clr/1991/1991_2_103.pdf

(2),24, 30, 31και Τρίτος Πίνακας τον Περί Ναρκωτικών ΦαρμάκωνκαιΨυχοτρό5 πων Ουσιών Νόμον τον 1977(ΝόμοςΑρ. 29 τον 1977) όπωςτρο­ ποποιήθηκεαπό τονς Νόμους Αρ. 67τον 1983και 166τον 1987— Κατοχή ελεγχομένονφαρμάκουπρος τονσκοπόν όπωςπρομηθεύ­ σουν αυτό σε άλλα πρόσωπα κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας,ΜέροςII, 6

(3),24,30,31και ΤρίτοςΠίνα10 κας τον ιδίου Νόμον — Ποινές φυλάκισης 5χρόνων και 6μηνών για τον πρώτον εφεσείοντα και 6 χρόνων για τον δεύτερο στην δεύτερηκατηγορία,χωρίς καμμιάποινή στηνπρώτηκατηγορία. Ποινική Δικονομία Κεφ. 155— Συμπερίληψηάρθρον τον Νόμου στο κατηγορητήριο που συνιστά αριθμό αδικημάτων που συνεπάγο15 νται ελαφρότερεςποινές από εκείνεςτωναδικημάτωνπονπροβλέ­ πονται σεάλλα άρθρατονΝόμον στο ίδιοκατηγορητήριο— Κατά πόσο αποτελείπολλαπλή κατηγορία. Λέξεις και φράσεις — "Προμηθεύσει"— Ερμηνεύεται όπως και ο αντίστοιχος όρος στο άρθρο5

(3)τον Αγγλικού Νόμου "Misuse of 20 DrugsAct 1971". Στοιχειοθέτηση αδικήματος — Κατοχή και πρόθεση προμήθειαςτρί­ των αποτελεί στοιχειοθέτηση ανεξάρτητα από τον τόπο παράδο­ σης. 25 Δικαιοδοσία — Κατά πόσο ο Περί Αιγιαλίτιδος Ζώνης Νόμος τον 1964 (Νόμος αρ. 45 τον 1964) δεν αλλοιώνει το περιεχόμενο τον άρθρον 5

(1)(α)και τον ορισμό τον όρον "έδαφος της Δημοκρα­ τίας" πον δίδεται στο άρθρο5

(3)τον Ποινικού Κώδικα. 103 Komurgu &Another v.Δημοκρατίας

(1991)Λέξεις και, Φράσεις — " Έδαφος της Δημοκρατίας"— Ποινικός Κώ­ δικας Κεφ. 154άρθρο 5

(3)και άρθρο 5

(1)(α)— Ο ΠερίΑιγιαλί­ τιδοςΖώνηςΝόμος τον 1964(Νόμος Αρ. 45 τον 1964)— Η παρά­ γραφος 5

