(1991)21Οκτωβρίου,1991 [ΣΤΥΛ1ΑΝΙΔΗΣ, ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ/στές] ΠΑΝΙΚΟΣ ΝΕΑΡΧΟΥ, Εφεσείων, ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΥΜΕΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Εφεσίβλητου. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8035). Πολιτική Δικονομία —Αίτηση για παραμερισμό απόφασης που εκδό θηκεερήμην του αιτητή — Δ. 26,θ.14των Θεσμών Πολιτικής Δι κονομίας — Πρέπει να καταδειχθεί ότι υπάρχει εκπρώτης όψεως υπεράσπιση ήσυζητήσιμοσημείο. Έφεση —Άσκηση διακριτικής ευχέρειας του πρωτόδικου Δικαστη ρίου — Το Εφετείο επεμβαίνει μόνο αν υπάρχει πλάνη ως προς τα γεγονότα, σφάλμα νόμου, αν εφαρμόσθηκε λανθασμένη αρχή δι καίου, αν δεν λήφθηκαν υπόψη παράγοντες που έπρεπε να είχαν ληφθεί υπόψη ή αν λήφθηκαν υπόψη παράγοντες που δεν έπρεπε να είχαν ληφθεί υπόψη, ήαν ηαπόφαση είναικαθαράεσφαλμένη. Ο εφεσίβλητος καταχώρησεστο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιά σεων (ΔΕΕ) Λεμεσού αίτησηεξώσεως του εφεσείοντα από ελεγχό μενουποστατικόλόγω μή πληρωμήςενοικίων.Οεφεσείων εμφανί σθηκε αλλά δεν καταχώρησε απάντηση. Ο εφεσίβλητος απέδειξε την υπόθεση του και το ΔΕΕ εξέδωσε απόφαση για έξωση καιγια το ποσό των καθυστερημένων ενοικίων ερήμην του εφεσείοντα, και,αργότερα,εξέδωσε ένταλμαανάκτησηςκατοχήςτου υποστατι κού. Ο εφεσείων με αίτησητου ζήτησε τον παραμερισμότηςεκδο θείσαςερήμην απόφασης ισχυριζόμενος ότι είχεπροβείσεεπιδιορ θώσεις του υποστατικού, μετά από συμφωνία του με τον εφεσίβλητο ότι ο εφεσίβλητος θα ανελάμβανε τα έξοδα, και ότι, κατά συνέπεια, δεν όφειλε οποιαδήποτε ενοίκια. Το ΔΕΕ, αφού άκουσε μαρτυρία,βρήκε ότι και αν ακόμηδεχόταν αυτήτόυ εφε σείοντα δεν κατεδεικνύετο εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Ημαρ τυρία του εφεσείοντα συνίστατο στο ότι ο αντιπρόσωποςτουεφε σίβλητου του είχε πει "Σάσετα ρε φιλούι και εγώ θατακανονίσω με τον Πανικό" (τον εφεσίβλητο). Τα γεγονότα αυτά είχαν συμβεί τρία χρόνια πριν και ο εφεσείων είχε συνεχίσει να πληρώνει τα ενοίκια χωρίς ναεγείρει καμμιάαπαίτηση. 954 1 ΑΛΛ. Νεάρχουν. Χαραλάμπους Αποφασίσθηκε ότι (α) Γιαναπαραμερισθεί απόφασηΔικαστηρίου πουεκδόθηκε ερήμην διαδίκου πρέπει να καταδειχθεί ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεωςυπεράσπισηήσυζητήσιμο θέμα. 5 10 (β)ΤοΕφετείο επεμβαίνει στην άσκηση τηςδιακριτικής εξου σίας κατώτερου Δικαστηρίου εάνυπάρχει πλάνηωςπρος τα γεγο νότα, σφάλμα νόμου ήεφάρμοσε λανθασμένη αρχή δικαίου ή αν δεν λήφθηκαν υπόψη παράγοντες που έπρεπε να είχαν ληφθεί υπόψη ήαν λήφθηκαν υπόψη παράγοντεςπουδενέπρεπε να είχαν ληφθεί υπόψη,ήανηαπόφασηείναι καθαρά εσφαλμένη. (γ) Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπήρχεπεριθώριο επέμβα σης στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας τουπρωτόδικου Δικα στηρίου,τοοποίο ορθάείχεαπορρίψει τηναίτηση. Η έφεσηαπορρίφθηκεμε έξοδα. *-* Υποθέσεις πουαναφέρθηκαν: Evansv.Bartlam [1937] 2All E.R. 646' Kotsapas & Sons Ltd. v. Titan Construction & Engineering Company, 1961C.L.R. 317Christoforou v.Kyriacoulli
(1963)2 C.L.R. 159«Λ BalmMaritime Co. v.BiochemieR.O.S.E.
