(1991)11Ιουνίου,1991 [Α.ΛΟΙΖΟΥ,Πρ., ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στές] ΦΩΣΤΗΡΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΦΩΤΙΟΥ &ΑΛΛΗ, Εφεσείονσες, ν. ΔΗΜΟΥ ΠΑΦΟΥ, Εφεσίβλητου. (Ποινική ΈφεσηΑριθ. 5383) Ανέγερση οικοδομήςχωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής κατά παράβαση των άρθρων 3
(1)(β)
(2)(α)και 20
(1)
(2)
(3)του περί Ρυθμίσεως Οδώνκαι ΟικοδομώνΝόμου Κεφ. 96και Κεφ. 154, άρθρο 20. Παράνομα επέτρεψαν και/ήανέχθηκαν την ανέγερση οικοδομήςχωρίς άδεια τηςαρμόδιας αρχής κατάπαράβαση του άρθρου 3
(1)(β)και 5 20
(1)
(3)του περί ΡυθμίσεωςΟδώνκαι ΟικοδομώνΝόμου, Κεφ. 96και Κεφ. 154, άρθρο 20. Κατοχή και/ήχρησιμοποίηση οικοδομής άνευ πιστοποιητικού έγκρι σης κατά παράβαση των άρθρων 10
(1)
(2)και 20
(1)
(2)
(3)τον περί Ρυθμίσεως Οδών και ΟικοδομώνΝόμον, Κεφ. 96 και Κεφ. 10 154, άρθρο20. Διακριτική ευχέρεια των Δικαστηρίων αναφορικά με έκδοση διαταγ μάτων κατεδάφισης κάτω από το άρθρο 20 τον Νόμον όπως τρο ποποιήθηκεαπό το Νόμο Αρ. 67 του 1963— Πρέπει να ασκείται με τέτοιο τρόπο ώστε να μη ματαιώνει τον σνγκεκριμμένο σκοπό 15 για τον οποίο νπάρχει ο Νόμος — Η παρανομία δεν πρέπει να διαιωνίζεταιμε τηνκαταβολήχρηματικής ποινής. 'Εξι συνιδιοκτήτες εξ αδιενεμήτου μεταξύ των οποίων και οι εφεσείουσες υπέγραψαν αίτηση προς τον Δήμο Πάφουκάτωαπό τον Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμο,Κεφ. 96 γι ανέ- 20 γερση οικοδομής η οποία άρχισε να ανεγείρεται πριν την έκδοση της άδειαςοικοδομής. Εν τω μεταξύ τρείς από αυτούς απέσυραν την υπογραφήτους. Σε κάθε μια απότις εφεσείουσες επιβλήθηκε ποινή προστίμου ΛΚ40.- στην κάθε κατηγορία και εκδόθηκε διά ταγμα κατεδάφισης της οικοδομής εντός δύο μηνών εκτός εάν εν 25 τωμεταξύεξασφάλιζαντηναπαιτούμενη άδεια. Η έφεση τους αφοράτην ποινή και στρέφεται μόνο κατά του διατάγματοςκατεδάφισης. 294 2Α.Α.Δ. 5 Φωτίον&άλλη ν.ΔήμουΠάφου ΤοΑνώτατο Δικαστήριο αφούτόνισεότι ηέκδοσηδιατάγματος κατεδάφισηςαποτελεί θέμαδιακριτικήςευχέρειαςτουπρωτόδικου Δικαστή και ότι :mv προκειμένη περίπτωση ηπαρανομία καλύ πτει τηνανοικοδόμησημιαςολόκληρης οικοδομήςαποφάνθηκεότι υπό τιςσυνθήκες δεν υπάρχει λόγος επέμβασης στην άσκηση της πιο πάνωδιακριτικής ευχέρειας .Επίσης διάταξετις εφεσείουσες νακαταβάλουνΛΚ50.- έξοδατηςέφεσης στο Δήμο Πάφου. Ηέφεση απορρίπτεται. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: 10 District OfficerofNicosia νHadjiyanni, 1 R.S.C.C. 79; ImprovementBoardofKaimakli vSevasUdes
(1967)2 C.L.R. 117; GoldenSea-Side Estate Co. Ltd. ν TheMunicipalCorporation of Famagusta
(1973)2 C.L.R. 58; MunicipalityofLarnaca νMadellas
(1982)2C.L.R. 177; 15 VineProductsBoardνToutoula
(1982)2 C.LJi. 112. Έφεση εναντίον Ποινής. ' ΕφεσηεναντίοντηςποινήςαπότηνΦωστήραΑποστό λου Φωτίουκαιάλλης οιοποίες βρέθηκανένοχες στις30 Νοεμβρίου, 1990από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου 20 (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 6132/90) στις κατηγορίεςα) ανέγερσης οικοδομήςχωρίς άδειακατάπαράβαση των άρ θρων 3
(1)(β)
(2)(α)και20
(1)
(2)
(3)τουΠερίΡυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96,β)ότιεπέτρεψαν και/ήανέχθηκαντην ανέγερση οικοδομής κατά παράβαση 25 των άρθρων3
(1)(β)και20
(1)
(3)του πιο πάνω Νόμου και γ)κατοχήκαι/ήχρησιμοποίηση οικοδομής χωρίςπι στοποιητικό έγκρισης κατάπαράβασητων άρθρων 10
(1)
(2)και20
(1)
(2)
(3)του Κεφ.96καικαταδικάστηκαν από τον Σταυρινίδη, Α.Ε.Δ. να πληρώσουν £40.-πρόστιμο 30 στηνκάθεκατηγορίακαιδιετάχθηκαννακατεδαφίσουντο υποστατικόσεδύομήνεςεκτόςεάναποκτήσουνάδεια. Χρ. Κίτρομηλίδης, γιατις εφεσείουσες. Α. ΊύλιαόώροςγιαΚ. Χρνσοστομίδη,γιατονεφεσίβλη το. 295 Φωτίον&άλλην.Δήμου Πάφου
(1991)Α. ΛΟΙΖΟΥ, Πρ. ανέγνωσε την απόφαση του Δικαστη ρίου. Οι εφεσείοντες βρέθηκανένοχοι των τριώνπιοκάτω κατηγοριών.
