clr/1991/1991_1_677.pdf

(1)τον Συντάγματος — Κατά πόσο η Επιτροπή Προστασίας τον Ανταγωνισμού είναι στην πραγματι­ κότητα δικαστική επιτροπή ή έκτακτο δικαστήριο. Η Επιτροπή Προστασίας του Ανταγωνισμού, που εγκαθιδρύ­ θηκε με βάση τον περί Προστασίας του Ανταγωνισμού Νόμο, 1989 (Ν 207/89), άρχισε διαδικασία εναντίον των πρατηριούχων πετρε­ λαιοειδών, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται οι αιτητές,για πι­ θανές παραβάσεις από αυτούς των προνοιών του πιο πάνω Νόμου. Σύμφωνα μ£ το άρθρο 22

(3)του Νόμου, η Επιτροπή έχει εξουσία, μεταξύ άλλων, να διατάξει τον τερματισμό διαπιστωθεί­ σας παράβασης και να επιβάλει πρόσημο, μέχρι £500, για κάθε ημέρα που συνεχίζεται η παράβασηκαι/ήπρόστιμο μέχρι 10% των ακαθαρίστων εσόδων της επιχείρησης ή ένωσης επιχειρήσεων κατά το έτος που συντελέστηκε η παράβασηή κατά το αμέσως προηγού­ μενο έτος. Οι αιτητές ζήτησαν την έκδοση προνομιακού διατάγμα­ τος της φύσεως prohibition, με το οποίο να διατάσσεται η Επιτρο­ πή να σταματήσει αμέσως την διαδικασία εναντίον των αιτητών. Η αίτηση, αν και στο τίτλο της περιγραφόταν σαν αίτηση για άδεια καταχώρησης αίτησης για έκδοση διατάγματος prohibition, στο αιτητικό της ζητούσε την έκδοση του διατάγματοςκαι όχι την παρα- 677 Χαραλάμπους&άλλοι

(1991)χώρηση άδειας γιακαταχώρηση αίτησης prohibition. Οι αιτητές ισχυρίσθηκαν ότι η Επιτροπή Προστασίας του Ανταγωνισμού ήταν, στην πραγματικότητα δικαστική επιτροπή ή έκτακτο δικα­ στήριο,κατά παράβασητουάρθρου 30

(1)του Συντάγματος. Αποφασίσθηκε ότι (α)Ανκαιηαίτηση,όπωςήτανδιατυπωμένη,ήταναπαράδεκτη και έπρεπε νααπορριφθεί,διότι δενζητούσε, μετο αιτητικό της. την παραχώρησηάδειαςγιακαταχώρησηαίτησης γιαέκδοση δια­ τάγματος prohibition, αλλά ζητούσε τηνέκδοση αυτούτούτουτου διατάγματος,το Δικαστήριο θα εξέταζε και την ουσία της,διότι επρόκειτο γιαθέμαύψιστης σημασίας. 10 (β)Τοβασικό ερώτημα στην υπόθεση ήτανκατάπόσο ηεξου­ σίες,πουείχεηΕπιτροπήΠροστασίαςτουΑνταγωνισμού γιαεπι­ βολή προστίμων,την μετέτρεπαν από διοικητικό όργανο σε ποινι­ κό δικαστήριο. Η διοικητική ποινή είναι μέρος του νομικού 15 συστήματος της Κύπρου,έχει αναγνωρισθεί απότην κυπριακή νο­ μολογία και προβλέπεται απότην ισχύουσα νομοθεσία. Ηαρχή της διακρίσεως των εξουσιών δεν παραβιάζεται μετηνύπαρξη και λειτουργία διοικητικών ήεκτελεστικών αρχών πουέχουν, με νομοθετική εξουσιοδότηση, εξουσία επιβολής διοικητικών ποινών. 20 Εφαρμόζονταςτιςσχετικές αρχές,ήτανκατάδηλοότιηΕπιτροπή Προστασίας του Ανταγωνισμού δεν ήταν δικαστήριο, ούτε δικα­ στική επιτροπή, ούτε ασκούσε δικαστικήεξουσία,οιδε ποινέςπου είχε εξουσία να επιβάλει ήσανδιοικητικής,καιόχιποινικής,φύσε- «,ως. ^ Ηαίτησηαπορρίφθηκε. Υποθέσεις πουαναφέρθηκαν: Sidncli v. Wilson andOthers 11966] 1 AUΕΚ.68V Land Securitiespic. v. Receiver for MetropolitanPolice District [1983!2All E.R.254- 3 0 Inre Kakos

