← Κύπρος

clr/1991/1991_2_261.pdf

2AJLA. 15Μαΐου,1991 [Α.ΛΟΙΖΟΥ Π-, ΧΑΓΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ ΔΛπίς) ΒΑΡΝΑΒΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ &ΥΙΟΙ ΛΤΔ, Εφεσείονχες, ν. ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, Εφεσίβλητου. (Ποινική Έφεση Αρ. 5297). Παράλειψηαποτελεσματιχής προφύλαξης τωνχοπτήρων τηςμηχανής κατά παράβαση των περί Ξυλουργικών Μηχανημάτων Κανονι­ σμών τον 1973- 1978 χαι των άρθρων 66, 94 χαι 95

(3)τονπερί Εργοστασίων Νόμου,Κεφ. 134 όπως τροποποιήθηκε. 5 Παράλειψη επαρκούς εκπαίδευσης χαι επίβλεψης τηςπαραπονονμενης κατά παράβαση των άρθρων 32, 94 και 95
(3)τον περί Εργο­ στασίων Νόμου,Κεφ. 134 όπως τροποποιήθηκε. Απόδειξη — Μαρτυρία "όμοιωνγεγονότων" — Πότεμπορεί να γίνει δεκτή. 10 Απόδειξη — Εισαγωγή μαρτυρίας πον δεν ήτανδυνατό ναεισαχθεί — Επιπτώσεις από την εισαγωγή τέτοιας μαρτνρίας — Αρχές πον εφαρμόζονται. *5 Αέξεις και Φράσεις— "Πρακτικώςεφικτό" — Στα πλαίσια τηςαντί­ στοιχης αγγλικής νομοθεσίας, ερμηνεύθηκεαπό σειρά αγγλικών αποφάσεων. 20 Ο περί Ποινικής Δικονομίας Νόμος Κεφ. 155 επιφύλαξη τον άρθρον 145
(1)φ) — ΤοΑνώτατο Δικαστήριο έχει εξουσία να απορρίψει έφεση εναντίον απόφασης τουπρωτόδικου Δικαστηρίου παρά την ύπαρξη λαθώνσε τέτοια απόφαση αν δεν συνέβηκεουσιώδης&ιχαστική πλάνη. Ευρήματα γεγονότων — Συμπεράσματα με βάση τέτοια ευρήματα — Το Εφετείοέχειτην ίδια με το πρωτόδικο Δικαστήριο ευχέρεια να εξάξει ταδικά τον συμπεράσματα μεβάση ταπρωταρχικά γεγονό­ τα όπως αποδείκτηκαν. 25 £νώ*1 παραπονούμενηασχολείτομετηδιαλογήπλακώνπαρκέ αποκόπηκεοκαρπόςτουδεξιοίτηςχεριούαπό τουςκοπτήρεςμη­ χανής πουκατασκεύαζε,το παρκέ. Οι κοπτήρες βρίσκοντανστην 261 Νικολάου Λ Yiot Λτδ ν. Επαρ.Λειτ.Εργασ.
(1991)αρχήτου ανοίγματος απ'όπουέβγαινανοι πλάκες.Τοάνοιγμαδεν ήταν καλυμμένο με προφυλακτήρα. Το ατύχημα έγινε όταν ηπα­ ραπονούμενη έβαλε το χέρι της μέσα στο άνοιγμα για νααπομα­ κρύνει υπολείμματα ξύλων που παρέμεινανσ* αυτό. Ηεφεσείουσα εταιρεία που ήτανηεργοδότρια της παράπονου- 5 μενης βρέθηκε ένοχη τόσο στην κατηγορίαγια παράλειψη αποτελε­ σματικής προφύλαξης των κοπτήρων της μηχανής, όσο και στην κατηγορία για παράλειψη επαρκούς εκπαίδευσης και επίβλεψης της παραπονούμενηςκατάπαράβασητων σχετικών προνοιών του περί Εργοστασίων Νόμου Κεφ. 134 όπως τροποποιήθηκε και κα- ί ο ταδικάστηκε σε ΛΚ200.-πρόστιμο στην πρώτη κατηγορία και σε ΛΚ70.- πρόστιμο στηδεύτερηκατηγορία. Εφεσίβαλε τηνκαταδίκη της για τον λόγο ότι ήταν επισφαλής καθότι το πρωτόδικο Δικα­ στήριο: α) δέχθηκε την εισαγωγή πρακτικώνκαιαπόφασηςτου πρωτό- 15 δικού Δικαστηρίου και του Εφετείου αναφορικάμε παρόμοιοαδί­ κημα το οποίο επικαλέσθηκε η κατηγορούσα αρχή σαν μαρτυρία "όμοιων γεγονότων" προς αντίκρουση δήθεν άγνοιας ή συμπερά­ σματος ατυχήματος εκ μέρους της εφεσείουσας εταιρείας στον τραυματισμό τηςπαραπονούμενηςκαι 20 β) επέτρεψε κατά τη διάρκεια αντεξέτασης μάρτυρα κατηγο­ ρίαςναυποβληθούν ερωτήσεις αναφορικά μεπροηγούμεναατυχή­ ματα. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφούανάλυσε τις αρχές που διέπουν τη μαρτυρία για "όμοια γεγονότα" τόνισε ότι τέτοια μαρτυρία 25 είναι δυνατόνα εισαχθεί εφ' όσον κρίνεται ότι είναι σχετική μεκά­ ποιο επίδικο θέμα έτσι που να μπορεί να έχει επίδραση στο θέμα της ενοχής ή της αθωότητας του κατηγορούμενου. Στην παρούσα υπόθεση ημαρτυρία αυτήέπρεπε να είχεαποκλεισθεί απότη στιγ­ μήπουφάνηκεότι δεν ήτανσχετική με τα επίδικαθέματα.Όμωςο '^Q αποκλασμός της, δεν οδηγεί σε αυτόματο παραμερισμό της από­ φασηςτου πρωτόδικου Δικαστηρίου, καθότι ηκαταδίκη βασίστηκε στη μαρτυρία που σχετιζόταν με το συγκεκριμμένο αδίκημα. Και στην περίπτωση ακόμα επηρεασμού του πρωτόδικου Δικαστηρίου από τη μηαποδεκτή μαρτυρίατο Ανώτατο Δικαστήριο δεν θαείχε 35 δυσκολία ναεπικυρώσει τηνκαταδίκημετην εφαρμογήτηςεπιφύ­ λαξης του άρθρου 145
(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας ΝόμουΚεφ. 155. Αναφορικά μετηνορθότητατηςκαταδίκηςστην πρώτηκατηγο­ ρία με βάση ταγεγονότα όπως αποδείκτηκαν απότη μαρτυρία το 40 Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκεότι έχει καταδειχθεί ότι οι κο­ πτήρες *Ί5 μ-Τχανήζδεν ήτανασφαλείςόπωςπροσδιορίζει οκανο­ νισμός 5
(1)των περί Ξυλουργικών Μηχανημάτων Κανονισμών του 1973 λόγω παράλειψης της εφεσείουσας εταιρείας νατους περφάλει μ£ προφυλακτήρα"ως είναι πρακτικώςεφικτό λαμβανομέ- 45 νηςυχ*όψητης εργασίας ήιις επιτελείται επί της μηχανήςταύτης". 262 \ 2 ΑΛΛ. 5 n Νικολάου&Υιοί Λτδ ν.Επαρ.Am. Εργασ. Η συνάρτηση του τι είναι πρακτικώς εφικτό μετην εκτέλεσητης εργασίας στη μηχανή περιορίζει τοαπόλυτο του καθήκοντος. Το κριτήριο του τι είναι πρακτικάεφικτό είναι αντικειμενικό. Στην παρούσα υπόθεση α^ίοδείκτηκε πως ητοποθέτηση προφυλακτήρα ήτανπρακτικώς εφικτή. Εξ άλλου μετάτο ατύχηματοποθετήθηκε προφυλακτήρας καιπροβλέφθηκε ο καθορισμός τουανοίγματος απόαρμόδιο υπάλληλο. Αναφορικά μετηδεύτερη κατηγορία το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότιόσοκι* ανηδουλειά τηςπαραπονούμενης δενήτανο χειρισμός της μηχανής,αυτή εργαζότανσεδιαδικασία παραγωγής καθόλου άσχετης με τους κινδύνους πουθα μπορούσαν να δη­ μιουργηθούν από αυτή.Ήταν επίσης εύλογαπροβλεπτό το ενδεχό­ μενο επέκτασης των κινδύνων απότους κοπτήρες και στηνπαραπονούμενη. 15 Ηέφεση απορρίπτεται. Υποθέσειςπον αναφέρθηκαν: Makin νAttorneyGeneralforN.S.W.[1894]A.C. 57; Hjilouca νRepublic, 1961CLR57; Mavrali νRepublic
(1963)1CLR 4; 20 Lee νNurseryFurnishingsLtd[1945] 1 All E.R. 387; Schwabb νFass(H.)andSon Ltd, 175L.T. 345; StreetνBritishElecticityAuthority[1952] 1AU E.R. 679; Adsett vK.&L. SteelFounders Ltd[1953]2AUE.R. 320; JayneνNational CoalBoard[1963]2AUE.R. 220; 25 Coltness IronCo. Ltd νSharp[1937]3AUEJi. 593; Zacharia νRepublic, 1962C.L.R. 52; • UatsosνPolice
(1968)2C.L.R. 15; Εταιρεία ΓενικώνΚατασκευώνΛτό νΕπαρχιακού Λειτουργού Ερ­ γασίαςΛεμεσού
(1989)2 C.L.R. 51. 30 Έφεση εναντίον Καταδίκηςκαι Ποινής. Έφεσηεναντίον τηςκαταδίκηςκαιτηςποινήςαπότους Βαρνάβα Νικολάου και Υιοΰς Λτδ οι οποίοι βρέθηκαν ένοχοι στις 12Απριλίου, 1989απότο ΕπαρχιακόΔικα263 Νικολάου&ΥιοίΛτδ ν.Επαρ.Λειχ.Εργασ.
