clr/1991/1991_1_537.pdf

(2)(α) τον περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 (Ν14/60) και άρθρο 1 (

1. i)(Οτου Αγγλικού Administrationof JusticeAct, 1956. Λέξεις και Φράσεις — "οποιαδήποτε απαίτηση για . . . . σωματική βλάβη" — άρθρο 1 (ι)(f), τουΑγγλικού Administration ofJustice Act, 1956. Η Εφεσείουσα καταχώρησε εναντίον του Εφεσίβλητου αγωγή στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο μετηνοποίαζητούσε ανάκτησηποσού Κ£15.380, που είχε επιδικασθεί εναντίον της Εφεσείουσας απότο Ανώτατο Δικαστήριο ως Ναυτοδικείο σε αγωγήπου είχε εγείρει ο Γ. Τζιελλάς, έργοδοτούμένος της Εφεσείουσας, για σωματική βλάβη που υπέστη ενώ εργαζότανγια την φόρτωση πλοίου, του οποίου τον έλεγχο και την ευθύνη είχε η Εφεσείουσα. Κατάτον ουσιώδη χρόνο ο Εφεσίβλητος ήταν επίσης εργοδοτούμενος της Εφεσείουσας και εκτελούσε χρέη επιστάτη της φόρτωσης του πλοίου,ήτανδε ισχυρισμός της εφεσείουσαςότι ησωματική βλάβη στον Γ.Τζιελλά είχε προκληθεί λόγω αμέλειας και/ήπαράβασης των όρων εργοδότησηςτουΕφεσίβλητου. Το ΕπαρχιακόΔικαστήριο εξέτασε σαν προκαταρκτικό νομικό σημείο το κατά πόσο είχε δικαιοδοσία να εκδικάσει την αγωγή και, εφαρμόζοντας το άρθρο 1(
2. i)(
3. f)του Αγγλικού Administration of Justice Ate, 1956, που σύμφωνα με το άρθρο29

(2)(α)του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 (Ν14/60) καθορίζει τη δικαιοδοσίατου Ανωτάτου ΔικαστηρίουσανΝαυτοδικείου,έκρινεότιηαγωγή εκαλύπτετο από την φράση "οποιαδήποτε απαίτηση για'·σωματική 537 LimashipCo Ltdv.Μαχλουζαρίδη

(1991)βλάβη" ("anyclaim for personal injury")στησυνηθισμένη ευ­ ρεία τηςέννοια, και απόρριψε την αγωγή λόγω ελλείψεωςδικαιο­ δοσίας. Ηεφεσείουσα υπέβαλε έφεση. Αποφασίσθηκε ότι, (α) Ηφράση "οποιαδήποτε απαίτησηγιασωματική βλάβη"δεν 5 μπορεί νασημαίνει και απαίτησηγια κάτι άλλο. Ηπρόθεση "για" ("for") έχει έννοια σαφώς στενότερη απότιςεκφράσεις "πουσχετί­ ζεται" ("relating to") καιπου"πηγάζει" ("arising out"), που απα­ ντώνται σεάλλες υποπαραγράφους του Νόμου. Ηχρήση τηςπρό­ θεσης "για" δεν αφήνει περιθώριο διασταλτικής ερμηνείας της 10 υποπαραγράφου l(i)(0και επιβάλλει ότιηπηγήτου αγώγιμου δι­ καιώματος πρέπει ναείναι ησωματικήβλάβη. (β) Το αποφασιστικό κριτήριο είναι η φύση τουαγώγιμουδι­ καιώματος. Στην παρούσα υπόθεση ηβάση τηςαγωγής τηςΕφε­ σείουσας δενήταν η σωματική βλάβη πουυπέστη ο Γ.Τζιελλας, 15 αλλά η ισχυριζόμενη παράβαση απότονΕφεσίβλητο των όρωνεργοδότησής του και τοισχυριζόμενο δικαίωμα της Εφεσείουσας να αποζημιωθεί γι' αυτήτην παράβαση. Κατά συνέπεια το επίδικο θέμα δεν είναι ναυτικό θέμα στα πλαίσια του άρθρου 1(i)(0του Νόμουκαιδεν εμπίπτει στη δικαι- 20 οδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου σανΝαυτοδικείου αλλά στη δικαιοδοσίατου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου. Η έφεσηεπιτράπηκε με έξοδα. Υποθέσεις πον αναφέρθηκαν: Tziellas v.TheShipNadaiena Η

