν υπάρχουν εναλλακτικά ένδικα μέσα και ειδικάδιαδικασία έφεσης. 15 20 Ηέφεσηαπορρίφθηκε. per curiam: Προσωρινό διάταγμα πουεκδίδεται μετάαπόμονο­ μερή (ex parte) αίτηση δεν μπορεί να προβλέπει ισχύ μακρύτερη 25 από αυτή που προβλέπεται στο άρθρο 9

(3)-τώρα αναριθμημένο σε άρθρο 8

(3)- του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, άλλως δεν είναι έγκυρο. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Attorney -General of theRepublic v.Chnstou, 1962 C.L.R. 129- ^ PastcUopoullos v.Republic

(1985)2 C.L.R. 165Cristofi andOthersv.lacovidou

(1986)1C.L.R. 236Sidncll v. Wilson (1966J 1 All E.R. 68V LandSecurities v.Metropolitan Police 11983}2All E.R. 254Inre Kakos

(1985)1C.L.R. 250Rex v.Nat BellLiquors Ltd/1922}2A.C.128Baldwin &Francis v. Hatcnt AppealTribunal[1959}2All E.R. 433- 42 35 1 Α.ΑΛ. Ανθίμου InreArgyrides

(1987)1C.L.R. 23R. v.PrestonAppealTribunal[1975]2All E.R. 807R. v.EppingandHarlow General Commissioners [1983] 3AllE.R. 257· 5 R.v.Secretary of State[1986] 1 All E.R. 717· Djeredjian (ImportExport)Ltd.etc v. TheChartered Bank

(1965)1 C.L.R. 130Inre Philippou

(1986)1C.L.R.

1. Έφεση. 10 Έφεσηαπό τοναιτητήκατάτηςαπόφασηςτου Ανωτά. τουΔικαστηρίου Κύπρου (Κούρρης, Δ.)που δόθηκε στις 21 Οκτωβρίου, 1989 (Αρ. Αίτησης 124/89), μετηνοποία δενπαραχωρήθηκεάδειαγιακαταχώρησηαίτησης για έκ­ δοσηπρονομιακούδιατάγματοςτηςφύσεως certiorari,για 15 τηνακύρωσητουτρίτου μέρους προσωρινού διατάγματος που δόθηκε από το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Αμμοχώστου στηνΑγωγή Αρ. 452/
2. Γ. Πιττάτζης, γιατονεφεσείοντα-αιτητή. Cur. adv.wit. 20 Α. ΛΟΙΖΟΥ, Πρ.: Η Απόφαση του Δικαστηρίου θα δοθείαπότοΔικαστήκ. Δ.Γ.Στυλιανίδη. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Μετηνέφεσηαυτήπροσβάλλεται Απόφαση τουΔικαστηρίου τούτου,μετηνοποίαδεν πα­ ραχώρησε άδειαγιακαταχώρισηαίτησης γιαέκδοσηπρο25 νομιακούδιατάγματοςτηςφύσεως certiorari, γιατηνακύ­ ρωση του τρίτου μέρους του Προσωρινού Διατάγματος που εκδόθηκε απότο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώ­ στουστηνΑγωγή Αρ. 452/
3. Οαιτητής είναιπλανοδιοπώλης καιπωλεί ταείδη του -- - 30 μέσα στην περιοχή του Συμβουλίου Βελτιώσεως Αγίας Νάπας, χωρίςναπάρειάδειαάπότοΣυμβούλιο. - ----. 43 Στυλιανίδης, Δ. Ανθίμου

(1991)Στις 22 Αυγούστου, 1989, το Συμβούλιο Βελτιώσεως Αγίας Νάπαςκαταχώρισεστο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Αμ­ μοχώστου εναντίον του εφεσείοντα - εναγόμενου την Αγωγή 452/

