clr/1991/1991_1_945.pdf

(1991)απλή παρατυπία καιόχι θεμελιώδες ελάττωμα πουοδηγούσε σε ακυρότητα της όλης διαδικασίας δενεσήμαινε αυτόματα και την ανοχήτηςπαρατυπίας. Εφόσο ηεφεσίβλητηεπέμενεστην ένσταση της, και δεν συνέτρεχαν οποιοιδήποτε λόγοι που να καταδει. κνύουνότιεθεωρείτοότιείχε παραιτηθεί από,ήεκωλύετοναπρο^ βάλει,τηνένστασητης,ηαίτησηέπρεπεναείχεαπορριφθείσαν εκ­ πρόθεσμη,καιδενυπήρχε οποιοδήποτεπεριθώριο γιατηνάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του πρωτόδικου Δικαστηρίου δυνάμει της Δ. 64τωνθεσμών ΠολιτικήςΔικονομίας. Η έφεσηέγινε αποδεκτήμεέξοδα. \Q Υποθέσεις πουαναφέρθηκαν: Harkness v.BellsAsbestosetc. Ltd.[1966]3All E.R. 843Ship"Gloriana"andAnotherv. Brcidi

(1982)1C.LK.409Spyropoulosv.Transavia etc.

(1979)1C.L.R. 421· Evagorouv.Chnstodoulou andAnother

(1982)1C.L.R. 77V 15 Inre HadjiSoteriou

(1986)1C.L.R. 429SolFemes Ltd. v.Naoum Shipping

(1985)1C.L.R. 73· Christodoulou v.HadjiLavithi

(1985)1C.L.R. 228· HjiHambis v.Attorney-General

(1986)1C.L.R. 386N.P. Lanitis Ltd. v.Panayides

(1986)1C.L.R. 490- 20 PMlippou v.Philippou

(1986)1C.L.R. 689· Inre Williams etc.

(1987)1C.L.R. 85Inre Charalambous

(1987)1C.L.R. 427· Avraamidesv.Chnstodoulou

(1988)1C.L.R. 562Nicosia Municipalityv.Cleovoulou

(1988)2C.L.R. 100- 25 Mahlouzarides v. Ioannides and Another, Civil Appeal 7684 decidedon 21.11.90· GesicoPhotographic Ltd.v. VideoArt Co.,

(1991)1 Α.Α.Δ. 134RePntchard(deceased)[1963] 1 All E.R. 873- 10 NigerianProduce v.Sonora Shipping

(1979)1C.L.R. 409- 946 1 Α.Α.Δ. Αθανασιάδην. Αλεξάνδρου Sheldon v.Brownetc. Ltd.

(1953)2All E.R. 894Lyssandrou v.Schiza andAnother

(1979)1C.L.R. 267· Attorney-GeneralCo-operative Carob Marketing Society Ltd. v. LuftiKiamUandAnother

(1973)1C.L.R. J5 Eleftheriades andAnother v. Mavrellis andAnother

(1985)1 C.L.R. 440. Έφεση. Έφεση από την εναγόμενη κατά της απόφασηςτου Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας πουδόθηκε στις 8 10 Φεβρουαρίου,1989(Αρ.Αγωγής 344/84)μετηνοποίατο Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμαγιαεπιτόπια έρευνα παρά τογεγονός ότιη αίτησηγιαοδηγίεςκαταχωρίστηκε εκπρό­ θεσμα. Αιμ.Λεμονάρης,γιατηνεφεσείουσα. 15 Ε.Οδυσσέως, γιατηνεφεσίβλητη. Cur. adv. vult. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.:Την απόφασητουΔικαστη­ ρίουθαδώσει οΔικαστήςκ.Κωνστανηνίδης. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ: Το ερώτημα που πρέπει να 20 απαντηθεί στην υπόθεσηαυτήαναφέρεται στις επιπτώσεις απότηνεκπρόθεσμηκαταχώριση αίτησης. Έντεκα μέρες μετά τηνημερομηνία κατάτηνοποία OL γραπτές προτάσεις θεωρούνταν ότιέκλεισαν, ηεφεσίβλη­ τη, (ενάγουσα στην αγωγή),καταχώρισε αίτηση για οδη25 γίες γιατηδιεξαγωγή επιτόπιαςέρευνας. Σύμφωναμε τη Δ.30κ.1(β) τωνΚανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας, τέτοιααίτησηθαυποβάλλεται μέσασεδέκαμέρες απότην ημερομηνίακατάτηνοποίαοιγραπτέςπροτάσειςθεωρού­ νταιότι έκλεισαν καιπρινοενάγωνπροβείσεοποιοδήπο30 τενέοδιάβημαστηναγωγήάλλο απόεκείνο που αναφέρε947 Κων/δης,Δ. Αθανασιάδην.Αλεξάνδρου

