2Α.Α.Δ. 30Απριλίου,1991 ΙΠΙΚΗΣ, ΠΟΠΑΤΖΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ/στές] ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ.5444). *5 10 *<- 20 25 Απόλυση επί εγγυήσει καταδικασθέντος και φνλακισθέντος πριν την εκδίκαση έφεσης— Είναι θέμα πον υπάγεται στη διακριτική ευχέ ρεια τον Εφετείου — Τέτοια απόλυση συνιστά ασύνηθες μέτρο πον δικαιολογείται μόνο σεεξαιρετικέςπεριστάσεις — Τι συνιστά εξαιρετικές περιστάσεις είναι δύσκολο να προβλεφθεί — Ηευχέ ρεια συνάρτησης της απόλυσης με τηνπρόγνωση τον αποτελέσμα τος τηςέφεσης στην περίπτωση καταδίκηςείναι οριακή δεδομένου ότι προαπαιτείται διαπίστωση πολύ μεγάλης πιθανότητας επιτυ χίας και στην περίπτωση της ποινής ότι είναι υπερβολική με οποιοδήποτε μέτρο — Αρχές που διέπουν την άσκηση της διακρι τικής εξουσίαςκαι κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη — Στην πα ρούσα υπόθεση κρίθηκεότι δεν υπήρχαν οι εξαιρετικές περιστά σεις πον να δικαιολογούν απόλυση μεεγγύηση τον φυλακισθέντος πριν τηναποπεράτωση τηςέφεσης. Οεφεσείων, φαρμακοποιός81ετώνκρίθηκεένοχοςσεδεκατέσσερεις κατηγορίεςγιατηδιάπραξηαδικημάτων αναφορικά μετην τήρηση και εκπλήρωσητων υποχρεώσεων του ως φαρμακοποιού γιαφύλαξηκαι διάθεσηναρκωτικών. Τουεπιβλήθηκεποινήφυλάκισης ενόςχρόνου. Με τηναίτησηζήτησετηναπόλυσητου μεεγγύησημέχριτηνεκδίκασητηςέφεσης.Λόγο γιατηναίτησηαποτέ λεσε η αναβολή της εκδίκασης της έφεσης κατά την ορισθείσα ημερομηνία. Προηγουμένωςτο Εφετείοαποδέχτηκεαίτησητουγιασύντομη ακρόασητηςέφεσηςτουλόγωτηςμεγάληςτουηλικίας,τηςυγείας καιτηςβραχείαςδιάρκειαςτηςποινήςταυ. ΤοΑνώτατοΔικαστήριοαφοΰαναφέρθηκεστις αρχές που διέ πουν την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας σε σχέση με την απόλυση καταδικασθέντος και φυλακισθέντοςπριν τηνεκδίκαση τηςέφεσης,απέρριψετηναίτησηκαιαποφάνθηκεότι: 30 Ηαπόλυσηφυλακισθέντοςμεεγγύησημέχριτηναποπεράτωση 227 Μιχαηλίδης ν.Δημοκρατίας
(1991)της έφεσης συνιστά εξαιρετικό μέτρο. Βάσει του δικαστικού μας συστήματος το πρωτόδικο Δικαστήριο είναι ο κατεξοχή κριτής τόσο των πρωτογενών γεγονότων όσο και της ποινής. Η αίτηση απορρίπτεται διότιδεντεκμηριώθηκανλόγοιπουνατηνδικαιολο γούν. 5 Παρατηρήσεις: Οποτεδήποτε εφεσιβάλλεται βραχείαποινήφυ λάκισης είναι επιθυμητόναορίζεταισύντομη εκδίκασητηςέφεσης. Ηαίτηση απορρίπτεται. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Rodosthenous andanother ν ThePolice ,1961 C.L.R. 50; 10 Tsouka ν ThePolice, 1962C.LJi. 261; TheAttorney-General νIbrahim, 1964C.L.R. 195; TheAttorney-General ν Mehmet
