clr/1991/1991_1_837.pdf

(4)του περί Εισπράξεως Φόρων Νόμου, 1962 (Ν31/62)καιαφούείχε προηγηθεί ηδιαδικα­ σία που προβλέπει το άρθρο 9

(1)του Νόμου,που είχε αρχίσει το 1985 με έκδοση κλήσης προς την αιτήτρια για να παρουσιασθεί 837 Παναγίδου

(1991)ενώπιον του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου στις 27.1.86. Παράτο ότι η κλήση επιδόθηκε προσωπικά στην αιτήτρια, αυτή δεν παρουσιά­ σθηκε στο Δικαστήριο, τοοποίο εξέδωσε διάταγμα για τηνπληρω­ μήολόκληρου του τότε οφειλόμενου ποσού.Στις 14.10.86 εκδόθη­ κε ένταλμα κινητών, πουεπιστράφηκε ανεκτέλεστο στις 6.7.88, αφού προηγουμένως ηεκτέλεση του είχε ανασταλεί για ένα σχεδόν χρόνο μετά από αίτηση της αιτήτριας.Στις 23.10.90τοΚτηματο­ λόγιο εξέδωσε πιστοποιητικό έρευνας σύμφωνα μετοοποίο η αι­ τήτρια δεν είχε οποιαδήποτεακίνητηπεριουσία.Στις21.Γ.91 εκδό­ θηκεηεπίδικηαπόφασηφυλάκισης. 5 10 Αποφασίσθηκε ότι (α) Κάθε αίτησηγια έκδοση προνομιακούδιατάγματοςπρέπει να περιορίζεται στους λόγους γιατους οποίουςδόθηκεηάδειακα­ ταχώρησης της,και,γι'αυτό,οι ισχυρισμοί περί δόλου και απάτης δεν μπορούσαν να ληφθούν υπόψη,διότι ηάδειαείχε δοθεί μόνο *•* για ισχυριζόμενη παράβασητωνκανόνων φυσικήςδικαιοσύνης. (β) Εφόσο ήταν καθαρόότι στην προκείμενη περίπτωση είχε ακολουθηθεί αυστηρά ηδιαδικασίαπου προβλέπει τοάρθρο9του περί Εισπράξεως ΦόρωνΝόμου, 1962, (Ν31/62), που είχε αρχίσει με επίδοση κλήσης στην αιτήτρια ηοποία όμως είχε επιλέξει να 20 μην εμφανισθεί, ήταν καθαρόότικαμμιά παράβαση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης είχε σημειωθεί καιγι'αυτό ηαίτηση έπρεπε νααπορριφθεί. Η αίτησηαπορρίφθηκε μεέξοδα. 25 Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Inre Kakos

(1985)1C.L.R. 250Inre Panarctou

(1972)1C.L.R. 165Inre Mouskos

(1977)1C.L.R. 100InrePhilippou

(1986)1C.L.R. 568InreGeorghiou

(1986)1C.L.R. 413- 30 InreLP.Loucaides Ltd.

(1986)1C.L.R. 154Inre Efstathiou

(1987)1C.L.R. 494Inre Efthymiou, Appi.33/87-3.1.90InreGcorghiadou,Appi.43/90- 26.5.90InreIncodoulou,appi. 96/9O-27.9.90Inre Makridcs,

(1991)1Α.Α.Δ. 401- 838 35 1Α.Α.Δ. Παναγίδον Patsalosawis v. Director of Income Tax .Department,