(1991)στήριο Λευκωσίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 34278/ 89) στην κατηγορίαπαράλειψηςαποτελεσματικής προφύ­ λαξηςτωνκοπτήρων μηχανήςκατάπαράβασητου Καν. 5
(1)των Περί Ξυλουργικών Μηχανημάτων Κανονισμών 1973-1978 καιτωνάρθρων66,94και95
(3)τουΠερίΕρ- 5 γοστασίων Νόμου, Κεφ. 134 καιστην κατηγορία παράλειψηςεπαρκούςεκπαίδευσης καιεπίβλεψης κατάπαράβαση των άρθρων 32, 94 και 95
(3)του Περί Εργοστασίων Νόμων,Κεφ. 134 και καταδικάστηκαναπότον Βλαδίμη­ ρου, Ε.Δ. σε £200.- πρόστιμο στην πρώτηκατηγορία και ίο £70.-πρόστιμοστηνδεύτερηκατηγορία. Ν.Παπαευσταθίου για Τ.Παπαδόπουλο, για την εφεσείουσα. Α. Χριστόφορου με την χα Χριστοφή,για τον εφεσί­ βλητο. Cur. adv. wit. Α. ΛΟΙΖΟΥ Πρ.: Την απόφαση του Δικαστηρίουθα δώσειοΔικαστήςΓ. Κωνσταντινίδης. ΚΩΝΣΤΑΝΤ1ΝΙΔΗΣ, Δ.: Την 13ηΙουλίου 1989 οκαρ­ πός του δεξιού χεριού της δεκαεξάχρονης Ελένης Χαρά- 20 λάμπους αποκόπηκε από τους κοπτήρες μηχανής κατα­ σκευής παρκέ. Ηεφεσείουσα εταιρείαήτανηεργοδότρια τηςπαραπονούμενηςκαιβρέθηκεένοχη σεκατηγορίεςγια (α) παράλειψη αποτελεσματικής προφύλαξης τωνκο­ πτήρων της μηχανήςκατάπαράβαση των περί Ξυλουργι- 25 κών Κανονισμών του 1973 -1978 καιτωνσχετικώνπρο­ νοιών του περί Εργοστασίων Νόμου, Κεφ. 134 όπως τροποποιήθηκε. (β) Παράλειψη επαρκούς εκπαίδευσης και επίβλεψης της παραπονούμενηςκατάπαράβασητων σχετικών προ- 30 νοιών τουπερί Εργοστασίων Νόμου,Κεφ. 134 όπωςτρο­ ποποιήθηκε. 264 15 \ 2ΑΑ.Δ. Νικολάου&ΥιοίΛτδν.Επαρ.Λειτ.Εργασ. Κ7δης,Δ. ΗΠρώτηΚατηγορία: Μαζί με την προφορική μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, παρουσιάστηκαν ως τεκμήριο, παράτην ένσταση τηςυπεράσπισης, τα πρα5 κτικά και ηαπόφασητόσο του πρωτόδικου Δικαστηρίου όσο και του Εφετείου αναφορικά με παρόμοιοαδίκημα για το οποίο καταδικάστηκε ηεφεσειουσα εταιρεία περί­ που είκοσιχρόνια προηγουμένως. Οπως αναφέρεταιστη σχετική ενδιάμεση απόφαση του πρωτόδικου Δικαστη10 ρίου, ήταν επιτρεπτή η εισαγωγή των εγγράφων εκείνων γιατίαναφέροντανσε "παρόμοιογεγονός" πουθαβοηθού­ σε στο ν' αποδειχθεί ότι η εφεσειουσα εταιρεία γνώριζε την παράβασηπου οδήγησε στον τραυματισμό της παρα­ πονούμενης και ότι το ατύχημα δεν ήταν "τυχαίο". Ως 15 πρόσθετοςλόγοςσημειώθηκε τογεγονός ότι κατάτηδιάρ­ κειατηςαντεξέτασης τουενός απότους μάρτυρεςκατηγο­ ρίας, του υποβλήθηκαν ερωτήσεις "αναφορικά με την προηγούμενη ιστορία της κατηγορουμένης εταιρείας σε σχέσημεατυχήματα ή καιπαρατηρήσειςπουτυχόν έγιναν 20 σεμηχανήματα." Είναι γύρω απότην απόφασηγια την εισαγωγή αυτής της μαρτυρίαςπουπεριστράφηκανταβασικάεπιχειρήμα­ τα σε σχέσημε το επισφαλές της καταδίκηςτης εφεσείου­ σας εταιρείας στην πρώτη κατηγορία. Σύμφωνα με την 25 υπεράσπιση,το γεγονός της προηγούμενης καταδίκηςτης εφεσείουσας εταιρείαςήτανεντελώςάσχετο μετηνυπόθε­ ση. Ορθάοδικηγόρος τηςΔημοκρατίας συγκέντρωσε τα επιχειρήματα του περισσότερο πάνωστο κατάπόσο ηει30 σαγωγήτης μαρτυρίαςείχεεπιδράσει στο τελικό αποτέλε­ σμαήστο κατάπόσο ήτανπιθανόναεπηρέασε δυσμενώς τηνεφεσειουσα εταιρεία. Τα πρακτικά και οι αποφάσεις που παρουσιάστηκαν δενήταναποδεκτήμαρτυρία.Μπορείβέβαιαναείναι επι35 τρεπτή ηεισαγωγή μαρτυρίαςγια όμοια γεγονότα. Αυτό' όμως κατ'εξαίρεση και εφ'όσο συντρέχουν συγκεκριμένες 265 Κ76ης,Δ. Νικολάου & Υιοί Λτδ ν. Επαρ.Αειτ. Εργασ.
