ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΟΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΤ' ΕΦΕΣΗ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Μέρος2(ΠοινικέςΥποθέσεις) 3 Ιανουαρίου,1991 [Α.ΛΟΙΖΟΥ, Π., ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ/στες] ΙΕΡΟΘΕΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΑΛΛΩΣΡΟΜΠΑΣ, Εφεσείων, ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική Έφεση Αρ. 5384). Ποινική Δικονομία— Διάταγμα κράτησης τον κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του από το Κακουργιοδικείο — Ο Περί Ποινικής Δικονο μίας Νόμος, Κεφ. 155,Άρθρο 48—Διακριτική ευχέρεια — Αρχές 1 Χριστοδούλου ν Αστυνομίας
(1991)πον εφαρμόζονται. Η Έφεσηαφοράτο πιο πάνωδιάταγμα κράτησηςτου εφεσείοντα που εκδόθηκε απότο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λεμεσού μέχρι τη δίκη του από το Κακουργιοδικείο για κατηγορίες μεταφοράς πιστολιού χωρίς άδειατου Υπουργικού Συμβουλίου κατά παρά5 βάση του άρθρου 4
(1)
(2)(α) του Περί Πυροβόλων Όπλων Νόμου 38/74 όπως τροποποιήθηκε απότο Νόμο27/78καιγια κα τοχή πιστολιού κατάπαράβασητου άρθρου4
(1)
(2)(β)του ιδίου Νόμου, για τον λόγο ότι ο πρωτόδικος δικαστής δεν έκαμε στοι χειώδη αναφοράστα γεγονότα της υπόθεσης για να αιτιολογήσει 10 τηνκρίση τουόταναποφάσισεναεκδόσει τοπιοπάνωδιάταγμα. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού αναφέρθηκε στη σοβαρότητα των κατηγοριών που αντιμετώπιζε ο κατηγορούμενος απέρριψε την έφεση καιέκρινε ότι ηαπόφασητουπρωτόδικουδικαστή ήταν ικανοποιητικάαιτιολογημένηκαιηάσκησητηςδιακριτικήςτουευ- 15 χέρειαςακολούθησε τη νόμιμηδιαδικασία. Ηέφεση απορρίπτεται. Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν. Λουκαΐδης και άλλοι ν. Αστυνομίας
(1988)2ΑΛΛ.
- 20 Έφεση. Έφεση από τον Ιερόθεο Μιχαήλ Χριστοδοΰλου άλλως Ρόμπα εναντίον του διατάγματοςτου ΕπαρχιακούΔικα στηρίου Λεμεσού (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 39955/90) με την οποία ο Ε.Δ. Παρπαρίνοςδιέταξε την κράτησητου „,. μέχρι τηνδίκητουαπότο Κακουργιοδικείο. ΣΜ. Πατσαλίόης, γιατον εφεσείοντα. Ρ.Γαβριηλίδης, Ανώτερος Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, γιατην εφεσίβλητη. Α. ΛΟΙΖΟΥ, ΠΡ.:Την απόφαση του Δικαστηρίου θα εκδώσει οδικαστήςκ.Χρ. Αρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Η ενώπιον μας έφεση αφορά στο διάταγμα πουεξέδωσετο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λεμεσού για τηνκράτηση τουκατηγορουμένου μέχρι της δίκης του από το Κακουργιοδικείο, που θα συνέλθει στη Λεμεσό στις 14 Ιανουαρίου,
- Οι κατηγορίες που αντιμετωπί2 30 35 2ΑΛΛ. 5 Χριστοόούλον ν. Αστυνομίας ΑρτεμΙΑηςΔ. ζει ο κατηγορούμενος είναι για μεταφορά πιστολιού χωρίς άδεια του Υπουργικού Συμβουλίου, κατάπαράβα ση του άρθρου 4
(1)
(2)(α)του Περί Πυροβόλων Όπλων Νόμου 38/74, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 27/78, και για κατοχή πιστολιού κατά παράβασητου άρθρου 4
(1)
