Α.Α.Δ. 25Οκτωβρίου 1991 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ Δ/οτές] ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΙΩΑΚΕΙΜ ΚΟΥΡΣΟΥΜΑ, ΑΝΗΛΙΚΟΣ ΕΚ ΞΥΛΟ ΦΑΓΟΥ ΔΙΑ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ. ΚΗΔΕΜΟΝΟΣ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΣΤΟΥ ΦΙΛΟΥ ΙΩΑΚΕΙΜ ΚΟΥΡΣΟΥΜΑ, Εφεσείων-Ενάγων, ν. ΕΥΡΥΠΙΔΗ ΚΩΣΤΑ ΚΟΣΜΑ (ΝΟΝΗ), Εφεσίβλητον-Εναγομένον. (Πολιτική Έφεση Αρ. 7582). Πολιτική Δικονομία —Δικόγραφα — Ρητή αναφορά στην αιτία αγω γής, αλλά ισχυριζόμενη έλλειψη λεπτομερειών — Δεν επιφέρει απόρριψη **Κ αγωγής. Πολιτική Δικονομία — Δικόγραφα — Λεπτομέρειες — Πρέπει να ζη τηθούν από τον διάδικο — Αν δεν ζητηθούν, είναι δυνατό να προ σαχθεί μαρτυρία για απόδειξη ενός γενικού ισχυρισμού. Πολιτική Δικονομία — Δικόγραφα — Λεπτομέρειες — Μπορεί να ζη τηθούν από διάδικο μόνο αναφορικά με ισχυρισμούς το βάρος της απόδειξης των οποίων έχει ο διάδικος. Αμέλεια — Ισχυρισμός για εφαρμογή της αρχής res ipsaloquitur ή τον άρθρου 52 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 (επι-' κίνδννα αντικείμενα) — Δεν τίθεται θέμα να απαιτηθεί η παροχή λεπτομερειών από τον διάδικο, που προβάλλει τέτοιο ισχυρισμό. Στις 23.11.86, στη Ξυλοφάγου, ο εφεσίβλητος πυροβόλησε με αεροβόλο τον εφεσείοντα και τον τραυμάτισε. Στην αγωγή για αποζημιώσεις, που κίνησε ο εφεσείοντας, αναφερότανρητά η αμέ λεια σαν αιτία αγωγής (ως επίσης και η επίθεση, δυνάμει του άρ θρου 26 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148), αλλά στην έκθεση απαιτήσεωςοι μόνες λεπτομέρειες που δίδοντανήταν αυτές των σωματικών βλαβών του εφεσείοντα, ενώ για την θεμε λίωση της αιτίας αγωγής αναφερότανότι ο εφεσίβλητος "διά της χρήσεως αεροβόλου ετραυμάτισε τον ενάγοντα". Ο εφεσίβλητος ουδέποτε ζήτησε λεπτομέρειες και δεν έφερε ένσταση στην προσα γωγή μαρτυρίας, αλλά ισχυρίσθηκε ότι η αγωγή έπρεπε νααπορρι φθεί διότι δεν είχαν δοθεί οι αναγκαίεςλεπτομέρειες στην έκθεση απαιτήσεως. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού βρήκε ότι πράγματι η μη παροχή λεπτομερειών παρέβαινε τους κανόνες της ορθής δι κογραφίας, έκρινε ότι δεν μπορούσε να εξετάσει μαρτυρίαπου δεν 973 Κουρσουμά ν.Κοσμά
