(1991)6Σεπτεμβρίου, 1991 [ΓΓΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ/στής1 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΙΤΗΣΗΤΟΥ ΝΙΚΟΥΣΑΜΨΩΝ(ΑΡ. 2) ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣTOY HABEAS CORPUS και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΠΟΦΑΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 31.8.1976 ΤΟΥ ΚΑΚΟΥΡΠΟΔΙΚΕΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΤΗΝΠΟΙΝΙΚΗΥΠΟ ΘΕΣΗ ΥΠ*ΑΡ. 4563/76. (Αίτηση Αρ.100/91). Προνομιακά Διατάγματα — Habeas corpus — Οαιτηϊής είχεκαταδι κασθεί οε εικοσαετή φυλάκιση για διεξαγωγή πολεμικής φύσεως επιχειρήσεων κατά το πραξικόπημα — Είχε τύχει αναστολής της εκτίσεως της ποινής τον και μεταβεί στο εξωτερικό ytaθεραπεία, όπου παρέμεινε και μετά την ανάκληση τον διατάγματος αναστο- ~* λής αρνούμενος να επιστρέφει— Επέστρεφε στην Κύπρο μετά την ημερομηνία κατά την οποία η έκτιση της κοινής τον θα είχε συ μπληρωθεί αν είχεεπιστρέψει μετά τηνανάκλησητον διατάγματος αναστολής εκτίσεωςποινής — Μεταφέρθηκεκατ'ενθεία στις φυλα κές χωρίς οποιαδήποτε νέα διαδικασία είτε προσαγωγή ενώπιον 10 Δικαστηρίον είτε έκδοση νέον εντάλματος φυλάκισης — Κατά πόσο ηκράτηση τον ήταν νόμιμη. Συνταγματικό δίκαιο — Δικαίωμα ελενΟερίας— Πότε επιτρέπεται στέρηση τον — άρθρο 11.2τον Σνντάγματος και άρθρο 5
(1)της Ενρωπαικής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων — Πρέπει να έχει νομικό έρεισμα στο οναιαστικό δίκαιο αλλά, ταντόχρονα, πρέπει να ακολονθείται αυστηρά η διαδικασία πον προβλέπεται στο Νόμο. Συνταγματικό δίκαιο — Κράτηση στις (Ι*υλακές — Οι περί 4>νλακών (Γενικοί) Κανονισμοί, 1981 — Διέπουν την κράτηση καταδίκων — Κατά πόσο μή (τυμμόρφωσημεαντούς καθιστά τηνκράτησηκαταδίκον παράνομη. Συνταγματικό δίκαιο — Δικαίωμα ελενΟερίας — Είναι αναπαϊ.λοτοίωτο και, κατά συνέπεια, δεν μπορεί να εγκαταϊ-ειφθεί έγκυρα από κανένα. Δευτερογενής νομοθεσία — κ.81 των περί Φυλακών(Γενικοί) Κανο νισμών, 1981 — Κατά πόσο είναι ultraviresτον περί Πειθαρχίας εν ταις <Ιη)λακαίςΝόμο, Κεφ.286. Νομικά αξιώματα — Argumcntum a majori ad minus negative non 744 15 20 „<- 1 Α.Α.Δ. Σαμψών(Αρ. 2) valet; valeteconverso — Κατά πόσο μπορεί να εφαρμοσθεί ώστε να εξομοιώσειπρόσωπο πον έτνχε αναστολήςποινής και αρνείται να επιστρέφει μετά την ανάκλησητης αναστολής, με δραπέτη από νόμιμη κράτηση. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ο αιτητής βρέθηκε ένοχος, μετά από δική του παραδοχή, στην κατηγορία διεξαγωγής πολεμικής (ρύσεως επιχειρήσεων κατά το πραξικόπημα και την 31.8.76,καταδικάσθηκεαπότο Κακουργοδικείο Λευκωσίας σε εικοσαετή φυλάκιση. Μεταφέρθηκε αυθημερόν στις φυλακές με βάσηένταλμα φυλάκισης που εκδόθηκε σύμφωνα μετον τύπο 50 των περί ΠοινικήςΔικονομίας ΔιαδικαστικώνΚα νονισμών. Κατά το 1977 και 1978 η ποινή του αιτητή μειώθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίαςκατάεπτά χρόνια και 4 μήνες συνολικά και περιορίστηκε έτσισταδώδεκαχρόνια,και 8 μήνες. Την 21.4.79 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με ένταλμααναστολήζ εκτίσεως ποινής,πουεξέδοσεδυνάμειτουάρθρου53.4 τουΣυ ντάγματος, ανέστειλε την εκτέλεσητης ποινής του αιτητή υπό τον όρο ότι αυτόςθα μετέβαινε αμέσως στο εξωτερικό και ότι αμέσως μετάτην επιστροφή του στην Κύπρο μετάτην αποθεραπεία τουθα εξέτιε τουπόλοιπο τηςποινής του. Μετην έκδοση του εντάλματος αναστολής ο αιτητής μετέβη στο εξωτερικό όπου παρέμεινε μέχρι τις 27.6.90,αρνούμενος ναεπιστρέψει, παρά το ότι στις 15.12.80 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με νέο ένταλμα ανακάλεσε το ένταλμα αναστολής. Το Δικαστήριο βρήκε ότι αν ο αιτητής είχε επανέλθει στην Κύπρο την ημέρα ανάκλησης του εντάλματος αναστολής,θα αποφυλακιζόταν την 30.4.89,έστω και ανδεν κέρδιζε μείωσηποι νής για καλή διαγωγή. Μετην επιστροφή του στην Κύπρο ο αιτητής μεταφέρθηκε αμέσως στις φυλακές χωρίς οποιαδήποτε άλλη διαδικασία, είτε έκδοση νέου εντάλματος είτε προσαγωγή του σε Δικαστήριο. Οαιτητής ισχυρίσθηκε ότι ηκράτησητου ήτανπαράνομηδιότι δεν είχε τηρηθεί οκ. 81 των περί Φυλακών(Γενικοί) Κανονισμών, 1981 ("οι Κανονισμοί"), που προνοεί ότι κρατούμενος που δραπε τεύει απότηνκράτησητουκαιπουσυλλαμβάνεται μετάτηνημερο μηνίαεκπνοήςτηςποινήςτουδενκρατείταιαπό τις αρχέςτωνφυλακών με βάση το αρχικό ένταλμα φυλάκισης, αλλά από την Αστυνομία, που τον προσάγει ενώπιον Δικαστηρίου.· Ο ΚαΟ'ου ισχυρίσθηκε ότι ο αιτητής δεν ήταν "δραπέτης" με την έννοια του κ. 81, που,εν πάσει περιπτώσει, ήταν ultra vires τον περί Πειθαρ χίας εν ταις ΦυλακαίςΝόμο, Κεφ. 286, και ότι ηβάσητηςκράτησι Ίζ τ ου αιτητήήτανηδικαστική απόφασητης 31.8.76,δυνάμει της οποίας ο αιτητής έπρεπεναβρισκόταν στη φυλακή, άραηκράτηση ήταννόμιμη. 745 /' Σαμψών (Αρ. 2)