(1986)1C.L.R. 303' Burnsv.Kondel[1971]U. L.Rep. Vol. 1,554Sidnell v. Wilson &Others[1966] 1All E.R.68V LandSecuritiesPic.v.Receiverfor the Metropolitan Police District [1983]3AllE.R. 254- 25 Stylianou v.Stylianou
(1988)1C.L.R. 520Cyprus Sulphurand Copper Company Ltd. andOthersv. Pariarama Ltd.,(CivilAppeal8287- decidedon30.11.90). Έφεση. Έφεση απότονκαθ'ουηαίτησηκατά τηςαπόφασης 30 χουΔικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως Λεμεσού που δό θηκε στις 29 Νοεμβρίου, 1989(Αρ.Αίτησης Ε.60/88)με την οποία απορρίφθηκε η αίτησητουγιαακύρωση απόφα σης ανάκτησης κατοχής οικίας στην οδόΓιαλούσαςΑρ. 6, Λεμεσός, πουεκδόθηκεστηναπουσίατου. 955 Νεάρχουν.Χαραλάμπους
(1991)Καμιά εμφάνιση,γιατον εφεσείοντα. Γ. Τεονλίδης για 77.Κονζονπη, γιατον εφεσίβλητο. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ. ανάγνωσε την απόφασητου Δικα στηρίου. Με την έφεση αυτή προσβάλλεται απόφασητου Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού με την οποία απέρριψε αίτηση του εφεσείοντα για ακύρωση απόφασης ανάκτησης κατοχής οικίας στη Λεμεσό, οδός Γιαλούσας αρ. 6,που εκδόθηκε ερήμην του εφεσείοντα. 5 Ο εφεσίβλητος είναι ιδιοκτήτης της πιο πάνωπεριγρα φόμενης οικίας,ηοποίαβρίσκεται σε ελεγχόμενη περιοχή. Ο εφεσείων ήτανθέσμιος ενοικιαστής απότο
- Το ενοίκιο ήταν£50.-το μήναπροπληρωτέο. Ο εφεσείων δεν κατέβαλε τα ενοίκια για τους μήνες Δε κέμβριο του 1987, Ιανουάριο, Φεβρουάριοκαι Μάρτιοτου
- Στις 9 Μαρτίου, 1988, ο εφεσίβλητος, με επιστολή του δικηγόρου του, που λήφθηκε από τον εφεσείοντα στις 16 Μαρτίου, 1988, ζήτησε την πληρωμή των οφειλομένων ενοικίων. Ο ενοικιαστής παρέλειψε να πληρώσει οποιοδήποτε ™ ποσό. Στις 19 Απριλίου, 1988, ο εφεσίβλητος καταχώρισε την Αίτηση Αρ. 60/88 με την οποία αξίωσε διάταγμαεξώσεως και/ή ανάκτησης κατοχής της πιο πάνω κατοικίας,για το λόγο ότι ο εφεσείων καθυστερούσε την πληρωμή νόμιμα 25 οφειλομένων ενοικίων, πάνω από 21 ημέρες από την επ;ίδοση της έγγραφης ειδοποίησης, που προβλέπεται στο νόμο. ΗΑίτησηεπιδόθηκε νομότυπα. Ο εφεσείων δεν καταχώρισε Απάντηση όπως προνοούν οι περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί του 30 1983 (Κ. 8(a)). 956 15 1Α.Λ.Δ. Νεάρχουν. Χαραλάμπους Στυλνανίδης, Δ. Στις 27 Οκτωβρίου, 1988, οι διάδικοι με τουςδικηγό ρους τουςπαρουσιάστηκαν ενώπιοντουΔικαστηρίου και ηυπόθεσηαναβλήθηκεστις21Νοεμβρίου,
- 5 10 15 Στις21 Νοεμβρίου,1988, ο δικηγόροςτουεφεσείοντα ζήτησεαναβολήγιανακαταχωρίσειτην Απάντηση. Το Δικαστήριο παρέτεινε το χρόνο καταχώρισηςτης Απάντησης κατά 14 ημέρες καιανέβαλετην υπόθεσηστις 8 Δεκεμβρίου,