(1991)συνήδε με τα δικόγραφα, και απέρριψε την αγωγή. Προέβη,όμως, σύμφωνα μετην καθιερωμένη πρακτική, σε καθορισμό της αποζη μίωσης πουθα έδιδε, ανδεν είχε κρίνει απορριπτέα την αγωγή,σε ΛΚ1.470. 5 Αποφασίσθηκε ότι (α) Εφόσο στην έκθεση απαιτήσεως αναφερότανρητά ηαμέ λεια σαν αιτίααγωγής, η αγωγή δεν μπορούσε νααπορριφθείγια μή παροχή λεπτομερειών. Το θέμα έπρεπε να είχε αντιμετωπισθεί μεαίτησηγιαπεραιτέρωκαικαλύτερες λεπτομέρειες. (β)Υποχρέωση γιαπαροχήλεπτομερειών δενυπάρχεισε περίπτώσεις όπου το βάρος απόδειξης του συγκεκριμένου γεγονότος το φέρει η άλλη πλευρά. Κατάσυνέπεια, σε περιπτώσεις όπου ο ενάγων βασίζεται'στην αρχήres ipsa loquitur ή στο άρθρο 52 του Κεφ. 148 (επικίνδυνα αντικείμενα) δεντίθεταιθέμαλεπτομερειών. ^ (γ) Ακόμα και με την υπόθεση ότι ο εφεσείων όφειλε να είχε 15 δώσει λεπτομέρειες, το ζήτημα είχε χάσει την όποια σημασία του εξαιτίας των χειρισμών του εφεσίβλητου καιτης στάσης του μέχρι και το τέλος τηςδίκης,δηλ.την μή υποβολήαίτησηςγια περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες, την καταχώρηση της υπεράσπισης όπου ειδικάαρνήθηκεότι ήταναμελής καιτην αποδοχήπροσάγω- 20 γής μαρτυρίαςχωρίς καμμία ένοταση. (δ) Εφόσο το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε αξιολογήσει τημαρ τυρία και είχε προβεί σε ευρήματα, και επίσης είχε καθορίσει την αποζημίωση που θα έδιδε αν δεν είχε κρίνει απορριπτέα την αγωγή, το Εφετείο μπορούσε να διεκπεραιώσει την υπόθεση και δενχρειαζόταν επανεκδίκαση. 25 Ηέφεσηεπιτράπηκε με έξοδα. Εκδό θηκε απόφαση νπέρ του εφεσείοντα γιαΛΚ 1.470, πλέον έξοδα. 30 Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Stavrinou v.Asproghenis
(1985)1C.L.R. 341· Fowlerv.tanning [1959] 1 All E.R. 290 Letang v. Cooper[1964] 2All E.R. 929Kcmsley v. FootandOrs [1951]2 K.B.34Fasili andOthers v. "Sun boat"
(1984)JC.L.R. 679Inre PclmacoDevelopmentLtd.
(1991)1Α.Α.Λ.246KouliasV. Folydoridcs andOthers
(1969)1C.L.R. 616Kapatais v.TheLondon &Lancashire Ins. Co. Ltd., 24 C.L.R. 66- 974 35 1 Α.Α.Δ. Κουρσουμά ν. Κοσμά Kyriacou v.Licences andGeneral Insurance Co. Ltd.
(1969)1 C.L.R. 505Tomlinson v.L.M.S. Ry Co. [1944] 1 All E.R. 53T Manoli v.Evnpidou
(1968)1C.L.R. 9& 5 Christodoulou v. Mcnikou andOthers
(1966)1C.L.R. IT Mains andOthers
(1984)1C.L.R. 642Dean and Chapter of Chester v. SmeltingCorporation Ltd. [1902] W.N. 5-85L.T. 67. Έφεση. 10 Έφεση από τον ενάγοντα κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας (Λαούτας, Α.Ε.Δ.) που δόθηκε στις 25 Ιανουαρίου, 1988 (Αρ. Αγωγής 1186/ 87) με την οποία η αγωγή του για αποζημιώσεις λόγω τραυματισμούτουαπότον εναγόμενο μεαεροβόλοαπορ15 ρίφθηκε. Ν.