clr/1991/1991_2_251.pdf

(2)και 85 του Ποινικού Κώδι­ κα, Κεφ. 154. 10 Ο περί Δικαστηρίων Νόμος του 1960 (Νόμος Αρ. 14 τον 1960) όπως τροποποιήθηκε. Άρθρο 24

(2)— Εκδίκαση υποθέσεων με τη συγκα­ τάθεση τον Γενικού Εισαγγελέα από το Επαρχιακό Δικαστήριο αντί από το Κακουργιοδικείο. Διάπραξη παρομοίων αδικημάτων σε δύο άλλες υποθέσεις πον διαπράχθησαν από τον κατηγορούμενο όταν αντός είχε αφεθεί ελενθε15 ρος με εγγύηση. Ποινή — Εξατομίκευση της ποινής — Λενκό ποινικό μητρώο — Προ­ σωπικές συνθήκες. Ποινή — Αποτρεπτική ποινή — Επιβολή συντρέχονοων ποινών φυλά­ κισης δύο χρόνων στη πρώτη κατηγορία και ενός μηνός στηνκάθε 20 μχάαπό τις δύο άλλες κατηγορίες — Εγκρίθηκαν από το Εφετείο. -. " Ο κατηγορούμενος που ήταν αλλοδαπός με άδεια παραμονής για τρεις μήνεςδιάρρηξεκατάστημαστηΛεμεσό και έκλεψε ένα ραδιοκασεττόφωνο, μια μικρή τηλεόραση και διάφορα άλλα αντικείμένα. Στην κατοχή του βρέθηκε μαχαίρι που απέληγε σε αιχμηρό άκρο μήκους 3 1/2ιντζών. Επίσηςκλώτσησετοναστυφύλακα. Κα­ τηγορήθηκε και παραδέχτηκετις κατηγορίες. 251

(1991)Rock v. Αστυνομίας Σεέρευνα στοδωμάτιοτουξενοδοχείου τουβρέθηκαντρία ρα­ διοκασετόφωνακαι έναwalkman ταοποίαοκατηγορούμενος είχε κλέψει απότο ίδιοκατάστημα. Ο κατηγορούμενος ζήτησε να ληφθούν υπόψη καιδυο άλλες υποθέσεις πουαναφέρονταν σε τρεις διαρρήξεις. Οι υποθέσεις 5 αυτέςαφορούσανδιάρρηξητωνγραφείωντηςεταιρείας 'Τσίρκον" στηΛεμεσό,του καταστήματοςτης ΤράπεζαςΚύπρου στη λεωφό­ ρο Γρίβα Διγενή καιτουκεντρικού καταστήματος της Τράπεζας Barclays στην οδό ΣπύρουΑραούζρυ. Οκατηγορούμενος δενπαραδέχτηκετηδιάρρηξητων γραφείωντης 'Τσίρκον" αλλάπαραδέ- 10 χτηκετιςδιαρρήξεις των Τραπεζών. Τααδικήματα που αναφέρο­ νται στις δύο υποθέσεις διαπράχθηκαν κατά τον χρόνο που ο εφεσείονταςαφέθηκεελεύθερος με εγγύηση. Ταλεφτάπουεκλάπηκαν εξοδεύθηκαναπότονκατηγορούμενο. Σε έφεση εναντίον τηςποινής για τονλόγο ότιοι προσωπικές \$ συνθήκες του εφεσείοντα, το λευκό ποινικό του μητρώο καιοιοι­ κογενειακές τουυποχρεώσεις εδικαιολογούσαν επιεικέστερη μετα­ χείριση,τοΑνώτατο Δικαστήριο κατάληξεστο συμπέρασμαότι τα περιστατικά της υπόθεσης δεν δικαιολογούν την παρέμβασητου σαν Εφετείου στην απόφαση του πρωτόδικουΔικαστή. Οτρόπος 20 που ενήργησε ο κατηγορούμενος καταχρώμενοςτηφιλοξενία που του πρόσφερε ηχώρα μαςμετις διαρρήξεις τραπεζών, γραφείου καικαταστήματοςμόνο και μόνογιατί είχε ανάγκηχρημάτων,δεί­ χνει έλλειψη σεβασμού προς τη ξένη· περιουσία Η επιβληθείσα ποινή πουείναι ταυτόχρονα τιμωρητική γιατονκατηγορούμενο 25 και αποτρεπτικήγιατη διάπραξηπαρόμοιων αδικημάτων είναι ορθή. Ηέφεση απορρίπτεται. Υποθέσεις πον αναφέρθηκαν: Σωκράτους ν.Δημοκρατίας

