clr/1991/1991_2_289.pdf

(1)και 20

(1)(α)

(3)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.96, όπως τροποποιήθηκε από τοΝόμο Αρ. 24του78. ,Καταδίκη για τοποθέτηση αχρήστων αντικειμένων που δημιουργού­ σαν ασχήμια και αντίκειντο στην καλή εμφάνιση του Δήμου, κατά παράβαση του Κανονισμού 153(α) των Κανονισμών τουΔήμου 'Μέσα Γειτονιάς, όπωςαυτοί ισχύουν δυνάμει του άρθρον 4

(3)(α) τον περί ΔήμωνΝόμου, του 1985(Νόμοςαρ. 111 του 1985). Ποινή — Επιβολήπληρωμής προστίμου ΑΚ40.- καιδιάταγμα κατεδά­ φισης εντός δύο μηνών στη\'πρώτη κατηγορία και πληρωμήςπρο­ στίμου ΛΚ25.- στηδεύτερη κατηγορία. Η απόφαση τον προηόδικον Δικαστηρίου τόσο αναφορικύ με τηνκα­ ταδίκηόσο καιμε τηνποινή κρίθηκεορθήαπό το ΐΛ^τείο. Ο εφεσείων έκτισε υποστατικά κατόπινκάλ;:πτ^ήςάδειας,ια οποία κατείχε και χρησιμοποιούσε χωρίς να ε^ασγ-αλίοειπιστο­ ποιητικό έγκριοηςαπότο Λήμο Μέσα Γειτονιά-;. 1·':τίσηςτοποθε­ τούσε άχρηστα αντικείμενα στο κτήμα του τα οποία κατά την κρίσητουήταν έργαλαϊκής τέχνης. Το πρωτόδικοΔικαστήριο τον βρήκε ένοχο για τα αδική{ΐατα για τα οποία εκατηγορείτοκαι του επέβαλε τις πιο πάνω ποινές προστίμου και επίοης εξέδωχε διάταγμα κατεδάφιυης εντόςδύο μηνώνστην πρώτηκατηγορία. Η υπεράσπιση ήγειρε Oijui κατά πόσο ήταν δυνατό ναεκδοθεί διάταγμακατεδάφισης εφ'όσονοιδιοκτήτης είχε άδειαοικοδομής. ΤοΑνώτατοΔικαστήριοαποφάνθηκεότι: 289 Παπαδόπουλλοςν.ΔήμουΜέσα Γειτονιάς

(1991)1) Μεβάσητις πρόνοιες του άρθρου 10

(1)όπως τροποποιή­ θηκε από το Νόμο24 του 78 σε συνδυασμό μετο άρθρο20

(1)(α) τουΝόμουείναιδυνατήη έκδοσητέτοιουδιατάγματος. 2) Η παράλειψη εξασφάλισης πιστοποιητικού έγκρισης από τηναρμόδιααρχήκαθιστάτηνκατοχήκαιχρήσηυποστατικών πα.ράνομηενέργεια παράτηνέκδοσηγι' αυτάάδειαςοικοδομής. 3) Ησυσσώρευσητέτοιων και τόσων αντικειμένων δικαιολο­ γούσε το συμπέρασμα του πρωτόδικουΔικαστή,άσχετα αν ο εφεσείων είχεκάποιαχρήσηγι' αυτά. Για τους πιο πάνω λόγους η έφεση εναντίον της καταδίκης απορρίπτεται. Ηέφεσηεναντίοντηςποινήςαπορρίπτεται επίσηςγιατον λόγο ότι δεν είναι έκδηλαυπερβολική. Ο εφεσείων διατάσσεταινακαταβάλειΛ.Κ. 50 έξοδαυπέρ του εφεσίβλητου. Η έφεση απορρίπτεται. ' Εφεση εναντίον ΚαταδίκηςκαιΠοινής. Έφεση εναντίον της καταδίκηςκαι της ποινής απότον ΙωάννηΚυριάκουΠαπαδόπουλο οοποίος βρέθηκε ένοχος στις 7 Σεπτεμβρίου, 1990 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 2877/90)στην κα­ τηγορία για κατοχή και χρησιμοποίηση οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης κατά παράβαση των άρθρων 10