(1989)1Λ.Α.Δ. (G)45Papasian Ltd.v.Xenophontos

(1987)1C.L.R. 376· InreMakrides,Appi. 168/90-27.12.90. 5 Αίτηση. Αίτηση για έκδοση διαταγμάτων certiorari και prohibition για να ακυρωθείκαι να μηεκτελεστεί διάταγ­ μα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίαςστην αίτηση φόρωνΑρ. 336/86 ημερομηνίας21.1.91μετοοποίοδιατά10 Χθηκε η φυλάκιση της αιτήτριας για περίοδο 6 μηνών εκτόςανπληρώσει μέσασετακτή προθεσμίατους οφειλό­ μενουςφόρους. Μ.Κνπριανίδον(χα)γιαΜ. Σταματάρη, γιατην αιτή­ τρια. 15 Λ. Δημητριάδου (Λνίς),Δικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατουςκαθ'ωνηαίτηση. Cur. adv. vult. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ. ανάγνωσε την ακόλουθη από­ φαση. Η αιτήτριαζητάτηνέκδοσηδιαταγμάτων certiorari 20 και prohibition προκειμένου να ακυρωθείκαι να μήεκτε­ λεστείδιάταγματουΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛευκωσίας ημερομηνίας 21 Ιανουαρίου 1991μετοοποίοδιατάχθηκε η φυλάκιση τηςγιαπερίοδο 6 μηνών εκτός ανπλήρωνε μέσασετακτήπροθεσμίαοφειλόμενους φόρους. Η αιτήτριαείχεζητήσειτηναναγκαίαάδειαγιατηνκα­ ταχώρισητηςαίτησηςπροβάλλονταςτουςακόλουθους, σε συντομία, ισχυρισμούς. Την 19η Μαρτίου 1990 πήρεειδο­ ποίησηαπότοΔιευθυντήτουΤμήματοςΕσωτερικών Προ­ σόδων με την οποία εκαλείτο να πληρώσει μέσα σε15 30 μέρες οφειλόμενους φόρους.Επισκέφθηκετο Γραφείοτου Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων, όπου έγινε διευθέτηση με κάποιο Φρ. Παπαδάκησύμφωνα με την οποία θαεξο- 25 839 Κων/δης, Δ. Παναγίδου

(1991)φλούσε την οφειλή τηςμε μηνιαίες δόσεις των£100.- από την 1η Μαΐου

1. Ενώ πλήρωνε κάθε μήνα το ποσό αυτό, εντελώς απροειδοποίητα, την 21η Μαρτίου 1991 πήρε γραπτή ειδοποίηση από τον Αστυνομικό Σταθμό Στροβόλουπως,εκτόςανμέσασεεπτά ημέρες συμμορφω- 5 νόταν με ένταλμα τουΔικαστηρίου γιατην πληρωμήτου ποσού των£1,916.31σ. θαυπόκειτοσε σύλληψη και φυλά­ κιση. Ήταν ηθέσητηςαιτήτριαςπωςουδέποτεειδοποιή­ θηκεγια οποιαδήποτεδικαστικήδιαδικασία,πως ουδέπο­ τε εμφανίστηκε στο Δικαστήριο γι' αυτότο θέμακαιπως ίο πληροφορήθηκε τα διατρέξαντααφούπήρε τηνειδοποίη­ ση της 21ης Μαρτίου
2. Διαπίστωσε πως τοΔικαστή­ ριο, στην απουσίατης,εξέδωσετην προσβαλλόμενη από­ φαση που, με βάση τα όσα υποστήριξε, αποσπάστηκε με δόλο ήαπάτηαφούδενείχεαποκαλυφθείστοΔικαστήριο 15 η συμφωνία γιατις τμηματικέςπληρωμέςκαι,ενπάσηπε­ ριπτώσει, εκδόθηκε κατάπαράβασητων κανόνωντης φυ­ σικήςδικαιοσύνης. Το διάταγμαγια τηφυλάκιση της αιτήτριαςεκδόθηκε, όπως αναφέρεταιστο σχετικό πρακτικότουΔικαστηρίου, 20 δυνάμει του άρθρου 9

(4)του περί Εισπράξεως Φόρων Νόμουτου 1962 (Ν.31/62). Τοάρθρο 9

(4)τουΝόμου ανα­ φέρεται στην εξουσία τουΔικαστηρίου ναδιατάξειτη φυ­ λάκιση του οφειλέτη και αποτελεί το τελικό στάδιο μιας εξελικτικής πορείας καταναγκαστικήςείσπραξης οφειλό- 25 μενού φόρου με δικαστικά μέτρα, το θεμέλιο της οποίας βρίσκεται στην παράγραφο 1 του ίδιου άρθρου.Τοάρθρο 9

