(1991)14 Νοεμβρίου,1991 [ΠΙΚΗΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στές] ΟΔΥΣΣΕΑΣ Θ.ΙΩΑΚΕΙΜ, Εφεσείων-Ενάγων ν. ΧΡΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΙΔΗ, Εφεσίβλητον-Εναγόμενου. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 7674). Έφεση — Εκτίμηση αξιοπιστίας μάρτυρα —Ανάγεται στην αρμοδιό τητα τον πρωτόδικου Δικαστηρίου — Εισήγηση κατ' έφεση ότι είναι εσφα).μένη ήαδικαιολόγητη αναμένεται να υποστηρίζεται με πολύ πειστικά επιχειρήματα — Γι αυτό πρέπει να γίνεται μετά από πολλή περίσκεψη και ναχρησμοποιείται με περισσή φειδώ. Ο εφεσείων κίνησε αγωγήεναντίον του εφεσίβλητου για ποσό ΛΚ 2.000 που, όπως ισχυρίσθηκε, του είχε δανείσει, και για το οποίο ο εφεσίβλητος του είχε υπογράψει δύο συναλλαγματικές των ΛΚ 500 η κάθε μια,και τρεις επιταγές, μία για ΛΚ 500 και δυογιαΛΚ250ηκάθεμια.Οεφεσίβλητος παραδέχθηκεότι είχε εκδόσει τις επιταγές και τις συναλλαγματικές αλλά ισχυρίσθηκε ότι είχε πάρει μόνο ΛΚ 1.000, γιατις επιταγές,καιότι είχε εκδόσει τις συναλλαγματικές για τραπεζική διευκόλυνση του εφεσείοντα. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, σαν θέμα αξιοπιστίας, αποδέχθηκε την μαρτυρία τουεφεσίβλητου,παραθέτονταςκαισειρά λόγων πουεν δυνάμωναντηνκρίσητου,καιεξέδωσε απόφασηυπέρτουεφεσείο νταγια ΛΚ 1.000 μόνο. 5 10 15 Αποφασίσθηκε ότι (α)Έχει επανειλημμένα τονιστεί απότο Ανώτατο Δικαστήριο πως η εκτίμηση της αξιοπιστίας ενός μάρτυραανάγεται στηναρ μοδιότητα του πρωτόδικουΔικαστηρίου. Εισήγηση κατ'έφεσηπως ηγενομένη εκτίμηση είναι εσφαλμένη ήαδικαιολόγητη αναμένεται ναυποστηρίζεται με πολϋ πειστικά επιχειρήματα. Γι'αυτόκαιπρέ πει να γίνεται μετά από πολλή περίσκεψη και ναχρησιμοποιείται μεπερισσήφειδώ. (β) Στην κρινόμενη έφεση όχι μόνο τέτοια επιχειρήματαδεν είχαν προβληθεί,αλλά το πρωτόδικοΔικαστήριο είχε αξιολογήσει ορθά τη μαρτυρίακαι τα ευρήματατου δεν ήσαν αυθαίρετα αλλά συμφωνάμ'αυτή. Ηέφεσηαπορρίφθηκε μεέξοδα. 996 20 25 1 Α.Α.Δ. Ιωακείμν.Ιωαννίδη ΥπόΟεσΐ] που αναφέρθηκε: Papadopoulos v.Stavrou
(1982)1C.L.R.
- Έφεση. 5 Έφεση από τον ενάγοντα κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Σούπασιης, Ε.Δ.) που δόθηκε στις 7 Ιουνίου, 1988 (Αρ. Αγωγής 7746/83)με την οποία εκδόθηκε απόφαση υπέρ του για το ποσό των £1.000-. Κ. Μελάς χαι Χρ. Δημητρίου (κα), γιατον εφεσείοντα. 10 Ξ.Σνλλονρης, γιατον εφεσίβλητο. ΠΙΚΗΣ, Δ: Την ομόφωνη απόφασητου Δικαστηρίου θαδώσει οδικαστής Αρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Η αγωγή του ενάγοντος - εφεσείοντος εναντίον του εναγομένου - εφεσίβλητου ήταν για 15 ποσό £2.000, το οποίο ο εφεσείων ισχυρίστηκε πως έδωσε ως δάνειο στον εφεσίβλητο. Για το επίδικοδάνειουπέγρα ψε στις 18.9.75 δύοσυναλλαγματικές, για£500 ηκάθεμια, πληρωτέες στις 20.12.75 και 30.12.75 αντίστοιχα. Τουπό λοιπο ποσό δόθηκε με 3 επιταγές, ημερομηνίας 21 10.75, 20 12.1.76 και 24.1.76, η μεν πρώτη των £500 και οι υπόλοι πες δυοτων £250η κάθεμια. 25 Ο εφεσίβλητος αρνήθηκε ότι ο εφεσείων του δάνεισε £2.