(1991)Αποφασίσθηκε ότι (α) Για \α είναι ηστέρηση τη;ελευθερίας κάποιου νόμιμη σύμ φωνα με το άρθρο 5
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωιιάτων πρέπει να έχει νομικό έρεισμα στο ουσιαστικό δίZULO αλλά ταυτόχρονα πρέπει να ακολουθείται αυστηρά η διαδιχαοια που προβλέπεται απότον Νόμο 5 (β) Συμφωνά με τον καν 81 των περί Φυλακών (Γενικοί) Κα νονισμών, 1981, καρατουμενος πουδραπετεύει απόνόμιμηκράτη ση πριν από την εκπνοή της ποινής του και που συλλαμβάνεται ΐίετα την εκπνοή της δεν κρατείται από τις αρχές των φυλακών JQ βάσει του αρ/ικου εντάλματος φυλάκισης αλλά από την αστυνο μία ηοποίατον προσάγει σεΔικαστήριο ΟΚανονισμός αυτόςδεν ήταν ultra vires τον περί Πειθαρχίας εν ταις ΦυλακαίςΝόμο,Κεφ 286 (γ) Μεβάση το νομικό αξίωμα "Argumcntum amajon ad minus jc negative non vdlet, valet e convcrso' ο καν 81 είχε εφαρμογή στην περίπτωση του αιτητή, που βρισκόταν εκτός των φυλάκων παρό/ο ότι γνώριζε οτι το διάταγμα αναστολής της ποινής του ει/ε ανακληθεί (δ) Κατά συνέπεια, και εφοσο κατά την διατροφή του αιτητή 20 στην Κύπρο στις 27 690,μετά την εκπνοή της ποινής του,δενακο?ονθηΟηκε η διαδικασία που προέβλεπε ο καν 81, ηκράτηση του αιτητήστις φυλακές δεν ήταν νόμιμη Και ανακόμη ηείσοδος του αιτητή στις φυλακές ήταν εθελουσία, ηκράτηση δεν ενομιμοποιειτο, διότι το δικαίωμα της ελευθερίας είναι αναπαλλοτρίωτο,δήλα- 25 δηδεν απορεί να εγκαταλειφθεί έγκυρα απο κανένα Η αίτηση έγινε αποδεκτή Εκδό θηκεδιάταγμα Habeas Corpus* Υ-ιοΟίσειςπου αναφέρθηκαν Kynnkidcs ν IhoRepublic,1RSCC 75 Kluwajd ν Stuctary of State f198311 All LR 765 7amir ν UnitedKingdom (Appl. No 9174/80 - ReportsofEuropean Commission of Human Rights liiognn,1 in touil 1!R ScncsA No 145 IS 1MS/ ,md Otheis ν Attorney-Genual of the Republic and Another
(1975)1 LLR 558 Ιηιι Η απόφαση κατ' ιφιση με την οποία ανατράπηκε η παρούσα απόφαση ευρίσκεται στην σελ S5Sτουπαρόντος τόμου 746 •" 1 Α.Α.Δ. Σαμψών(Αρ.2) Inre Kanans
(1985)1C.L.R. 173InreTriftandes
(1985)1C.L.R. 51ΛTiiftahdesv.Republic
(1985)1C.L.R. 5695 De Wilde, Ooms and VersypCases ("Vagrancy" Cases) Decision of 28th May,1970(Eur. Court H.R.y Douamarv. BelgiumAppl. 9106/80Dcmetriou andanother v. TheRepublic, 3R.S.C.C. 121Policev.Hondrou andAnother, 3R.S.C.C.
- Αίτηση. ,Q Αίτηση απότο Νίκο Σαμψών γιατηνέκδοση εντάλμα τος τηςφύσεως Habeas Corpus γιατηναπελευθέρωσητου από τις Κεντρικές Φυλακές όπου κρατείται προς έκτιση ποινής φυλακίσεως 20χρόνων πουτου επιβλήθηκε από το Κακουργιοδικείο Λευκωσίας την 31.8.1976 στην Ποινική 15 Υπόθεση Αρ.4563/
- Μ.Χριστοφίδης, γιατοναιτητή. 20 Λ. Αονκαΐδης, Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας της Δημο κρατίας με Α. Παπασάββα, Ανώτερο Δικηγόρο της Δημοκρατίας και Α. Ανδρέου, Δικηγόρο της Δημοκρατίας, γιατους καθ'ωνη αίτηση. Cur. adv. vult. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με τηναίτηση αυτή ο αιτητής ζητά την έκδοση εντάλμα τος τηςφύσεως Habeas Corpus:- 25 "γιατην απελευθέρωση του απότιςΚεντρικές φυλα κές όπου κρατείται προς έκτιση ποινής φυλακίσεως 20 χρόνων πουτου επιβλήθηκε από το Κακουργιοδι κείο Λευκωσίας την 31/8/1976 στην ποδική υπόθεση 4563/1976" 747 Ιτυλιανίδης, Δ. Σαμψών (Αρ. 2)
(1991)Το δικαίωμα ατομικής ελευθερίας και προσωπικής ασφάλειας είναι ένα από τα κλασσικά δικαιώματα και ακολουθεί μόνο το δικαίωμαζωής. Στην έννομη τάξη της Κυπριακής Δημοκρατίας το δικαίωμα τούτο διασφαλίζε ταικαι προστατεύεται:(α) Από το Άρθρο 11 του Συντάγματος, που, με βάση την ανάληψη της Κυπριακής Πολιτείας με το Άρθρο 5 της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης, διαμορφώθηκε σύμφωνα με το Άρθρο 5 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων 10 και των θεμελιωδών Ελευθεριών, που υπογράφτηκε στη Ρώμη στις 4 Νοεμβρίου, 1950, (η"Σύμβαση")· και (β) Από το Άρθρο 5 της Σύμβασης και το Άρθρο 9 του Διεθνούς Συμφώνου περί Αστικών y.aL Πολιτικών Δικαιωμάτων, που κυρώθηκαν με τους Νόμους 39/62 15 και 14/69,αντίστοιχα, και έχουν αυξημένη ισχύ έναντι οποιουδήποτε εσωτερικού νόμου, εκτός βέβαιατουΣυ ντάγματος . Το Άρθρο 11 του Συντάγματοςέχει:"
- Έκαστος έχει το δικαίωμα ελευθερίας και προ- 20 σωπικής ασφαλείας.