(1970)2 CLJi. 181; 30 Edwards ν.Αστυνομίας

(1971)2 C.L.R, 239; Κανάρης και άλλοι ν.Δημοκρατίας

(1990)2ΑΛΛ. 18; Ψύλλος ν. Δημοκρατίας

(1984)2 CLJi. 420; Νιχολάου ν.Δημοκρατίας

(1985)2CLJi. 52; Αντωνίου ν.Δημοκρατίας0986)2 CLJi. 207; Αντωνιάδηςν.Αστυνομίας

(1986)2 CLJi. 21; Ιωσηφίόηςν.Δημοκρατίας

(1989)2ΑΛΛ. 313; Δημοκρατία ν.Γεωργίου

(1989)2ΑΛΛ. 31; 252 35 2ΑΛΛ. Rock ν.Αστυνομίας Azzch ν.Δημοκρατίας

(1989)2ΑΛΛ. 14; Ahmet &Another ν. Δημοκρατίας

(1987)2 CLJi.215; Αλονπός v. Δημοκρατίας, 1961 CLJi. 246; Σάββαv.Δημοκρατίας

(1968)2 CLJi. 218; 5 3 Rv. Nuttal[1909]JJ . 30CC.A.; R v.Morton [1908] 1Cr. App. R. 255; R v.Dobsoa [1930]22 Cr. App. R. 141. 'Εφεσηεναντίον Ποινής. Έφεση εναντίον της ποινής απότον James Patric Rock IQ ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 19 Νοεμβρίου, 1990 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού ( Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 28969/90) στην κατηγορία διάρρηξης καταστή­ ματος κατά παράβαση του άρθρου 294 (α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, στην κατηγορία επίθεσης κατά οργά15 νου τηρήσεως της τάξης κατά παράβασητων άρθρων 244 (β)και20 του Ποινικού Κώδικα καιστην κατηγορία μετα­ φοράς μάχαιρας αποληγούσας σε αιχμηρό άκρο εκτός της οικίας του κατάπαράβασητων άρθρων 82

(2)και 85 του Ποινικού Κώδικα καικαταδικάστηκε απότον Μιχαηλίδη, 20 Πρ.Α.Ε.Δ. σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 χρόνων στη πρώτη κατηγορία και ενός μηνός φυλάκιση στη κάθε μιααπότις κατηγορίες 2 και

