clr/1991/1991_2_211.pdf

(3)(β) (ι) του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμον τον 1977 (Ν.29/77) που θααφαιρούσε από την κατηγορούσα αρχή την -υποχρέωση να αποδείξει γνώση τον περιεχομένου της τσάντας. Λέξεις και Φράσεις — "Κατοχή" — Στην έννοια τον ΠερίΝαρκωτι­ κών Φαρμάκωνκαι Ψυχοτρόπων ΟυσιώνΝόμου τον 1977(Ν. 29/ 77). Ευρήματα πρωτογενών γεγονότων — Ρόλος τον πρωτόδικου Δικα­ στηρίου στην ανεύρεσηκαιπροσδιορισμό τέτοιων ευρημάτων. j5 Απόδειξη — Περιστατικήμαρτυρία — Αξία και ρόλος της περιστατι­ κής μαρτυρίας. Ο περί Ποινικής Δικονομίας Νόμος Κεφ. 155, άρθρο 145

(1)παρ. φ) — Εξονσίαι του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με τρνκαθο­ ρισμό εφέσεωνεναντίον καταδίκης. ΛΛ ^υ ~c Ο εφεσείων και ο συγκατηγορούμενοςταυπροσέγγισαν μετα αυτοκίνητα τους σημείο φύλαξηςναρκωτικών δίπλαστο κράσπε­ δο δρόμουπουοδηγούσεέξω από τηΛεμεσό. Ο συνκατηνοροΰμενος του εφεσείοντα ανέσυρε το δέμα των ναρκωτικώναπό τον τόποπουεφυλάσσετοκαιτοπαράδωσεστονεφεσείοντα. 'Οτανο εφεσείων κατευβύνετο προς το αυτοκίνητο του με το δέμα στο χέρι,έκαμαντηνεμφάνισητουςοιαστυνομικοί πουείχανθέσει τη σκηνήυπό παρακολούθησηκατόπινσχετικώνπληροφοριών. Τότε ο εφεσείωνέριξεκάτωτοδέμα μεταναρκωτικάπουκρατούσε. 211 Ιακώβουν.Δημοκρατίας

(1991)Το Κακουργιοδικείο απέρριψετηνεκδοχήτουεφεσείοντα ότι η παρουσία του ήταν συμπτωματική στη σκηνή και ότι δεν γνώριζε το περιεχόμενο του δέματοςκαι τον έκρινε ένοχο με βάσητην πε­ ριστατική μαρτυρία που στοιχειοθετούσε και την γνώση του ως προς το περιεχόμενο του δέματος. Επίσης έκρινε ωςάμεσαένοχο$ ποιητικό στοιχείο κάποια δήλωση του συγκατηγορούμενου προς τον εφεσείοντα αναφορικά με την αναγκαιότητα της παρουσίας του εφεσείοντα στη σκηνήπουέγινεπροτούοι συγκατηγορούμενοι κατευθυνθούν στο τόπο φύλαξης των ναρκωτικών. Η ποινή που του επιβλήθηκε ήτανφυλάκιση δύοχρόνων. *0 Η έφεση εστρέφετο εναντίον της καταδίκης και αφορούσε τα πιοκάτωδύο ευρήματατου πρωτόδικου Δικαστηρίου: 1) Η δήλωση του συγκατηγορούμενου αναφορικάμε τηνπα­ ρουσία του εφεσείοντα στη σκηνή δεν συνδέθηκε με οποιαδήποτε άλλη προηγούμενη συνομιλία ή ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των που δυνατό να αποδυνάμωνε την αποδεικτική της αξία ή τα συ­ μπεράσματαπουθαμπορούσαν ναπροκύψουν απόαυτή. 15 2) Το δέμα ρίφθηκε κάτω μετά τη γνωστοποίηση τηςπαρου­ σίας της Αστυνομίας στη σκηνή. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση και αποφάνθηκε ότι: 20 Α) ΥπόΠική,Δ.:

1. Έστω και αν απομονώνονταν και αποκλείονταν τα πιο πάνωευρήματαο εφεσείων πάλι θακρινόταν ένοχος.
2. Η περιστατική μαρτυρία είναι τόσο δυνατή που δεν θα 25 άφηνε αμφιβολία σ' οποιοδήποτε δικαστήριο αναφορικά με το σκοπό της επίσκεψης στη σκηνή και τη γνώση του περιεχομένου του δέματος και φανερώνει μαρτυρία ενοχής του εφεσείοντα στη διάπραξητου εγκλήματος.
3. Ημαρτυρίατου εφεσείοντα αναφορικά μετηδημιουργία σ' 30 αυτόν αμφιβολιών μετά την παραλαβήτου δέματος χωρίς καμμιά διαμαρτυρία,είναιαναξιόπιστη.
4. Το περιεχόμενο τηςσυνομιλίας τωνδραστών πριντηνανάσυρσητου δέματος μπορούσε με ευχέρεια να εξακριβωθεί απότα αστυνομικά όργανα που βρίσκονταν πλησιέστερα προς τους δρά- 35 στες.
5. Το πρωτόδικο Δικαστήριο εύλογα θα μπορούσε να προβεί σταδύο ευρήματαμεβάσητηναποδεκτήμαρτυρία.
6. Ο ρόλος του πρωτόδικου Δικαστηρίου στην ανεύρεση και *Λ προσδιορισμό των πρωτογενών γεγονότων είναι κυριαρχικός και δεναφήνειπεδίογιαπαραμερισμόοποιουδήποτε απόταδύοευρή- 212 2Α.Α.Δ. Ιακώβουν. Δημοκρατίας ματαπάνωσταοποίαβασίστηκε ηπαρούσαέφεση. Β) Υπό Πογιατζή,Δ.
7. Ένα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι η γνώσηεκ μέρους του εφεσείοντα ως προς το περιεχόμενο της τσάντας πουπαραδέχεταιότι κρατούσε σταχέριατου. 5
8. Η κατηγορούσα αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κατά τρόπο θετικότηγνώσηότι ητσάνταπεριείχε ναρκωτικά, 10 15
9. Η δημιουργία πραγματικής αμφιβολίας αναφορικά με τη γνώση του περιεχομένου της τσάνταςκατάτον ουσιώδη χρόνο θα σήμαινε αποτυχίατηςκατηγορούσας αρχήςνααποδείξει τηνκατο­ χήτων ναρκωτικών μέσαστην έννοια τουΝόμου.
10. Τα προσβαλλόμενα ευρήματατου Κακουργιοδικείου δικαι­ ολογούνται απόλυτα από την προσαχθείσα αξιόπιστη μαρτυρία, το δε συμπέρασμα του Κακουργιοδικείου ότι ο εφεσείων γνώριζε το πραγματικόπεριεχόμενο τηςτσάνταςδενβασιζότανμόνοπάνω σ' αυτάτα δύο ευρήματα αλλά και σε πολλά άλλα ευρήματα ανα­ φορικά μετησυμπεριφορά του εφεσείοντα. m
11. Κάτω απόαυτές τις συνθήκες δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος να ασκηθεί η κατ' έφεση δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου γιαανατροπήτων προσβαλλόμενων ευρημάτων. 25
12. Κατάσυνέπεια και ανακόμαυποτεθεί ότι δικαιολογείται η ανατροπή των δυο προσβαλλόμενων ευρημάτων η υπόθεση αυτή αποτελεί κλασσικό παράδειγμαεφαρμογήςτης επιφύλαξηςτης πα­ ραγράφου (β)του άρθρου 145

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου,Κεφ. 155. n Γ) Υπό Χρυσοστομή, Δ.: in 3 υ Η έφεση θα απορριπτόταν εν.πάση περιπτώσει δεδομένου ότι δεν προσβλήθηκε ηαξιοπιστίατηςμαρτυρίαςτων μαρτύρωνπάνω σΠ ν 0Jl Τ ° t o βασίζονταν τα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Η έφεση απορρίπτεται. Υποθέσεις πουαναφέρθηκαν: Foumides v.Republic