- Ουδείς στερείται της ελευθερίας αυτού, ειμή ότε και όπως ο νόμος ορίζη εις τας περιπτώσεις: (α) κρατήσεως ατόμου μετά την καταδίκην αυτού υπό αρμοδίου δικαστηρίου, 9( (β) συλλήψεως ή κρατήσεως ατόμου λόγω μη συμ μορφώσεως προς νόμιμον διαταγήν δικαστηρίου, (γ) συλλήψεως ήκρατήσεως ατόμου ενεργούμενης προς τον σκοπόν προσαγωγής αυτού ενώπιον της αρ μοδίας κατά νόμον αρχής επί τη ευλόγω υπονοία ότι 30 διέπραξεν αδίκημαήοσάκις ησύλληψις ή κράτησις θείοοηΟή ευλόγως αναγκαία προς παρεμπόδιση/ διαπρά748 . 1 Α.Α,Δ. Σαμψών (Αρ. 2) Στυλιανίδης, Δ. ξεως αδικήματος ή αποδράσεως μετά την διάπραξιν αυτού, 5 (δ) περιορισμού ανηλίκου δυνάμει νομίμου διατα γήςπροςτον σκοπόν αναμορφωτικής επιβλέψεως ήνομίμου κρατήσεως προς τον σκοπόν προσαγωγής αυτού ενώπιον της αρμοδίαςκατάνόμον αρχής, (ε) περιορισμού ατόμων προς παρεμπόδισιν επε κτάσεως μεταδοτικών νόσων, ατόμων ασθενώνδιανοη τικώς,αλκοολικών, τοξικομανών ήαλητών,και 10 15 (στ) συλλήψεως ή κρατήσεως ατόμου προς παρε μπόδισιν της άνευ αδείαςεισόδου εις το έδαφοςτηςΔη μοκρατίας ή αλλοδαπού, καθ' ου εγένοντο ενέργειαι προς τον σκοπόν απελάσεως ή εκδόσεως.
- Εξαιρουμένου του διά θανάτουή φυλακίσεως, ότε και όπως ο νόμος ορίζη, τιμωρουμένου αυτοφώ ρου αδικήματος, ουδείς συλλαμβάνεται, ειμή κατόπιν ητιολογημένου δικαστικού εντάλματος εκδοθέντος συμφώνως προς τους υπό του νόμου προδιαγεγραμμέ νους τύπους. 20
- Πας συλλαμβανόμενος πληροφορείται κατά την στιγμήν της συλλήψεως αυτού εις καταληπτήν υπ' αυτούγλώσσαν τους λόγους της συλλήψεως αυτούκαι δικαιούται να τύχη των υπηρεσιών συνηγόρου της εκλογής αυτού. 25
- Ο συλληφθείς προσάγεται ενώπιον του δικα στού ως οίον τε συντομώτερον ευθύς μετά την σύλληψιν αυτού,πάντως δε το βραδύτερον εντός είκοσι τεσ σάρων ωρών από της συλλήψεως, εφ' όσον δεν αφεθή πρότερον ελεύθερος. 30
- Ο δικαστής, ενώπιον του οποίου προσήχθη ο συλληφθείς, χωρεί ταχέως εις διερεύνησιν των λόγων της συλλήψεως εις καταληπτήν υπό του συλληφθέντος γλώσσαν και, ως οίον τε συντομώτερον, πάντως δε το 749 Στυλιανίδης, Δ. Σαμψών (Αρ. 2)
(1991)βραδύτερον εντός τριών ημερών απότηςτοιαύτης προ σαγωγής, ή απολύει τον συλληφθέντα υπό τους κατά την κρίσιν αυτού καταλλήλους όρους ή διατάσσει την κράτησιν αυτού, οσάκις η περί της διαπράξεως του αδικήματος ανάκρισις,δι' ο συνελήφθη, δεν συνεπλη- 5 ρώθηκαι δύναταιναδιατάσση εκάστοτε τηνκράτησιν αυτού επί περίοδον χρόνου μη υπερβαίνουσαν τας οκτώ ημέρας. Οσυνολικός χρόνος όμως τηςτοιαύτης κρατήσεωςδέονναμηυπερβαίνη τουςτρειςμήνας από της ημερομηνίας της συλλήψεως,μετάτην παρέλευσιν 10 των οποίων παν άτομον ήαρχήέχουσα υπόκράτησιν τον συλληφθέντα απολύει αυτόν παρευθύς. Πάσα κατά τα ανωτέρω απόφασις του δικαστού υπόκειται εις έφεσιν.