(1)του Νόμου προβλέπει την κλήσητου οφειλέτη καιτη διενέργεια έρευνας αναφορικάμε τα μέσα διαβίωσης του και παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να εκδώσει δια- 30 ταγήγια την πληρωμή του οφειλόμενου ποσού είτεπαρα­ χρήμαείτε μεδόσεις. Ακολουθεί,σεπεριπτώσειςπαράλει­ ψης καταβολής ποσού ή οποιασδήποτε δόσης, η προσπάθεια είσπραξης τουποσού, πάνταμε διαταγήτου δικαστηρίου, με πώληση κινητής ή ακίνητης περιουσίας 35 τουοφειλέτη. Στοτέλοςκαιεφόσοδενβρεθεί επαρκής κι­ νητήή ακίνητη περιουσία,τοΔικαστήριο μπορεί να διατά­ ξει τηφυλάκισητουοφειλέτη. 840 1 Α.Α.Λ. 5 Παναγίδον Κων/δης, Δ. Με βάσητους ένορκους ισχυρισμούς της αιτήτριας,με γνώμονα της αρχές πουδιέπουν τηνπαραχώρηση άδειας* και έχοντας υπόψηπωςημή παροχήσε επηρεαζόμενο της ευκαιρίας ναακουστεί όταναπότη φύσητης διαδικασίας του αναγνωρίζεται αυτό το δικαίωμα αποτελεί κλασσική περίπτωση παράβασηςτων κανόνων της φυσικής δικαιο­ σύνης**, παραχώρησα άδειαγια την καταχώριση τηςπα­ ρούσαςαίτησηςγιατολόγοαυτό. Για τους λόγους όμως που εξήγησα τότε, δεν αποδεί10 κτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση για απόσπαση του δια­ τάγματοςτουΔικαστηρίου μεδόλο ή απάτηκαί αρνήθηκα τηνπαραχώρησηάδειαςγιατολόγοεκείνο. Μετηναίτησητης η αιτήτρια,αντίθεταπρος τησταθε­ ρή νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, επανέρχεται !5 στους ισχυρισμούς της για απόσπαση του διατάγματοςτου Δικαστηρίου με δόλο ή απάτη. Απ' ό,τι μπορώ ναδιαπιστώσω,ηαίτησηκαιηένορκοςδήλωσηπουτησυ­ νοδεύουν είναι πανομοιότυπες μετις αρχικές. Είναιστοι­ χειώδες πως η αίτηση πρέπει να περιορίζεται στους λό20 γους για τους οποίους παραχωρήθηκε η άδεια για την καταχώριση της***. Επομένως, θαασχοληθώ μόνο με όσα σχετίζονται μετουςκανόνεςτηςφυσικήςδικαιοσύνης. Σταέγγραφαπουτέθηκανενώπιον μουστη διαδικασία για την παραχώρησηάδειας,περιλαμβανόταν και ηένορ25 κος δήλωση του Στ.Ευθυμίου,υπεύθυνου γιατην είσπρα­ ξητων φόρων της ΕπαρχίαςΛευκωσίας, με βάση την * InRe Kakos

(1985)1CLR250. **InRe Panaretou

(1972)1CLR 165, Inre Antonios Mouskos

(1977)1 CLR 100, InRe Philippou

(1986)1 CLR568, InRe Georghiou

(1986)1 CLR 413, InRe LP. Loucaides Ltd

(1986)1 CLR 154,InReEfstratiou

(1987)1CLR494. * * * InRe Πανίκκος Ευ&υμίονΑίτηση 33/87 -3.1.90, Σιμόν Γεωργιάδου Αίτηση 43/90 -26.5.90, InRe Στανρής Θεοδούλου Αίτηση 96/90 27.9.90, In Re Τάκης Μακρίδης