Οικονόμου, γιατον εφεσείοντα. Γ.Παναγή,γιατον εφεσίβλητο. Cur. adv. vult. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Δ.:Τηναπόφαση του Δικαστηρίου 20 θαδώσει οδικαστήςκ.Κωνσταντινίδης. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣΔ.: Τις πρωινές ώρες της23 Νο εμβρίου 1986 στην Ξυλοφάγου,οεφεσίβλητος πυροβόλησε με αεροβόλο και τραυμάτισε τον εφεσείοντα. Ο εφεσείων διεκδίκησεαποζημιώσεις. 25 Στηνέκθεση απαιτήσεωςη διατύπωσητωνόσωνσχετί ζονταν μεταγεγονότα πουσυνδέονταν μετο αγώγιμοδι καίωμα του εφεσείοντα έγινε με τρόπο λακωνικό. Πέρα απότηνεπίκλησηδιαζευκτικώναιτιώναγωγής, σημειώνε ται μόνο ότι ο εφεσίβλητος "διατης χρήσεως αεροβόλου 30 ετραυματισε τον ενάγοντα με συνέπεια ούτος να υποστεί σημαντικές βλάβες και απώλειες και να ζημιωθεί". Από 975 Κων/δης,Δ. Κουρσουμάν.Κοσμά
(1991)τις λεπτομέρειες των σωματικών βλαβών του εφεσείοντα που ήταν οι μόνες λεπτομέρειες που περιλήφθηκαν στην έκθεσηαπαιτήσεως,προκύπτει,έστω έμμεσα,πως ο τραυ ματισμός τουεφεσείοντα έγινεαπόσφαιρίδιο. Το πρωτόδικο Δικαστήριο διέκρινε στην έκθεση απαι- 5 τήσεως δυο διαζευκτικές αιτίες αγωγής. Εκείνη του εκ προθέσεως τραυματισμού που σύμφωνα με τηναπόφαση ανάγεται στο αστικό αδίκηματης επίθεσης κατάτοάρθρο 26 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148 και εκείνητηςαμέλειας στην οποίαη έκθεση απαιτήσεως ανα- ™ φέρεται ρητά. Ot διάδικοι δεν έχουν αμφισβητήσει ενώ πιον μαςτην ορθότητα αυτής της ταξινόμησης καιτο ζή τημααυτόδεθαμας απασχολήσει. Σύμφωνα με την πρωτόδικη απόφαση, ηεπίκληση του αστικούαδικήματοςτηςεπίθεσης, μετον τρόποπουέγινε, 1 5 προϋπόθετε απόδειξη πως στόχος του εφεσίβλητου, τη στιγμή που πυροβολούσε, ήταν ο εφεσείων. Ούτε αυτήη προσέγγιση αποτέλεσε αντικείμενο των λόγων της έφεσης και δεν χρειάζεται ναασχοληθούμε με όσα θαμπορούσαν να σχετίζονται με την υποκειμενική υπόσταση του αστι- 20 κού αδικήματος της επίθεσης. Το πρωτόδικο δικαστήριο αξιολόγησε τη μαρτυρίακαιμεβάσηταευρήματατουκα τάληξε πως,ως πραγματικόγεγονός, οεφεσίβλητος δεση μάδεψε τον εφεσείοντα αλλά το φανάρι της μοτοσυκλέττας του και πως δεν είχε πρόθεση να τον τραυματίσει. 