← Κύπρος

clr/1991/1991_2_242.pdf

(1991)10Μαΐου 1991 [ΚΟΥΡΡΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΠΝΙΔΗΣ,ΔΑπές] 1.ABDEBRAOUF BENABDALLAH GANI,
  1. ILHAMHADDAD KHANOU, Εφεσείοντες, ν. ΤΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (ΠοινικέςΕφέσειςΑρ. 5320&5324). Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση τον άρ­ θρον 371τον Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  2. Κατοχή ελεγχομένον φαρμάκον κατά παράβαση των άρθρων 2, 3,6
(1)
(2),30 και 31 τον Περί ΝαρκωτικώνΦαρμάκωνκαι Ψυχοτρό­ πων Ουσιών Νόμου, τον 1977(Νόμος29/1977)όπωςτροποποιήθηκε. 5 Κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου προς τον σκοπό προμήθειας του σε άλλα πρόσωπα κατά παράβαση των άρθρων2,3,6
(1)
(3),30 και 31 τον Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμον, 1977(Νόμος 29/77)όπωςτροποποιήθηκε. Ποινές — Αποτρεπτικές ποινές — Αναγκαιότητα τέτοιωνποινών σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, Ποινές — Οι προσωπικές περιστάσεις είναι παράγοντες σχετικοί στηνεπιμέτρηση τηςποινής — Ηολοκληρωτική συνεργασίαμε την αστυνομία που κατέστησεδυνατή τησύλληψη των νπόπτων και ο «e περιορισμένος ρόλος της εφεσείουσαςπαράγοντες στους οποίους έπρεπε να είχε δοθεί η δέουσα σημασία για επιβολή μικρότερης ποινής. Ποινή — Αρχή της ισότητας τηςμεταχείρισης — Δεν παραβιάστηκε στην παρούσα υπόθεση με τψ επιβολή μεγαλύτερηςποινής κατή- 20 γορσύμενου για συνωμοσία από την ποινή σνγκατηγορούμενης πον καταδικάσθηκε για το τελειωμένοέγκλημακατοχής και εμπο­ ρίας ναρκωτικών για το οποίο η προβλεπόμενη ποινή από το Νόμο είναι μεγαλύτερη — Ηδιαφορά στις προβλεπόμενες ποινές των αδικημάτων της συνωμοσίας και της κατοχής και εμπορίας 25 ναρκωτικών προσδιορίζει τησοβαρότητα τους — ΌμωςταΔικα­ στήρια μπορούν να επιβάλουν οποιαδήποτε ποινή μέσα σταπλαί- 242 1 ϋ 2ΑΛΛ. Gani &another v.Δημοκρατίας σιαπου ορίζει οΝόμος. - *^ *5 Ηεφεσείουσα (Khanou)κατά τηνάφιξητηςαπότο Λίβανο στο λιμάνι τηςΛάρνακαςείχεστηνκατοχήτης500 γραμμάρια ηρωίνης κρυμμένα σε τρεις φιάλες λάκα. Ιίαραδέκτηκε ότι ανάλαβε το ρόλο μεταφορέα σε παράνομη επιχείρηση διαμετακόμισης ηρωί­ νης. Συνεργάστηκε με την αστυνομίακαι έδωσεπολλές πληροφο­ ρίες για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης. Στην υπόθεση αυτή,τηνείχεαναμείξει κάποιοςImbrahim Matar Akoury οοποίος της είχε δώσει και τα ναρκωτικά. Η εφεσείουσα διετΟέτησε την άφιξητου Akoury στην Κύπρο όπουσυνελήφθηκε κ(ι αποκάλυψε συνωμοσία μεταξύτουκαι του εφεσείοντα (Gani)για την Γαράδοση της ηρωίνης στον εφεσείοντα και μεταφοράτης στην Ισπανία. Προσήφθηκαν εναντίον και των τριών κοινές κατηγορίες για συ­ νωμοσία προς διάπραξη του κακουργήματος της κατοχής και εμπορίας ναρκωτικών, για κατοχή 500 γραμμαρίων ηρωίνης και για κατοχήτου ίδιου ναρκωτικού μεσκοπό την προμήθειατου σε τρίτο. Ηεφεσείουσα καιο Akoury βρέθηκανένοχοι μεδικήτους ομο­ λογία σ'όλεςτιςκατηγορίες. 