1. Την ίδια μέρα, σε μονομερή αίτηση στην αγωγή, Δικαστής του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Αμμοχώ- 5 στου εξέδωσε Προσωρινό Διάταγμα και όρισε την ισχύ του μέχρι 19 Σεπτεμβρίου, 1989, για να παρουσιαστεί ο εφεσείων - εναγόμενος στο Δικαστήριο και να ενστεί. Ο δικηγόρος του αιτητήυπέβαλε ένσταση καιτοΕπαρχιακό Δικαστήριοόρισετηνακρόασηστις 10Οκτωβρίου,
2. 10 Στις 4Οκτωβρίου, 1989, οεφεσείων καταχώρισεμονο­ μερή αίτηση στο Ανώτατο Δικαστήριο, μετην οποία ζητά άδεια για καταχώριση αίτησης για έκδοση εντάλματος certiorari, γιαμεταφορά στοΑνώτατο Δικαστήριο τηςδια­ δικασίαςκαιακύρωσητουπιοπάνωΠροσωρινούΔιατάγ- 15 ματος. Το προσβαλλόμενο Προσωρινό Διάταγμα μπορεί να χωριστεί σετρίαμέρη:- Ο πρωτόδικος Δικαστής χορήγησε άδεια για το πρώτο μέρος. ?Π - Οαιτητής εγκατέλειψε την αίτηση του αναφορικά με τοδεύτερο μέρος. - Ο Δικαστής αρνήθηκε άδεια σχετικά με το τρίτο μέρος. Ο λόγοςπουπροβλήθηκεγιατην έκδοσηάδειαςσχετι- 25 κά με το τρίτο μέρος είναι πλάνηνόμου έκδηληστοπρα­ κτικό. Τοτρίτο μέροςέχει:"... ο εναγόμενος, οι υπηρέτες και/ήοι υπάλληλοι ή οι αντιπρόσωποι αυτούεμποδισθούν ...καιδιάτουπα- 30 ρόντος εμποδίζονται παράνομα να πλανοδιοπωλούν τρόφιμα και ποτά εντός της περιοχής του Συμβουλίου 44 1 ΑΛΛ. Ανθίμου Στυλιανίδης,Δ. ΒελτιώσεωςΑγ. Νάπας δι' οιουδήποτε οχήματος,άνευ αδείαςπαράτηςαρμοδίας αρχής,..." ΟπρωτόδικοςΔικαστήςείπε:5 10 15 "Σχετικά με το τρίτο σκέλος του διατάγματοςδεν συμφωνώ ότι υπάρχειέκδηληπαρανομία (error of Law on the face of therecord) όπως εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος δικηγόρος του αιτητή.Είμαι της γνώμης ότι η πα­ ράβαση κανονισμών πουδημιουργούν ποινικόαδίκημα σε ορισμένεςπεριπτώσεις παρέχει έννομο συμφέρον σε ορισμένες τάξεις ατόμων που οι κανονισμοί θεσπίστη­ καν για να προστατεύσουν. Αυτό βεβαίως εξαρτάται απότην μαρτυρία πουθαπροσαχθεί ενώπιον του δικα­ στηρίου πουθαεκδικάσει τηνυπόθεση.Το γεγονός ότι οι κανονισμοί δενπρονοούνγιααγώγιμοδικαίωμαδεν σημαίνει ότι μιατάξηατόμωνπου επηρεάζεταιαπότην παράβασητωνκανονισμών δενέχειαγώγιμο δικαίωμα. (Σχετική είναι η απόφαση Peristeronopighi Transport Co.Ltdv. ToumazosTh. Toumazou

(1970)1 CLR,196)." Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εφεσείοντα εισηγήθηκε 20 ότι το πρωτόδικοΔικαστήριο έσφαλλε αναφορικάμετην ερμηνεία του Νόμου και την εφαρμογή της Απόφασης στην υπόθεσηPeristeronopighi Transport Co. Ltd. (ανωτέ­ ρω). To Συμβούλιο, πρόδηλα, δεν νομιμοποιείται στην έγερση αγωγής.Η ανυπαρξίααστικούαδικήματος,που να 25 πηγάζει από τους Κανονισμούς, είναι έκδηλη και, ως εκ τούτου, έχει ικανοποιηθεί η ανάγκηαπόδειξης συζητήσι­ μου ζητήματοςκαι/ήεκ πρώτης όψεως υπόθεσης απότον εφεσείοντα. Τα προνομιακά εντάλματα εισάχθηκαν στην έννομη 30 τάξη της Κύπρου απότην Αγγλία. Το Δικαστήριο King's Bench είχε,εκτόςαπότη ΔικαιοδοσίαΕφετείου,εγγενή δι­ καιοδοσίαναελέγχειτακατώτεραΔικαστήρια μεεποπτι­ κήιδιότητα.Οέλεγχοςμετοένταλμαcertiorari γίνεταιγια να περιορίζονται τα κατώτερα Δικαστήρια μέσα στη δι35 καιοδυυία τους και να τηρούν το Νόμο. Το ένταλμα ^ certiorari είναι διορθωτικού χαρακτήρα.Το πρακτικότης. 45 Στυλιανίδης, Δ. Ανθίμου