- Παςστερηθείς τηςελευθερίας αυτού διά συλλήψεως ήκρατήσεως δικαιούταιναπροσφυγήεις το αρμόδιον δικαστήριον, ίνατούτοκρίνηταχέως τηννομι μότητα της κρατήσεως και διάταξη την απόλυσιν αυτού,εάνη κράτησιςδενείναινόμιμος. ^
- Οκατάπαράβασιντων διατάξεωντου παρόντος 20 άρθρουσυλληφθείς ή κρατηθείςέχει αγώγιμον δικαίω μαπροςαποζημίωσιν." Το ουσιαστικό για την παρούσαυπόθεση μέρος του Άρθρου 5τηςΣύμβασηςέχει:"
- Πανπρόσωπον έχειδικαίωμαεις την ελευθερίαν 25 καιτηνασφάλειαν. Ουδείς επιτρέπεται ναστερηθή της ελευθερίας του, ειμή εις τας ακολούθους περιπτώσεις καισυμφώνως προςτην νόμιμον διαδικασίαν: (α) εάν κρατήται κανονικώς κατόπινκαταδίκης υπόαρμοδίουδικαστηρίου-
- Πανπρόσωπονστερούμενον τηςελευθερίας του συνεπεία συλλήψεως ήκρατήσεως έχει δικαίωμα προ750 30 1 Α.Α.Δ. Σαμψών(Αρ. 2) Στυλιανίδης, Δ. σφυγής ενώπιον δικαστηρίου, ίνα τούτο αποφασίση εντός βραχείαςπροθεσμίας επίτουνομίμου της κρατή σεωςτουκαιδιάταξη την'απόλυσίν του εν περιπτώσει παρανόμουκρατήσεως." 5 Οι διατάξειςτου Μέρους IIτου Συντάγματος-"Περί των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και Ελευθεριών" - που αναφέρονται στους όρους, δεσμεύσεις ή περιορισμούς των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πρέπει, σύμφωνα με το Άρθρο 33του Συντάγματος, ναερμηνεύονται στενά. JQ Οιπαράγραφοι7τουΆρθρου 11τουΣυντάγματος, 4 του Άρθρου 5 της Σύμβασηςκαι4τουΆρθρου 9τουΣυμ φώνου είναι ταυτόσημες. Κάθε πρόσωπο, που στερείται της ελευθερίας του μεσύλληψηήμεκράτηση,έχει δικαίω μα προσφυγής στο αρμόδιο Δικαστήριο για var κριθεί με 15 ταχύτηταηνομιμότητα τηςκράτησηςτου,και,ανηκράτη σητουδεν είναι νόμιμη,ναδιαταχτείη απόλυσητου. Στην Κύπρο,προσφυγήστο αρμόδιοΔικαστήριο, για τον πιο πάνω σκοπό, μπορεί να γίνει; είτε κάτω από το Άρθρο 146του,Συντάγματος,εάνηπράξη πουπροκάλεσε , 20 τη στέρηση της ελευθερίας είναι άσκηση εκτελεστικής ή• διοικητικής εξουσίας εντός των ορίων του Άρθρου 146 του Συντάγματος, ή,για έκδοσηπρονομιακού εντάλματος Habeas Corpus, σύμφωνα με την παράγραφο4 του Άρ θρου 155 του Συντάγματος - (βλ. Phedias Kyriakides and 25 TheRepublic(MinisterofInterior) 1 R.S.C.C. 66,σελ. 75). I 30 Ηέκδοση εντάλματος Habeas Corpus είναι στην απο κλειστική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ασκείται μεβάσητοΆρθρο 155.4 του Συντάγματοςκαι τα Άρθρα 3και9των περί Απονομής τηςΔικαιοσύνης (ΠοικίλεςΔιατάξεις)Νόμωντου 1964 έωςJ1991, (Αρ.33/64, 35/ 75, 72/77,59/81, 3/87, 158/88, 109/91).; Ηδικαιοδοσία εκ δόσεως εντάλματος Habeas Corpus εισήχθη από την Αγ γλία,απότις μέρες της αποικιοκρατίας. ι 35 Το ένταλμα Habeas Corpus ad subjiciendum είναι προνομιακό ένταλμα γιατηδιασφάλιση της ελευθερίας 751 Στυλιανίδης, Δ. Σαμψών (Αρ. 2)
(1991)του ατόμου, είναι αποτελεσματικό μέσοάμεσης απελευθέ ρωσης από παράνομη ή αδικαιολόγητη κράτηση, είτε το άτομο κρατείται στη φυλακή, είτεκρατείταιαπόιδιώτη. Το Δικαστήριο εξετάζει τη νομιμότητα της κράτησης και, αν δεν υπάρχει νόμιμος δικαιολογία, διατάσσει την απελευθέρωση του κρατουμένου, χωρίς αυτό να σημαίνει είτε αθώωση,ήάλλη επίπτωση στη νομική κατάσταση του ατόμου, εκτός του γεγονότος μόνο ότι ηεξεταζόμενηκρά τηση του είναι παράνομη, ή αδικαιολόγητη. 5 Ο αιτητής έχει το βάρος να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση ότι ηκράτησητου δεν είναι νόμιμη,οπότε το βάρος της απόδειξης της νομιμότητας της κράτησης με τατίθεται στο πρόσωπο που έχει τη φυσική κράτηση του ατόμου, ήτην τεκμαρτήκράτηση (constructive custody), με την έννοια ότι αυτό έχει την εξουσία και τον έλεγχο πάνω *•-* στο σώμα του κρατουμένου -(βλ. Khawaja v. Secretary of State,[1983] 1All E.R. 765* Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επι τροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην ΑίτησηΑρ. 9174/ 80 -MohammedZamir v.UnitedKingdom, παράγραφοι59 και 103). Στηνπαρούσαπερίπτωση οΔιευθυντής των Φυ λακών έχει τη φυσική κράτηση του αιτητή, προς αυτόν πρέπει να απευθύνεται το ένταλμα και αυτός έχει το βάρος της απόδειξης της νομιμότητας. Ο Υπουργός Δι καιοσύνης δεν έχει θέση στη διαδικασία, στην παρούσα υπόθεση. Ταεποπτικά όργανατης Σύμβασηςστο Συμβούλιο της Ευρώπης κατέληξαν πως το ένταλμα Habeas Corpus πληροί τους σκοπούς και τις ανάγκες της παρα γράφου 4 του Άρθρου 5 της Σύμβασης για περιπτώσεις όπως η παρούσα - (βλ., μεταξύ άλλων, Υπόθεση Brogan, 3 0 Eur. Court H.R., Series A no. 145-B). Αιτητής είναι ο Νίκος Σαμψών. Στις 15 Ιουλίου, 1974, διαπράχθηκεστην Κύπρο πραξικόπημαγιαανατρο πή της συνταγματικής τάξης. Σκοπός του πραξικοπήμα τος ήταν η δολοφονία του Προέδρου της Δημοκρατίας, η κατάλυση της νόμιμης εξουσίας, η διάλυση του Κράτους 35 και, κατ' επέκταση, η κατάληψη ουσιωδών υπηρεσιών και ι] αντικατάσταση των νομιμοφρόνων λειτουργών των 752 1 Α.