(1)Ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής κατάπαράβασητων άρθρων 3
(1)(β)
(2)(α) και 20
(1)5
(2)
(3)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.96 καιΚεφ. 154, άρθρο20.
(2)Ότιπαράνομα επέτρεψαν και/ή ανέχθηκαντηνανέ γερση οικοδομής χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής κατά 10 παράβασητου άρθρου 3
(1)(β) και20
(1)
(3)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96 και Κεφ. 154, άρθρο20.
(3)Κατοχή και/ήχρησιμοποίηση οικοδομής άνευ πι στοποιητικού έγκρισης κατάπαράβαση των άρθρων 10
(1)
(2)και20
(1)
(2)
(3)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδο- 15 μώνΝόμου,Κεφ.96 καιΚεφ. 154,άρθρο20. Τα σχετικά γεγονότα όπως φαίνονται στην εφεσιβαλλόμενη απόφασηείναι ότι έξι συνιδιοκτήτες εξ αδιενεμήτου υπόγραψαν αίτηση προς το Δήμο Πάφου, ως τηναρ μόδια αρχή κάτω από τον Περί Ρυθμίσεως Οδών και 20 Οικοδομών Νόμο, Κεφ. 96, για ανέγερση οικοδομής στο αναφερόμενοτεμάχιο. Η οικοδομή άρχισε να ανεγείρεται πριν από την υπο βολήτης αίτησης και εν πάσηπεριπτώσει πριν απότην έκ δοση της άδειας οικοδομής. Εν τω μεταξύ οι τρεις από 25 τους έξι συνιδιοκτήτες απόσυραν τη συγκατάθεση τους για την ανέγερση αυτής της οικοδομής ή και τις υπογρα φέςτουςκαιζήτησαννα μηνεξεταστεί ηαίτηση. Στην κάθε μια από τις εφεσείουσες επιβλήθηκε ποινή πρόστιμου £40.- στην κάθε κατηγορία και εκδόθηκε ενα- 30 ντίον τους διάταγμα κατεδάφισης της οικοδομής εντός δύο μηνών εκτός εάν εν τω μεταξύ ληφθεί άδειασε σχέση με αυτήαπότηναρμόδιααρχή. 296 2 ΑΛΛ. Φωτίου & άλλη ν. Δήμου Πάφου Α. Λοΐζου, Π. Η έφεση που είναι εναντίον της ποινής στρέφεται μόνον κατά του διατάγματος κατεδάφισης της χωρίς άδεια ανεγερθείσας οικοδομής. Έχει νομολογηθεί ότι η διακριτική ευχέρεια των δικα5 στηρίων κάτω από το άρθρο 20 του Νόμου, όπως τροπο ποιήθηκε από το Νόμο Αρ. 67 του 1963 για να συνάδει με το Σύνταγμα όπως ερμηνεύθηκε στην υπόθεση District Officer Nicosia v. Hadjiyanni,1 R.S.C.C. 79, πρέπει να ασκείται μετέτοιο τρόποώστενα μην ματαιώνει το συγκε10 κριμένο σκοπό για τον οποίο υπάρχει οΝόμος και για τον οποίο οι διατάξεις για διάταγμακατεδάφισης περιέχονται σ' αυτόν. Εν πάση δε περιπτώσει η μη έκδοση διατάγμα τος κατεδάφισης να μην ισοδυναμεί στην ουσία με έγκριση της παρανομίας και συνέχισης αυτής ώστε ένας που αδι15 κοπραγεί να αισθάνεται ότι μπορεί να διαπράττει τέτοια αδικήματακαινα απολαμβάνει τους καρπούςτης παρανο μίας του καταβάλλοντας μόνον μία χρηματική ποινή (βλέπε ImprovementBoardof Kaimakliv. Sevastides
(1967)2 C.L.R. 117 στη σελ. 124, Golden Sea-Side Estate Co. Ltd. 20 y. TheMunicipal Corporation of Famagusta
(1973)2C.L.R. 58, Municipality of Larnacav. Petros Madellas
(1982)2 C.L.R. 177, Vine Products Board v. DemetraTouttoula
(1982)2 C.L.R. 112 και άλλες). Στηνπροκειμένη περίπτωση ηπαρανομίακαλύπτει την 25 ανοικοδόμηση μιας ολόκληρης οικοδομής και δεν βρί σκουμε κανένα λόγο για να επέμβουμε στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του πρωτόδικου Δικαστή σχετικά με την έκδοση του διατάγματος κατεδάφισης το οποίο έκαμε, γιατί δεν πρόκειται είτε για μια ασήμαντη παράβα*® σηκάποιουόρου ήγια παρατυπία ελάχιστης σημασίας. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η έφεση απορρίπτε ται. Οι εφεσείουσες να καταβάλουν £50.- έξοδα της έφεσης στον εφεσίβλητο ΔήμοΠάφου. 35 Έ Εφεση απορρίπτεται. 297