(1991)27Ιουνίου,1991 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/σΐές] GRAHAMTHOMASPREECE, Εφεσείων, v. ΕΣΤΙΑ" ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ& ΑΝΤΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑΑ.Ε., Εφεσίβλητων. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 7656). Ασφάλεια έναντι τρίτον — άρθρο 10τον περί Μηχανοκινήτων Οχη μάτων (Ασφάλεια έναντι τρίτον) Νόμον, Κεφ.333—Απόφαση τον Ανώτερον Δικαστηρίον των Βρεττανικών Κυρίαρχων Βάσεων — Κατά πόσο είναι "απόφαση"στην έννοια τον όρον "judgment" στο πιο πάνω άρθρο. 5 Ο περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλεια έναντι τρίτον) Νόμος, Κεφ. 333,άρθρο 10—Κατά πόσο το αγώγιμο δικαίωμα που προ κύπτει από το ενλόγω άρθροείναιex delicto ήex contractu ήοιωνεί excontractu. Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο — θεωρία των κεκτημένων δικαιωμάτων (vestedrightstheory) — Κατά πόσο αποτελεί μέρος του Κυπρια κού ιδιωτικού διεθνούς δίκαιον. 10 Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο — Δίκαιο πον όιέπει το αγώγιμο δικαίωμα πον προκύπτει από τοάρθρο 10τον περί Μηχανοκινήτων Οχημά των (Ασφάλεια έναντι τρίτον) Νόμο, Κεφ. 333— Είναι το δίκαιο 15 πον διέπει το ασφαλιστικό συμβόλαιο. Βρεττανικές Κνρίαρχες Βάσεις — Καθεστώς — Δεν είναι ούτεκρά τος, ούτε αποικία, αλλά περιοχές τηςΝήσον Κύπρον στις οποίες το Ηνωμένο Βασίλειο διατήρησε τηνκνριαρχία για στρατιωτικούς και αμνντικούς σκοπούς μόνο με τους περιορισμούς και προσδιο- 20 ρισμούς πον αναφέρονται στις σχετικές διεθνείς συνθήκεςκαιδι μερή έγγραφα. Λέξεις και φράσεις — Χρήση οχήματος "σεδρόμο στην Κύπρο", σε ασφαλιστικό συμβόλαιο αντοκινήτον —Σημαίνει δρόμο στο γεω- ^^ γραφικό χώρο τηςΚύπρου πον περιλαμβάνει τηνΚνπριακή Δήμο- ^ κρατία και τις Κνρίαρχες ΠεριοχέςτωνΒάσεων. Ο εφεσείων ήταν επιβάτης σε αυτοκίνητο, πον συγκρούσθηκε με φορτηγό μέσα στην περιοχή των Βρεττανικών Βάσεων στον 568 Preece ν."Εστίας" 1 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 κύριο δρόμο Λάρνακας-Αμμοχώστου παρά τον Άγιο Νικόλαο. Επειδήκαιοι δύο οδηγοί των οχημάτων ήσανκάτοικοι των Βάσε ων, δικαιοδοσία για εκδίκαση της υπόθεσης είχαν τα Δικαστήρια των Βάσεων. Ο οδηγός του φορτηγού ήταν ασφαλισμένος έναντι τρίτου από τη εφεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία, που είχε άδεια διεξαγωγής ασφαλιστικών εργασιών τόσο από τις αρμόδιες αρχές της Δημοκρατίας, όσο και από τις αρμόδιες αρχές των Βάσεων. Στις Βάσεις ίσχυε πανομοιότυπηνομοθεσία όπωςο περίΜηχανο κινήτων Οχημάτων (Ασφάλεια έναντι τρίτου) Νόμος, Κεφ. 333, που είχε θεσπισθεί υπό μορφή Ordinance από τις αρμόδιες αρχές των Βάσεων. Στο ασφαλιστικό συμβόλαιο μεταξύ του οδηγού του φορτηγού και της εφεσίβλητης αναφερότανρητά ότι αυτό διέπετο από τον περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλεια έναντι τρί του) Νόμο, 1954, δηλαδήτο Κεφ. 333 των Νόμων της Κύπρου, δηλαδήτο δίκαιο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ηκάλυψη ήτανγια χρήσητουοχήματος "σε δρόμοστην Κύπρο". Η αγωγήτου εφεσείοντα εκδικάσθηκε τελικά απότο Ανώτερο Δικαστήριο των Βάσεων, που του επιδίκασε ποσό £169.937,10 σεντ αποζημιώσειςσυν τόκο και £22.952,93σεντ έξοδα. Ηαπόφαση δεν πληρώθηκε και έτσι ο εφεσείων (που είχε δώσει τη σχετική ειδοποίηση στην εφεσίβλητη κατά την έναρξη της διαδικασίας στα Δικαστήρια των Βάσεων) κίνησε αγωγή εναντίον της εφεσίβλητης βασιζόμενος στο άρθρο 10του Κεφ. 333, ήτου Ordinance των Βά σεων. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού βρήκε ότι η φράση "σε δρόμο στη Κύπρο"σήμαινε δρόμο στον γεωγραφικό χώρο της Κύ πρου, δηλαδήτόσο στην Κυπριακή Δημοκρατία όσο και στις Βά σεις, καιότι το δίκαιοπου διείπε το ασφαλιστικό συμβόλαιο ήταν αυτό της ΚυπριακήςΔημοκρατίας,έκρινε ότι ηαπαίτησητου εφε σείοντα μπορούσε να βασιστεί μόνο στο Κεφ. 333, ότι η λέξη "judgment" στο άρθρο 10αυτού σήμαινε απόφασηΔικαστηρίου της Δημοκρατίας μόνο,και απέρριψε την αγωγή.Ο εφεσείων υπέβαλε έφεση βασιζόμενος στην θεωρία των κεκτημένων δικαιωμάτων (vested rights theory) στο ιδιωτικό διεθνές δίκαιο και ισχυριζόμε νος ότι το εφαρμοστέο δίκαιο ήταν το lex loci delicti και ότι εν πάσει περιπτώσει η λέξη "judgment" στο άρθρο 10του Κεφ.333 πε ριλαμβάνει και αποφάσεις των Δικαστηρίων των Βάσεων, ενόψει και της ιδιάζουσας σχέσης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και των Βάσεων. Αποφασίσθηκε ότι 40 45 (0-) Η θεωρία των κεκτημένων δικαιωμάτων (vested rights theory) δεν υιοθετείται από το τωρινό Αγγλικό Κοινοδίκαιο και, κατάσυνέπεια;δενγίνεται δεκτήαπότο Κυπριακό δίκαιο. (β)Το αγώγιμοδικαίωμαπουπροκύπτει απότο άρθρο 10του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλεια έναντι τρίτου) Νόμο, Κεφ. 333, δεν είναι ex delicto ούτε ex contractu, αλλά είναι οιωνεί ex contractu,και διέπεται απότο δίκαιοπουδιέπει το ασφαλιστι κό συμβόλαιο, πουστην προκειμένη περίπτωση ήταντο Κυπριακό 569 Preecev."Εστίας"
(1991)δίκαιο πουαναφερότανρητάστο συμβόλαιο σαντο διέπονδίκαιο. Κατά συνέπεια, η αξίωση του εφεσείοντα μπορούσε να βασισθεί μόνο στοάρθρο 10τουΚεφ. 333. (γ) Ηλέξη "judgment" στοάρθρο 10του Κεφ. 333, λαμβανομέ νων υπόψητων προνοιών του Συντάγματοςγιατηνάσκησητηςδι5 καστικής εξουσίας στη Δημοκρατία και του όλου κειμένου του Νόμου, σημαίνει απόφαση αρμοδίου Δικαστηρίου της Δημοκρα τίας καιδεν είναι δυνατό ναεπεκτείνεται σε αποφάσειςδικαστη ρίων εκτός της επικράτειας της Δημοκρατίας. Οι ΚυρίαρχεςΠε ριοχές των Βάσεων, ανκαιδενείναι κράτος, ούτε αποικία,αλλά Κ) περιοχές στις οποίες το Ηνωμένο Βασίλειοδιατήρησε τηνκυριαρ χία γιαστρατιωτικούς καιαμυντικούς σκοπούς μόνο μετουςπε ριορισμούς και προσδιορισμούς που αναφέρονται στις σχετικές διεθνείς συνθήκες καιδιμερή έγγραφα,δεν αποτελούν μέρος της επικράτειαςτης ΚυπριακήςΔημοκρατίας. 15 Η έφεση απορρίφθηκε χωρίς διαταγή yta έξοδα. Per Curiam: Υπάρχει μία ανωμαλία,που προξενεί αδικία στον εφεσείοντα. Δεν υπάρχει τρόπος αμοιβαιότητας εκτέλεσης των αποφάσεων των Δικαστηρίων τηςΔημοκρατίας στις Βάσεις ήτο 20 αντίθετο.Τοθέμα χρειάζεται κάποια ρύθμιση. Οικυβερνήσεις της Δημοκρατίαςκαι του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν το βάροςγιατην εξεύρεσηικανοποιητικής λύσηςπρος αμοιβαίο όφελος. Υποθέσεις πον αναφέρθηκαν: Hallv.National &General Insurance Co.Ltd.