1. Π. Κλεοβούλου,για τον εφεσείοντα. ^ Γ. Παπα'ϊωάννον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για την εφεσίβλητη. Α. ΛΟΪΖΟΥ,ΠΡ. ανέγνωσε την απόφασητου Δικαστη­ ρίου. Ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος μετηδικήτου παραδο­ χήσε τρεις κατηγορίες. Ηπρώτηκατηγορία αφοράδιάρρηξηκαταστήματοςκαι 30 κλοπή κατάπαράβασητου Άρθρου 294 (α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
2. Οι λεπτομέρειες τουαδικήματοςαυτού 253 Α. Λοΐζου,Π. Rockν.Αστυνομίας 1991) είναι ότι ο κατηγορούμενος στις 30 Αυγούστου, 1990, στη Λεμεσό, διάρρηξε και εισήλθε στο κατάστημα ηλεκτρικών ειδών του Γεώργιου Δημήτρη Δημητριάδη απότηΛεμεσό, και διάπραξε κακούργημα μέσα σ' αυτό, δηλαδή,έκλεψε από αυτό ένα φορητό ραδιοκασεττόφωνο TURBO BASS 5 PHILIPS αξίας £110.-, ένα φορητό ραδιοκασεττόφωνο JVC αξίας £175t.-, ένα φορητό ραδιοκασεττόφωνο WALKMAN SONY αξίας £55.-, ένα φορητό ραδιοκασετ­ τόφωνο ROADSTAR αξίας £115.-, ένα φορητό ραδιοκα­ σεττόφωνο PHILIPSατομικό αξίας£28.-,ένα ραδιοκασετ- 10 τόφωνο φορητό PHILIPS ατομικό αξίας £20.- και μια φορητή τηλεόραση με ράδιο TELE αξίας £60.- συνολικής αξίας£563.-,περιουσία τουπιο πάνωπροσώπου. Η δεύτερη κατηγορία αφοράεπίθεση εναντίον οργάνου τήρησης της τάξης στη δέουσα εκτέλεση του καθήκοντος του,κατάπαράβαση των Άρθρων 244(β)του Κώδικα. Οι λεπτομέρειες ήταν ότι την ίδια μέρα,στη Λεμεσό,επιτέθη­ κε εναντίον του αστυνομικού 4549 Α. Γεωργίου, κατά τη δέουσα εκτέλεση του καθήκοντοςτου. Η τρίτη κατηγορία αφορά μεταφορά μάχαιραςαπολήγουσα σε αιχμηρό άκρο εκτός της οικίας του,κατά παρά­ βασητων Άρθρων 82

(2)και 85 του Κώδικα. Οι λεπτομέ­ ρειες του αδικήματοςαυτούήταν ότι ο εφεσείων μετέφερε τη μάχαιρα αυτή εκτός της οικίας του ή του περιβόλου της. Ηανώτατη ποινήπουπροβλέπεται γιατο πρώτοαδίκη­ μαείναι επτάχρόνια φυλάκιση. Μετη συγκατάθεση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημο­ κρατίας που δόθηκε κάτω από το Άρθρο 24