(1)(α) τον Ποινικού Κώδικα πρέπει να διαβάζεται σε συνδυασμό με τις Πρόνοιες του Περί Αιγιαλίτιδος ΖώνηςΝόμον, 1964, ο οποίος καθορίζει εις το άρθρο 3όχι ανεξαρτήτως τωνδια­ τάξεων οιονδήποτε άλλον Νόμον η αιγιαλίτις ζώνη της Δημοκρα­ τίας εκτείνεται εντός ακτίνος 12μιλίων από της ακτής. e Ποινή— Διαφοροποίηση — Διαφορά στην ποινή φυλάκισης μεταξύ των δύο εφεσειόντων που ανέρχεται σε έξη μήνες — Κατά πόσον 10 έπρεπε να ήταν μεγαλύτερη λόγω του ότι το Δικαστήριο εδέσμευσε το πλοίο του πρώτου εφεσείοντος του οποίου η αξία ήταν πόλν μεγαλύτερη από το τι θαέπρεπενα λογισθεί ωςεξάμηνηέκπτωση. Ακταιωρός της Λιμενικής και Ναυτικής Αστυνομίας Λεμεσού επεσήμανε σε απόστασητεσσάρων, πέντε μιλίων απότηνακτήμε^ ταξύταυακρωτηρίου ΚάβοΑσπρο καιτης ΠέτραςτονΡωμιού το σκάφος του πρώτου εφεσείοντα ο οποίος ήτανκαι οκαπετάνιος. Οδεύτερος εφεσείων ήτανο διαπραγματευτής της επιχείρησης με­ ταξύ σκάφουςκαι προμηθευτών και μαζί με τον πρώτον εφεσείο­ νταείχανστηνκατοχήτουςταναρκωτικάμεσκοπότηνπρομήθεια 20 τους σε τρίτους. Το πλήρωμα του σκάφους αποτελούσαν οκτώ συνολικά άτομα. Όταν η ακταιωρός πλησίασε, μερικά πρόσωπα έριχνανστηνθάλασσαμαύραμεγάλαελαστικά αυτοκινήτων. Ανεσύρθηκανσυνολικά επτάμαύρα μεγάλα ελαστικά αυτοκινήτουτα οποία ευρέθησαν να περιέχουν την πιο πάνω ποσότητα ρητίνης 25 καννάβεως. Το Κακουργιοδικείο αφούέλαβευπ'όψητησυμμετο­ χήτων εφεσειόντων, τις προσωπικές συνθήκες καιτο γεγονός ότι ήταν ηπρώτη φορά που έκαναν εμπόριο ναρκωτικώνκατεδίκασε τους εφεσείοντες σε ποινές φυλάκισης πέντε χρόνων και έξη μηνών και έξη χρόνων αντιστοίχως και διάταξε επίσης δέσμευση 30 του σκάφους του πρώτου εφεσείοντα κάτω από το άρθρο 31 του Νόμου29 του 1977. Οι εφεσείοντες εφεσίβαλαν την απόφαση του Κακουργιοδικείουτόσον αναφορικάπροςτηνκαταδίκηόσο καιτηνποινή. Λόγοιέφεσης εναντίοντηςκαταδίκης: 1) Ηκατηγορία περιέχει πέραν του ενός αδικήματοςλόγω συ­ μπερίληψης του άρθρου24 τουΝόμουστο κατηγορητήριο πουσυ­ νεπάγεται ελαφρότερες ποινές από εκείνες των αδικημάτων που προβλέπονται σε άλλαάρθρατου ιδίου Νόμουστο ίδιο κατηγορη­ τήριο. Αντός ο λόγος δενευσταθεί καθ'ότιδενπαραβιάζεταιοκα- 40 νόνας κατά της πολλαπλότητας κατηγορίας όταν τόσο ηΈκθεση τωνγεγονότων όσοκαιηαπόφασητου Κακουργιοδικείουκαθιστά σαφέςτο άρθροπουαναφέρεταιστοαδίκημαγιατο οποίοκαταδι­ κάσθηκαν οι κατηγορούμενοι και που ήταν το άρθρο 6

(3)του Νόμουκαιοντε μπορεί ναλεχθεί ότι οι κατηγορούμενοι παραπλα- 45 νήθηχανμεοποιοδήποτετρόπο. 104 35 2ΑΛΛ. * 2Q 15 20 25 30 Komurgu &Another v.Δημοκρατίας 2) Τααδικήματα δεναποτελούν αδικήματα σύμφωνα με τις σχετικές διατάξειςτου ΚυπριακούΔικαίου διότι πρόθεση τωνκα­ τηγορουμένων ήταν να παραδώσουν τα ναρκωηκά στον Λίβανο. Αυτός ο λόγος πάλι δεν ευσταθεί διότι τοαδίκημα στοιχεμ>θετείται όταν αποδειχθεί ηκατοχή και ηπρόθεση προμήθειας τρίτων ασχέτως απότοντόποπαραδόσεως. 3)ΤοΔικαστήριο δενείχεδικαιοδοσίαναεκδίκασητααδικήμα­ τα αυτά λόγω εφαρμογής του άρθρου5

(3)του Ποινικού Κώδικα που προνοεί ότι το έδαφοςτης Δημοκρατίας περιλαμβάνει ταχωρικά αυτής ύδατα εντός ακτίνος τριών μιλίων από της ακτής της Δημοκρατίας και ότι ο Περί Αιγιαλίτιδος Ζώνης Νόμος του1964 (Νόμος Αρ. 45του1964) που προνοεί ότιηαιγιαλίτις ζώνη της Δημοκρατίας εκτείνεται εντός ακτίνος δώδεκα μιλίων απότης ακτής δεν αλλοιώνει το περιεχόμενο του άρθρου5