25 Συνεπώς, σύμφωνα με την απόφαση,δεν αποδείχθηκε η επίθεση. Παρά το γεγονός ότι υποστηρίχθηκε με τους λόγους της έφεσης πως εσφαλμένα το πρωτόδικο Δικαστήριοκα τάληξε πως δεν αποδείχθηκε πρόθεση, δεν αναπτύχθηκε 30 ενώπιον μαςοποιαδήποτεσχετική επιχειρηματολογία. Δεν έγινε εισήγησηως προς οποιασδήποτε μορφής εσφαλμένη νομική καθοδήγηση ούτε παραπεφθήκαμεσε κάτι πουθα μπορούσε να δείξει ότι ηπρωτόδικηαπόφασηστο σημείο αυτό ήταν λανθασμένη. Το γεγονός ότι ο πρωτόδικος δι- 35 καστής δέχθηκε τη μαρτυρία του εφεσίβλητου καιαπόρρι ψε τη μαρτυρία του εφεσείοντα δεν έχεικανγίνει αντικεί976 1 Α.Α.Δ. Κουρσουμά ν.Κοσμά Κων/δης,Δ. μενολόγου έφεσης. 5 Ο λόγος της έφεσης που αναφέρεται στο μέρος της απόφασης του Δικαστηρίου σχετικά με την αποτυχίατου εφεσείοντα να αποδείξει ότι υπήρξε το θύματουαστικού αδικήματοςτηςεπίθεσηςαποτυγχάνει. Το κεντρικό σημείο της επιχειρηματολογίας τουδικη γόρου του εφεσείοντα ήτανο χειρισμός πουέγινε απότο πρωτόδικοΔικαστήριο αναφορικά μετηναμέλεια ωςδια ζευκτική αιτία αγωγής. Το πρωτόδικο Δικαστήριο μετά 10 την αναφοράστο αστικό αδίκηματης επίθεσης σημείωσε τα ακόλουθα: 15 20 25 30 25 "Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι ηθερα πεία στην οποία δικαιούταιο ενάγοντας θαέπρεπενα εδράζεται στην αμέλεια. Αυτός ο ισχυρισμός υπάρχει στην έκθεση απαιτήσεως. Εκεί αναφέρεταιότι οτραυ ματισμός προήλθε λόγω αμέλειας του εναγομένου. Είναι όμως νομολογιακά αποδεκτόότι δεν είναιαρκε τόνααναφερθείσταδικόγραφαότι οεναγόμενος ενήρ γησε με αμέλεια και επροκάλεσε στον ενάγονταζημιά. ©α πρέπει να καθοριστούν τέτοια γεγονότα που να υποδηλούν ότι η ισχυριζόμενη αμέλεια συνίστατο στην καταστρατήγησητου καθήκοντοςπου όφειλε στον ενά γοντα.Δεν συμφωνώμετη θέσητουδικηγόρουτουενά γοντα ότι η παρούσα υπόθεση δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις που υπάρχει υποχρέωση να δίδονται λεπτομέρειες στα δικόγραφα.Υποστήριξε πως τέτοιες λεπτομέρειες δίδονταιεάνκαι εφόσον ζητηθούν.Οπως είπα και προηγουμένως τέτοιος ισχυρισμός δεν είναι βάσιμος. Ο ενάγοντας παρέβητους κανόνες της ορθής δικογραφίαςκαι εφόσο ηπαρατυπία αυτήδενδιορθώ θηκε με την πρέπουσα διαδικασία δηλ, με την τροπο ποίηση,τοΔικαστήριο αδυνατείνααξιολογήσει μαρτυ ρία που μπορεί να υπάρχει αλλά δεν συνάδει με τα δικόγραφα. (Βλέπε Stavrinou v. Asproghenis
(1985)1 CLR 341).Όπωςείναιδιατυπωμένηη έκθεση απαιτήσε ως στην παρούσα της μορφή,το Δικαστήριο, δεν έχει άλλη εκλογή, παρά τη συμπάθεια προς τον ενάγοντα, 977 Κων/δης,Δ. Κονρσουμάν.Κοσμά
