1 Α.ΑΛ. 27 Ιουνίου 1991 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ Δ/στης] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΞΕΝΗΣ Ν. ΠΑΝΑΓΙΔΗ, ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΕΙ ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ ΚΑΙ/Η ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣΦΥΣΕΩΣ CERTIORARI ΚΑΙ PROHIBITION ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗ ΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΣΤΙΣ21.1.91 ΕΙΣΤΗΝ ΑΙ ΤΗΣΗ ΦΟΡΩΝΑΡ. 336/86. (Αίτηση Αρ. 53/91). 5 10 15 20 Προνομιακά Διατάγματα—Αίτηση για παραχώρηση άδειας για κατα χώρηση αίτησης για έκδοση διατάγματος certiorari και prohibition — Διάταγμα φυλάκισης για μη πληρωμή φόρων — Ισχυρισμός ότι το διάταγμα εκδόθηκε κατόπιν δόλου και/ή απάτης, και κατά παράβαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης. Εναντίον της Αιτήτριας εκδόθηκε στις 21.1.91 από Επαρχιακό Δικαστή διάταγμαφυλάκισης 6 μηνών εκτός αν μέχρι την ορισμέ νη προθεσμία πλήρωνε τους οφειλόμενους φόρους της. Η Αιτήτρια, όπως ισχυρίσθηκε, είχε από τον Μάρτιο 1990 διευθετήσει με την αρμόδιααρχή την πληρωμή των φόρων της με μηνιαίες δόσεις £100 τις οποίες επλήρωνε. Εντελώς απροειδοποίητα ειδοποιήθηκε από την Αστυνομία να συμμορφωθεί με το επίδικο διάταγμα.Ου δέποτε ειδοποιήθηκε για οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία και ουδέποτε εμφανίσθηκε στο Δικαστήριο. Καταχώρησε την παρούσα αίτηση για άδεια καταχώρησης αίτησης για έκδοση διατάγματος certiorari και prohibition ισχυριζόμενη ότι το διάταγμα φυλάκισης ήταν προϊόν δόλου ή απάτης, διότι δολίως είχε αποκρύβει από το Δικαστήριο ηδιευθέτηση της αποπληρωμής με μηνιαίες δόσεις, και ότι υπήρχε παράβασητων αρχών της φυσικής δικαιοσύνης, διότι δεν της δόθηκε ηευκαιρίανα ακουσθεί από το Δικαστήριο. Αποφασίσθηκε 25 30 ότι (α) Από την ενώπιο του Δικαστηρίου μαρτυρία δεν προέκυπτε ότι το πρόσωπο που έκαμε την ένορκη δήλωση βάσει της οποίας εκδόθηκε το επίδικο διάταγμα γνώριζε την ύπαρξη της συμφωνίας αποπληρωμής με μηνιαίες δόσεις, και γι' αυτό η Αιτήτρια δεν είχε αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση για τον πρώτο λόγο που επικαλείτο. (β) Η έκδοση διατάγματος φυλάκισης με βάση το άρθρο 9
(4)του περί Εισπράξεως Φόρων Νομού, 1962, αποτελεί το τελικό στάδιο μιας εξελεικτικής πορείας για την καταναγκαστική είσπραξη 591 Παναγίδη
(1991)φόρου, που αρχίζει μετηνκλήση τουοφειλέτη ενώπιο του Δικα στηρίου δυνάμει τουάρθρου9
(1)τουΝόμουγιαναδιεξαχθεί έρευ να σχετικά μετην ικανότητα τουγιαπληρωμή. Κατάσυνέπεια,αν ευσταθεί οισχυρισμόςτης Αιτήτριας ότι εκδόθηκε διάταγμα φυλά κισης τηςδυνάμει τουάρθρου9
(4)τουΝόμου,χωρίς ναέχει προη- 5 γηθει η διαδικασία τουάρθρου 9
(1), προκύπτει θέμα παράβασης των αρχών τηςφυσικής δικαιοσύνης καιεκπρώτης όψεωςυπόθε σηγιακαταχώρησηαίτησης γιαέκδοσηδιατάγματοςcertioraryκαι prohibition. Ηαίτησηεπιτράπηκε. 10 Rex v. Northumberland Compensation Appeal Tribunal, Exparte Shaw[1952J1K.D. 338- 15 Υποθέσεις πουαναφέρθηκαν: R. v.Gillyard[1828] 12 Q.B.D. 527, E.R. 965· Inre Charalambous
(1985)1C.L.R. 746· Inre Mouskos
(1977)1C.L.R. 100R. v. WestSussexQuarterSessions[1973]3All E.R. 289R. v.Crown Court atKnightsbndge[1985]2All E.R. 497Attorney-General andanother(No.2) v. Sawides
(1979)1 C.L.R. 349- 20 InrePanaretou
(1972)1C.L.R. 165· InrePhUippou
(1986)1C.L.R. 568· Inre Georghiou
(1986)1C.L.R. 413Inre LP.Loucaidcs Ltd.
