2 ΑΛΛ. 19Φεβρουαρίου. 1991 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. ΚΟΥΡΡΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/στές] ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ, Εφεσείων, ν.' ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική Έφεση Αρ. 5242). Χρήση μεγαφο'ινων σε δημόσιο χώρο χωρίς άδεια της αρμοδίας αρχής κατά παράβαση τον άρθρον 187
(1)(α)
(2)τον Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. 5 Λέξεις και Φράσεις — "Δημόσιος χώρος" — Άρθρο 4 τον Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154— Η τέλεση της πράξης σε δημόσιο χώρο αποτε λεί βασικό στοιχείο στο αδίκημα. Λέξεις και Φράσεις — "Δημόσιος χώρος" — Σύγκριση μεταξύ τον ορισμού στο άρθρο 4 τον Ποινικού Κώδικα και Αγγλικών νομοθε τημάτων. JQ 15 20 Ποινή — Επιβολή προστίμον ΛΚ30.Ο εφεσείων που ήταν ο ιδιοκτήτης της μπυραρίας "Βαβυλών" στη Λευκωσία κατηγορήθηκε για χρήση μεγαφώνων κατά παράβα ση του άρθρου 187
(1)(α)
(2)του Ποινικού Κώδικα. Ο πρωτόδι κος Δικαστής αποφάσισε ότι η μπυραρίατου εφεσείοντα είναι δ η : μόσιος χώρος για τους σκοπούς των διατάξεων που δημιουργούν το αδίκημακαι τον καταδίκασεσε πρόστιμο ΛΚ30.-και ΛΚ3.- δι καστικά έξοδα. Ο εφεσείων εφεσίβσλε την απόφασητου πρωτόδικου Δικαστη ρίου υποστηρίζοντας ότι η ερμηνεία του όρου "δημόσιος χώρος" που δόθηκε από το Δικαστήριο δεν ήταν ορθή και ότι ημπυραρία δεν αποτελεί δημόσια αλλά ιδιωτική περιουσίακαι σαν τέτοιαβρί σκεται έξω απόταόριατουνομοθετικού ορισμού. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση καν αποφάνθηκε ότι: 25 Ευθι-μιάδηςν.Αστυνομίας
(1991)- Σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις του άρθρου4 του Ποινικού Κώδικα ένας τόπος μπορεί να αποτελεί δημόσιο χώρο παρά το γεγονός ότι ο ιδιοκτήτης του έχει δικαίωμα να αποκλείσει την ελεύθερηείσοδο σ' αυτό μεμονωμένων ατόμων ήακόμαομάδωνατόμων. 5
- Ο σκοπός του νόμου ασκεί επίδραση στην προσέγγιση της ερμηνείας του και κατά συνέπεια το άρθρο 187 ταυ Ποινικού Κώδικα σκοπό έχει την περιφρούρηση της ηρεμίας των περιοί κωνκαιτον περιορισμό της ηχορύπανσης.