(1986)2 CLJi. 73; Ouciss v.RepuWc(m7)2 35 CLJt. 49. Έφεση εναντίον Καταδίκης. Έφεσηεναντίον της καταδίκηςαπό τον ΙάκωβοΠέτρου 213 Ιακώβουν.Δημοκρατίας

(1991)Ιακώβου ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 26 Οκτωβρίου, 1990 από το Κακουργιοδικείο Λεμεσού, (Αριθμός Ποινι­ κής Υπόθεσης 14113/90) στην κατηγορίακατοχήςελεγχο­ μένου φαρμάκουκατάπαράβαση των άρθρων 2, 3, 6

(2), 24

(1),30και31τουΠερίΝαρκωτικώνΦαρμάκωνκαι 5 Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, 1977 (Νόμος29/77)και κα­ ταδικάστηκε απότους Κωνσταντινίδη Π.Ε.Δ., ΕρωτοκρίτουκαιΠαμπαλλή,ΕπαρχιακούςΔικαστές σε φυλάκιση2 ετών. Κ. Σαβεριάδης και Χρ. Χατζηλοΐζον, γιατον Εφεσείο- ίο ντα. Ρ.Γαβριηλίδης, ΑνώτεροςΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας, γιατην εφεσίβλητη. ΠΙΚΗΣΔ.:Έχουμε καταλήξει ότι ηέφεση δεν ευσταθεί καιγιατο λόγοαυτόδενκρίνουμε αναγκαίοναακούσου- ^ μετοδικηγόροτηςΔημοκρατίας.Θαπροχωρήσουμε στην έκδοσητων αποφάσεωνμαςμεσυνοπτικήαναφοράστους λόγους πουοδηγούνστηναπόρριψη τηςέφεσης.Τοτελικό κείμενο της απόφασηςαναμένεται ότι θα είναι έτοιμο σε λίγεςμέρες. 20 ΠΙΚΗΣ, Δ.: Ο εφεσείων καταδικάστηκε από το Κα­ κουργιοδικείο Λεμεσούγια την κατοχήελεγχόμενουφαρ­ μάκου (ναρκωτικών) κατάπαράβαση των διατάξεωντου Περί Ναρκωτικών Φαρμάκωνκαι Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977 (Ν.29/77)και τιμωρήθηκε με φυλάκιση 25 δύοετών. Μετηνέφεση προσβάλλει τηνκαταδίκη τουσεσχέση με δύοευρήματατουδικαστηρίουταοποίακαθιστούν, κατά την εισήγησητου, την ετυμηγορία του Κακουργιοδικείου ακροσφαλήήτην αφήνουνέκθετησευποβόσκουσες αμφι- 30 βολίεςOurkingdoubts) καιτηναποστερούναπότηβεβαιό­ τηταπου πρέπει ναπεριβάλλει εύρημα ενοχής.Δεναμφι­ σβητείται ότι ο εφεσείων είχεστη φυσικήτου κατοχή την απαγορευμένη ουσία στην οποία θα αναφερόμεθα ως τα ναρκωτικάήταευρήματααξιοπιστίαςτουπρωτόδικουδι- 35 214 2ΑΛΛ Ιακώβου ν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. καστηρίου. ι 5 Τα δυο ευρήματατα οποίαπροσβάλλονται ως ανυπό­ στατα και γύρω από τα οποία περιστρέφεται η έφεση είναι: (α) Το περιεχόμενο συνομιλίας του εφεσείοντα με το συνεργό του, συγκατηγορούμενο στο Κακουργιοδικείο, κατάτοχρόνοστάθμευσηςτωνοχημάτωντωνδυο συγκατηγορουμένων στον τόποόπουήσανκρυμμένα τα ναρκω­ τικάπριντηνπαραλαβήτους,και 10 (β) Τον ακριβήχρόνοαπόρριψης(πουπέταξε)του δέ­ ματος πουπεριείχε ταναρκωτικά. Σύμφωναμε ταευρή­ ματατουΚακουργιοδικείου, αυτόεπεσυνέβημετάτη γνω­ στοποίησητηςπαρουσίαςτωναστυνομικώνπουτελούσαν σε επιφυλακή στησκηνήτουεγκλήματοςκαιτηνρίψηπυ15 ροβολισμών στον αέραγΐΛ νακαταδηλώσουντηναποφα1 σιστικότητατηςΑστυνομίας ναανακόψειτουςδράστες. Για να γίνει ευνόητο το πλαίσιο και αντικείμενο της έφεσης πρέπει ναγίνειαναφοράσταγεγονότα πουπροη-' γήθηκαντηςσύλληψηςτουεφεσείοντακαιτουσυγκατηγο20 ρουμένου του και κυρίως στις συνθήκες προσέγγισης του τόπου όπου εφυλάττοντοταναρκωτικάκαιτης περισυλ­ λογήςτους. Κατόπιν πληροφορίαςότι σε σημείο δρόμου ο οποίος οδηγεί έξω απότηΛεμεσό, καισυγκεκριμένα σεχάνδακα 25 δίπλα στο κράσπεδο του δρόμου,εφυλάττοντο ναρκωτι­ κά,ταοποίαοιδράστεςθαπερισυνέλεγαν κατάτιςνυκτε­ ρινές ώρες, ηαστυνομία έθεσετησκηνήυπό παρακολού­ θηση και έστησε καρτέρι προς σύλληψη των επίδοξων κατόχων των ναρκωτικών. Ομάδααστυνομικών υπότην 30 καθοδήγηση του Υπαστυνόμου Παπαγεωργίουκατέλαβε στρατηγικές θέσεις στη γύρω περιοχή εν αναμονή των δραστών. Προηγουμένως εντόπισαν τα ναρκωτικά τα οποία ήσανκρυμμένα στο χαντάκιπεριτυλιγμένα σεδέμα ( μέσα σε πλαστική τσάντα,Ησκηνή φωτιζόταν σε βαθμό 1 35 που επέτρεπε την παρακολούθηση των κινήσεων κάθε 215 Πικής,Δ. Ιακώβουν.Δημοκρατίας

