(1991)22Μαρτίου, 1991 [ΣΤΥΛ1ΑΝΙΔΗΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ,ΔΑπέςΙ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΩΣΤΑ, Εφεσείων, ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (ΠοινικήΈφεσηΑρ.5386). Ποινή—Διάρρηξη κατοικίας και κλοπή κατάπαράβαση τον άρθρου 292(a) τον Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154— Ο εφεσείων26 χρονών διάπραξε τρία παρόμοια ποινικά αδικήματα τα οποία εληφ&ηκαν νπόψη στην επιμέτρησητηςποινής — Η υπεράσπιση για μετρια σμό τηςποινής επρόβαλετηνψυχολογική κατάσταση του κατηγορονμένον,κάποια πάθησηαρθριτισμών στα πόδια και τημεταμέ λεια τον. 5 Ποινή — Εξατομίκευση — Επιβολή ποινής φυλάκισης 18μηνών — Δεν κρίθηκε έκδηλαυπερβολικήαπό τοΕφετείο. Οεφεσείων,παραβίασετηνπόρταοικίαςστηνοποίαδιέμενεο 10 παραπονοΰμενος και η σύζυγος του που ήλθαν στην Κύπρο για διακοπέςκαιέκλεψεέξιταξιδιωτικές επιταγέςτωνΛΚ100.-ηκάθε μια και δύο των ΛΚ50.- ηκάθε μία, αδασμολόγητα είδη αξίας ΛΚ36.-και 40 στερλίνες σεχαρτονομίσματα. Ο εφεσείωνδιέθεσε τα κλοπιμαία. Το Δικαστήριο του επέβαλε ποινή φυλάκισης 18 15 μηνώναφσύέλαβευπόψηκαι άλλατρίαπαρόμοιααδικήματαπου διάπραξε. Ηψυχολογική τουκατάσταση,ηκατάστασητηςυγείας του και η μεταμέλεια του προβλήθηκαν σαν λόγοι για μετριασμό τηςποινήςτουαπό τηνυπεράσπιση. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψετην έφεσηκαι αποφάνθηκε 2 0 ότι: 1. ΟιαρχέςμεβάσητιςοποίεςτοΕφετείοεπεμβαίνεισεποινή που επιβάλλειτοπρωτόδικο Δικαστήριοείναικαλάγνωαιές. 2. Οκύριος σκοπός ττκποινήςείναι προστατευτικός. ΤαΔι καστήρια πρέπειναεπιβάλλουναποτρεπτικέςποινέςσε αδίκημα- 25 τα,γιατηδημιουργίααισθήματοςασφάλειαςγιατους οικοδεσπό τεςτόσογιατους μόνιμουςόσοκαι γιατουςπροσωρινούς. 3. Υπό τις περιστάσεις ηεπιβληθείσα ποινήoev είναιέκδηλα υπερβολική. Η6φισηαχορρίχτεται. 30 122 2Α.Α.Δ. Κώσταν. Αστυνομίας Υποθέσειςπον αναφέρθηκαν. Afxenti "Iroas"v. TheRepublic
(1966)2CLR. 116; Mazarakis v.Republic
(1982)2CLR. 183. ΈφεσηεναντίονΠοινής. c Έφεσηεναντίον τηςποινήςαπότον ΠαναγιώτηΚώστα ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 20Δεκεμβρίου, 1990απότο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Πάφου(Αριθμός Ποινικής Υπόθε σης 8287/90)στην κατηγορίαδιάρρηξηςκαικλοπήςκατά παράβαση του άρθρου 292 (α) του Ποινικού Κώδικα, JQ Κεφ.154,καικαταδικάστηκεαπότον Ερωτοκρίτου,Ε.Δ. σεφυλάκιση 18μηνών. Ε.Χειμώνας,γιατον Εφεσείοντα. Ε.Λοϊζίδον (χα),Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,για την Εφεσίβλητη. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ. ανέγνωσε την απόφασητουΔικα^ στηρίου. Μετηνπαρούσαέφεση προσβάλλεται ηαπόφα ση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, με την οποία επέβαλε ποινή 18 μηνών φυλάκισης στον εφεσείοντα,·ο οποίοςβρέθηκεένοχος, μεδικήτουπαραδοχή,γιαδιάρρη20 1ηκατοικίαςκαι κλοπή,κατάπαράβασητου Άρθρου 292 (α)τουΠοινικούΚώδικα. 15 Το Δικαστήριο στην επιμέτρηση της ποινής έλαβε υπόψητου άλλες τρεις εκκρεμείς υποθέσεις για παρόμοια ποινικά αδικήματα,ταοποίαο εφεσείων παραδέχτηκεότι 25 διέπραξε. Ταγεγονότα τηςυπόθεσης έχουν. Οκατηγορούμενος είναι26χρονών,κατάγεται απότον Άγιο Αμβρόσιο Κερύνειας καιείναι κάτοικος Κουκλιών Πάφου. 30 ΟIan Millican απότην Αγγλία, (ο "παραπονούμενος"). ήλθεστην Κύπρογιαδιακοπέςμετησύζυγοτουκαιδιέμε123 ΣτυλιανίΦης, Δ. Κώσταν.Αστυνομίας
(1991)ναν στα Κουκλιά στην ιδιόκτητη κατοικία κάποιου Mike Gibbon απότην Αγγλία. Στις 8Αυγούστου, 1990, περί τις 12.00 το μεσημέρι, ο παραπονούμενος με τη σύζυγο του κλείδωσαν το σπίτι, έκλεισαν όλα ταπαράθυρακαιπήγαν στην ΚάτωΠάφο. Επέστρεψαν γύρω στα μεσάνυκτα. 5 Την επομένη, 9 Αυγούστου, 1990, στις 7.00 το πρωί, όταν ξύπνησαν, αντιλήφθηκαν ότι η ξύλινη πόρτα της κουζίνας ήταν παραβιασμένη και η κλειδαριά σπασμένη. Υποψιάστηκαν ότι ηοικίαδιαρρήχθηκε. Ο παραπονούμε νος έκαμε έλεγχο και διαπίστωσε ότι κλάπηοαν έξι ταξί- ίο διωτικές επιταγές των £100.- ηκάθε μιακαι δύοτων £50.η κάθε μια, μια πλαστική τσάντα που περιείχε διάφορα αδασμολόγητα είδηαξίας£36.-και40 στερλίνες σεχαρτο νομίσματα. Οι επιταγές και οι στερλίνες βρίσκονταν σε συρτάρι της τουαλέττας του υπνοδωματίου του παραπο- ^ νουμένου πουδενήταν κλειδωμένο. Η υπόθεση καταγγέλθηκε την ίδια ημέρα στην Αστυνο μία Κουκλιών, ηοποία θεώρησε τον εφεσείοντα ύποπτο. Εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης του. Στις 12 Αυγούστου, 1990, ο εφεσείων συνελήφθηκε στη Λεμεσόγια άλλο αδίκημακαι στη διάρκειατων ανακρίσε ων παραδέχτηκε ότι διέπραξε και αυτή τη διάρρηξη και κλοπή. 2 0 Ο εφεσείων σε θεληματική κατάθεση παραδέχτηκε τη διάπραξητου αδικήματοςκαιεξήγησε πώς διέθεσε τακλο- 2 5 πιμαία. Στις 26 Αυγούστου, 1990, κατηγορήθηκε γραπτώς στον Αστυνομικό Σταθμόκαιαπάντησε"Συγγνώμη". Ο δικηγόρος του,άλλος απότον κ.Χειμώνα, στην αγό- - η ρεύσητου ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου για με τριασμό της ποινής, εξέφρασε τημεταμέλεια καιαπολογία του κατηγορουμένου και ανέφερε ότι αυτός πάσχει από αρθριτισμούς στα πόδια που τον δυσκολεύουν να εργα στείκαιέχειψυχολογικάπροβλήματα 124 2 Α.Α.Δ. 5 10 15 Κώστα ν.Αστυνομίας Στυλιανώης, Δ. Οι αρχές, με βάση τις οποίες το Εφετείο επεμβαίνει σε ποινή που επιβάλλει το πρωτόδικο Δικαστήριο, είναι καλά γνωστές - (βλ., μεταξύ άλλων, Michael Antoni Afxenti "Iroas"v.The Republic