(1)(α)και τον ορισμό τουεδάφουςτηςΔημοκρατίας πουδίδεταιστοάρθρο5

(3). Και αυτόςο λόγος απορρίπτεταιδιότι ηπαράγραφος 5(1Χα) του Ποινικού Κώδικαπρέπει ναδιαβάζεταισε συνδυασμό μετις Πρό­ νοιες του Περί Αιγιαλίτιδος Ζώνης Νόμου, 1964 οοποίος καθορί­ ζει ειςτο άρθρο 3ότι ανεξαρτήτως των διατάξεων οιουδήποτε άλλου Νόμου ηαιγιαλίτις ζώνη της Δημοκρατίας εκτείνεται εντός ακτίνος 12μιλίων απότηςακτής. Αναφορικά με τις εφέσεις εναντίον της ποινής το Ανώτατο Δι­ καστήριο δεναποδέκτηκε το επιχείρημα τωνεφεσειόντων ότιη εξάμηνη διαφοροποίηση ώφειλε ναήταν μεγαλύτερη λόγω της δέσμευσης του πλοίου του πρώτου εφεσείοντος μιά και ηαξία του ήταν πολύ μεγαλύτερη απότοτι θαέπρεπε ναλογισθήως εξάμηνη έκπτωση. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο αφού τόνισε την σοβαρότητα των διαπραχθέντων αδικημάτωνκαι αφούέλαβε υπ' όψη τιςπρο­ σωπικές συνθήκες των εφεσειόντων καθώς και όλα τα γεγονότα ττ Κυπόθεσης έκρινε ότι δεν συντρέχει λόγος να επέμβει στις ποι­ νές πουεπέβαλετο Κακουργιοδικείο. Γιαόλους τους πιο πάνωλόγους οι εφέσεις εναντίον τηςκατα­ δίκηςκαιτης ποινήςτων εφεσειόντων απορρίπτονται. Οι εφέσεις απορρίπτονται. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: R νDelgado[1984) 1AllE.R. 449; R νDempseyandDempsey[1986]dim. LM. 171; R νMaginnis[1986]2All EM. 110; R νMaginnis[1987] 1AU EM. 908; 40 YollnesandOthers νTheRepublic

(1982)2 C.LR. 46; MalahνΤηςΔημοκρατίας

(1990)2AAA. 520; 105 Komurgu &Another v. Δημοκρατίας

(1991)Aboujaoude ν ΤηςΔημοκρατίας

(1990)2AAA. 517. Εφέσεις εναντίον καταδίκης και Ποινής. Εφέσεις εναντίον τηςκαταδίκηςκαιτηςποινήςαπότον Φαρούκ Κομουρκού και άλλο οι οποίοι βρέθηκαν ένοχοι 5 στις 13 Οκτωβρίου, 1990, απότο Κακουργιοδικείο Λέμεσου (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης23737/90) στηνκατηγο­ ρία για κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου κατάπαράβαση τωνάρθρων2,3ΠρώτοςΠίνακας,Μέρος II,6

(1),

(2),24, 30, 31 καιΤρίτος Πίνακαςτου περί ΝαρκωτικώνΦαρμά­ κωνκαιΨυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, 1977 (Νόμος29/77) 10 και στην κατηγορία για κατοχή ελεγχομένουΦαρμάκου προς τον σκοπό όπως προμηθεύσουν αυτό σε άλλαπρό­ σωπακατάπαράβασητων άρθρων2, 3,Πρώτος Πίνακας Μέρος II,6

(1),

(3), 24, 30, 31 και Τρίτος Πίνακας του ιδίου Νόμου και καταδικάστηκαν από Κωνσταντινίδη, 15 Π.Ε.Δ.και Ερωτοκρίτου καιΠαμπαλλήΕ.Δ.σε5 1/2χρό­ νια φυλακή και6χρόνια φυλακήαντίστοιχα στην δεύτερη κατηγορίαχωρίςκαμιάποινήστηνπρώτηκατηγορία. Α. Παντελίδης, γιατους εφεσείοντες. Γλ. Χατζτρτέτρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α, για την εφεσίβλητη. 20 Cur. adv. vu!t. Α. ΛΟΙΖΟΥ, Π.:Οιεφεσείοντες, οιοποίοιαντιπροσωπεύοντο στη δίκη τους ενώπιον του Κακουργιοδικείου από δικηγόρο, παραδέχθηκαν ενοχή στην πρώτη κατηγο- 25 ρίαγιατην κατοχήελεγχόμενουφαρμάκουΤάξης Β, κατά παράβασητων άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας,Μέρος II, 6

(2), 24, 30, 31 καιΤρίτος ΠίνακαςτουπερίΝαρκωτι­ κώνΦαρμάκωνκαιΨυχοτρόπωνΟυσιών Νόμουτου 1977 (Νόμος Αρ. 29 του 1977),όπως τροποποιήθηκε απότους 30 Νόμους Αρ. 67 του 1983 και 166 του 1987. Δενπαραδέ­ χθηκαν όμως ενοχή στη δεύτερη κατηγορία ηοποίαήταν για κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου Τάξης Β, προς τον σκοπό όπως προμηθεύσουν αυτό σε άλλα πρόσωπα κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας,Μέρος II, 35 106 2 Α.Α.Λ. Komurgu &Another v.Δημοκρατίας Α.Αοΐζον,Π. 6

