clr/1991/1991_1_607.pdf

(1991)για τον μή νομικό όπωςκαι γιατοννομικό, εντούτοις ο μή νομι­ κός πολύ πιοεύκολααποκομίζειεντυπώσεις ήεξυπονοεί κάτιαπό έναδημοσίευμα,παράονομικός. (γ) Εξετάζονταςτοδημοσίευμα μεβάσηταπιοπάνωτα ευρή­ ματατου πρωτόδικουΔικαστηρίου ότιοκοινός λογικός αναγνώστης θααποκόμιζε την εντύπωση ότι ο Εφεσίβλητος ήταναναμε­ μειγμένος σε υποθέσεις εμπορίας ναρκωτικών και ότι από αυτά απέκτησετηνπεριουσία του, ήσαναπόλυταορθά. 5 Η έφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. Υποθέσεις πουαναφέρθηκαν: Lewisv.DailyTelegraph Ltd. [196312All E.R. 151· Grubb v.Bnstol UnitedPressLtd. [1962]2All E.R. 380· Haywardv. ThompsonandOthers[1981]3All E.R.

1. Capital andCounties Bankv.Henty[1882] 7A.C.
2. Έφεση. 15 Έφεσηαπότους εναγομένους κατάτηςαπόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Χατζητσαγγάρης, Π.Ε.Δ.καιΚραμβής,Ε.Δ.) πουδόθηκεστις21 Νοεμβρίου, 1987 (Αρ. Αγωγής 2427/83) με την οποία το Δικαστήριο επεδίκασετοποσό£1.500.- σαναποζημιώσειςγιαλιβελλο. 20 Π.Ιοχχννίδης, γιατους εφεσείοντες. Ε.Μαρκίδου (κα), γιατον εφεσίβλητο. Cur. adv. vult. ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ. Η απόφασητου Δικαστηρίου θα δοθεί απότονκ.Π.Αρτεμη,Δ. 25 ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ. Η έκδοση της εφημερίδας "ΚΗΡΥ­ ΚΑΣ" της23ηςΑπριλίου 1983περιείχε τοπιοκάτω δημο­ σίευμα στην ΐητηςσελίδα: •Ή ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΓΙΑΔΙΑΛΕΥΚΑΝΣΗΥΠΟΘΕΣΗΣ ΔΙΑΚΙΝΗΣΗΣΝΛΡΚΩΤΙΚΩΝ-Ενδιαφέρεται ναπάρει 30 608 1 Α.Α.Δ Εταιρεία "θεμέλιο"ν.Καζολίδη Αρτεμης, Δ. κατάθεσηαπότονΤάκη Καζολίδη. 5 !0 15 20 25 30 35 Πληροφορούμαστε ότι στα πλαίσια των προσπα­ θειών της για διαλεύκανση της υπόθεσης της παράνο­ μης διακίνησης ναρκωτικών στην Κύπρο,ηΚυπριακή Αστυνομία ενδιαφέρεταιτώρανα πάρεικατάθεση από τογνωστό Κύπριο μεγαλοεπειχειρηματίακ.Τάκην Κα­ ζολίδη. Ηνέα αυτή εξέλιξηοφείλεται σε πληροφορίες που λήφθηκαν από τον Παύλο Σαμαρά, που συνελήφθηκεκαικρατείταιγιατηνυπόθεσηεξαγωγής μεγάλης ποσότηταςχασίςσε "κοντέηνερ". Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας,ηΑστυνομία πι­ στεύει ότι ο κ. Τάκης Καζολίδης πιθανόνα έχει στοι­ χεία και πληροφορίες που μπορούν να βοηθήσουν την Αστυνομία στο έργο της. Αυτά τα στοιχεία καιπληροφορίες, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, δεν έχουν σχέσημετηνπρόσφατηυπόθεσηπαράνομηςεισαγωγής ηρωίνης,αλλάμάλλον σχετίζονται μεπαληότερεςυπο­ θέσεις. Αντίθετα άλλες πληροφορίες αναφέρουν ότι είναι δυνατό ότι ηΑστυνομία υποβοηθήθηκε στο έργο καιστιςανακρίσειςτηςσχετικάμετηνεισαγωγή"ηρωί­ νης"καιστον εντοπισμότηςσπείρας, απόπληροφορίες πουπήρεκαιαπόπληροφοριοδότες πουσχετίζονται με τονκ.Τάκη Καζολίδη. Πρόσφαταοκ. Καζολίδηςβρισκόταν στην Κύπρον; αλλάόταν,τις τελευταίες μέρες, ηΑστυνομία προσπά­ θησε να έλθει σε επαφήμαζί του, πληροφορήθηκε ότι είχε αναχωρήσει απότην Κύπρο λίγες μέρες μετάτην ανακάλυψητηςηρωίνηςστοαεροδρόμιοΛάρνακας. Οκ.ΤάκηςΚαζολίδης,πουκατάγεταιαπότηΜόρφου,έχει μεταναστεύσει απόχρόνια στην Αγγλίαόπου μέσα σε πολύ λίγο χρόνο απόκτησε μεγάλη περιουσία και ίδρυσε επιχειρήσεις εστιατορίων καιζαχαροπλα­ στείων στο Λονδίνο. Όμωςπαράτηνεπιτυχημένησταδιοδρομίατουστην Αγγλία ο κ. Καζολίδης όχι μόνο δεν διάκοψε τους δε609 Αρτεμης,Λ. Εταιρεία "θεμέλιο"ν.Καζολίδη