(1967)V.R.355- 25 Loucksv.StandardOil Co.[1918]224Ν.Y. 99Stewartv.Honey
(1972)2 S.A.S.R. 585Hodge v. Qub Motor Insurance Agency Pty Ltd. and Australian Motor InsurersLtd.[1974] 7S.A.S.R. 86· Tan v.Durham
(1966)S.A.S.R. 143- 30 Ryder v. HartfordInsurance Co.
(1977)V.R. 257Philippsv.Eyre[1870]L.R.6Q.B.I• Plozza v.SouthAustralian Insurance Co.Ltd.
(1963)S.A.S.R. 122· Babcockv.Jackon [1963]2Uoyd's Rep.286. 35 Εφεση. Έφεση από τον ενάγοντα κατά της απόφασης του 570 1Α.Α.Δ. Preecev. "Εστίας" Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Χατζητσαγγάρης, Π.Ε.Δ.) που δόθηκε στις 18 Μαΐου, 1988 (Αρ. Αγωγής 2315/87) με την οποία απορρίφθηκε η αξίωση του ενα ντίον της εναγομένης ασφαλιστικής εταιρείας για 5 £169.937,10 σεντ και £22.952,93 σεντ, ποσά τα οποία το Ανώτερο Δικαστήριο των Κυρίαρχων Περιοχών τωνΒά σεων Ακρωτηρίου καιΔεκέλειας διέταξετον Ανδρέα Χατζηγεωργίου να πληρώσει στον ενάγοντα ωςαποζημιώ σεις για σωματικές βλάβες, απώλεια και ζημιά λόγω 10 αμελούςοδήγησης. Κ. ΕρωτοκρίτονμεΚ. Σταματίου(κα), γιατονεφεσείο ντα. Κ. Μιχαηλίδης μεΑ. Ερωτοκρίτον, γιατουςεφεσίβλη τους. 15 Μ. Τριανταφυλλίδης,ΓενικόςΕισαγγελέας της Δημο κρατίαςμεΔ. Παπαδοπούλου (κα), ΔικηγόροτηςΔη μοκρατίαςΛ και Λ. Δημητριάδου (Δ/δα), Δικηγόρο τηςΔημοκρατίας, ωςφίλος τουΔικαστηρίου. Cur. adv. vcult. 20 ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ. ανάγνωσε την απόφασητουΔικα στηρίου. Το πλήρες Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας απέρριψε την αξίωση του εφεσείοντα εναντίον της εφεσί βλητης ασφαλιστικής εταιρείας για £169.937,10 σεντ με τόκο 6% από20 Μαΐου, 1986 και £22.952,93σεντ έξοδα, 25 «ποσά τα οποία το Ανώτερο Δικαστήριο των Κυρίαρχων ΠεριοχώντωνΒάσεωνΑκρωτηρίου καιΔεκέλειαςδιέταξε τον Ανδρέα Χατζηγεωργίου ναπληρώσειστον εφεσείοντα ως αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, απώλεια και ζημίαλόγωαμελούςοδήγησης. 30 Ταγεγονόταείναιαπλάκαιδεναμφισβητούνται. Στις 24 Απριλίου, 1979, ο εφεσείων ήταν επιβάτηςσε βρεττανικό λάντ ρόβερ μεαριθμόεγγραφής38 FM 58,το οποίοοδηγείτοστονκύριοδρόμοΛάρνακας-Αμμοχώστου 571 Στυλιανίδης, Δ. Preeceν. "Εστίας"
(1991)μέσα στην περιοχή τηςβάσηςΔεκέλειας προς τον ΆγιοΝι κόλαο. Ο Ανδρέας Χατζηγεωργίου οδηγούσε στον ίδιο δρόμο καιτην ίδιακατεύθυνση το ιδιωτικό φορτηγόαυτο κίνητο με αριθμό εγγραφής DF 837 με προορισμό τον τόπο διαμονής του -το Δασάκι Άχνας. Τα δύο οχήματα 5 συγκρούστηκαν όταν το φορτηγό έστριβε προς δεξιά πά ροδο και το λάντ ρόβερ προσπαθούσε να το προσπεράσει. Ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης ο εφεσείων υπέστη σωμα τικές βλάβες, απώλεια και ζημία. Η εφεσίβλητη εταιρεία είχε άδεια, με βάση τους περί Ασφαλιστικών Εταιρειών 10 Νόμους του 1967 έως 1976, (Αρ. 29/67, 85/69 και 29/76), ασκήσεως ασφαλιστικών επιχειρήσεων στη Δημοκρατία της Κύπρου, στους κλάδους, μεταξύ άλλων, ατυχημάτων και μηχανοκινήτων οχημάτων. Ηέδρα και το εγγεγραμμέ νο γραφείο της εφεσίβλητης είναι ηΛευκωσία. ^ Ο Έφορος Ασφαλειών της Δημοκρατίας της Κύπρου, σύμφωνα με ακολουθούμενη διαδικασία,πρόδηλα ενόψει της πρόνοιας του Παραρτήματος"Ο" της ΣυνθήκηςΕγκα θιδρύσεως, πληροφορεί τον Διοικητή των Κυρίαρχων Πε ριοχών των Βάσεων, (οι "Βάσεις"), για την έκδοση, ακύ- 20 ρωση ή ανάκληση άδειας ασφαλιστικής εταιρείας για άσκηση ασφαλιστικών επιχειρήσεων στη Δημοκρατία. Ο Διοικητής εκδίδει τότε το δικότου διάταγμα. Η διαδικασίααυτήακολουθήθηκε στην περίπτωση της εφεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας. 25 Με βάση το Άρθρο 2 του Motor Vehicles (Third Parly Insurance) Ordinance των Haar.ow οΔιοικητής τουςr^t'no)σετο Motor Vehicles (Third Party Insurers) (Onisolidaiiorl) Order 1979 που δημοσιεύτηκε στο Παράρτημα 3 της The Sovereign Base Areas Gazette Λρ. 516 της 10ης Ιανοηα- 30 ρίου, 1979, μι; το οποίο η εφεσίβλητη εγκρίΟηκ» ο>ς ασφα λιστής όπο)ςορίζεται στο Άρθρο 2του Ordinance. Στις 12 Απριλίου, 1979, η εφεσίβλητη εξίδοχπ ααψίΚιστήριο συμ|ίόλαιο No. Μ/21395 στο όνομα τοπ jrin jiavo> Ανδρέα Χατζηγεο>ρ\ύ>υ και Πιστοποιητικό Λσφάλπ,ας 35 για το όχημα DF 837 για την περίοδο 12 Απριλίου, 1979 μέχρι 11 Ιουλίου, 1979, σύμφωνα με τον πιρί Μηχανοκι572 1Α.Α.Δ. 1 5 Preecev. "Εστίας" Στυλιανίδης,Λ. νήτων Οχημάτων (Ασφάλεια υπέρ Τρίτου) Νόμο, Κεφ. 333, (ο "Νόμος").Η κάλυψηήτανγια τη χρήση τουοχήμα τος "σε δρόμοστην Κύπρο". Το πρωτόδικοΔικαστήριο στην παρούσαυπόθεση απέδώσε στον όρο αυτό τη σημασία δρόμου σε ολόκληρη τη νήσο και αποφάσισε, δίδοντας λόγους, ότι η ασφάλεια αυτήκάλυπτετηχρήση του οχήματος DF837 στο γεωγρα φικό χώρο της Κύπρου που περιλαμβάνει τηΔημοκρατία της Κύπρουκαιτις Βάσεις. 10 Επειδή ο εφεσείων και ο οδηγός του φορτηγού ήταν κάτοικοι της βάσης Δεκέλειας και το δυστύχημα συνέβηκε μέσα σ' αυτή, τα Δικαστήρια της Δημοκρατίας δεν είχαν δικαιοδοσία. Γιατολόγοαυτό,αγωγήπουκαταχωρίστηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας από τον εφεσείο15 νταεναντίον τουοδηγούτου φορτηγούαποσύρθηκε. Στις 9 Φεβρουαρίου, 1983, ο εφεσείων καταχώρισε αγωγή εναντίον του οδηγού του ιδιωτικού φορτηγού DF 837 στο Δικαστήριο των Κυρίαρχων Βάσεων Ακρωτηρίου και Δεκέλειας. 