(2)(β)του ίδιουΝόμου. Ο δικηγόρος"του κατηγορουμένου έφερε ένσταση για την κράτηση του, ο.δικαστής όμως έκρινε πως αυτή επι βαλλόταν με το σκεπτικό που εκθέτει στην προσβαλλόμεJ0 νηαπόφαση. Κατάτησυζήτηση τηςέφεσης,οδικηγόρος τουκατηγο ρουμένου αναφέρθηκε στη νομολογία μας, που διέπει το επίδικο θέμα, όπαχ; έχει εξελιχθεί βάσει φιλελευθέρων αρχώνπου υιοθετούνται σήμερα απόχώρες με νομικό σύ15 στημα που βασίζεται σε δημοκρατικές αρχές πουδιασφα λίζουν τα ανθρώπιναδικαιώματα. Στηχώρα μαςηνομο λογία πάνω σ' αυτές τις αρχές δημιουργείται κυρίαχ;από την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας και εξελίσσεται συνε χώς. Σχετική απόφαση, στην οποία συνοψίζονται οι α 20 9Χές,βάσει των οποίων ενεργεί το δικαστήριο όταν επι λαμβάνεται τέτοιου ζητήματος είναι η Λονκαΐδης xat, άλλοι ν.Αστυνομίας (19SS) 2Α.Α.Δ. 119. Η μελέτη που μας παρουσίασε ο δικηγόρος τουκατη γορουμένου, καιαναφέρεταιστις ισχύουσες πάνωστοζή25 τημα αρχές, ήταν εμβριθής και ορθή. Ο βασικός λόγος πουπρόβαλεγια τηνκατ' έφεση ακύρωσητου προσβαλλό μενου διατάγματοςείναι πως οδικαστής όταναναφέρεται στην απόφασητου σε ένα απότα κριτήρια πουλαμβάνο νται υπόψη για την κράτηση ενός κατηγορουμένου μέχρι 30 της δίκης του,την πιθανήδηλαδή καταδίκητου,δεν έκαμε έστω και στοιχειώδη αναφορά στα γεγονότα της υπόθε σης, όπως αυτά παρουσιάζονται στις καταθέσεις που ήσανενώπιον του, γιανααιτιολογήσει τηνκρίσητου. Έχουμε εξετάσει με προσοχή την υπόθεση, όπως έχει 35 παρουσιαστεί ενώπιον μαςκαι με βάση τις αρχές της νο μολογίας, όπως έχουν συνοψιστεί στην υπόθεσηΑονχαΐ- ΑρτεμίδηςΑ. Χριστοπούλουν.Αστυνομίας
(1991)δης, κρίνουμε ότι η απόφαση του πρωτόδικου δικαστή είναι ορθή και ικανοποιητικά αιτιολογημένη. Η άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας ακολούθησε τηνόμιμη δια δικασία και γι' αυτότο λόγο δεν μπορούμε να επέμβουμε για ναανατρέψουμετηναπόφαση του. Αναφορικά με t o ειδικό θέμα που έθιξε ο δικηγόρος, ότι δηλαδήο πρωτόδικοςδικαστήςδεν αναφέρθηκεμεκά ποια λεπτομέρεια στα γεγονότα της υπόθεσης, όπως εμ φαίνονται στις καταθέσεις των μαρτύρωνκατηγορίας,για να καταλήξει στο συμπέρασμα πως υπάρχει πιθανότητα καταδίκης του στο βαθμό που μπορούσε να προβλεφθεί από αυτές,παρατηρούμετο εξής. Οδικαστήςκάμνει ειδι κή μνεία στην απόφαση του ότι έλαβε υπόψη του και τα γεγονότα της υπόθεσης, χωρίς βέβαιανατααναλύει. Και αυτόασφαλώς ήτανορθόγιατίδενήτανέργο τουνα συζη τήσει τη μαρτυρία και νακαταλήξει σε ευρήματα.Στοση μείοαυτόαναφέρουμεότι οδικαστής που εξέδωσετοκρι νόμενο διάταγμα είναι ο ίδιος που παρέπεμψε τον κατηγορούμενο σε δίκη,αφούτέθηκαν ενώπιον του οικα ταθέσεις των μαρτύρωνκατηγορίας. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι σοβαρές, ηδε ποινήπουπροβλέπεται γι' αυτές είναι φυλάκισηδιαβίου.Αφούεξετάσαμε τα ιδιαίτεραπεριστα τικά της υπόθεσης, όπως έχουν εκτεθεί ενώπιον μας,κρί νουμε πως το επίδικο διάταγμαδεν μπορεί να προσβλη θεί. Η έφεση απορρίπτεται. 10 15 20