(2)του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Νόμος Αριθ. 14 του 1960) 30 όπως τροποποιήθηκε, η υπόθεση αυτή παρουσιάστηκε προς εκδίκαση ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου αντί να παραπεμφθείγια εκδίκαση από Κακουργιοδικείο που κανονικάέχει αρμοδιότητα να εκδικάζει τέτοιες υπο­ θέσεις και έτσι σύμφωνα με την επιφύλαξη του εδαφίου 35 αυτού η ανώτατηποινή που θα μπορούσε να επιβάλει το 254 20 25 2ΑΛΛ. Rockν.Αστυνομίας Α. Λοτζου,Π. μέλοςτου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου πουθαεκδίκαζε την υπόθεση,δεν μπορούσε ναυπερβαίνει τηντιμωρία ήτην αποζημίωσητην οποίατέτοιος Δικαστής έχει εξουσία να • επιβάλειή επιδικάσειδυνάμειτουεδαφίου1 τουίδιου άρ^ θρου, δηλαδήτρίαχρόνιαφυλάκιση. Με τησυγκατάθεση αυτή οεφεσείοντας ετύγχανεαμέσως μιαςεπιεικούςμετα­ χείρισης μετηβεβαιότηταότιηοποιαδήποτεποινήπουθα επιβαλλότανσ'αυτόνδεθαυπερέβαινετατρίαχρόνια φυ­ λάκισης. 10 ο εφεσείοντας καταδικάστηκε στην πρώτηκατηγορία σε δυοχρόνια φυλάκιση από 16Νοεμβρίου, 1990, ημερο­ μηνίακράτησηςτου,καιστιςδυοάλλεςκατηγορίεςσεένα μήνα φυλάκιση στην κάθε μια απότην ίδιαημερομηνία, όλεςοιποινέςνασυντρέχουν. 15 Ταγεγονότα της υπόθεσης εκτίθενται με σαφήνεια και ακρίβεια στην πολύ επιμελημένη απόφασητουΠρωτόδι­ κουΔικαστήκαιείναισεσυντομίαταακόλουθα. Οκατηγορούμενος αφίχθηκεστην Κύπρομεπλοίοστις 27 Ιουλίου, 1990, και του δόθηκε άδεια παραμονήςγια 20 τρεις μήνες. Στις29 Αυγούστου, 1990,γύρωστις 1 μ,μ.ο Γεώργιος Δημητριάδης, καταστηματάρχηςαπότη Λεμεσό, έκλεισετοκατάστηματουκαιέφυγε. Τηνεπομένη,·γύρω στις 1.15 βρισκόταν στην αίθουσαυποδοχήςτουξενοδο­ χείου "METROPOL" στη Λεμεσότο οποίο απέχει,όπως 25 αναφέρθηκε,γύρω στα 50 μέτρα από το κατάστηματου προαναφερθέντα Δημητριάδη,ο Ghassan Shehada απότη Λεμεσό, οοποίοςειδοποιήθηκεαπόμιαξένηκαλλιτέχνιδα ότι ένας άνδραςμε μακρυάγένεια έσπασε τηβιτρίνατου καταστήματοςτουπαραπονούμενου. Αμέσωςαυτός πήγε 30 ναδει τι συνέβηκε καιπρόσεξε ότι τοτζάμιτου καταστή­ ματοςήτανσπασμένοκαιταφώτααναμμένα Επέστρεψε αμέσως στοξενοδοχείο καιειδοποίησε τηναστυνομίακαι ηκαλλιτέχνιδαπουείχεδειτη σκηνήπρόσθεσε ότιοδρά­ στης βρισκόταν ακόμα εντός του καταστήματος. Ο 35 Ghassan Shehada μετέβη εκ νέου στο κατάστημακαι είδε πράγματι εκείέναάνδραμεμακρυάμαλλιάκαιγένειανα στέκει έξω από το κατάστημα και να κοιτάζει προς το 255 Α. Αοΐζου,Π. Rock ν.Αστυνομίας