(1982)1C.L.R. 807· 25 Avgerinos MasterShipping Co Ltdv. CyprusInsurance Ltd (Adm. Action No. 44/89dated5.3.90)· E. PhilippouLtdv. CompassInsurances Co Ltd(Adm. Action No. 258/84 dated31.12.90)· BiochemieR.O.S.E. Ltdv. General Insurances of Cyprus Ltd(Civil 39 Appeal 7552dated31.10.90)Gatoilv.Arkwright - BostonInsurance[1985] 1All E.R. 129West of ScotlandShip OwnersMutual Protection and Indemnity Association (Luxembourg) v.AifanouriosShipping S.A.[1980] 2 Lloyd'sRep. 403TheRiverRima [1987]3AllE.R.1. 538 35 . 1Α.Α.Δ. Limaship Co Ltd v.Μαχλουζαρίδη Έφεση. 5 10 Έφεση από τον ενάγοντα κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (Πογιατζής, Π.Ε.Δ. και Ν. Νικολάου, Ε.Δ.) που.δόθηκε στις 31 Δεκεμβρίου, 1987 (Αρ. Αγωγής 4394/85)μετην οποίαηαγωγήτου ενα­ ντίον του εναγομένου για ανάκτησητου ποσού της αποζη­ μίωσης που επιδικάστηκε στον Γ, Τζιελλά γιατραύματα που υπέστη στα πλαίσια της εργοδότησής του κατά την φόρτωσητου πλοίου "Nadalena Η". Α. Δράκος,γιατην εφεσείουσα. Λ. Παπαφιλϋτπον, γιατον εφεσίβλητο. Cur.adv.vult. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει οΔικαστής Κωνσταντινίδης. 15 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ Δ.: Η εταιρεία LIMASHIP CO. Ltd. είχε κατάτον ουσιώδη χρόνο τον έλεγχο καιτηνευθύ­ νη για τη φόρτωση του πλοίου "Nadalena Η" στο λιμάνι της Λεμεσού.Ο Γ.Τζιελλάς ήτανεργοδοτούμενός της.Την 28η Δεκεμβρίου 1979 ο Γ. Τζιελλάς τραυματίστηκε στα 20 πλαίσια της εργοδότησής του κατά τη φόρτωση του πλοίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο ως Ναυτοδικείο επιδίκασε υπέρ του Γ, Τζιελλά και εναντίον της Limaship Co. Ltd. £15.380.-ως γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για τις σω25 ματικές βλάβες που υπέστη. Είχε βρεθεί πως αιτίατουδυ­ στυχήματος ήταν η ελαττωματική σκάλα με την οποία εφοδιάστηκε ο Γ. Τζιελλάς για την εκτέλεσητης εργασίας του. Η Limaship Co. Ltd., σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου, δεν είχε ανταποκριθεί στα συναφήκαθήκο30 ντάτηςως εργοδότριακαικρίθηκευπεύθυνη*. * Βλ. Tziellas v. TheShip"Nadalena Η"

