← Κύπρος

clr/1991/1991_2_134.pdf

(1991)28Μαρτίου, 1991 ΙΚΟΥΡΡΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ.Δ/σιές] ABDEBRAOUF BENABDALLAH GANI, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινιχή ΈφεσηΑρ.5320). Απόδειξη — Ποινική απόδειξη — Ομολογία — Η ομολογία κατηγο­ ρουμένουμπορεί να εισαχθείωςμαρτυρία χωρίς αυτόματη αποδο­ χή της αΐ.ήθειαςτου περιεχομένου της — Το Δικαστήριο εξετάζει σε κάθεπερίπτωση ως ξεχωριστό πραγματικό γεγονός το κατά πόσο είναι ασφαλές ή όχι να στηριχθεί σε μια εξωδικαστική ομολογία. 5 Συνωμοσία — Ποινικός Κώδικας Κεφ. 154 άρθρα 371και 372 —Η κατάταξητηςσυνωμοσίαςστην κατηγορία κακουργήματος ήπλημ­ μελήματος εξαρτάται από το κατά πόσο αντικείμενο της είναι η διάπραξη κακουργήματος ή πλημμελήματος ή η πραγματοποίηση 10 τωνσκοπών τουάρθρου373 — Συστατικό στοιχείο για τηδιάπρα­ ξη συνωμοσίαςείναι μια συμπληρωμένη,τελικήσυμφωνία μεταξύ δύο ή περισσοτέρων ατόμων yior διάπραξη αδικήματος ή γιαεπί­ τευξη νόμιμου σκοπού με παράνομα μέσα — Η ύπαρξη τέτοιας συμφωνίας είναι θέμαπραγματικό και εξαρτάται από ταπεριστα- 15 τικά τηςκάθευποθέστε —Αθώωση του κατηγορουμένου στα αδι­ κήματαπου αποτελούν αντικείμενο τηςσυνωμοσίαςδενεπηρεάζει τα ευρήματα του Δικαστηρίου αναφορικά με την κατηγορία της συνωμοσίας. Ο ΠερίΠοινικής Δικονομίας Νόμος,Κεφ. 155άρθρο85
(1)— ΤοΚα- 20 κουργιοδικείο είχε τη δυνατότητα με βάση τα ευρήματα ότι δεν υπήρχε μαρτυρία που να συνδέει τον εφεσείοντα με όλους τονς ουγκατηγορούμενους του αλλά ότι η συνωμοσία αποδείχτηκε με ένα μόνο από αυτούς να τον κρίνει ένοχο για τησυνωμοσία αυτή χωρίς τροποποίηση του κατηγορητηρίου — Σε τέτοια περίπτωση " το Δικαστήριο όφειλενα διευκρινίσει σταπρακτικάμεταξύ ποίων κατηγορουμένων αποδείχτηκε το αδίκημα όχι μόνο για σκοπούς διαφάνειας αλλά και σαν ένδειξη τηςσοβαρότηταςτου αδικήματος για σκοπούς επφολής ποινής. Δικαιοδοσία —Το άρθρο 6
(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154που προνοεί ότι αδικήματα διαπραχθέντα σεξένη χώρα για την οποία 134 ^0 2Α.Α.Δ. 5 10 15 Gani v. Δημοκρατίας έχει εφαρμογή ο Ποινικός Κώδικας ήοποιοσδήποτε άλλοςνόμος της Δημοκρατίας δυνάμει του άρθρου 5τον Κώδικα Θα εκδικάζο­ νται υπόαρμοδίου Δικαστηρίου πουΘα καθορίζεται απότοΑνώ­ τατο Δικαστήριο τηρουμένων των διατάξεων τον άρθρον 159 τον Σνντάγματος, δεν εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση καθότιη συνωμοσία ήταν ζωντανή ωςσυνεχιζόμενο αδίκημα όπως φάνηκε από τη μαρτυρία λόγω τόσο της παρουσίας τον εφεσείοντα στην Κύπρο όσο και της τέλεσης πράξεων για τηνπροώθηση της ναι κατά συνέπεια δεν επρόκειτο για αδίκημα διαπραχθέν σε ξένη χώρα — ΤοΚακουργιοδικείο είχε τηναπαιτούμενη δικαιοδοσία να εκδικάσει το αδίκημα στην προκειμένη περίπτωση. Ο περί ΠοινικήςΔικονομίας Νόμος Κεφ. 155, άρθρο 83
(1)—Τροπο­ ποίηση κατηγορητηρίου — ΤοΚακουργιοδικείο πριν καλέσειτον κατηγορούμενο νακάμει την υπεράσπιση τουμπορεί μεδικήτον πρωτοβουλία ή μετά από αίτηση οποιουδήποτε από τονς δΊαδίκονς νατροποποιήσει το κατηγορητήριο. Ο περί Ποινικής Δικονομίας Νόμος Κεφ. 155,άρθρο 84— Ποιαη ακολουθητέα διαδικασία μετά τηντροποποίηση του κατηγορητη­ ρίου δυνάμει τονάρθρου 83 του Κεφ. 155. 20 25 30 35 40 45 Οεφεσείων πουέφθασεστην Κύπροτην 14/4/1990αντιμετώπι­ ζε δυοκατηγορίες γιακατοχή ναρκωτικού καικατοχή του για σκοπό τηνπρομήθειατουσε τρίταπρόσωπα καθώςκαι κατηγορία για συνωμοσία γιατηνδιάπραξητου κακουργήματοςκατοχής και εμπορίας διαμορφίνης. Σεγραπτήτου κατάθεση ομολόγησεότι είχε μιλήσει μεένα από τους συγκατηγορούμενους του (Akouiy) για ταναρκωτικάκαιότισκοπός της επίσκεψης του στην Κύπρο ήτανηπαραλαβήηρωίνηςγια μεταφοράστην Ισπανίαόπουκατοι­ κούσε. Στην ένορκη μαρτυρία τουεπερίγραψε τις κινήσειςτου ακριβώς με τον τρόπο πουτιςεπερίγραψε στην κατάθεση του και π ο υ επιβεβαιώνονταν μεκάθε λεπτομέρεια από τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής. Στηδίκηοκατηγορούμενοςισχυρίσθηκε