(1986)1C.L.R. 154Inre Thcodoulou (Appl. No.87/90dated8.6.90)· 25 Inre Efstathiou
(1987)l C.L.R. 494Inre Kakos
(1985)1C.L.R.
- Αίτηση. Αίτηση απότην Πολυξένη Ν.Παναγίδουγιαάδεια να υποβάλει αίτηση για έκδοση εντάλματος και/ή διάταγμα- 30 τος Certiorari καιProhibition αναφορικάμεδιάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην ΑίτησηΦόρων 592 1 Α.Α.Δ. Παναγίδη Αρ.336/86 ημερ. 21.1.
- Μ. Σταματάρης, γιατηναιτήτρια. Cur. adv. vult. 5 !0 ^ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.ανάγνωσετηνακόλουθη απόφάση.Την 21η Ιανουαρίου 1991, Δικαστής τουΕπαρχια κού Δικαστηρίου Λευκωσίας εξέδωσε διάταγμαφυλάκι σης τηςαιτήτριαςγιαπερίοδο 6μηνών εκτός ανπλήρωνε μέχρι την 30η Απριλίου 1991 οφειλόμενους φόρους. Πα ραθέτωτοπρακτικότουΔικαστηρίου. "Ημερομηνία:21.1.91 Αφού ανάγνωσα την ένορκο δήλωση ημερομηνίας 18.1.91 εκδίδεται διάταγμα φυλακίσεως του καθ'ου η αίτησησύμφωναμετοάρθρο9
(4)τουΠερίεισπράξεως φόρωνΝόμουτου 1962 (Ν.31/62) γιαπερίοδο 6μηνών εκτός εάν μέχρι την 30.4.91 πληρώσει τα οφειλόμενα ποσά, τόκουςκαι έξοδα. ΕπαρχιακόςΔικαστής" Ηαιτήτριαζητάάδειαγιατηνκαταχώρισηαίτησηςγια διατάγματαcertiorari καιprohibition προκειμένου να ακυ20 ρωθείκαιναμή εκτελεσθείτοπιοπάνωδιάταγμα,γιαδυο λόγους: Σύμφωνα με τον πρώτο,το διάταγμα εκδόθηκε"κατό πιν δόλου και/ή απάτης" ήμε βάση-ψευδήένορκη δήλωση και/ή απόκρυψη των πραγματικών γεγονότων. Σύμφωνα 25 με το δεύτερο το διάταγμαεκδόθηκε κατάπαράβασητων αρχώντηςφυσικήςδικαιοσύνης. Συνοψίζωτον ισχυρισμό τηςαιτήτριας.Την 19η Μαρ τίου 1990 πήρε ειδοποίηση απότο Διευθυντή τουΤμήμα τος Εσωτερικών Προσόδωνμετηνοποίαεκαλείτοναπλη30 ρώσει μέσα σε δεκαπέντε μέρες οφειλόμενους φόρους. Επισκέφθηκετο ΓραφείοτουΤμήματος ΕσωτερικώνΠρο593 Κων/δης, Δ. Παναγίδη
(1991)σόδων,όπουέγινεδιευθέτηση μεκάποιοΦρίξο Παπαδάκη σύμφωνα με την οποία θα εξοφλούσε την οφειλή της με μηνιαίες δόσεις των £100.- απότην 1η Μαΐου
- Από τότε πλήρωνε κάθε μήνα το ποσό των £
- Ηαιτήτρια επισύναψε τις σχετικές αποδείξεις πληρωμής. Εντελώς 5 απροειδοποίητα, συνεχίζει η αιτήτρια, την 21η Μαρτίου 1991 πήρε ειδοποίηση απότον Αστυνομικό Σταθμό Στροβόλου σύμφωνα με την οποία, εκτός αν εντός 7 ημερών συμμορφωνόταν μεένταλματουΔικαστηρίουγιατηνπλη ρωμή "προστίμου", όπως περιγράφεται, ανερχομένου σε 10 £1.916,31 θα υπόκειτο με βάση διαταγήτου Δικαστηρίου σε σύλληψη και φυλάκιση. Επισημαίνει η αιτήτρια πως, όπως διαπιστώνεται, από το