(1991)απόφασης του κατώτερουΔικαστηρίου εξετάζεταικαι, αν υπάρχει υπέρβαση δικαιοδοσίας ή πλάνη νόμου πρόδηλη στο πρακτικό,προκατάληψηή συμφέρο απόταπρόσωπα που λαμβάνουν την απόφαση, ή λήψη της απόφασης με δόλο ή ψευδορκία, η ελεγχόμενη απόφαση ακυρώνεται - 5 (βλ., μεταξύ άλλων, The Attorney-General v.Panayiotis Christou, 1962 C.L.R. 129, Pastellopoullos v. Republic

(1985)2 C.L.R. 165, Christofi and Others v. Iacovidou

(1986)1CL.R.236). Για την υποβολή αίτησης για έκδοση προνομιακού 10 εντάλματος είναι αναγκαίαη άδεια του Ανωτάτου Δικα­ στηρίου. Ο λόγος είναι προφανής: Η δικαιοδοσία αυτή είναι το κατάλοιπο της εξουσίας του Δικαστηρίου και ασκείται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις,γιακαθορισμέ­ νους λόγους πουέχουναναφερθείπιοπάνω. ^ Για την χορήγηση άδειας ο αιτητής πρέπει να ικανο­ ποιήσει το Ανώτατο Δικαστήριο ότι έχει "εκ πρώτης όψεως" υπόθεση και/ήότι υπάρχει "συζητήσιμο ζήτημα", στην έννοια που δόθηκε στις φράσεις αυτέςστις Αγγλικές υποθέσεις SidneU v. Wilson [1966] 1All E.R. 681 και Land 20 Securities v. Metropolitan Police [1983]2 All E.R.254,258, οι οποίες υιοθετήθηκανστην υπόθεση Inre Kakos

(1985)1 C.L.R. 250. Ηπλάνη περί το νόμο πρέπει να είναι έκδηλη στο πρακτικό.Το πρακτικό είναι η ελεγχόμενη απόφαση και το πρακτικό του Δικαστηρίου χωρίς προσθήκες ή 25 ενόρκους ομολογίες -(Rex v.Nat BellLiquors Ld. [1922]2 A.C. 128, στη σελ. 159 Baldwin & Francis v.Patent Appeal Tribunal/Ί959] 2 All E.R. 433, In re Argyrides

(1987)1 C.L.R. 23). Πλάνη νόμου, (error of law), όπως ειπώθηκε στην υπόθεση R. v. PrestonAppeal Tribunal [1975] 2 All 30 E.R. 807, στη σελ. 810 απότον Λόρδο Denning MR.,περι­ λαμβάνει εσφαλμένη ερμηνεία νόμου, ή εσφαλμένη εφαρ­ μογήτουνόμου σταγεγονότα τηςυπόθεσης. Ο σχετικός Κανονισμός είναι ο Κανονισμός 155

(1)των περί Χωρίων (Διοίκησις και Βελτίωσις) Κανονισμών 35 Αγίας Νάπαςτου 1975 μέχρι 1987, που έχει:46 1 ΑΛΛ. Ανθίμου Στνλιανίδης, Δ. "155. -

(1)No person shall, within the improvement area, hawk any goods without a licence first obtained therefor in every year from the Board or the person authorized by the Board in thatbehalf." 5 Ο Κανονισμός 221 προβλέπει ποινήγια παράβασητων διαφόρων Κανονισμών, περιλαμβανομένου φυσικά και του Κανονισμού 155