(1)και20

(1)(α)

(3)του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οι­ κοδομών Νόμου, Κεφ. 96 και στην κατηγορίαγια τοποθέ- 25 τηση άχρηστων αντικειμένων πουδημιουργούσαν ασχήμια καιαντίκειντο στην καλήεμφάνιση του δήμουκατάπαρά­ βασητου Καν. 153 (α)των Κανονισμών του Δήμου Μέσα Γειτονιάς και καταδικάστηκε από τον Κληρίδη, Ε.Δ. σε £40 πρόστιμο στην πρώτη κατηγορία και επιπρόσθετα 30 διατάχθηκε να κατεδαφίσει τα υποστατικά εντός δύο μηνώνκαισε πρόστιμο £25στηδεύτερηκατηγορία. Φρ.Σαβερειάδης, γιατον εφεσείοντα. Π. Αναστασιάδης,γιατον εφεσίβλητο. 290 10 2Α.Α.Δ. 5 Παπαόόπουλλοςν.ΔήμουΜέσα Γειτονιάς Α. ΛΟΙΖΟΥ,Πρ.ανέγνωσε τηνακόλουθηαπόφαση. Ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος για κατοχή και χρησιμοποίηση οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης κατάπαράβαση τουάρθρου 10

(1)και20

(1)(α)

(3)τουπερί Ρυθμίσεως Οδώνκαι Οικοδομών Νόμου,Κεφ.96,όπως μεταγενέστε­ ρατροποποιήθηκε,καιτροποποίησηπουέχεισχέσημετην υπό εκδίκαση υπόθεση,και τα νομικά σημεία που εγείρο­ νται σ' αυτή είναι ο τροποποιητικός Νόμος Αριθ. 24 του 78. 10 Ηδεύτερη κατηγορία που βρέθηκε ένοχος είναι γιατο­ ποθέτηση άχρηστων αντικείμενων που δημιουργούσαν ασχήμια και αντίκειντοστην καλή εμφάνιση του Δήμου, κατά παράβασητου Κανονισμού 153(α) των Κανονισμών του Δήμου Μέσα Γειτονιάς, όπως αυτοί ισχύουν δυνάμει 15 του άρθρου 4

(3)(α) του περί Δήμων Νόμου, του 1985 (ΝόμοςΑρ. 111 του 1985). Τα γεγονότα ταοποίαστην ουσία δεν αμφισβητήθηκαν κατά τηνεκδίκασητης υπόθεσης είναιότιο εφεσείων ήγει­ ρεκατόπινκαλυπτικήςάδειαςυποστατικάταοποίακατεί20 χεκαιχρησιμοποιούσε χωρίς ναέχειεκδοθεί πιστοποιητι­ κό έγκρισης από τηναρμόδιααρχή,δηλαδή το ΔήμοΜέσα Γειτονιάς. Επίσης,ότι στο κτήματουέβαζεάχρηστα αντι­ κείμενα μέσα στην περιοχή του Δήμου με αποτέλεσμα να δημιουργείται ασχήμιακαινααντίκειταιστην καλήεμφά25 νισητουΔήμουαυτού. Η μόνη διαφορά η οποία φαίνεται να υπήρξε για τη μαρτυρία είναι ότι κατά τον εφεσείοντα τα αντικείμενα αυτάήτανπαλιά,υλικάαπόκατεδαφισμένεςοικοδομέςτα οποία ο ίδιος θεωρεί ως έργα λαϊκής τέχνης και άλλες 30 σκαλιστές πέτρες και αντικείμενα από σίδερα, κάγκελα παλιά, κονσόλες, "forged iron", κάγκελα τριφτά και διά­ φορα άλλαπουγι*αυτόν, όπως δήλωσε στη μαρτυρία του, είναι χρήσιμααλλάοκόσμος ταθεωρεί άχρηστα.Οιπερα­ στικοί και οι γείτονες δεν ξέρουν την αξίατους και νομί35 ζουν. είναιπαλιάπράγματα. Ο πρωτόδικος Δικαστής σε μία πολύ επιμελημένη και 291 Α, Λοΐζου, Π. Παπαδόπουλλοςν.Δήμου Μέσα Γειτονίας