(1985)1C.LR. 250' Anthimou

(1991)1C.LR. 41Ramadan v.ElectricityAuthorityof Cyprus andAnother,1 R.S.C.C. 49Vassihou andAnother v. ThePolice Disciplinary Committees

(1979)35 1C.L.R. 177Inre Frangos

(1981)1C.LR. 69V Vrangos v.'MedicalDisciplinary Boardand Others

(1983)1C.LR. 256678 1 Α.Α.Δ. Χαραλάμπους &άλλοι Omstofi andOthers v. Iacovidou

(1986)1C.LR. 236· Keramourgia "Aias"Ltd. v.Christoforou

(1975)1C.LR. 38PastellopouUos v.Republic

(1985)2 C.LR.

1. Αίτηση. g 10 Αίτησηγια άδειαγια την καταχώρηση αίτησης για την έκδοση εντάλματος prohibition αναφορικά μετηδικαστική διαδικασία που διεξάγεται ενώπιον της Επιτροπής Προ­ στασίας Ανταγωνισμοί) σχετικά με την απεργία των πρα­ τηριούχων πετρελαιοειδών. Λ. ΠαπαφιλίππονκαιΑ. Χαβιαράς, γιατουςαιτητές. Cur. adv. vult. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ.ανάγνωσε την ακόλουθηαπό­ φαση. Οιαιτητές μετηναίτησηαυτή ζητούντηνπιοκάτω θεραπεία: 15 20 25 "(α) Ένταλμα PROHIBITION που να απαγορεύει στην Επιτροπή Προστασίας του Ανταγωνισμού από του νασυνεχίσει τηδιεξαγωγή δίκης κατάαιτητώνκαι άλλων πρατηριούχων, σχετικά με καταγγελίες ενα­ ντίον των αιτητών ότι αρνήθησαν να προσφέρουν πετρελαιοειδή στο κοινό απότης5.3.91 μέχρι της 10.3.91 και για ισχυριζόμενη εκβιαστική τακτική και απεργίες πουπαρεμποδίζουντην επαναδραστηριοποίησημελών του συνδέσμου εκτοπισθέντων Πρατηριούχων Πετρε­ λαιοειδών Κύπρου στα πλαίσια των διατάξεων των άρθρων4και6τουΝ. 207/
2. (β) Ενδιάμεση αναστολή κάθε διαδικασίας μέχρι την υποβολή και αποπεράτωση αίτησης των αιτητών δια κλήσεως. (γ) Περαιτέρωή άλλη θεραπεία." 30 Η έκδοση προνομιακών ενταλμάτων είναι στην απο679 Παπαδόπουλος,Δ. Χαραλάμπους&άλλοι

(1991)κλειστική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου με βάσητοάρθρο 155.4του Συντάγματοςκαιτωνάρθρων3, 9 και11τουΠερί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις)Νόμουτου 1964(αρ. 33/64). Το Δικαστήριο ακολουθεί κατ' αναλογία mutatis 5 mutandis τους αγγλικούς Διαδικαστικούς Κανονισμούς και την αγγλικήπρακτική, όπως ίσχυαν πριντηνεγκαθί­ δρυση τηςΔημοκρατίαςκατάτηνέκδοση των προνομια­ κώνενταλμάτων. Δε μπορεί να καταχωρηθεί αίτηση γιατην έκδοση 10 ενταλμάτων Certiorari, Mandamus ήProhibition, εκτόςαν δοθείπροηγουμένως άδειααπότοΔικαστήριο. Στην παρούσα αίτηση οι αιτητές ζητούν τηνέκδοση εντάλματος Prohibition,χωρίς ναέχειδοθείπροηγούμενα άδειατου Ανωτάτου Δικαστηρίου. Μόνοστον τίτλο της 15 αίτησηςαναφέρεται ότιείναι αίτησηγιαάδεια. Η αίτηση, όπως φαίνεται απότοαίτητικό της πουέχω αναφέρει κατάλέξη πιοπάνω,δεναναφέρειτίποτεγια άδειακατα­ χώρισης αίτησης για έκδοση προνομιακού εντάλματος, αλλά ζητάαπ'ευθείας τηντοιαύτη έκδοση. Επομένως η 20 αίτηση ωςέχει είναι απαράδεκτηκαιπρέπει να απορρι­ φθεί. ΤοΔικαστήριο όμως θαεπιληφθείτηςαίτησηςωςεάν ναήταν αίτησηγιαάδειαγιακαταχώριση αίτησηςγια έκ­ δοση εντάλματος Prohibition, γιατί πρόκειται για θέμα 25 υψίστης σημασίας καιθεωρώ καθήκομουναεξετάσωτην αίτησηστηνουσίατης. Γιατην έκδοσηάδειαςοαιτητήςπρέπεινα ικανοποιή­ σειτο Δικαστήριο ότιέχειεκπρώτηςόψεως υπόθεση και ότι υπάρχει συζητήσιμο ζήτημαστην έννοια πουδόθηκε 30 στις αποφάσεις αυτές στις αγγλικές υποθέσεις Sidnell ν. Wilsonand Others [1966] 1 All E.R. 681 και Land Securities pic v. Receiverfor the Metropolitan Police District[1983] 2All E.R.254,258,οι οποίεςυιοθετήθηκαν στην υπόθεση InreKakos