(1991)νααπορρίψει τηναγωγή." Ο δικηγόρος του εφεσίβλητου υποστήριξε ενώπιον μας, όπως και πρωτόδικα, πως με βάση την υπόθεση Fowler v. Lanning [1959] 1All E.R.290* δεν υπήρχε διέ ξοδος άλλη απότην απόρριψητης αγωγής.Δεν μπορούμε 5 να συμφωνήσουμε. Στην υπόθεση Fowlerv. Lanning ο μόνος ισχυρισμός πουπεριεχόταν στην Εκθεση Απαιτήσε ως ήταν η φράση "ο εναγόμενος πυροβόλησε τον ενάγο ντα". Ο εναγόμενος, με την υπεράσπιση του, έθεσεθέμα ανυπαρξίας αιτίαςαγωγής και το ζήτημα συζητήθηκε ως 10 προκαταρκτικό νομικό σημείο. Εφόσον δεν προβαλλόταν ισχυρισμός για ύπαρξηπρόθεσης εκ μέρους του εναγομέ νου και δεγινόταν αναφορά στην αμέλεια ως αιτίας αγω γής και ταυτόχρονα δεν εξειδικεύονταν γεγονότα πουθα μπορούσαν να θεωρηθούν ότι εγείρουν θέμα αμέλειας 15 έστω καιανδεν είχεχρησιμοποιηθεί οόρος, αποφασίστη κε πως η έκθεσηαπαιτήσεως δεν αποκάλυπτεαιτίααγω γής. Παρεμβάλλουμε πως το αποτέλεσμα τηςδιαδικασίας δεν ήτανηαπόρριψητης αγωγής.ΤοΔικαστήριο περιορί στηκε στην παραχώρησηάδειαςγιατροποποίησητηςεκθέ σεωςαπαιτήσεως. Η διαφορά της πιο πάνω υπόθεσης με την παρούσα είναι φανερή. Στηνπαρούσαυπόθεση,ηέκθεση απαιτήσε ως πέρααπότον ισχυρισμό γιατραυματισμότου εφεσείο ντα με αεροβόλο πουχρησιμοποίησε ο εναγόμενος, ρητά 30 καταλογίζει στον εναγόμενο αμέλεια. Θαπροσθέταμε εδώ πως ηδιάγνωση πως ηέκθεσηαπαιτήσεως δεναποκαλύ πτει αιτίααγωγήςκαιη απόφασηγιαπαραμερισμότηςδι καιολογείται μόνο σε καθαρές και φανερές περιπτώσεις και εφόσο κρίνεται ότι το δικόγραφο είναι αναντίλεκτα 35 ανυπόστατο. (Βλ. Kemsley v. Foot andOrs [1951]2 Κ.Β. 34 -1952 Appeal Cases437, Fasiliandothers v. "Sun Boat"
(1984)1CLR 679, InRePelmaco Development Ltd
(1991)1Α.Α.Δ.
- *Βλ.επίσης Letangv. Cooper[1964]2All ER
- 978 1 Α.Α.Δ. Κονρσουμά ν.Κοσμά Κων/δης, Δ. Όμως, όπως σαφώς προκύπτει απότην απόφαση του πρωτόδικουΔικαστηρίου,καιδενέχειαμφισβητηθείη ορ θότητατηςαπότον εφεσίβλητο,η αγωγή δεν απορρίφθηκε επειδή ο εφεσείων δεν επικαλείτο την αμέλεια ως αιτία. 5 Το πρωτόδικο Δικαστήριο επισήμανε τη διαφοράμεταξύ τηςπαρούσας υπόθεσης καιτηςFowlerv. Lanning(ανωτέ ρω) και δέχθηκε πως εγειρόταν ως επίδικοτο ζήτηματης αμέλειαςαφούγινόταν ρητή αναφοράσ' αυτήστηνέκθεση απαιτήσεως. Απόρριψε την αγωγήγιατί η αναφοράστην 10 αμέλειαδενσυνοδευόταν απότιςαναγκαίες λεπτομέρειες. ,c 20 25 30 Προκύπτει πως το πρωτόδικο Δικαστήριο εξομείωσε τις επιπτώσεις απότην έλλειψηλεπτομερειών με εκείνες από την ανυπαρξία αιτίαςαγωγής. Ηαπόρριψητηςαγω γής ήτανσυνέπεια της αντίληψης πως ηέλλειψηλεπτομερειών ήτανμοιραίαγια την τύχη της αγωγής παρά τογε γονός ότι, όπως αναφέρθηκεστο ΠρωτόδικοΔικαστήριο, εγειρόταν ως επίδικοτοθέματηςαμέλειας.Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με αυτήτην προσέγγιση. Ηπαροχήλε πτομερειών προϋποθέτειτηνύπαρξη αιτίαςαγωγήςωςτο αναγκαίο υπόβαθρο για τηνστήριξη μιαςαπαίτησης. (Βλ. Bullen andLeake12η έκδοση σελ. 112 - 113.) Αντί άλλης ανάλυσης, θα παραπέμψουμε στη χαρακτηριστική περί πτωσητηςυπόθεσης Fasiliandothers v. "Sun boat"(ανωτέ ρω).ΣτηνυπόθεσηεκείνηείχευποβληθείαίτησηγιααπόρQ1^ τ1Ίζ αγωγής, μεταξύ άλλων, και επειδή δεν περιέχοντανστο δικόγραφοαναγκαίεςλεπτομέρειες. Απο φασίστηκε πως εφόσο αποκαλυπτόταναιτία αγωγής, το ελάττωμα της μήεξειδίκευσης λεπτομερειών δεν μπορού σε νααντιμετωπιστεί με αίτησηγιααπόρριψηάλλα με αίτησηγιαπεραιτέρωκαικαλύτερες λεπτομέρειες. Ο δικηγόρος του εφεσείοντα υποστήριξε πως στην πραγματικότητα ο εφεσείων δεν είχε καν υποχρέωση να δώσει λεπτομέρειες στην υπόθεση αυτή. Εισηγήθηκε ότι η υποχρέωση γιαπαροχήλεπτομερειών είναι συνάρτηση με 35 τοζήτηματου βάρουςτηςαπόδειξης.Τίθεται θέμαλεπτο μερειών μόνοσεσχέσημεθέματαταοποίαοενάγωνοφεί λει να αποδείξει αν πρόκειται να πετύχει. Στην παρούσα υπόθεση, εξήγησε, ενόψει των ισχυρισμών του ενάγοντα που περιέχονταν στην έκθεσηαπαιτήσεως,θα έπρεπε να 979 Κων/δης,Δ. Κουρσουμάν.Κοσμά
(1991)θεωρηθεί ότιτοβάρος τηςαπόδειξης ήταν στους ώμους του εναγομένου κατ'εφαρμογή είτε τουάρθρου 52 του Κεφ. 148πουαναφέρεταιστο θέμασεσχέσημεζημιά που προκαλείται απόεπικίνδυνο αντικείμενο όπως πρέπεινα θεωρηθεί ότι είναι το αεροβόλο είτε τουάρθρου 55 του 5 ίδιουνόμουπουενσωματώνει τηναρχήres ipsaloquitur. Ηθεωρητική βάσητηςεισήγησης είναι ορθή.Τοθεμε λιωμένο απότη νομολογία* πως η επίκληση του αστικού αδικήματος τηςαμέλειας πρέπει νασυνοδεύεται από λε πτομέρειες,είναισυνέπειατουγεγονότος ότι,γενικά,εκεί- ίο νος που επικαλείται την αμέλεια οφείλει και νατην απο δείξει. Ακολουθεί πως δεν δικαιολογείται νατίθεταιθέμα λεπτομερειών που θα πρέπει ναδώσει ο ενάγονταςόταν τοβάροςτηςαπόδειξηςτηςέλλειψηςαμέλειαςτοεπωμίζε ται ο εναγόμενος. Επισημαίνεται πωςστις περιπτώσεις 15 που ο ενάγων επικαλείται τηναρχή res ipsa loquiturθα ήταν εντελώς μάταιονααναμένεταιαπόαυτόνναεξειδι κεύσει λεπτομέρειες αμέλειας όταν,σύμφωνα μετην υπό θεση του,τα γεγονότα δεν βρίσκονται στη σφαίρατης δικής τουγνώσης. Βλ. Bullen andLeake(ανωτέρω) σελ. 20 683 κ.επ., Fowler v. Lanning(ανωτέρω), Andreas S. Kapataisv. TheLondon & Lancashire Ins. Co. Ltd., 24 C.L.R. 66, Charalambos Kyriakou v. Licences & General Insurance Co. Ltd
