2 ΑΛΛ. 14Ιουνίου,1991 [Α.ΛΟΙΖΟΥ. Πρ., ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στές] ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΑΛΙΑΝΤΗΣ, . Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑριθ. 5375). Αμελής οδήγησηκατάπαράβασητων άρθρων8και 19τον περί Μηχα νοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου τον 1972 (ΝόμοςΑρ. 86 τον 1972), όπως τροποποιήθηκεαπό το Νόμο Αρ. 166τον 1987. 5 10 Παράλειψη αναφοράςατυχήματος σεαστυνομικό σταθμό κατά παρά βαση των Κανονισμών 61
(1)
(2)και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτωνκαι Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών τον 1984και τον άρθρον 19 τον περί Μι\χανοκινήτων Οχημάτωνκαι Τροχαίας Κι νήσεωςΝόμον τον 1972(ΝόμοςΑρ. 86 τον 1972)όπωςτροποποιήθηκε. Περιστατική μαρτυρία — Καταδίκη μεβάση τέτοια μαρτυρία σε συν δυασμό με το στοιχείο της ευκαιρίας δηλαδή της παρουσίας τον εφεσείοντα κατά τοχρόνο και τόπο τον ατυχήματος. 15 20 25 Ο κατηγορούμενος ενώ (οδηγούσε το αυτοκίνητο τον κτύπησε οτο αυτοκίνητο του παραπονουμένου που ήταν σταθμευμένο στην άκρητου δρόμου. Υπήρχαν ίχνηκόκκινης μπογιάς τουαυτοκινή του του εφεσείοντα στο όχημα του παραπονουμένου και στο έδα φος καθώς και ζημιά στο αριστερό οπίσθιο του φτερό, στο αντί στοιχο ύψος με τη ζημιά του άλλου αυτοκινήτου. Η ζημιά στο όχημα του εφεσείοντα επισκευάσθηκε την επομένη. Ο εφεσείων εθεαθηκε την ημέρα της σύγκρουσης να οδηγά το όχημα του στο δρόμο πουήτανσταθμευμένο τοόχηματουπαραπονουμένου. Το πρωτόδικο Δικαστήριο με βάσητο σύνολο της περιστατικής μαρτυρίαςκαι αφούπίστεψε τη μαρτυρία των μαρτύρωνκατηγορίαςτον βρήκεένοχο στηπρώτηκατηγορίακαι σανφυσικόκαινο μικό επακόλουθο και στη δεύτερη κατηγορία και τον καταδίκασε σεπρόστιμο ΛΚ50.- καιΛΚ75.-αντίστοιχα. Η έφεση εναντίον της καταδίκηςβασίστηκε πάνω.στο λόγο ότι κατά την εξέταση του οχήματος του εφεσείοντα δεν διαπιστώθηκε 315 Βαλιαντήςν.Αστυνομίας (1W1) ζημιάκαι ότι το αυτοκίνητο αυτό επισκευάσθηκε πριν την ημερομηνίατης σύγκρουσης. Επίσης υπήρξε ο ισχυρισμόςότι ηυπόθεση δεναποδείχθηκεπέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεσηκαι αποφάνθηκε ότι δεν έχουν εγερθεί αμφιβολίες ως προς την ορθότητα της από- 5 φάσης λαμβανομένης υπόψη της ολότητας της περιστατικής μαρ τυρίας όπως έγινε πιστευτή από το πρωτόδικο Δικαστήριο. Το στοιχείο της ευκαιρίας δηλαδή της παρουσίας του εφεσείοντα κατάτο χρόνο και τόπο του ατυχήματος ήτανένακομμάτι μαρτυρίας που ορθά λήφθηκε υπόψη σε συνδυασμό με την υπόλοιπη 10 μαρτυρία και μάλιστα εκείνη της ζημιάς στο όχημα,των υπολειμ μάτων της μπογιάς και της αντιστοιχίας του ύψους και τόπου αυτής πάνω στα δύο οχήματα, για να κριθεί η ενοχήτου κατηγο ρουμένου. Η έφεσηαπορρίπτεται. 