(1985)1 C.L.R. 250. (Βλέπεεπί- 35 680 1Α.Α.Λ. Χαραλάμπους &άλλοι ^Παπαδόπουλος, Δ. σης ,Inre GeorghiosAnthimou,

(1991)1 Α.Α.Δ.41). 5 Είναι η εισήγηση του κ. Χαβιαρά πως το Δικαστήριο έχει εξουσία ναεκδόσει τοαιτούμενο διάταγμα,που στρέ­ φεται εναντίον της ΕπιτροπήςΠροστασίας του Ανταγωνισμού που εγκαθιδρύθηκε με το Νόμο 207/89. Δε συμ­ φωνώ μετην εισήγηση τουκ. Χαβιαράγια τους πιοκάτω λόγους: Στην Κύπρο με την εισαγωγή της αναθεωρητικήςδι­ καιοδοσίας και ελέγχου των εκτελεστών διοικητικών 10 αποφάσεων, πράξεων ή παραλείψεων οργάνων που ασκούν εκτελεστική ήδιοικητική λειτουργία με το άρθρο 146 του Συντάγματος,το ένταλμα Prohibition περιορίζε­ ται μόνο στον έλεγχο δικαστικών αποφάσεων. Σε μιά σειρά υποθέσεων, στην οποίαηθεραπείαπουζητείται έκ15 δόση εντάλματος Prohibition έχει αποφασιστεί ότι τούτο στην Κύπρο με το διάδικο σύστημα ελέγχου μετιςδικαιο­ δοσίες του άρθρου 146 και του άρθρου 155.4 τουΣυντάγ­ ματος, στρέφεται μόνο προς πράξεις, αποφάσειςτων Δι­ καστηρίων. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Ramadan ν. 20 ElectricityAuthority of Cyprus andAnother, 1R.S.C.C. 49, 53, 54, Vassihou and Another v. The Police Disciplinary Committees

(1979)1 C.L.R. 46, 53-55, Economides v. Military Disciplinary Board

(1979)1 C.L.R. 177, In re Frangos

(1981)1 C.L.R. 691, Frangos v. Medical 25 Disciplinary Board and Others

(1983)1 C.L.R. 256 και ChristofiandOthers v.lacovidou

(1986)1C.L.R. 236. Στην υπόθεση Christofi (ανωτέρω),στη σελ. 247 ειπώ­ θηκε: 30 35 "The power of this Court to issue prerogative orders is set out in paragraph 4 of Article 155 of the Constitution. By Article 146 a separate system of administration of justice was introduced. This introduced thejurisdiction of continental courts, the older system of which functions in France. A ministerial act isjusticiable and amenable to this jurisdiction. A judicial act of an 681 Παπαδόπουλος,Δ. Χαραλάμπους &άλλοι

(1991)inferior Court cannot be made thesubject of a recourse under Article

1. It is reviewable on appeal before a superior court and/or subject to the appropriate prerogative orders. The power of this Court to issue prerogative orders extends only to such matters which 5 are not within thejurisdiction of Article
2. The two jurisdictionsare mutually exclusive." Ο κ. Παπαφιλίππου εισηγήθηκε πως η εγκαθίδρυση της Επιτροπής Προστασίας του Ανταγωνισμού και ειδι­ κότερα με τις πρόνοιες του άρθρου 22 του Νόμου (207/ ίο 89), η Επιτροπή έχει τη φύση δικαστικής επιτροπής ή εκτάκτου δικαστηρίου, πράγμα που αντίκειται.προς τις διατάξεις του άρθρου 30