(1991)σμούς του με την Κύπρο,αλλάαντίθεταέχειπροβείσε σημαντικές επενδύσεις σε ακίνητα και κτίρια στην Κύπρο,καιταξίδευεπολύσυχνάστηνΚύπρο. Στο μεταξύ ανώτερος αξιωματικός του Τμήματος Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων δήλωσε ψες αργάσε συντά- 5 κτημαςότι η Αστυνομία δεν έχειτίποτε υπόψητηςλέ­ γονταςχαρακτηριστικά"Δεν έχουμειδέα". Σε αγωγή που καταχώρησε ο εφεσίβλητος-ενάγοντας στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για λιβελλο, το πρωτόδικο Δικαστήριο επεδίκασε σ' αυτόν ποσό £1.500.- 10 ως αποζημιώσεις,αφούβρήκε ότι τοπιο πάνωδημοσίευ­ μα ήταν δυσφημηστικό για τον ενάγοντα. Με την έφεση τους αυτήοι εφεσείοντες προσβάλλουν την απόφασητου Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας μεβασικούς λόγους έφεσης ότι το πρωτόδικοΔικαστήριο "λανθασμένα έκρινε 15 ότι τοεπίδικο δημοσίευμα κατάτησυνήθηκαι φυσική ση­ μασία των λέξεων του μπορούσε να εκληθεί ως λιβελλογράφημαή/καιότι μπορούσενασυναχθεί απ'αυτόδυσφή­ μηση ή λίβελλος σε βάρος του ενάγοντος" και διότι "παράβλεψε το γεγονός ότι δεν υπήρχε ενώπιον του υπό- 2 ^ θέση innuendo". Η επιχειρηματολογία που ανάπτυξανοι δύοπλευρές ενώπιον μαςήτανστην ουσία μια επανάληψη της επιχειρηματολογίας που είχε γίνει ενώπιον τουπρω­ τόδικου Δικαστηρίου. Σεσυντομία, οσυνήγορος τουεφε­ σίβλητου είχε προβάλει στο πρωτόδικο Δικαστήριο πως 25 γιατηδυσφήμηση βασιζότανστη συνηθισμένη καιφυσική σημασίατων λέξεων καιπως σε ότι αναφερότανστην 14η παράγραφοτης έκθεσης απαίτησης γιατηνέννοιατουδη­ μοσιεύματος, η θέση του ήταν ότι τούτο δεν αποτελούσε innuendo, για το οποίο θα χρειαζόταν μαρτυρία άλλων 30 εξωτερικών γεγονότων,αλλάήταναπλώςέννοιαπουπρο­ έκυπτεαπότηφυσικήκαισυνηθισμένη ερμηνείατωνλέξε­ ων του δημοσιεύματος,δηλαδή ότι ήταντοτί συνηθίζεται να αποκαλείται σαν "πλασματικό" innuendo (false innuendo). 35 Αντίθετα, ο συνήγορος των εφεσειόντων ισχυρίστηκε ότι το δημοσίευμα δεν θαμπορούσε ναθεωρηθεί σαν δυ610 1 Α.Α.Δ Εταιρεία "θεμέλιο" ν. Καζολίδη Αρτεμης, Δ. σφημηστικό και ότι, επειδήδεν υπήρχε μαρτυρία εξωτερι­ κών γεγονότων, ούτε θα 'μπορούσε να ευσταθήσει innuendo.ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο αναλύοντας τις νομι­ κές αρχές που διέπουν το θέμα και εξετάζοντας το δημο­ σίευμαβρήκεπως ο εφεσίβλητος-ενάγοντας βασιζότανστη φυσική και συνηθισμένη ερμηνεία των λέξεων, χωρίς να προτάσσει πραγματικό innuendo (true innuendo),καικατέ­ ληξε στοσυμπέρασμαπως μεβάσητησυνηθισμένη καιφυ­ σική έννοια των λέξεων που χρησιμοποιούνταν στοδημο10 σίευμα, χωρίς αμφιβολία,ένας λογικός άνθρωποςπου το διάβαζε, θα σχημάτιζε την εντύπωση ότι ο εφεσίβλητος ήταν αναμειγμένος σε εμπορία ναρκωτικών και ότι είχε αποκτήσει την περιουσία του μέσω αυτής της ανάμειξης του. Πάνωσε αυτότο θέμαείναι σχετικό και το πιοκάτω 15 απόσπασμααπότην υπόθεσηLewis v.DailyTelegraph Ltd [1963] 2 All E.R. 151 καιστησελ. 