(1991)28 Μαΐου,1991 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΑΛΩΝΕΥΤΗΣ ΛΤΔ, Ενάγοντες, ν. ΝΥΚ LINENIPPONYUSEN KAISHA &OTHERS, Εναγομένων. (Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 145/90). Δικονομία Ναυτοδικείου —Μη εμφάνιση ενάνοντα ή τον δικηγόρου του λόγω της απεργίας των δικηγόρων — Θεωρείταιαδικαιολόγη τη, αλλά διαφορετικές οι επιπτώσεις όιστι οι θεσμοί Ναυτοδι κείου διαφέρουν από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας -κ.45 των Θεσμών Ναυτοδικείου (CyprusAdfniraltyJurisdiction Order 1893). 5 Κατά την ημέρα που ήτανορισμένη για εμφάνιση αγωγή ναυ τοδικείου, στην οποία είχε δοθεί άδειαστον ενάγοντα γιαυποκα τάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας, ούτε η ενάγουσα οϋτε ο δικηγόρος της εμφανίσθηκε στο Δικαστή- 10 ριο. Ούτε οι εναγόμενοι εμφανίσθηκαν,αλλάδεν υπήρχε οποιαδή ποτε ένδειξη ότι η επίδοση είχε γίνει. Σε μεταγενέστερη εμφάνιση της στο Δικαστήριο ηδικηγόρος της ενάγουσας ανέφερε ότι η μη εμφάνισηοφειλόταν αποκλειστικά στην κηρυχθείσαγιατηνημέρα εκείνη απεργία των δικηγόρων Λευκωσίας, και ότι τυχόν απόρρι- 15 ψη της αγωγής θα αποστερούσε την ενάγουσα από την ευχέρεια επανέγερσής της λόγω παραγραφής. Αποφασίσθηκε ότι Αν καιηπαράλειψητης ενάγουσαςναεμφανισθεί κρίθηκεαδι καιολόγητη, οι συνέπειες της μη εμφάνισης της σε συνδυασμό με 20 την μη εμφάνιση και των εναγομένων ήσαν διαφορετικές από τις συνέπειες στις πολιτικές υποθέσεις, διότι ο κ. 45 των θεσμών Ναυτοδικείου (Cyprus Admiralty Jurisdiction Order, 1893)προβλέπει επιτακτικά ότι σε περίπτοκιη μη εμφάνισης των διαδίκων η διαδικασία αναστέλλεται και δεν μπορεί να προχωρήσει εκτός αν 25 κινητοποιηθεί το Δικαστήριο από τον ενάγοντα και εφόσο κρίνει τούτο δικαιολογημένο. Κατάσυνέπεια η αγωγήδεναπορρίφθηκε, αλλά διαπιστώθηκε ότι η διαδικασία είχε ανασταλεί και δεν θα επιτρέπετο η λήψη οποιωνδήποτε άλλων μέτρων εκτός αν τοζη τούσε ηενάγουσακαιηαίτησητης εγκρινόταν. 30 Ηδιαδικασία αναοτάληκε. 470 1Α.Α.Δ. ΑλωνεϋτηςΛτδv.Kaisha &others Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Rousosv.Republic
(1984)3C.L.R. 1437Inre Mangakis(Appl. No. 161/90dated6.12.90)· Theodossiadou andOthers v.Republic
(1985)3C.L.R.
- 5 Αίτηση. Αίτηση από τους δικηγόρους τωνεναγόντων γιαορι σμό της υπόθεσης γιανατους δοθεί ηευκαιρίαναεξηγή σουντουςλόγους τηςαπουσίαςτουςστις23.1.