ότι αποφάσισε να πάει στο Λίβανο γιαοικογενειακούςλόγους καιότι οσυγκατηγορούμενος του Akoury θατου εξασφάλιζε άδειαεξόδουγι'αυτό καιτον αναζήτησε μόλις έφτασε στη Λάρνακα. Στο αεροδρόμιο είπε ότι ήλθε στην Κύπρο για τουρισμό καιότι δεν γνώριζε αγγλικά. Αυτός ο ισχυρισμός αντικρούστηκεαπότημαρτυρίασετρειςπερι­ πτώσεις. Είπε επίσης ότιστοΛίβανο θατονσυνόδευεκάποιος Ayiari Mohamed Ben Larbi στον οποίο όπως αναφέρειστηνκατάθέσητουθαέδιδε ταναρκωτικάγια μεταφοράστην Ισπανία λέγο­ ντας τουότιπρόκειται για ρουχισμό απότοΛίβανο. Αναφορικά μετονσκοπότηςεπίσκεψηςτουAyiari υπάρχειαντίφασηστηνκα­ τάθεση του εφεσείοντα όταν σε μια περίπτωση ισχυρίστηκε ότι ο σκοπός αυτός ήτανηεπίσκεψη του Ayiari στον αδελφό τουεφεσείοντα και σε (ίλλη ότιδενγνώριζε τοσκοπό τουταξιδιούτου Ayiari στο Λίβανο. Επίσηςοκατηγορούμενος αρνήθηκε προφορι­ κήδήλωσητουπριντηγραπτήτουκατάθεσηπουπαραδεχότανγια 135 Gani v.Δημοκρατίας
(1991)τα ναρκωτικά αλλά δήλωσε ότι δεν είχε σκοπό να τα πάρειαπό τηνΚύπροαλλάαπότηΒηρυτό. Τηνπροφορικήαυτή δήλωσητην εμφάνισε ως εφεύρημα των αστυνομικών. Το Κακουργιοδικείο αξιολόγησε την δήλωση αυτήκαι τηχαρακτήρισεσανπροσπάθεια ναελαφρύνει τηθέσητου. * Το Κακουργιοδικείο απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς του εφεσείοντα ως ψευδείς και αναξιόπιστους, τον βρήκε ένοχο στην κατηγορία συνωμοσίας ενώτον αθώωσεστις κατηγορίες αναφορι­ κά μεταναρκωτικά. Οιάλλοι δύο συγκατηγορούμενοι του παρα­ δέχθηκανενοχήκαιστις τρειςκατηγορίες. 10 Η έφεση εναντίον της καταδίκης του εφεσείοντα βασιζόταν πάνωσετρεις λόγους:
  1. Αποδεικτική αξία της κατάθεσης -Αξιολόγηση της μαρτυ­ ρίαςαπό το Κακουργιοδικείο.
  2. Εσφαλμένη αποδοχή από το Κακουργιοδικείο της μαρτυρίαςτης ΚατηγορούσαςΑρχής. 15
  3. Δεν εξήχθησαν τα ορθά συμπεράσματα από την κατάθεση του κατηγορουμένου συμπεριλαμβανομένου και ισχυρισμού γιαέλλειψηδικαιοδοσίαςτου Κακουργιοδικείου. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτονταςτην έφεση αποφάνθηκεότι:
  4. Ηαξιολόγηση τουΚακουργιοδικείου ήτανορθήκαιταευρή­ ματα σταοποίακατάληξεήταναναπόφευκτα. Τοσυστατικό στοι­ χείο τηςσυνωμοσίας δηλαδή ηοριστικήσυμφωνία μεταξύτουεφε­ σείοντα και του συγκατηγορούμενου του Akoury ήταν διάχυτο στην κατάθεση του εφεσείοντα. Ηκατάστασηδεν αλλάζει ανκαι η τιμή δεν είχε συμφωνηθεί και η ποσότητα των ναρκωτικών δεν είχε προσδιοριστεί.
  5. Δεν υποδείχθηκεοποιοσδήποτελόγος γιατον οποίο ηαπο­ δοχήτης μαρτυρίαςήτανεσφαλμένη. Αντίθετα ηένορκη μαρτυρία του εφεσείοντα αναφορικάμε τις κινήσεις του συμφωνούσε πλή­ ρως μετηγραπτήτου κατάθεση. 20 25 30
  6. Το πρωτόδικο Δικαστήριο είχεδικαιοδοσία λόγω τηςπα­ ρουσίας του εφεσείοντα στην Κύπρο και των πράξεων του στην Κύπρο γιατην προώθησητων αδικημάτωνπουήταντααντικείμε- 35 νατηςσυνωμοσίας. Αναφορικά με τον ισχυρισμό της υπεράσπισης ότι μια και το Κακουργιοδικείο αθώωσε τον εφεσείοντα στις κατηγορίες αναφο­ ρικά με τα ναρκωτικά όφειλε να τον απαλλάξει καιστηνκατηγο,ρία της συνωμοσίας το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκεότι ο 40 ισχυρισμός αυτός είναι αβάσιμοςκαιότι ηπαρούσαυπόθεσηπρέ­ πει να κριθεί διαφορετικάαπότην αγγλική υπόθεση R v.Cooper 136 2Α.Α.Δ. 5 10 15 Gatil ν.Δημοκρατίας and Compton [1947]2AU. E.R. 701,στην οποίαηαθώωσητωνκα­ τηγορουμένων στη συνωμοσία όπως και στα άλλα αδικήματαείχε σχέση με την προσαχθείσα μαρτυρία και την αξιολόγηση της που κάλυπτε και την κατηγορία της συνωμοσίας. Στην παρούσαυπόθέσηη αθώωση του κατηγορούμενου στις κατηγορίες για ταναρ­ κωτικά οφείλετο στο ότι έλειπε ημαρτυρία που τον συνέδεε μετα συγκεκριμένα ναρκωτικά. Αυτό δεν μπορούσε ναεπηρεάσεικαθό­ λου τα ευρήματα του Κακουργιοδικείου όσον αφοράτο αδίκημα της συνωμοσίας όπως τεκμηριώθηκε από την κατάθεση και την ένορκη μαρτυρία του εφεσείοντα. Ήταν όμως παράλειψη του Κακουργιοδικείου να μη διευκρινίσει ότι με βάση τη μαρτυρία η συνωμοσία αποδείχτηκε μόνο μεταξύ του εφεσείοντα και του συ­ γκατηγορούμενου του Akoury. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρ­ θρου85
