(1991)30Απριλίου, 1991 (ΚΟΥΡΡΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣΚΑΙΚΩΝΣΤΑΝΉΝΙΔΗΣ,Δ/στές] ΑΝΔΡΕΑΣΞΕΝΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Εφεσείων, ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (ΠοινικήΈφεσηΑρ. 5443). Κλοπή κατά παράβαση των άρθρων 255, 262 και 20 τον Ποινικού Κώδικα,Κεφ.
- Ποινή — Επιμέτρηση — Ο περί Ποινικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 155 άρθρο 81 με βάση το οποίο το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη και άλλες εκκρεμούσεςυποθέσεις πον διαπράχθηκαν από τονκατηγορούμενο με τησυγκατάθεσητουκαι τησυγκατάθεση της κατηγορούσας αρχής στηνεπιμέτρησητηςποινής ηοποία αποτελεί πρωταρχική ευθύνητουπρωτόδικου Δικαστηρίου. Ποινή — Εξατομίκευση τηςποινής — Ηποινή πρέπει να προσιδιάζει στηνπροσωπικότητα τουκατηγορούμενουκαι ναμηεμποδίζει την επανένταξη τον στο κοινωνικό σύνολο. 5 10 Ποινή — Υπερβολική ποινή — Το κριτήριο είναι αντικειμενικό — Αρχές που εφαρμόζονται στον καθορισμό ποινής σαν έκδηλα • υπερβολικής. Ελαφρυντικές περιστάσεις καιπροσωπικές συνθήκεςτον κατήγορουμενού συμπεριλαμβανομένου λευκούποινικού μητρώου. Ποινή — Επιβολή ποινής φυλάκισης έξη μηνών — Αν και ημορφή της ποινής είναι η ενδεδειγμένηνπό τις περιστάσεις εν τούτοις η διάρκεια της κρίνεται σαν υπερβολική ενόψη των ελαφρυντικών τον κατηγορούμενου. 15 «« Ο κατηγορούμενοςηλικίας 26 ετών εκατηγορείτοότι έκλεψε από σταθμευμένο αυτοκίνητορο£ιομαγνητόφωνο αξίας ΛΚ350.μαζί μετον άλλο συγκατηγορούμενο του. Το ροώιομαγνητόφωνο αυτότοεγκατέστησεστοαυτοκίνητοτου. 'Οτανσυνελήφθηκεομο λόγησε αμέσωςτην πράξητου. Παραδέχθηκε ενοχήκαι το Δικά- 25 στήριο στην επιμέτρησητης ποινήςέλαβευπόψη και άλλη παρό μοια υπόθεση μετάαπό αίτημα του κατηγορούμενου με βάση το άρθρο 81 του περί ΠοινικήςΔικονομίαςΝόμου, Κεφ.
- Του επιβλήθηκεποινήφυλάκισηςέξη μηνών. 222 2Α.Α.Δ. 5 Χαραλάμπουςν.Αστυνομίας Σε έφεση του εναντίον της ποινής σαν έκδηλα υπερβολικής ο εφεσείων ισχυρίσθηκε ότι το πρωτόδικοΔικαστήριο δεν έδωσε τη δέουσα σημασία στα ελαφρυντικάτου μεταξύτων οποίων συμπε ριλαμβάνονταιηομΰλογία τουαδικήματος,ηειλικρινής του μετάνοια,ηαποζημίωσηκαι ηεπιστροφήτουκλαπέντος αντικειμένου, το λευκό ποινικό μητρώο ησχετικά νεαρήηλικίατουκαι ο καλός τουχαρακτήρας. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποδέχθηκετην έφεσηκαι μείωσετην επιβληθείσα ποινήσεφυλάκισητριών μηνώντονίζονταςότι: ιQ 15 20 Ηεπιμέτρηση τηςποινήςείναι πρωταρχικά ευθύνητουπρωτό δικου Δικαστηρίου και μόνο στις περιπτώσεις που αυτήκρίνεται σανέκδηλαυπερβολικήτοΑνώτατο Δικαστήριο δικαιολογείται να επέμβει. Το στοιχείο της υπερβολής πρέπει να προκύπτααπότο μέγεθος της ποινήςσε συσχετισμό μετησοβαρότητατου αδικήματος καιτων συνθηκών τουκατηγορουμένου. Πρέπεινα εφαρμόζε ταιηαρχήτηςεξατομίκευσης τηςποινής. Ολόγος τηςκλοπήςπου δεν ήταν ηοικονομική δυσχέρεια του εφεσείοντα δεν μπορούσενα θεωρηθεί σαν ελαφρυντικό. Ενόψητηςανησυχητικήςαύξησηςτων κλοπών η ποινή φυλάκισης ήταν η ενδεδειγμένη. Όμως τα ελαφρυντικά επέβαλλαν ηπιότερη μεταχείριση. Γι' αυτό και η έφεση επιτυγχάνει στην έκτασηαυτήαντικαθιστώνταςτην ποινήτηςεξά μηνηςφυλάκισης μεποινήφυλάκισηςτριών μηνών. Ηέφεσηεπιτρέπεται. Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν; 25 Φιλίππου νΔημοκρατίας
(1983)2ΑΛΑ. 245; Azzeh νΔημοκρατίας
(1989)2Α.Α.Δ. 14. ΈφεσηεναντίονΠοινής, Έφεση εναντίον της ποινής από τον Ανδρέα Ξενή Χα ραλάμπους ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 25 Φεβρουα30 °Λου> 1991 απότο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λεμεσού (Αριθ μός Ποινικής Υπόθεσης15267/90)στην κατηγορία κλοπής κατά παράβασητων άρθρων 255,262και20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, και καταδικάστηκε από τον Προσ. Α.Ε.Δ. Μιχαηλίδη σε φυλάκιση 6 μηνών. 35 Ε. Ευσταθίου,γιατον Εφεσείοντα, Ε.Ρωσσίδου-Παπαχυριαχού (χα),Δικηγόρος της Δημο κρατίας, γιατην Εφεσίβλητη. Cur.adv.vuit. . 223 Χαραλάμπουςν.Αστυνομίας
(1991)ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ: Την απόφασητου Δικαστηρίου θα δώσει οΔικαστής Σ. Νικήτας. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ: Ο εφεσείων αμφισβητεί την ορθότητα ποινής άμεσης φυλάκισης 6 μηνών πουτου επέβαλεδικα στής του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λεμεσού στις 25/2/
- 5 Είχε προηγηθεί παραδοχή της ενοχής του σε κατηγορία κλοπής ραδιομαγνητοφώνου από αυτοκίνητο, αξίας£
- Ας σημειωθεί ότι το αυτοκίνητοβρισκόταν σε χώροστάθ μευσης πολυκατοικίαςστον οποίο το άφησε ο ιδιοκτήτης του. Γιατην ίδιαπερίπτωσητιμωρήθηκεσυγκατηγορουμε- 10 νος του εφεσείοντα, ο οποίος άσκησε έφεση κατά τηςποι νής 9μηνης φυλάκισης που του επιβλήθηκε για την κρινό μενηκαθώς και άλλες εκκρεμείς κατηγορίες,αλλά τελικά την απέσυρε. Η έφεση τρίτου κατηγορούμενου, που αντι μετώπισε με την ίδια ευκαιρία άλλες ομοειδείς κατηγο- 15 ρίες,επίσης απερρίφθη,ύστερααπό σχετικό διάβηματου. Στην επιμέτρηση και μετά από αίτηματου εφεσείοντα, που έγινε σύμφωνα μετις διατάξειςτου αρθρ.81 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, λήφθηκε υπόψη και ηυπ' αρ. 15228/90υπόθεση. Επρόκειτο πάλιν για ρα- 20 διομαγνητόφωνο που αφαιρέθηκε από αυτοκίνητο. Το αδίκημα διέπραξε ο εφεσείων ως συναυτουργός με τον συγκατηγορούμενο του,τέως εφεσείοντα στην υπ'αρ.5442 έφεση. Επισημαίνεται ότι ο εφεσείων εγκατέστησε το κλαπένστο δικότουαυτοκίνητο.