- Μ.Σάββα(χα), γιαΧρ. Μιτσίδη, γιατουςενάγοντες. 10 Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ,Δ.ανάγνωσετην ακόλουθηαπόφαση. Αφού παραχωρήθηκε άδεια στους ενάγοντες να επιδώσουν το κλητήριο ένταλμα μευποκατάστατη επίδοση (ειδοποίηση κλητηρίου, διπλοασφαλισμένη επιστολή), ηυπόθεση ορί15 στηκε γιαεμφάνιση ενώπιον του Δικαστηρίου στις 23/1/
- Κατά την ημέραεκείνηοιδιάδικοιδεν παρουσιάστη καν,ούτεοιενάγοντεςούτεοιεναγόμενοι. Μετά από παράκληση μας, μέλος τουΠρωτοκολλητείου του Δικαστηρίου μαςπληροφόρησε ότιδεν κατατέ20 θηκεοποιοδήποτεστοιχείο στο φάκελοτης υπόθεσηςπου να επιμαρτυρεί επίδοση της ειδοποίησης τουκλητηρίου στους εναγομένους. Γιατηναπουσία των εναγόντωνδεν παρασχέθηκε οποιαδήποτε εξήγηση στο Δικαστήριο. Όμως, εύλογα μπορούσε ναυποτεθεί ότιαυτή οφειλόταν 25 στην κηρυχθείσα απεργία ή αποχή των δικηγόρων της Λευκωσίας από εμφανίσεις ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την ημέρα εκείνη. Επεφύλαξατην απόφασηγιανα εξετάσω τιςσυνέπειες της απουσίαςαυτήςσεσυνάρτηση μετηντύχη τηςαγωγής. 30 Μετάτηνεπιφύλαξη τηςαπόφασης,καιμετάαπόαίτη μα της δικηγόρου των εναγόντων, η υπόθεση ορίστηκε 471 Πικής,Δ. ΑλωνεύχηςΛτδ v. Kaisha&others
(1991)ενώπιον τουΔικαστηρίου στις 29/1/91για να δοθεί η ευ καιρία στους ενάγοντες να εξηγήσουν τους λόγους της απουσίας τους. Ηδικηγόρος των αιτητών εξήγησεότι αυτή οφειλόταν αποκλειστικά στην απεργία τηνοποία, όπως ανέφερε, "πραγματοποίησανοι δικηγόροι τηςΛευ- 5 κωσίας". Ταυτόχρονα,πληροφόρησετοΔικαστήριοότιοι διάδικοι ήταν σε επικοινωνία προς επίτευξη εξώδικου συμβιβασμού. Συγχρόνως,ανέφερε ότιπιθανή απόρριψη της αγωγήςθααποστερούσε τους ενάγοντες από τηνευχέ ρειαεπσνέγερσής τηςλόγωπαραγραφής. Η απόφασηεπε- 10 φυλάχθη προςμελέτητουθέματος. ΣτηRousos v.Republic
(1984)3CL.R. 1437*αποφασί στηκε ότι ηαπεργίατωνδικηγόρωνδεναποτελεί(α) βάσιμολόγογιατη μηεμφάνισητους στοΔικα στήριο,καιότι (β) ηυπόθεσηυπόκειταιστις συνέπειες που μπορεί ναπροκύψουν απότηνπαράλειψη διαδίκουνα εμφανι στεί αυτοπροσώπως ήμέσοτουδικηγόρου τουκαι να προωθήσει τηνυπόθεση του. Στις πολιτικές αγωγέςη ευθύνηγιαπροώθησητηςυπόθεσης βαρύνειτον ενάγο- 20 ντα. Δε θα επαναλάβωτους λόγους γιατους οποίουςστη Rousosκαταλήξαμεσταπιοπάνω συμπεράσματα. Περιο ρίζομαιστηνυιοθέτησητους,επισημαίνονταςότιοι λόγοι είναι άρρηκτα συνυφασμένοι μετηνκαλήαπονομή τηςδι- 25' καιοσύνης. Καιπρόσφαταείχατηνευκαιρίανα επαναβε βαιώσω τις ίδιες αρχές στην Αίτηση Μαγκάκη** Παρόλο που στηRousos δεγίνεται άμεση αναφορά στις πρόνοιες της Δ.33 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίοι προσδιορίζουν τιςεπιπτώσεις απότην παράλειψη 30 του ενάγονταναεμφανιστεί κατάτηνορισθείσα ημερομη νία, προκύπτει από τη Theodossiadou and Others v. Republic
(1985)3 CL.R. 863την υπόθεση στην οποία *Βλ. επίσης Rousosandanotherv.Republic
(1985)3C.L.R.