(1991)προϋποθέσεις. Ηκατηγορούσα αρχή, στην υπόθεση αυτή, πέτυχετην εισαγωγή τηςμαρτυρίαςγιαν'αποδείξειότιη εφεσειουσα εταιρεία γνώριζε την παράβασηκαιότιτο ατύχημα δενήταν "τυχαίο".Οδικηγόρος της Δημοκρα­ τίας μαςπαράπεμψε σχετικά σεαπόσπασμααπότηναπό- 5 φάσηστην υπόθεση Makin v.Att.-Gen. for N.S.W. [1894] A.C57*. Αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα στην ενότητα των αρχώνπουδιέπουντοθέμα**πωςόποιακι ανείναι ηπε­ ρίπτωση,μαρτυρίαγιαόμοιαγεγονόταείναιδυνατόναει­ σαχθεί εφ'όσοκρίνεται ότι είναισχετικήμεκάποιο επίδι­ κοζήτημαέτσιπουνα μπορεί ναέχειεπίδρασηπάνωστο τελικόθέματηςενοχήςήτηςαθωότηταςτουκατηγορουμέ­ νου διαφορετικά είναι άσχετη. Πρέπει νασημειώσουμε ότι,ακόμακαιστηπερίπτωσηπουμαρτυρίαγιαόμοιαγε­ γονόταφαίνεταισχετικήμεκάποιοεπίδικοζήτημα,τοΔι­ καστήριο μπορεί να την αποκλείσει αν κρίνει ότιη απο­ δεικτικήτηςαξίαείναιδυσανάλογαμικρήσεσχέσημετον κίνδυνο δυσμενούς επηρεασμού που είναι δυνατόνα δη­ μιουργήσειη εισαγωγήτης. Ηαπόδειξητηςγνώσηςτης παράβασηςή του "τυχαίου τουατυχήματος" όπωςλέχθηκε,δεναποτελούνσυστατικά του αδικήματος που φερόταν να είχε διαπράξει η εφε­ σειουσα εταιρεία καιβέβαιαημήαπόδειξη τους δεν θα ήταν δυνατόνααποτελέσει οποιασδήποτεμορφήςυπερά- 25 σπισηή ναεπιδράσει μεοποιοδήποτετρόποπάνωστοτε­ λικό αποτέλεσμα. Τα ίδια ισχύουν καισεσχέσημετογε­ γονός ότι ένας από τους μάρτυρες κατηγορίας αντεξετάστηκε σεσχέσημε"την προηγούμενη ιστορία της κατηγορουμένης εταιρείαςαναφορικάμεατυχήματαή πα- 30 * The mere fact that evidence adduced tendsto show thecommission of othercrimesdoesnot renderit inadmissible if it berelevantto anissue before thejury, and itmaybe sorelevantifit bears on thequestion whether theacts allegedto constitute the crime charged in the indictment were designed or accidental, or to rebut a .defencewhichwouldbe otherwise open to the accused." ** Βλ. την ανάλυση στον ArchboldCriminal Pleading Evidence & Practice σελ. 881 χ.επ. 266 10 15 20 ν \ \ 2 Α.Α.Δ. 5 Νικολάου &Υιοί Λτδ ν. Επαρ.Λειχ.Εργασ. Κ76ης Λ. τηρήσεις που τυχόν έγιναν σε μηχανήματα", που σημειώ­ νει ο πρωτόδικος δικαστής ως πρόσθετο λόγο πουκαθι­ στούσε επιτρεπτή την εισαγωγή της μαρτυρίας. Από τη στιγμή που φάνηκεπως η μαρτυρίαδεν ήταν σχετική με κάποιο επίδικο ζήτημα και εδώ πρέπει να σημειώσουμε πως ο δικηγόρος της Δημοκρατίαςανάφερεπως δενεπι­ δίωκε με τη μαρτυρίααυτήν' αποδείξει τηδιάπραξητου συγκεκριμένου αδικήματος,ημαρτυρίαθαέπρεπε να είχε αποκλειστεί. 10 Εγείρεται ερώτημα αναφορικάμε το κατάπόσο ηπιο πάνωδιαπίστωσηπρέπειναοδηγήσει σεπαραμερισμότης καταδικαστικής απόφασης. Είναι θεμελιωμένο πως δεν είναι αυτόματο αποτέλεσμα ο παραμερισμός της απόφα­ σης σε τέτοιες περιπτώσεις.Τοθέμαείναικατευθείανσυ15 ναρτημένο με την επίδρασηπουείχε ήέστω πουθα μπο­ ρούσε να έχει η εισαγωγή της μαρτυρίας στην κατάληξη τουΔικαστηρίουσεκαταδικαστικήαπόφαση. Η διαπίστωση της εισαγωγής μαρτυρίαςπου δενήταν επιτρεπτόναεισαχθεί,οδηγεί σεπαραμερισμότηςαπόφα20 στ ϊζ εκτόςα ν τ ο Εφετείοκρίνει ότιη μαρτυρίαπου λανθα­ σμένα εισάχθηκε δεν μπορεί εύλογα ναλεχθείότι επηρέα- · σε το δικαστή στην κατάληξη του σε καταδικαστική απόφασηXOLότι αυτόθαήταντο αναπόφευκτο αποτέλε­ σμακαιανδενεισαγότανη μαρτυρίααυτή. Κατάτηνεξέ25 τάσητου πότε συμβαίνει το ένακαι πότε το άλλο, οιου­ σιωδέστεροι από τους παράγοντες που συνεξετάζονται είναι η φύσητης μαρτυρίαςπου εισάχθηκε καιηαιτιολο­ γίατηςκαταδικαστικήςαπόφασης.* ΤοπρωτόδικοΔικαστήριοκαταδίκασετην εφεσειουσα 3° εταιρεία με βάση τη μαρτυρία που εισάχθηκεαναφορικά με τα γεγονότα της 13ης Ιουλίου 1989. Ορθά σημείωσε πως τα ζητήματα που εγείρονταν στην υπόθεση ήταν πραγματικά και πως ως τέτοια θα έπρεπε να κρίνονται πάνωστηβάσητωνξεχωριστών γεγονότων τηςκάθευπό<fr.tyiLoucav.Republic. 1961 CLR 57στησελίδα59χαι Republic
(1963)1CLR4στησελίδα6). 267 Mavrali ν. lC/δης,Δ. Νικολάου&Υιοί Ατό ν.Επαρ. Αειτ.Εργασ.