Οιδύουποθέσεις ήλθανστο 25 φως ότανο συγκατηγορούμενος του εφεσείοντααποκάλυ ψε, ανακρινόμενος από την αστυνομία, ότι σε αυτές τις περιπτώσεις έδρασε απόκοινού με τον εφεσείοντα. Είναι όμως γεγονός πως ο εφεσείων ομολόγησε την πράξητου αμέσως μετάτησύλληψητου. 30 Οι λόγοιτης έφεσης συμπτύσσονται ουσιαστικάσε ένα: ότιηκαταγνωσθείσαποινήήταν,υπότις περιστάσεις,έκ δηλαυπερβολική. Κι αυτόδιότι το εκδίκασανδικαστήριο δενέδωσε τη δέουσα σημασία στις ελαφρυντικές περιστά σεις, που και το ίδιο αναγνώρισε ότι υπήρχανστην περί- 35 πτώση του εφεσείοντα. Οι λόγοι ελάφρυνσης της ποινής -που ανέπτυξεενώπιον μαςοδικηγόροςτουεφεσείοντα τέ θηκαν και στο πρωτόδικοδικαστήριο.Τους συνοψίζουμε. 224 2Α.Α.Α. 5 10 15 20 25 30 35 40 Χαραλάμπουςν.Αστυνομίας Νιχήτας, Δ. Ομολογία του αδικήματος τόσο στην αστυνομία όσο και στο δικαστήριο όταν προσάφθηκαν οι κατηγορίες. Ειλι κρινής μετάνοια και μείωση των συνεπειών της παράνο μης συμπεριφοράς του, που εκδηλώθηκε ενεργά με την αποζημίωση του θύματος στη μία περίπτωση και την επι στροφή του κλαπέντος στην άλλη. Ο επικείμενος γάμος του εφεσείοντα σαν παράγοντας σταθερότητας στη ζωή του. Ησχετικά νεαρήτουηλικία - είναι τώρα26 χρόνων και ηαπουσίαπροηγούμενων καταδικών. Σε αυτά πρέπει ν α προσθέσουμε τακαλάστοιχεία τουχαρακτήρα τουεφε σείοντα, όπως διαγράφονται σε έκθεση που το Γραφείο Ευημερίας έθεσεστηδιάθεσητουπρωτόδικουδικαστή. Σύμφωνα με την εισήγηση του κ. Ευσταθίου τα παρα πάνω ελαφρυντικά δεν δικαιολογούσαν τη χρήση του ύστατου τιμωρητικού μέτρου. Στη χειρότερη για τον εφε σείοντα περίπτωση, υπέβαλε, το δικαστήριο έπρεπε, ενα σκώντας τις σχετικές του εξουσίες, να αναστείλει την ποινή. Οπως προεκτέθηκε η θέση της υπεράσπισης είναι ότι το εκδίκασαν δικαστήριο δεν είδε τα ελαφρυντικά σ τ ην ορθή τους διάσταση έτσι ώστε να αποφευχθεί ηκύ ρωση τηςάμεσης φυλάκισης.