- 161/90-Ηαπόφαση εκδόθηκεστις6/12/90). **(AQ. 472 1Α.Α.Δ. 5 ΑλωνεΰτηςΛτδ v. Kaisha&others Πιχής,Δ. το Δικαστήριο επιλήφθηκε αίτησης για επαναφοράτης απορριφθείσαςυπόθεσης,ότι τόσοη κατάληξηστηRousos όσο και η επαναφορά στη Theodossiadou, σχετίζονται άμεσα με τις επιπτώσεις που καθορίζουν οι θεσμοί για την παράλειψη διαδίκου να εμφανιστεί κατά τον ορισθέ νταχρόνο. Η υπόθεση Rousos αφορούσε προσφυγή της οποίας η άσκησηκαιδιερεύνησηδιέπεταιαπότουςΔιαδικαστικούς Κανονισμούς του Ανωτάτου ΣυνταγματικούΔικαστηρίου 10 του 1962, οι οποίοι,βάσει των προνοιών του Κ.18 υιοθε τούν,υπότηναίρεσητων αναγκαίων προσαρμογών,τους Θεσμούς ΠολιτικήςΔικονομίας ωςτοδικονομικόπλαίσιο άσκησηςτηςαναθεωρητικήςδικαιοδοσίας. Καιστηνπρο κειμένη υπόθεση,ηπαράλειψητων εναγόντων ναεμφανι15 στούν κατά την ορισθείσα ημερομηνία, κρίνεται αδικαιο λόγητηγιατους ίδιουςλόγους πουκρίθηκεαδικαιολόγητη η παράλειψη του προσφεύγοντος στη Rousos να εμφανι στεί. Διαπιστώνωόμωςότι οιΘεσμοίΝαυτοδικείου(Cyprus 20 Admiralty Jurisdiction Order 1893) διαφέρουναπότις δια τάξεις της Δ.33 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ανα φορικά με τις συνέπειες της παράλειψηςτου ενάγοντανα εμφανιστείκατάτηνορισθείσα ημερομηνία. Εάνκατάτην ορισθείσα ημερομηνία ο ενάγων παραλείψει να εμφανι25 στεί, ο εναγόμενος δικαιούται να ζητήσει την απόρριψη της αγωγής, οπόταν το Δικαστήριο υποχρεούται να την απορρίψει. Αντίθετα, αν κατά την ορισθείσα απότοκλητήριο ημερομηνία δενπαρουσιαστεί ούτε ο ενάγων ούτε ο εναγόμενος,όπωςστην προκειμένηπερίπτωση,η διαδικα30 σία στην αγωγήαναστέλλεται καιδε μπορεί να προχωρή σει εκτός ανκινητοποιηθεί το Δικαστήριο απότονενάγο ντα και εφόσο κρίνει τούτο δικαιολογημένο. Ο Κ.45 προβλέπει:35 "
- If at the time fixed by the writ of summons neither party shall appear nofurther proceedings shallbe had or taken under thewritexcept,onapplication by the Plaintiff, theCourt orJudge shallotherwiseorder,andthe 473 Πικής, Δ. ΑλωνεΰτηςΛτδ v. Kaisha &others
(1991)Court or Judge may by the order limit a time forthe appearance oftheparties before theCourt. The application of the Plaintiff may bemade without notice to the Defendant." To ερώτημα τοοποίο μεαπασχόλησε είναι αν επιβάλ- 5 λεται ηαπόρριψητης αγωγής,ανεξάρτητα απότις διατά ξεις του Κ.45 καιτιςδιαγραφόμενεςαπότονκανόνααυτό συνέπειες της μηεμφάνισης. Η απάντησηείναιαρνητική. Ηάσκησητηςδικαιοδοσίαςναυτοδικείου διέπεταιαπότις διατάξεις των Θεσμών Ναυτοδικείου, ενώη χρήση του ίο όρου "shall",στοπλαίσιο του Κ.45, ενέχει επιτακτικό χα ρακτήρα ως προς τις συνέπειες παράλειψης εμφάνισης. Συνεπώς δεν παρέχεται ευχέρεια στο Δικαστήριο ναπρο βείστην έκδοσηοποιασδήποτεάλληςδιαταγής. Συνεπώς διαπιστώνω ότικάθε περαιτέρω διαδικασία 15 στην υπόθεση αναστέλλεται και δε θα επιτραπεί λήψη οποιωνδήποτε άλλων μέτρων, εκτός αν το ζητήσουν οι ενάγοντες καιτο αίτηματους εγκριθεί. Διαταγή ωςανωτέρω. 474