20 25 Στις 14 Φεβρουαρίου, 1983, ο δικηγόρος του εφεσείο ντα έστειλε με διπλοσυστημένο ταχυδρομείο στην "Estia Insurance Co. Ltd." στη Λευκωσία, σύμφωνα με τις πρό νοιες του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλεια υπέρ Τρίτου), Νόμου, Κεφ. 333, ειδοποίηση στην οποία ανέφερε την αγωγή, το δυστύχημα και τα οχήματα που συγκρούστηκαν. Εσώκλεισε αντίγραφοτου κλητηρίου (βλ. Τεκμήριο 8). Το πιο πάνω Δικαστήριο εξέδωσε απόφασηυπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου, ο οποίος την εφε30 αφαλέ στο Ανώτερο Δικαστήριο των Κυρίαρχων Περιο χών των Βάσεων Ακρωτηρίου και Δεκέλειας. ^ Το Ανώτερο Δικαστήριο στις 25 Νοεμβρίου, 1986, εξέδοΜίι τΐ)ν τελικήαπόφαση με την οποία ο εναγόμενος διατάχΟιρα να πληρώσει στον εφεσείοντα στην παρούσα διαδικασια i 169.937,10σεντ με τόκο 6% από20 Μαΐου, 1986 573 Στυλιανίδης,Δ. Preeceν. "Εστίας"
(1991)και £22.952,93 σεντ έξοδα-(βλ.Τεκμήρια7και15). Επειδή τα ποσάτης απόφασης δεν πληρώθηκαν οεφε σείων καταχώρισε στο Επαρχιακό ΔικαστήριοΛευκωσίας αγωγή εναντίον της εφεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας μετηνοποία αξιώνειταπιοπάνω ποσά. 5 Το νομικό έρεισμα της αγωγής,όπως εκτίθεταιστην έκθεση απαιτήσεως, είναι το Άρθρο 10 του Νόμουκαι ή το Άρθρο 10 του Motor Vehicles (Third Party Insurance) Ordinanceτων Βάσεων, ("Ordinance"). Ο δικηγόροςτουεφεσείοντα δήλωσεενώπιοντουπρωτόδικου Δικαστηρίου ότι βάσισε την αγωγή του στο Ordinanceκαιόχι στοΝόμοτηςΔημοκρατίας. ^ Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάσισε ότι το δίκαιο που διέπειτηνασφάλεια, μεβάση τοοποίοπρέπει νααπο φασιστεί ηπαρούσα υπόθεση, είναιτοδίκαιοτηςΚυπριά- 15 κήςΔημοκρατίας. Το Δικαστήριο αναφέρθηκε στο Άρθρο 10 Νόμου, το ουσιαστικό μέροςτουοποίου έχει:"10.
(1)If after a certificate of insurance has been issued underthe provisions of subsection
(4)of section 4 20 in favour of the person by whom a policy has been effected, judgment in respect of any such liability as is required to be covered by a policy issued under the provisions of paragraph (b)of subsection
(1)of section 4, being a liability covered by the terms of the policy, is 25 obtained against any person insured by the policy then, notwithstanding thatthe insurer may be entitledto avoid or cancel, or may have avoided or cancelled the policy, the insurer shall, subject to the provisions of this section, pay to the persons entitled to the benefit of such 30 judgment any sum payable thereunder in respect of the liability, including any sum payable in respect of costs and any sum payable by virtue of any Law in respect of interests onthatsumorjudgment." 574 1 Α.ΑΛ. Preece v. "Εστίας" Στυλιανίδης, Δ. Ερμήνευσε τον όρο "judgment" (απόφαση) ωςαπόφαση μόνο αρμόδιου Δικαστηρίου της Δημοκρατίας. Επειδή η απόφασηστην οποίαστηρίκτηκε ο ενάγων ήταν απόφαση τουΔικαστηρίου των Βάσεων η αγωγήαπορρίφθηκε. 5 Η έφεση αυτή στρέφεται εναντίον της πιο πάνωπρω τόδικηςαπόφασης. Επειδή στην παρούσα έφεση εγείρονται σοβαρότατα νομικά θέματαδημόσιου ενδιαφέροντοςπου έχουν σχέση και με το νομικό καθεστώς των Βρεττανικών Βάσεων 10 στην Κύπρο,το Δικαστήριο κάλεσε το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ως amicus curiae να εκφέρει τη γνώμη τουπάνωσ'αυτά. Ο δικηγόρος του εφεσείοντα εισηγήθηκε ότι, μεβάσητο Άρθρο 10 του Ordinance, όλες οι προϋποθέσεις του *5 οποίου έχουν ικανοποιηθεί με την έκδοση τηςαπόφασης του Ανώτερου Δικαστηρίου των Βάσεων, δημιουργείται οφειλή - obligatio, την οποία ο εφεσείων μετέφερε και διεκδικεί μέσαστηΔημοκρατίατης Κύπρου,όπουηεφεσί βλητη εταιρεία έχει έδρα και εγγεγραμμένο γραφείο και 20 διεξάγει τις εργασίες της. Στήριξε την εισήγηση του αυτή στη θεωρία των κεκτημένων δικαιωμάτωνκαι έκαμε ανα φορά σε αριθμό Αυστραλιανών και Αμερικάνικων υποθέ σεων. (Βλ., Hall v. National& General Insurance Co. Ltd. [1967] V.R. 355, Loucks v. Standard Oil Co. [1918] 224 25 N.Y. 99, Stewartv. Honey
(1972)2 S.A.S.R.585 καιHodge v. ClubMotor Insurance Agency Pty. Ltd. and Australian Motor Insurers Ltd.[1974]7S.A.S.R.86.) Παραλλήλισε τις ' Πολιτείες της Αυστραλιανής Συμπολιτείας με την Κυ πριακήΔημοκρατίακαιτις Βάσεις. 30 Ισχυρίστηκε περαιτέρωότι ηλέξη "judgment" (απόφα ση) στο Άρθρο 10 του Νόμου περιλαμβάνει δικαστική απόφαση που εκδίδεται από Δικαστήριο των Βάσεων εκτός της Δημοκρατίας. Αναφέρθηκε στην ιδιάζουσακατάστασητουκαθεστώ•" τος των Βάσεων και είπε ότι δεν υπάρχει μηχανισμός εκτέλεσης αποφάσεων των Δικαστηρίων των Βάσεων στη 575 Στυλιανίδης,Δ. Preece ν. 'Εστίας"
(1991)Δημοκρατία και αντίστροφα. Ισχυρίστηκε ότι το δίκαιο που εφαρμόζεται σε υποθέσεις όπως ηπαρούσα είναι το Lex Loci Delicti ήκαιτοδίκαιοτηςχώραςμετηνοποίαοι διάδικοιέχουν τηνπιοστενήσχέση. Ο κ. Μιχαηλίδης για την εφεσίβλητη εισηγήθηκε ότι η 5 Κυπριακή Δημοκρατία είναι ανεξάρτητη πολιτεία στην οποίατο εφαρμοζόμενο δίκαιοκαθορίζεταιστοΣύνταγμα καιστους περίΔικαστηρίων Νόμουςτου 1960 μέχρι
- Οι Βάσεις συνεχίζουν να αποτελούν αποικίατου Αγ γλικού Στέμματος όπως ήτανκαιτο υπόλοιπο μέρος της 10 νήσου από τις 5 Νοεμβρίου,
- Βάσισε τον ισχυρισμό του στο Halsbury's Laws of England4η Έκδοση,Τόμος 6, παράγραφοι1107,