(1991)1 Α.Α.Δ. 401. 841 Κων/δης, Δ. Παναγίδον

(1991)οποία είχε εκδοθεί το προσβαλλόμενο διάταγμαφυλάκι­ σης. Είχασημειώσειπωςτοπεριεχόμενο εκείνης τηςένορ­ κηςδήλωσης δημιουργούσε τηνεντύπωση,όχι όμωςκαθα­ ρά, ότι προηγήθηκε άλλη δικαστική διαδικασία. Η εντύπωση εκείνη επιβεβαιώθηκε. Είναι αναντίλεκτο πια πωςπραγματικάπροηγήθηκεάλληδικαστική διαδικασία. 5 Ησειρά των γεγονότων, όπωςτηβρίσκουμε στην ένορ­ κη δήλωση της Αυγής Κεφάλα που υπηρετεί στο Γραφείο Είσπραξης ΦόρωντουΤμήματος Εσωτερικών Προσόδων, δενέχειαμφισβητηθεί.Συνοψίζωταγεγονότααυτά. ίο Μετηνκατάθεση τουαναγκαίουπιστοποιητικού, κινή­ θηκεο μηχανισμόςγιατηνέκδοσηκλήσης δυνάμειτου άρ­ θρου9

(1)τουΝόμου.Ορίστηκε η σχετικήαίτησηγια κατα­ ναγκαστικήείσπραξηγιατην27η Ιανουαρίου

1. Οπως βεβαιώνεται από την ένορκο δήλωση επιδότη του Επαρ­ χιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ηκλήση επιδόθηκεπρο­ σωπικά στην αιτήτριατην 18η Δεκεμβρίου
2. Ηαιτή­ τρια δεν εμφανίστηκε στο Δικαστήριο την27η Ιανουαρίου 1986 οπότε εκδόθηκεδιάταγμαγιατηνπληρωμήτουοφει­ λόμενου φόρουπουήταντότε,σύμφωνα μετο πιστοποιη­ τικό,£3.644,06σ.Επιπρόσθεταπεριεχότανστο διάταγμαη εξουσιοδότηση, στηνπερίπτωσηπουη οφειλέτις θα παρά­ λειπε ναπληρώσει το ποσό αυτό,να εκδοθεί ένταλμακι­ νητής και/ή ακίνητης περιουσίας για την κατάσχεση και πώληση τόσου μέρους της περιουσίας της οφειλέτιδος όσου θαχρειαζότανγιανακαλυφθείτο ποσόπου αναφε­ ρότανστοδιάταγμαήοποιοδήποτευπόλοιποτου. Ηαιτήτριαδενσυμμορφώθηκε καιτην 14ηΟκτωβρίου 1986 εκδόθηκεένταλμαγιατηνκατάσχεσηκαιπώλησητης κινητής τηςπεριουσίας.Ακολούθησεαίτησητηςαιτήτριας 30 γιααναστολήτηςεκτέλεσηςτουδιατάγματοςπου εγκρίθη­ κε. Η εκτέλεση αναστάληκε μέχρι την 27η Ιουνίου 1987 και, όπως προκύπτει, τα πράγματαέμειναν χωρίς εξελί­ ξεις μέχρι την 6η Ιουλίου
3. Το ένταλμα κινητών επι­ στράφηκεανεκτέλεστο γιατίη αιτήτριαδενκατείχεκινητή 35 περιουσία.Στις23Οκτωβρίου 1990 το Κτηματολόγιοεξέ­ δωσε πιστοποιητικό έρευναςακίνητηςπεριουσίαςσύμφω842 1 Α.Α.Δ. Παναγίδου Κων/δης,Δ. να με το οποίο ηαιτήτριαδενκατείχε ακίνητη περιουσία. Ηταν μετά απόόλα όσα συνόψισα που εκδόθηκε το προ- " σβαλλόμενο ένταλμαφυλάκισηςτην21ηΙανουαρίου
4. 5 10 1* 20 25 30 35 Το άρθρο 9

(1)-

(4)του Περί Εισπράξεως Φόρων Νόμουτου 1962 (Ν.31/62) προβλέπειταακόλουθα: "9

(1)Εάνπρόσωπονοφείλον οιονδήποτε φόρονπαρά­ λειψη να καταβάληάπαντα τα υπ' αυτού οφειλόμενα ποσά όταν τούτο απαιτηθεί υπό του φοροεισπράκτορος, το Δικαστήριον δύναται,τη αιτήσει του φοροεισπράκτορος και τηπροσαγωγήπιστοποιητικούυπογε­ γραμμένου υπό του Πρώτου Λειτουργού Προσόδων, βεβαιούντος ότι ποσόν τι οφείλεται και παραμένει απλήρωτον, να καλέση το εν υπερημερία πρόσωπον ενώπιον του και ναπροβήεις την διενέργειαν ερεύνης περί της καταστάσεωςκαι των μέσων διαβιώσεως του εν υπερημερία προσώπου, και να διάταξητο τοιούτο πρόσωπον όπωςκαταβάλητοοφειλόμενον ποσόνομού μετάτων συνεπεία της υπερημερίας γενομένων εξόδων και των άλλων όλων εξόδων ων την καταβολήνήθελε κρίνει εύλογον, είτε παραχρήμα είτεδιάδόσεων ως το Δικαστήριονήθελεκαθορίσει.