πρακτικό του Δικαστηρίου, της είχε παραχωρηθείπροθεσμία αποπληρωμής μέχρι την 30η Απριλίου 1991 τηνοποία ηειδοποίηση πουπήρε φαί- 15 νεται να σύντμησε εντελώς ανεξήγητα. Δεν είναι όμως αυτήηουσία του παραπόνουτης αιτήτριας και θα παρα κάμψωαυτήτην,ανησυχητικήπάντως,λεπτομέρεια. Είναιη θέση της αιτήτριαςπωςουδέποτε ειδοποιήθηκε για οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία,πως ουδέποτε εμ- 20 φανίστηκε στο Δικαστήριο γι' αυτό το θέμακαι πωςπλη ροφορήθηκε τα διατρέξαντα αφού πήρε την ειδοποίηση της 21ης Μαρτίου
- Διαπίστωσε, λοιπόν, πως το Δι καστήριο στην απουσίατης στηρίχτηκε στην ένορκηδήλω ση κάποιου Ανδρέα Ευθυμίου και εξέδωσε την προσβαλ- 25 λόμενη απόφαση. Είναι ο ισχυρισμός της ότι δόλια αποκρύφθηκε η συμφωνία της με τον ΦρίξοΠαπαδάκη που στο μεταξύ είχε αφυπηρετήσει και ότι, με τον τρόπο αυτό,εξαπατήθηκετο Δικαστήριο. Συνέχισε να πληρώνει το ποσό των £100 το μήνακαι 30 εκφράζειτηνανησυχίατης μήπως,εξαιτίαςτης αδυναμίας της ναπληρώσει διά μιας όλο το ποσό, φυλακιστεί πράγ μα που, μαζί με τα άλλα, θα οδηγήσει και στην απόλυση της από τη Δημόσια Υπηρεσία. Οπως βεβαιώνει με δική του ένορκη δήλωση ο σύζυγος της,δικηγόρος κ.Ν.Πάνα- 35 γίδης,οι αρμόδιοι του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων, μεταξύ των οποίων και ο κ. Α. Ευθυμίου προς τους οποίους έκαμε διάβημα,απλώς του είπαν ότι το Τμήμα 594 1 Α.Α.Δ. 5 Παναγίόη Κων/δης, Δ. τους είχεαπόλυτηανάγκηχρημάτωνκαιότι οιπράξεις κ. Φρ. Παπαδάκηδεν τους δέσμευαν. Γιανασυμπληρωθείη εικόνα, σημειώνωπωςη αιτήτριαμεαίτησητηςστοΕπαρ χιακό Δικαστήριο, εξασφάλισε δίμηνη αναστολή εκτέλεσης της προσβαλλόμενης απόφασηςπροκειμένου νααπο φύγει, όπως αναφέρει,την άμεση φυλάκιση τηςκαι ότι καταχώρισετηνπαρούσααίτησηαμέσωςπριναπότηνεκ πνοήτηςπεριόδουαναστολής. Απόσπαση απόφασης με απάτηή ψευδορκία.Ανάμεσα 10 στιςπεριπτώσεις πουενεργοποιούν τηνεξουσίατουΑνω τάτου Δικαστηρίου γιατην έκδοση διατάγματοςcertior ari, περιλαμβάνεταικαιεκείνηκατάτην οποίαηδικαστι κή απόφασηείναιτοπροϊόναπάτηςήψευδορκίας.(Βλ. R. v.GMyard [1828] 12Q.B.527,ER116,Q.B.D., 965 In Re 15 Charalambous