- To Ordinance των Βάσεων, έστωκαιανείναιταυτόση μο με τον ΚυπριακόΝόμο,δεν έχει εφαρμογήστη Δήμο- 15 κρατία της Κύπρου,λαμβανομένου υπόψητου γεγονότος ότι είναιδιαφορετικήεπικράτεια,ξένηχώραπουέχει δια φορετικό νομοθετικό όργανο. Το τρίτο πρόσωπο, ο εφεσείων, δεν έχει απ*ευθείας αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της ασφαλιστικής εταιρείας 20 εκτός του δικαιώματος που δημιουργείται απότην ειδική πρόνοια του Άρθρου 10τουΝόμου-(βλ. Halsbury'sLaws of England 4η Έκδοση, Τόμος 25, παράγραφος 768 και επόμενα). Εάντο Ordinance,τοοποίο είναιξένονομοθέτημα,δη- 25 μιουργεί δικαίωμα,τοδικαίωμααυτόδεν μπορεί ναμετα φερθεί καιναδιεκδικηθεί στην ΚυπριακήΔημοκρατία. Έκαμε αναφοράστις ίδιες αποφάσειςΑυστραλίας και Αμερικής που παρέθεσε ο κ. Ερωτοκρίτου. Τις διέκρινε όμως από ταγεγονότα τους,τις χώρες στις οποίες αποφα- 30 σίστηκαν, τησυνταγματικήδομήκαιτο συνομοσπονδιακό σύστημα των χωρών εκείνων. Απέρριψετηθεωρίατωνκε κτημένων δικαιωμάτων.Εισηγήθηκε ότι, εφόσον τοαρμόζον δίκαιο στην παρούσα υπόθεση του ασφαλιστικού εγ γράφου και του πιστοποιητικού είναι το Κυπριακό 35 576 1Α.Α.Δ. 5 Preecev. "Εστίας" Στυλιανίδης, Δ. Δίκαιο, το θέμα διέπεται μόνο από το Άρθρο 10 του Νόμου. Δικαίωμα που δημιουργήθηκε σε άλλη χώρα δεν μπορεί να μεταφερθεί στην Κύπρο για να διεκδικηθεί με βάσητο Νόμο.Αναφέρθηκε γιαυποστήριξη της εισήγησης τουστο Dicey &Morris "TheConflict of Laws" 10η Έκδο ση, σελ. 960, 961και 11ηΈκδοση σελ. 1399,
- Επομένως, δικαίωμα αγωγής εναντίον της ασφαλιστι κήςεταιρείαςαπόπαθόνταυπάρχειμόνοανοιπροϋποθέ σειςκαιπροσδιορισμοί πουορίζονται στο Άρθρο 10του 10 Νόμου ικανοποιούνται. "Απόφαση" σημαίνει μόνο απόφαση Δικαστηρίου που λειτουργεί καιασκείδικαιοδοσίαστηΔημοκρατίαμεβάση τοΣύνταγμακαιτουςΝόμουςτηςΔημοκρατίας. Αν ο εφεσείων έχει οποιοδήποτε δικαίωμα,κάτω από 15 το Άρθρο 10του Ordinance, το δικαίωμααυτόπρέπεινα το διεκδικήσει στα Δικαστήρια των Βάσεων στις οποίες ισχύειτοOrdinance. Ο Γενικός ΕισαγγελέαςτηςΔημοκρατίας, εκφράζοντας τη γνώμη του ως φίλος του Δικαστηρίου, είπε ότι ηΚυ20 πριακήΔημοκρατία αποτελεί ξεχωριστή κρατικήοντότη τα.ΕίναιμέροςτηςνήσουΚύπρου.ΟιδύοΚυρίαρχεςΠε ριοχές των Βάσεων δεν αποτελούν αποικία, αλλά περιοχές πουδιατηρήθηκανκάτωαπόΒρεττανικήκυριαρ χία για να χρησιμοποιούνται μόνο ως στρατιωτικές βά25 σεις και τίποτε πέραντούτου.Αναφέρθηκε στα πρακτικά της συνεδρίας των αντιπροσώπων της Μεγάλης Βρεττανίας, της Ελλάδας και της Τουρκίας της 13ηςΦεβρουα ρίου, 1959, σταοποίαβρίσκονταιδηλώσεις του Υπουργού των Εξωτερικών της Μεγάλης Βρεττανίας προς αυτή την 30 κατεύθυνση,στο προοίμιο καιτο ουσιαστικό περιεχόμενο τηςΣυνθήκηςΕγκαθιδρύσεωςκαιστοΠαράρτημα "Ο"της Συνθήκηςπουπεριέχει Δήλωσητης Κυβέρνησης τουΗνω μένου Βασιλείου αναφορικάμετηδιοίκησητων Βάσεων. Αναφέρθηκε στη νομοθεσία των Βάσεων και την ταυ35 τότητατων δύοσχετικών νομοθεσιών, τουΝόμουκαιτου Ordinance των Βάσεων. Έκαμεευρεία αναφοράστα συγ577 Στνλιανίδης,Δ. Preece ν. "Εστίας"
(1991)γράμματα και τη νομολογία για τη θεωρία των κεκτημέ νων δικαιωμάτων. Είναι φανερόότι ηθεωρίατωνκεκτη μένων δικαιωμάτων δεν αποτελεί μέρος του Ιδιωτικού Διεθνούς ΔικαίουτηςΑγγλίας. ΟιδεσυγγραφείςστηΓαλ λία και στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικήςτην έχουν ου- 5 σιαστικάκαταστρέψει. Ο J.H.C. Morris στο σύγγραμμα του "The Conflict of Laws" 3η Έκδοση σελ. 507 και επόμενα κάμνει μια ανα δρομή στην ιστορία της θεωρίας αυτής, αναφέρεταιστα συγγράμματα και στη νομολογία και καταλήγει στη σελ. ίο 510: "We may as well admit it: the vestedrightstheory is dead." Ο Γενικός Εισαγγελέας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ηθεωρίατων κεκτημένων δικαιωμάτωνυπήρχεκαιεφαρ μοζόταν αλλά σήμερα, υπό το φως των σύγχρονων αντί- 15 λήψεων, χάνει έδαφος. Αναφορικά μετηνέννοιατηςλέξης"judgment"(απόφα ση) στο Άρθρο 10 του Νόμου, είπε ότι αυτή πρέπει να αποφασιστεί με βάση το δίκαιο που το Δικαστήριο θα εφαρμόσει στην παρούσα υπόθεση, αλλά δεν έλαβε θέση 20 ενόψειτης ιδιότητας μετην οποίαπαρουσιάστηκε στο Δι καστήριο. Η νήσος Κύπρος ήταναπό5 Νοεμβρίου, 1914, μεμο νομερή πράξη του Ηνωμένου Βασιλείου (Περί Κύπρου (Προσάρτηση) Διάταγμα εν Συμβουλίω) και τη Διεθνή 25 Συνθήκη της Λωζάνης του 1923, αποικία του Ηνωμένου Βασιλείου. Ύστερα απόαγώνατων Κυπρίων,στις 11 Φε βρουαρίου, 1959, οι Πρωθυπουργοί της Ελλάδας καιτης Τουρκίας κατέληξαν στη Ζυρίχη σε συμφωνία για την εγκαθίδρυσηανεξάρτητης ΚυπριακήςΔημοκρατίαςκαιτη 30 βασική δομή της. Το έγγραφο αυτό παρουσιάστηκε στην Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου. Έγιναν διαβουλεύ σεις μεταξύ των τριών κυβερνήσεων. Στη συνεδρία των Υπουργών Εξωτερικών των τριών χωρών που έγινε στις 13Φεβρουαρίου, 1959, οΥπουργός Εξωτερικών του Ηνω- 35 μένου Βασιλείου είπε ότι οι συνάδελφοι τουστηνΑγγλι κή Κυβέρνηση κατ' αρχή συμφωνούσαν με τις Ελληνο578 1Α.Α.Δ. Preece v. "Εστίας" Στυλιανίδης,Δ. τουρκικές προτάσεις "subject to the satisfactory safeguarding of thefollowing British defencerequirements:- 5 (a) HerMajesty's Governmentwould require toretain British sovereignty over two main areas, at AkrotiriEpiskopi and at Dhekhelia- Pergamos-Ayios Nicolaos " Στις 17 Φεβρουαρίου, 1959, η ΚυβέρνησητουΗνωμέ νου Βασιλείου έκαμεΔήλωση η οποία προσυπογράφτηκε στις 19 Φεβρουαρίου, 1959, απότους Υπουργούς Εξωτε10 ρικών της Ελλάδαςκαι της Τουρκίαςκαι τους Αντιπρο σώπους των δύο Κοινοτήτων της Κύπρου. (Βλ. Cmnd. 679). ΤοουσιαστικόμέροςτηςΔήλωσης τηςΚυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείουγιατηνπαρούσαυπόθεσηέχει:15 20 "Β. That, with the exception of two areas at (a) Akrotiti - Episkopi - Paramali, and (b) Dhekelia Pergamos -Ayios Nicolaos - Xylophagou, which will be retained underfull British sovereignty, they arewillingto transfer sovereignty over the Island of Cyprus to the Republicof Cyprus subject tothefollowing conditions:
(1)thatsuchrightsare secured totheUnitedKingdom Government as are necessary to enable the two areas as aforesaid to be used effectively as military bases, including among others those rights indicated in the Annex attached, and that satisfactory guarantees are given by Greece,Turkey andthe Republic of Cyprus for the integrity of the areas retained under British sove reignty and the use and enjoyment by the United Kingdom of therights referred to above;" Η δεύτερηπαράγραφος του προοιμίουτηςΣυνθήκης Εγκαθιδρύσεως τηςΚυπριακής Δημοκρατίας έχει:"Desiring to make provisions to give effect to the Declaration made by the Government of the United Kingdom on the 17th of February, 1959, during the 579 Στυλιανίδης, Α. Preece ν."Εοτίας"
(1991)Conference at London, in accordance with the subsequent Declarations made at the Conference by the Foreign Ministers of Greece and Turkey, by the Representative of theGreek Cypriot Community and by theRepresentative of theTurkish Cypriot Community;" 5 Η παράγραφος2 του Άρθρου 2 της ίδιαςΣυνθήκης Εγκαθιδρύσεως έχει:"
(2)The Republic of Cyprus shall co-operate, fully with the United Kingdom to ensure the security and effective operation of the military bases situated in the Akrotiri 10 Sovereign Base Area and the Dhekelia Sovereign Base Area, and the full enjoyment by the United Kingdom of therightsconferred by this Treaty." To Παράρτημα "Ο" στη Συνθήκη είναι ηΔήλωση της Κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου αναφορικά με τη 15 Διοίκηση των Κυρίαρχων Περιοχών των Βάσεων. Στην πρώτη παράγραφο διακηρύσσεται ότι οι κύριοι σκοποί είναι ηαποτελεσματική χρήση των Κυρίαρχων Περιοχών των Βάσεων ωςστρατιωτικώνβάσεων.Στηνπαράγραφο2 ηΚυβέρνηση της Αυτής Μεγαλειότητας δηλώνει ότι σκο- 20 πός τηςείναιηχρήσητωνδύοπεριοχώνωςστρατιωτικών βάσεων. Ως εκ τούτου,δηλώνει και αναλαμβάνει να μην τις αναπτύξειγια οποιουσδήποτεάλλους εκτός γιαστρα τιωτικούς σκοπούς- να μην δημιουργήσει ή διοικήσει "αποικίες"· να μην δημιουργήσει τελωνειακούς σταθμούς 25 ήσυνοριακά εμπόδια μεταξύ των Βάσεων και της Δημο κρατίας- να μην δημιουργήσει ήεπιτρέψει τηνεγκαθίδρυ ση μη στρατιωτικής (civilian), εμπορικής ήβιομηχανικής επιχειρήσεως εκτός όσων συνδέονται μετις στρατιωτικές ανάγκεςκαι ναμηνεπηρεάσει τηνοικονομική,εμπορικήή 30 βιομηχανικήενότητακαιζωή τηςνήσουναμην εγκαθιδρύ σει εμπορικάήπολιτικάλιμάνιαήαεροδρόμιαναμηνεπι τρέψει νέαεγκατάσταση πληθυσμού στις Βάσεις εκτόςγια προσωρινούς σκοπούς και να μην απαλλοτριώνει ιδιωτι κή περιουσία μέσα στις Βάσεις εκτός για στρατιωτικούς 35 σκοπούς επίπληρωμήεύλογηςαποζημίωσης. Η παράγραφος 3 αρχίζει:580 1 Α.Α.Δ. Preece ν."Εστίας" Σΐυλιανίδης, Λ. "3. With these purposes in mind, and subject to their military requirements and security needs, Her Majesty's Government make the following declaration of intention" 5 Ακολουθεί λεπτομερής Δήλωση για 19επί μέρους θέμα τα. Σχετικά μετο μέλλοντων περιοχών των Βάσεων, τυπι κήΝότα - επιστολή των Αντιπροσώπων των δύο Κοινοτή των, οι οποίοι μετην εγκαθίδρυσητηςΔημοκρατίαςκατεί10 χαν τα αξιώματα του Προέδρου και Αντιπροέδρου της Δημοκρατίας,ανέφερε:- !5 ".... In the event however,that the Government of the United Kingdom, in view of changes in their military requirements, should at any time decide to divest themselves of the aforesaid sovereignty or effective control over the Sovereign Base Areas, or any part thereof, it is understood that such sovereignty or control shallbe transferred to theRepublic of Cyprus." Σ' απάντηση η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου 20 επανάλαβε το περιεχόμενο της Νότας του Προέδρου και Αντιπροέδρου της Δημοκρατίας και δήλωσε ότι είναι σε πλήρη συμφωνία με τις απόψεις που περιέχονται στη Νότα αυτή. Με βάση τις αρχές που διέπουν την ερμηνεία των Διε25 θνών Συνθηκών τα travaux preparatoires είναι βοήθημα για σκοπούς ερμηνείας. (Βλ., Oppenheim's-Lauterpacht "International Law" 7η Έκδοση σελ. 950 και 957 McNair "The Law of Treaties"
(1961)σελ. 380- D.P. O'Connell "International Law"
(1970)σελ. 262). Toπροοίμιο της Συν30 θήκης είναι επίσης βοήθημα της ερμηνείας ειδικά για τον καθορισμό του σκοπού της. (Βλ., D.P. O'Connell "International Law", (ανωτέρω), 259. Παράβαλε Άρθρο 31 και 32 της Σύμβασης της Βιέννης επί του Δικαίου των Συνθηκών. Ησύμβαση αυτήκυρώθηκε από την Κυπριακή 35 Δημοκρατία με τον Κυρωτικό Νόμο 62/76).Δηλώσεις και Παραρτήματα αποτελούν μέρος της Συνθήκηςκαι εν πάση 581 Στυλιανίδης,Δ. Preeceν. "Εστίας"