20 25 3Q 35 40 _ 4 4 3 Ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος μετάαπόακροαματική διαδικασία στηνκατηγορίατηςσυνωμοσίας και αθωώθηκεστις άλλεςκατηγο­ ρίες ελλείψει σχετικής μαρτυρίας. Εφεσίβαλε την καταδίκη του αλλάηέφεση αυτή απορρίφθηκε. Και οι δύο εφεσείοντες εφεσίβαλαν την ποινή τους. Στον εφεσείοντα ηποινή φυλάκισης για την συνωμοσία ανερχόταν σε πέντε χρόνια και στην εφεσείουσα επι­ βλήθηκαν οι συντρέχουσες ποινές φυλάκισης τριών και τεσσάρων χρόνων για τηνπρώτηκαι τρίτηκατηγορίααντίστοιχα. Στην δεύ­ τερηκατηγορίαδεντης επιβλήθηκεποινή. Η εφεσείουσα ισχυρίστηκε ότι η ποινή τετράχονης φυλάκισης που της επιβλήθηκε στην τρίτη κατηγορία δηλαδήγια την κατοχή της ηρωίνης μεσκοπότην προμήθειατηςσε τρίτους ήτανπολύ με­ γάληλαμβανομένης υπόψητηςολοκληρωτικής συνεργασίας της με την αστυνομία,του κινδύνου στον οποίο εκτέθηκε απόπιθανήεκδικητική διάθεση αδίστακτων που συνήθως βρίσκονται πίσω από παράνομες επιχ&ρήσεις ναρκωτικών και του περιορισμένου ρόλου τηςσεσύγκριση μεεκείνο τουAkoury οοποίοςήταν προμη­ θευτήςτωνναρκωτικών. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι κάτω από τις συνθήκες αυτές δικαιολογείται ηπαρέμβασητου για μείωσητης ποινήςφυ­ λάκισης απότέσσερα σετρίαχρόνια. Αναφορικά με την έφεση του εφεσείοντα που βασίστηκε πάνω στην αρχήτηςάνισης μεταχείρισης γιατονλόγοότι στην εφεσείου­ σαγια το σοβαρότερο αδίκηματης κατοχήςναρκωτικών γιαπρομήθεια σε τρίτους επιβλήθηκε ποινήφυλάκισης τεσσάρων χρόνων ενώ στον ίδιο η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε για τη συνωμο- 243 Gani &another v.Δημοκρατίας
(1991)σίαήτανπέντεχρόνια,το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι ανκαιη διαφορά στις προβλεπόμενες ποινές προσδιορίζει τησοβαρότητα των αδικημάτων εν τούτοις τα Δικαστήρια μπορούν ναεπιβάλ­ λουν οποιαδήποτεποινή μέσασταπλαίσια πουκαθορίζειονόμος. Δεν πρέπει νααναμένεται ότιηποινή γιατησυνωμοσία θα είναι 5 μικρότερη απότηποινήγιατοτελειωμένο έγκλημα,καικυρίωςσε περιπτώσεις όπως ηπαρούσαστηνοποίαοιπαράγοντεςεπιμέτρησης της ποινής είναι διαφορετικοί και ο ρόλος του εφεσείοντα ο οποίος ήτανο εγκέφαλοςστηνυπόθεσηδεν μπορεί νασυγκριθεί με το ρόλο πουδιαδραμάτισε η εφεσείουσα σαναπλός μεταφορέας JQ τωνναρκωτικών. Για τους πιο πάνω λόγους ηποινή τηςτετραετούς ποινήςφυ­ λάκισης που επιβλήθηκε στην εφεσείουσα αντικαθίσταταιμεποινή τριετούς φυλάκισης. Ηέφεσητουεφεσείοντα απορρίπτεται. 15 Αποφάσεις που αναφέρθηκαν: Khalifeh v.Police
(1987)2 CLR 161; Abdallah v.Republic