(1)του Περί ΠοινικήςΔικονομίας ΝόμουΚεφ. 155 το Κακουργιοδικείο είχε αυτή τη δυνατότητα χωρίς τροποποίηση του κατηγορητηρίου. Η έφεση απορρίπτεται. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν. R v.Lambrou, 22 C.LR. 96; 20 R v.Sfongaras, 22 C.LJi. 113; R v.CooperandCompton[1947]2All EM. 701; Mulcanyv. R [1868]LM.34 H.L. 328; O'CooneU v.R
(1844)5 St. Tr. (N.S.)l; R v.Aspinall[1876]2 Q.D.D. 48; 25 R v.KingandKing[1966]Grim. L.R.280; R v. Mills, 47Cr. App.R.49; R v. Walker[1962]dim. L.R. 458; R v.O'Brien, 59 Or. App.R. 222; DJ>.P. v.DootandOthers[1973]57 Cr. AppjR. 600. 30 Έφεση εναντίον Καταδίκης. Έφεση εναντίον της καταδίκης από τον Abdebraouf Ben Abdallah Gani ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 15 Ιου­ νίου, 1990 από το Κακουργιοδικείο Λάρνακας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 5002/90)στην κατηγορία συνωμοσίας 35 προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρ137 Gaul v. Δημοκρατίας
(1991)θρων 371 και20 του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154, και κα­ ταδικάστηκε από τον Π.Ε.Δ. Φρ.Νικολαΐδη,τον Α.Ε.Δ. Ιωαννίδη και τον Ε.Δ. Χατζηχαμπή σε φυλάκιση 5 χρό­ νων. Γ.Παπαντωνίον, γιατον εφεσείοντα 5 AM. Αγγελίδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρα­ τίας,γιατην εφεσίβλητη. Cur.adv.vult. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει οΔικαστής Γ.Κωνσταντινίδης. !Q ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣΔ.:Οεφεσείοντας βρέθηκε ένοχος από το Κακουργιοδικείο Λάρνακας στην κατηγορία της συνωμοσίας για τη διάπραξητου κακουργήματοςτηςκα­ τοχής και εμπορίαςδιαμορφίνης. Αθωώθηκε στις κατηγο­ ρίες για κατοχή του ναρκωτικού και για κατοχή του για 15 σκοπό την προμήθεια του σε τρίτους. Οι δυο συγκατηγορούμενοί του, Ilham Haddad Khanou και Ibrahim Matar Akoury,παραδέχθηκαν ενοχήκαιστιςτρεις κατηγορίες. Ο εφεσείοντας επιμένει στην αθωώτητάτου και στην κατη­ γορία τηςσυνωμοσίας. 20 Την 14η Απριλίου 1990 η Khanou έφθασε με πλοίο στο λιμάνι της Λάρνακας.Βρέθηκαν στην κατοχήτηςτρίαδο­ χεία "λάκας"που περιείχαν 500 γρ. διαμορφίνης.Τησύλ­ ληψητης Khanou ακολούθησε δυο μέρες αργότεραησύλ­ ληψη τουAkoury. Η ομολογία της KhanouκαιτουAkoury 25 δεν αγγίζειτον εφεσείονταούτε καιπροσεγγίστηκε έτσι. Ο Εφεσείοντας έφθασε στην Κύπρο την 14.4.1990 όπως και ηKhanou. Δεν χρειάζεταινα μαςαπασχολήσουν τα όσα οδήγησαν την αστυνομία στο δωμάτιοτου στο ξε­ νοδοχείο "Les Palmiers" στη Λάρνακα την 17.4.90. θα 30 προχωρήσουμε κατευθείαν στο κεντρικό σημείο της υπό­ θεσης. Συναρτάταιπρος την γραπτή κατάθεση ίου εφε­ σείοντα στην αστυνομία Είναι πάνω σ*αυτή που στηρί- 138 2ΑΛΛ. 5 Gani ν.Δημοκρατίας ΚώνσταντινίΑης,Δ. χτηκε η καταδίκητου. Με την κατάθεση του, ο εφεσείο­ ντας ομολόγησε ότι είχε"μιλήσει"μετονAkoury για ναρ­ κωτικά και ότι είχε έλθει στην Κύπρο για να παραλάβει ηρωίνηκαινατημεταφέρειστην Ισπανίαόπουκατοικούσε. . Ο εφεσείοντας είχευποστηρίξει ενώπιοντουΚακουρ­ γιοδικείου ότι η κατάθεση του δεν ήταν θεληματική. Το αντίθετο εύρημα του Κακουργιοδικείου δεν είναι υπό κρίση.Δενέχεισυμπεριληφθεί στηνειδοποίησητηςέφεσης 10 και δεν έχει συζητηθεί τέτοιος λόγος. Το πρώτο απότα επιχειρήματα του εφεσείοντα αναφέρεταιστηναποδεικτι­ κήαξίατηςκατάθεσηςαυτήςκαιγενικάστην αξιολόγηση της μαρτυρίαςαπότο Κακουργιοδικείο.Το δεύτερο,σχε­ τίζεται με τασυμπεράσματαπουθαήτανδυνατόναεξα15 χθούναπότηνκατάθεση.Μαζί μ'αυτάοεφεσείονταςυπο­ στήριξε ότι το Κακουργιοδικείο δεν είχεδικαιοδοσίαγια τηνεκδίκασητηςυπόθεσης. Η αποδεικτική αξία της κατάθεσης- Η αξιολόγηση της μαρτυρίας 20 Είναιορθόότιη κρίσηπως μιαομολογία μπορείναεισα­ χθεί ως μαρτυρίαδενσημαίνει αυτόματακαιαποδοχή της αλήθειαςτουπεριεχομένου της.Σεκάθεπερίπτωση,τοΔι­ καστήριο εξετάζει ως ξεχωριστό πραγματικόγεγονός την αποδεικτικήαξία μιαςκατάθεσηςκαιγενικάτοκατάπόσο 25 είναι ασφαλές ή όχι να στηριχτεί σε μια εξωδικαστική ομολογία. (Βλ. R. v.Lambrou, 22 CLR96,R. v. Sfongaras, 22 CLR 113).ΤοΚακουργιοδικείοαξιολόγησε τηνκατάθε­ ση μεεπίγνωση τηςδυνατότητας πουείχενατην απορρί­ ψει ωςβάσηγιακαταδίκη. -in . Στη γραπτήτουκατάθεση ο εφεσείοντας,μετάτηνεξι­ στόρηση των όσων σχετίζονται με τη "συμφωνία" του με τον Akoury, περιγράφει τις κινήσεις του στη Λάρνακα. Αυτές οι κινήσεις επιβεβαιώθηκαν και στην τελευταίατους λεπτομέρεια απότημαρτυρίαπουπαρουσίασεη κα139 Κωνσταντινίδης, Δ. Gani ν. Δημοκρατίας