- Η μπυραρία όπως και το μπαρείναι κέντρα αναψυχήςκαι 10 σαν τέτοια συνιστούν δημόσιους χώρους κάτωαπό την έννοια τουάρθρου4του ΠοινικούΚώδικα. Η έφεσηαπορρίπτεται, Υποθέσειςποναναφέρθηκαν: CastelowandAnother ν ThePolice,
(1970)2 C.LJi. 141; 15 Elkins ν Cartlidge, [1947] 1 All E.R. 829; Brannan νPeek, [1948] 1 KB 68; Cawley νFrost, [1976] 3All E.R. 743. Έφεση εναντίον Καταδίκης. Έφεση εναντίον της καταδίκης από τον Ανδρέα Ευθύ- 20 μιαδη ο οποίος βέθηκε ένοχος στις 15 Ιανουαρίου, 1990 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (Αριθμός Ποι νικής Υπόθεσης 29517/89) στην κατηγορία χρήσης μεγα φώνων χωρίς άδεια κατά παράβαση του άρθρου 187
(1)(α)
(2)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, και καταδικάστη- 2 5 κεαπότον Κραμβή,Ε.Δ. σε πρόστιμο £30.-. Χρ. Κινάνης γιατον εφεσείοντα. Π. Κληρίδης, Ανώτερος Αιχηγόρος της Δημοκρατίας, για την εφεσίβλητη. Cur.adv. vult. 30 -ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Την ομόφωνη απόφασητου Δικα στηρίου θαδώσει οΔικαστής Σ. Νικήτας. 26 2 Α.Α.Δ. Ευθυμιάδηςν.Αστυνομίας ' ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Η χρήση μεγαφώνων σε δημόσιο χώρο χωρίς άδειατης αρμόδιας αρχής είναι αξιόποινη πράξη. Το άρθρο 187
(1)(α)
(2)του Ποινικού Κώδικαπροσδιορί ζει τοαδίκημακαιτηνποινήτου.Οεφεσείων κατηγορήθηκε για λειτουργία μεγαφώνων κατά παράβασητων διατά 5 ξεων αυτών, αλλά δεν παραδέχθηκε. Ύστερα από σύντομη ακρόαση το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας τον βρήκε ένοχο και τον καταδίκασε σε πρόστιμο £30.-. Επίσης τον διέταξε ναπληρώσει τα έξοδατηςδίκης ανερ10 χόμενα σε£3.-. Κατά τον ουσιώδη χρόνο ο εφεσείων ήταν ιδιοκτήτης και υπεύθυνοςκέντρου αναψυχήςστηΛευκωσία, γνωστού ως μπυραρία "Βαβυλών". Βασικό στοιχείο που συνθέτει την έννοια του αδικήματοςείναι ητέλεση της πράξης,που 15 αποτελεί την αντικειμενική υπόσταση του, σε δημόσιο χώρο. Αυτό είναι και το μόνο ερώτημα που εγείρεται στην έφεση,κατά πόσο ,δηλαδή,το κέντρο τουεφεσείοντα μπορεί να θεωρηθεί δημόσιος χώρος για τους σκοπούς των διατάξεο)ν που δημιουργούν το αδίκημα. Βασιζόμε20 ν °ς στο προηγούμενο'Anthony Castelow and Another v. ThePolice,
(1970)2 C.L.R. σελ. 141, ο πρωτόδικος Δικα στής απάντησετο ερώτημακαταφατικά με αποτέλεσμανα καταλήξει αναπόφευκτα, ενόψει των παραδεκτώνγεγονό των,σεκαταδικαστικήαπόφαση. 25 Ονομοθέτης συχνά κάμνειχρήσηορισμών γιανακαθο ρίσει τονόημασυγκεκριμένων λέξεων στανομοθετικάκεί μενα για να αποφεύγονται ασάφειες και αμφιβολίες. Έτσι, σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξειςτουάρθρου 4 του Κώδικα,ηφράση"δημόσιος χώρος" ή"δημόσιο υπο30 στατικό" περιλαμβάνει δημόσια διάβασηκαι κτίριο,όπου εκάστοτε το κοινό έχει δικαίωμαήάδειαεισόδου - αποδί δεται με την αγγλική διατύπωση στο πρωτότυπο "the puplic are entitled or permitted to have access" - χωρίς όρους ή υπότον όροπληρωμής. 35 ο δικηγόροςτου"εφεσείοντα αμφισβήτησετην ορθότητα της προσέγγισης του δικάσαντοςΔικαστηρίου. Ηεισήγη ση είναι ότι η συγκεκριμένη μπυραρία, ή οποιαδήποτε 27 Νικήτας, Δ. Ευθυμιάδης ν. Αστυνομίας
(1991)άλλα όμοια υποστατικά αποτελούν ιδιωτική περιουσία. Κατά συνέπειαν, ο ιδιοκτήτης μπορεί νααπαγορεύσειτην είσοδο σε οποιοδήποτε άτομο ή να ζητήσει από οποιοδή ποτε θαμώνα του κέντρου να το εγκαταλείψει και γενικά να ασκήσει όλα τα δικαιώματαπου απορρέουν από την 5 ιδιωτική ιδιοκτησία. Επομένως η μπυραρία δεν έχει το χαρακτήρα δημόσιας περιουσίας και είναι φανερό, κατέ ληξε, πως βρίσκεται έξω από τα όρια του νομοθετικού ορισμού. ' Ενας τόπος μπορεί να αποτελεί δημόσιο χώρο παρά 10 τογεγονός ότι ο ιδιοκτήτηςτουέχει δικαίωμα νααποκλεί σει την ελεύθερη είσοδο σε αυτόνμεμονωμένων ατόμων ή ακόμα ομάδων ατόμων. Το επιχείρημα του κ. Κινάνη, πουβασίζεταισταδικαιώματαπουσυνεπάγεταιη ατομική ιδιοκτησία, απαντά με πληρότητα η αγγλική απόφαση 15 Elkins v. Cartlidge, [1947] 1 All E.R.