(1991)ταιστονκανονισμό*. Μετην ένστασητης ηεφεσείουσα, ζήτησε την απόρρι­ ψητηςαίτησης,μεταξύάλλων,καιως εκπρόθεσμης.Το πρωτόδικο Δικαστήριο δέκτηκε τηνάποψητηςεφεσίβλη­ της πωςτοπαραδεκτόγεγονός ότιηαίτηση γιαοδηγίες ^ καταχωρίστηκεεκπρόθεσμααποτελούσε απλή παρατυπία. Αναφέρθηκε στηνομολογία σεσχέσημετηδιάκρισημετα­ ξύ απλώνπαρατυπιώνκαιθεμελιωδών ελαττωμάτωνπου επιφέρουν ακυρότητακαι κατάληξε πως στην περίπτωση αυτή, παρά το γεγονός ότι η αίτηση ήταν εκπρόθεσμη, 10 μπορούσε ναεπιληφθεί τηςουσίας της, όπως και έκαμε. Στάθμισεταδεδομένακαιεξέδωσεδιάταγμαγιαεπιτόπια έρευνα.Έλαβεσχετικά υπόψηωςενδεικτικό τουεπουσιώ­ δους της παρατυπίας τογεγονός ότισύμφωνα μετη Δ.30 κ.7 τοΔικαστήριο θαμπορούσε ναθεωρήσει αίτηση του 15 εναγόμενου γιααπόρριψητης αγωγήςλόγω μή καταχώρι­ σηςαίτησηςγιαοδηγίες,ωςαίτησηγιαοδηγίες. Ο δικηγόρος τηςεφεσίβλητης, υποστηρίζοντας τηνορ­ θότητα της πρωτόδικης απόφασης, επικαλέστηκε όπως και πρωτόδικατηνΔ.64των Κανονισμών περί Πολιτικής 20 Δικονομίας. Αντίθετα, οδικηγόρος της εφεσείουσας ειση­ γήθηκεπωςηκαταχώρισητηςαίτησης μετάτην προβλεπό­ μενη προθεσμία χωρίς προηγουμένως να εξασφαλισθεί παράτασητης,δενήταναπλή παρατυπίακαιπωςτοΠρω­ τόδικοΔικαστήριο όφειλεναείχεαπορρίψειτηναίτηση. 25 Στην Αγγλία μεκατάλληλη τροποποίησητωνδιαδικα­ στικών κανονισμών, έχει αρθεί ηδιάκριση μεταξύαπλώς παράτυπων και άκυρων διαδικασιών. Κάθε παράλειψη ή λάθος στηδιαδικασίαθεωρείται πιαωςαπλή παρατυπία τηνοποίατοΔικαστήριο μπορείναδιορθώσει νοουμένου 30 πάντα πως δεθαπροκληθεί μετοντρόπο αυτόαδικία. * Ο.30 r.1 (b)"Such summons shall be taken outwithin tendaysfrom the time whenthepleadingsshall bedeemedto beclosed andbefore the plaintiff takesanyfresh step m theactionotherthan anapplication for an induction." 948 Α.Α.Δ. Αθανασιάδη ν.Αλεξάνδρου Κων/δης,Δ. (Harkness v. Bells Asbestos etc Ltd [1966] All ER 843). Στην Κύπροηδιάκρισηπαραμένεικαιείναι σαφέςότιοι πρόνοιες της Δ.64και ηεπακόλουθηδιακριτικήεξουσία του Δικαστηρίου ως προς τους διαζευκτικούς τρόπους αντιμετώπισης τωνδιαφόρων περιπτώσεων μήσυμμόρ­ φωσηςπροςτουςκανονισμούς,προϋποθέτει διαδικασίαη οποία, όσοκαι ανείναι παράτυπη, δενείναι άκυρη.Αν είναι άκυρη απότην αρχή, δεν θεωρείται ότι υπάρχει ο,τιδήποτεπ ο υ θαμπορούσεναθεραπευθεί. Ηνομολογία μας*υιοθετώνταςτουςκανόνες ωςπρος τηδιάκρισημεταξύτων δυο,όπωςτέθηκανστην υπόθεση RePritchard(deceased) /Ί963]All ER873 **χρησιμοποιεί ως στοιχείοαναγνώρισης της άκυρηςδιαδικασίας γενικά το κατά πόσο τοελάττωμα είναι θεμελιώδες έτσι πουνα ανατρέχει στη ρίζατηςδιαδικασίαςκαι νααποκλείειτη γέννησητης. Η διάκριση μεταξύ άκυρων και παράτυπωνδιαδικα­ σιών εξηγήθηκεκαιστην υπόθεση Macfoy v. UnitedAfrica Co. Ltd[1961] All ER 1169, στην οποία είναι χρήσιμο * Ship "Gloriana"and another v. Breidi