(3),24,30,31 καιΤρίτος Πίνακας του ιδίουΝόμου. Οι λεπτομέρειες των δύο πιο πάνωποινικών αδικημά­ των που δίδονται αντίστοιχα στο κατηγορητήριο είναιοι πιοκάτω:5 JQ "ΛεπτομέρειεςΠοινικού Αδικήματος Οι κατηγορούμενοι την 26ην Ιουνίου, 1990, εντός των χωρικών υδάτωντηςΔημοκρατίαςκαισε απόσταση4-5 μιλίων περίπουαπότηνακτή,μεταξύ του Ακρωτηρίου Κάβο-'Ασπρο και Πέτρας του Ρωμιού, των Επαρχιών Λεμεσούκαι Πάφου,είχαν στην κατοχήτους ελεγχόμε­ νο φάρμακοΤάξεως Β,δηλαδή297 κιλά και40γραμμά­ ρια ρητίνης καννάβεως, άνευ αδείας του Υπουργού Υγείας. Λεπτομέρειες Ποινικού Αδικήματος 15 2 0 25 30 Οι Κατηγορούμενοι την 26ην Ιουνίου, 1990, εντός των χωρικών υδάτωντηςΔημοκρατίας καισε απόσταση 4-5 μιλίων περίπουαπότην ακτή, μεταξύ του Ακρωτηρίου Κάβο-'Ασπρο και Πέτρας του Ρωμιού, των Επαρχιών Λεμεσού και Πάφου, είχαν στην κατοχήτους ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β,δηλαδή 297 κιλά και 40 γραμμάρια ρητίνης καννάβεως,προς το σκοπό όπως προμηθεύσουν τούτο σε άλλα πρόσωπα." Οι λόγοι εφέσεως και η αναφοράτους στις δύοκατηγο­ ρίες και η έκταση που αυτές προσβάλλονται στην παρούσα έφεση αναφέρονται στην ενδιάμεση απόφασηπουδώ­ σαμε στις 5 Μαρτίου 1991, στην αίτησηγια παράτασητου χρόνου καταχώρησης ειδοποίησης εφέσεως εναντίον και τηςκαταδίκης. Κάτωαπόαυτήτην έφεση θα ασχοληθούμε μετους λόγους εφέσεως μετησειρά πουαναφέρονται. Ο πρώτος λόγος εφέσεως, ότι οι κατηγορίες περιέχουν πέραν τουενός αδικήματος, στηρίζεται στογεγονός ότι στη διατύπωση των ποινικών αδικημάτων στο κατηγορη­ τήριο αναφέρεται και το άρθρο 24 που συνιστά αριθμό αδικημάτων που συνεπάγονται ελαφρότερες ποινέςαπό 107 Α.Αοΐζον,Π Komurgu &Another ν.Δημοκρατίας

(1991)εκείνες των αδικημάτων που προβλέπονται στα άρθρα6

(2)και6

(3)τουΝόμου. Σχετικό όμως μετοθέμα αυτό είναι τογεγονός ότι κατά την έναρξη της διαδικασίας το Κακουργιοδικείο υπέδειξε ότι στο κατηγορητήριο καισε αναφορά προς τη 5 δεύτερη κατηγορία,οικατηγορούμενοι παραβίασανμετα­ ξύάλλων τοάρθρο6

(1)και

(2)τουσχετικού Νόμουενώη ορθήαναφοράέπρεπε ναήταντοάρθρο6

(3)πουεκ πρώ­ της όψεωςφαίνεταινακαλύπτει την εμπορία τωνναρκω­ τικώνσετρίτους,όπωςήτανδιατυπωμένοτοποινικόαδί- 10 κημακαιοι λεπτομέρειεςτου. Μετάτην υπόδειξη αυτήοδικηγόρος τηςΔημοκρατίας τροποποίησε το κατηγορητήριο με την αντικατάσταση στην περιγραφήτου αδικήματοςτης δεύτερηςκατηγορίας της παραγράφου6