(1991)τηγορούσα αρχή.Ηπιοσημαντικήίσως απ'αυτές, αναφέ­ ρεται στις προσπάθειες που έκαμε ο εφεσείοντας για να συναντήσει τον Akoury.Αναφέρει στηνκατάθεσητουπως αμέσως μετάτον ερχομό του στην Κύπρο,αναζήτησετον Akoury στο ξενοδοχείο 'Τέσσερα Φανάρια" όπως είχαν 5 συνεννοηθεί. ΗΛία Ζωγράφου,υπάλληλος υποδοχήςστο ξενοδοχείο, επιβεβαίωσε το γεγονός. Αναφέρθηκε σε χει­ ρόγραφομήνυμαπουτηςάφησεοεφεσείοντας μετηνπα­ ράκληση να το παραδώσει στον Akoury όταν θαέφτανε στο ξενοδοχείο. Παρεμβάλλουμε πως, σύμφωνα με την 10 ίδια μαρτυρία,ο Akoury,μετησειρά του,αναζήτησετον εφεσείονταστοξενοδοχείο 'Τέσσερα Φανάρια"και παρά­ λαβε το μήνυμα. Η σημείωση που το περιείχε βρέθηκε, σύμφωναμετημαρτυρία,στηνκατοχήτουAkoury. Εχει περιληφθεί στους λόγους έφεσηςκαιηθέσηπως 15 το Κακουργιοδικείο εσφαλμένα αποδέχτηκε τημαρτυρία τηςΚατηγορούσαςΑρχής. Ηγενικότηταμετηνοποίαδια­ τυπώθηκεαυτήηθέση,υποθέτουμε ότι καλύπτεικαιτους μάρτυρες που αναφέρθηκανστις κινήσεις του εφεσείοντα κατά τηδιάρκειατης τριήμερης παραμονήςτου στη Λάρ- 20 νάκαμέχριτησύλληψη του.Δεν μαςέχειυποδειχθείόμως οποιοσδήποτε λόγος γιατον οποίο ηαποδοχήτης μαρτυ­ ρίαςαυτήςήτανεσφαλμένη. Προσθέτουμεπως,ανόχιτί­ ποτε άλλο, στο τέλος και ο ίδιος ο εφεσείοντας με την ένορκη μαρτυρίατουπερίγραψετιςκινήσεις τουακριβώς 25 μετοντρόποπουτιςπερίγραψεκαιστηγραπτήτου κατά­ θεση.Στιςεξηγήσεις τουγι'αυτέςθααναφερθούμεστησυ­ νέχεια. Ο εφεσείοντας ισχυρίστηκε ταακόλουθα:Αποφάσισε να ταξιδέψει στο Λίβανο για να πείσει τον αδελφό του 30 που ζούσε εκεί, να εγκαταλείψει τη χώρα εξαιτίας της ανώμαλης κατάστασης που επικρατούσε. Ο Akoury ανά­ λαβενατονβοηθήσει ναεξασφαλίσει άδειαεξόδου.Γιατο σκοπόαυτό,συμφώνησε νασυναντηθούνστην Κύπρο για να ταξιδέψουν μαζί στο Λίβανο. Ητανγι' αυτό το λόγο 35 πουτοναναζήτησεότανέφθασεστηΛάρνακατις 14.4.90. Στοαεροδρόμιοδήλωσε ότι έφθασεστηΚύπρογιατουρι­ σμό.Εξήγησεπωςδενανάφερετονπραγματικόσκοπότου 140 2 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 Gani v. Δημοκρατίας Κωνσταντινίόης, Δ. ταξιδιού του γιατί δεν γνώριζε την αγγλική γλώσσα. Σε δυο όμως περιπτώσεις, όπως κατάθεσε η Λ. Ζωγράφου και όπως παραδέχτηκετελικά και ο ίδιος, χρησιμοποίησε την αγγλικήγλώσσα. Ητανστααγγλικάπουμίλησε μετην Λ. Ζωγράφουόταναναζήτησετον Akoury στο ξενοδοχείο "Τέσσερα Φανάρια" και ήταν στα αγγλικά που έγραψε τη σημείωση που άφησε εκεί. Σύμφωναμετο Λοχία Α. Θεο­ δώρου,ο εφεσείοντας έκαμεδήλωσηστααγγλικάκαικατά τη διάρκεια αναγνωριστικής παράταξης που έγινε στον Αστυνομικό ΣταθμόΛάρνακας. Ο εφεσείοντας δεναρνή­ θηκε ότι έκαμε κι αυτή τη δήλωση. Ισχυρίστηκε όμως ότι του την υπαγόρευσε λέξη προς λέξη η "αστυνομία" και πως δεν γνώριζε τη σημασία της. Σημειώνουμε ότι ο Λο­ χίας Α. Θεοδώρου δεν αντεξετάστηκε σε σχέση με το σημείο αυτόκαιβέβαιαδεντουυποβλήθηκετέτοιαθέση. Επανερχόμαστεόμως στηδιήγησητου εφεσείοντα. θα το συνόδευε στο Λίβανο ο Ayiari Mohamed Ben Larbi. Εχασαν μεδιαφορετικέςπτήσεις καικατάληξανστο ίδιο δωμάτιο στο ξενοδοχείο "Les Palmiers". Στην κατάθεση τουαναφέρειπως "σκοπός ήταννατουδώσει ταναρκωτι­ κά (εννοείται του Ayiari) ναταπάρει στην Ισπανίαχωρίς να το ξέρει". Του είχε πει πως θα μετέφερε ρουχισμό από το Λίβανο. Ισχυρίστηκε ότι αυτό ήταν αναληθές. Οπως είπε στην αρχήσκοπός του Ayiari ήταννα επισκεφθεί και αυτός τον αδελφό τού εφεσείοντα στη Βηρυτό. Για ποιο λόγο δεν εξήγησε. Σε άλλο σημείο ισχυρίστηκε πως ο Ayiari δεν του εξήγησε το σκοπό για τον οποίο θα ταξί­ δευε στο Λίβανο και πως επομένως δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει αυτότοσκοπό. Ισχυρίστηκε ο εφεσείοντας ότι όσα αναφέρονται στη κατάθεση του για ναρκωτικά δεν ανταποκρίνονταν στην αλήθεια. Σύμφωναμε τη μαρτυρίαγια την κατηγορούσα αρχή, πρίν δώσει τη γραπτήτου κατάθεση, ο εφεσείοντας είχε κάμει την ακόλουθη προφορικήδήλωση."