(1982)1 CLR 409 Spyropoulos v. Transaviaetc

(1979)1 CLR 421, Evagorou v. Christodoulou andanother

(1982)1 CLR 771,In Re HadjiSoteriou

(1986)1CLR429,Sol Ferries Ltd v. Naoum Shipping

(1985)1CLR 73, Chnstodoulou v.HjiLavithi

(1985)1CLR228 HjiChambis v. AttorneyGeneral

(1986)1CLR386, N.P. Lanitis Ltd.v.Panayides

(1986)1 CLR 490, Philippouv. Philippou

(1986)1 CLR689,In Re Williams etc.

(1987)1CLR 85,InReCharalambous

(1987)1CLR427,Avraamides v. Christodoulou

(1988)1 CLR 562, Δήμος Αενκωσίας v. Χαράλαμπος Κλεοβούλου

(1988)2 CLR 100,Μάριος Μαχλονζαρίδης ν.Χρ.Ιωαννίδης καιάλλος Πολ. Εφεση 7684- 21.11.90, GesicoPhotographic Ltd v.VideoArt Co.

(1991)1 AAA. 134. **"Thcauthorities doestablish oneor two classes ofnullitysuch as the following.Theremay be others,though for my part I wouldbe reluctant to see muchextension of the classes, (i)Proceedings which oughtto havebeenserved but havenever come to thenotice of the defendant atall;...(ii)Proceedings which haveneverstarted atall owing to somefundamental defect inissuing theproceedings; (Hi) Proceedings •which appear to be issued,but fail to comply with a statutory requirement..." 949 Κων/δης,Δ. Αθανασιάδην.Αλεξάνδρου

(1991)νααναφερθούμεειδικάεξαιτίαςτηςομοιότηταςτουθέμα­ τος της μετο θέμαπουμαςαπασχολεί εδώ. Στηνυπόθεση εκείνη, ο ενάγοντας είχε καταχωρίσει την έκθεσηαπαιτή­ σεως αντικανονικά,δηλαδήκατάτη διάρκεια τωνδιακο­ πών, χωρίς ναεξασφαλίσει προηγουμένως την αναγκαία 5 άδεια. Οεναγόμενος παράλειψε νακαταχωρίσει υπερά­ σπισηκαιεκδόθηκε απόφαση εναντίον του. Σταπλαίσια αίτησης του εναγομένου για παραμερισμό τηςαπόφασης, υποστηρίχτηκε ότι τοβάθροπάνωστο οποίοστηρίχτηκε η έκδοση τηςαπόφασης ήταν ανύπαρκτο.Ο Lord Denning 10 αφού εξήγησε τις επιπτώσεις ανάλογα μετοκατά πόσο μια διαδικασία είναι απλώς παράτυπηήάκυρη από την αρχή, υιοθέτησε ωςμέθοδο διάκρισης μεταξύ των δυο το κατάπόσο θαήτανδίκαιοδιάδικοςπουπαραιτήθηκε από το δικαίωμα τουναεγείρει θέμα σε σχέση με υπάρχον 15 ελάττωμα ήπου έκαμε νέα βήματαστη διαδικασία, αφού το ελάττωμα περιήλθε σεγνώση του,να μπορεί ναπαρα­ πονείται γι'αυτόεκτων υστέρων*. Μεβάσητοπιοπάνω κριτήριο θεωρήθηκε ότιηκαταχώρισητηςέκθεσηςαπαιτή­ σεως ήταν απλώς αντικανονικήκαι πως ηπαρατυπία θε- 20 ραπεύθηκεεξαιτίαςτων μετέπειτα χειρισμώντουεναγομέ­ νου. Αναγνωρίζουμε την ύπαρξηαναλογίας μεταξύ τηςπε­ ρίπτωσης της υπόθεσης Macfoyκαιτης παρούσαςυπόθε­ σης και δεν θαλέγαμεότιηεκπρόθεσμη καταχώριση μιας 2 5 *Νο court has ever attempted to lay down a decisive test for distinguishing between thetwo: but onetest which is often useful is to suppose that the othersidewaived theflawin theproceedings or took some freshstep afterknow}- edgeofit. Couldheafterwards, in justice, complainof theflaw? Suppose for instance in thiscase thatthe defen­ dant, wellknowing thatthe statementofclaim hadbeen deliveredinthe long vacation, had delivered adefence to it? Could he afterwards have applied to dismissthe action for wantofprosecution, asserting thatno statement of claim hadbeen delivered? Clearlynot. Thatshowsthat the deliveryof astatementof claim inthelong vacation isonly voidable. It isnot void. It is only an irregularity andnot anullity.Itisgood until avoided." 950 1 ΑΛΑ. Αθανασιάδην.Αλεξάνδρου Κων/δης,Δ. αίτησης ήκάποιου δικογράφουαποτελεί ελάττωμα θεμε­ λιακό τέτοιας μορφής έτσι που,ανεξάρτητα από όσαθα επακολουθήσουν,ο,τιδήποτεκτιστείπάνω τουςθα πρέπει νακαταρρεύσειως αιωρούμενο στοκενό. Θασημειώναμε εδώωςανάλογηκαιτην περίπτωση τηςNigerian Produce 5 v.SonoraShipping