(1). Παράβαση νομοθετικής διάταξης, όπου προνοείται ποινή, δεν αποκλείει τη δημιουργία αγώγιμου αστικού δι10 καιώματος. Αναφορά μπορεί να γίνει στον Clerk & Lindsell on Torts, 14η Έκδοση, παράγραφοι 78, 1578 και 1588. Η υπόθεση Peristeronopighi Transport Co. Ltd. είναι σχετική. Για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, με βάση την 15 επιφύλαξη της παραγράφου 1 του Άρθρου 32 των περί Δικαστηρίων Νόμων του 1960 έως 1988, πρέπει να ικανο­ ποιηθούν οι πιοκάτωπρουποθέσεις:(α)Ύπαρξη σοβαρούζητήματοςγιαεκδίκαση. (β) Πιθανότητα ότι ο ενάγων δικαιούται σε θεραπεία 20 οτην αγωγήκαι (γ)Ναείναι δύσκολη ήαδύνατη ηαπονομήπλήρους δι­ καιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο,χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Για να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, 25 πρέπει να έχει εκ πρώτης όψεως, τουλάχιστον, στο στάδιο του προσωρινού διατάγματος,αγώγιμοδικαίωμα. Οι εξουσίες και τα καθήκοντα του Συμβουλίου ορίζο­ νται στο Τρίτο Μέρος του περί Χωρίων (Διοίκησις και Βελτίωσις) Νόμου(Κεφ.243, Νόμοι 46/61,58/62, 4/66, 31/ 30 69, 7/79, 49/79, 65/79, 7/80, 27/82, 42/83, 72/83, 38/84, 72/ 87,218/88,23/89,66/89, 211/90). Αν οι ενάγοντες έχουν αγώγιμο δικαίωμα,με βάαητον _ 47 Στυλιανίδης, Δ. Ανθίμου

(1991)περί Χωρίων (Διοίκησίς και Βελτίωσις) ΝόμοκαιτονΚα­ νονισμό 155

(1), είναι ζήτημα το οποίο χρειάζεται να εξε­ ταστεί σε έκτασηπραγματικάκαινομικά. Ο ισχυρισμός ότι πρόδηλατο Συμβούλιο δεν έχειαγώ­ γιμο δικαίωμαδεν ευσταθεί. 5 Και αν ακόμα ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως ή/και συζητήσιμο ζήτημα, αυτό δεν είναι αρκετό από μόνο του για να του δοθεί η αναγκαία άδεια. Πρέπει, επίσης, να αποδείξει ότι υπάρ­ χουν εξαιρετικές συνθήκες. Όπου προβλέπεταιάλλο ένδι- 10 κο μέσο και,ειδικά,διαδικασίαέφεσης, το Ανώτατο Δικα­ στήριο σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, κάτω από εξαιρετικές περιστάσεις,δίδει άδεια. Στην υπόθεση R. v. Epping and HarlowGeneral Commissioners

(1983)3All E.R.257, στη σελ. 262 ειπώθη- 15 κε> "But it is a cardinal principle that, save in the most exceptional circumstances, that jurisdiction will not be exercised where other remedies were available and have not been used." ° To απόφθεγμα αυτό υιοθετήθηκε στην υπόθεση R. ν. ChiefConstable of Merseyside [1986] 1All E.R. 257. Στην μεταγενέστερη υπόθεση R. v.Secretary of State[1986] 1All E.R. 717, ο Sir John Donaldson, MR., είπε στις σελ. 723724:- 25 "However, the matter does not stop there, because it is well established that, in giving or refusing leave to apply for judicial review, account must be taken of alternative remedies available to the applicant. This aspect was con­ sidered by this court very recently in R ν ChiefConstable 25 of the Merseyside Police, ex p Calveley [1986] 1All ER 257, [1986] 2 WLR 144 and it was held that the jurisdiction would not be exercised where there was an alternative remedy by way of appeal, save in exceptional 48 1 Α.ΑΛ. 5 Ανθίμου Στυλιανίδης, Α. circumstances. By definition, exceptional circumstances defy definition, but,where Parliament provides an appeal procedure, judicial review will have no place unless the applicant can distinguish his case from the type of case for which theappeal procedurewas provided." ΟParker, LJ.,στιςσελ. 727-728 είπε:- 10 15 20 "An applicant for leave must show an arguable case that relief should be granted. Where, therefore, an appeal procedure exists, an applicant must, in my view, show not only an arguable case for relief, as must every applicant even if there is no appeal procedure: he must also show that there are special circumstances sufficient to render it arguable that there should be a departure from the normal rule. Unless he satisfies both limbs, he shows no arguable case for relief. It is impossible and would be legally wrong to define what are exceptional circumstances andwhat arenot.Eachcase will dependon its own facts. It is of course clear that some circumstances are not even arguably sufficient, and that others equally plainly are." Η επιφύλαξητουΆρθρου 32