(1987)2 CLR 164; Chamne v.Republic
(1987)2 CLR 183; Aoun v. Republic
(1987)2 CLR 208; Parekian v.Republic
(1987)2 CLR 223; 20 Husseini v.Δημοκρατίας
(1989)2 Α.ΑΛ. 323; Zewarv.Αστυνομίας
(1990)2ΑΛΛ. 384; Hijaziv.Δημοκρατίας
(1991)2ΑΛΛ. 99; Komurgu&άλλος v. Δημοκρατίας
(1991)2ΑΛΛ. 103; Landauν.Δημοκρατίας
(1991)2ΑΛΛ. 178; 25 Habibν.Δημοκρατίας
(1991)2ΑΛΛ. 12; Marco v.Republic
(1987)2 C.L.R. 188; Koukos v.Police
(1986)2C O .1; Georghiou v.Republic
(1986)2C.LJt. 109. 'Εφεση εναντίον ποινής. 30 Έφεση εναντίον της ποινής από τονAbdebraouf Ben Abdallah Ganiκαιάλλης οιοποίοι βρέθηκαν ένοχοι στις 15 Ιουνίου, 1990 από το Κακουργιοδικείο Λάρνακας 244 2\ΛΛ. Gani&anotherv.Δημοκρατίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 5002/90) στην κατηγορία συνωμοσίας προςδιάπραξηκακουργήματοςκατάπαράβασητων άρθρων 371 και 20 τουΠοινικού Κώδικα, Κεφ. 154,καιηδεύτερηκατηγορουμένηστις κατηγορίεςγιακα5 τοχήελεγχομένου φαρμάκου κατάπαράβασητωνάρθρων 2,3,6
(1)
(2),30και31 του ΠερίΝαρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, 1977 (Νόμος29/77) και για κατοχή ελεγχομένου φαρμάκουπρος τοσκοπό να το προμηθεύσει σεάλλο πρόσωπο κατά παράβασητων άρ10 θρων2,3,6
(1)
(3), 30και31τουπιοπάνωΝόμουκαι κα­ ταδικάστηκαν απότον Π.Ε.Δ. Φρ.Νικολαΐδη, τονΑ.Ε.Δ. Ιωαννίδηκαιτον ΕΛ. Χατζηχαμπήομεν πρώτοςκατηγο­ ρούμενος σε φυλάκιση5 χρόνων ηδεδεύτερηκατηγορού­ μενησεσυντρέχουσες ποινές φυλάκισης 3και 4 χρόνων *5 γ ΐ ατιςκατηγορίες 1και 3χωρίς να επιβληθεί ποινή στη δεύτερηκατηγορία. Γ.Παπαντατνίον,γιατονεφεσείοντα
  1. Α. Μαθηκολώνης,γιατηνεφεσείουσα
  2. -0 Α. Μ. Αγγελίδης, Ανώτερος Δικηγόροςτης Δημοκρα­ τίας,γιατην εφεσίβλητη. Cur. Adv. Vult. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Τηναπόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει οδικαστήςκ.Κωνσταντινίδης. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Ηέρευνα τωναποσκευών 2« ϊζ έφεσείουσας κατάτην άφιξητης απότοΛίβανοστο λιμάνι της Λάρνακας αποκάλυψε κρυμμένα σετρεις φιά­ λες λάκας 500 γρ. ηρωίνης. Ηεφεσείουσα δεν απέκρυψε ότι είχε αναλάβει το ρόλο τουμεταφορέα σεπαράνομη επιχείρηση διαμετακόμισης ηρωίνης. Αντίθετα, έδωσε 30 όσες πληροφορίες μπορούσε και, όπως βεβαιώθηκεκαι απότηνκατηγορούσα αρχή,συνεργάστηκε μετηναστυνο­ μίαγιατηνπλήρηδιαλεύκανσητηςυπόθεσης. Οπωςαπο­ κάλυψε ηεφεσείουσα, την είχε αναμείξει στην υπόθεσηο Imbrahim Matar Akoury οοποίος καιτηςείχε παραδώσει τΤ 245 Κωνσταντινίδης,Δ. Gani&anotherν.Δημοκρατίας