(1969)1C.L.R.505, Speiseron Res Ipsa Loquiturσελ. 158, κ.επ.,Δ.19κ.23τωνΚανονισμών περί 25 Πολιτικής Δικονομίας. Έχομε όμως αναφερθεί μόνο στηθεωρητική βάση της εισήγησης του δικηγόρου τουεφεσείοντα γιατί, έχοντας υπόψηταπεριστατικάτης υπόθεσης,θαήταν πλεονασμα τικό ναεξετάσουμε ανηέκθεση απαιτήσεως περιείχε το 30 υπόβαθροτωνγεγονότων η απόδειξη των οποίωνθαθεμε λίωνε ευθύνη τουεφεσίβλητου εξαμελείας εκτός αν εκεί νος αποδείκνυε το αντίθετο. Καιμε τηνυπόθεση ότιο εφεσείων θα έπρεπε ναείχε συμπεριλάβει λεπτομέρειες *Bullen andLeake 12ηέκδοσησελ. 122,PetrosKoulias v. Ioannis Chr.Polydoridesandothers
(1969)1CLR616. 980 1 Α.Α.Δ. Κουρσουμά ν.Κοσμά Κων/δης,Δ. της κατ'ισχυρισμόν αμέλειας του εφεσίβλητου, τοζήτημα είχε οριστικά χάσει την όποια σημασία του εξαιτίαςτων χειρισμών του εφεσίβλητου και της στάσης του μέχρι και το τέλος της δίκης. Ο Εφεσίβλητος κάθε άλλο παρά αι5 σθάνθηκε πως χρειάζονταν οποιεσδήποτε λεπτομέρειες. Καταχώρισε την υπεράσπιση του ειδικά αρνούμενος ότι υπήρξε αμελήςκαιέδωσετην εκδοχήτουωςπροςτηνεξέ λιξητωνγεγονότων. Ήτανέξωαπόκάθελογική στοτέλος τηςακρόασηςκαιαφούπροσάχθηκε μαρτυρίακαιαπότις δυο πλευρές χωρίς οποιαδήποτε ένσταση, να προβάλλει 10 τον όψιμο ισχυρισμό οτι βρέθηκε μπροστά σε οποιαδήπο τε έκπληξη είτε ότι επηρεάστηκε με οποιοδήποτε τρόπο επειδή η έκθεση απαιτήσεως δεν περιείχε λεπτομέρειες. Πολύ λιγότερο να αξιώνει την απόρριψη της αγωγήςγια 15 το λόγοαυτό.Υπάρχουν στηνομολογία περιπτώσεις που ανάλογοι χειρισμοί διαδίκουθεωρήθηκαν ότι δενάφηναν περιθώρια για εκ των υστέρων εισήγησηπως οι γραπτές προτάσεις δεν περιείχαν, όχι απλώς λεπτομέρειες αλλά και συγκεκριμένο επίδικο θέμα. (Βλ. Tomlinson v. L.M.S. 2 0 Ry Co [1944]1All ER 537, Evripides Κ. Manoli v. Kypros Evripidou
(1968)1C.L.R.90, Tessi Christodoulou v. Nicos Sawa Menikou and others
(1966)1 C.L.R. 17, Makn v. Makrisandothers
(1984)1 C.L.R.642). Όμωςείναικαιειδικάθεμελιωμένο ότι οδιάδικοςπου 25 παραλείπει να υποβάλει αίτηση για λεπτομέρειες θεωρεί ται ότι έχει παραιτηθείαπόαυτές έτσι που να μή μπορεί κατάτηδίκηνααποκλείσει τηνεισαγωγή μαρτυρίαςπρος υποστήριξη κ'άποιου γενικού ισχυρισμού. (Βλ. Dean and Chapter of Chesterv. Smelting Corporation Ltd [1902] 30 w.N.5 -85 L.T. 61,Bullen andLeake (ανωτέρω) σελ. 114, AnnualPractice 1958 σελ. 460 AnnualPractice 1988 Τόμος Ισελ. 287. Γιατουςπιοπάνωλόγους,η καθοδήγησητουπρωτόδι κουΔικαστηρίου ως προςτις αρχές που διέπουν τοθέμα 35 ήτανλανθασμένηκαιηαπόφασητουπρέπει να παραμερι στεί.ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο όφειλε ναείχεαποφασίσει και σε σχέση με την αμέλεια που ήταν και αυτή επίδικο θέμα. 981 Κων/δης, Δ. Κουρσουμάν. Κοσμά