(1991)περιπτώσει δηλούν την αντίληψη των μερών για τους όρους της Συνθήκης.(Βλ. D.P.O'Connell, (ανωτέρω),σελ. 198-203 Oppenheim's-Lauterpacht, (ανωτέρω), σελ. 907, 908). Ηνήσος Κύπρος που περιλαμβάνει τα χωρικά ύδατα και όλα τα νησιά και νησάκια, (islands and islets), ήταν μέχρι την ημέρα της εγκαθίδρυσης της ΚυπριακήςΔημο κρατίας - 16 Αυγούστου, 1960, αποικία του Ηνωμένου Βασιλείου. 5 Οι δύο περιοχές των Βάσεων με τη Συνθήκη Εγκαθι- 10 δρύσεως παρέμειναν κάτω από την επικυριαρχία του Ηνωμένου Βασιλείου. Το προηγούμενο καθεστώς τωνπε ριοχών αυτών, μέρος της αποικίας της Κύπρου, έπαυσε ναυφίσταται.Τοκαθεστώςτων Βάσεωνκαθορίζεται, ρυθ μίζεταικαιδιέπεταιαπότηΣυνθήκηΕγκαθιδρύσεωςπερί- 15 λαμβανομένων Δηλώσεων, ΠαραρτημάτωνκαιΝότωνπου αντηλλάγησαν. Το όνομα των περιοχών αυτών ελέγχεται από τη λέξη "base", (βάση), το οποίο καθαρά δηλώνει στρατιωτική χρήση. Μεβάσητην τελεολογικήμέθοδοκαι τις αρχές ερμηνείας, που αναφέρθηκαν πιο πάνω, δεν 20 υπάρχει καμιάαμφιβολία ότι οι Κυρίαρχες Περιοχέςτων Βάσεων δεν είναι ούτεκράτος,ούτε αποικία,αλλάπεριο χές της νήσου Κύπρουστις οποίες το Ηνωμένο Βασίλειο κατάτοχρόνοτηςεγκαθίδρυσηςτηςΔημοκρατίαςτηςΚύ πρου για στρατιωτικούς και αμυντικούς σκοπούς μόνο 25 διατήρησε την επικυριαρχία με τους περιορισμούς και προσδιορισμούς που αναφέρονται στα πιο πάνω διεθνή καιδιμερή έγγραφα. Ο περί Κύπρου Νόμος, 1960, (Cyprus Act 1960 8 & 9 Eliz. 2Ch. 52),εξουσιοδότησε στην εσωτερική έννομητάξη 30 του Ηνωμένου Βασιλείου, την εγκαθίδρυση της Κυπρια κής Δημοκρατίας για εκτέλεση Διεθνούς Συμφωνίας.Με βάσηαυτόνεκδόθηκετοΔιάταγμαεν ΣυμβουλίωΑριθμός 1369 του 1960 το οποίο προβλέπει για τη διοίκηση των Βάσεων και την άσκηση νομοθετικής εξουσίας σ' αυτές 35 απότοΔιοικητήτους. Μετοσυνδυασμό του Άρθρου 5
(1)
(2)του Διατάγμα582 1Α.Α.Δ. Preecev. "Εστίας" Στυλιανίδης,Δ. τος εν Συμβουλίωτου 1960 Αρ. 1369, ημερομηνίας 3 Αυ γούστου, 1960, με ισχύ από 16 Αυγούστου, 1960, ημέρα εγκαθίδρυσης της Δημοκρατίας της Κύπρου και το The Laws (Adaptation and Interpretation) (Consolidation and 5 Extension) Ordinance 1968, Ordinance 5 του 1968 που δη μοσιεύτηκε στο Παράρτημα No.2 τηςThe SovereignBase Areas Gazette Αρ. 237 της 9 Απριλίου, 1968, σελ. 35, ο Νόμος ο οποίος ίσχυε στην πρώην αποικία Κύπρο - τη νήσο Κύπρο- καισυνέχισενα ισχύειστη Δημοκρατίατης 10 Κύπρου με βάσητο Άρθρο 188 του Συντάγματος, θεσπί στηκε με αναφορά και αποτελεί νομοθεσία των Κυρίαρ χων Περιοχών των Βάσεων. Έτσι η νομοθεσία για υπο χρεωτική ασφάλεια μηχανοκινήτων οχημάτων υπέρ τρίτου είναι η ίδια, με διαφορετική βεβαίως νομοθετική 15 προέλευση καιτοπική έκτασηισχύος. Τοδικαίωμα πουδημιουργείται απότο Άρθρο 10,(βλ. ανωτέρωτοκείμενο τουΝόμου),τωνδύονομοθεσιών δεν είναι ex delicto ούτε ακριβώς και ex contractu. Είναιένα ιδιόρυθμο δικαίωμα το οποίο απορρέει απότο νόμο και 20 είναιοιωνεί ex contractu.Δενέχειάμεσησχέσημετοαστι κό αδίκημαπου προκάλεσε το θάνατοή τις προσωπικές βλάβεςτου θύματος. Μετο Κοινοδίκαιοοπαθών δενείχεδικαίωμα αγωγής εναντίον των ασφαλιστών οι οποίοι ανέλαβαννααποζη25 μιώσουν τον αδικοπραγούντα (βλ. Halsbury's Laws of England4ηΈκδοση, Τόμος25,σελ. 768). Η ασφαλιστικήεταιρείαδενέχειενοχήαπόαστικόαδί κημα. Τόσο η ασφάλιση των μηχανοκινήτων οχημάτων, όσο και ηενοχή των ασφαλιστικών εταιρειών γιαπροσω30 πικές βλάβες τρίτου, επιβάλλονται απότο νόμο. Ηυπο χρέωσητης ασφαλιστικής εταιρείας εναντίον τουασφαλι ζομένου είναι ενοχή εκ συμβάσεως ή από δικαιοπραξία. Το άμεσο δικαίωμα του τρίτου - παθόντος - εναντίον ασφαλιστικής εταιρείας βάσει της σύμβασης ασφάλειας 35 βασίζεταιστο νόμοκαιστησύμβαση,στην οποίαδενείναι συμβαλλόμενος, και οι διατάξειςαυτέςαποτελούν οιωνεί συμβατικέςρήτρες. 583 Στυλιανϋης,Δ. Preece ν. "Εστίας"
(1991)Σεμίαμειοψηφίαυποθέσεωνθεωρήθηκεότι είναιενοχή από αστικό αδίκημα (βλ. Li Lian Tan. v. Durham [1966] S.A.S.R. 143 Ryder v. HartfordInsurance Co. [1977] V.R. 257). Ως εκ τούτου το διέπονδίκαιονκαθορίζεται με τον Κανόνα που ετέθει στην υπόθεση Phillipsv. Eyre [1870] 5 L.R.6Q.B. 1. Η επικρατέστερη γνώμη όμως είναι ότι είναι ενοχή από οιωνεί σύμβαση και αυτή δέχεται το Δικαστήριο τούτο. (Βλ., Plozza v. South Australian Insurance Co. Ltd. [1963]S.A.S.R. 122 Hallv.NationalandGeneral Insurance 10 Co. Ltd.,(ανωτέρω)Stewartv.Honey, (ανωτέρω)Hodgev. Club Motor Insurance Agency Pty. Ltd. andAustralian Motor InsurersLtd., (ανωτέρω) Law Com. Working Paper No. 87
(1984), paras. 6.61-6.72.). Ο Morse στο "Private International Law"