(1)του Συντάγματος. Τοάρθρο τούτοαναφέρει: " Η σύστασις δικαστικών επιτροπώνή εκτάκτων 15 δικαστηρίων υπόοιονδήποτεόνομααπαγορεύεται." Δικαστήριο στην ΚύπροείναιτοΔικαστήριοτοοποίο εγκαθιδρύεται μεΝόμο,σύμφωνα μετις πρόνοιες του άρ­ θρου 152του Συντάγματος. Τοάρθρο 152αναφέρει: "

1. Ηδικαστική εξουσία, εξαιρουμένης της ασκού- 20 μένης κατά το έννατον μέρος υπό του Ανωτάτου Συ­ νταγματικού Δικαστηρίου και κατά την δευτέραν παράγραφοντουπαρόντοςάρθρουυπότωνδικαστηρίων των προβλεπομένων υπό κοινοτικού νόμου, ασκείται υπό Ανωτάτου Δικαστηρίου καιυπόκατωτέρων δικά- 25 στηρίων, τα οποία θα ιδρυθώσι δια νόμου, τηρουμέ­ νωντων διατάξεωντουΣυντάγματος.
2. Η δικαστική εξουσία επί αστικών διαφορών αφορωσών εις τον προσωπικόν θεσμόν και θρησκευτι­ κά ζητήματα,άτινα υπάγονταικατάτο άρθρον 87 εις 30 τας Κοινοτικός Συνελεύσεις, ασκείται υπό των δικα­ στηρίων, περί ων θέλει προβλέψει κοινοτικός νόμος κατάταςδιατάξειςτου Συντάγματος." (Βλέπε Keramourgia "AIAS" Ltd. v. Christophorou 682 1 Α.Α.Δ. Χαραλάμπους&άλλοι Παπαδόπουλος, Δ.

(1975)1 C.L.R. 38 και Pastellopoullos'v. The Republic

(1985)2C.L.R. 165.) Η ΕπιτροπήΠροστασίας του Ανταγωνισμού εγκαθι­ δρύθηκε, λειτουργεί και ασκεί εξουσία με βάσητον Περί 5 Προστασίαςτου Ανταγωνισμού Νόμοτου 1989(207/89). Ο Νόμος αυτός θεσπίστηκε για συμμόρφωση της Δημο­ κρατίας με τη συμβατική της υποχρέωση κάτω απότα άρθρα 27 και 28 του Πρωτοκόλλου "Για τον καθορισμό των όρων καιδιαδικασιώνεφαρμογής του δευτέρουστα10 δίου της συμφωνίας σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Κυπριακής Δημοκρα­ τίας και για την προσαρμογή ορισμένων διατάξεων της συμφωνίας",πουκυρώθηκεκαιδημοσιεύτηκε σύμφωναμε το άρθρο 169.3 του ΣυντάγματοςμετοΝόμοαρ.321/

1. 15 Τοάρθρο28 έχει: 20 25 "
2. Από την έναρξη ισχύος του δευτέρου σταδίου, σύμφωνα μετις αρχέςπουκαθορίζονταιστοάρθρο27 και αφορούνταάρθρα85, 86 και92 της συνθήκης για την ίδρυσητης ΕυρωπαϊκήςΟικονομικής Κοινότητας, τα ακόλουθα είναι ασυμβίβαστα με την καλή λειτουρ­ γία της Συμφωνίας, εφόσον μπορούν να βλάψουν το εμπόριο μεταξύτηςΚοινότητας καιτηςΚύπρου: α) κάθε συμφωνία μεταξύ επιχειρήσεων, κάθε από­ φαση ενώσεων επιχειρήσεων καικάθε εναρμονισμένη πρακτικήμεστόχο ή αποτέλεσμα τηνπαρε­ μπόδιση, τον περιορισμό ή τη νόθευση του ανταγωνισμού όσον αφορά την παραγωγή καιτο εμπόριοαγαθών, ™ β)ηκατάχρηση απόμέρους μιας ή περισσοτέρων επιχειρήσεων της δεσπόζουσας θέσης τους στο σύνολο των εδαφώντων Συμβαλλομένων Μερών ή σε σημαντικό μέρος αυτώντωνεδαφών, 35 γ) κάθε κρατική ενίσχυση που νοθεύει ήυπάρχει κίνδυνος να νοθεύσει τον ανταγωνισμό με τονα ευνοεί ορισμένες επιχειρήσεις ήορισμένες παρα­ γωγές. 683 Παπαδόπουλος,Δ. Χαραλάμπους&άλλοι