(1991)θέσης. Ταπρακτικά και ηαπόφαση που εισάχθηκανδεν διαδραμάτισαν οποιοδήποτε ρόλο στην εξαγωγή του ενο­ χοποιητικού συμπεράσματος στο οποίο κατάληξε. Οσο καιαντοπρωτόδικο Δικαστήριο, συνοψίζοντας τη μαρτυ­ ρία,αναφέρθηκεκαισ' αυτάκαιόσοκαιανσημείωσεπως 5 αποδέχεται τη μαρτυρία όλων των μαρτύρων κατηγορίας, είναι φανερό πως οδηγήθηκε στην απόφασητου μεβάση τη μαρτυρία που σχετιζόταν μετοσυγκεκριμένο ατύχημα και τίποτε άλλο. Δενσυντρέχει λόγος γιαπαραμερισμό τηςκαταδικαστικής απόφασηςεξαιτίαςτης εισαγωγής της 10 μαρτυρίαςπουαναφέραμε. Θα ασχοληθούμε τώρα με το ουσιαστικό ζήτηματου κατά πόσο ήταν ορθή ηκαταδίκη τηςεφεσείουσας εται­ ρείας με βάση τα γεγονότα όπως αποδείχτηκαν με την αποδεκτήμαρτυρίαπουεισάχθηκε. 15 Η παραπονούμενη ασχολείτο με τη διαλογή πλακών "παρκέ" πουκατάληγαν σε ιμάντα μετά την κοπή τους. απότην ειδική μηχανή. Οιπλάκες έβγαιναν απόάνοιγμα της μηχανήςτοοποίοκατάληγε στους κοπτήρες.Τοάνοιγ­ μα εκείνο δενήταν καλυμμένο μεπροφυλακτήρα και είχε 20 πλάτος αρκετό για να χωρεί σ' αυτό ανθρώπινο χέρι. Ηταν δυνατόκαιαυτό άλλωστε έδειξε καιτο δυσάρεστο αποτέλεσμα του ατυχήματος, ναέλθεικάποιοςσε επαφή μετουςκοπτήρες. Ητανκοινήθέση πωςχωρίς τοάνοιγμα δεν θαήτανδυνατόναλειτουργήσει ημηχανή. Τοάνοιγμα 25 παρείχετηναπαραίτητηέξοδο τουτελικού προϊόντος από τη μηχανή. Συνέβαινε ναπαραμένει στο άνοιγμα μικρή ποσότητα υπολειμμάτων ξύλων. Την13η Ιουλίου 1989,η παραπονούμενη έβαλε τοχέρι της μέσα στοάνοιγμαγια να απομακρύνει τα υπολείμματα, με αποτέλεσμα τον 30 τραυματισμό της. Μετάτο ατύχημαήτανπαραδεκτόπωςβρέθηκε τρόπος περίφραξης,τον οποίο δενείναι ανάγκη να περιγράψουμε με εμπλοκή σε τεχνικές λεπτομέρειες, που καθιστούσε αδύνατη τηνπερίπτωση ναέλθει σ' επαφή άνθρωπος με 35 τους κοπτήρες, ενώ, ταυτόχρονα, επέτρεπε τηχωρίς προ­ βλήματα λειτουργία της μηχανής καιτην έξοδο απότο 268 2Α.Α.Δ. Νικολάου&ΥιοίΛτδν. Επαρ.Λειτ.Εργοσ. Κ./δης,Δ. άνοιγματουπροϊόντος. Προβλέφθηκε ναείναι δυνατήη αφαίρεσητου προφυλακτήραγιατον απαραίτητο καθαρι­ σμό τουανοίγματος απότοναρμόδιουπάλληλο που ήταν καιγνώστης τουτρόπουτηςλειτουργίας τηςμηχανής, της 5 , θέσηςτων κοπτήρων και των πιθανώνκινδύνων από αυ­ τούς. Ταπιοπάνωβασικά,ήτανγεγονότα παραδεκτάκαι απότις δυοπλευρές. Οιδιαφορέςτης μαρτυρίαςπουπα­ ρουσίασε ηκάθεπλευρά ήταν περιθωριακές καιοπωσδή­ ποτεδενείχανσχέση μεόσα συνοψίσαμε. 10 15 20 Οκανονισμός 5
(1)των περί ΞυλουργικώνΜηχανημά­ των Κανονισμών του 1973 πάνω στον οποίοστηρίχθηκεη πρώτηκατηγορία, προβλέπειταακόλουθα: "5