(1991)λεπτομερή απόφαση κατάληξε στο συμπέρασμα ότι η προσαχθείσα μαρτυρία ικανοποιούσε το βάρος της απόδειξης και τον βρήκε ένοχο των αδικημάτων για τα οποία κατηγορείτο. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του σήμερα ενώπιον μας ήγειρε το θέμακατάπόσο θαμπορούσε να δοθείδιάταγμα κατεδάφισης σε περίπτωση που ο ιδιοκτήτης έχει πάρει άδεια οικοδομής. 5 Το θέμα αυτό απαντάται καταφατικάαπό τις σαφείς πρόνοιες του άρθρου 10

(1)όπως τροποποιήθηκε από το 10 Νόμο24 του 78 σε συνδυασμό με το άρθρο 20

(1)(α)του Νόμουταοποίαπροβλέπουν Άρθρο 10

(1):"10.-

(1)Ουδέν πρόσωπον κατέχει ή χρησιμοποιεί, ή ενεργεί όπως οιονδήποτε έτερον πρόσωπον κατέχη ή 15 χρησιμοποιή, ήεπιτρέπει ήανέχεται οιονδήποτε έτερον πρόσωπον να κατέχη ή χρησιμοποιή οιανδήποτε οικοδομήν εκτός εάν και μέχρις ότου εκδοθή πιστοποιητικόν εγκρίσεως υπό της αρμοδίας αρχής εν σχέσει προς ταύτην, ανεξαρτήτως εάν εχορηγήθη δια την τοιαύτην 20 οικοδομήν άδεια δυνάμει του άρθρου 3." Αρθρο20

(1)(α):"20.-

(1)Οιονδήποτε πρόσωπον το οποίονπαραβαινει(α)οιανδήποτετων διατάξεωντουάρθρου3ή10* ή" Τα υπόλοιπα επιχειρήματα του ευπαίδευτου δικηγό- ^5 ρου του εφεσείοντα στρέφονται εναντίον των συμπερα­ σμάτων στα οποία κατέληξε ο πρωτόδικος Δικαστής με βάση την αναμφισβήτητημαρτυρία. Έχουμε εξετάσει με προσοχή την υπόθεση και έχουμε χαταληξει στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει οποιοσδήποτε 30 λόγος να επέμβουμε είτε με τα ευρήματα του πρωτόδικου 292 2Α.Α.Δ. Παπαδοπουλλοςν.ΔήμουΜέσα Γειτονιάς Α. Λοΐζου,Π. Δικαστή είτε με τα συμπεράσματα που έβγαλε πάνω σ' αυτάείτεμετηνομικήπροσέγγισητου. Ηκατοχήκαιη χρήσηυποστατικών,έστωκαιαν εκδό­ θηκε γι' αυτάάδειαοικοδομής, αποτελεί παράνομηενέρ5 γεια εάν όπως προβλέπει ο Νόμος δεν έχει εκδοθεί γι' αυτάπιστοποιητικόέγκρισης απότηναρμόδια αρχή. Η δε συσσώρευσητέτοιων καιτόσων αντικειμένων, άσχετα αν ο εφεσείων είχε κάποια χρήση γι'αυτά δικαιολογούσε το συμπέρασμα του πρωτόδικου Δικαστή ότι αποδείχθηκε 10 καιηδεύτερηκατηγορία. Ως εκτούτουηέφεση εναντίον τηςκαταδίκης απορρί­ πτεται. Γιατοθέματηςποινήςβρίσκουμε ότι η ποινή των £40.-πρόστιμου στην πρώτηκατηγορίακαι £25.-στηδεύ­ τερη δεν είναι έκδηλαυπερβολική για να δικαιολογηθεί η 15 επέμβασητουΔικαστηρίουτούτουωςΕφετείου. Ως εκ τούτου η έφεση απορρίπτεται με £50.- έξοδα υπέρτου εφεσίβλητου. Έφεσηαπορρίπτεται με£50.-έξοδα. 293