(2)Η αίτησις του φοροεισπράκτορος και τοπιστοποιητικόν του Πρώτου Λειτουργού Προσόδων, ων μνεία γίνεται εν εδαφίω

(1), θα είναι εν τω τύπω τω εκτεθειμένω εντωΔευτέρωΠαραρτήματι.

(3)ΤοΔικαστήριον,εκδίδονδιάταγμαωςεντω εδα­ φίω

(1),δύναταικατάνόμον ναδιάταξηόπως,ενπερι­ πτώσει παραλείψεως καταβολής του οφειλομένου ποσού ή δόσεως τινός αυτού,κατασχεθή καιπωληθή, κατά τον αυτόν τρόπον καθ' ον θα επωλείτο δυνάμει διατάγματος αρμοδίου Δικαστηρίου δια πληρωμήν εκ δικαστικήςαποφάσεωςχρέους,τοσούτον μέρος τηςκι­ νητής περιουσίας του εν υπερημερία προσώπου όσον θα επήρκει διάτην εξόφλησιν του υπ'αυτού οφειλομένουποσού.·Εάνδενδύναται ναεξευρεθή επαρκής κινη­ τή περιουσία εξ ης το υπό του εν υπερημερίαπροσώ843 Κων/δης,Δ. Παναγίδον

(1991)που οφειλόμενον ποσόν να δύναται να εισπραχθή ή ανακτηθή ήεάν κατόπιν ερεύνης διεξαχθείσης δυνάμει του εδαφίου

(1)καταδειχθή εις το Δικαστήριον ότι το εν υπερημερία πρόσωπον κέκτηται ακίνητον περιουσίαν ήτις δύναται να πωληθή δια την εξόφλησιν του 5 οφειλομένου ποσού, το Δικαστήριον δύναται κατά νόμον, άνευ οιασδήποτε περαιτέρωδιαδικασίας,ναεκδώσηένταλμα πωλήσεως ακινήτου περιουσίαςανηκού­ σης κατά κυριότητα εις το εν υπερημερία πρόσωπον κατά τον αυτόν τρόπον ως εάν αύτηεπωλείτο δυνάμει διατάγματος αρμοδίου Δικαστηρίου διάτην πληρωμήν εκ δικαστικής- αποφάσεως χρέους, το δε προϊόν της τοιαύτης πωλήσεως θα διατίθηται διά την πληρωμήν του οφειλομένου ποσού- παν υπόλοιπον, μετά την αφαίρεσιν του οφειλομένου ποσού και των λοιπών 15 πληρωτέων εξόδων καιδικαιωμάτων,θα καταβάλληται εις το ενυπερημερία πρόσωπον.