(1)Ανευ επηρεασμού οιωνδήποτε άλλων προ­ νοιών τωνπαρόντων Κανονισμών, οι κοπτήρες εκάστης ξυλουργικής μηχανήςθαπεριβάλλονται υπό προφυλακτήρος ή προφυλακτήρων κατά το μεγαλύτερον αυτών μέρος ωςείναι πρακτικώς εφικτόν,λαμβανομέ­ νης υπ'όψιν τηςεργασίας ήτις εκτελείται επίτηςμηχα­ νής ταύτης, εκτός εάν οι κοπτήρες ευρίσκωνται εις τοιαύτην θέσιν ώστε να είναι τόσον ασφαλείς δι'οιονδήποτε απασχολούμενον πρόσωπον, όσον θα ήσανεάνεκαλύπΐοντο υπόπροφυλακτήροςήπροφυλα­ κτήρων." Θαήτανδυνατόναμήνέχειποινικήευθύνηη εφεσείου25 σαεταιρείααν(α)οικοπτήρες βρίσκονταν σεθέση τέτοια ώστεναήσαντόσοασφαλείςόσοθαήσανανκαλύπτονταν από.προφυλακτήρα ήπροφυλακτήρες, οπότε δε θα υπήρ­ χε, με βάση τονκανονισμό, υποχρέωση για τοποθέτηση προφυλακτήρα ήπροφυλακτήρωνοιοποίοιστηνπραγμα30 χικότηταθαήταναχρείαστοιή(β) παράτοότιοικοπτήρες δενήσαν εξαιτίαςτηςθέσηςτουςτόσοασφαλείς,δεν ήταν πρακτικώς εφικτό να περιβάλλονταν από προφυλακτήρα ή προφυλακτήρες,λαμβανομένης υπόψητηςεργασίαςπου εκτελείτοπάνωστη μηχανή. 3* Δενχρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση γιανα καταδειχθεί πως οικοπτήρες της μηχανής της εφεσείουσας εταιρείας 269 Κ./δης, Α. Νιΐολάου &Υιοί Λτδν. Επορ.Λειτ. Εργασ.
(1991)δεν ήταν σε θέση τέτοια ώστε να ήταν ασφαλείς με τον τρόπο που προσδιορίζει οκανονισμός. Τοάνοιγμαπου περιγράψαμεκαθιστούσεδυνατήτηνάμεσηεπαφήμετους κοπτήρες. Ηαπλή προσπάθειαγιατονκαθαρισμότους οδήγησε στον τραυματισμό της παραπονουμένης. Ακο- 5 λουθεί ότιοικοπτήρες θαέπρεπε ναπεριβάλλονταναπό προφυλακτήρα. Θαεξετάσουμε τελικά ανητοποθέτηση προφυλακτήρα ήπροφυλακτήρωνδενήτανπρακτικώς εφικτή λαμβανομέ­ νης υπόψητης εργασίας που εκτελειτοπάνωστη μηχανή. 10 Ο όρος "πρακτικώς εφικτό"*, στα πλαίσια της αντίστοι­ χης αγγλικής νομοθεσίας, ερμηνεύθηκε απόσειρά αγγλι­ κώναποφάσεων**. Οόροςσημαίνει εκείνοπουμπορείναγίνειστηνπράξη ανεξάρτητα από το κατά πόσο αυτό είναι δύσκολο ή 15 άβολο. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Παράγοντες όπως πιθανές δυσκολίες ήτούψος τηςδαπάνηςσεσύγ­ κριση μετο μέγεθος του κινδύνου πουυπάρχει, οιοποίοι θ' αποκτούσανσημασία αντοζητούμενο ήταντίείναιεύ­ λογα πρακτικώς εφικτό*** που είναι όρος στενότερος, 20 δεν διαδραματίζουν ρόλο. Ομωςτοπρακτικώςεφικτό δεν εξομοιώνεται μετο φυσικώς αδύνατο. Τοκατά πόσο κά­ ποιο μέτρο είναιπρακτικώςεφικτόκρίνεταικάτωαπό το φως των σύγχρονων γνώσεων και εφευρέσεων****. Εχει εξηγηθεί πωςδεν μπορεί ναθεωρηθεί πρακτικώς εφικτό 25 να παίρνονται προφυλάξεις γιααντιμετώπιση