(1979)1 CLR409*στηνοποίαπαράτις πρόνοιες των κανονισμών σύμφωνα τις οποίες κανένα κλητήριο ένταλμα θα παραμένει σε ισχύ μετά τη πάροδο 12 μηνών απότηνέκδοση του,ήεπίδοσητου μετάτηνπε10 ρίοδο αυτή, χωρίς προηγουμένως να εξασφαλιστεί παρά­ τασητης ισχύος τουκλητηρίου,αποτελεί απλήπαρατυπία που μπ;ορείναθεωρηθεί ότιέχει θεραπευθεί μετηνκατα­ χώρισηεμφάνισηςχωρίςόρους. Η παρούσα περίπτωση διαφέρει από τηνπερίπτωση παράλειψης καταχώρισης τροποποιημένης γραπτήςπρό­ 15 τασης μέσαστην ταχθείσαπροθεσμίαγιατί εκεί, σύμφωνα με τηΔ.25κ.2, μετην εκπνοήτης προθεσμίας εκείνης,το διάταγμα του Δικαστηρίου που επιτρέπει την τροποποίη­ ση καθίσταταιipso facto άκυροκαι επομένως εξαφανίζε20 το.1ηπηγή της εξουσιοδότησης γιατηνκαταχώριση της γραπτής πρότασης. (Lyssandrou v. Schizaand Another

(1979)1 CLR267). ToπρωτόδικοΔικαστήριο μετάτη διάγνωσητουπωςη εκπρόθεσμη αίτησηήτανπαράτυπηκαιόχι άκυρη, απλώς 25 παράκαμψετοθέμακαι προχώρησε στην εξέτασητηςου­ σίας. Οχειρισμός αυτός ήταν λανθασμένος. Η κατάταξη μιαςπαράβασηςτωνκανονισμών στηνκατηγορίατωνπα­ ρατυπιών που μπορούνναθεραπευθούνδεν σημαίνειαυ­ τόματα καιανοχή της. Οι κανονισμοί είναι θεσπισμένοι 30 γιανατηρούνται. Ειδικά σε ό,τι αφορά τις προθεσμίες επανηλειμμένα τονίστηκε ηανάγκη τήρησηςτους.(Βλ.με­ ταξύ άλλων TheAttorney-General Cooperative Carob MarketingSocietyLtdv. LuftiKiamilandAnother

(1973)1 CLR

1. * Βλ.καιSheldon v.Brownetc Ltd[1953]2All ER
2. 951 Κων/δης, Α. Αθανασιάδην.Αλεξάνδρου