(1)ΗΕπιτροπήείναι αποκλειστικά αρμόδια προς διερεύνηση παραβάσεωντωνάρθρων4και6.

(2)ΗΕπιτροπήεπιλαμβάνεταιπαραβάσεων των άρ- 15 θρων 4 και 6 είτε αυτεπαγγέλτως είτε μετά καταγγελία που εισάγεται προςαυτήαπότην Υπηρεσία ήαπό τρί­ τους κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 28 τουπαρόντος Νόμου.

(3)Αν η Επιτροπή διαπιστώσει κατά την ενώπιον 20 της διαδικασία παράβασητων διατάξεωντωνάρθρων 4 και 6τουπαρόντοςΝόμου,έχειεξουσία(α)ναδιατάξειή νασυστήσει στην ενδιαφερόμενηεπι­ χείρηση ή ένωση επιχειρήσεων όπως μέσα σε τακτή προθεσμία τερματίσει την παράβαση και 25 αποφύγει επανάληψη στομέλλονή,σε περίπτωση που ηπαράβασητερματίσθηκε πριν απότηνέκ­ δοσητης απόφασης της Επιτροπής, να καταδικά­ σει με αναγνωριστική απόφαση της τηνπαράβα­ ση· 30 (β)ναορίσει ότι,σεπερίπτωσησυνέχισης της παρά­ βασης, θα οφείλεται πρόστιμο από είκοσι μέχρι και πεντακόσιων λιρών για κάθε ημέρα συνέχι­ σηςτηςπαράβασης684 1 Α.Α.Δ. 5 Χαραλάμπους&άλλοι Παπαδόπουλος,Δ. (γ) να επιβάλει πρόστιμο ανερχόμενο, ανάλογαμε τη βαρύτητα και τη διάρκεια της παράβασης, μέχρι τοδέκατοις εκατόντωνακαθάριστων εσό­ δωντης επιχείρησης ήτης ένωσης επιχειρήσεων, κατά το έτος μέσαστο οποίο συντελέστηκεη πα­ ράβασηήκατάτο αμέσως προηγούμενο της πα­ ράβασης έτος· (δ) ναδιατάξειτηλήψηπροσωρινών μέτρωνκατά ταοριζόμεναστοεπόμενοάρθρο." 10 ΗΕπιτροπή δικαιούται,σεπερίπτωσησυνέχισης της παράβασης,ναορίσει ότι θαοφείλεται πρόστιμο από £20 μέχρι £500 για κάθε μέρα συνέχισης της παράβασης και έχειεξουσία να επιβάλειπρόστιμοανάλογαμετη βαρύτη­ τακαιτηδιάρκειατηςπαράβασης. 15 Το βασικό ερώτημα είναι κατά πόσο με τις εξουσίες που παίρνει η Επιτροπήαπότο Νόμογια επιβολήπρο­ στίμου, τη μετατρέπουν απόμιάδιοικητική επιτροπήσε ποινικό δικαστήριο. Είναι τα επιβαλλόμενα πρόστιμα ποινέςποινικούδικαίουήείναι διοικητικάμέτρα; 20 Στοσύγγραμμα"ΔίκαιοντωνΔιοικητικώνΠράξεων", Μ.Δ.Στασινόπουλου, στησελ. 143 διαβάζουμε: "Διάκρισις μεταξύ διοικητικών ποινών και ποινών τουποινικούδικαίου.- 25 30 Αι διοικητικοί ενγένειποιναίδενπρέπεινα συγχέωνταιπρος ταςποινάςτουποινικού δικαίου. Έτικαι εκτωνδιοικητικώνποινών,αιειδικώτερον καλούμενοι αστυνομικοί ποιναί, δεν πρέπει να συγχέονται προς τας ποινάς, τας επιβαλλόμενος επί αστυνομικών ή πταισματικών παραβάσεων. Πάσαιαιδιοικητικοίποιναιαποτελούν ειδικήνκατηγορίαν διοικητικώνπράξε­ ων, παρακολουθούν δε αναγκαίος την άσκησιν της εκτελεστικής λειτουργίας και την δράσιν εν γένει της Διοικήσεως. Διότι είναι αναγκαίον, όπωςταδιοικητι­ κάόργανα κατέχωσι τηνειδικήν ταύτηνεξουσίανπρος 685 Παπαδόπουλος,Δ. Χαραλάμπους&άλλοι