(1991)δρόμο. Πρόσεξε στη συνέχεια ότι ο άνδρας αυτός μπήκε στο κατάστημα και εξήλθε κρατώντας ένα ραδιοκασεττό­ φωνο και διάφορα άλλα αντικείμενα. Τον ακολούθησε προς την οδό Αγίου Ανδρέου και σε κάποιο στάδιο ο γε­ νειοφόρος σταμάτησε. Το πρόσωπο αυτό ήταν ο κατηγο- 5 ρούμενος που κατευθύνθηκε προς την κατεύθυνση που περπατούσε ο μάρτυς σαν να μη συνέβαινε τίποτε. Ο μάρτυς στην προσπάθεια του να τον ανακόψει του είπε "σταμάτα αστυνομία". Οκατηγορούμενος αντί νασταμα­ τήσει κτύπησε το μάρτυρα με τα κλοπιμαία αντικείμενα 10 που κρατούσε στο πρόσωπο και μετά κατευθύνθηκε προς δυτική κατεύθυνση. Ο μάρτυς τον καταδίωξε και πάλι, τον πρόλαβε και τον άρπαξε, οπότε ο κατηγορούμενος άφησε χάμω τα κλοπιμαία. Ο μάρτυς στην προσπάθεια τουνασυγκρατήσει τονκατηγορούμενο τονκτύπησε μετα 15 χέριατουκαι μεαλυσίδααλλάο ίδιοςέπεσεκάτωκαιέτσι οκατηγορούμενος έφυγε. Εκείνη τηστιγμήβρισκόντουσαν στη διασταύρωση των οδών Ιφιγένειας και Αγίου Ανδρέου αστυνομικοί που είχαν στο μεταξύ ειδοποιηθεί και έλθει για να συλλάβουν τον κατηγορούμενο. Κατέφθασαν επίσης και άλλα περι­ πολικά της αστυνομίας πουτον αναζητούσαν. Οαστυφύ­ λακας2015 Θεοδοσίου βρήκε στην οδόΑγίου Ανδρέουτα ραδιοκασεττόφωνα πουαναφέρονται στην πρώτη κατηγο­ ρίακαι μιαμικρή τηλεόραση. Γύρω στις 01.30 ο κατηγορούμενος ανευρέθηκε απόπε­ ριπολικό της αστυνομίας και συλλήφθηκε. 'Οταν ερευνή­ θηκε βρέθηκε στην κατοχή του μαχαίρι που απέληγε σε αιχμηρόάκρο μήκους 31/2 ιντζών. Στησυνέχεια κλώτση­ σε τον αστυ<ρύλακα4549 Α. Γεωργίου ο οποίος εξεταστή- 30 κεκαιαπόγιατρό. Ο κατηγορούμενος πρόβαλε αντίσταση στη σύλληψητου και μεταφέρθηκε βίαιαστην αστυνομία. Οτανσυλλήφθηκε καικατηγορήθηκε απάντησε "ΟΚ". Γύρω στις 03.40 ερευνήθηκε το δωμάτιο του κατηγο­ ρούμενου στο ξενοδοχείο που έμενε με τη συγκατάθεση 35 του και βρέθηκαν εκεί τρία ραδιοκασεττόφωνα και ένα Walkman. Ο κατηγορούμενος απάντησε πως τα είχε κλέ- 256 20 25 2Α.ΑΛ. Rockν.Αστυνομίας Α. Λοΐζου,Π. ψει από το ίδιοκατάστημα. Ο κατηγορούμενος ζήτησε να ληφθούν υπόψη και δυο άλλες υποθέσεις που αναφέρονται σε τρεις διαρρρήξεις. Ταγεγονότα τωνυποθέσεων αυτώνείναι ταπιο κάτω. 5 Στην υπόθεση 32934/90 ο κατηγορούμενος μεταξύ της 15ης καιτης 17ης Σεπτεμβρίου, 1990, διέρρηξε τα γραφεία της εταιρείας 'Τσίρκον" στη Λεμεσό στην οδόΠυθαγόρα αριθ. 4 τα οποίαεκείνη την εποχή επιδιορθώνοντο καιως εκτούτου ο τοίχος ήτουπόανέγερσηκαιτοπαραπέτασμα 10 που τοποθετήθηκε για προστασία μπορούσε ευκολότερα να μετακινηθεί. Τις 16 Νοεμβρίου, 1990, διαπιστώθηκε από μάρτυρα, εκπρόσωπο της εταιρείας,ότι το σύρμα του περιφράγματος είχε μετακινηθεί και επίσης στη συνέχειαδιαπιστώθη15 κε ότι το συρτάρι της υπαλλήλου της εταιρείας είχε διαρρηχθεί και το μεταλλικό χρηματοκιβώτιο που ήταν μέσα. έλειπε. Καταγγέλθηκε ηυπόθεσηστην αστυνομία και από τις έρευνες που έγιναν ο κατηγορούμενος θεωρήθηκε ως ύποπτος καισυλλήφθηκε. Δεν παραδέχθηκετίποτε. Τα γεγονότα της υπόθεσης 37158/90είναι ότι ο κατηγο­ ρούμενος παραδέχθηκε ότι διάρρηξε το κατάστημα της Τράπεζας Κύπρου που βρίσκεται στη λεωφόρο Γρίβα Δι­ γενήαφού έσπασε το γυαλί της εισόδου χρησιμοποιώντας μια πέτρατην οποία τύλιξε μέσα σε κουβέρτα. Στη συνέ­ χεια, πήρε δυο γυάλινες μπουκάλες που περιείχαν το 25 ποσό των £47.- σε μετρητά,περιουσία της τράπεζας. Τα χρήματα που περιείχαν οι μπουκάλες τα ξόδευσε, τις δε μπουκάλεςτιςπέταξεστη θάλασσα. 20 Επίσης οκατηγορούμενος μεταξύ 31 Οκτωβρίου, 1990, 30 και 1Νοεμβρίου, 1990, διάρρηξεκαιεισήλθεστο κεντρικό κατάστηματηςΤράπεζας Barclaysστην οδό Σπ. Αραούζου στη Λεμεσό και έκλεψεαπόαυτήδυο ξύλινα κιβώτιαπου περιείχαν το χρηματικόποσό των £52.-σε κυπριακά χρή­ ματα μετρητάκαιέναχαρτονόμισμα των250 λιρών Λιβά35 νου, περιουσία της εν λόγω τράπεζας. Ηγέρθηκανυπό257 Α Αοΐζον, Π. Rockτ.Αστυνομίας