(1991)υπόπτου που θαπροσέγγιζε την περιοχή. Πέρασεπολλή ώρα χωρίς να σημειωθεί καμιά ύποπτη κίνηση στην σκηνή.Ύποπτες κινήσεις επισημάνθηκαν στις 2.00 μ.μ. όταν σταμάτησαν δύο αυτοκίνητα, το ένα πίσω από το άλλο, στην πλευρά του δρόμου όπου ήσαν κρυμμένα τα 5 ναρκωτικά.Οι οδηγοίκατέβηκαναπότααυτοκίνητατους συγχρόνως, γεγονός που υποδήλωνε την κοινή πρόθεση και σχεδιασμό, και κατευθύνθηκαν προς τον τόπο από­ κρυψης των ναρκωτικών. Προσέγγισαν το σημείο φύλα­ ξης των ναρκωτικών οπόταν ο συγκατηγορούμενος του ίο εφεσείοντα έσκυψεκαιανέσυρε το δέμαμετα ναρκωτικά από το χαντάκι, πράξη που αποκαλύπτει γνώση του τόπουαπόκρυψηςτους.Μετάτηνανάσυρσητου δέματος, ο συγκατηγορούμενος του εφεσείοντα το παρέδωσε σ' αυτόνχωρίς ναδιαμηφθείοτιδήποτεάλλο μεταξύτους.Ο 15 εφεσείων μετοδέμαστοχέρικατευθυνότανπροςτοαυτο­ κίνητοτουότανοι αστυνομικοί μεαναφωνήματαγνωστο­ ποίησαν την παρουσία τους και με πυροβολισμούς στο αέρασήμαναν την αποφασιστικότητατουςνα συλλάβουν τους δράστες. Οεφεσείων απέρριψετοδέμαπουκρατού- 20 σε,γεγονός πουκρίθηκε από το Κακουργιοδικείο ότι κα­ ταμαρτυρούσεγνώσητουπεριεχομένουτου. Εκτός απόταπιό πάνωστοιχεία περιστατικής μαρτυ­ ρίας (Γιατην αξία και συνέπειες τηςηεριστατικήςμαρτυ­ ρίας βλ. μεταξύ άλλων Foumides v. Republic