(1991)επιβολήν ποινών, ίνα εξασφαλίζηται ηομαλή λειτουρ­ γίατων διοικητικών υπηρεσιών. Ώστεη εξουσία προς επιβολήν ποινών, δυναμένων ναεκτελεσθώσιναμέσως, ως και πάσαι αι εκτελεστοί διοικητικοί πράξεις,άνευ παρεμβάσεως δικαστικής αναγνωρίσεως, αποτελεί 5 απαραίτητον μέσον προς καταστολήν της τυχόν απεί­ θειας των διοικούμενων εις τας διοικητικός πράξεις και προς εξαναγκασμόν αυτών εις υπακοήν. Διά τούτο, τας διοικητικός ποινάς ονομάζουσί τίνες 'ποι­ νάς απείθειας' ή * ποινάςδιοικητικού εξαναγκασμού'. ίο Εντεύθεν προκύπτει ότι ταδιοικητικά όργανα, επι­ βάλλοντα τας τοιαύτας διοικητικός ποινάς,δεν δικάζουσι, δηλαδήδεν απονέμουσι δικαιοσύνην, αλλά εξακολουθούσι και πάλιν να διοικώσιν, ήτοι ν' ασκώσι την εκτελεστικήν λειτουργίαν. Δια τούτο, οι ρυθμίζο- 15 ντες την επιβολήν των διοικητικών ποινών κανόνες δεν ανήκουν εις τοποινικόν δίκαιον,ουδέ συγκροτούν δήθεν ειδικόν τμήμα αυτού,το οποίον θα ηδύνατονα αποκληθή ' διοικητικόν ποινικόν δίκαιον', αλλάκατα­ λέγονται και ούτοι εις τους κανόνας του δικαίουτων 20 διοικητικών πράξεων. Ηδιάκρισις δύναται νακαταστή περισσότερον σαφής,εάν τονισθή ότι σκοπός των διοικητικών ποινών είναι ο εξαναγκασμός προς συμμόρφωσιν χάριν τηςλειτουργίας των δημοσίων υπηρε­ σιών και ουχί ητιμώρησις αδικήματος,ενώ ητιμώρη- 25 σις είναι οσκοπός της κυρίως ποινής,ήτοι τηςποινής τουποινικού δικαίου. Εάν ο νόμος κρίνη ότι ηαπείθεια εις διοικητικάς πράξεις και διαταγάς έχει εις ωρισμένας περιπτώσεις βαρυτεραν διατοκοινωνικόν σύνολονκαιτην έννομον 30 τάξιν σημασίαν, δύναται να αναγάγη την απείθειαν ταύτην εις αδίκημα ποινικόν, οπότε οφείλει να ανάθε­ ση την εκδίκασιν αυτού εις δικαστικήν αρχήν οιασδή­ ποτε τάξεως, αναλόγως της φύσεως του αδικήματος. Οσάκιςόμως δενσυντρέχειτοιαύτη περίπτωσις,η χρή- 35 σις των μέσων καταναγκασμού,εν οις και η επιβολή διοικητικών ποινών, παραμένει πάντοτε έργον της 686 1 Α.Α.Δ. 5 Χαραλάμπους &άλλοι Παπαδόπουλος,Δ. Διοικήσεωςκαιομαλώς ασκείται παρ' οργάνων διοικη­ τικών, χωρίς να αντίκειται τούτο εις την έννοιαν της πολιτείας δικαίου και τον δι' αυτήςκαθιερούμενον χωρισμόν των λειτουργιών, ουδέ, ειδικώτερον, εις τοάρθρον 87 του Συντάγματος,ένθα ορίζεται ότι ηδικαιο­ σύνη απονέμεται υπό δικαστών." Στα "Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας" 1929-1959,στη σελ. 168, Κεφ. Δ, παράγρα­ φος 3(viii), με τίτλο "Διοικητικά Μέτρα και διοικητικοί 10 ποιναί", αναφέρεται: 15 20 25 30 35 "Σημειωτέον, ότι η νομολογία ονομάζει διοικητικά μέτρα και τας καλουμένας διοικητικάς ποινάς (πλην των πειθαρχικών), ήτοι πρόστιμα κλπ. επιβαλλόμενα εις βάρος των διοικούμενων των μη διατελούντων εν πειθαρχικήσχέσειπρος το Κράτος ήάλλον οργανισμόν δημοσίου δικαίου,ουχί προς κολασμόν των, αλλά προς εξαναγκασμόν των, όπως συμμορφώνται προς ωρισμένας νομίμους υποχρεώσεις των: 1276