Α.Δ. Σαμψών(Αρ. 2) Στυλιανίδης,Δ. Κρατικών και άλλων Υπηρεσιών από πρόσωπα φιλικά προσκείμενα προς τουςπραξικοπηματίες. Οιπραξικοπη ματίες, οι οποίοι ήταν Ελλαδίτες Αξιωματικοί της Εθνι κής Φρουράς, στην προσπάθεια τους να επιτύχουν το 5 σκοπό τους, δεν δίστασαν να βάλουν κατάτου Κράτους μεκάθεπολεμικό όπλο το οποίο είχανστη διάθεσητους. Τα όπλα πουπροωρίζονταν για την υπεράσπιση της Κυ πριακής γης χρησιμοποιήθηκαν για την επιβολή ανίερων σκοπών. Ο αιτητής,παρόλο ότι δεν ήταν ο εμπνευστής 10 του πραξικοπήματος,υπήρξετο πρόσωπο το οποίοασμέ νως συνεργάστηκε με τους εμπνευστές και εκτελεστέςτου πραξικοπήματος. Αποδέχτηκε καιανέλαβετοαξίωμα του Προέδρου καιβοήθησε για την εδραίωσηκαι την απόκτη ση νομιμοφάνειας από το πραξικόπημα. Ως Πρόεδρος 15 τΉζΔημοκρατίας,απηύθυνε διάγγελμα, με το οποίοπλη ροφορούσε τον λαό της Κύπρου ότι, με ιδιαίτερηυπερη φάνεια, ανέλαβε τα υψηλά καθήκοντα του ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κύπρου. (Βλ. ΑπόφασηΚακουργιοδικείου Λευκωσίας στην Ποινική Υπόθεση Αρ. 4563/ 20 76, ημερομηνίας 31 Αυγούστου, 1976 -Τεκμήριο Α στην αίτηση). Το πραξικόπημα απέτυχε, δεν νομιμοποιήθηκε και δεν έγινεδεκτό απότηλαϊκή συνείδηση -(βλ. Αριστείδης Μ. Αιασή και Αλλοι ν. ΓενικούΕισαγγελέως της Δημο25 κρατίας και 'Άλλου
(1975)3C.L.R. 558). Ο αιτητής,σχετικά με τις ενέργειεςτου στη διάρκεια του πραξικοπήματος, διώχθηκε στην Ποινική Υπόθεση Αρ. 4563/76, Κακουργιοδικείου Λευκωσίας. Με τη δική του παραδοχή, βρέθηκε ένοχος στην κατηγορίαδιεξαγω30 Ύ^ζπολεμικής φύσεως επιχειρήσεων, κατά παράβασητων Άρθρων 40,20και21τουΠοινικούΚώδικα,Κεφ. 154. Στις 31 Αυγούστου, 1976, το Κακουργιοδικείο επέβαλε σ'αυτόνποινήεικοσαετούς φυλακίσεως. ^ 5 Την ίδια ημέρα -31 Αυγούστου, 1976 -με βάσητην Απόφαση του Κακουργιοδικείου εκδόθηκε Δικασηκό Ένταλμα Φυλακίσεως του κατάδικου-(Τεκμήριο Α στην 753 Στυλιανίδης, Δ. Σαμψών (Αρ. 2)
(1991)ένσταση). Το ΈνταλματούτοείναιοΤύπος50στουςπερί Ποινικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Απευθύνεται στον Αρχηγό της Αστυνομίας και σε όλους τους αστυνομικούς της Κύπρου,τους οποίους διατάσσει ναλάβουντονΝικόλαοΣαμψών, τονκατάδικο,νατον με- 5 ταφέρουν στη φυλακήστη Λευκωσίακαι νατον παραδώ σουν στον υπεύθυνο των Φυλακών μαζί με τοΈνταλμα, για να φυλακιστεί για την περίοδο "είκοσι χρόνων από σήμερα" - ("twentyyearsfrom to-day"). Στις 17 Αυγούστου, 1977, ο Προεδρεύων της Δήμο- 10 κρατίας, ύστερα απότο θάνατοτου Προέδρου της Δημο κρατίας Αρχιεπισκόπου Μακαρίου,μετησύστασητουΓε νικού Εισαγγελέα, αποφάσισε τη μείωση της αρχικής ποινής των καταδίκων πουεξέτιαν ποινή φυλάκισηςκατά έναέκτο. Η αρχικήποινήτουαιτητήμειώθηκε,ωςεκτού- 15 του,κατάτρίαχρόνιακαιτέσσερειςμήνες. Στις 28 Φεβρουαρίου, 1978, ο Πρόεδρος της Δημο κρατίας, με την ευκαιρίατης εγκατάστασης του ωςΠροέ δρου και κατόπιν συστάσεως του Γενικού Εισαγγελέα, μείωσε την ποινή φυλάκισης των καταδίκωνπου εξέτιαν ^° ποινή κατάέναπέμπτο. Έτσι ηαρχικήποινήτουαιτητή μειώθηκε για άλλα τέσσερα χρόνια και περιορίστηκε σε δώδεκαχρόνιακαιοκτώμήνες. Εντός του 1979 ο κατάδικος προσβλήθηκε απόασθέ νεια καιο ΠρόεδροςτηςΔημοκρατίας,μεβάση τοΆρθρο 25 53.4 του Συντάγματος, εξέδωσε Ένταλμα Αναστολής Εκτίσεως της Ποινήςτου,για μετάβασητου στο εξωτερι κό,για διάγνωσηκαιθεραπεία. Το διαταχτικόμέρος του Εντάλματος,ημερομηνίας21Απριλίου, 1979,έχει:"Νυνδιά ταύτα,διάτου παρόντοςεντάλματος ανα- 30 στέλλωτηνποινήντουπρομνημονευομένου καταδίκου από της 21ης ημέρας του Απριλίου 1979, υπό τους ακολούθουςόρους:(α) ότι οΝίκοςΣαμψώνεπί τηαναστολήτης ποι νήςτου θατοποθετηθήαμέσως μετάτην απόλυσιντου 35 754 1 Α.Α.Δ. Σαμψών (Αρ. 2) Στυλιανίδης,Δ. επί αεροσκάφους διά μεταφοράντου εις το εξωτερικόν δLa θεραπείαν και θα παραμείνη εκτός της Κύπρου μέχρι της αποπερατώσεωςτης θεραπείας του· 5 (β) ότι άμα τη επιστροφή του εις Κύπρον εκ του εξωτερικού μετά την αποθεραπείαντου θα υποχρεού ται εις την έκτισιν της μήπω εκτιθείσης ποινήςαυτού." Με την αναστολή της έκτισης της ποινής, ο αιτητής μετέβηστο εξωτερικό. Στις 15 Δεκεμβρίου, 1980, ο Πρόεδρος της Δημοκρα10 τίας, με νέο Ένταλμα,ανακάλεσε το Ένταλμα Αναστολής Εκτίσεως της Ποινής. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης της πε ριόδου εκείνης πληροφόρησε το δικηγόρο τουαιτητή. 15 Ο αιτητήςδεν επέστρεψε στην Κύπρο για ναεκτίσει το υπόλοιπο της ποινής του,αλλά παρέμεινε στη Γαλλία από 15 Δεκεμβρίου, 1980, μέχρι 27 Ιουνίου, 1990. Από της επανόδου του στην Κύπρο, στις 27 Ιουνίου, 1990, κρατείται στις φυλακές για έκτιση του υπολοίπου χρόνου τηςποινής του. Αν ο ααητήςεπανερχόταν στην Κύπρο την ημέρα της 20 ανάκλησης του Εντάλματος Αναστολής της έκτισης της ποινής φυλάκισης του,ηημερομηνία απόλυσης του, χωρίς να κερδίσει μείωση της ποινής του με βάση τον Κανονι σμό 94 των περί Φυλακών (Γενικών) Κανονισμών του 1981,θαήτανη30ή Απριλίου, 1989. 25 Ο Κανονισμός 94 πρόβλεπε ότι μπορεί να επιτραπεί σε κρατούμενο που εκτίει ποινή εννέα χρόνια και πάνω, λόγω επιδείξεως καλής διαγωγής και εργατικότητας, να κερδίσει το ένα δεύτερο της ποινής υπό τύπον χάριτος. Ο Κανονισμός αυτός και σχετικοί άλλοι Κανονισμοί - 92 30 xcu 93 - έχουν ερμηνευτεί στις υποθέσεις In re Andreas Kanaris