391: -20 25 "What the ordinary man would infer without special knowledge has generally been called the natural and ordinary meaning of the words. But that expression is rather misleadinginthat it conceals the fact that there are two elements in it. Sometimes it is not necessary to go beyond the words themselves as where the plaintiff has been called a thief or a murderer. But more often the sting is not so much in the words themselves as in what the ordinary man will infer from them and that is also regarded as part of their natural and ordinary meaning." Αναφορικά με το θέματου innuendo σχετικά είναι και τα πιο κάτω αποσπάσματα από την υπόθεση Grubb ν. BristolUnitedPressLimited[\962] 2 All E.R. 380: 30 35 "... an innuendo properly so called which is an allegation that words were used in a defamatory sense other than their ordinary meaning and which provides a separate cause of action must be supported by extrinsic facts or matters and cannot be founded only on interpretation, because if the words bear the interpretation imputed to them they are defamatory in their natural and ordinary meaning...." 611 Αρτεμης, Δ. Εταιρεία "θεμέλιο" ν. Καζολίδη

(1991)Και στησελίδα391: "Although it is not done in practice I see nothing to prevent the plaintiff, if he chooses, from pleading words, either in acase where it is doubtful whether a defamatory inference is within the ordinary meaning or even where 5 the words are plainly defamatory. He would merely be providing the defendant with the nature of his case on that point; but since the practice is to regard a plea beginning Nby the said words the defendant meant and was understood to mean'as connoting aplea of innuendo 10 from extrinsic facts, the plaintiff, unless he added the words Ίη their natural and ordinary meaning' to show that he was not pleading an innuendo proper, would no doubt be ordered togiveparticulars underR.S.C.Ord. 19, r.6

(2). If, even at that stage, the plaintiff made it clear 1 5 that hewas allegingnoextension of meaning but onlythe ordinary meaning, the Order would not apply and the plea would notbe struck outfor lack of particulars...". Στην προκειμένη περίπτωση είναι φανερό από την απόφαση του πρωτόδικουΔικαστηρίου ότι είχε γίνει κα- 20 θαρό ενώπιον του εκ μέρους του ενάγονταπως δενβασι­ ζόταν σε innuendo και το πρωτόδικοΔικαστήριο εξέτασε την υπόθεση με βάση τη συνηθισμένη και φυσική έννοια του δημοσιεύματος. Η δήλωση πως ο εφεσίβλητοςενάγοντας δεν βασιζόταν σε πραγματικό innuendo έγινε 25 και ενώπιον μας καιως εκ τούτουθεωρούμε ότι δεν εγει­ ρόταν θέμαinnuendoκαιαναγκαιότητας