(2)μετην παράγραφο6

(3), χωρίς έν- 1 5 στάση από μέρους της υπεράσπισης καιτούτο με την άδεια του Κακουργιοδικείου σαν θέμα άσκησης της δια­ κριτικήςτου ευχέρειας. Οιεφεσείοντεςκατηγορήθησανεκ νέου πάνωστη δεύτερη κατηγορία καιδενπαραδέχθησαν ενοχή. Όσον αφοράτηδεύτερηκατηγορίαακολουθήθη- 20 κε ηδιαδικασίατης αποδοχήςτων γεγονότων όπωςπρο­ βλέπεται από τοάρθρο 19του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9,όπως τροποποιήθηκε από τον περί Αποδείξεως (Τροποποιητικό) Νόμοτου 1986 (ΝόμοΑρ. 86 του 1986), μια και τα γεγονότα της υποθέσεως δεν αμφισβητούνται 25 από τους κατηγορουμένους οιοποίοι ήγειραν μόνονομι­ κήυπεράσπιση πάνωσ' αυτά. Στηνέκθεση των γεγονό­ των γίνεται σαφές ότι ήταν σε αδίκημα κάτω απότο Άρθρο 6

(3)που στηρίξετο η δεύτερη κατηγορίατην οποίαδενπαραδέχθηκανοικατηγορούμενοι. Επίσηςστην 30 απόφαση τουτοΔικαστήριο τοκαθιστάσαφές ότιτοαδί­ κημα αναφέρεται στοΆρθρο 6

(3)το οποίο παραθέτει ολόκληροκαιτοοποίοπροβλέπει: "Άρθρο6

(3): Τηρουμένων τωνδιατάξεωντουάρθρου 35 32 τουπαρόντος Νόμου,αποτελεί αδίκημαδι'οιονδή­ ποτεπρόσωπονναέχηεντηκατοχήαυτού ελεγχόμενον φάρμακοννομίμως ή μηπροςτονσκοπόνόπωςπρομη108 2Α.Α.Δ. Komurgu &Anotherv. Δημοκρατίας Α. Λοΐζον, Π. θεύση τούτο εις έτερον πρόσωπον κατάπαράβασιν τουάρθρου5

(1)του παρόντοςΝόμου." 5 10 15 2 " 25 Στην πραγματικότητατοΚακουργιοδικείο ασχολήθηκε με το νομικό σημείο που ήγειρε οτότε δικηγόρος τωνκατηγορουμένων καιβρίσκει ότιο όρος "προμηθεύση"θα πρέπει ναερμηνευθεί όπως ερμηνεύθηκε και ο αντίστοι­ χος όρος στο άρθρο5

(3)του Αγγλικού Νόμου "Misuse of Drugs Act 1971". Σχολιάζει τιςυποθέσεις R. v. Delgado [1984]1All E.R. 449, R. v.DempseyandDempsey[19Η6] Crim. L.R.171, R. v. Maginnis [1986]2 All E.R. 110 του Εφετείου και την απόφασητης Βουλής των Λόρδων στην ίδια υπόθεση που δημοσιεύεται ως R. v.Maginnis [1987]1 All E.R.908,καικαταλήγεισταπιοκάτω: "Με βάσητα συμπεράσματα στα οποία έχουμεκαταλήξεικαι έχοντας υπόψη τιςπιο πάνω αρχέςαναφορικά με την προσέγγιση του όρου 'προμήθεια' στο άρθρο6

(3)του Νόμου,βρίσκουμε ότι έχει αποδειχθείπέρααπό κάθε λογική αμφιβολία η δεύτερη κατηγορία σεότι αφορά τους Κατηγορούμενους 1 και8. Οι Κατηγορούμενοι 1και 8είχαν στην κατοχήτους ταναρκωτικά με σκοπό την προμήθεια τους σε τρίτους, τουλάχιστον στους αρχικούς προμηθευτές τους προκειμένου, όπως αναπόφευκτα συνάγεται, να χρησιμοποιηθούν για τους σκοπούς των τελευταίων ήνα επανατεθούν σεκυκλοφορία." Είναι φανερόότι καιστη διατύπωσητων λεπτομερειών της κατηγορίας,όπως εξετέθησαν πιο πάνωκαι κατά την εκδίκασητηςυπόθεσης καιστην απόφασητουΚακουργιοδικείου, έγινε σαφές ότιοι κατηγορούμενοι στηδεύτερη 30 κατηγορίακατηγορούντο για αδίκημακατάπαράβασητου Άρθρου 6

(3),καιδενμπορεί ναλεχθείότι μεοποιοδήποτε τρόπο παραπλανήθηκαν. Επομένως ο λόγος αυτός της εφέσεως αποτυγχάνει. 35 Ο δεύτερος λόγος εφέσεως όπως είναι διατυπωμένος είναι ότι"τα αδικήματατα οποίαοιεφεσείοντες παραδέ­ χθηκαν δεν αποτελούν αδικήματασύμφωνα μετις σχετι- 109 Α.Λοΐζου,Π. Komurgu &Another ν.Δημοκρατίας