(1982)1CLR807. 539 Κων/δης,Δ. Limaship CoLtdv.Μαχλουζαρίδη

(1991)Με αγωγή της στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού η Limaship Co.Ltd επιδίωξε ανάκτηση τουποσού της πιο πάνω αποζημίωσης από τονΕ. Μαχλουζαρίδη ο οποίος, ως εργοδοτούμενος της, εκτελούσεχρέηεπιστάτητηςφόρ­ τωσης του πλοίου κατά τονουσιώδη χρόνο. Με τηνέκθε­ ση απαιτήσεως της, αποδίδει τον τραυματισμό του Γ. Τζιελλά σε αμέλεια του Ε. Μαχλουζαρίδη, επικαλείται σιωπηρούς και/ή ρητούς όρους της εργοδότησής του,τους οποίους εμφανίζεταιναπαρέβηκαι διεκδικεί το ποσό των αποζημιώσεων. Ακούστηκε ωςπροκαταρκτικό νομικό σημείο τοκατά πόσο το Επαρχιακό Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία για την εκδίκαση τηςυπόθεσης. Τοπρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε πως το επίδικο θέμα ήταν ναυτική διαφοράγιατηνεκδί­ καση τηςοποίας είχε αποκλειστική πρωτόδικηδικαιοδο­ σία τοΑνώτατο Δικαστήριο ωςΝαυτοδικείο σύμφωνα με το άρθρο 19

(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960 (Ν.14/ 60) καιαπόρριψε την αγωγή. Αντικείμενο της έφεσης είναι ηορθότητατης απόφασηςαυτής. Η απάντησηστοερώτημα εξαρτάται απότην ερμηνεία του άρθρου 1

(1)(0 τουAdministration of Justice Actτου 1956* (οΝόμος) που εφαρμόζεται στην Κύπρο με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 29

(2)(α) τυυ περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60). Το πρωτόδικο Δικαστήριο, εφαρμόζοντας κατ'αναλο­ γία τα όσα αποφασίστηκανστιςυποθέσεις TheJade [1976] * "l.-(l·) The Admiralty jurisdictionof the High Conn shall be as follows, that is to say,jurisdiction to hear anddetermineany of the following questionsor claims-(f)any claim for lossof lifeorpersonal injurysustainedin consequence of any defect inashiporinherapparel or equipment or of the wrong-fulact,neglectordefault of the owners, chartcrers orpersonsinpossession orcontrolofashiporof the master or crewthereoforof any otherpersonfor whose wrongful acts, neglects or defaults theowners, charterers orpersonsinpossession orcontrol of ashiporeresponsible, beinganact,neglector default inthe navigation or management of the chip,m the loading, carriage or discharge of goods on, in or from the ship or in the embarkation, caniagc or disembarkation ofpersons on,inorfromtheship;" 540 1 Α.Α.Δ. 5 Limaship Co Ltd ν,Μαχλουζαρίδη Κων/δης,Δ. 1 All E.R. 920 και TheAntonis P. Lemos [1985] 1AllE.R. 695, δέκτηκε ότιησχετική πρόνοια του Νόμου πρέπεινα ερμηνευθεί διασταλτικά. Ο Νόμος είχε θεσπισθεί για να εφαρμοστούν οι πρόνοιες σχετικής διεθνούς σύμβασης* και έτσιθαέπρεπε ναερμηνεύεται μετρόπο ευρύκαι φιλε­ λεύθερο. Συνοψίζουμε την αιτιολογία της πρωτόδικης απόφα­ σης. Για να ενέπιπτε τοθέμα στα ναυτικάθέματα τουάρ­ θρου 1