- ΔενκαταχωρίστηκεπάλινΑπάντηση καιτοΔικαστήριο όρισετηνυπόθεσηστις22 Δεκεμβρίου, 1988,γιααπόδειξη. Στις22 Δεκεμβρίου, 1988, οεφεσίβλητος καιο δικηγό ρος του ήτανπαρόντες,αλλά ο εφεσείων δεν παρουσιά στηκε, ούτε αντιπροσωπεύτηκεαπόδικηγόρο. Απάντηση δενκαταχωρίστηκε. Οεφεσίβλητος απέδειξετις προυποθέσεις πουπρονοεί ο νόμος για την έκδοση διατάγματος εξώσεως. Το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα εξώσεωςκαι απόφασηγιαπληρωμήτωνοφειλομένων ενοικίων. Ο εφεσίβλητος υπέβαλε αίτηση στο Δικαστήριο για άδεια για έκδοση εντάλματος κατοχής. Ησχετικήάδεια 20 δόθηκεκαιτοένταλμακατοχής εκδόθηκε. Στις28Φεβρουαρίου, 1989,οεφεσείων μεαίτησηζήτη σετονπαραμερισμόκαι/ή ακύρωσητουδιατάγματοςεξώ σεωςπουεκδόθηκεστις22Δεκεμβρίου,
- Σευποστηρικτική ένορκο δήλωση του ισχυρίστηκε ότι 25 δεν όφειλε ενοίκια,γιατί συμφώνησε με τον ιδιοκτήτη να προβεί σε επισκευές, προσθήκες και μετατροπές στην οικίακαινααφαιρέσειήσυμψηφίσει ταέξοδαμεενοίκια πουθαοφείλοντανστο μέλλογιαμεγάλοχρονικό διάστη μα, ανάλογαμε τις δαπάνεςπου θα έκανε. Οι εργασίες 30 έγιναν αντί ποσού £572.-, το οποίο έπρεπε, με βάση τη συμφωνία,νααφαιρεθείκαιήσυμψηφιστεί όπως συμφω νήθηκε. Ωςεκτούτου,δενόφειλε οποιοδήποτεποσόενοι κίου. Οεφεσίβλητοςκαταχώρισεειδοποίησηένστασης. 35 Στηνένορκηδήλωσηπουεπισύναψεστην ένστασητου 957 Στυλιανίόης,Δ. Νεάρχου ν.Χαραλάμπους
(1991)επανέλαβε την μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου, αρνήθηκε ότι έγινε οποιαδήποτε συμφωνία ή ότι ο εφε σείων εδικαιούτονααφαιρέσει ή συμψηφίσει μεταοφει λόμενα ενοίκια οποιαδήποτε δαπάνη, που πιθανό να <έκαμε. Επειδή υπήρξε σύγκρουση ισχυρισμών γεγονότων το Δικαστήριο άκουσε μαρτυρία. Ο εφεσείων κατέθεσε ο ίδιος καικάλεσε μάρτυρατον Ντίνο Νικολάου, οδηγό φορτηγού αυτοκινήτου και γνώ στη διαφόρων άλλων τεχνών. Ο εφεσίβλητος έδωσε μαρ τυρίαοίδιος. Ο μάρτυραςτουεφεσείοντα κατέθεσε ότι προέβηκεσε ορισμένεςεπιδιορθώσεις. Ο αντιπρόσωποςτουιδιοκτήτη τον συνάντησε στο σπίτι καιτου είπε "Σάσεταρε φιλούι καιεγώθατακανονίσωμετονΠανικό1'- (εφεσείοντα). 15 Ο εφεσείων ανέφερε στη μαρτυρία του ότι δεν είχε καμιά γραπτή συμφωνία και ισχυρίστηκε ότι βασίστηκε στηδήλωση τουαντιπροσώπουτου ιδιοκτήτηστονμάρτυ ρα του,ο οποίος ανέφερε ότι θατακανονίσει με τον Πα νικό. Ο αντιπρόσωπος του ιδιοκτήτη αρνήθηκε ότι έκαμε οποιαδήποτε προφορική συμφωνία- αρνήθηκε επίσης ότι είχε οποιαδήποτεσυνομιλία με τον μάρτυρατου ενοικια στήγιαταέξοδα επιδιορθώσεων. ΤρπρωτόδικοΔικαστήριο,αξιολογώντας την ενώπιον 25 τουμαρτυρία,δέχθηκεμόνοότι οαντιπρόσωποςτουιδιο κτήτη είπε στον μάρτυρατου ενοικιαστή τη φράση /'κάμε τις επιδιορθώσεις καιθατακανονίσουμε". Ποτέδενσυμ φώνησε όμως μετον ενοικιαστή,ούτε ανέφερετί θα κανο νίσει, τί θακαλύψει,τίθαπληρώσει. Τογεγονός αυτόσυ- 30 νέβηκε 3 χρόνια πριν την καταχώριση της αίτησης για έξωση καιόμως γιαπερίοδο36 μηνώνοενοικιαστήςπλή ρωνε ταενοίκιαχωρίςναεγείρεικαμιάαπαίτηση. 