(34), 436, 538

(51), 1825

(54), διατην εξασφάλισιν της κανονικής λειτουργίας των δημοσίων υπηρεσιών και χάριν του γενι­ κού συμφέροντος. Ούτω αι αποφάσεις: 536, 538

(51)ρητώς αναφέρουσιν, ότι η διοικητική ποινή - εν προ­ κειμένω πρόστιμον επιβληθέν εις βάρος παραβάτου διατάξεων περί φαρμακευτικών ιδιοκατασκευασμάτων - συνιστά διοικητικόν μέτρον (όρα και τας 433, 434, 720

(36), 846

(39)). Όθεν επί των διοικητικών ποινών του ως άνω είδους, έχουν κατ' αρχήν εφαρμογην αι εκτεθείσαι αρχαί, αίτινες αναφέρονται εις την επιβο­ λήν διοικητικών μέτρων, ειδικώτερον δε η αρχή, καθ'ην, του νόμου μη ορίζοντος αντιθέτως, δεν απαι­ τείται κλήσις προς απολογίαν του καθ'ου επιβάλλεται η διοικητική ποινή: 433, 434, 720

(36), 538

(51), 1925

(54)." (Βλέπε επίσης "Διοικητικόν Δίκαιον" Fleiner, μετάφράση Στυμφαλιάδη,

(1932),σελ. 199-201.) Αποφάσεις για επιβολή προστίμου δεν είναι ποινικής 687 Παπαδόπουλος,Δ. Χαραλάμπους & άλλοι

(1991)φύσης. Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, διάφοραΠει­ θαρχικά Συμβούλια, ο Διευθυντής Τελωνείων και άλλες Διοικητικές Αρχές,έχουν μεΝόμοή μεΚανονισμούς που εκδίδονται με νομοθετική εξουσιοδότηση, εξουσία επιβο­ λής χρηματικών ποινών, OLοποίες συνήθως ονομάζονται 5 "πρόστιμο". Τούτο δε μετατρέπει τις Διοικητικές Αρχές σε δικαστήριο, γιατί οι ποινές αυτές δεν είναι ποινικής φύσεως αλλά διοικητικής. Ηδιοικητική ποινήείναι μέρος τουνομικού συστήμα­ τος της Κύπρου καιέχειαναγνωριστεί απότηνκυπριακή 10 νομολογία και προβλέπεταιστην ισχύουσα νομοθεσία. Η αρχήτης διακρίσεως των εξουσιών, ηοποία είναι διάχυτη σε όλο το Σύνταγμα της κυπριακής πολιτείας, δεν παραβιάζεται με τηνύπαρξηκαιλειτουργία διοικητι­ κών ήεκτελεστικών αρχών,οι οποίες έχουν με νομοθετι­ κήεξουσιοδότηση εξουσία επιβολής διοικητικών ποινών. Με όσα προσπάθησανα αναπτύξωπιο πάνω, γίνεται κατάδηλο ότιη ΕπιτροπήΠροστασίαςτου Ανταγωνισμού δεν είναι δικαστήριο, ούτε δικαστική επιτροπή, ούτε 20 ασκείδικαστικήεξουσία. Οιαποφάσειςτης Επιτροπήςελέγχονται μόνο με προ­ σφυγή κάτω από το άρθρο 146 του Συντάγματος. Δεν είναι επιτρεπτή η έκδοση εντάλματος Prohibition πουνα απευθύνεταιπρος την Επιτροπή αυτή. Γιαόλους τους πιοπάνωλόγους, η αίτησηαπορρίπτε- 25 ται. Καμιάδιαταγή γιαέξοδα. Η αίτησηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 688