κινδύνων, ηγνώσητης ύπαρξηςτων οποίων είναιαδύνατηή να υιο­ θετούνται μέτραπουδεν έχουν εφευρεθεί ακόμακαιότιη έννοιατου όρου πρακτικώςεφικτό εμπεριέχει κάποιο * practicable ** Leev.NurseryFurnishingsLtd [1945} 1AllE.R. 387, Schwalb v. Pass (H.) and Son Ltd, 175LT. 345, Street v. British ElectricityAuthority [1952)1 All E.R. 679, Munkman Employer'sLiability, 9ηέκδοσησελ. 199. Halsbury'sLawsofEngland4ηέκδοση, Τόμος20 σελ282 553. ***reasonablypracticable. ****Adsett v.Κ.&L. SteelFoundersLtd(1953}2AllER. 320. 270 2 Α.ΑΛ. 5 Νικολάου &Υιοί Λτδ ν. Επαο.Λειτ. Εργασ. Κ,/δης, Δ. βαθμόλογικής καικάποιασχέσημετηνπρακτική*.Αυτά, έχονταςυπόψηκαι τησυνάρτηση τουτί είναιπρακτικώς εφικτό μετην εργασία που εκτελείται πάνωστημηχανή, ισχύουν καισεσχέσημετον κανονισμό 5
(1). Είναι φανερόότιη συνάρτηση αυτήπεριορίζειτοαπόλυτοτου καθή­ κοντος. Τοτίείναιπρακτικώς εφικτόπρέπεινα προσδιο­ ρίζεται όχικατ' απομόνωση αλλά σε συσχετισμό καιμε τηνεργασίαπουγίνεται**. Στηνπαρούσαυπόθεσηαποδείκτηκεπρακτικώςεφικτή 10 η τοποθέτηση προφυλακτήρα που προσφέρει απόλυτη προστασίααπότουςκοπτήρεςχωρίςναεπηρεάζεταιηερ­ γασίαπάνωστημηχανή. Η έξοδοςτουπροϊόντος απότο άνοιγμαπουκαταλήγειστουςκοπτήρεςμπορείναγίνεται απρόσκοπτακαι με αποκλεισμένο τοκίνδυνο της επαφής 15 μετους κοπτήρες. Ημικρή δυσκολία που δημιουργεί η συσσώρευσηυπολειμμάτωνξύλωνστοάνοιγμα,αντιμετω­ πίζεται μετηναφαίρεσητου προφυλακτήραπου μπορεί να γίνει εύκολα και σεμικρό χρονικό διάστημα απότον αρμόδιο υπάλληλο. Γιατηνεγκατάσταση του προφυλα20 κτήραεκείνου,αξιοποιήθηκανυφιστάμενεςγνώσεις. Για τους λόγους αυτούς,ηκαταδίκητηςεφεσείουσας στην πρώτηκατηγορίαήταναναπόφευκτη. Θα προσθέτα­ μεπωςκαιστηνπερίπτωσηπου θαφαινότανότιτοπρω­ τόδικο Δικαστήριο είχε επηρεαστεί από τη μή αποδεκτή 25 μαρτυρίαπουεισάχθηκε, δενθα είχαμεδυσκολίαστονα επικυρώσουμε τηνκαταδίκηεφαρμόζοντας τηνεπιφύλαξη στο άρθρο 145
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.155***. Τοκατάπόσοδιαπράχθηκεήόχι το αδίκη­ μαστην παρούσαπερίπτωσηήτανστην ουσία ζήτημα συ30 μπεράσματος μεβάση ταγεγονότα που συνοψίσαμε.Το Εφετείο έχει την ίδια μετοπρωτόδικο Δικαστήριο ευχέ­ ρεια ναεξάξει ταδικά τουσυμπεράσματα μεβάση τα πρωταρχικάγεγονόταόπωςαποδείκτηκαν. Μεβάση αυτά * Βλ.Jayne v.NationalCoal Board[1963}2AllE.R. 220. **ColtnessIronCo.Ltdv. Sharp[1937}3AllE.R. 593. .***Βλ. Zacharia v. Republic, 1962CLR 52στη σελ. 66, Liatsos v. Police
(1968)2CLR15στη σελ.22. 271 Κ^δης,Λ. Νικολάου &Υιοί Λτδ ν. Επαρ.Λειτ.Εργασ.
