(1991)25Φεβρουαρίου,1991 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΚΟΥΡΡΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ/σιές] ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΛΕΟΒΟΥΛΟΥ, Εφεσείουσα, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ/ Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ.5283). Επίθεσηκαι πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβηςκατάπαράβα ση τον άρθρον 243 τον Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Αξιοπιστία μαρτνρων — Αρχές πον διέπουν την επέμβαση τονΕφε τείου σε ευρήματα γεγονότων και συμπεράσματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου που βασίζονται πάνω στην αξιοπιστία τωνμαρτνρων — Το Εφετείο έχει εξουσία να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα από γεγονότα πον τοπρωτόδικο Δικαστήριο έχει αποδεχθεί. § Ο παράπονουμένος που διατηρούσε εστιατόριο κοντά στο εστιατόριο της κατηγορουμένης στηΛεμεσό, ενώ περίμενε στο αυ τοκίνητοτουτονυπάλληλοτουγιαναφύγουνμαζίδέχθηκεεπίθε- 10 ση από την κατηγορούμενη η οποίατον κτύπησε με τούβλο στον ώμο,τουτράβηξεταμαλλιάκαιτονκτύπησεστοκεφάλι. Η κατηγορούμενη αρνήθηκε την επίθεση και ισχυρίσθηκε ότι ήταν ο παραπονούμενοςπουτην εκτύπησεκαι την εξύβρισεκατά τηνδιάρκειατου επεισοδίου. 15 ΤοπρωτόδικοΔικαστήριοτηνβρήκεένοχηστηνκατηγορίαεπί θεσηςπουπροκάλεσε πραγματικήσωματικήβλάβηκατάπαράβαση τουάρθρου243 του ΠοινικούΚώδικα,Κεφ.
- Η έφεση εστρέφετο εναντίον της καταδίκηςτης και εβασίζετο πάνωστους πιοκάτω λόγους: α) Εσφαλμένη αποδοχή της μαρτυρίας της Κατηγορούσης Αρχήςκαι/ή ότι αυτήήταναντιφατική. β) Το πρωτόδικοΔικαστήριο εσφαλμένα αποδέχτηκε ότιηΚα τηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας 30 ^ 2ΑΛΛ. Κλεοβούλουν.Αστυνομίας τηνδιάπραξητουαδικήματοςαπότηνκατηγορούμενηκαι γ) ηκαταδίκηήτανεντελώς αδικαιολόγητηκαι/ή αβάσιμη. 5 Το Ανώτατο δικαστήριοαφού συνεκτίμησε ταγεγονότα σε συ νάρτησημετους λόγους τηςέφεσηςκατέληξε στοσυμπέρασμα ότι η εφεσείουσα δενέπεισε τοΔικαστήριοότιοπρωτόδικοςΔικαστής έκαμε λάθος στην αξιολόγηση τηςμαρτυρίαςήότι τα ευρήματα σταοποίακατέληξε δενήτανλογικά εφικτάήότιτα συμπεράσμα τατουδενεδικαιολογούντοαπόταευρήματα. Ηέφεση απορρίπτεται. *0 Υποθέσειςποναναφέρθηκαν: • Karamani v.ThePolice
(1977)2 C.L.R. 92; Yiannakou v.ThePolice
(1982)2CLJi. 37; Constantinou v.ThePolice
(1984)2 C.L.R. 458; MunicipalityofNicosia v.Tilpian andAnother
(1984)2 C.L.R. 377; 15 Sedora Enterprises LtdκαιΆλλοι v.ΔιευθυντήΚοινωνικώνΑσφα λίσεων
(1990)2C.L.R. 282; PourisandAnotherνRepublic
(1983)2C.L.R. 170. Έφεση εναντίον Καταδίκης. ' Εφεσηεναντίον τηςκαταδίκης απότηΔέσποινα Κλεο βούλου ηοποίαβρέθηκε ένοχη στις 28Φεβρουαρίου,1990 από το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λεμεσού (Αριθμός Ποινι κής Υπόθεσης 36164/89) στην κατηγορία επίθεσης που προκάλεσε σωματική βλάβη κατά παράβασητουάρθρου 243 τουΠοινικού Κώδικα, Κεφ. 154,και καταδικάστηκε 5 ^ απότονΝ.Νικολάου,Α.Ε.Δ.σεπρόστιμο £250.-. Ε.Αντωνιάδης, γιατηνΕφεσείουσα, Σ. Μάχσας, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α\ για την Εφεσίβλητη. Cur.adv. vult. 3 0 ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣΔ.:ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θα δώσει οΔικαστής κ.Α.Κούρρης. 31 Κλεοβούλουν.Αστυνομίας