Παραδέχομαι για τα ναρκωτικά αλλά δεν είχα σκοπό να τα πάρω απότην Κύπροαλλάαπό την Βηρυτό." Η δήλωση αυτήεισάχθηκεως μαρτυρίαχωρίς ένστασηαπότηνυπεράσπιση. Ο εφεσείοντας αρνήθηκε ότι έκαμε τη δήλωση αυτή. Την 141 Κώνστανηνϋης,Δ. Gani ν.Δημοκρατίας
(1991)εμφάνισε ναείναι εφεύρημα των αστυνομικών που ανα­ μείχθηκαν στην υπόθεση. Εμφανίζει έτσι τους αστυνομι­ κούς ναδημιουργούν φανταστικήιστορία γιαπροφορική δήλωση χωρίς τουλάχιστον να μεριμνήσουν ναταιριάζει αυτή ηδήλωσηκαιμετοπεριεχόμενο τηςγραπτήςτουκα- 5 τάθεσης. Σημειώνουμε ότιτο Κακουργιοδικείοαξιολόγη­ σε τηνπροφορική αυτή δήλωση και τηχαρακτήρισεως προσπάθειατουεφεσείονταναελαφρύνειτηθέσητου. Το Κακουργιοδικείο απέρριψε τους ισχυρισμούς του εφεσείοντα ωςεντελώς ψευδείς. Εκρινε ότιμπορούσε να 10 στηριχθεί μεαπόλυτηασφάλειαστηγραπτήτουκατάθεση. Αναφέρθηκε στο αφύσικο της εκδοχής του εφεσείοντα, επεσήμανετοπαράλογοτηςιστορίαςτουαναφορικάμετη σημαντική λεπτομέρεια ως προς το σκοπό για τον οποίο ταξίδευεμαζίτουοAyiariκαιθεώρησεωςπρόσθετηαπό- 15 δειξη της αναξιοπιστίαςτου,τους ισχυρισμούς του ανα­ φορικάμετηγνώσητηςαγγλικήςγλώσσας. Δεν μαςέχειπείσει ο εφεσείοντας ότι το Κακουργιοδι­ κείοαξιολόγησε εσφαλμένατηνμαρτυρίαήότιταευρήμα­ τα σταοποίακατάληξεδεν ήσανδικαιολογημένα.Αντίθε- 20 τα,έχουμε πεισθεί πωςηαξιολόγησηπουέγινεήταν ορθή και πως τα ευρήματασταοποίακατάληξετοΚακουργιο­ δικείοfVtav αναπόφευκτα. Πρέπει όμως V ασχοληθούμε και μεέναπαρεμφερές, όπως θα φανεί, θέμα. Υποστήριξε ο δικηγόρος του εφε- 25 σείονταπωςμιακαιτοΚακουργιοδικείοαθώωσετονεφε­ σείοντα στις κατηγορίες που σχετίζονταν μετηνκατοχή τωνναρκωτικών, όφειλε νατον απαλλάξεικαιστηνκατη­ γορία της συνωμοσίας. Μας παρέπεμψε σχετικά στην υπόθεσηR.v.CooperandCompton[194η 2AllE.R.701. 30 Η εισήγησηείναι αβάσιμη.Το αδίκηματης συνωμσίας συντελείται απότηστιγμή που δυο ή περισσότεροι συμ­ φωνούν να διαπράξουναδίκημαήναεπιτύχουν νόμιμο σκοπό μεπαράνομα μέσα.Δεν είναιαναγκαίογιατηνσυ­ μπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε 35 πέρα απότησυμφωνία. Τοκατάπόσοοισυνωμότες με142 2A.AA. Ganiv.Δημοκρατίας Κογσταντινέδης,Α. τάνιωσαν ή σταμάτησανήπαρεμποδίστηκανήαπότυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν τοσκοπό της συ­ νωμοσίας, είναι αδιάφορο. (Βλέπε Mulcanyv. R. [1868] L.R. 34H.L. 328, O'Connell v.R.
(1844)5 St. Tr.(N.S.)1, 5 R. v.Aspinall [1876]2 Q.B.D. 48, Archbold,ανωτέρω, σελ. 2035παραγρ. 28^. Ταάρθρα371 και372 τουΠοινικού Κώδικα,Κεφ.154 ενσωματώνοντας τηνπιοπάνω κατά τοκοινοδίκαιοέν­ νοια του αδικήματος της συνωμοσίας, κατατάσσουν το 10 αδίκημα στην κατηγορία του κακουργήματοςήτου πλημ­ μελήματος ανάλογα με τοκατάπόσον αντικείμενο της συ­ νωμοσίας είναι ηδιάπραξηκακουργήματος ή πλημμελή­ ματος ήηπραγματοποίηση τωνσκοπών που εξειδικεύο­ νται στο άρθρο373. Ηαθώωσητωνκατηγορουμένων στην 15 υπόθεση CooperandCompton, ανωτέρω, είχε σχέση μόνο με τημαρτυρίαπουείχεπροσαχθεί και με την αξιολόγηση της. Κρίθηκε πωςμε τηναθώωση των κατηγορουμένων στις κατηγορίες για τα ουσιαστικά αδικήματατης κλοπής και τηςληστείας, εκδηλώθηκε ηδυσπιστία των ενόρκων 20 αναφορικάμε τηγενική εικόνα που σύνθεταν τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον τους ηοποίακάλυπτε καιτην κατη­ γορίατηςσυνωμοσίας. Έτσι,θεωρήθηκε πωςμετην απόρ­ ριψη των κατηγοριών που αφορούσαν ταουσιαστικά αδι­ κήματα δεν μπορούσε ναδικαιολογηθεί ηκαταδίκη τους για συνωμοσία. 