(4)Εάν δεν δύναται να εξευρεθήεπαρκής κινητή ή ακίνητος περιουσία εξ ης να επιτευχθή η είσπραξις ή ανάκτησις του υπότου εν υπερημερία προσώπου οφει- 20 λομένουποσού,τοΔικαστήριον δύναται,άνευπεραιτέ­ ρω διαδικασίας, ναδιάταξητην φυλάκισιν του ενυπε­ ρημερία προσώπου δια διάστημα μή υπερβαίνον τους εξ μήνας εκτός εάν καταβληθή το οφειλόμενον ποσόν προτηςπαρόδουτηςτοιαύτηςπεριόδου: 25 Νοείται ότι η δυνάμει του εδαφίου τούτου επιβλη­ θείσα φυλάκισις δεν θασυνεπάγηται εξάλειψιν τηςευ­ θύνης του εν υπερημερία προσώπου προς καταβολήν παντός ποσού ή πάσης δόσεως αναφορικώς προς ην επεβλήθηη φυλάκισις." Τα γεγονότα όπως αποκρυσταλλώθηκαν κάθε άλλο παρά αποκαλύπτουν παράβαση του άρθρου 9 και πολύ απέχουν απότου να δικαιολογούν τον ισχυρισμό για πα­ ράβαση των κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης. Κατατέ­ θηκε το αναγκαίοπιστοποιητικό ακριβώςσύμφωνα με τις 35 πρόνοιες του Νόμου και εκδόθηκε και επιδόθηκε στηναι­ τήτρια η απαραίτητηκλήση. Ετσι, της δόθηκε ηευκαιρία 844 3 0 1 Α.Α.Α. Παναγίδου Κων/δης,Δ. ναακουστεί,θα μπορούσε ναεμφανιστεί ενώπιον τουΔι­ καστηρίου, όχι βέβαια για να αμφισβητήσει "το δίκαιον της επιβληθείσης φορολογίας ή τηνακρίβειαντουοφειλό­ μενουποσού"αλλά,εφόσον δενήτανοισχυρισμός τηςότι 5 "επλήρωσε προηγουμένως το οφειλόμενο ποσό ή ότι δεν είναιτοπρόσωποντοαναφερόμενονεντωπιστοποιητικό) του Πρώτου Λειτουργού Προσόδων"*· για ναδημιουργή­ σει τις προϋποθέσεις για τηδιεξαγωγή έρευναςαναφορι­ κάμετηνκατάστασηκαιταμέσατηςδιαβίωσηςτης.Σετέ10 τοια περίπτωση,ανάλογα με το αποτέλεσμα της έρευνας, θα μπορούσε να διαταχθεί να πληρώσει το οφειλόμενο ποσόείτεπαραχρήμαείτεμεδόσεις. Η έκδοσητουδιατάγ­ ματος για την παραχρήμα πληρωμή ήταντο φυσιολογικό αποτέλεσμα της μήεμφάνισης της αιτήτριαςενώπιον του 15 Δικαστηρίου**. Μετά την παράλειψη της αιτήτριας να συμμορφωθεί, και με βάση την εξουσιοδότηση που περιείχε το αρχικό διάταγμα σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 9

(1),επι­ χειρήθηκεη είσπραξητουοφειλόμενου ποσού με κατάσχε20 ση και πώληση. Ηανυπαρξίαοποιασδήποτε περιουσίας, κινητής ή ακίνητης, οδήγησε στο τελικό στάδιο της έκδο­ σηςτουδιατάγματοςφυλάκισης. Σύμφωνα με το άρθρο 9

(4)το Δικαστήριο "δύναται άνευ περαιτέρω διαδικασίας να διάταξη την φυλάκισιν 25 του εν υπερημερία προσώπου" και αυτό ακριβώς έγινε. Μεθεμέλιοτα όσαπροηγήθηκανκατάσυμμόρφωση προς τοάρθρο 9

(1)και

(3)όπωςβεβαιώθηκαν μετηνένορκοδή­ λωσητου υπεύθυνου για την είσπραξη φόρων της Επαρ­ χίας Λευκωσίας, εκδόθηκε το προσβαλλόμενο διάταγμα 30 φυλάκισης. Δεν υπήρχε στο στάδιο εκείνο θέμα νέαςκλή­ σης ήάλλης ειδοποίησης της αιτήτριαςκαι δεν μπορείνα τίθεται ζήτημα παράβασηςτων κανόνων της φυσικής δι * Βλ. άρθρο9