(1991)ΚΟΥΡΡΗΣ Δ.: Ηέφεσηστρέφεται εναντίον τηςκαταδί κηςτης εφεσείουσας απότο Επαρχιακό ΔικαστήριοΛεμε σού σε κατηγορία επίθεσης που προκάλεσε πραγματική σωματικήβλάβηκατά παράβασητουάρθρου243 τουΠοι νικού Κώδικα,Κεφ. 154. 5 Τα γεγονότα όπως τα βρήκε το πρωτόδικο Δικαστήριο αποδεχόμενο τη μαρτυρίατων μαρτύρων κατηγορίαςκαι απορρίπτοντας εκείνη των μαρτύρων υπεράσπισης, είναι ταεξής: Ο παραπονούμενοςδιατηρεί εστιατόριο με την επωνυ- ίο μία "Μαδαρή" στην περιοχή Αμαθούντας, πλησίον του εστιατορίου τηςκατηγορουμένης πουφέρει τοόνομα "Αυ στραλία" Στις 14/9/89, ηώρα 1 περίπουμετάταμεσάνυκτα,οπα ραπονούμενος έκλεισε το κέντρο του και έφευγε συνοδευ- 15 όμενος απότο μάρτυρακατηγορίας 3, Μανώληπου είναι υπάλληλος του. Επειδή ο υπάλληλος του καθυστερούσε ναέρθει γιανα φύγουν,του έπαιξετησειρήνα τουαυτοκι νήτου για να βιαστεί, ενώ είχε ξεκινημένη τη μηχανήτου αυτοκινήτου του. Εκείνη τη στιγμή δέχθηκε επίθεση από 20 την κατηγορούμενη, ενώ ήταν καθισμένος στη θέση του οδηγού, με τούβλο στον ώμο, με αποτέλεσμα στην προ σπάθεια του να αποφύγειπερισσότερα κτυπήματα, να με τακινήσει απότοματο χέρι τουκαιναυποστεί εξάρθρωση τουώμουτου. Στησυνέχεια,ο Μ.Κ. 3έτρεξεαπό τηναρι- 25 στερή πλευράτου αυτοκινήτουπουήτανηθέση του συνο δηγούκαιάρπαξε το τούβλο απότηνκατηγορούμενη. Στη συνέχεια ο ίδιος μάρτυρας εμπόδισε την κατηγορούμενη νασυνεχίσει τις επιθέσεις της εναντίοντου παραπονούμενουαπότηνπόρτατουσυνοδηγού απόόπουπροσπάθησε 30 νατονκτυπήσει μεένασανίδι. Η κατηγορούμενηκατάφε ρε,όμως,και μπήκεστο αυτοκίνητοκαιτραβούσε ταμαλ λιάτουπαραπονούμενου καιεπίσης τονκτυπούσε στο κε φάλι. Η κατηγορούμενη, στην ένορκημαρτυρία της ενώπιον 35 του πρωτόδικουΔικαστηρίου,αρνήθηκεότι επιτέθηκετου 32 2 ΑΛΛ. Κλεοβούλου ν. Αστυνομίας Κοΰρρης,Δ. παραπονούμενο.· ναι ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος ο παραπονούμενος την κτύπησε και την εξύβρισε στη διάρκειατου επεισοδίου, την ώραπου έκλεισετο εστιατόριο τηςγιανα πάει στο σπίτι της. 5 Οι προβαλλόμενοι λόγοι εφέσεως είναι οι εξής: (α) Το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα αποδέχτηκε την μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής και/ή αυτή ήταναντιφατική. 10 15 (β) Το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα αποδέχτηκε ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογι κής αμφιβολίας ότι η κατηγορούμενη διέπραξε το υπό εκδίκαση αδίκημα,και (γ) Το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη τα πε ριστατικά της υπόθεσης τα οποία δε δικαιολογούν την καταδίκη της κατηγορούμενης και/ήαυτήείναι εντελώς αδικαιολόγητηκαι/ή αβάσιμη. Ο δικηγόρος της εφεσείουσας εισηγήθηκε ότι τοπρωτό δικο Δικαστήριο δεν εφάρμοσε τους κανόνες σχετικά με το βάρος της αποδείξεως κατά παράβαση του τεκμηρίου 20 της αθωότητας. Ο δικηγόρος ισχυρίστηκε συγκεκριμένα ότι η αποδοχή από το πρωτόδικο Δικαστήριο της μαρτυ ρίας του παραπονούμενου και του Μ.Κ. 3δεν ήτανδικαι ολογημένη. Ο δικηγόρος εισηγήθηκε ότι τόσο ο παραπονούμενος όσο και ο Μ.