15 Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν: HampsoD νPowell[1970] 1All EX. 929; ScrubyνBeskeen [1980JR.TJi. 420. Εφεσηεναντίον Καταδίκηςχαι Ποινής. Έφεσηεναντίον της καταδίκηςκαιτηςποινής απότον 20 Ανδρέα Βαλιαντή οοποίος βρέθηκε ένοχος στις 15Νοεμ βρίου, 1990 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 2992/90) στην κατηγορία αμελούς οδήγησης κατά παράβασητων άρθρων 8 και 19 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων καιΤροχαίας Κινή σεωςΝόμου, 1972 (Νόμος86/72) και στην κατηγορία πα ράλειψης αναφοράς ατυχήματος σε αστυνομικό σταθμό, κατάπαράβασητων Καν.61
(1)
(2)και 72 των ΠερίΜη χανοκινήτων Οχημάτων καιΤροχαίας Κινήσεως Κανονι σμών του 1984 καικαταδικάστηκεαπότον Ε.Δ.Παρπαρί- 3 0 νο σε πρόστιμο £50.- στην πρώτη κατηγορία και £75.στηνδεύτερηκατηγορία. Χρ. Θεμιστοκλέους,γιατον εφεσείοντα. Μ.Μαλαχτον -Παμπαλλή (χα), ΔικηγόροςτηςΔήμο- ~* χραχίας,γιατηνεφεσίβλητη. 316 2ΑΛΛ. 5 Βαλιαντής ν.Αστυνομίας Α. ΛΟΙΖΟΥ,Πρ.: Οεφεσείων βρέθηκε ένοχος αμελούς οδήγησης κατά παράβασητων άρθρων 8 και 19 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972 (Νόμος Αρ. 86 του 1972), όπως τροποποιήθηκε απότο ΝόμοΑρ. 166 του 1987. Επίσης βρέθηκε ένοχος παράλειψης αναφοράςατυχήματος σε αστυνομικό σταθμό,κατάπαράβασητων Κανονισμών 61
(1)
(2)και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινή σεως Κανονισμών του 1984 καιτο άρθρο 19τουΝόμου. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβητο ατύχημα είναι οι ακόλουθες. 15 20 25 30 Ο παραπονούμενος στις 20 Απριλίου 1989 και περί ώρα 1.50 μ.μ. στάθμευσε το αυτοκίνητο του με αριθμό εγ γραφής SY 745 στην άκρητου δρόμου. Στις2.15 μ.μ. είδε ότι αυτόείχευποστεί ζημιάαπόσύγκρουση. Βρήκεπάνω σ' αυτό ίχνη κόκκινης μπογιάς άλλου οχήματος όπως και στο έδαφος κομμάτια κόκκινης μπογιάς τα οποία έδωσε στον αστυνομικό, ο οποίος ερεύνησετηνυπόθεσημετάτην καταγγελία του. Ο εφεσείων θεάθηκε να οδηγά το όχημα του από το δρόμο εκείνο το οποίο ήταν μάρκας 'TOYO TA" διπλοκάμπινο και χρώματος κόκκινου με αριθμό εγ γραφής UD041. Επειδή δε ο δρόμος ήτανκλειστός ένεκα εργασιών της "CYTA" αναγκάστηκε να οπισθοδρομήσει και να φύγει. Όταν διαπίστωσε τη ζημιά πάνω στο αυτο κίνητο του, ο παραπονούμενος επισκέφθηκε τον εφεσείο ντα στο σπίτι του όπου είχε σταθμευμένο το αυτοκίνητο του,καιπαρόλοπουτο είχετοποθετημένο κοντάσε τοίχο, με τρόπο πουνα μηφαίνεταιηπλευρά εκείνη, διαπίστωσε