(1979)πραγματεύεται το θέμαστις σελ. 15 163-166καιστησελ. 164γράφει:"The mainstream of authority is, however, to the opposite effect. The analogy of Phillips v. Eyrehas been explicitly rejected. While the liability of the tortfeasor must be tested against the Phillips v. Eyre rule, the 20 existence of a direct action against the insurer has been classified as a kind of quasi-contractual right, an extension of the liability of the insurer under the insurance policy through the means of the direct action statute. The consequence of this approach is that the 25 question whether the victim has a right of direct action against the insurer is governed by the law governing the insurancecontract." Στο σύγγραμμαDicey & Morris "The Conflict of Laws" 11ηΈκδοσηστις σελ. 1399-1401διαβάζομε:"There is no English authority on what law governs the question whether, under a third-party- risk policy, an insurer is directly liable to the victim of an accident.The matter has, however, been considered in Australia where two views have been taken. According to a minority of 35 the decisions the issue is to be treated as one in tort and therefore subject to the rule in Phillips v. Eyre. The 584 30 1Α.Α.Δ. 5 10 15 20 2 5 30 35 40 Preece v. "Εοτίος" Στυλιανίόης,Δ. mainstream of authority, however, regards the question ascontractual andthis,itis submitted,is thecorrectview. Accordingly, thevictim of anaccidentwho seekstomake the insurer directly liable in an English court must establish that by virtue of the proper law of thecontract of insurance,a victim is entitled to make a claim against theinsurerdirectly. Whether thelex fori orlex loci delicti confers upon the victim a right of direct action is irrelevant. The direct action against the insurer will, however, be subject to any substantive preconditions to liability imposed by the proper law of the insurance contract. Onesuchlikely conditionis thattheinsurerwill not be liable unless theinsured would himself be liable to the victim. It would appear that what is meant by this requirement will be a question of construction of the legislation whichgiverisetothedirect action,orpossibly of the relevant insurance contract. On such a construction, therequirement may meanthatthe liability of the insured must be determined according to the lex loci delicti andthat reference to any other system of law is unnecessary. Alternatively, it may mean that reference has to be made to a rule for the choice of law to determine the liability of the insured and the question then arises as to whether the court should apply the English choice of law rule set forth in Rule 205, or the rule for the choice of law in tort which obtains in the country of the proper law of the insurance contract.It is submitted that the court should apply the choice of law rule of the country whose law governs the insurance contract.Inprinciple,theright of direct actioncreatedby a foreign law should only be exercised within the limits and conditions laid down by that law. If the foreign choice of law rule would select a system other thanthat applicable by virtue of Rule 205, the result may be that, in an action in England,the victim could succeed against the insurance company but not against the insured. This result is not as indefensible as at first sight appears, for thequestion of whetheror nottheinsured would be liable in tort in an action in England is separate from the question of whether the insurer is directly liable to the victim insuch an action." 585 Στυλιανίδης,Δ. Preeceν."Εστίας"
(1991)Τοαρμόζονδίκαιοσε ενοχή απόδικαιοπραξία - the lex contractu -το οποίο ρυθμίζει το σύνολο της είναι το δί καιο της ΚυπριακήςΔημοκρατίας. Αυτό το δίκαιο επέλε ξαν ταμέρηστησύμβαση.Είναι τοlex voluntatesκαιανα φέρεται ρητά στο ασφαλιστικό συμβόλαιο ως The Motor Vehicles (Third Party Insurance) Law 1954 που είναι το ισχύον δίκαιοστην Κυπριακή Δημοκρατία. 5 Εφεδρικά,απόόλες τις ειδικές συνθήκες στηνπαρού σα υπόθεση, το αρμόζον δίκαιο είναι πάλι στηνπερίπτω ση αυτή το δίκαιο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η υπο- 10 χρέωση ασφάλειαςαπορρέειαπότο Νόμο. Η υποχρέωση του ασφαλιστή έναντι τρίτου προσώ που,πουείναι μέρος τηςασφαλιστικής σύμβασης,επιβάλ λεται απότη νομοθεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας.Το ασφαλιστήριο έγγραφοέγινεστην ΚυπριακήΔημοκρατία. 15 Τογραφείο τηςεφεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείαςκαιη έδρατης είναι η Λευκωσία, η πρωτεύουσα τηςΚυπριακής Δημοκρατίας. Η δήλωση της βούλησης των δικαιοπρακτούντων για το εφαρμοστέο δίκαιο είναι καθαρή καιπε ριέχεται στο ασφαλιστικό συμβόλαιο τους. Είναι και επι- 20 τακτική,δηλαδή,τοαναγκαστικόδίκαιοεπιβάλλει αυτή. Ταζητήματαπουεγείρονται είναι:(α) Είναι η θεωρία των κεκτημένων δικαιωμάτων μέρος του ΙδιωτικούΔιεθνούς ΔικαίουτηςΚυπριακήςΔη μοκρατίας; και (β) Έχει ο εφεσείων οποιοδήποτε δικαίωμαβάσει του Κυπριακού Δικαίου,ενόψειτης πρόνοιας του Άρθρου 10 τουΝόμου-ικανοποιεί τιςειδικές προϋποθέσεις καιπροσ διορισμούς πουτίθενταιστοάρθρο αυτό; Η θεωρία των κεκτημένων δικαιωμάτων είναι σε 30 απλούστευση η εξής. Εάν ένα πρόσωπο αποκτήσει δικαίωμα σε μια χώρα μπορεί να το διεκδικήσει, με ορισμένες προϋποθέσεις, με ένδικα μέσα σε άλλη χώρα όπου βρίσκεται το πρόσωπο 586 1Α.Α.Δ. 5 10 Preece v. "Εστίας* Γτυλιανίδης,Δ. που έχει την υποχρέωση. Τοκεκτημένοδικαίωμα, που δη μιουργείται στην πρώτηχώρα,ακολουθείτονεναγόμενο, αναγνωρίζεταιστηδεύτερη χώρα όπουβρίσκεταικαιδιεκ δικείται με αγωγήστο Δικαστήριοτης δεύτερηςχώρας. Ο Dicey στην 3η Έκδοση διατύπωσετο αξίωμαωςακολού θως: "Any right whichhasbeenduly acquiredunderthelaw of any civilised country is recognised and, in general, enforced by English courts, and no right which has been duly acquired is enforced or, in general, recognised by Englishcourts." Στην υπόθεση Slater v. Mexican National R.R. Co.