25 Στην παρούσα υπόθεση το Κακουργιοδικείο δέκτηκε στο σύνολο τηςτη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής. Αθώωσε τον εφεσείοντα στις κατηγορίες που σχετίζονταν με την κατοχή των ναρκωτικών επειδή η μαρτυρίαδεν 30 σύνδεε με οποιοδήποτετρόπο τον εφεσείοντα μετα συγκε­ κριμένα ναρκωτικά που βρέθηκαν στην κατοχή της Khanou. Ηαθώωσητουεφεσείοντα στις πιοπάνωκατηγο­ ρίες, δεν επηρεάζει τα ευρήματα του Κακουργιοδικείου αναφορικά μετηνκατηγορίατης συνωμοσίας. 35 Υπάρχει όμως μιαλεπτομέρεια πουόσοκι αν δεν μπορεί να έχει επίπτωση πάνω στο τελικό αποτέλεσμα, είναι αναγκαίοναεπισημανθεί. Οεφεσείοντας, σύμφωνα 143 Κωνσταντινίδης, Δ. Gani ν.Δημοκρατίας
(1991)μετοκατηγορητήριο,συνωμότησε μετονAkouryαλλάκαι με τηνKhanou καιάλλα άγνωσταπρόσωπα.Μεβάση τα ευρήματα του Κακουργιοδικείου αναφορικάμετην ανυ­ παρξία οποιασδήποτε μαρτυρίαςπουνασυνδέει τονεφε­ σείοντα μετηνKhanou και οποιοδήποτεάλλο,θαέπρεπε 5 ναγίνειη διευκρίνηση ότιησυνωμοσία αποδείκτηκεμόνο σ'ότι αφορούσε τον εφεσείοντα καιτονAkoury. Το Κα­ κουργιοδικείο είχετηδυνατότητα νατοκάμει μεβάση τις πρόνοιες τουάρθρου85
(1)τουπερί ΠοινικήςΔικονομίας ΝόμουΚεφ. 155χωρίςτροποποίησητουκατηγορητηρίου. ^ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΗ Είναιηεισήγησητουδικηγόρουτουεφεσείοντα ότιη κατάθεση του αποκαλύπτει μόνο διαπραγματεύσειςκαι όχι συμπληρωμένη συμφωνία. Επικαλέστηκε το γεγονός ότι δενπεριέχει ηκατάθεσηαναφορά στοείδος και στην 15 ποσότητα τωνναρκωτικών που θαπαραλάμβανεοεφε­ σείοντας όπως καιστογεγονός ότι,όπως φαίνεται από τηνκατάθεση,δενείχεσυμφωνηθεί τοτίμημαπουθαπλή­ ρωνεγι'αυτά. Ηύπαρξησυμφωνίας συμπληρωμένης είναι συστατι- 20 κό τουαδικήματοςτηςσυνωμοσίας. Ακολουθεί πως στις περιπτώσεις που φαίνεταιή δεν αποκλείεταινα παραμεί­ νανοιεπίδοξοισυνωμότες στοστάδιοτωνδιαπραγματεύ­ σεων ήδιαφορετικάστοστάδιοτηςεξέτασης της πιθανό­ τητας να διαπράξουν αδίκημα δεν υπάρχει τελική 25 συμφωνία και,επομένως, ούτε συνωμοσία. Τοπότεσυμ­ βαίνειτοένακαιπότετοάλλοκαιηδιαχωριστικήγραμμή μεταξύτωνδυομπορείναείναιπολύλεπτή,δενείναι δυ­ νατό ναπροκαθοριστεί. Τοζήτημαείναι πραγματικό και εξαρτάταιαπόταπεριστατικάτηςκάθευπόθεσης.(Βλ.R. 30 v.KingandKing [1966] Crim.L.R.280, R. v.Mills, 47 Cr. App. R. 49, R. v. Walker, [1962] Crim. L.R.458, R.v. O'Brien, 59Cr.App.R. 222,Archbold,ανωτέρω, σελ.2039 παραγρ.28-9. Χωρίς άλλα, επομένως, θαπαραθέσομε το σχετικό 35 144 2Α.ΑΛ. Ganiν.Δημοκρατίας Κωνσταντίνεης,Δ. απόσπασμααπό τηνκατάθεσητου εφεσείοντα. 5 *0 15 20 25 30 35 "...Τον Νοέμβριοτου ιδίουχρόνουπήγα στον Λίβανο και βρήκα τον Ibrahim (εννοείται Akoury) και έμεινα εκεί για ένα μήνα περίπου και έφυγα. Εκεί μιλήσαμεν και για ναρκωτικά και αν υπάρχει τρόπος για να πάρω(μεν) στην Ισπανία.Πρίν δέκα μέρες περίπου με πήρε τηλέφωνο ο Ibrahim και μου είπε ότι είχε ηρωί­ νη για να μου δώσει αλλά δεν μπορούσε να μου την φέρει στην Ισπανία. Εγώ επέμενα να μου την φέρει στην Ισπανία διότι θα ήτο πιο εύκολα για μένα αλλά αυτός μου είπε ότι δεν μπορούσε καισυμφωνήσαμε να βρεθούμε στην Λάρνακα στην Κύπρο στις 14 Απριλίου 1990 στο ξενοδοχείο τέσσερα φανάρια.Την ημέρααυτή πήγα στην Λάρνακα και πήρα μαζί μου τον Ayari Mohamed Ben Larbi τον οποίοείχαγνωρίσει λίγες ημέ­ ρες προηγουμένως. Σε αυτόν δεν είπα τίποτε γιαναρ­ κωτικάκαιτου είπαότι τον ήθελανα μεβοηθήσει να φέρωρούχααπότον Λίβανο καινατου δώσωχίλιαπε­ ντακόσια δολάριακαινατουκάμωκαιταέξοδατου. Σκοπός μου ήτο να του δώσω τα ναρκωτικά να τα πάρει στην Ισπανίαχωρίς να το ξέρει και να είναι πιο ασφαλισμένα.Οτανήλθαμεστην Λάρνακαπήγαμενστο ξενοδοχείο τέσσερα φανάρια να πάρουμε δωμάτιο αλλά δεν βρήκαμε.Ζήτησατον Ibrahim αλλά μουείπαν ότι δεν έμενε εκεί. Έφυγακαιπήγα καιβρήκαδωμάτιο στο ξενοδοχείο Les Palmiers και έμεινα με TovAyari. Πήγα καιτην Κυριακήκαιξαναζήτησατον Ibrahim για να δω αν έφερε τα ναρκωτικά αλλά πάλιν δεν τον βρήκακαιτουάφησαένα μήνυμαγιαναμεβρεί στοξενοδοχείο Les Palmiers. Για την τιμή των ναρκωτικών δεν συμφωνήσαμε αλλά- θα τα κανονίζαμεν στην Κύπρο. Μέχρι σήμερα δεν συνάντησα καθόλου τον Ibrahim ούτε μουέστειλεταναρκωτικάμεκανένα. Ενώ ήμουν στο ξενοδοχείο μου σήμερα με τον Ayari ήλθε η αστυνομία και με πήρε. Τα ναρκωτικά αυτά που θα έπαιρνα απότον Ibrahim ήταννα τά πάρωστην Ισπα­ νία καιήτανγιατηνΚύπρο." Το συμπέρασμα του Κακουργιοδικείου πως από το 145 Κωνσναντινίδης,Δ. Gani ν.Δημοκρατίας