958 20 1 Α.Α.Δ. 5 Νεάρχου ν.Χαραλάμπους Στυλιανίόης, Δ. Το Δικαστήριο, περαιτέρω ανέφερε ότι, και αν ακόμα πίστευε εξ ολοκλήρου τημαρτυρία τουενοικιαστή καιτου μάρτυρα του, δεν δημιουργείτο εκ πρώτης όψεως νομική υποχρέωσηαφαίρεσηςοποιουδήποτεποσούτων ισχυριζομένων επιδιορθώσεων από τα ενοίκια. Κατέληξε ότι ο εφεσείων δεν έχει εκπρώτηςόψεως υπεράσπισηκαιαπέρ ριψε την αίτησηγιαπαραμερισμόήκαιακύρωσητης Από φασηςτου. Ο εφεσείων παραπονείταιότι το πρωτόδικο Δικαστή10 ριο εσφαλμένα έκαμε ευρήματαεπί της ουσίας τηςυποθέ σεως, αναφορικά με την πληρωμή των καθυστερημένων ενοικίων και εσφαλμένα άσκησε τη διακριτική του εξου σίαγιατηναπόρριψη τηςαίτησηςτου. Η αίτηση ακύρωσης στηρίκτηκε στη Δ.26 θ.14των Κα15 νονισμών ΠολιτικήςΔικονομίας,οι οποίοι έχουνεφαρμο γήμεβάσητον Κανονισμό 11(α)των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών του 1983. ΗΔ.26θ.14έχεΐ:20 "14. Any judgment by default, whether under this Order or under any other of these rules, may in a proper casebe set asideby the Court upon such terms as to costs or otherwise as theCourt may think fit." Ο θεσμός αυτός αντιστοιχεί με τους παλαιούς Αγγλι κούςθεσμούς Ο.XIII Γ. 10και Ο.XXVII Γ. 15. 25 3Q Η κλασσική δικαστική Απόφαση για τους Αγγλικούς Θεσμούς είναι ηEvansv. Bartlam, 1937 2 All E.R. 646. Ο Λόρδος Atkin στησελ. 650 είπε:"I agree that both R.S.C., Ord. 13,r. 10, and R.S.C., Ord. 27, r. 15,give a discretionary power to thejudge in chambers to set aside a default judgment. The discretion is in terms unconditional. The courts,however,havelaid down for themselves rules to guide them in the normal exercise of their discretion. One is that, where the 959 Στυλιανιδης,Δ. Νεάρχουν.Χαραλάμπους
(1991)judgment was obtained regularly, there must be an affidavit of merits, meaning that the applicant must produce to the court evidence that he has a prima facie defence. It was suggested in argument that there is anotherrule,thattheapplicantmustsatisfy thecourtthat 5 there is a reasonable explanation why judgment was allowed to go by default, such as mistake, accident, fraud or the like. I do not think that any such rule exists, though obviously the reason, if any, for allowing judgment