(1966)2 C.L.R. 12; Petri ν ThePolice
(1968)2 C.L.R. 1; Zisimides ν TheRepublic
(1975)2 C.L.R. 166; 15 Kay ν MunicipalityofLarnaca
(1986)2 C.L.R. 205; Lazarou (No.1)νPolice
(1969)2J.S.C. 253. Αίτηση. Αίτησηαπότον εφεσειοντα για απόλυση του επί εγγυή σει μέχρι την εκδίκασητης έφεσης. Α. Μαρκίδης, γιατον εφεσειοντα. Γλ. Χατζηπέτρον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α, για την εφεσίβλητη. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Η απόφασητου Δικαστηρίου θα δοθεί απότοΔικαστή Γ. Μ. Πική. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Το αντικείμενο τηςδιαδικασίας είναι αίτη σητουεφεσειοντα για την απόλυση του επί εγγυήσει μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Της αίτησης προηγήθηκε ηδιαπίσταχϊηαδυναμίαςγιατην ακρόασητης έφεσης κατά την 228 25 2ΑΛΛ. Μιχαηλίόη; ν.Δημοκρατίας Πικής, Δ. ορισθείσα ημερομηνία, στις 30/4/91,λόγω της μηετοιμα σίας των πρακτικώντης δίκης. Μετά τη διαπίστωσητης αδυναμίαςαυτήςδόθηκαν οδηγίεςόπωςταπρακτικάετοι μαστούν τοσυντομότερο δυνατόκαιεκφράζεταιη ελπίδα 5 ότι κάθε κώλυμα στη σύντομη ακρόαση της έφεσης θα υπερπηδηθεί. Νωρίτερα ο εφεσείων είχε υποβάλειαίτημα για τηνσύντομηακρόασητηςέφεσης τοοποίοέγινεδεκτό ενόψει του προχωρημένου της ηλικίας του, 81 ετών,και την κατάστασητης υγείας του σε συνδυασμό με τηδιάρ10 κειατηςεπιβληθείσαςποινήςφυλάκισηςενόςέτους. Οεφεσείων,φαρμακοποιόςτοεπάγγελμα,κρίθηκεένο χος για τηδιάπραξηαριθμού αδικημάτωνταοποίαανά γονταιστηντήρησηκαιεκπλήρωση τωνυποχρεώσεωντου ωςφαρμακοποιούσεσχέση μετηφύλαξηκαιδιάθεση ναρ15 κωτικών. Οι δεκατέσσερις κατηγορίες στις οποίεςκρίθη κεένοχοςείναι:- 20 (α) Προμήθειαναρκωτικώνκατάπαράβασητωνδια τάξεων του Ν.29/77όπως τροποποιήθηκε από το Ν. 67/83, και των σχετικών κανονισμών (ΚΔ.Π. 160/79 - Κ.Δ.Π. 139/79) (Κατηγορία2). (β) Παραποίηση μητρώουή αρχείουγιατηνφύλαξη και διάθεση ναρκωτικών κατά παράβασητων σχετικών διατάξεων (άρθρα 347 και 29) του ΠοινικούΚώδικα(Κατηγορίες3-10). 25 (γ) Παράλειψηκαταχώρησηςστο σχετικό βιβλίοτης διάθεσης ναρκωτικών κατά παράβαση του Ν. 29/77και των σχετικών κανονισμών (Κατηγο ρίες 11-15). Υπάρχει σύμπτωση απόψεων μεταξύ των δικηγόρων 30 ως προς τις αρχές πουδιέπουντην άσκηση τηςδιακριτι κής ευχέρειας του Εφετείου για την απόλυση καταδικασθέντος και φυλακισθέντος προσώπουπριν τηνεκδίκαση της έφεσης. Οι αρχές αυτέςπροσδιορίστηκαν μεαναφορά σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις 229 Πικής,Δ. Μιχαηλίδηςν.Δημοκρατίας