(1991)τα ναρκωτικά. Στηνπαρουσίααστυνομικών τηλεφώνησε στον Akoury στο Λίβανο καιαποκρύπτοντας του τη σύλ­ ληψη τηςδιευθέτησε τατηςάφιξηςτουστην Κύπρο. Ακο­ λούθησεη σύλληψη τουAkoury,ηδική τουομολογίακαιη αποκάλυψη συνωμοσίας μεταξύ του και του εφεσείοντα 5 γιατηνπαράδοσηστην Κύπρο,απότονπρώτο στοδεύτε­ ρο,ηρωίνηςγιαμεταφοράτηςστην Ισπανία. Μετά τησύλληψητου ο εφεσείων μεγραπτήτουκατά­ θεσηομολόγησε τον παράνομοσκοπό για την προώθηση τουοποίουέφθασεστην Κύπρο. 10 Προσάφθηκαν εναντίον και των τριών κοινέςκατηγο­ ρίες για συνωμοσία προς διάπραξη του κακουργήματος της κατοχής και εμπορίας ναρκωτικών, για κατοχή των 500 γρ. ηρωίνης που βρέθηκαν στις αποσκευές της εφεσείουσας και για κατοχήτου ίδιου ναρκωτικού μεσκοπό 15 τηνπρομήθειατουσετρίτο. Η εφεσείουσα και ο Akoury ομολόγησαν την ενοχή τους σ'όλεςτις κατηγορίες. Οεφεσείων αμφισβήτησετην θεληματικότητατης εξωδικαστικής τουομολογίαςκαιαρ­ νήθηκε ενοχή. Βρέθηκε ένοχος μετά από ακροαματική 20 διαδικασία στην κατηγορίατης συνωμοσίας. Δεν υπήρχε μαρτυρίαπουνατον συνέδεε μεταναρκωτικά που βρέθη­ καν στις αποσκευές της εφεσείουσας και αθωώθηκε στις κατηγορίες για κατοχή τους. Η έφεση του εφεσείοντα κατά τηςκαταδίκηςτου απορρίφθηκεκαιβρίσκεται τώρα 25 ενώπιον μας η έφεση των δυο εφεσειόντων εναντίον της ποινήςπουτους επιβλήθηκε απότο Κακουργιοδικείο. Ο Akoury δεναμφισβήτησετηνορθότητατης. Το Κακουργιοδικείο επέβαλε συντρέχουσες ποινέςφυ­ λάκισηςωςακολούθως: Στην εφεσείουσα, τρία χρόνια στην κατηγορίατης συ­ νωμοσίας και τέσσερα χρόνιαστην κατηγορίαγια κατοχή της ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτο.Στον Akoury,5χρόνιαστηνκατηγορίαγιασυνωμοσία και5 1/2 χρόνια στην κατηγορίαγιακατοχήτης ηρωίνης μεσκοπό 35 246 30 2 ΑΛΛ, Gani &another v.Δημοκρατίας ΚονστανγινΙοης;Δ. τηνπρομήθειασετρίτο. Στηνκατηγορίαγιατηναπλή κα­ τοχήδεν επιβλήθηκεποινή.Στονεφεσείοντα,5χρόνιαστην κατηγορίατηςσυνωμοσίας. Οι συνήγοροι των εφεσειόντων δενυποστήριξανότι ποι5 νές,όπωςοιπιοπάνω,γιααδικήματασχετικά μετηνκατο­ χήκαιτηνεμπορίαναρκωτικώνείναιυπερβολικέςκαικαλά έκαμαν. Αναφέρθηκαν και οι ίδιοι σε σωρείααποφάσεων αυτούτου Δικαστηρίου πουτονίζουν τηνανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών ως απαραίτητουμέσουγιατην αντιμε10τώπισητηςκαταστροφήςπουεπαπειλεί ηδιάδοση της χρή­ σης ναρκωτικών*.Αναγνώρισαν ακόμα,ότιοιπροσωπικές περιστάσεις τωνκατηγορουμένων όσοκαιαν,όπωςσεκάθε περίπτωση, είναι παράγοντες σχετικοί με την επιμέτρηση της ποινής, είναι περιορισμένης σημασίας καισίγουραδεν 15μπορούν νααφεθούνναοδηγήσουν σε αναποτελεσματική εφαρμογήτου νόμου σευποθέσεις όπως ηπαρούσα, στις οποίεςοι ποινέςείναιαναγκαίο ναείναιαποτρεπτικές**. Ενα είναι το παράπονοτης εφεσείουσας. Αναφέρεται στην ποινήτηςτετράχρονης φυλάκισης πουτης επιβλήθηκε 20γιατηνκατοχή τηςηρωίνης μεσκοπότηνπρομήθειατηςσε τρίτο. Οδικηγόροςτηςεισηγήθηκε πως θαέπρεπεναείναι μικρότερης έκτασης ηποινή εκείνη, έχοντας υπόψητη συ­ νεργασίατηςμετηναστυνομία. Επικαλέστηκε σχετικάτην * Khalifeh v.PoUce