(1985)1 C.L.R. 173- In re Triftarides
(1985)1 C.L.R.514- και στην Έφεση Triftarides v.Republic
(1985)1 C.L.R.569. 755 Στυλιανίδης, Δ. Σαμψών (Αρ. 2)
(1991)Ηεπιστροφήτου αιτητήστην Κύπροκαιη είσοδος του στις φυλακές έγινε μετάτηνημερομηνία κατάτην οποία η ποινή του θα εξέπνεε, με βάσητο Ένταλματης 31ης Αυ γούστου,
- ΟΔιευθυντής τωνΦυλακών, στην ένορκοδήλωσητου 5 στην οποίαστηρίζεται η ειδοποίηση ένστασης του, αναφέ ρει ότι η συντομότερη ημερομηνία απόλυσης του αιτητή είναι η 6η Φεβρουαρίου, 1994, νοουμένου ότι μέχρι την ημέρατης απόλυσης τουθαείναι καλήςδιαγωγήςκαιερ γατικότητας. 10 Στην ένσταση αναφέρεταιότι "ο αιτητήςκρατείταινό μιμα και κανονικά προς εκτέλεση δικαστικής αποφάσε ως", πρόδηλα με βάση την παράγραφο 2(α) του Άρθρου 11του Συντάγματος. Οδικηγόροςτουαιτητήεισηγήθηκε ότιδενεισέρχεται 15 κανένας στις φυλακές ως κρατούμενος χωρίς δικαστικό ένταλμακαιότι η σύλληψηκαικράτησητουαιτητήαπό27 Ιουνίου, 1990, δεν είναι νόμιμη και/ή δικαιολογημένη, γιατίδενακολουθήθηκεοΚανονισμός 81πουπροβλέπει:"
- Κρατούμενοςδραπετεύωνεκνομίμου κράτησε- 20 ωςπροτης εκπνοήςτηςποινήςτουκαι συλλαμβανόμενος μετάτην ημερομηνίανκαθ'ηνη τοιαύτηποινή ήθελεν εκπνεύσει δεν κρατείται υπό των αρχών των Φυλακώνβάσειτουαρχικού εντάλματος,αλλάυπότης Αστυνομίας ήτις προσάγει τούτον ενώπιον δικαστή- 25 ρίου." Υπέβαλε ότι το Ένταλμα του 1976 εκπλήρωσε τηναπο στολήτου με την είσοδο τουαιτητήστις φυλακέςτην 31η Αυγούστου, 1976, καιεξέπνευσε. Ο αιτητής,μετάτηνεπά νοδο του στην Κύπρο, δεν προσήχθη ενώπιον Δικαστή- 30 ρίου,ούτε εκδόθηκενέοένταλμα. Ισχυρίστηκε,περαιτέρω,ότι ηπαράγραφος3του Άρ θρου 11 του Συντάγματος έχει εφαρμογήκαι,ως εκτού του, ο αιτητής έπρεπε, με την άφιξητου στην Κύπρο,να 756 1 Α.Α.Δ. Σαμψών(Αρ. 2) Στυλιανίδης,Δ. παρουσιαστεί ενώπιον τουΔικαστηρίουκαινα ακολουθη θείη διαδικασίαπουπροβλέπειη παράγραφοςαυτή. Ο ευπαίδευτος Βοηθός Γενικός Εισαγγελέαςυποστή ριξεότι η βάση τηςκράτησηςτουαιτητήείναιηΔικαστική 5 Απόφαση του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας του
- ΑυτήηΑπόφαση είναι για είκοσι χρόνια φυλάκιση. Δεν υπήρξε απόλυση του αιτητή,αλλά αναστολή της φυλάκι σης υπό όρους. Ηαναστολήακυρώθηκε μετηνανάκληση της και έπαψε να υφίσταταιστον κόσμο του δικαίου. Ο 10 αιτητήςείχευποχρέωση ναβρίσκεται μέσα στις φυλακές. Ωςεκτούτου, ηκράτησηείναινόμιμη. Συνέχισε ότι ο Κανονισμός 81 αναφέρεταισε δραπέ τη. Ο αιτητήςδενείναιδραπέτης και,ωςεκτούτου, ο Κα νονισμός αυτός δεν έχει εφαρμογή στην παρούσαυπόθεJ5 ση. Περαιτέρω,είπεότι οΚανονισμός 81 είναι εκτόςτων πλαισίων εξουσιοδοτήσεως τουΝόμου- ultravires. Πρόβαλεότι ηδικαστικήεξουσιοδότηση γιατην κρά τηση του αιτητήγια έκτισητης ποινής φυλάκισης είναι η Απόφασητου Κακουργιοδικείου. Το Ένταλμα Φυλακίσε20 ως είναι ο Τύπος 50 στη σελ. 366 της Δευτερογενούς Νο μοθεσίας της Κύπρου- (Subsidiary Legislation of Cyprus) Τόμος II,και δεν έχει καμιά νομική εξουσιοδότηση. Το ένταλμαείναι τυπικήδιαδικασία,γιανακοινοποιηθεί στο Διευθυντή των ΦυλακώνηαπόφασητουΔικαστηρίου για 25 εκτέλεση της,και αν δεν υπήρχε ακόμη,το ίδιο αποτέλε σμαθαίσχυε. Έκτισηποινής σημαίνει πραγματικήέκτιση τηςποινής. Στηνπροκειμένηπερίπτωσηδενυπάρχει·σύλ ληψηστην έννοια της παραγράφου 3 του Άρθρου 11του Συντάγματος. Κατέληξε ότι ηκράτηση είναι νόμιμη και 30 δικαιολογημένη. Ηδεύτερη παράγραφος του Άρθρου 11 τουΣυντάγ ματος,όπως και ηπρώτηπαράγραφος του Άρθρου 5της Σύμβασης, προβλέπουν περιοριστικά και εξαντλητικά έξι περιπτώσεις στις οποίες ένα άτομο μπ;ορεί να στερηθεί -" της ελευθερίας του. Υπάρχει μιαλεκτική διαφορά μετα ξύτηςπαραγράφου2(α)τουΆρθρου 11τουΣυντάγματος 757 Στυλιανίδης, Δ. Σαμψών (Αρ. 2)
(1991)και του αντίστοιχου μέρους του Άρθρου 5 τηςΣύμβασης. Το Σύνταγμαπροβλέπει:"Ουδείς στερείται της ελευθερίας αυτού, ειμή ότε και όπως ο νόμος ορίζει εις ταςπεριπτώσεις: (α) κρατήσεως ατόμου μετά την καταδίκην αυτού υπό αρμοδίουδικαστηρίου," 5 Το Αγγλικό και Γαλλικό κείμενο, που είναι τααυθε ντικάκείμενα της Σύμβασης,έχουν:Αγνλικό: "No one shall be deprived of his liberty save in the io following cases and in accordance with a procedure prescribed by law: (