(1985)1 CLR 746. Ηαιτήτριαισχυρίζεται πωςαπότην ίδιατηνδικογρα φία προκύπτει εμφανώς ότιηαπόφαση του Δικαστηρίου αποσπάστηκε με "δόλο και/ή απάτηκαι/ή ψευδή ένορκη δήλωση".Τίποτεαπότοπεριεχόμενο τηςδικογραφίαςπου 20 βρίσκεται ενώπιον μουείναιδυνατό ναθεωρηθεί ωςαπο καλυπτικότωνόσων ισχυρίζεται η αιτήτρια.Όσα εμφανί ζει η αιτήτρια να είναι σχετικά, περιέχονται στις δυο ένορκεςδηλώσειςπουσυνοδεύουν τηναίτηση της. Εφόσο προβάλλεται ισχυρισμός γιααπάτη ή ψευδορ25 κία αλλά,σημειώνω παρενθετικά,καιγια παράβαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης, όχι μόνο είναι επιτρε πτή,αλλάανάλογαμετηνπερίπτωση,είναικαιαπαραίτη τη ηπροσαγωγή μαρτυρίας.(Βλ.Rexv. Northumberland Compensation AppealTribunal, Exparte Shaw, [1952]1 30 K.B. 338,InreAntonis Mouskos
(1977)1CLR100. Στην υπόθεση R. v. West Sussex Quarter Sessions [1973] 3All E.R. 289 εξηγήθηκε η διαφορά μεταξύ της περίπτωσης κατά τηνοποίααποκαλύπτεταιεκτων υστέρων νέαμαρ τυρίαπουθαήτανδυνατόανπροσαγότανκατάτηδίκη να 35 οδηγούσε σε διαφορετική απόφαση καιτης περίπτωσης τηςεμφάνισηςμαρτυρίας πουδείχνει ότι ηαπόφαση απο σπάστηκεμεαπάτηη ψευδορκία.Η πρώτηπερίπτωσηβρί595 Κων/δης,Δ. Παναγίδη
(1991)σκεται εξω από τοπεδίοπουκαλύπτει η εξουσία γιαέκδο ση του προνομιακού διατάγματος. Στη δεύτερη περίπτω ση, η μαρτυρία ανατρέχει στην ίδια την διαδικασία που οδήγησε στην προσβαλλόμενη απόφασητην οποίακαιμο λύνει. Γενικά, όπως αναφέρθηκε,είναι θεμελιωμένο πωςη 5 εξουσία για την έκδοση διατάγματοςcertiorari περιορίζε ται στις περιπτώσεις στις οποίες καταφαίνεταιότιυπήρ ξαν ελαττώματα ήπαρατυπίεςτέτοιας φύσης που ναμό λυναν τη διαδικασία που οδήγησε στην προσβαλλόμενη απόφαση. Πρέπει νασημειωθεί πωςδεν είναι σεκάθεπερίπτωση που η αποκάλυψη απάτης ή ψευδορκίας μολύνει με τον τρόπο αυτό τη διαδικασία και οδηγεί στην ακύρωση της απόφασης. Χρειάζεται να αποδεικνύεται ότι ηαπόφαση ήταν οπωσδήποτε το αποτέλεσμα της απάτης ή της ψευ- 15 δορκίας. (Βλ. R. v.Crown Court atKnightsbridge [1985] 2 All ER 497). Είναι νομολογημένο πως δικαιολογείται η ακύρωσητης απόφασηςότανπροβάλλεται ισχυρισμός για απόσπαση της με απάτη ή ψευδορκία μόνο όταν αυτή είναι καθαρή καιέκδηλη.(Βλ. InReCharalambous(ανωτέ ρω). Στην παρούσαπερίπτωσηκι ανπαίρναμεως δεδομένο ότι έγινε η συμφωνία για τμηματικές πληρωμές όπως ισχυρίζεται η αιτήτρια, δενυπάρχει οποιοδήποτε στοιχείο που ναδείχνει ότι τοπροσβαλλόμενο διάταγματου Δικά- 25 στηρίου αποσπάστηκε μεαπάτηή ψευδορκία.