(1991)νοιες εναντίον του κατηγορούμενου, συλλήφθηκε και πα­ ραδέχθηκε ενοχή. Ο κατηγορούμενος οδήγησε τον αστυ­ φύλακα 3430 Ελισσαίου σε οικία στην οδό Ανδρέα Μενάρδου στη Λεμεσό όπου υπέδειξε και παρέδωσε ταδυο ξύλινα κιβώτιαπουέκλεψεαπότηντράπεζακαιταοποία 5 ήταν μισοσπασμένα:. Ο ίδιος εξήγησε ότι τα λεφτά που έκλεψε ταξόδευσε και επίσης ενοικίασε μια μοτοσυκλέττα.Οιδιοκτήτηςτης μοτοσυκλέττας επέστρεψε στηναστυ­ νομία το ποσό των £22.- που επλήρωσε ο κατηγορούμε­ νος. 10 Αξίζει να σημειωθεί εδώ το γεγονός ότι τα αδικήματα πουαναφέρονταιστις δύοαυτέςυποθέσειςδιαπράχθηκαν κατάτοχρόνοπουοεφεσείοντας είχεαφεθείελεύθερος με εγγύηση. Ένα γεγονός που δημιούργησε στη σκέψημας σοβαρές ανησυχίες μιακαιαυτός σαναλλοδαπός δε φαι- ^ νότανναείχεεπαρκήμέσαπροςσυντήρησητου. Είναι η θέσητου ευπαίδευτου δικηγόρου του εφεσείοντα ότι οι συνθήκες κάτωαπότις οποίες ο εφεσείοντας διάπραξε τα αδικήματα,όπως επίσης και οι προσωπικές τουσυνθήκες πουδεφέρεταιναέχειοποιοδήποτεποινικό 20 μητρώο, όπως και οι οικογενειακές του υποχρεώσεις εδικαιολογούσαν επιεικέστερη μεταχείριση. Ο ευπαίδευτος πρωτόδικος Δικαστής αναφέρθηκε σε σειράαποφάσεωντουΔικαστηρίουτούτουστις οποίεςτο­ νίζεται η σοβαρότητα του αδικήματος της διάρρηξης οι- 25 κειών και καταστημάτων, και ότι οι ποινές που επιβάλ­ λουν τα Δικαστήρια πρέπει να είναι αποτρεπτικές,όπως επίσης ότι το καθήκοντης εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να εξουδετερώνει την αποτελεσματικότητα του νόμου,και ότι σκοπός της ποινής είναι ηπροστασία όχι 30 μόνοτουκατηγορούμενου αλλάκαιτωνσυμφερόντων της κοινωνίας απόπαρανομούντες,καιηπροστασίατωννο­ μοταγών πολιτών απόαυτούς που δε σέβονται το νόμο. (Βλέπε Στυλιανός Σαϊκράτους ν. Δημοκρατίας