(1991)οποίες έγινε μνεία* καιοι οποίες διαφωτίζουνως προς τα κριτήρια τα οποία λαμβάνονται υπόψη στην άσκηση τηςδιακριτικήςευχέρειαςτου δικαστηρίου. Ηαπόλυσηφυλακισθέντος επίεγγυήσειπριντηναπο περάτωση τηςέφεσης συνιστά ασύνηθες μέτρο τοοποίο δικαιολογείται μόνον σε εξαιρετικές περιστάσεις τόσο ασύνηθες ώστε ναμηνέχει εγκριθεί μέχρι σήμερα, όπως ανάφεραν οι συνήγοροι, προηγουμένως. Ηφειδώ με την οποία έχουν αντιμετωπιστεί μέχρι σήμερα παρόμοιες αι τήσεις δεναναιρεί,όπως σωστά υπέδειξε οκ.Μαρκίδης, την εξουσία γιααπόλυση ούτε συνιστά ανυπέρβλητοκώ λυμαστην έγκριση της.Η εξαιρετικότητατουμέτρουείναι συνυφασμένημετοδικαστικόμαςσύστηματοοποίοκαθι στά το πρωτόδικο δικαστήριο τονκατεξοχή κριτή τόσο των πρωτογενών γεγονότων, όσο καιτου μέτρουτηςποι νής.Τίσυνιστά εξαιρετικές περιστάσεις είναι δύσκολονα προβλεφθεί με ακρίβεια καιανεπιθύμητο νακαθοριστεί εξαντλητικά. Ηευχέρεια συνάρτησης της απόλυσης με την πρόγνωση του αποτελέσματος τηςέφεσης, ότανστρέ φεταιεναντίοντηςκαταδίκης,είναιοριακήδεδομένου ότι προαπαιτείται διαπίστωση ότι η πιθανότητα επιτυχίας είναι πολύ μεγάλη ήόπουστρέφεται εναντίον τηςποινής ότιαυτήείναι μεοποιοδήποτεμέτρουπερβολική.Ενπάση περιπτώσει η ευχέρεια αυτή δεν πρέπει να ασκείται με τρόπο πουνα μεταβάλλει την αρχήότιτομέσον αναθεώ ρησης τηςπρωτόδικης απόφασηςείναι η έφεσηκαιόχι η προεκτίμησητουπιθανούαποτελέσματοςτης. Ακόμα δυσκολότερο είναι ναπροβλεφθούνπροσωπι κές συνθήκες που δικαιολογούν την προαπόλυσητου * (Βλ.Rodosthenousandanotherν ThePolice, 1961 CLJt. 50, Tsoukaν ThePolice, 1962 C.LJi. 261,TheAttorney-General νIbrahim, 1964 CL.R. 195, TheAttorney-General ν YousoufMehmet
(1966)2 C.L.R. 12,Petri ν The Police
(1968)2 C.L.R. 1,Zisimides ν The Republic
(1975)2 C.L.R.166. Kay ν Municipalityof Larnaca
(1986)2 C.L.R. 205- Βλ.επίσης Lazarou (No.1) v.Police
(1969)2J.S.C 253). 230 2ΑΛΛ. 5 Μιχαηλίδης ν.Δημοκρατίας Πιχής,Δ. εφεσειοντα και δε θα επιχειρήσουμε να τις απαριθμή σουμε. Όπου ηποινήφυλάκισηςείναιβραχεία καιυπάρ χει κίνδυνος ο καττιγορούμενος να εκτίσει μεγάλο μέρος τηςπριντην ακρόαση τηςέφεσης,ηνομολογίαυποστηρίζειότιδικαιολογείταιησύντομηεκδίκασητης. Στηνπροκείμενηπερίπτωση έχειήδηγίνειη διαπίστω σηαπότοΕφετείο, γιατουςλόγους στουςοποίουςέχουμε αναφερθεί, ότι δικαιολογείται η σύντομη εκδίκαση της έφεσης. Δεν έχουμε αμφιβολίαότι αυτόθαληφθείυπόψη 10 μόλις ετοιμαστούν τα πρακτικά στην επιλογή τηςημερο μηνίαςακρόασηςτηςέφεσης. Ηαίτησηαπορρίπτεται. 231