(1986)2 25 C.L.R. 73, καιOueiss v.Republic

(1987)2 C.L.RA9)καιτη γνώσηπουτείνουν ναστοιχειοθετήσουν ωςπροςτοπεριε­ χόμενο του δέματοςπουείχανστην κατοχήτους το δικα­ στήριο έκρινε ως άμεσαενοχοποιητικόκαιέναάλλο στοι­ χείο, τούτο: Δήλωση του συγκατηγορούμενου του 30 εφεσείοντα προς αυτόπροτού κατευθυνθούνπρος τοση­ μείοφύλαξηςτωνναρκωτικών,τηνακόλουθη:"Ενενανά­ γκη να έρτεις τζαι εσύ". Το γεγονός ότι έγινε η δήλωση αυτή δεναμφισβητείται, ούτεότιαφεαυτήςτείνεινακατα­ δείξειπροσυνεννόηση μεταξύτωνδυοφαινομενικάσυνερ- 35 γών στο έγκλημα η γνώση για το τί αναζητούσαν.Ότι προσβάλλεται είναι το εύρημα του δικαστηρίου ότι δεν προηγήθηκεοποιαδήποτεάλλη ανταλλαγήμεταξύτωνδυο πριν τη δήλωση αυτή, γεγονός που θααποδυνάμωνετην 216 2 Α.Α.Δ Ιακώβουν.Δημοκρατίας Πικής, Δ. αποδεικτικήαξίσ της δήλωσης ήτασυμπεράσματα που θα μπορούσαν ναεξαχθούν απόαυτή. Ο άλλος λόγος της έφεσης αφοράτο εύρημα του δικα­ στηρίου ότι το δέμα απορρίφθηκε μετά τη γνωστοποίηση 5 της παρουσίας της Αστυνομίας στη σκηνή. Ηεισήγηση του εφεσείοντα είναι ότι λαμβάνοντας υπόψη το πεδίοορατό­ τητας των αστυνομικών δε μπορεί νααποκλειστεί το ενδε­ χόμενο ότι η τσάντα απορρίφθηκε πριν την ανακοίνωση της παρουσίας της Αστυνομίας, όπως ισχυρίστηκε ο εφε10 σείων. Ηεκδοχήτου εφεσείοντα ως προς τους λόγους πα­ ρουσίας του στη σκηνή, συμπτωματική όπως ισχυρίστηκε, και την άγνοια του για το περιεχόμενο του δέματος το οποίο παράλαβε απορρίφθηκε από το Κακουργιοδικείο και το σχετικό μέρος της απόφασηςδεν προσβάλλεται. 15 Συνεπώς ότι θα μας απασχολήσει είναι η εγκυρότητα των δυο λόγων της έφεσης και αν ευσταθούν οι επιπτώ­ σεις τους στην καταδίκη. Αρχίζουμε με τη διαπίστωση ότι απομόνωση και αποκλεισμός των δυο υπό κρίση ευρημά­ των δε θα είχε οποιεσδήποτε επιπτώσεις στο εύρημα ενο20 χής του εφεσείοντα. Η περιστατική μαρτυρία όπως την έχουμε συνοψίσει για την παρουσίατων δυο δραστών στη σκηνή, ηκίνηση τους προς τον τόπο απόκρυψης τωνναρ­ κωτικών και μετέπειτα η ανάληψη κατοχής παρέχουν συ­ ντριπτική μαρτυρία ενοχής του εφεσείοντα που δεν θα 25 άφηνε αμφιβολία σε οποιοδήποτε δικαστήριο αναφορικά με το σκοπό της επίσκεψης του στη σκηνή και τη γνώση για το περιεχόμενο του δέματος.Περαιτέρω λαμβάνοντας υπόψη την αποδεκτή μαρτυρία το δικαστήριο εύλογα θα μπορούσε ναπροβεί καισταδυοευρήματαταοποία αμφι30 σβητήθηκαν. Το πεδίο ορατότητας των αστυνομικών τους επέτρεπε να προσδιορίσουν το χρόνο απόρριψης του δέματος. Η εξήγηση του εφεσείοντα, ισχνή στηνκαλύτερη των περιπτώσεων, ότι άρχισαν νατου δημιουργούνταιαμ­ φιβολίες μετάτην παραλαβή χωρίςδιαμαρτυρία τουδέμα35 τος, απορρίφθηκεως αναξιόπιστη. Ως προςτο περιεχόμε­ νο της μαρτυρίας των αστυνομικών οργάνων για τη συνομιλία των δυο δραστώνπου προηγήθηκετης ανάσυρσης του δέματος είναι γεγονόςότι οι Βοηθοίτου κ.Παπα- 217 Πιχής,Δ. Ιακώβου ν.Δημοκρατίας