(1)(0 του Νόμου,θαέπρεπε νασυγκεντρώνει τρία 10 χαρακτηριστικά. Πρώτα,θα έπρεπε να ήταν απαίτηση για προσωπική βλάβη.Τοερώτημα σεσχέση μεαυτό το στοι­ χείο, σύμφωνα μετην απόφαση, ήταν τοκατά πόσο είναι απαραίτητο γιαναεμπίπτει το θέμα στοάρθρο,να υπο­ βάλλεται η απαίτηση από το ίδιο το πρόσωπο πουέχει 15 υποστεί τη σωματική βλάβη καιόχι απόάλλο. Μετά, η προσωπική βλάβη θα έπρεπε ναήταν το αποτέλεσμα αδι­ κοπραξίας οποιουδήποτε προσώπου, (στην περίπτωση αυτήτου εναγομένου) γιατις αδικοπραξίεςτου οποίουευ­ θύνονται εκείνοι που έχουν τονέλεγχο τουπλοίου,(στη 20 περίπτωση αυτήοι ενάγοντες). Τελικά, ηαδικοπραξία θα έπρεπε να έγινε κατά την φόρτωση εμπορευμάτων στο πλοίο. Σύμφωνα με την πρωτόδικη απόφασησυνυπήρχαν και τα τρία χαρακτηριστικά. Με βάσητην έκθεση απαιτήσεως 25 η προσωπική βλάβη ήταν το αποτέλεσμα αδικοπραξίας προσώπου (του Ε. Μαχλουζαρίδη)που έγινεκατάτηφόρ­ τωση του πλοίου και για τηνοποία ήταν υπεύθυνη ηεφε­ σείουσα εταιρεία.Το γεγονός ότι ηαξίωση δεν προβαλλό­ ταν από το ίδιο το πρόσωπο που είχε υποστεί τη 30 σωματική βλάβη,δεν ήταν αρκετό για να απομακρύνει την υπόθεση απότα πλαίσια του άρθρου 1

(1)(0· Η φράση "οποιαδήποτε απαίτησηγια σωματική βλάβη" στη συνηθι­ σμένηευρεία της έννοια, περιλαμβάνει και την περίπτωση που προβάλλει τηναπαίτηση πρόσωπο άλλο από εκείνο 35 που υπέστη τη σωματική βλάβη. * International ConventionRelatingto theArrest of Sea-going Ships 1952. 541 Κων/δης,Δ. LimashipCo Ltd v. Μαχλουζαρίδη

(1991)Μετά την έκδοσητης πρωτόδικης απόφασης,το Ανώ­ τατο Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να ασχοληθεί με την ερμηνεία ορισμένων από τις πρόνοιες του άρθρου 1

(1)του Νόμου.Αντικείμενο της ερμηνείας δεν ήτανη υποπα­ ράγραφος (0- Ομως, όπως θα φανεί, η ερμηνευτική προ- 5 σέγγισηπου υιοθετήθηκε βοηθά και σε σχέσημε τηνυπο­ παράγραφοπουσυζητούμε εδώ.ΣτιςυποθέσειςAvgerinos MasterShipping Co. Ltd., και Κυπριακής Ασφαλιστικής Εταιρείας Ατδ., Αρ. Αγωγής 44/89,ημερομηνίας 5 Μαρ­ τίου 1990 και Ε. Philippou Ltd v. Compass Insurance Co. 10 Ltd,Αγωγή Αρ. 258/84 ημερομηνίας 31 Δεκεμβρίου 1990 που εκδικάστηκαν πρωτόδικα, και στην υπόθεση Biochemie R.O.S.E. Ltd.,v. General Insurance of Cyprus Ltd, Πολιτική Εφεση Αρ. 7552 ημερομηνίας 31 Οκτω­ βρίου 1990 Ltd, εξετάστηκε το κατά πόσο διαφορές σε 15 σχέση με σύμβαση ναυτασφάλισης είναι ναυτικό θέμα με την έννοια του Νόμου. Στην υπόθεση Avgerinos Master Shipping Co. Ltd.(ανωτέρω), το Ανώτατο Δικαστήριο ως Ναυτοδικείο αποφάσισε πως δεν είχεδικαιοδοσία γιατην εκδίκαση αγωγής εναντίον ασφαλιστικής εταιρείαςγιατην 20 κάλυψη τηςζημιάςπουυπέστη τοσκάφοςτων εναγόντων. Έκρινε πως,αντίθετα απ' ότι υποστήριξαν οι ενάγοντες, η απαίτηση δεν ήταν "απαίτηση για ζημιά που υφίσταται πλοίο" σύμφωνα μετηνπαράγραφο l(l)(e)τουΝόμου*. Στην υπόθεση Biochemie R.O.S.E. Ltd (ανωτέρω), επι- 25 διωκόταν κάλυψη από ασφαλιστική εταιρεία ζημιάς ή απώλειας εμπορευμάτων κατά τη μεταφορά τους με πλοίο. Το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι το αγώγιμο δικαίωμα υπαγότανστη δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικα­ στηρίου ως Ναυτοδικείου γιατί ήταν "απαίτηση για απώ- 30 λεία εμπορευμάτων ήζημιά σε εμπορεύματα ταοποία με­ ταφέρονται σε πλοίο" σύμφωνα με το άρθρο l(l)(g) **, και "απαίτησηπου εγείρεται απόσυμφωνία η οποίασχετί­ ζεται με τη μεταφορά εμπορευμάτων σε πλοίο ή με τη χρήση ήενοικίαση πλοίου",σύμφωνα μετοάρθρο 1