- a)the lawful detention of a person after conviction by acompetent court;" Γαλλικό: 15 "Nul ne peut etre prive de sa liberte, sauf dans les cas suivants et selon les voies legales: (
- a)s'il est detenu regulierement apres condamnation par un tribunal competent;" Ο κ. Λουκαΐδης εισηγήθηκε ότι, στην ουσία, δεν υπάρχει καμιά διαφοράμεταξύ του κειμένου της Σύμβασηςκαι τουΣυντάγματος. ^ Το Δικαστήριο έχει τηγνώμη ότι υπάρχεικάποια,δια φορά, ηοποία επεκτείνει την προάσπισητουδικαιώματος του ατόμου, και,ως εκτούτου,ηΣύμβασηέχει εφαρμογή. ^5 Στην προκειμένη περίπτωση δεν κρίνεται η σύλληψη, αλλά ηκράτησητουαιτητή. "Σύλληψη" ορίστηκε απόταΗνωμένα Έθνηως:758 1Α.Α.Δ. Σαμψών(Αρ.2) Στυλιανίδης, Δ. "L'acte par lequel une personne est apprehendee par application de la loi ou par un autre moyen de coercition; elle comprend la periode s'etendant entre le moment ou l'interesse est soumis a la contrainte et celui ou il est amene devant l'autorite competente pour ordonner le maintien de la detention ou la mise en libene." (Βλ. E/CN4/826,Rev. 1
(1964)31.) Ο ορισμός αυτόςέχει δύο σκέλη:(α) Ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η σύλληψη, είτε με εφαρμογήΝόμου, ή με ένα άλλο καταναγκαστικό μέσο* και (β) Η διάρκεια της περιόδου κράτησης με βάση τη σύλληψη μόνο, από τη στιγμή που ο ενδιαφερόμενος μπαίνει σε καταναγκασμόμέχρι την προσαγωγή του ενώ πιον της αρμοδίας αρχής, για να διαταχτεί η διατήρηση τηςκράτησης του,ήηαπελευθέρωσητου. Ο αιτητής κρατείται από27 Ιουνίου, 1990. Η παρού σα αίτηση υποβλήθηκε στις 6 Αυγούστου, 1991, και το Δι καστήριο έχει να κρίνει τη νομιμότητα της κράτησης του αιτητή. Είναι αναγκαίονα τονιστεί ότι, σύμφωνα με τις γενικά αναγνωρισμένες αρχές του δικαίου, η προσωπική ελευθερία είναι αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα,το οποίο δεν μπορεί ναεγκαταλειφθεί έγκυρααπόκανένα. Στηνυπόθε ση De Wiide,Ooms and VersypCases ("Vagrancy" Cases), Decision 28th May, 1970, Eur. Court H.R., το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είπε στην παρά γραφο 65:"Finally and above all, the right to liberty is too important in a 'democratic society' within the meaning of the Convention for a person to lose the benefit of the protection of the Convention for the single reason that he gives himself up to be taken into detention. Detention might violate Article 5 even although the 759 Στυλιανίδης,Δ. Σαμψών(Αρ.2)
(1991)person concerned might have agreed to it. When the matter is one which concerns ordre public within the Council of Europe, a scrupulous supervision by the organs of the Convention of all measures capable of violating the rights and freedoms which it guarantees is necessary inevery case." 5 Η κράτηση,σε οποιαδήποτεαπότις έξι περιπτώσεις που απαριθμούνται στα αντίστοιχα Άρθρα 11 του Συ ντάγματος και 5 της Σύμβασης, πρέπει να έχει νομικό έρεισμα στο ουσιαστικό δίκαιο, αλλά,ταυτόχρονα,πρέπει 10 να ακολουθείται αυστηρά η διαδικασίαπου προβλέπεται στοΝόμο. Η παράγραφος7 του Άρθρου 11 του Συντάγματος, που είναι ταυτόσημη με την παράγραφο 4 του Άρθρου 5 της Σύμβασης, επιβάλλουν τυπικό και ουσιαστικό έλεγχο 15 της νομιμότητας τηςκράτησης. ΗΕπιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είπε:"... for a deprivation of liberty to be consistent with Article 5 para. 1, two conditions must be met: a condition of legality ('in accordance with a procedure 20 described by law') and acondition of lawfulness ('lawful'). The 'lawfulness' of detention presupposes conformity with the domestic law ..." (Βλ. Αίτηση Αρ. 9106/80 - Mr. Nairn Bouamar v, Belgium.) •Ήκράτηση, με βάση την παράγραφο 2(α) του Άρθρου 11 του Συντάγματος,ακολουθεί την καταδίκηαπόαρμό διο Δικαστήριο. Με την καταδίκητο Δικαστήριο επιβάλλει τη στέρηση της ελευθερίας καικαθορίζειτηνπερίοδοτης στέρησης. Ο ^0 κατάδικος παραδίδεται στην Εκτελεστική Εξουσία για εκτέλεση της ποινής. Η Εκτελεστική Εξουσία και/ή η Διοίκηση πρέπει νασυμμορφωθεί μετους ΝόμουςκαιΚα νονισμούς που διέπουν την κράτηση καταδίκων,δηλαδή 760 '25 1 Α.Α.Δ. Σαμψών (Αρ.2) Στυλιανίδης,Δ. τηνείσοδο,κράτησηκαιαπόλυσηαπότιςφυλακές. 5 Οιπερί Φυλακών(Γενικοί) Κανονισμοί του 1981 εκ δόθηκαν μεβάσητονπερί Πειθαρχίαςεν ταιςΦυλακαίς Νόμον, Κεφ. 286, καιαντικατέστησαντουςπαλαιούςπερί ΦυλακώνΚανονισμούς, οι οποίοι είχαν μακράνζωή και εφαρμογή στην αποικίακαιΔημοκρατίατηςΚύπρου. ΤοΔικαστήριο εξέτασε μεπολλή προσοχήτηνεισήγη σηότιοΚανονισμός 81 είναι ultravires, αλλάδεν βρίσκει ότι ο Κανονισμός αυτός έγινε με υπέρβαση νομοθετικής 10 εξουσιοδότησης. Ηεισαγωγήστις φυλακέςκατάδικουδενγίνεται μετη δικαστική απόφαση μόνο. ΟΚανονισμός 6
(1)και
(2)προνοεί:j5 "6. -
(1)Ουδείς θαεισέρχεται ειςτας Φύλακας ως κρατούμενοςειμη κατόπινδικαστικού εντάλματος.