(1991)τα γεγονότα προκύπτει χωρίς αμφιβολίαη παράβαση του κανονισμού 5
(1). Ηδεύτερηκατηγορία Ηδεύτερηκατηγορία,όπωςσημειώσαμεκαιστηναρχή, στηρίζεται στο άρθρο 32 τουπερί Εργοστασίων Νόμου, 5 Κεφ. 134 όπωςτροποποιήθηκε.* Ηταν παραδεκτόότιδεν ενημερώθηκε η παραπονούμε­ νη ωςπρος ο,τιδήποτε τοσχετικόμετους κινδύνους που θα μπορούσαν ναδημιουργηθούν σεσχέσημετημηχανή και τιςπροφυλάξεις που θα'πρεπε ναπαίρνει. Ητανεπί- 10 σης παραδεκτόότιδενείχευποστεί οποιαδήποτεπρακτι­ κήεκπαίδευσηστη μηχανήκαιότι τηνημέρατουατυχήμα­ τος εργαζότανχωρίς ναεπιβλέπεται απόοποιοδήποτε. Ηεισήγησητης υπεράσπισης είναιη ακόλουθη. Η πα­ ραπονούμενη δενεργαζότανστη μηχανή. Εργαζότανστον 15 ιμάντα καιείχε αποκλειστικό καθήκον την απομάκρυνση απ' αυτό τουάχρηστου προϊόντος. Ηεργασία αυτή δεν ήτανδυνητικάεπικίνδυνη καιεπομένως τοάρθρο32είναι ανεφάρμοστο στην περίπτωση της. Η ενέργεια της να προσπαθήσει να αφαιρέσει τα υπολείμματα των ξύλων 20 απότοάνοιγμαπουκατάληγεστους κοπτήρες τηςμηχα­ νής ήταν εντελώς άσχετη με τη διαδικασία παραγωγής οτην οποίααπασχολείτο. Οικίνδυνοι απότημηχανή την ίδια δεντηναφορούσαν καιδεν ήταναναγκαίονα ενημε­ ρωθεί γι' αυτούς,ναεκπαιδευθεί στηχρήση της μηχανήςή 25 να επιβλέπεται. * 32. Noperson shallwort atanymachine or in anyprocess, being amachineorprocessliable to cause bodilyinjury, unless he has been fully instructed as to the dangers likely to arise inconnection therewith andtheprecautionstobeobserved, and(
  1. a)hasreceivedasufficienttraining inworkatthemachine or in theprocess; or (
  2. b)isunderadequatesupervision byaperson who hasathorough knowledgeandexperienceof themachine orprocess." 272 2Λ.Α.Δ. Νικολάου &Υιοί Λτδ ν. Επαρ.Λειτ. Εργασ. Κ7δης,Δ. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριοβρήκεπωςηπαραπονούμενη "εργαζόταν στη μηχανήήστη διαδικασίαπαραγωγήςτης μηχανής". Πρέπειναδιαφωνήσουμεωςπροςτοσυμπέρα­ σμαότιηπαραπονούμενη εργαζόταν στημηχανή.Η παρα5 πονουμενη εργαζότανστον ιμάντα,ο οποίος σύμφωναμε τημαρτυρίακαιτουΕπιθεωρητήΑσφάλειας στοΕπαρχια­ κόΓραφείοΕργασίας, δεν ήτανπροσαρτημένοςστη μηχα­ νή και δεν ήταν επομένως εξάρτημα της. Απομένει να εξεταστεί αν η διαδικασίαπαραγωγής στην οποία απα!0 σχολείτο η παραπονούμενη ήταν δυνατόναπρ<καλέσει σωματική βλάβη. Το πρωτόδικο Δικαστήριο βρτμε πως εφ'όσο "κάτωαπότους κοπτήρεςτης μηχανήςπουσυνέ­ βηκετοατύχημα υπήρχαν ξύλαταοποίαήτανδυνατό να αποτελέσουν αντικείμενο διαλογής και επομένως ήταν 25 λογικάαναμενόμενοναφτάσειη ΜΚ2σ'εκείνοτοσημείο της μηχανήςγιαναμαζέψειταξύλα καιυπήρχεκίνδυνος να τραυματιστεί", εργαζόταν επίσης σε διαδικασία η οποίαήτανδυνατόνατηςπροξενήσεισωματική βλάβη. Ηπροσέγγισηαυτήείναι ορθή. Ηστεγανοποίηση των 20 διαδικασιών παραγωγής με τον τρόπο που εισηγείται η εφεσειουσα εταιρείαείναιλανθασμένη. Η απομόνωση της συγκεκριμένης εργασίας απ'όσα θαμπορούσε κατά περί­ πτωση εύλογα ναπροβλεφθεί ότι θαήτανδυνατό νασυν­ δεθούν με αυτή,δεν μαςβρίσκει σύμφωνους. Τοάρθρο 25 32,όπως και οι πρόνοιες άλλων άρθρωντου ίδιουαλλά και άλλων νόμων, στοχεύουν στην προστασίατωνεργα­ ζομένων απόπροβλεπτούς κινδύνους κατάτηνεκτέλεση τηςεργασίαςτους.* .Οσο κι ανο ιμάνταςδεν ήτανπροσαρτημένος στημη30 χανήκι όσο κι ανδεν ήτανδουλειά τηςπαραπονούμενης να χειρίζεταιτημηχανή,είναι ορθόότι εργαζότανσεδια­ δικασία παραγωγήςκαθόλου άσχετη με τους κινδύνους που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν από τη μηχανή. Ηταν εύλογα προβλεπτότο ενδεχόμενοναεπεκταθούνοι 35 κίνδυνοι από τουςκοπτήρεςτης μηχανής και σεεργαζό- * Βλ.Εταιρεία ΓενικώνΚατασκευών Λτδ ν. Επαρχιακού τουργού ΕργασίαςΛεμεσού,
(1989)2ΑΛΛ. 51. 273 Λει­ Κ/δης,Λ. Νικολάου&Υιοί Λτδ ν. Επαρ.Λειτ. Εργασ.
(1991)μενο όπως ηπαραπονούμενη. Η παραπονούμενηεργαζό­ ταν σεδιαδικασία παραγωγής/δονητικά επικίνδυνη κι η εφεσειουσα εταιρεία όφειλε να'Κχε εκπληρώσει τιςαπλές, στην παρούσαπερίπτωση, υποχρεώσεις που επιβάλλειτο άρθρο 32. Παράλειψε νατο κάμει και ορθά βρέθηκε 5 ένοχη. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 274

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.