(1991)Εγείρεται ζήτημα ως προς το κατάπόσο ηπαράλειψη του πρωτόδικου Δικαστηρίου πρέπει να οδηγήσει σε δια ταγή για επανεκδίκαση. Κάτω από τις συνθήκες τηςπα ρούσας υπόθεσης κρίνουμε ότι αυτό αντενδείκνυται. Το πρωτόδικοΔικαστήριο αξιολόγησε τημαρτυρία καικατά- 5 λήξεσε συγκεκριμένο εύρημαως προς ταγεγονότα.Εκεί νο που είχε απομείνει ήτανηεξαγωγήτουαναγκαίου συ μπεράσματος πάνωστη βάσητων γεγονότων εκείνων. Το εφετείο έχει την ίδια δυνατότητα με το πρωτόδικοΔικα στήριο να εξάξει τα αναγκαίασυμπεράσματα πάνω στη 10 βάση τωνπρωτογενών γεγονότων καιαυτόθαπράξουμε. Μεβάσητους ισχυρισμούς του ίδιουτου εφεσίβλητου, τα γεγονότα που οδήγησαν στον τραυματισμό του εφε σείοντα όπως τα συνόψισε το πρωτόδικο Δικαστήριο, ήτανταακόλουθα: ,<- "Μετάαπότηνκαταδίωξη τουφίλουτου(τουεφεσί βλητου) από τους άγνωστους μοτοσυκλεττιστές οενα γόμενος (εφεσίβλητος) μπήκε στο σπίτι του καιαφού πήρε το αεροβόλο επέστρεψε και κάτωαπότησύγχιση και αναστάτωση πυροβόλησε κατά της μοτοσυκλέττας 20 τουενάγονταμεσκοπόνατον εκφοβίση, σημαδεύοντας το εμπρόσθιο φανάρι. Όπως υπάρχει μαρτυρία την οποίααποδέχομαιτηστιγμήεκείνη επικρατούσεσκοτά δι." 2 Κάτω απόαυτές τις συνθήκες το αναπόφευκτοσυμπέ- ^ ρασμα είναι πως ο εφεσίβλητος υπήρξε αμελής. Με τον εφεσείοντα πάνωστη μοτοσυκλέττα, ήτανεντελώςασύνε το για τον εφεσίβλητο να πυροβολήσει και μάλιστα μέσα στοσκοτάδι, στοχεύονταςτοφανάριτης μοτοσυκλέττας. Το πρωτόδικο Δικαστήριο παρά την απόφασητου για 30 απόρριψη της αγωγής, ορθά καθόρισε το ύψος των ειδι κώνκαιγενικών αποζημιώσεωνστις οποίες θα εδικαιούτο ο εφεσείων ανπετύχαινε.Το συνολικό ποσό ανέρχεται σε £1.470.Δεν έχειαμφισβητηθείη ορθότητααυτούτου υπο λογισμούκαι εκείνο πουαπομένει είναι η έκδοσηαπόμας 35 τηςανάλογης απόφασης. 982 1 Α.Α.Δ. Κουρσουμά ν.Κοσμά Κων/δης,Δ. Ηπρωτόδικη απόφασηπαραμερίζεται. Εκδίδεταιαπό φασηυπέρ του εφεσείοντα και εναντίον του εφεσίβλητου για £1.470. Τα έξοδα της πρωτόδικης διαδικασίας και αυτής ενώπιον μας επιδικάζονται υπέρ του εφεσείοντα καιεναντίον του εφεσίβλητου. Ηέφεσηεπιτρέπεταιμεέξοδα. 983