(1)(h) 35 *Anyclaimfor damagereceivedby aship." **"anyclaimfor lossof or damage to goodscarriedin aship." 542 1 Α.Α.Λ. LimashipCoLtd v. Μαχλουζαρίδη Κων/δης,Δ. v τουΝόμου *. 5 Το Εφετείο έκρινε ότι η απαίτηση ήταν έξω από τα πλαίσια που καλύπτουν οι πιοπάνω πρόνοιες και πως, επομένως, δεν ήτανναυτικήαπαίτηση.Την ίδιακατάληξη είχεκαιτοπαρόμοιο θέμα που εξετάστηκε στην υπόθεση Ε. Philippou Ltd(ανωτέρω). Και στις τρεις περιπτώσεις υιοθετήθηκε η αγγλική υπόθεση Gatoil v.Arkwright-Boston Insurance [1985] 1 All E.R. 129ωςάμεσα σχετική μετο θέμα**. Στην υπόθεση 10 αυτή, η απαίτηση αφορούσε τηνπληρωμή ασφαλίστρων δυνάμει σύμβασης ασφάλισης. Η Δικαστική Επιτροπήτης Βουλής των Λόρδων έκρινε πωςη συμφωνίαγιαπληρωμή ασφαλίστρων δεν ήταντέτοιας φύσης ώστε να μπορείνα θεωρηθεί ως συμφωνία πουσχετίζεται με τημεταφορά 15 εμπορευμάτων σεοποιοδήποτεπλοίο είτε μεναύλωση είτε άλλως, σταπλαίσια τουάρθρου 47

(2)(

1. b)καιβέβαια και του άρθρου l(l)(
2. h)τουΝόμου στο μέρος τουπου είναι όμοιο μεαυτό. Σύμφωνα μετην ομόφωνη, πάνωστο ση­ μείο αυτό, απόφασητου Lord Keith, δενυπήρχε εύλογα 20 άμεσησύνδεση μεταξύτηςσυμφωνίαςκαιτωνδραστηριο­ τήτων στις οποίες αναφέρεταιοΝόμος.Σημειώνουμε πως οι τέσσερεις απότους πέντε δικαστές, (Ο Lord Keith άφησετοθέμα ανοικτό),έκριναν πως ηορθότητα της πιο πάνω προσέγγισης επιβεβαιωνόταν και απότο προπαρα25 σκευαστικο μέρος (Travaux Preparatoires) της Διεθνούς Σύμβασης του 1952 για το σκοπό της εφαρμογής της οποίας θεσπίστηκε ο Νόμος. Φαινόταν απ' αυτό ότι τα συμβαλλόμενα μέρη εξέτασαν ειδικάτοθέμα καιαπόρρι­ ψαντην ιδέαναπεριληφθεί στησύμβαση άρθροπουνα το 30 καλύπτει. Στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου πουανα*"any claimarisingout of anyagreement relatingto the carriage of goodsin ashiportotheuseorhireofaship." ** Βλ. επίσης West of Scotland ShipOwners Mutual Protection and Indemnity Association (Luxembourg) v. Aifanourios Shipping SA [19S0] 2 Lloyds Rep. 403και TheRiver Rima[1987J3 All E.R. 1. 543 Κων/δης,Δ. Limaship Co Ltd v. Μαχλουζαρίδη