(1991)κές διατάξεις τουΚυπριακού Δικαίου". Όπως φάνηκε όμως κατάτην ακρόαση της εφέσεως οισχυρισμός αυτός παρόλο που όπως ήταν διατυπωμένος φαινόταν να στρέ­ φεταιεναντίον καιτων δύοκατηγοριών,εξουκαιη παρα­ χώρηση άδειας για καταχώρηση εφέσεως και για την 5 πρώτη κατηγορία την οποίαν είχαν παραδεχθεί, από την επιχειρηματολογία ηοποίαπροβλήθηκε απότονευπαίδευτο δικηγόρο των εφεσειόντων και απόσαφήδήλωσητου, ο λόγος αυτός στρέφεται μόνο εναντίον της δεύτερηςκα­ τηγορίας. Πιοσυγκεκριμένα ισχυρίζονται ότι το στοιχείο 10 της πρόθεσης ήτου σκοπού όπως προμηθεύσουν ταναρ­ κωτικάσεάλλαπρόσωπαδενέχειαποδειχθεί διότιπρόθε­ ση των κατηγορουμένων ήταν ηπαράδοση να εγίνετοσε πρόσωπα εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου δηλα­ δή στο Αίβανο στον οποίο επέστρεφαν απότην Αίγυπτο, 15 και όχι σε πρόσωπα εντός της δικαιοδοσίας του καιεπο­ μένως νομικά δεν υπήρχε τοστοιχείο της πρόθεσης ή του σκοπού. Δεν δεχόμεθα τον ισχυρισμό αυτό διότι τοαδίκημα στοιχειοθετείται όταν αποδειχθεί ηκατοχήκαι ηπρόθεση 20 προμήθειας τρίτων και είναιάσχετο ανηπαράδοσηθαγι­ νόταν εντός ήεκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Ως εκτούτουολόγοςαυτόςεπίσης αποτυγχάνει. Ο τρίτος λόγος εφέσεως είναι ότιτοΔικαστήριοδεν είχε δικαιοδοσία να εκδικάσει τα αδικήματααυτά. Αυτό ^ το επιχείρημα στηρίζεται πάνω στο γεγονός ότι οΠοινι­ κός Κώδικας μετοάρθρο 5

(3)που δίδει τους σχετικούς ορισμούς σεσυνάρτηση με το άρθρο5

(1)(α) όπου δίδεται ο ορισμός στον όρο "έδαφοςτηςΔημοκρατίας"προνοείτα πιοκάτω: 30 "5.-

(1)ΟΠοινικός Κώδιξκαιοιοσδήποτε άλλος νόμος συνιστών αδίκημα εφαρμόζονται επί πάντων τωναδι­ κημάτων άτιναδιεπράχθησαν (α) εντός τουεδάφουςτηςΔημοκρατίας,ή 110 2AAA. Komurgu&Anotherv.Δημοκρατίας Α. Αοΐζον,Π.

(3)Διατους σκοπούς τουπαρόντοςάρθου 5 10 * έδαφος της Δημοκρατίας' περιλαμβάνει τα χωρικά αυτής ύδατα εντός ακτίνος τριών μιλίων εκ της ακτής της Δημοκρατίας μετρούμενης από το χαμηλότερο σημείον του ύδατος εν ώρα αμπώτιδος και οιονδήποτε πλοίον ή αεροσκάφος εγγεγραμμένο εν τη Δημοκρατία οπουδήποτε τούτο ευρίσκεται, εκτός εάν δυνάμει του διεθνούς δικαίουτοτοιούτο πλοίον ήαεροσκάφοςυπόκείται κατά τον σχετικόν χρόνον εις αλλοδαπόνδίκαι­ ον." Προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι ηεπέκτασητης αιγιαλίτι­ δος ζώνης από τρία σε δώδεκα μίλια που έγινε από τον περί Αιγιαλίτιδος Ζώνης Νόμο του 1964, (Νόμος Αρ. 45 15 του 1964),δεν αλλοιώνει το περιεχόμενο του άρθρου 5