(1970)2 C.L.R.181, Gary James Edwards ν. Αστυνομίας

(1971)2 35 C.L.R.239, ΔημήτρηςΚανάρηςκαιδυο άλλοιν. Δημοκρα­ τίας,

(1990)2Α.Α.Δ.18, Ψύλλαςν.Δημοκρατίας

(1984)2 258 2Α.Α.Δ. Rock ν.Αστυνομίας Α. Λοΐζου,Π. C.L.R. 420, Νικολάου ν. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 52, Ανδρέας Αντωνίου ν. Δημοκρατίας

(1986)2 C.L.R. 207, Γιάννος Ρένου Αντωνιάδης ν.Αστυνομίας

(1986)2 C.L.R. 21 στη σελίδα 23, Μιχαήλ Θεοκλείτου Ιωσηφίδη ν.Δημο5 κρατίας,

(1989)2Α.Α.Δ.313, Republic v.Paris Georghiou,

(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Amin Ahmet Abdel Rahman Azzeh v. Δημοκρατίας,

(1989)2 Α.Α.Δ. 14, BilalAhmet & Another v.Δημοκρατίας

(1987)2 CL.R. 215, Αλουπός v. 4ι/μοκρστίας, 1961 CL.R. 246 καιΑντώνης Σάββα ν. Δημοκρατίας 10

(1968)2 CL.R. 218). Αφού δε έλαβε υπόψηταπροσωπικά περιστατικάτου εφεσείοντα και έδωσε τηδέουσα σημασία στο γεγονός ότι υπήρχε ισχυρισμός ότι κατά τηδιάπραξη του πρώτου αδικήματοςο κατηγορούμενος ήταν μεθυσμέ­ νος, και ότι η μέθη δεν αποδείχθηκε ενώπιον του έκρινε 15 ότι έπρεπε ναδώσει στον ισχυρισμό αυτότηδέουσα σημα­ σία για μετριασμό της ποινής, (βλέπε R. v. Nuttall

(1909)J.P. 30 CCA., R. v. Morton[1908] 1 Cr. App. R.255 καιR v.Dobson [1930]22 Cr.App. R. 141),κατάληξεστο συμπέ­ ρασμαότι έπρεπεναεπιβάλει τιςποινές τις οποίες έχουμε 20 αναφέρει. Εχοντας κατά νουν ταπεριστατικάτης υπόθεσης έχου­ με καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δενυπάρχειτίποτεπου να δικαιολογεί την παρέμβαση του Δικαστηρίου τούτου σαν Εφετείου στην απόφασητουπρωτόδικουΔικαστή. Ο 25 τρόπος με τον οποίο ο κατηγορούμενος ενήργησε καταχρώμενος τη φιλοξενία που ηχώρα μας του πρόσφερε, με τη διάπραξη διαρρήξεων τραπεζών, γραφείου και κατα­ στήματος μόνο και μόνο γιατί είχε ανάγκηχρημάτων,δεί­ χνει έλλειψη σεβασμού προς τηξένη περιουσία. Οπρωτό30 δικός Δικαστής μέσα στα πλαίσια της ανωτάτης ποινής που προβλέπεται από το νόμο, και έχοντας κατά νουν τα γεγονότα των υποθέσεων ορθά επέβαλε ποινή ηοποία όχι μόνο θατιμωρούσε τον κατηγορούμενο αλλά θαήτανταυ­ τόχρονα καιαποτρεπτική γιαδιάπραξηπαρόμοιωναδικη35 μάτων. Αναμφίβολο οι ιδιοκτήτες γραφείωνκαικαταστημάτων πρέπει να έχουν ένα αίσθημα ασφάλειας των περιουσιών τους, και να πηγαίνουν την επόμενη στις εργασίες τους 259 Α. Λοΐζου, Π. Rock ν.Αστυνομίας

(1991)καιναδιαπιστώνουνότιταεμπορεύματατουςκαιταχρή­ ματατουςείναι άθικτα. Για όλους τους πιοπάνω λόγους ηέφεσηαπορρίπτε­ ται. Έφεσηαπορρίπτεται.