(1991)φέραμε, ηαπαίτησηδεν αφορούσε την είσπραξη ασφαλί­ στρων. Αφορούσετηνκάλυψηζημιάςπουέγινεσεπλοίοή σε εμπορεύματα σε πλοίο ήαπώλεια τους. Κρίθηκε ότι η φύσητηςαπαίτησηςκαιτοβάθροτοοποίοτην προσδιορί­ ζει πρέπει να σχετίζονται άμεσα και όχι κατά έμμεσο ή 5 απομακρυσμένο τρόπο με τη μεταφορά των εμπορευμά­ των με πλοίο και ότι ηύπαρξησυνεκτικού κρίκου μεταξύ της απαίτησηςκαιαυτήςτούτης της μεταφοράςτωνεμπο­ ρευμάτων με το πλοίο ήτηςζημιάς,είναι αναγκαίαπροϋ­ πόθεση για την άσκησηδικαιοδοσίας από τοΝαυτοδικείο. 10 Τονίστηκε στην υπόθεση Biochemie R.O.S.E. Ltd(ανωτέ­ ρω) ότι "η μεταφορά των εμπορευμάτων με πλοίο αποτε­ λεί παρεμφερή λόγο της σύμβασης, δευτερευούσης σημα­ σίας, υποκείμενο στον έλεγχο τρίτων, των μεταφορέων," καιαποφασίστηκε ότι ούτε το ευρύτερο θέματης ασφαλι- 15 στικής κάλυψης υπαγότανστη δικαιοδοσία τουΝαυτοδι­ κείου. Η φύση του αγώγιμου δικαιώματος είναι και στηνπα­ ρούσα υπόθεση αποφασιστικό κριτήριο. Η προσέγγιση του άρθρου 1

(1)(0πάνωστηβάσηότι το ερώτημα πουθα ^0 έπρεπε να απαντηθεί είναι το κατά πόσο η απαίτησηθα μπορούσε να προερχόταν και από πρόσωπο άλλο από εκείνο που είχε υποστεί την προσωπική βλάβη, δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Το ζητούμενο είναι, πριν από ο,τιδήποτε άλλο,ανη απαίτηση είναι "για"(for) σωματική ^ βλάβη. Ηπρόθεση "για"έχει έννοια σαφώςστενότερη απότις εκφράσεις "πουσχετίζεται" (relatingto)και "που πηγάζει" (arising out)*. Επομένως, η διασταλτική ερμηνεία που έγινεστις υποθέσεις TheJade και AntonisP. Lemos (ανω- 30 τέρω), σε σχέση με τις πιο πάνω εκφράσεις στο κείμενο άλλων υποπαραγράφωντου άρθρου 1

(1)τον Νομού,δεν βοηθά στην ερμηνεία της παραγράφου 1

(1)(0 που είναι διατυπωμένη με τρόπο διαφορετικό. Στις πιο πάνωπερι­ πτώσεις, ηέκφρασηπου χρησιμοποίησε ο νομοθέτης, στη 35 * Βλ. Gatoil (ανωτέρω) στησελ. 137. 544 1 Α.Α.Δ. Limaship CoLtd v. Μαχλουζαρίδη Κων/δης,Δ. φυσική και συνηθισμένη της έννοια, επιδεχόταν τη δια­ σταλτική ερμηνεία πουυιοθετήθηκε έχοντας υπόψηκαι τη γενική τοποθέτηση ως προς τον τρόπο ερμηνείας νόμων που αποσκοπούνστην εφαρμογήδιεθνών συμβάσεων στην 5 οποία αναφέρθηκε και το πρωτόδικο Δικαστήριο. Στην περίπτωση τηςπαραγράφου 1