(1966)2 C.L.R. 116, σελ. 118 και Mazarakisv. Republic
(1982)2 C.L.R. 183, σελ. 186). Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εφεσείοντα υπέβαλε ότι τοπρωτόδικο Δικαστήριο δεν έλαβευπόψητουταπροσω πικά στοιχεία του κατηγορουμένου, τα οποία ασκούν επιρροή στο ύψος της ποινής και δεν εξατομίκευσε την ποινή. Περαιτέρω, ισχυρίστηκε ότι 18 μήνες φυλάκισης είναι έκδηλα υπερβολική ποινή, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των περιστάσεων στην παρούσα υπόθεση, που αφορούν τοαδίκημα καιτον κατηγορούμενο. Αναφορικά με την πρώτη εισήγηση του, παρατηρούμε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο έλαβε υπόψη του όλα τα στοιχεία και ελαφρυντικά που εκτέθησαν, τα οποία παρέ θεσεσε έκτασηστην.ισοζυγισμένη και αιτιολογημένη από φαση του. Ως εκ τούτου, δεν εφαρμόστηκε καμιάλανθα σμένηαρχήδικαίουστην επιμέτρηση τηςποινής. 20 Ο νομοθέτης πρόβλεψε ως ανώτατηποινή επτάχρόνια φυλάκιση για το ποινικό αδίκημα που διέπραξε ο εφε σείων. Ο Επαρχιακός Δικαστής, όμως, έχει εξουσία επι βολής ποινής φυλάκισης μόνο μέχρι τρίαχρόνια. 25 Ο κύριος σκοπός της ποινής είναι προστατευτικός.Τα Δικαστήρια πρέπει να επιβάλλουν τέτοιες ποινές πουνα αποτρέπουν τον αδικοπραγούντακαι άλλους απότουνα διαπράττουν παρόμοια αδικήματα και, ταυτόχρονα, να δημιουργούν τοαίσθημαασφάλειαςσε όλους τους οικοδε σπότες. 30 Ο οικοδεσπότης, ο οποίος φεύγει απότο σπίτι τουγια οποιοδήποτε σκοπό,σε οποιαδήποτεώρα,πρέπει ναείναι βέβαιος ότι όταν επιστρέψει θατο βρει άθικτοστην κατά σταση που το άφησε. Αυτό ισχύει για το μόνιμο κάτοικο καιπολύπερισσότερο γιατον προσωρινό. 125 ΣτνλιανίδηςΔ. Κώσταν.Αστυνομίας
(1991)Τα Δικαστήρια έχουν την ευθύνη τήρησης του νόμου καιτηςδημιουργίαςαισθήματοςασφάλειας. Το αδίκημα-για το οποίο βρέθηκε ένοχος ο εφεσείων, όπως και τα άλλα τα οποία λήφθηκαν υπόψη, πρόσφατα βρίσκονται σε,ανησυχητική έξαρση. Και αυτό,ορθά,λήφθηκευπόψηαπότοπρωτόδικο Δικαστήριο. 5 Το ύψος των 18 μηνών φυλάκισης είναι,στην ειδικήπε ρίπτωση,αυστηρήποινή, αλλά δεν είναι έκδηλα υπερβολι κή.Δεν είναι ποινήτέτοιαπουναδικαιολογεί τηνεπέμβα σημας. Γιατους λόγους αυτούςη έφεση απορρίπτεται. Έφεση απορρίπτεται. 126 10