(1991)σύνολοτηςκατάθεσηςπροκύπτειπωςοεφεσείονταςκαιο Akouri είχανσυμφωνήσει ναπαραδώσουναπότονδεύτε­ ροστον πρώτοναρκωτικάστην Κύπρογιανατα μεταφέ­ ρει ο εφεσείοντας στην Ισπανία,είναι απόλυτα δικαιολο­ γημένο.Είναιδιάχυτημέσαστηνκατάθεσητουεφεσείοντα 5 ηοριστικότητα τηςδιευθέτησης πουέγινε.Αναφέρεταιξε­ κάθαρα στην κατάθεσηπως αφούξεπέρασαν ο εφεσείο­ νταςκαιοAkouryτοζήτηματουπούθαπαραδίδονταντα ναρκωτικά, συμφώνησαννασυναντηθούνστην Κύπρογια τοναποκλειστικόσκοπότηςπαράδοσηςτους.IV αυτόκαι ίο ο εφεσείοντας συνοδευόταν απότον ανύποπτο,σύμφωνα μετην κατάθεση,Ayiari τονοποίοθαχρησιμοποιούσε ως μεταφορέα. Χωρίςναθέλουμεναπούμεπωςήταναπαραίτητο να είχαν προσδιορίσει και το είδος των ναρκωτικών που θα 15 παράδιδαν ο ένας στον άλλο,σημειώνουμε πως δεν είναι ορθόότιδεντοπροσδιόρισαν.Είναικαθαρή στηνκατάθε­ ση ηαναφορά σε ηρωίνη.Τογεγονός ότι, όπως αναφέρε­ ται, δεν συμφώνησαν την τιμήδεν σημαίνει τίποτε.Είναι φανερόπωςστην περίπτωσητους δεντουςαπασχολούσε. 20 Δεν εξάρτησαν τησυμφωνία τους απότο ύψος τουτιμή­ ματοςπουθαπληρωνόταν.Οπωςαναφέρεταιστηνκατά­ θεση, την τιμή των ναρκωτικών θα την καθόριζανστην Κύπρο. Γι' αυτούς το ζήτημα του ύψους του τιμήματος προκύπτει ότι ήταν επουσιώδες. Δεν χρειάζεται, επομέ- 25 νως, να εξεταστεί το κατάπόσον θαήτανδιαφορετικήη κατάσταση αν διατύπωναν κάποια επιφύλαξη ως προς την οριστικότητα της συμφωνίας τους, ανάλογα με το κατά πόσο θασυμφωνούσαν και ως προς το τίμημαπου θα πληρωνόταν. Η επίδραση κάθε επιφύλαξης ρητής ή 30 εξυπακουόμενης είναι και αυτό ζήτημα πραγματικόκαι δεν θα ήταν ορθό να το εξετάσουμε πάνω σε υποθετική βάση. θα σημειώναμε όμως τις παρατηρήσεις στον GlanvilleWilliams2η έκδοσησελ.666παραγρ.212,αναφο­ ρικά με τηδυνατότηταδιάκρισης μεταξύ της έννοιας της 35 συνωμοσίας και της σύμβασης μετηστενήέννοια τουδι­ καίου των συμβάσεων. Οσα έχουμε πεί ισχύουν καισ'ότι αφοράτογεγονός ότιηκατάθεσητουεφεσείονταδενανα­ φέρεταιστηνποσότητατηςηρωίνηςπουθαπαραλάμβανε 4 0 ο εφεσείοντας. 146 2Α.Α.Δ. Ganiν.Δημοκρατίας ΚωνοταντινίΛης, Λ. Η ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Υποστηρίχθηκε ενώπιον του Κακουργιοδικείου πως δεν είχε δικαιοδοσία για τηνεκδίκαση τηςκατηγορίαςγια συνωμοσία. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, στην αρχική του μορφή,ησυνωμοσία είχεγίνει στοΛίβανο. Επομένως, ήταν η εισήγηση, και με την υπόθεση ότι αφορούσε "εις παράνομον εμπορίαν επικινδύνων φαρμάκων" όπως προ­ βλέπει το άρθρο 5
(1)(ε)(ιν) του Ποινικού Κώδικα*, θα έπρεπε με βάση τις πρόνοιες τουάρθρου 6
(1)** του ίδιου Κώδικα, να εκδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο που θα καθόριζε τοΑνώτατο Δικαστήριο. Εφόσον δεν καθορίστη­ κε με τον τρόπο αυτό, κατάληγε η εισήγηση, το Κακουρ­ γιοδικείο Λάρνακας δεν είχεδικαιοδοσία να εκδικάσει την υπόθεση. Το Κακουργιοδικείο αποφάσισε πως τα άρθρα5 και 6 του Ποινικού Κώδικα ήταν ανεφάρμοστα στην περίπτω­ ση. Με βάση την απόφαση στην υπόθεση D.P.P. v. Doot and others [1973]57 Cr. A.R.600, όσοκαι ανηστοιχειοθέ­ τηση του αδικήματος της συνωμοσίας συμπληρώνεται με τη σύναψη της συμφωνίας, η συνωμοσία εξακολουθεί να είναι ζωντανή ως συνεχιζόμενο αδίκημα για όσο χρόνο δυο ή περισσότεροι από τους συνωμότες διατηρούν την πρόθεση να προωθήσουν το σκοπό τους και μέχρις ότου τερματιστεί με εκπλήρωση του σκοπού της,ή εγκαταλει­ φθεί ή ματαιωθεί. Ετσι, κρίθηκε ότιτααγγλικά Δικαστή­ ρια έχουν δικαιοδοσία ναδικάσουν τους συνωμότες, ανη *5.-