Δενυπάρχει ο,τιδήποτε που να δείχνει ότι ο κ. Στ. Ευθυμίου, όπως φαίνεται να είναι το σωστότου όνομα,γνώριζε ότανέκα μνε την ένορκη δήλωση πάνω στην οποία στηρίχτηκε το Δικαστήριο την ύπαρξη τέτοιας συμφωνίας. Το γεγονός 30 ότι η αιτήτρια εμφανίζεται να πλήρωνε μηνιαίες δόσεις δεν είναι από μόνο του αποκαλυπτικό τέτοιας συμφω νίας. Πολύ λιγότερο δεν έχει φανεί ότι σκόπιμα δεν απο καλύφθηκε ηκατάτον ισχυρισμό της αιτήτριας συμφωνία για να εξαπατηθείτο Δικαστήριο. Αλλάκαι μετηνυπόθε- 35 σηότι η συμφωνία ήτανγνωστή στον κ.Στ.Ευθυμίου,όσο και αν το ενδεδειγμένο θα ήταν να αποκαλυφθεί, δενθα ήμουν έτοιμος να δεχθώ ότι ημήαναφορά σ' αυτήμπορεί 596 1Α.Α.Δ. 5 Παναγίδη Κων/δης, Δ. να δημιουργήσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση για απάτηή ψευδορκία. (Βλ. Attorney-General andanother (No.2) v. Sawides
(1979)1CLR 349. Με αυτάυπόψη,δεν χρειάζε ται να επεκταθώ σε εξέταση των πιθανών επιπτώσεων πάνω στην κατάληξη της διαδικασίας ενώπιον τουΕπαρ χιακού Δικαστηρίου αναποκαλυπτότανκατάτηδιάρκεια τηςδιαδικασίαςτέτοια συμφωνία. Ηαιτήτρια δεν απόδειξε εκπρώτης όψεωςυπόθεση σε σχέσημετονπρώτολόγοπου επικαλείται. 10 Η παράβαση τωναρχώντηςΦυσικήςΔικαιοσύνης. Δεν χρειάζεται να επεκταθώ σ' ότι αφορά την εξουσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ναεκδίδει προνομιακάδιατάγμα τα όπως αυτάπου ζητάηαιτήτρια στις περιπτώσεις που διαπιστώνεται παράβασητων αρχών της φυσικής δικαιο15 σύνης. Είναι αρκετό νασημειώσωπως αποτελεί κλασσική περίπτωση τέτοιας παράβασηςημήπαροχή στον επηρεα ζόμενο της ευκαιρίας να ακουστεί, όταν απότη φύση της διαδικασίας του αναγνωρίζεται αυτό το δικαίωμα. (Βλ. μεταξύ άλλων In Re Panaretou
(1972)1 CLR 165, In Re 20 AntonisMouskos
(1977)1 CLR 100, InRePhilippou
(1986)1 CLR 568, InRe Georghiou
(1986)1CLR 413, InRe LP. LoucaidesLtd(\9S6) 1 CLR 154,458. Toπροσβαλλόμενο διάταγμαεκδόθηκε,όπωςσημειώνε ται στο πρακτικότου Δικαστηρίου, δυνάμει του άρθρου9 25
(4)του περί Εισπράξεως Φόρων Νόμου του 1962 (Ν.31/ 62). Είναι αρκετό γιατους σκοπούς αυτήςτηςδιαδικασίας νασημειώσωπωςηπαράγραφος4τουάρθρου9πουανα φέρεται στην εξουσία του Δικαστηρίου ναδιατάξει τη φυ30 λάκιση του οφειλέτη, αποτελεί το τελικό στάδιο μιαςεξε λικτικής πορείας καταναγκαστικής είσπραξης οφειλόμε νου φόρου μεδικαστικά μέτρα,τοθεμέλιοτης οποίας βρί σκεται στην παράγραφο 1του ίδιου άρθρου. Το άρθρο 9
(1)του Νόμου προβλέπει την κλήσητου οφειλέτηκαι την 35 διενέργεια έρευνας αναφορικά με τα μέσα διαβίωσης του και παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να εκδώσειδια597 Κων/δης,Δ. Παναγίδη