(1991)γεωργίου βρίσκονταν λόγω της θέσης τους πλησιέστερα προςτουςδράστεςκαιευχερέστεραμπορούσανναεξακρι­ βώσουντοπεριεχόμενοτων μεταξύτουςδιαμηφθέντων. Έχοντας υπόψη τον κυριαρχικό ρόλο του πρωτόδικου δικαστηρίουστηνανεύρεσηκαιπροσδιορισμότωνπρωτο­ γενώνγεγονότωνδεν υπάρχει πεδίογιατον παραμερισμό οποιουδήποτε από ταδυοευρήματαταοποίαέχουναμφι­ σβητηθείμετηνπαρούσαέφεση. ΠΟΠΑΤΖΗΣ, Δ: Συμφωνώ τόσο με το αποτέλεσμα όσο και με το σκεπτικό της απόφασης που μόλις έχει απαγγείλει ο αδελφός Δικαστής Πικής. θα ήθελα εντού­ τοις να προσθέσω μερικά πράγματαπου μαρτυρούν και συνθέτουν τη δική μου ιδιαίτερη προσέγγιση στα θέματα που έχουν εγερθεί στην παρούσα έφεση,τα οποία εξετάζω σε συσχετισμό μετο βάροςτης αποδείξεως. Πλείστα από τα ουσιώδη γεγονότα δεν έχουν αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση,εκτίθενται δεμετηναναγκαίαεπάρκειαστην απόφαση του κ. Πική και δεν προτίθεμαι, ως εκ τούτου, νατα επαναλάβω. Εκείνοπουθέλωνατονίσωιδιαίτεραείναι ότι η γνώση εκ μέρους του εφεσείοντα ως προς το πραγματικόπεριε­ χόμενο της τσάντας που παραδέχεται ότι κρατούσε στα χέρια του, αποτελεί ένα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματοςγιατο οποίοτοΚακουργιοδικείο τον είχε κα­ ταδικάσειμετηνυπόέφεσηαπόφασητου· ότιτοτεκμήριο της αθωότητας που κατοχυρώνεται μετο άρθρο 12.4 του Συντάγματοςδενεπιτρέπει οποιαδήποτεερμηνεία του άρ­ θρου32