(1)τωνπερί Δικαστηρίων Νόμων περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο.Το δικονομικόδί­ καιο προβλέπεται στο Άρθρο 9, (αναριθμημένοτώρα σε 8), του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, όπως 25 τροποποιήθηκε, και τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Το εδάφιο

(3)του Άρθρου 9 περιορίζειχρονικάτην ισχύ του διατάγματοςπου εκδίδεται σε μονομερή αίτηση και καθορίζει τηδιαδικασίαπου πρέπειναακολουθείται μετά την έκδοση του. Τούτο παραμένεισε ισχύ για χρόνο όχι 30 μακρύτεροαπόόσο είναι αναγκαίος γιατην επίδοσηειδοποίσησής του στον επηρεαζόμενοκαι την παροχή τηςδυ­ νατότητας σ' αυτό να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστη­ ρίου για να ενστεί. Διάταγμα που προβλέπει ισχύ μακρύτερηαπόόση περιοριστικάονομοθέτης έθεσε μετο 35 εδάφιο

(3)δενείναι έγκυρο. =~^ ~"~Το"Επαρχιακό"Δικαστήριο, αφού~άκούσειτουςδιαδί- 49 Στυλιανίδης,Δ. Ανθίμου

(1991)κους,αποφασίζειαν τοΔιάταγμαθαπαραμείνεισε ισχύ, ή αν θα τύχει οποιασδήποτε άλλης μεταχείρισης, που το Δικαστήριοκρίνει δίκαιο. Διάδικος,ο οποίοςδεν ικανοποιείταιαπότηναπόφα­ σητου Επαρχιακού Δικαστηρίου,ύστερα απότηδιαδικασία,μεβάσητο εδάφιο

(3)τουΆρθρου 9,έχει το δικαίω­ μα έφεσης, δυνάμει του Άρθρου 25

(3)των περί ΔικαστηρίωνΝόμων. 5 Έφεσηδεν μπορεί νακαταχωριστεί πριντηνεξάντλη­ ση του δικονομικού μέτρου της ένστασης και ακρόασης ίο ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου - (βλ. Djeredjian (ImportExport) Ltd., Etc., through (a) Chr. P.Mitsides, (b) Nicos Chr. Lacoufis v. The CharteredBank

(1965)1 C.L.R. 130). Στηνυπόθεση InrePhilippou

(1986)1 C.L.R. 568, οA. 15 Αοΐζου, (Δικαστής όπως ήταντότε),ακύρωσε μεένταλμα certiorari προσωρινό διάταγμα,στο οποίο δεν ορίστηκε ημερομηνία ισχύος του, και έτσι δεν έδιδε την ευκαιρία στοεπηρεαζόμενοπρόσωποναπαρουσιαστείενώπιοντου Επαρχιακού Δικαστηρίου και να ενστεί. Όπως αναφέρε- 20 ταιστηνΑπόφαση,δενδόθηκεευκαιρίαστονκαθ'ουη αί­ τησηναασκήσει το δικαίωμα ακρόασης,μεβάση το νόημα του Άρθρου 9,και εμποδίστηκε έτσιαπότου ναχρησιμο­ ποιήσει το οπλοστάσιο των ενδίκων μέσων, που οΝόμος προβλέπει. Στην παρούσαυπόθεση ο αιτητήςκαταχώρισε ένσταση στο*ΕπαρχιακόΔικαστήριο Αμμοχώστου. Ορίστηκεημέρα ακρόασης. Δεν έχει ικανοποιήσει την προϋπόθεση των εξαιρετικώνπεριστάσεωνγιαναδικαιούται,καιανακόμα υπήρχεσυζητήσιμο ζήτημα,άδειαγιακαταχώρισηαίτησης 30 γιαέκδοσηεντάλματος certiorari. Για τους πιο πάνωλόγους, η έφεση αποτυγχάνεικαι απορρίπτεται. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 50