(1)(α) και τον ορισμό του όρου "έδαφος της Δημοκρατίας" πουδίδεταιστο άρθρο5

(3). Τοάρθρο3του Νόμουαρ. 45 του 1964 προβλέπει ταπιο κάτω: 20 25 3 0 "3." Ανεξαρτήτως των διατάξεων οιουδήποτε άλλου νόμου η αιγιαλίτις ζώνη της Δημοκρατίας εκτείνεται εντός ακτίνος δώδεκα μιλίων απότης ακτήςτης Δημο­ κρατίας μετρούμενης από του χαμηλότερου σημείου τουύδατοςενώρα αμπώτιδος." Στην υπόθεση YoUnes and Others v. The Republic

(1982)2 C.L.R. 46 το Ανώτατο Δικαστήριο είχε την ευκαι­ ρία να εξετάσει το πιο πάνω επιχείρημα σε συνάρτηση με άλλα επιχειρήματακαιηπροσέγγιση του ήτανηπιοκάτω στησελ. 58: "Comparing the wording of this section with thewording of paragraph (a) of section 5

(1), one might immediately think that the Criminal Jurisdiction of the Courts of Cyprus extends only over the territory of the Republic and does not extend to offences committed within its territorial waters, particularly so in view of the non- 111 Α.Λοΐζου, Π. Komurgu &Another ν.Δημοκρατίας

(1991)inclusion ofthe words Or within three miles ofthe coast thereof measured from lowwater mark' which existed in section 5 prior totheenactment of the amending Law No.3of

1. The position, however,becomes clear and unquestionable, if paragraph 5(l)(a) is read in conjunction with the provisions oftheTerritorial Waters Law, 1964, (Law No.45 of 1964) which defines 'territorial waters' " Υιοθετούμε απόλυτατηνπιοπάνω προσέγγιση και έτσι ο λόγος αυτόςτης εφέσεως αποτυγχάνει. 5 10 Για όλους τους πιο πάνωλόγους οι εφέσεις εναντίον τηςκαταδίκηςαπορρίπτονται. Πριν προχωρήσουμε να εξετάσουμε την έφεσηεναντίον της ποινής είναι χρήσιμο νααναφερθούμε σύντομα στα γεγονότα της υπόθεσης καιστις προσωπικές συνθήκες
2. των δύο εφεσειόντων. Στις 22 Ιουνίου 1990 κατά τις επτάτο πρωΐ η ακταιωρός της Λιμενικής και Ναυτικής Αστυνομίας Λεμεσού "Αφροδίτη", ενώέπλεε κατά μήκος της ακτής της Δημο­ κρατίας σε απόσταση τεσσάρων, πέντε μιλίων από αυτή 20 μεταξύ του ακρωτηρίου ΚάβοΆσπρο καιτης Πέτραςτου Ρωμιού μεκατεύθυνση την Πάφο, επεσήμανε στην οθόνη του ραντάρένα στίγμα στη θάλασσαπου διαπίστωσεότι ήταν σκάφοςπου έπλεε μέσασταχωρικάύδατατηςΔημο­ κρατίας. Ηακταιωρόςτο πλησίασε και τα μέλη του πλη- 25 ρώματος της πρόσεξαν ότιμερικά πρόσωπα έριχναν από το σκάφος στη θάλασσα μαύρα μεγάλα ελαστικά αυτοκι­ νήτων ταοποία επέπλεαν. Επιβιβάστηκαν σε αυτό και βρήκαν οχτώ άτομα μεταξύ τωνοποίων ο πρώτος εφεσείων που ήταν ο καπετάνιοςκαι ιδιοκτήτης του πλοίου 30 και ο δεύτερος εφεσείων που ήταν όπως φάνηκε ο δια­ πραγματευτής τηςόλης επιχείρησης μεταξύ σκάφους και προμηθευτών, και που μαζί με τον πρώτο εφεσείοντα είχαν στην κατοχήτους τα ναρκωτικά με σκοπό τηνπρο­ μήθειατους σε τρίτους. 35 112 2Α.Α.Δ. Komurgu &Another v.Δημοκρατίας Α.Αοΐζον,Π. Οι αστυνομικοί ανέσυραν απότηθάλασσα επτάμαύρα μεγάλα ελαστικά αυτοκινήτου. Ένα από αυτά ανοίχθηκε αμέσως και διαπιστώθηκε ότιήταν γεμάτο από συσκευα­ σμένεςπλάκες φαιάς ουσίας πουοιεφεσείοντες καιοισυ5 νεργάτες των παραδέχθηκαν ότι ήταν χασίς και που μετά απόχημικήανάλυσηεπιβεβαιώθηκεότι πράγματιεπρόκει­ το περί ρυτίνης καννάβεως.Το ίδιο αντικείμενο περιέχετο στα υπόλοιπαελαστικάκαιμετάαπόεξέτασηδιαπιστώθη­ κε ότι πρόκειτο περί ρυτίνης καννάβεως συνολικούβά!0 ρους297 κιλών και40γραμμαρίων. Οι δύο εφεσείοντες έδωσαν θεληματικές καταθέσεις, κατηγορήθησαν γραπτώς καιπαραδέχθηκαν τηνκατοχή όσο και τηνκατοχή μεσκοπό τηδιάθεση τηςποσότητας της ρυτίνης καννάβεωςπουαναφέραμε νωρίτερα. Σχετι15 κάμετοάτομο του πρώτου εφεσείοντα είναι φανερό ότι είναι μέλος δωδεκαμελούς οικογένειας και ίσως ο μόνος προστάτης αυτής. Είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση στην Τουρκία για τέσσερα χρόνια για τις πολιτικές του πεποι­ θήσεις καιέφυγε απότηνΤουρκία χωρίς τις νενομισμένες 2 0 άδειες. Έτσι ζούσε κατά τρόπο παράνομο. Αγόρασεδε το σκάφος για $80,000 με έναχρέος $30,
3. Ήταν η πρώτηφοράπουέκανεεμπόριοναρκωτικών. Ο δεύτερος εφεσείων σύμφωνα με την απόφαση του Κακουργιοδικείου φαίνεται να είχε εμπλακεί από την 25 αρχήμε την κατ' ευθείας επαφήμε τους αρχικούς προμη­ θευτές στην επιχείρηση της οργάνωσης σχεδίου για τη διευθέτηση της αποστολής των ναρκωτικών απότην Τρί­ πολη του Λιβάνου στην Αλεξάνδρεια. Με τον ίδιο τρόπο είχε αναμειχθεί καιο πρώτος εφεσείων πουδιέθεσε το 30 σκάφοςτουγιατονσκοπόαυτό. Ως προς τοθέμα της ποινής τοΔικαστήριο τούτο είχε την ευκαιρία πρόσφατα να τονίσει τη σοβαρότητατων αδικημάτωναυτώνστις υποθέσεις MohamedSalamaSelim Malahtv.ΤηςΔημοκρατίας,