ότι υπήρχε ζημιά πάνωστο αυτοκίνητο στο αριστερό οπί σθιο φτερόκαισε ύψος πουαντιστοιχούσε μετηζημιάστο δικό του αυτοκίνητο. Την επομένη όμως όταν εξέτασε πάλι το όχημα εκείνο μαζί με τον αστυνομικό διαπίστωσε ότι ηζημιάεκείνηείχεστο μεταξύ επισκευαστεί. Με βάση το σύνολο της περιστατικής μαρτυρίας, την 35 αντιστοιχία δηλαδή των ζημιών, το χρώμα της κόκκινης μπογιάς που βρέθηκε πάνω στο αυτοκίνητο του παραπο νουμένου, τηζημιάπάνωστο αυτοκίνητο του εφεσείοντα 317 Α.Λοΐζον,Π. Βαλιαντής ν.Αστυνομίας
(1991)και τα κομμάτια κόκκινης μπογιάς που βρέθηκαν στο μέρος όπου έγινε η σύγκρουση, και αφού πίστεψε τους μάρτυρες κατηγορίας που κατάθεσαν και,που διαπίστω σαντηνύπαρξηζημιάςπάνωστοαυτοκίνητοτουεφεσείο ντα,καιότιο εφεσείων επέρασε κατάτοχρόνο που είχε 5 προκληθεί ηζημιάαπότομέρος εκείνο,τονβρήκε ένοχο τηςπρώτηςκατηγορίας. Ωςφυσικό δεκαινομικόεπακό λουθο αυτούτουσυμπεράσματος ήταννατονβρει επίσης ένοχο καιτης δεύτερης κατηγορίαςδηλαδή της μη αναφο ράς τουατυχήματος σεαστυνομικό σταθμό σύμφωνα με ^ τουςσχετικούς Κανονισμούς περίΤροχαίας. Ήταν ηθέσητου ευπαίδευτου δικηγόρουτου εφεσείο ντα ότι κατάτην εξέταση τουοχήματος του στην οποία προέβηκε ο αστυνομικός ανακριτής δε διαπιστώθηκε ζημιάκαιότιηεπισκευή τουαυτοκινήτου έγινεσεήμερο- 15 μηνία προηγούμενη της ημερομηνίας της σύγκρουσης. Υποβλήθηκε δε ότι δεν αποδείχθηκε η υπόθεση πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας καιωςεκτούτου η καταδίκη έπρεπεναακυρωθεί. Από τηνάλλη μεριά υποστηρίχθηκε ως ορθήη καταδί κητου εφεσείοντα σύμφωνα μετηνπροσαχθείσα μαρτυ ρίακαιέγινε αναφοράαπότηνευπαίδευτη δικηγόροτης Δημοκρατίας στις υποθέσεις Hampson v.Powell [1970] 1 All E.R.929καιScrvby v. Beskeen [1980]R.T.R. 420, οι οποίεςκατά την εισήγησητηςυποστηρίζουν τηθέση αυτή 25 τηςΔημοκρατίας. Έχοντας κατάνου κάθετι πουλέχθηκε στην υπόθεση αυτήκαι τηνολότητα τηςπεριστατικής μαρτυρίας,όπως αυτή έγινε πιστευτή έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν έχουν εγερθεί αμφιβολίες ως προς τηνορθότητα 30 της ετυμηγορίας τουπρωτόδικου Δικαστή. Το στοιχείο της ευκαιρίας δηλαδήτηςπαρουσίας τουοχήματος ενός οδηγούκατάτοχρόνο καιτόποτουατυχήματοςήτανένα κομμάτιμαρτυρίαςπουμπορούσε ναληφθεί καιορθάλή φθηκε υπόψη σε συνδυασμό με την υπόλοιπη μαρτυρία 3 ^ και μάλιστα εκείνητηςζημιάς,στοόχημα καιτων υπο λειμμάτων της μπογιάς και τηςαντιστοιχείας τουύψους 318 20 2ΑΛΛ. Βαλιαντήςν.Αστυνομίας Α. Λοΐζου,Π. και τόπου αυτής πάνωστα δύοοχήματα,γιανακριθεί η ενοχήτου κατηγορούμενου. Γιατους πιοπάνωλόγουςη έφεσηαπορρίπτεται. Έφεσηαπορρίπτεται. 319