(1987)2 CLR 161,Abdallah v.Republic
(1987)2 CLR 164,Chaninev. Republic
(1987)2 CLR 183, Aouo v.Republic
(1987)2 CLR 208,Parekian v.Republic
(1987)2 CLR 223, Husseini v. Δημοκρατίας
(1989)2ΑΛΛ. 323,Zewarv. Αστυνομίας,
(1990)2 ΑΛΛ.. 384,Ali Ahmad Hijazi v. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΛΛ. 99, Faruk Komurgu και άλλος v. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΛΛ. 103, Baby Gin Landau v.Δημοκρατίας
(1991)2ΑΛΛ. 178, Ψalia NazimHabib v. Δη­ μοκρατίας,
(1991)2ΑΛΛ. 12. . ** Khalifeh v.Police
(1987)2 CLR 161,Abdallah v.Republic
(1987)2 CLR 164,Chanine v.Republic
(1987)2 CLR 183, Marcov.Republic
(1987)2 CLR 188,Parekian v.Republic
(1987)2 CLR223, Zewar(ανω­ τέρω),BabyGiiiLandau(ανωτέρω). 247 Κωνσταντινίδης,Δ. 'Gani&anotherν.Δημοκρατίας
(1991)υπόθεση Marco v.The Republic
(1987)2CLR 188 στην οποία, κάτω απόπαρόμοιεςσυνθήκες,ποινήφυλάκισης 3 1/2 χρόνων μειώθηκε σε τρία χρόνια. Επανατονίστηκε στην υπόθεση εκείνη το επιθυμητό της ενθάρρυνσης της συνεργασίας μετις αρχές ωςαναγκαίαςμεθόδου γιατην 5 καταπολέμησητουεγκλήματος,ιδιαίτερα εκείνουπου σχε­ τίζεται μεναρκωτικά,μετονέμπρακτοτρόποτης μείωσης της ποινής πουκατά ταάλλα θαεπιβαλλόταν. Συνυπο­ λογίστηκεστην υπόθεση Marco, όπωςθαέπρεπενασυμβεί και στην παρούσαυπόθεση,ο κίνδυνος στον οποίο εκτέ- ίο θηκεη εφεσείουσα απότηνπιθανήεκδικητικήδιάθεσητων αδίστακτων που συνήθως βρίσκονται πίσω από τέτοιες παράνομες επιχειρήσεις. Το Κακουργιοδικείο, όπως σημειώνει στην απόφαση του, έλαβε υπόψη το γεγονός της συνεργασίας της εφε- 15 σείουσας μετηναστυνομία. Δενήτανόμως μόνο αυτός ο παράγοντας πουδικαιολογούσε επιβολή ποινής μικρότε­ ρηςστηνπερίπτωσητης. Οπωςορθάανάφερε το Κακουρ­ γιοδικείο, θα έπρεπε να ληφθεί υπόψηκαιο περιορισμέ­ νοςτηςρόλος σεσύγκριση μεεκείνο τουAkoury. 20 Κρίνουμε πωςη πρόσδοσηστους πιοπάνωπαράγοντες της δέουσαςσημασίας,θαέπρεπεναοδηγήσει στηνεπιβο­ λήμικρότερηςποινής. Οπως έχουμε υποδείξει, πέρααπότοότιηεφεσείουσα ήταν απλός μεταφορέας ενώοAkoury ήταν οπρομηθευ- 25 τήςτωνναρκωτικώνπουκατείχεκαιοεφεσείονταςεπίδο­ ξος αγοραστήςναρκωτικών, η εφεσείουσα μετηνασυνήθι­ στα ολοκληρωτική συνεργασία της με την αστυνομία, κατέστησε δυνατήτησύλληψη καιτων υπολοίπων. Κάτω απόαυτές τιςσυνθήκες δικαιολογείταιη παρέμβαση μας 30 για μείωσητηςποινής τηςτετραετούς φυλάκισηςσετριε­ τή φυλάκιση. Οδικηγόροςτουεφεσείοντα επικαλέστηκε τησχετική νομολογία Koukosv.Police
(1986)2CLR 1, Georghiou v. Republic