- Δέχθηκε όμως πως πήρε £1.000 με τις 3 επιταγές. Αναγνώρισε επίσης πως υπέγραψετις 3 συναλλαγματικές. Ηεκδοχή του όμως αναφορικάμε αυτές ήτανπως τις εξέ δωσε προς όφελος του εφεσείοντος για τραπεζικήδιευκό λυνση του και ότι στην πραγματικότητα δεν πήρε το ποσό που αναγράφεται σεαυτές. Το πρωτόδικο Δικαστήριο άκουσε κατά τηνακροαμα30 τική διαδικασία τις εκ διαμέτρου αντίθετες εκδοχές των διαδίκων και κατέληξε στο συμπέρασμα πως ο εφεσίβλη997 Αρτεμίδης,Δ. Ιωακείμν. Ιωαννίδη
(1991)τος έλεγε την αλήθειαως προς τα πραγματικάγεγονότα, της ομολογουμένως ιδιάζουσας αυτής δοσοληψίας, και εξέδωσε απόφασηυπέρ του εφεσείοντος για το ποσότων £1,000μόνο. Ο δικηγόρος του εφεσείοντος προσπάθησε να μας πείσει πωςοι λόγοι πουέδωσε τοπρωτόδικοΔικαστήριογια νααποδεχθείτην εκδοχήτουεφεσίβλητου δενυποστηρίζο νταναπότην ενώπιοντου μαρτυρία. 5 Όπωςαναφέρειστηναπόφασητουοπρωτόδικοςδικα στής, η εκτίμηση του γιατην αξιοπιστία του εφεσίβλητου 10 "ενισχυόταν", γιαναχρησιμοποιήσουμε την ίδιαλέξη που χρησιμοποίησε ο δικαστής,από τους λόγους πουπαραθέ τει σε 4 ξεχωριστές παραγράφους της απόφασης του. Είναι οι λόγοι αυτοί,πουεπιχείρησε οδικηγόρος τουεφε σείοντος να μας πείσει πως δεν υποστηρίζονταν από τη 15 μαρτυρία που δόθηκε. Διευκρινίζουμε αμέσως πως η φράσηστην απόφασητου Δικαστηρίου "ηαξιοπιστίατου εναγομένου ενισχύεται και από τους πιο κάτω λόγους" δεν χρησιμοποιήθηκε μετηνομική έννοια πουέχει οόρος "ενισχυτική μαρτυρία" στο Ποινικό ή Αστικό Δίκαιο. 20 Αυτό που λέει ο πρωτόδικος δικαστής είναι πως ηκρίση του για την αξιοπιστία του εφεσίβλητου ενδυναμωνόταν από τα συμπεράσματα και τους επαγωγικούς συλλογι σμούς που παραθέτει στις 4 ξεχωριστές παραγράφους στην απόφασητου. 25 Έχει επανειλημμένα τονιστεί από το Ανώτατο Δικα στήριοπωςη εκτίμησητηςαξιοπιστίαςενός μάρτυρα ανά γεται στην αρμοδιότητατουπρωτόδικουΔικαστηρίου.Ει σήγηση κατ' έφεση πως η γενομένη εκτίμηση είναι εσφαλμένη ήαδικαιολόγητηαναμένεταιναυποστηρίζεται 30 μεπολύ πειστικά επιχειρήματα.Γι'αυτόκαιπρέπει ναγί νεται μετά απόπολλή περίσκεψη και να χρησιμοποιείται μεπερισσήφειδώ. Στην κρινόμενη έφεση ο δικηγόρος απέτυχεστοσοβα ρό αυτό εγχείρημα. Πρόσθετα όμως κι' εμείς έχουμε τη 35 γνώμηπωςη κρισιολογία τουΔικαστηρίου γιαναυποστη998 1 Α.Α.Λ. Ιωακείμν. Ιωαννίδη Αρτεμίδης, Δ. ρίξει τα ευρήματατουκαιτην αξιολόγηση τηςμαρτυρίας είναι νομικά ορθή. Συγκεκριμένα, ο δικαστής αναφέρει πως, ενώ οι δύοσυναλλαγματικές κατατέθηκαν στηντρά πεζα από τον εφεσείοντα για να προεξοφληθούν, εντού5 τοις δεν είχαν τιμηθεί από τον εφεσίβλητο. Ο εφεσείων όμως δεν πήρε οποιαδήποτε δικαστικά μέτρα εναντίον του.Οδικαστής παρατηρείεπίσης πως στην έκθεση απαι τήσεως οενάγωναξιώνειποσό£2.000βάσειεπιταγώνπου εξέδωσε στον εφεσίβλητο, ενώ στις αμέσως επόμενεςπα10 ραγράφους γίνεται αναφορά στις δύο συναλλαγματικές, χωρίς όμως να προβάλλεται ισχυρισμός πως ο εφεσίβλη τος τις υπέγραψε για ποσό £1.000που,κατά τον ισχυρι σμό του έδωσε σε μετρητά ως δάνειο, όπως υποστήριξε στη μαρτυρία του. Αυτά τα γεγονότα, όπως έκρινε το 15 πρωτόδικο Δικαστήριο, συνάδουν με τον ισχυρισμό του εφεσίβλητου, ότι δηλαδή δεν πήρε οποιοδήποτε ποσό σε μετρητάγια τις συναλλαγματικές, αλλά τις υπέγραψεγια ναδιευκολύνει τιςσυναλλαγές τουεφεσείοντα μετην τρά πεζατου. 20 25 Έχουμε την άποψη πως το πρωτόδικο Δικαστήριο αξιολόγησε ορθά τη μαρτυρία,τα δε ευρήματα του ήσαν σύμφωναμεαυτή.ΤασυμπεράσματατουΔικαστηρίουδεν ήσαν αυθαίρετα,αντίθετα υποστηρίζονταν από την ενώ πιον του μαρτυρία, (δες: (Παπαδόπουλος ν. Σταύρου
(1982)1Α.Α.Δ.321). Η έφεση επομένως απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος του εφεσείοντος. Ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 999