(6). ** Βλ. θεόπιστος Πατσαλοσαββής ν. Διευθυντή Τμήματος Εσωτερι­ κών Προσόδων,

(1989)1 ΑΛΛ. (G) 45. 845 Κων/δης,Δ. Παναγίδον

(1991)καιοσύνηςγιατέτοιαυποτιθέμενη παράλειψη. Η ισχυριζόμενη συμφωνία της αιτήτριας μεκάποιο από τους λειτουργούς του Γραφείου ΕίσπραξηςΦόρων, ο οποίος σύμφωνα μετηναιτήτριαήταν"γνωστός" του πα­ τέρα της, δεν μπορεί ναδιαφοροποιήσει τηνκατάσταση. 5 Και μετοδεδομένο ότι έγινε τέτοιας μορφήςρύθμιση και σημειώνω εδώ τηθέση του καθ'ουηαίτηση σύμφωναμε την οποία πουθενά δενέχει καταγραφείκάτι τέτοιο, δεν θα μπορούσε να αλλοιωθεί η διαταγή του Δικαστηρίου ούτε και έγινε τέτοια εισήγηση.* Θαήτανχρήσιμο να ση- 10 μειωθεί εδώκαιτοπιοκάτωαπόσπασμα απότηναπόφα­ σητουΔικαστήΠικήστην υπόθεσηΠατσαλοσαββής(ανω­ τέρω) "Το άρθρο9

(1)του Νόμου 31/62αποτελεί αυτοτελή πρόνοια. Ονόμος δενπαρέχειευχέρεια ούτεγια αναθεώρηση απόφασης ηοποία εκδίδεται βάσητου άρθρου αυτού,ούτε γιατηνπαροχήδεύτερης ευκαιρίαςστο φο­ ρολογούμενο ναζητήσει τηναποπληρωμήτουχρέους του μεδόσεις". Μπροστά στην ξεκάθαρη εικόνα τωνγεγονότων όπως 20 τασυνοψίσαμε πιο πάνω,ηδικηγόρος της αιτήτριας αγο­ ρεύοντας υποστήριξε ότι μετά την έκδοση τουαρχικού διατάγματος είχε γίνει αναθεώρηση της φορολογίαςτης αιτήτριας και ότι, επομένως, θαέπρεπε ναείχε επαναλη­ φθεί η διαδικασίατουάρθρου 9 από τηναρχή. Ηθέση 25 αυτή, ατεκμηρίωτη καιεντελώς αντίθετη με τα στοιχεία πουτέθηκανενώπιον μουόπωςείναι,δενήτανκανηθέση της αιτήτριαςότανπέτυχε την παροχήάδειαςγια την κα­ ταχώριση τηςπαρούσας αίτησης. Αλλά, τέτοια θεώρηση των γεγονότων δεν προβλήθηκε ούτε και μετην παρούσα 30 αίτηση ήτηνένορκο δήλωση που τησυνοδεύει. Αντίθετα, ηαιτήτρια εντάσσει τοπροσβαλλόμενο διάταγμα φυλάκι­ σης στα πλαίσια τηςυπόθεσης 336/86πουδενείναι άλλη από τηναρχικήσχέσημετηνοποία ακολουθήθηκε η δια* Papasian Ltd v.Xcnophontos

(1987)1CLR376, Τάκης Μακρίδης Αίτηαηαρ.168/90-27.12.

1. 846 1Α.Α.Δ. 5 10 Παναγίδου Κων/δης, Δ. δικασία του άρθρου
2. Επιπρόσθετα, όπωςκαταφαίνεται από τις ίδιες της αποδείξεις πληρωμής που παρουσίασεη αιτήτρια σε σύγκριση και με το πιστοποιητικό στο οποίο αναφέρθηκα αλλά και την ειδοποίηση της 19ης Μαρτίου 1990, οι τμηματικές πληρωμές που έκαμνε η αιτήτρια μέχρι και την έκδοση του προσβαλλόμενου διατάγματος φυλάκισης αλλάκαιμετάαπόαυτό,αφορούσαν οφειλόμε­ νο φόρογιατον οποίο εκδόθηκετοαρχικό δικαστικόδιά­ ταγματης27ηςΙανουαρίου
3. Η αίτηση είναι εντελώς αβάσιμηκαι σίγουρα δεν θα εξασφαλιζότανηάδειαγιατηνκαταχώρισητηςαναποκα­ λύπτοντανταπραγματικάγεγονότα απότηναρχή. Σε υποθέσεις αυτής της φύσης ο κανόνας είναι τα έξοδα ναακολουθούν τοαποτέλεσμα. (Βλ. InRe Στανρής 15 Θεοδούλου(ανωτέρω).Δεν υπάρχειλόγοςπουνα δικαιο­ λογεί παρέκκλιση απότον κανόνα αυτόκαι για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος τηςαιτήτριας Ηαίτησηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 847