andthereafter applying toset it aside is one of 10 the matters to which the court will have regard in exercising its discretion. Iftherewere arigid rulethatno one could have a default judgment set aside who knew at the time and intended that there should be a judgment signed, the two rules would be deprived of most of their 15 efficacy. The principle obviously is that,unless anduntil the court has pronouncedajudgment upon the merits or by consent, it is to have the power to revoke the expression of its coercive power where that has been obtained only by a failure to follow any of the rules of 20 procedure." ΟΛόρδος Bowen,L.J.είπεστησελ. 656:"In a case like thepresent,there is ajudgment,which, thoughby default, is aregular judgment,andtheapplicant must show grounds why the discretion to set it aside 25 should be exercised in his favour. The primary consideration is whetherhehas merits,towhich thecourt shouldpay heed;" Η πιο πάνω απόφαση υιοθετήθηκε καιεφαρμόστηκε στην υπόθεση loannis Kotsapas & Sons Ltd v. Titan 30 Construction & Engineering Company, 1961 C.L.R. 317. (Βλ., επίσης, Costas Christoforou v. Kyriacouilis A. Kyriacoulli
(1963)2 C.L.R 159· Balm Maritime Co. v. BiochemieR.O.S.E.
(1986)1C.L.R.303). Στην υπόθεση Bums v. Kondel [1971] LI. L. Rep. 35 Volume 1, 554 ο Λόρδος Denning, αναφερόμενοςστους νέουςΑγγλικούς ΘεσμούςOrder 13, r. 9, είπε:"We all know thatin theordinary way the Courtdoes 960 1 Λ.Α.Δ. 5 Νεάρχουν. Χαραλάμπους Στυλιανίδης,Δ. not set aside a judgment in default unless there is an affidavit showing a defence on the merits. That does not mean that the defendant must show agooddefence on the merits. He need only show a defence which discloses an arguable or triableissue." Οι βασικές αρχές είναι ότι οι δίκες πρέπει να τελειώ νουν και απόφαση Δικαστηρίου που εκδίδεται κανονικά πρέπει να παραμένει. Τούτο είναι προς όφελος της πολι τείας γενικά και της βεβαιότητας των δικαιωμάτων των 10 πολιτών ειδικά. Ο διάδικος όμως εναντίον του οποίου εκδόθηκε από φασηδεν πρέπει να αποκλείεται από του να παρουσιάσει την υπόθεση του στο Δικαστήριο, εάν έχει "εκ πρώτης όψεως" υπεράσπιση ή "συζητήσιμο θέμα". Οι φράσεις 15 αυτές έχουν ερμηνευθεί στις υποθέσεις Sidnell v. Wilson & Others[1966] 1All E.R. 681, σελ. 686, LandSecurities Pic. v.Receiverfor the MetropolitanPolice District[1983]3 All E.R.254. To Δικαστήριο έχει διακριτικήεξουσία ναπαραμερίσει 20 xctt ή ακυρώσει απόφασηπου εκδόθηκε λόγω παραλείψε ως του διαδίκου να καταχωρίσει την Απάντηση του. Η εξουσία αυτή όμως δεν ασκείται