Προφανώς,επέρανεν οσυνή γορος, το δικαστήριο παρασύρθηκε από το γεγονός ότι στην περίπτωση των δύο άλλων κατηγορουμένων λήφθη καν υπόψη πολλές υποθέσεις που εκκρεμούσαν σε βάρος τους. Πρέπει να πούμε ευθύς αμέσως πως αυτό δεν είναι σωστό. Η πρωτόδικη απόφαση απαριθμεί τις υποθέσεις που παραδέχθηκε ο κάθε κατηγορούμενος χωριστά, εκθέ τονταςπαράλληλα ταγεγονότα τηςκαθεμιάς. Η δικαστική επιμέτρηση της ποινής είναι πρωταρχικά και για ευνόητους λόγους ευθύνη του πρωτόδικου δικα στή. Η επέμβαση του εφετείου είναι επιτρεπτή μόνο για ορισμένους λόγους που έχουν οριοθετηθεί με αυστηρότη τα από την πλούσια νομολογία που αναπτύχθηκε στο πεδίο αυτό. Βασική αιτία ανάμιξης είναι η πρόδηλααυστηρή και υπερβολική ποινή. Το στοιχείο της υπερβολής κρίνεται απόαντικειμενική σκοπιάσε συνδυασμό πάντοτε με όλα τα στοιχεία που περιστοιχίζουν τη συγκεκριμένη υπόθεση. Φιλίππου ν. Δημοκρατίας
(1983)2 Α.Α.Δ. 245. Το νοηματικό περιεχόμενο του όρου "υπερβολική ποινή" επαναβεβαίωσε ηπρόσφατηαπόφασηστην ποινική έφεση 225 Νικήτας, Δ. Χαραλάμπουςν.Αστυνομίας
(1991)αρ. 5046 AminAhmadAbdel-Rahman Azzeh v. Δημοκρα τίας
(1989)2Α.Α.Δ.14, στησελ. 17:Όπως επεξηγείται στην Φιλίππου ν. Δημοκρατίας η επιβληθείσαποινήκρίνεταιυπερβολικήοποτεδήποτετο στοιχείο της υπερβολής είναι έκδηλο με αντικειμενική ^ βάση. Ηίδιαπροσέγγιση υιοθετείταικαιστηνπρόσφα τη απόφαση Δημητρίου καιΑλλος ν.Δημοκρατίας. Το κριτήριο δεν είναι υποκειμενικό αλλά αντικειμενικό. Το στοιχείο της υπερβολής πρέπει να διαφαίνεται και ναπροκύπτειαπότομέγεθοςτηςποινήςσεσυσχετισμό 10 με τη σοβαρότητα του εγκλήματος και των γεγονότων καιτωνσυνθηκώντουατόμουτουκατηγορουμένου." Είναιορθόότι η σωφρονιστική πολιτική,που καθιέρω σε η νομολογία, διαπνέεταιαπότηναρχή τηςεξατομίκευ σης. Αυτό σημαίνει πως η μεταχείριση του κατηγορούμε- 15 νουπρέπειναεκδηλώνεται μεποινήπουπροσιδιάζειστην προσωπικότητα τουκαιπαράλληλαμπορεί ναπροωθήσει την κοινωνική επανένταξητου. Ας ξαναγυρίσουμε όμως στα γεγονότα. Οεφεσείων κράτησετο ένα ραδιομαγνητόφωνο για δική του χρήση. Με άλλα λόγια ωθήθηκε στην 20 πράξη του απο εγωκεντρισμό. Δεν έκαμε την κλοπή λ.χ. από ανυπέρβλητηοικονομική δυσχέρεια ήάλλο λόγοπου θα ήταν δυνατό να θεμελιώσει ελαφρυντικό. Πέρααπό αυτήτη διαπίστωση εκείνο που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι η βαρύτητατης πράξης. Κλοπές αυτής της μορφής 25 αυξήθηκαν τελευταία σε βαθμόπουπροκαλούνανησυχία και ανασφάλεια στο κοινό. Γιαυτό επιβάλλεται η άμεση φυλάκισηώστενααποτελεί ισχυρό αντικίνητροστητέλε σητουαδικήματος. Παρόλοπου η φυλάκιση αποτελούσε την ενδεδειγμένη 30 ποινή, εντούτοις ησυρροή των ελαφρυντικών πουπαρα θέσαμε επέβαλλε ηπιότερημεταχείριση.Μεβάσητοκριτή ριοπουεπικράτησε η χρονικήδιάρκεια τηςποινήςκρίνε ται υπερβολική. Γιαυτό αντικαθίσταται με φυλάκιση τριώνμηνών.Η έφεσηεπιτυγχάνειστηνέκτασηαυτή. 35 Ηέφεσηεπιτρέπεται. Ποινήμειώνεταισε3 μήνεςφυλάκιση. 226