- Ο Αρχιδικαστής Goddardπαρατήρησεσχετικά: "It was a private field, and no doubt it could have been closed in at any time, and I have no doubt that the proprietor of the field could have objected to any 20 particular person goinginto it. Thepublic hadnot alegal right which they could enforce of accessto thefield,but it was a public place for the purposes of this section because at therelevant timethepublic werebeing invited touse it". 25 Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο παραλληλισμός είναι άμεσοςδιότι ο ορισμός τουάρθρου4καλύπτεικαιτηνπε ρίπτωση που το κοινό έχει άδεια εισόδου όπως στην Elkins, ανωτέρω. Σεεπίρρωσητων ισχυρισμών τουοσυνήγορος μαςείχε 30 παραπέμψει στην επίσης Αγγλική.απόφαση Brannan ν. Peek, [1948] 1Κ.Β. σελ. 68.Αρκεί όμως έναγενικό βλέμμα στον ορισμό του public place κάτωαπότην Street Betting Act 1906 για να διαπιστωθεί ότι αποκλίνει ουσιαστικά χίπό εκείνον του Ποινικού Κώδικα Ορθάλοιπόν ο πρω- 35 τόδιχος Διχαστής αρνήθηκε να την ακολουθήσει. Ομοιό- 28 2ΑΛΛ. Ευθυμια&ηςν. Αστννομίας Νικήτας,Δ. τητα στη λεκτική διατύπωση έχει ο κοινός ορισμός δύο άλλων Αγγλικών νομοθετημάτων: Firearms Act 1968 και Public Order Act 1936, όπως τροποποιήθηκε. Έχει ως εξής: 5 '" Public place' includes any highway and any other premises or place to which at thematerial time thepublic have or are permitted to have access, whether on payment of otherwise;" Στην υπόθεση Cawley v. Frost, [1976] 3 All E.R. 743 10 έγινε δεκτό ότι ακόμακαι χώροι σ' ένα ευρύτερο δημόσιο μέρος, στους οποίους απαγορεύεταιη είσοδος στο κοινό, θεωρούνται δημόσιοι σύμφωναμετον παραπάνω ορισμό. Είναι σημαντικό ότι ο Αρχιδικαστής Widgery επισημαίνει ότι ο σκοπός του νόμου ασκεί επίδρασηστην ερμηνευτική 15 προσέγγιση. Και δεν πρέπει να λησμονείται ότι τοάρθρο 187 αποσκοπεί στην εξασφάλιση της ηρεμίας των περιοί κωνκαιευρύτεραστην περιστολή τηςηχορύπανσης. Πέρα και πάνω από τη θεμελίωση αυτή η υπόθεση Anthony Castelow, ανωτέρω, αποφάσισε ότι κέντροανα20 -ψυχής,όπωςτο μπαρ,συνιστά δημόσιο χώρο κατάτηνέν νοιατουάρθρου
- Καιασφαλώςδεχωρεί διάκριση μετα ξύ μπυραρίαςκαιμπαρ. Για τους προεκτεθέντες λόγους καταλήγουμε ότι η κα ταδίκητουεφεσείοντα ήταν ορθή. Η έφεση απορρίπτεται. 29