(1990)2Α.Α.Δ.520 και Habib 35 Abdo GhosnAboujaoude v. ΤηςΔημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ.517. 113 Α.Λοΐζου, Π. Komurgu &Another ν.Δημοκρατίας

(1991)Προβλήθηκετοπαράπονοαυτόότιηεξάμηνηδιαφορο­ ποίηση στην ποινήμεταξύ τουπρώτουκαιδεύτερουεφε­ σείοντα δεν ήταν λογική και ότιολόγος που δόθηκεγι αυτή,ότιδηλαδή στην περίπτωσητουπρώτου διατάχθηκε ηδέσμευση τουπλοίου κάτω απότοάρθρο31τουΝόμου 5 αρ. 29 του 1977, δεν ήταναρκετήγιαυτήνμιακαιη αξία τουπλοίουήτανπολύ μεγαλύτερηαπότοτι θαέπρεπε να λογισθείωςεξάμηνη έκπτωση. Ηλογική αυτούτου επιχειρήματοςδεν μπορείναγίνει αποδεχτήγιατίδεν σημαίνει ότι ηποινήπουεπιβάλλεται ^ στον ιδιοκτήτηενός πλοίου οοποίοςαναλαμβάνειναμε­ ταφέρει ναρκωτικάγια σκοπούς διεθνούς εμπορίαςπρέ­ πει απαραίτηταναείναι έξιχρόνιαφυλακήκαιηδιαφορά των έξη μηνών φυλάκιση απότον πρώτο κατηγορούμενο ναθεωρείταιότι ήτανηέκπτωσηγιατηναξίατουπλοίου 15 του. Έχοντας εξετάσει ταγεγονότα τηςυπόθεσης όπως και τις προσωπικές συνθήκες των εφεσειόντων στην ολότητα τους κρίνουμε ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγοςγια το Δικαστήριο αυτό να επέμβει στις ποινές πουτο Κα­ κουργιοδικείο εκδικάζονταςπρωτόδικατηνυπόθεσηεπέ­ βαλε στους εφεσείοντες. Οιεφέσεις επομένως εναντίον τηςποινήςαποτυγχάνουν. Για όλους τους πιο πάνωλόγους οιπαρούσες εφέσεις εναντίον της καταδίκηςκαι της ποινής των εφεσειόντων απορρίπτονται. Εφέσειςαπορρίπτονται. 114 n