Κ. .3 δεν έπρεπε να γίνουν 25 πιστευτοί από το Δικαστήριο, γιατί η μαρτυρία του είναι πλήρης αντιφάσεων. Οδικηγόρος έδωσε βαρύτηταστογε γονός ότι ο Μ.Κ. 3 δεν είδε την κατηγορούμενη νακτυπά τον παραπονούμενο με τούβλο και υποστήριξε ότι οπαραπονούμενος δεν έπρεπε.να γίνει πιστευτός για τον επι30 πρόσθετο λόγο ότι κατέθεσε ότι τοχέρι του απότηνεπίθε ση είχε μαυρίσει, ενώ ο κυβερνητικός γιατρός του Νοσοκομείου Λεμεσού Μ.Κ. 2,κατέθεσε ότι δεν είχεπρο σέξει μώλωπες στο χέρι τουπαραπονούμενου. Το ερώτημα που εγείρεται είναι αν με βάσητη νομολο33 Κούρρης,Δ. Κλεοβούλουν. Αστυνομίας
(1991)γιακά καθιερωμένη τακτική που το Ανώτατο Δικαστήριο ακολουθεί στην κατ' έφεση δικαιοδοσία του, ενδύκνειται, ενόψει τωνπεριστατικών τηςυπόκρίση έφεσης,η ανατρο πή, από μέρους μας,ευρημάτων και συμπερασμάτωντου πρωτόδικου Δικαστηρίου πουστηρίζονται στην αξιοπιστια των μαρτύρωνπουκατέθεσανενώπιον του. 5 Η προσέγγιση στοπιοπάνω θέμα έχει επανειλημμένα καθιερωθεί απόπολλές αποφάσεις με σαφήνεια. Όπως επανειλημμένα έχει λεχθεί, το θέμα τηςαξιοπιστίαςτων μαρτύρων είναι εντός της δικαιοδοσίαςτου εκδικάσαντος ίο τηνυπόθεση Δικαστή,οοποίος έχει την ευκαιρίανα ακού σει τους μάρτυρες και να παρακολουθήσει τη συμπεριφο ρά τους στο εδώλιο τουμάρτυρα. Αν από τημαρτυρία που δόθηκε ενώπιον τουπρωτόδικου δικαστή,ταευρήμα τα στα οποία κατέληξε ήταν λογικά εφικτά,τότε τοΔικά- 15 στήριο αυτόδεν μπορεί να επέμβει, εκτός αν τασυμπερά σματα στα οποία κατέληξε δεν δικαιολογούνται απότα ευρήματα, οπόταν το Εφετείο είναι στην ίδια θέση με το πρωτόδικο Δικαστήριο, να εξαγάγει ταδικάτου συμπερά σματα απότα πρωταρχικά γεγονότα. (Βλέπε inter alia 20 Georghios CostiKaramani v. ThePolice
(1977)2 C.L.R.92, στις σελίδες 95-96, Eleni Κ. Yiannakou v. The Police
(1982)2 C.L.R. 37, στις σελίδες 4041, Michalakis Chnstofi Constantinou v.ThePolice
(1984)2C.L.R. 458, στη σελίδα 462, Municipality of Nicosiav. 1)Artos Tilpian, 2) A.Y. 25 Tilpian andSonsLtd.
(1984)2C.L.R. 377, στις σελίδες 384385, Sedora Enterprises Ltd.καιΆλλοι v.Διευθυντή Κοι νωνικώνΑσφαλίσεων,<Ί990)2 C.L.R. 282 και Pouris and Anotherv. Republic
(1983)2 C.L.R. 170, στησελίδα175. 30 Είμαστε της γνώμης οτιτο εύρημα του πρωτόδικου Δι καστηρίου, ότι ο Μ.Κ.3 δενείδε τηνκατηγορούμενηνα κτυπά με τούβλο τον παραπονούμενο, καθότι κατά τη στιγμή εκείνη ο Μ.Κ. 3έβγαινε απότοκάθισματου συνο δηγού καιπροχωρούσε κατά μήκος τηςπισινής πλευράς του αυτοκινήτου για νααρπάξει το*τούβλο από τα χέρια 35 της κατηγορούμενης και ήταν εύλογο ναμηδειτην κατη γορούμενη νακτυπά τον παραπονούμενο με το τούβλο, ήταν λογικά δυνατό. Αναφορικά μετομώλωπα στοχέρι 34 2Α.Α.Δ. Κλεοβούλουν. Αστυνομίας Κοΰρρης, Δ. τουπαραπονούμενου,δεν υπήρξεμαρτυρίαπότεέναςμώ λωπας μπορεί να εμφανιστεί μετάαπόκτύπημακαι κατά συνέπεια δεν μπορεί ναλεχθεί ότι ο παραπονούμενοςείπε ψέματα ότανκατέθεσεότι υπήρχεκάκωσηστο χέριτου. 5 Μετά απόσυνεκτίμηση του συνόλου των γεγονότων σε συνάρτηση με τους λόγους της έφεσης, καταλήγουμε ότι στην παρούσαέφεση η εφεσείουσα απέτυχε να μας πείσει ότι ο πρωτόδικος Δικαστής έκανε λάθοςστην αξιολόγηση της μαρτυρίαςπουήτανενώπιοντου. JQ Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η έφεσηαπορρίπτε ται. Έφεση απορρίπτεται. 35