επί ματαίω. Ασκείται υπέρ του αιτητή εάν θα εξυπηρετηθεί χρήσιμος σκοπός επίλυσης διαφορών των διαδίκων στις περιπτώσεις που 25 υπάρχει υπεράσπιση ή συζητήσιμο 'σημείο εκ πρώτης' όψεως. Ένας αιτητής για να επιτύχει πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει λόγος επανοίξεως της διαδικα σίας. Εάν υπάρχει σύγκρουση μεταξύ του αιτητή και 30 οποιουδήποτε προσώπου, το οποίο δίδει ειδοποίηση έν στασης σε σχέση με τα γεγονότα, ο αιτητής ή εκείνο το πρόσωπο πρέπει, κατά την ακρόασητης αίτησης, να είναι έτοιμος να αποδείξει τα γεγονότα στα οποία βασίζεται, στο βαθμόπου φέρει το βάροςτης απόδειξης (Δ.48 θ.4). 35 Το Δικαστήριο ερευνά τα ενώπιον του στοιχεία για να διαγνώσει μόνο εάν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπι ση ήσυζητήσιμο σημείο. Στο στάδιο αυτό δεν υπεισέρχε ται στην ουσία της υπεράσπισης. 961 Στυλιανίδης,Δ. Νεάρχου ν.Χαραλάμπους
(1991)Το πρωτόδικο Δικαστήριο εξέτασε τα ενώπιον του στοιχεία με μοναδικόσκοπό ναδιαγνώσει εάνοεφεσείων είχεεκπρώτηςόψεως υπεράσπιση. Άσκησετη διακριτική τουευχέρειαεναντίοντουεφεσείοντα. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο είναιπολύπροσεκτικόστονα 5 επεμβαίνει στην άσκησητηςδιακριτικήςεξουσίαςκατωτέ ρου Δικαστηρίου. Επεμβαίνουμε στην απόφασητουεάν έχει πλάνη ως προς ταγεγονότα, σφάλμα νόμου ήεφάρ μοσε λανθασμένη αρχή δικαίου ή η απόφαση λήφθηκε χωρίς τοπρωτόδικοΔικαστήριο ναλάβειυπόψητουτους 10 παράγοντεςπου έπρεπε ναλάβει ήέλαβευπόψητου στοι χεία που δεν έπρεπε να λάβει ή αν η απόφασητου στην άσκησητηςδιακριτικήςτουεξουσίας είναικαθαράεσφαλ μένη και, ως εκ τούτου, κατέληξε σε αυτή με εσφαλμένη εκτίμηση των διαφόρων παραγόντων που έπρεπε να λη- ^ φθούν υπόψη. (Βλ., Stylianou v.Stylianou
(1988)1 C.L.R. 520- και Cyprus SulphurandCopperCompany Limitedκαι Άλλοι v.ΠΑΡΛΑΡΑΜΑΑΤΑ., ΠολιτικήΈφεσηΑρ.8287, (Απόφασηδόθηκεστις 30Νοεμβρίου,1990). Δεν έχουμε ικανοποιηθεί ότι, με βάσητακριτήριαπου διέπουν τον έλεγχοτηςάσκησηςτηςδιακριτικήςεξουσίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου από το Ανώτατο Δικαστή ριο,πρέπει ναεπέμβουμε στην προσβαλλόμενηπρωτόδικη δικαστικήαπόφαση. ΗμαρτυρίαενώπιοντουπρωτόδικουΔικαστηρίουκαι 25 όλα τα στοιχεία που κατατέθηκαν από την πλευρά του εφεσείοντα δεν ικανοποιούν την αναγκαία προϋπόθεση για άσκησητης διακριτικής ευχέρειας υπέρτηςακύρωσης τουδιατάγματος εξώσεως. Το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά απέρριψε την αίτηση 30 του εφεσείοντα. Για όλους τους πιο πάνωλόγους ηέφεσηαπορρίπτε ται μεέξοδασεβάροςτουεφεσείοντα. Ηέφεση απορρίπτεταιμεέξοδα. 962