απόδειξης εξωτε­ ρικών γεγονότων στην παρούσα περίπτωση, ηδευπόθεση θα εξετασθεί καικατ'έφεση με βάσητο κατά πόσο τοσυ­ μπέρασμα στο οποίο κατέληξε το πρωτόδικοΔικαστήριο 30 πως ησυνηθισμένη και φυσικήέννοια του δημοσιεύματος ήταν δυσφημηστική,ήτανορθόήόχι. Σε σχέση με τη νομική θέση, υιοθετούμε τις αρχέςπου περιέχονται στις αυθεντίεςπου παραθέτει στην απόφαση του το πρωτόδικο Δικαστήριο. Επιθυμούμε να κάμουμε 35 και αναφορά στα πιο κάτω αποσπάσματα από ορισμένες από τις αυθεντίες αυτές. Στην υπόθεση Lewis v. Daily 612 1 Α.Α.Δ Εταιρεία"θεμέλιο" ν.Καζολίδη Αρτεμης,Δ. Telegraph Ltd (πιο πάνω) στη σελ. 154 αναφέρονται τα ακόλουθα: 5 10 15 "Thereis nodoubt thatinactionsfor libel thequestion is what thewords would convey totheordinary man: it is not one of construction in the legal sense. The ordinary man does not live in an ivory tower and he is not inhibited by a knowledge of therules of construction. So he can and does read between thelines in the light of his general knowledge andexperience of worldly affairs." Καιστησελ. 169: "The propositionthat ordinary words are thesame for the lawyer as for the layman is, as a matter of pure construction, undoubtedly true. But it is very difficult to draw the line between pure construction andimplication is much greater thanthelawyer's. Thelawyer'srule isthat the implication must be necessary as well as reasonable. The layman reads in an implication much more freely; Στην υπόθεσηHaywordv.Thompson andOthers[1981] 20 3All E.R. 450,στησελ.458,λέχθηκανταακόλουθα: 25 . "As LordReidsaid", (Lewis case) "themeaning of the words in alibel case is not a matter of construction as a lawyer construes a contract. It is a matterof impression as an ordinary person gets on a first reading, not on a later analysis." Η αρχή που εκφράζεται στην υπόθεση Capitaland CountiesBank v. Henty [1882] 7 A.C. 741, πουεπικαλέ­ στηκε ο ευπαίδευτοςσυνήγορος των εφεσειόντων, είναι στην ουσία ότι όπουη δυσφημηστικήέννοια δενσυνάγε30 τοααβίαστα καιμεαναγκαιότητα από έναπρόσωπο με συ­ νηθισμένο επίπεδοευφυΐαςκαι ο ενάγονταςεπιλέγει μια δυσφημηστική ερμηνεία ενώ κανονικά υπάρχειαριθμός '"αθώων"ερμηνειώνδενυπάρχει δυσφήμηση. 613 Αρτεμης, Δ. Εταιρεία "θεμέλιο"ν.Καζολίδη

(1991)Μεγνώμονα ταπιο πάνωκαι αφούεξετάσαμε με μεγάλη προσοχή το δημοσίευμα, συμφωνούμε απόλυτα με ταευ­ ρήματατουπρωτόδικουΔικαστηρίου.Τοπεριεχόμενο του δημοσιεύματος στο σύνολοτουκαιοσυσχετισμόςτουπε­ ριεχομένου των διαφόρων παραγράφωντου, σίγουρα θα 5 δημιουργούσαν στον κοινό λογικό αναγνώστη την εντύ­ πωσηπουαναφέρειτοπρωτόδικοΔικαστήριο, ότιδηλαδή ο εφεσίβλητος ήταν αναμεμειγμένος σε υποθέσεις εμπο­ ρίαςναρκωτικών καιότι τηνπεριουσία του απέκτησεσαν IQ αποτέλεσμα αυτήςτηςανάμειξηςτου. Ως συνέπεια των πιο πάνωη έφεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται μεέξοδασεβάροςτων εφεσειόντων. Ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 614