(1986)2 CLR 109 καιεισηγήθηκε πωςδεν τηρή- 35 θηκεστηνπερίπτωσητουηαρχή τηςισότηταςτηςμεταχεί248 2ΑΑ.Δ. 5 Gani&anotherv.Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης,Δ. ρισης. Αυτό, έχονταςυπόψη,όπωςανάφερε,την τετραε­ τήποινή φυλάκιστιΐ;, που επιβλήθηκε στην εφεσείουσα για το αδίκηματης συνωμοσίας σεσύγκριση με τη φυλάκιση πέντε χρόνων που επιβλήθηκε στον ίδιο. Πρόσθεσε πως μιακαιγιατοτελειωμένοαδίκημα τηςκατοχήςτων ναρ­ κωτικών είχεεπιβληθεί στην εφεσείουσα ποινήφυλάκισης τεσσάρων χρόνων, θα'πρεπεναείχε επιβληθεί στον ίδιο μικρότερη ποινήγια το λιγότερο σοβαρό αδίκημα τηςσυ­ νωμοσίας. 10 Γιατοαδίκηματηςσυνωμοσίας τοάρθρο371 του Ποι­ νικού ΚώδικαΚεφ. 154προβλέπειποινήφυλάκισηςμέχρι εφτά χρόνια. Γιατο αδίκημα τηςκατοχής ηρωίνης με σκοπό τηνπρομήθεια τηςσε τρίτο, ο περί Ναρκωτικών Φαριχάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμος του1977 15 (Νόμος 29/77)όπωςτροποποιήθηκε, προβλέπειποινή φυ­ λάκισης μέχρι 14χρόνια. Η διαφορά στις προβλεπόμενες ποινές είναι βέβαιααπόμόνητης προσδιοριστική της κα­ τάταξης τους απότο νομοθέτη απότην άποψητηςσοβα­ ρότητας τους. Από.τ-ην άλλη όμως, είναι αυτονόητοπως 20 τ α Δικαστήρια μπορούνναεπιβάλουν οποιαδήποτε ποινή μέσασταπλαίσιαπουορίζει ονόμος. Ετσι,δενμπορείνα γίνει δεκτήωςαρχήπως γενικά θαπρέπει ν' αναμένεται πωςηποινήγιατη συνωμοσία θαείναιμικρότερηαπότην ποινήγιατοτελειωμένοαδίκημα,πολύλιγότερο όταν μι25 λούμεγια διαφορετικούς κατηγορούμενους και γιαπερι­ πτώσεις αναφορικάμετιςοποίες υπάρχουνπαράγοντες σχετικοί με την επιμέτρηση της ποινής, διαφορετικοί. Ο εφεσείων στην παρούσαπερίπτωσηδενήταν απλώς μετα­ φορέας. Συνωμότησε με τον Akoury και.ετοίμασε σχέδιο 30 γιαεμπορία ηρωίνης. Ταξίδευσε ειδικά γιατονσκοπό αυτόστην Κύπροόπουθααγόραζεοίδιοςτηνηρωίνηγια να τημεταφέρει στην Ισπανίαγια τα περαιτέρω. Είναι σημαντικό νασημειώσουμεπως τη μεταφοράδεν θα την έκαμνε ο ίδιος ο εφεσείων. θα χρησιμοποιούσε για το 35 σκοπό αυτόάλλο πρόσωπο. Τοέχουμε πως ο εφεσείων συνοδευόταν από.ανύποπτο, όπως εμφανίστηκε, τρίτο στιςαποσκευέςτουοποίουθαετοποθετείτοηηρωίνη. Δεν μπορεί ναυπάρξεισύγκριση μεταξύτουρόλου 249 Κωνσταντινίδης,Δ. Gani&anotherν.Δημοκρατίας
(1991)τουεφεσείοντα καιεκείνου της εφεσείουσας. Ο εφεσείων μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένας από τους εγκέφαλους που πολύ σπάνια αποκαλύπτονταικαιπολύσπανιότερα άγονταιενώπιον τηςδικαιοσύνης. Αυτό, μαζίμετογεγο­ νόςότι ηεφεσείουσα ομολόγησετην ενοχήτηςκαισυνερ- 5 γάστηκε με την αστυνομίαοδηγούν στην κατάληξηότι δε δικαιούταιναπαραπονείται ο εφεσείων γι'ανισότηταστη μεταχείριση. Γιατους πιο πάνωλόγους, ηποινήτης τετραετούς ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στην εφεσείουσα αντίκαθίσταται με ποινή τριετούς φυλάκισης. Η έφεση του εφεσείοντααπορρίπτεται. Η Έφεσητονεφεσείοντα1 απορρίπτεται. Η έφεσητηςεφεσείονσας2επιτρέπεται και ηποινήμειώνεταισε3χρόνιαφυλάκιση. 250 10

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.