(1904)194 U.S. 120,στησελ. 126οΔικαστήςHolmes είπε:- 15 ".... The theory of the foreign suit is that although the act complained of was subject to no law having force in the forum, it gave rise to an obligation, an obligatio, which,like otherobligations,follows theperson,andmay be enforced wherever theperson may be found." Ο Δικαστής Cardozoστην υπόθεσηLoucks v. Standard 20 Oil Co.,(ανωτέρω),στησελ. 110 είπε:- 25 "Α foreign statute is not law in this state,but it gives rise to an obligation, which, if transitory, 'follows the person andmay be enforced wherever theperson may be found' 'Nolaw can exist as such except thelaw of the land; but .... it is a principle of every civilized law that vested rights shall beprotected'." Στην 8η Έκδοσητου Dicey & Morris, σελ. 8υποση μείωση Πδιαβάζομε:- 30 "Οι απόψειςτου Dicey γιατακεκτημέναδικαιώμαχαδεντυγχάνουναποδοχήςπλέον." Στις ΗνωμένεςΠολιτείες ηθεωρίατωνκεκτημένωνδι καιωμάτων μεόλες τιςσυνέπειεςτηςεγκαταλήφθηκε. 587 Στυλιανίδης, Δ. Preeceν. "Εστίας"
(1991)Στην υπόθεση Babcock v. Jackson [1963] 2 Lloyd's Rep.286, 12 N.Y. 2d 473, στη σελ. 478 ο Δικαστής Fuld είπε:"Although espoused by such great figures as Holmes J. and Professor Beale, the vested rights doctrine has long since been discredited " 5 Καταστροφική αντίθεση προς τη θεωρία των κεκτημέ νων δικαιωμάτων εκδήλωσαν ο Arminjon
(1933)Recueil des Cours, II,5-105, 0 Cook στο Άρθρο The Logical and Legal Bases of the Conflict of Laws
(1924)33 Yale Law 10 Journal, σελ. 457 και ο Lorenzen σε Άρθρο του στο
(1924)33 Yale Law Journal σελ.
- Η θεωρία των κεκτημένων δικαιωμάτων απορρίπτεται από όλες τις νέες εκδόσεις των Αγγλικών Συγγραμμάτων πάνωστο Αγγλικό ΙδιωτικόΔιεθνές Δίκαιο. 15 Η θεωρία των κεκτημένων δικαιωμάτων δεν γίνεται δεκτή στο Κυπριακό Δίκαιο και το Δικαστήριο αυτό δεν θα την εφαρμόσει γιατίδεν υιοθετείται απότο τωρινό Αγ γλικό Κοινοδίκαιο καιτα έγκυρα Συγγράμματα πάνωστο 20 ΙδιωτικόΔιεθνές Δίκαιο. Ο Νόμος, (Κεφ. 333), θεσπίστηκε στις 15 Δεκεμβρίου,
- Ήταν ισχύον δίκαιο την ημέρα της εγκαθίδρυσης της Δημοκρατίας -(16 Αυγούστου, 1960) και εξακολουθεί να ισχύει. Σύμφωνα με το Άρθρο 188 του Συντάγματος ερμηνεύεται και εφαρμόζεταιπροσαρμοσμένος, στο μέτρο 25 που είναι αναγκαίο,προςτοΣύνταγμα. Αναγκαία προϋπόθεση γιατη δημιουργίατηςυποχρέω σης με βάση το Άρθρο 10 του Νόμου, είναι η ύπαρξη "judgment (δικαστικής απόφασης) in respect of any such liability as is required to be covered by a policy issuedunder 30 the provisions of paragraph (b) of subsection
(1)of section 4." Για την ερμηνεία του όρου "judgment" λαμβάνονται 588 1 Α.Α.Δ. Preecev. "Εστίας" Στυλιανίδης,Δ. ι υπόψη οι πρόνοιες του Συντάγματος για τους μηχανι σμούς απονομήςτης δικαιοσύνης στη Δημοκρατίακαιτο κείμενοτουΝόμου μόνο. 5 Το ισχύον δίκαιο στις Βάσεις, έστω και αν είναι το ίδιο μετοΝόμο,δεν ασκεί καμιάεπίδρασηστην ερμηνεία τηςλέξης"judgment"στηΚυπριακήΝομοθεσία. Ηδικαστικήεξουσία στηΔημοκρατίαασκείταιαπότο Ανώτατο Δικαστήριο και από κατώτερα Δικαστήρια τα οποία ιδρύονται μενόμο τηρουμένων των διατάξεωντου 10 Συντάγματος -(Άρθρο 152 του Συντάγματος)."Τααρμό δια κατώτερα Δικαστήρια που εγκαθιδρύθησαν για τη λύσηαστικών διαφορών,όπως ηπαρούσα,με τους περί Δικαστηρίων Νόμους 1960 μέχρι 1991, είναι τα Επαρχια κάΔικαστήρια. J5 Ηερμηνείατουόρου "judgment",λαμβανομένουυπόψη όλου του κειμένου του Νόμου,δεν είναι δυνατό να επε κτείνεται σεαποφάσεις Δικαστηρίων εκτόςτων ορίωντης επικράτειας της Δημοκρατίας. Η έννοια του όρου "judgment" δεν μπορεί να είναι άλλη απόδικαστική από20 ψαση που εκδίδεται από αρμόδιο Δικαστήριο της Δημο κρατίας. Γιατουςπιοπάνωλόγους η έφεσηθα απορριφθεί. ΤοΔικαστήριο παρατηρείότι υπάρχειμιαανωμαλία η οποία προξενεί αδικία στον εφεσείοντα. Παρόμοιαανω25 μαλία μπ;ορεί ναυπάρξεικαι σεπεριπτώσεις άλλων απο φάσεωντωνΔικαστηρίων τηςΔημοκρατίαςεναντίον προ σώπωνπουκατοικούν,έστωκαιπροσωρινά,στις Βάσεις. Δενυπάρχειτρόποςαμοιβαιότηταςεκτέλεσηςτωναποφά σεων αυτών.Το θέμα χρειάζεται κάποιαρύθμιση. Οικυ30 βερνήσεις της Δημοκρατίαςκαι του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν το βάρος για την εξεύρεση ικανοποιητικής λύσης προςαμοιβαίοόφελος. θα ήταν παράλειψη αν δεν εκφράζαμε την εκτίμηση μαςγιατηβοήθειαπουοΓενικός Εισαγγελέαςκαιοιδίκη589 Στυλιανίδης,Δ. Preece ν. "Εστίας"
(1991)γόροι των διαδίκων πρόσφεραν στο Δικαστήριο στηνπα ρούσαυπόθεση. Ενόψει όμως των ζητημάτων που έχουν εγερθεί στην έφεση, θεωρούμε ότι τα έξοδα δεν πρέπει να ακολουθή σουν το αποτέλεσμα και δεν εκδίδομε καμιά διαταγήγια 5 έξοδα. Ηέφεσηαπορρίπτεταιχωρίς έξοδα. 590