(1)(0δενυπάρχειτο ίδιοπε­ ριθώριο. Η πηγή του αγώγιμου δικαιώματος πρέπει να είναι η σωματική βλάβη.Δεν είναι δυνατό η πρόνοια του Νόμου "οποιαδήποτε απαίτηση για σωματική βλάβη" να 10 σημαίνει και απαίτηση για κάτι άλλο. Αυτό δεν θα ήταν επιλογή της ευρύτερης από δυο ή περισσότερες σημασίες που μπορεί να έχει, στη συνηθισμένη και φυσική της έν­ νοια,ηεπίμαχηφράση.Θαήτανπροσθήκησ' αυτήπουδεν μπορεί να δικαιολογηθεί κάτω απόοποιοδήποτε ερμηνευ15 τικόκανόνα. 20 25 30 35 Η απαίτησητων εναγόντων δεν έχειως βάσητησωμα­ τική βλάβηπου είχευποστεί οΤζιελλάς. Τη βάσηαυτήτην είχε ηαγωγήγια αποζημιώσεις του ίδιου τουΤζιελλά που ήταν το πρόσωπο που τραυματίστηκε και που εκδικάστη*ε ήδηαπότο Ναυτοδικείο.Η απαίτησητης Limaship Co. Ltd., έχει ως βάση το κατ' ισχυρισμό δικαίωμα της εφε­ σείουσας να αποζημιωθεί από τον εφεσίβλητο με βάση τους όρους της εργοδότησής του. Το γεγονός ότι εμφανί­ ζεται η αμέλεια του Ε. Μαχλουζαρίδη να είναι και αυτή στοιχείο που πρέπει να αποδειχθεί για να θεμελιωθεί ευ­ θύνητου μεβάσητους όρους της εργοδότησής του,δεναλ­ λάζει τη φύση του αγώγιμου δικαιώματος που είναι δια­ φορετικό από εκείνο στο οποίο αναφέρεταιτο άρθρο 1

(1)(0· Θα μπορούσε να προστεθεί πως η παρατήρηση στην υπόθεση BiochemieR.O.S.E Ltd (ανωτέρω) αναφορικά με το ότι η ίδια η μεταφορά των εμπορευμάτων ήτανζήτημα παρεμφερές προς τη σύμβαση ναυτασφάλισης πάνω στην οποία στηριζόταν το αγώγιμο δικαίωμα, ισχύει, με την αναγκαία προσαρμογή και σε ότι αφορά την προσωπική βλάβηπου είχε υποστεί ο Γ. Τζιελλάς σε σχέσημε το αγώ­ γιμο δικαίωμα που επικαλείται η εφεσείουσα εταιρεία για να επιτύχει ανάκτηση του ποσού της αποζημίωσης που επιδικάστηκε εναντίον της. Η παρατήρηση πως αν στα πλαίσια της αγωγής του Γ. Τζιελλά εκαλείτο ως τριτοδιά545 Κων/δης,Δ. Limaship Co Ltd v. Μαχλουζαρίδη

(1991)δικός ο Ε. Μαχλουζαρίδηςσίγουρα θαεξεταζόταν από το Ναυτοδικείοκαιη τωρινή απαίτησητηςεφεσείουσας, στη­ ρίζεταιπάνωσευποθετικάδεδομένα. Για τους πιο πάνωλόγουςκαταλήγουμε ότι τοεπίδικο θέμα στην παρούσα υπόθεση, όπως αυτό προσδιορίζεται 5 με την έκθεση απαιτήσεως, δεν είναι ναυτικό θέμα στα πλαίσια του άρθρου l(l)(f). Επομένως, δεν εμπίπτει στην αποκλειστική πρωτόδικη δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δι­ καστηρίου ως Ναυτοδικείου, αλλά στη δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Ηέφεσηπετυγχαίνει με έξοδα 10 υπέρ της εφεσείουσας εταιρείας και εναντίον του εφεσί­ βλητου. Ηέφεσηεπιτρέπεταιμεέξοδα. 546