(1991)Η παρέλευση μιαςπροθεσμίας που προβλέπουν οικα­ νονισμοί δεν είναι βέβαιαμοιραία.Η Δ.57 κ.2 προσδιορί­ ζει τον τρόπο για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Κάθε διάδικος μπορεί πρίν από την πάροδοτης προθε­ σμίαςαλλάκαιμετάαπόαυτήναυποβάλειαίτησηγιατην 5 παράτασητης*. ΗΔ.64 δενείναιεναλλακτικός τρόποςγιατην εξασφά­ λιση τέτοιου αποτελέσματος. Θα λέγαμε ότι η Δ.64 προ­ σφέρει διορθωτικήδυνατότηταστις περιπτώσεις κατά τις οποίες η εκ των υστέρων διαπίστωση μιας παρατυπίας ^ δεν θαήτανενδεδειγμένο, μέσασταπλαίσια του συνόλου των περιστατικών,νααφεθείναοδηγήσει σεακύρωση της διαδικασίας. Έτσι, νοουμένου ότι δεν παρεμποδίζεται έναςδιάδικοςαπότουναεπικαλεστεί μιαπαρατυπίαείτε επειδή καθυστέρησε να το κάμει είτε επειδή έκαμε άλλα 15 διαδικαστικά διαβήματαμετά τη γνώσητης παρατυπίας, (Βλ. Δ. 64 κ. 2)),το Δικαστήριο, ασκώντας τηδιακριτική του εξουσία, μπορεί,αντί να ακυρώσει τηδιαδικασία,να διατάξει τροποποίηση ήναεπιλέξει άλλο κατάλληλο χει­ ρισμό. 20 Στηνπαρούσαπερίπτωσηδεν μπορείναγίνεταιλόγος γιακαθυστέρηση απότηνπλευράτης εφεσείουσας να εγεί­ ρει το θέμα ή για νέα βήματα στη διαδικασία.Αμέσως μετά την επίδοση της εκπρόθεσμης αίτησης η εφεσείουσα είχεεγείρειτοθέμα.Θα αναμέναμεότικάτωαπόαυτέςτις 25 συνθήκες η εφεσίβλητη θα απέσυρε την αίτηση προκειμέ­ νουναπροηγηθείη προβλεπόμενηδιαδικασίαγιατην εξα­ σφάλιση παράτασηςτης προθεσμίας. Ηεφεσίβλητη όμως απλώς προώθησε την αίτηση της υποστηρίζοντας ουσια­ στικάπωςη παρατυπίαθαέπρεπενααγνοηθείμιακαιδεν 30 καθιστούσεάκυρη τηναίτηση. Η Δ. 64 αφήνει στη διακριτική εξουσία του Δικαστη­ ρίουτοκατάπόσοθαακυρώσειμιαπαράτυπηδιαδικασία * Βλ. και Eleftheriades andanotherv. Mavrellis and another

(1985)1 CLR440, αναφορικά με ανάλογη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. 952 1 Α.Α.Δ. 5 Αθανασιάδην.Αλεξάνδρου Κων/δης,Δ. ή το κατά πόσο θα επιτρέψει κάποια τροποποίηση ήθα επιλέξει άλλο χειρισμό. Η άσκηση διακριτικής εξουσίας προϋποθέτει στάθμιση δεδομένων. Στην περίπτωση αυτή δενυπάρχειο,τιδήποτε πέρααπό το ότι ηαιτήτριαεπέμενε στην προώθηση μιας εκπρόθεσμης αίτησης.Δενυπήρχε οποιοσδήποτε λόγος που θα μπορούσε να δικαιολογήσει τηδιάσωσητηςαίτησης αυτής. Η αίτηση θα έπρεπε να είχε απορριφθεί ως εκπρόθε­ σμη.ΣετέτοιαπερίπτωσητοΔικαστήριο θαμπορούσεστα JQ πλαίσιααίτησηςγιαπαράτασητηςπροθεσμίας, ασκώντας τηδιακριτικήτου εξουσία, ναθεωρήσει ως σχετικούςπα­ ράγοντες τόσο το γεγονός ότι είχε παρέλθει ελάχιστος χρόνος απότην εκπνοήτης προθεσμίας όσο και τις πρό­ νοιες της Δ.30 κ.7. Θα προσθέταμε όμως πως μεκανένα 15 τρόποδεν μπορεί ναθεωρηθεί ότι ηΔ.30 κ.7αποδυναμώ­ νει τηΔ.30 κ.2 ωςπρος την οριζόμενηπροθεσμία ηότι ει­ σάγει μηχανισμούς άλλους από εκείνους που προβλέπο­ νταιαπότουςκανονισμούς. Για τους πιο πάνω λόγους η έφεση πετυχαίνει.Έχο20 ντας υπόψη αυτότο αποτέλεσμα, δεν θαασχοληθούμε με το κατάπόσο ορθάή λανθασμένατοπρωτόδικο Δικαστή­ ριο έδωσε οδηγίες για επιτόπια εξέταση στην υπόθεση αυτή. Η πρωτόδικη ενδιάμεση απόφαση παραμερίζεται. Τα έξοδα τόσο της πρωτόδικης διαδικασίας όσο και της 25 διαδικασίας ενώπιον μας επιδικάζονται υπέρ της εφεσείουσας καιεναντίοντης εφεσίβλητης. Ηέφεσηεπιτρέπεται. Διατα­ γήγιαέξοδαωςανωτέρω. 953