(2)Έκαστος κρατούμενος θεωρείται ως τελών υπότηννόμιμον κράτησιντουΔιευθυντού." Ο Κανονισμός 7 έχει:- 20 "7. Ουδείς καταδικασθείςκρατούμενος θα απολύεται εκ των Φυλακών προ της εκτίσεως της ποινής αυτού, πλην ως προνοείται υπότης παραγράφου
(4)τουάρθρου 53του Συντάγματος της Κυπριακής Δημο κρατίας." Η παράγραφος 4 τουΆρθρου 53του Συντάγματος 25 προνοεί γιατην άσκηση τηςπρονομίας τουΠροέδρου για μείωση, αναστολή ή μετατροπή οποιασδήποτε ποινής, η οποία, "ειρήσθω ενπαρόδω", δεναποτελεί άσκηση Εκτε λεστικής ήΔιοικητικής Εξουσίας, μετηνέννοια του Άρ θρου 146 του Συντάγματος -(βλ.Lazaris Demetriou and 30 Another and TheRepublic (TheActing President of the RepublicandAnother)3 R.S.C.C. 121, στησελ.128). 761 Στυλιανίδης,Δ. Σαμψών(Αρ.2)
(1991)Ο Κανονισμός 8προβλέπει:"
- Το ένταλμα προς φυλάκισιν,κράτησιν ή απόλυ σιν θεωρείται επαρκήςεξουσιοδότησις προς τον Διευθυντήν οιασδήποτε Φυλακήςδιάτην εισδοχήν ή από λυσιν οιουδήποτεκρατουμένου." Από τους πιο πάνω Κανονισμούς προκύπτει ότι η ύπαρξη εντάλματος είναι αναγκαίος ουσιώδης τύπος για τη νομιμοποίηση κρατήσεως προσώπου στις φυλακές, μετά την καταδίκητου απότο αρμόδιο Δικαστήριο. Οι πιο πάνω πρόνοιες των Κανονισμών είναι διαδικασία που ορίζεται από το νόμο, (prescribed by law). Ο όρος "νόμος" περιλαμβάνει και νομοθεσία με εξουσιοδότηση και/ή Κανονισμούς που εκδίδονται με εξουσιοδότηση νόμου - (βλ. Policev. Theodhoros Nicola Hondrou and Another3R.S.C.C. 82,σελ. 86). Χωρίς ένταλμα δεν υπάρχει νόμιμος είσοδος στις φυ λακές,ούτενόμιμοςκράτηση. Ο Κανονισμός 81 αναφέρεταισε δραπέτη. Δραπέτης, σύμφωναμετοΆρθρο 128τουΠοινικούΚώδικα, είναιτο πρόσωπο το οποίο ευρισκόμενο σε νόμιμο κράτησηδρα πετεύει απότέτοια κράτηση. Οαιτητήςστηνπερίοδοαπό 15Δεκεμβρίου, 1980, μέχρι 27 Ιουνίου, 1990, δεν βρισκόταν σε νόμιμο κράτηση. Με βάση το νομικό αξίωμα "Argumentum a majori ad minus negative non valet; valet e converso", ο Κανονισμός 81 25 έχει εφαρμογή στην περίπτωση του αιτητή,ο οποίος βρι σκόταν εκτός των φυλακών, εκτός της Δημοκρατίας της Κύπρου, παρόλο ότι γνώριζε ότι ηαναστολή εκτελέσεως της ποινής του τερματίστηκε με Προεδρικό Ανακλητικό Ένταλμα,πουκοινοποιήθηκεστο δικηγόροτου. 30 ΤοΈνταλμα Φυλακίσεωςπουεκδόθηκεστις 31 Αυγού στου, 1976, έληξε με την εκπνοή της περιόδου που,σύμ φωνα μετους Κανονισμούς,οαιτητήςθαεξέτιετηνποινή της εικοσαετούς φυλακίσεως που αναφέρεταισ' αυτό. Η 762 10 15 1 Α.Α.Δ. Σαμψών (Αρ. 2) Σΐυλιανίδης, Δ. ημερομηνία λήξης είναι η30ήΑπριλίου, 1989, γιατίκανέ νας δεν κερδίζει χάρη για καλή συμπεριφορά όταν δεν εκτίει πραγματικάποινήμέσαστιςφυλακές. 5 Οαιτητήςάρχισενααποφεύγειτηνέκτιση τηςποινής τού πριν την εκπνοή της και επανήλθε μετά την εκπνοή της. Όταν ο αιτητής επανήλθε στην Κύπρο, στις 27 Ιου νίου, 1990, άρχισε η κράτηση του στις φυλακές, χωρίς συμμόρφωση μετον Κανονισμό
- Καιανακόμα η είσο10 δοςτου στις φυλακές,στις 27 Ιουνίου, 1990, ήτανεθελού σια, δεν νομιμοποιεί την κράτηση, σύμφωνα με την πιο πάνωνομολογία του ΕυρωπαϊκούΔικαστηρίου Ανθρωπί νωνΔικαιωμάτων. Γιαόλους τουςπιοπάνωλόγους,ηκράτηση τουαιτη15 τήδενείναινόμιμηκαι/ή νομικάδικαιολογημένη. ΤοΔικαστήριο,ωςεκτούτου,εκδίδειοριστικόΈνταλ μα Habeas Corpus και διατάσσει την απελευθέρωση του κρατούμενου-αιτητή. ΔιάταγμαHabeas Corpusεκδίδεται. 763