(1)ΟΠοινικόςΚώδιξκαιοιοσδήποτεάλλοςνόμοςσυνιστώναδί­ κημαεφαρμόζονται επίπάντων των αδικημάτωνάτιναδιεπράχθησαν (ε)ειςοιανδήποτεξένηνχώραννφ'οιονδήποτεπροσώπουεάντο αδίκημα(ιν)αφοράειςπαράνομονεμπορίανεπικινδύνωνφαρμάκων." **6.-
(1)Αδίκημαδιαπραχθένενξένηχώραδιατηνοποίανθαέχη εφαρμογή*οΠοινικόςΚώδιξ ή οιοσδήποτε άλλοςνόμος τηςΔημο­ κρατίας δυνάμει τονάρθρον 5, θαεχδίκάζηται νπό τοιούτον αρμο­ δίου Δικαστηρίον. ωςδύναται να καθορίση τοΑνώτατονΔικαστή­ ριο τηρονμένων τωνδιατάξεων τονάρθρον 159 τονΣνντάγμαχος. 147 Κωνσταντινίόης, Δ. Gani ν.Δημοκρατίας
(1991)μαρτυρίαδείχνει ότι ησυνωμοσία,όπουκι ανέγινε,εξα­ κολουθεί να είναι ζωντανή όταν οι κατηγορούμενοι βρί­ σκονται στη χώρα, σίγουρα αν τέλεσαν εκεί,ή αν πήγαν εκεί για νατελέσουνπράξειςγιαπροώθησητης συνωμο­ σίας. Το Κακουργιοδικείο έκρινε ότι από τη μαρτυρία ήταν καθαρό ότι η συνωμοσία, όχι μόνο ήταν ζωντανή όταν ο εφεσείοντας βρισκόταν στην Κύπρο,αλλάκαιότι ο εφεσείοντας τέλεσε στην Κύπροπράξεις γιατηνπροώ­ θησητης. 5 Το Κακουργιοδικείο αξιοποιώντας τις πρόνοιες του 10 άρθρου 83 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155,πρινκαλέσει τονκατηγορούμενονακάμειτηνυπερά­ σπιση του,με δικήτουπρωτοβουλία,τροποποίησε το κα­ τηγορητήριο έτσι που ν' αναφέρεται σε συνωμοσία που έγινεστην "Λάρνακα, στοΛίβανοήαλλαχού"καικατάλη- 15 ξε πως ήτανεφοδιασμένο μεδικαιοδοσίαγιατηνεκδίκα­ σητηςυπόθεσης. Ο δικηγόρος του εφεσείοντα δεν εισηγείται, καιορθά, ότι ηπιοπάνωπροσέγγιση τηςνομικήςπτυχήςτου θέμα­ τος ήτανεσφαλμένη.Δεν αμφισβήτησε ακόματηνορθότη- 20 τα της ενέργειας του Κακουργιοδικείου νατροποποιήσει το κατηγορητήριο και δεν εισηγήθηκε ότι ο εφεσείοντας είχευποστεί οποιοδήποτεδυσμενήεπηρεασμόγιατολόγο αυτό. Σημειώνουμε εδώότι τηντροποποίησητου κατηγο­ ρητηρίου ακολούθησε η διαδικασία που προβλέπει το 25 άρθρο 84 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου,αφού προηγήθηκε και δεύτερη τροποποίηση του κατηγορητη­ ρίου έπειτα από αίτηση της κατηγορούσας αρχής και χωρίς ένστασηαπότηνυπεράσπιση.Οδικηγόροςτου εφε­ σείοντα υποστήριξε ότι μεβάσητημαρτυρία,όπωςτηδέ- 30 κτηκε το Κακουργιοδικείο, δεν ήταν δικαιολογημένο το συμπέρασμα ότι η συνωμοσία ήτανζωντανήόταν ο εφε­ σείοντας βρισκόταν στην Κύπροκαι πολύ λιγότερο, ότι είχε τελέσει πράξεις προς προώθηση αυτής της συνωμο­ σίας. Σύνδεσε το επιχείρηματου και με το γεγονός ότι ο 35 εφεσείοντας είχε αθωωθεί στις κατηγορίες για ταουσια­ στικά αδικήματαπουαναφέροντανστηνκατοχή των ναρ­ κωτικώνστηνΚύπρο. 148 2 A.A.A. 5 10 15 20 25 Gani v. Δημοκρατίας Κώνσταντινίόης, Α. ΣτηνυπόθεσηD.P.P. v.Doot, ανωτέρω, συζητήθηκεκαι το ενδεχόμενο να είχαντααγγλικάΔικαστήρια δικαιοδο­ σία ακόμακαιστην περίπτωσηπουοι συνωμότες βρίσκο­ ντανστηχώραγιασκοπόάσχετομετησυνωμοσία, μετην προϋπόθεση βέβαια ότι η συνωμοσία εξακολουθούσε να είναιζωντανή.(Βλ. τηναπόφασητουΛόρδουSalmon στη σελ. 627). Δεν χρειάζεται όμως να επεκταθούμε σ* αυτό. Με βάσητη δικήτου ομολογία, ο εφεσείοντας ήλθε στην Κύπρο για να παραλάβειτα ναρκωτικά. Από τη στιγμή τ1 1ζ άφιξηςτου μέχρι καιτησύλληψητουέκαμε ενέργειες, που όπως συνάγεται αλλά και όπως παραδέχεταικαι ο ίδιος στην κατάθεση του, είχαν σχέση με την προώθηση αυτού του σκοπού. Το συμπέρασμα στο οποίο κατάληξε τοΚακουργιοδικείοήτανδικαιολογημένο. Τογεγονός ότι οεφεσείοντας αθωώθηκεστιςκατηγο­ ρίες που αναφέροντανστην κατοχήτων συγκεκριμένων ναρκωτικώνγιαταοποίακαταδικάστηκανοι Khanouκαι ο Akoury,είναιάσχετο.Οπωςσημειώσαμε, ο εφεσείοντας αθωώθηκεεπειδήέλειπεμαρτυρίαπουθατον συνέδεεμε τασυγκεκριμένα ναρκωτικά.Δεν είναιαπαραίτητηη από­ δειξη της διάπραξης του ουσιαστικού αδικήματος που συμφώνησαν να διαπράξουν οι συνωμότες για να στοι­ χειοθετηθεί τοαδίκημα τηςσυνωμοσίας. Οι ενέργειεςγια την προώθηση της συνωμοσίας μπορεί να μήν είναιαπό μόνεςτουςπαράνομες. Γιατουςπιοπάνωλόγουςη έφεσηαπορρίπτεται. 'Εφεσηαπορρίπτεται. 149

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.