(3)(β)(ι)*του περί ΝαρκωτικώνΦαρμάκων και *{"32

(3)Εν τηεκδικάσει οιουδήποτε αδικήματοςδια τοοποίοντοπαρόνάρ­ θρονεφαρμόζεται, ίνα χαταδικασθή ο κατηγορούμενος δέον όπως η κατηγο­ ρία απόδειξη ότι ουσία τις ήπροϊόντι σχετιζόμενονμε το προσαπτόμενον αδίκημαήτο το ελεγχόμενον φαρμακον όπερ η κατηγορία ισχυρίζεται και αποδεικνύεταιότι ηενλόγωουσίαήπροϊόνητοτωόντιτοενλόγωελεγχόμενονφάρμαχον(α) Φ)απαλλάσσεταιτοναδικήματος(0εάναποδείξηότι δενείχε γνώσινήυχοψίαν ήλόγονναυποπτεύεται ότι ηevΧόγωουσίαήτο$νλόγωπροϊόνήταελεγχόμενο*φαρμακον') 218 2 ΑΛΛ. Ιακώβουν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμουτου 1977 (Νόμος αρ. 29 του 1977) ηοποία θααφαιρούσε την υποχρέωση απότηνκα­ τηγορούσα αρχή νααποδείξεικατάτρόποθετικό ότιοκα­ τηγορούμενος γνώριζε ότι ητσάνταπουκατείχε περιείχε 5 ναρκωτικά και θα επέβαλλε σ' αυτόν την υποχρέωση να αποδείξειτηνέλλειψη τηςαπαραίτητηςαυτήςγνώσης· και ότι σε υποθέσεις όπως ηπαρούσα "κατοχή" εν τη εννοία του Νόμου σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόχρονηγνώση τηςφύσεωςτουαντικειμένου πουαποτελείτο αντικείμενο 10 τηςκατοχής. Ο βασικός ισχυρισμός του εφεσείοντα στην παρούσα υπόθεση ήταν πάντοτε ότι ο ίδιος παρέλαβε την τσάντα χωρίς ναγνωρίζει ήναυποψιάζεταιότιπεριείχε ναρκωτι­ κάκαιότι απότηνώρατηςπαραλαβήςτηςδενείχεευκαι15 ρίανα εξακριβώσει το πραγματικότηςπεριεχόμενο νωρί­ τερααπότηστιγμή πουαυτόβουλα την πέταξε στο δρόμο θέτοντας έτσι τέρμα στο φυσικό έλεγχο που ασκούσε πάνω σ'αυτή. Ο εφεσείων δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι ο ισχυρισμός του αυτός είναι αληθής και βάσιμος. 20 Είναι αρκετήη δημιουργία πραγματικήςαμφιβολίαςκατά πόσογνώριζε κατάτονουσιώδηχρόνοτοπεριεχόμενο της τσάντας. Ηδημιουγία τέτοιας αμφιβολίας σημαίνει απο­ τυχία της κατηγορούσας αρχής να αποδείξει ότι ο φυσι­ κός έλεγχοςτηςτσάνταςαπότον εφεσείοντα συνιστά"κα25 τοχή"τωνναρκωτικώνεντηεννοίατουΝόμου. Ηύπαρξητης απαραίτητης γνώσης δεν είναι κάτιπου συνήθως αποδεικνύεται μεάμεσημαρτυρία. Κατάκανόνα συμπεραίνεται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Στην παρούσα υπόθεση το εύρημα του Κα30 κουργιοδικείου ήτανότι οεφεσείων γνώριζε ότι η τσάντα που μετέφερε περιείχε ναρκωτικά. Ο εφεσείων αμφισβη­ τεί το εύρημααυτόεπειδή, κατάτην εισήγηση του, βασίζε­ ται πάνω σε δυο επί μέρους ευρήματα αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα, τα οποίαλέγειότι είναιακροσφα35 λή. Ταδυοαυτάευρήματααναφέρονταιστησυμπεριφορά του στη σκηνή του εγκλήματος. Το πρώτο αφορά τη φράση "εν ανάγκη να έρτεις τζ'εσύ" πουο συγκατηγορού­ μενος του είπε στον εφεσείοντα μόλις βγήκαναπότα αυ219 Πογιατζής, Δ. Ιακώβουν.Δημοκρατίας