(1991)ταγήγια την πληρωμήτου οφειλόμενου ποσού είτεπαρα χρήμα είτε με δόσεις. Ακολουθούν, σε περιπτώσεις παρά λειψης καταβολής του οφειλόμενου ποσού ή οποιασδή ποτεδόσης,η προσπάθεια είσπραξηςτουποσού, πάνταμε διαταγήτου Δικαστηρίου, με πώληση κινητής ήακίνητης 5 περιουσίας του οφειλέτη. Είναι στο τέλος και εφόσο δεν βρεθεί επαρκήςκινητή ήακίνητηπεριουσία πουτοΔικα στήριο μπορείναδιατάξειτη φυλάκισητουοφειλέτη.Ορι σμένεςπτυχές της διαδικασίαςπουπροβλέπει το άρθρο9 του Νόμου 31/62 εξετάστηκαν στις υποθέσεις In Re ίο Rousias Co
(1981)1CLR 703 και InRe Στανρής Θεοδού λου (Αίτηση Αρ. 87/90της8ης Ιουνίου,1990). Αν πραγματικά, όπως ισχυρίζεται ηαιτήτρια, εκδόθη κετοδιάταγμαγιατη φυλάκισητηςχωρίςνα ακολουθηθεί ηδιαδικασίατου άρθρου9
(1)καιεπομένως, ενδεχομένως 15 μαζί μεάλλα,χωρίς νατης δοθεί ηευκαιρίαναακουστεί, προκύπτειθέμαπαράβασηςτωναρχώντηςφυσικής δικαι οσύνης. (Βλ. InRe Efstratiou
(1987)1CLR494). To πρα κτικό του Δικαστηρίου που βρίσκεται ενώπιον μου δεν αναφέρεται σε οποιαδήποτε εμφάνιση. Αμέσως μετά την 20 ημερομηνία ακολουθεί ηαπόφασητουΔικαστηρίου.Κάτω απόαυτέςτις συνθήκες δικαιολογείταιηπαραχώρηση της αιτούμενης άδειας. Η ένορκη δήλωσητουκ.Στ.Ευθυμίου δημιουργεί, όχι όμωςκαθαρά,την εντύπωσηπως προηγή θηκε της έκδοσης τουπροσβαλλόμενου διατάγματος άλλη 25 δικαστική διαδικασία. Αναφέρεται μάλιστα και σε ανυ παρξία κινητής ήακίνητηςπεριουσίας της αιτήτριας που θα μπορούσε να πωληθεί για να εξοφληθεί η οφειλή. Αυτά, μαζί με κάθε άλλο σχετικό θέμα, θα διερευνηθούν μετά. Στο στάδιο αυτό ενδιαφέρει ανυπάρχει εκ πρώτης 30 όψεως υπόθεση. Στο αρχικό ή προκαταρκτικόαυτόστά διο, εφόσον αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση δεν χρειάζεται να εξεταστεί οποιαδήποτεμαρτυρίαπου ενδε χομένως την αντικρούει. (Βλ. InRe Kakos
(1985)1 CLR 35 250. Τελικά,παρέχεταιάδειαστην αιτήτριανακαταχωρίσει αίτησηγιαcertiorary καιprohibition επειδήαποκάλυψεεκ πρώτης όψεως υπόθεσηγια παράβασητων αρχώντης φυ598 1 Α.Α.Δ. Παναγίδη Κων/δης, Δ. σικήςδικαιοσύνης. 5 10 Συναφώς, δίδονται οδηγίες όπως ηαίτηση καταχωρι στεί μέσα σε 7 μέρες και όπως επιδοθεί σταενδιαφερόμε να μέρη. Ενσταση θα μπορεί να καταχωριστεί μέσα σε 7 μέρες απότην επίδοση της αίτησης. Στο μεταξύ, απαγο ρεύεται η εκτέλεση του διατάγματοςτης 21η Ιανουαρίου 1991 μέχρι την εκπνοή του χρόνου που έχει οριστεί για τηνκαταχώρισητηςαίτησηςκαιεφόσοκαταχωριστείη αί τηση,μέχριτηνεκδίκαση της. Ηαίτηση ορίζεται για ακρόασηστις 16 Ιουλίου 1991 στις 8.45 π.μ. Διαταγή ωςανωτέρω. 599