(1991)τοκίνητάτους,χωρίς ναπροηγηθείοποιαδήποτε άλλησυ­ νομιλία μεταξύ τους. Το δεύτερο αφοράτο χρόνο πουο εφεσείων πέταξε την τσάντα. Το Κακουργιοδικείο είπε ότι τογεγονός αυτόέγινε μετάπου ηαστυνομία γνωστο­ ποίησετηνπαρουσίατηςστησκηνή, ενώη εκδοχήτουεφε- 5 σείοντα ήταν ότι έγινε πριν η αστυνομία γνωστοποιήσει τηνπαρουσίατης. Η θέσητουεφεσείοντα είναιότιταδυο αυτάεπίμέρουςευρήματακαθιστούναναπόφευχτοτοσυ­ μπέρασματουΚακουργιοδικείουOTL Ο ίδιοςγνώριζε ότιη τσάνταπουκρατούσε περιείχε ναρκωτικά. Σεπερίπτωση 10 όμωςπουκριθούνακροσφαλήκαιανατραπούν,τοσυμπέ­ ρασμαγιατηγνώσητουπεριεχομένου τηςτσάντας παρα­ μένει χωρίς πραγματικό υπόβαθρο και στήριγμα καιθα πρέπει επίσης ναανατραπεί ως αυθαίρετο συμπαρασύρο­ νταςσεακύρωσηκαιτηνκαταδίκητου. 15 Στοσημείο αυτό θαπρέπεινασημειωθεί ότιο εφεσείων δενπροσβάλλει τα ευρήματατου Κακουργιοδικείου ανα­ φορικά με την αξιοπιστίατων μαρτύρων πουκατέθεσαν ενώπιον του περιλαμβανομένου του εφεσείοντα. Σύμφω­ ναμεταευρήματααυτάοιμάρτυρεςκατηγορίαςκρίθηκαν 20 απόλυτα αξιόπιστοι ενώ ο εφεσείων κρίθηκε αναξιόπι­ στοςμάρτυραςτουοποίουη μαρτυρίασκοπόείχετηνπα­ ραπλάνησητουΔικαστηρίου. Τα προσβαλλόμενα ευρήματα του Κακουργιοδικείου δικαιολογούνται απόλυτααπό την προσαχθείσα αξιόπι- 25 στη μαρτυρία και δεν έχουμε πεισθεί ότι συντρέχει οποιοσδήποτελόγοςναταανατρέψουμεκατάτηνάσκηση της κατ' έφεση δικαιοδοσίας μας. θα ήθελα ακόμα να προσθέσωότιτοσυμπέρασματουΚακουργιοδικείουότιο εφεσείων γνώριζε το πραγματικό περιεχόμενο της τσά- 30 ντας δε βασίστηκε μόνο πάνω στα δυο ευρήματαπου ο εφεσείων μαςζήτησε να ανατρέψουμε. Το Κακουργιοδι­ κείο έκαμεκαι άλλα ευρήματα αναφορικά μετησυμπερι­ φοράτουεφεσείοντασταοποίαέχειαναφερθείοαδελφός Δικαστής Πικής,απότα οποία αναπόφευχτα εξάγεται το 35 συμπέρασμα ότι ο εφεσείων είχετην απαιτούμενη γνώση τουπραγματικούπερεχομένου τηςτσάνταςπουκρατούσε σταχέριατου. Επομένως,καιανακόμαυποθέσουμε ότι 220 2Α.Α.Δ. 5 Ιακώβουν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Λ. δικαιολογείται ηανατροπήτων δυο προσβαλλόμενων ευ­ ρημάτων, η υπόθεση αυτή αποτελεί κλασσικό παράδειγμα εφαρμογής της επιφύλαξης της παραγράφου (β) του άρ­ θρου 145

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ: Συμφωνώ με όσα λέχθηκαν από τους αδελφούς Δικαστές Πικήκαι Πογιατζήκαι θα ήθελα να προσθέσω μόνο τούτο: δεδομένου ότι δεν προσβλήθηκε η αξιοπιστία των μαρτύρων επί της μαρτυρίας των 10 οποίων το Δικαστήριο βάσισε τα ευρήματα του, η έφεση δεν μπορούσε ναεπιτύχει εν πάση περιπτώσει. Η έφεση απορρίπτεται. 221